Τελευταία μηνύματα

Σελίδες: 1 [2] 3 4 ... 10
11
Στους Κώδικες της Τρίγλιας, που φυλάσσοντ αι στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, κρύβονται μικρές ή μεγάλες ιστορίες που σπάνια έρχονται στην επιφάνεια . Μερικές απ’ αυτές, μικρές μεν αλλά σημαντικέ ς για την οικονομία και τη λειτουργί α της Κοινότητα ς, είναι η έκδοση τοπικού χαρτονομί σματος, η ίδρυση Τηλεγραφε ίου και η προσπάθει α της Εφοροδημο γεροντίας   για την ίδρυση Ορφανοτρο φείου στην Τρίγλια, προκειμέν ου να στεγαστού ν τα ορφανά παιδιά των Τριγλιανώ ν, αλλά και των γειτονικώ ν χωριών, που στερήθηκα ν τους γονείς τους, κατά την εξορία τους στην περίοδο από τον Ιούλιο 1915 έως τα τέλη του 1918.


Έκδοση Χαρτονομί σματος

Η ιδέα για την έκδοση τοπικού χαρτονομί σματος, μικρής αξίας, για τη διευκόλυν ση των συναλλαγώ ν των κατοίκων στις καθημεριν ές τους ανάγκες (παντοπωλε ία, καφενεία κλπ) γεννήθηκε στην περίοδο μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους από την εξορία στην Προύσα και ήταν σημαντική για την οικονομία της Τρίγλιας, στη συγκεκριμ ένη περίοδο, λόγω της ελλείψεως αυτών των χαρτονομι σμάτων (τουρκικών).

Το θέμα αυτό έχει αναφερθεί από πολλούς, αλλά στην ιστορία αυτή παρουσιάζ εται η επίσημη απόφαση της Εφοροδημο γεροντίας για την κυκλοφορί α, μέσω των Εκκλησιών, δύο χαρτονομι σμάτων μικρής αξίας, δηλαδή της έκδοσης ενός γροσίου και 20 παράδων, όπως συζητήθηκ ε και αποφασίστ ηκε στο πρακτικό της 3.1.1920 (σελ. 310). Συγκεκριμ ένα, συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και «αποφασίζεται … η έκδοσις επιτοπίου χαρτονομί σματος του ενός γροσίου και είκοσι παράδων ίνα τεθή επιτοπίως δια των Εκκλησιών εις κυκλοφορί αν». Το πρακτικό υπογράφετ αι από τους Ι. Κρυσταλλί δη, Αρμ. Στέργιο, Θεολόγο Φούντα, Χαρίδημο Τιτάγκο, Νικ. Καλπάκη και Κ. Ιορδ. Χ’’Αναστάση.

Για το θέμα αυτό έγραψε και ο λαογράφος Σταύρος Μαργαρίτη ς τη δική του εκδοχή, με πολλές λεπτομέρε ιες, και το κείμενό του «Τα Τριγλιανά Γρόσια» δημοσιεύτ ηκε στο φύλλο 5/28.6.1976 των Τριγλιανώ ν Νέων:

… Στην Κυψέλη, λοιπόν, συζητούντ αν όλα τα προβλήματ α του χωριού και επαίρνοντ αν πολλές φορές οι μεγάλες αποφάσεις . Έτσι κάποια μέρα, που η δυσκολία συναλλαγή ς του χρήματος ήταν μεγάλη, λόγω ελλείψεως μικρών χαρτονομι σμάτων (ψιλά), ο μοναδικός Κασούρης κάλεσε τους θαμώνες της Κυψέλης κοντά του και τους είπε: Ακούτε βρε λολάγια, πρέπει να βγάλουμε γρόσια δικά μας, Τριγλιανά». Και πριν ακόμη προλάβουν να αντιδράσο υν οι έκπληκτοι ακροατές του, έδωσε εντολή να πάρουν από το μπακάλικό του, που είχε συνεταιρι κό με τους Τακάδες και που βρισκόταν απέναντι από το παλιό σχολείο, χονδρό χαρτί και αφού μπούνε στο μοτόρι του (καράβι με μηχανή), να πάνε στην Πόλη (Κωνσταντι νούπολη). Εκεί σ’ ένα τυπογραφε ίο βγάλανε τα Τριγλιανά γρόσια που ήταν σε σχήμα γραμματοσ ήμου και η μια έκδοση είχε την φωτογραφί α της εκκλησίας της Παντοβασί λισσας και η άλλη το σχολείο, που κτίσθηκε με πρωτοβουλ ία του αείμνηστο υ Χρυσοστόμ ου Σμύρνης. Τα Τριγλιανά αυτά γρόσια, μοίρασε ο Κασούρης σ’ όλους τους Τριγλιανο ύς και μέχρι τα Μουδανιά η συναλλαγή μικρών χρηματικώ ν ποσών γινόταν μ’ αυτά. Όταν όμως το ποσόν αυτών πχ σ’ ένα μπακάλη έφθανε σε μια ωρισμένη τιμή, τότε γινόταν η εξαργύρωσ ή τους με πραγματικ ά τούρκικα γρόσια. Έτσι, λοιπόν, χάρη στην εξυπνάδα και καπατσοσύ νη του Κασούρη, λύθηκε και ακόμη ένα πρόβλημα των Τριγλιανώ ν”.

Ο Θανάσης Πιστικίδη ς αναφέρει στο βιβλίο του «Τρίγλια Βιθυνίας» (σελ. 169-170) ότι: “Για να δημιουργε ί όμως πόρους και διάφορα έσοδα ώστε ν’ ανταποκρί νεται στις ανάγκες του χωριού, η Δημογερον τία κατέφευγε στην εσωτερική φορολογία, στην επιβάρυνσ η δηλαδή των κατοίκων. Τέτοιοι φόροι ήσαν, η καθιέρωση φόρου στα κτήματα, για να πληρώνοντ αι οι μπεξήδες (σ.σ. αγροφύλακ ες), ένας φόρος δηλαδή ακίνητης περιουσία ς (Φ.Α.Π.), με κοινωνικά όμως κριτήρια. Ήταν επίσης τα κανταριάτ ικα στα παζάρια, στην εξαγωγή της ελιάς, στην ψαραγορά (Μπαλουχαν ά) μέχρι την τιμή του κεριού στις εκκλησίες . Κάτι τέλη που καταβάλλο νταν στη Δημαρχία για τη σύναψη συμβολαίω ν, προικοσυμ φώνων, δωρεών, κληρονομι ών κλπ, καθώς και η έκδοση ΤΟΠΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, που αναγνωριζ όταν όμως μόνο μέσα στο χωριό. Για παράδειγμ α, ένας αγροφύλακ ας ή ένας παπάς ακόμη, μπορούσε να πάρει το μισό μισθό του σε δημόσιο χρήμα (λίρα) και τ’ άλλο μισό σε τοπικό χρήμα. Μ’ αυτό το τοπικό χρήμα μπορούσε ν’ αγοράσει από τον μπακάλη τρόφιμα, από τον τσαγκάρη παπούτσια, να το δώσει στο ράφτη του, στον καφετζή του ή οπουδήποτ ε αλλού είχα ανάγκη. Το χρήμα αυτό κυκλοφορο ύσε συνεχώς μέσα στο χωριό, κατέληγε στη Δημαρχία για πληρωμές φόρων και τον διακανονι σμό άλλων σχέσεων των κατοίκων με τη Δημαρχία. Για τους νόμους αυτούς της φορολογία ς νομοθετού σε η Δημογερον τία. Γι’ αυτό, αν ένας νόμος κρινόταν αντιλαϊκό ς, τον άλλο χρόνο μπορούσε να διορθωθεί ή να καταργηθε ί ή να επιβληθεί ένας άλλος για το ίδιο αντικείμε νο, καινούργι ος, προσιτότε ρος όμως στο Λαό. Τα έσοδα των εκκλησιών ήσαν κι’ αυτά του κοινού Ταμείου της Δημογερον τίας κι αυτή, μαζί με τις εκκλησιασ τικές επιτροπές, αποφάσιζε για τις δαπάνες, τις ελλείψεις και τις ανάγκες της κάθε εκκλησίας . Φαίνεται όμως, πως, κι η ανάμιξη των Δεσποτάδω ν στη διαχείρισ η των εκκλησιασ τικών πραγμάτων, ήταν πιο περιορισμ ένη από αυτή των σημερινών Δεσποτάδω ν. Αντιθέτως, έκαναν ό,τι μπορούσαν, για να βοηθήσουν Εκκλησίες και Χριστιανο ύς, και πραγματικ ά έχουμε πολλά τέτοια παραδείγμ ατα. Είναι πια αλήθεια, ό,τι, στα χρόνια εκείνα η Εκκλησία ήταν ένας φωτεινός φάρος για τον υπόδουλο ραγιά, που τον τροφοδοτο ύσε ο Δεσπότης, με το όλο έργο του”.


Ίδρυση Τηλεγραφε ίου

Η ίδρυση τηλεγραφε ίου στην Τρίγλια έγινε το Φεβρουάρι ο 1909, μετά από σχετική αίτηση της Κοινότητα ς προς την Κυβέρνηση, και η σχετική απόφαση περιγράφε ται στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς που πραγματοπ οιήθηκε την 15.2.1909 (Κώδικας, σελ. 65), ειδικά για το σκοπό αυτό. Στο πρακτικό διαβάζουμ ε ότι: «Σήμερον τη 15η Φεβρουαρί ου συνελθόντ ες οι υποφαινόμ ενοι εις Γενικήν Συνέλευσι ν της Κωμοπόλεω ς Τριγλίας και συσκεφθέν τες επί του ζητήματος της ιδρύσεως Τηλεγραφε ίου, μετά προηγούμε νην αίτησιν εις την Κυβέρνησι ν της Κοινότητο ς, Απεφασίσα μεν παμψηφεί τα εξής: Α) είμεθα πρόθυμοι να προσφέρωμ εν τους πασσάλους μόνον τους απαιτουμέ νους δια τα σύρματα του τηλεγράφο υ, οι οποίοι θα αγορασθώσ ι δια χρημάτων εισπραχθη σομένων δια κοινού εράνου, Β) Να συσταθή προς είσπραξιν του εράνου τούτου επιτροπή εκ των κ.κ. Φιλίππου Καβουνίδο υ, Σταύρου Μποντού, Σωκράτους Καλεμκερή και Ιορδάνου Θάνου.
Εφ’ ώ και εγένετο το παρόν και υπεγράφη
Εν Τριγλία τη 15η Φεβρουαρί ου 1909»


Το πρακτικό υπέγραψαν οι Λυκούργος Ν. Τσάκωνας, Αθανάσιος Αποστόλου, Αναστάσιο ς Παρούτης, Θεολόγος Α. Φούντας, Βασίλειος Καβουνίδη ς, Κ. Κοκκαλάς, αδελφοί Κ. Καλεμκερή, Χρ. Μουμτζής, Α. Λ. Βελισάρης, Φίλιππος Χ’’Αποστόλου, Νικόλαος Νιστάζος, Ν. Παπαδόπου λος, Σωκράτης Κ.  Καλεμκερή ς, Ευγ. Ν. Καλαφάτης, Χ’’Χρίστος Κασούρης ?

Από τους υπογράφον τες το πρακτικό, οι Σωκράτης Κ.  Καλεμκερή ς, Νικ. Παπαδόπου λος και Αναστ. Βελισσάρη ς και από τα μέλη της επιτροπής εράνου οι Σωκράτης Κ.  Καλεμκερή ς και Ιορδάνης Θάνου είχαν εκλεγεί Εφοροδημο γέροντες την 11.1.1909 .

Από τη διατύπωση του πρακτικού διαφαίνετ αι ότι, η Κυβέρνηση είχε ζητήσει τη συμμετοχή της Κοινότητα ς στη δαπάνη του έργου, και η τελευταία περιορίστ ηκε στους απαιτούμε νους «πασσάλους», χωρίς να αναφέρετα ι ο αριθμός τους. Εκτός από το συγκεκριμ ένο πρακτικό, δεν αναφέρετα ι άλλο, σχετικό με αυτό το θέμα.


Επιτροπή Περιθάλψε ως και Ορφανοτρο φείο

Μετά την επιστροφή στις κωμοπόλει ς και τα χωριά τους, στο τέλος του 1918, των εκτοπισθέ ντων Τριγλιανώ ν και άλλων, ιδρύθηκε Επιτροπή Περιθάλψε ως με αρχικό σκοπό τη διανομή των βοηθημάτω ν που είχαν δοθεί από το εξωτερικό για τους πρόσφυγες . Η Εφοροδημο γεροντία της Τρίγλιας και πολίτες στη Γενική Συνέλευση ς της 26.4.1919 (σελ. 272) αποφάσισα ν, εκτός των άλλων, και την εκλογή Μονίμου Επιτροπής Περιθάλψε ως και Φροντίδος: «Η Εφοροδημο γεροντία μετά των ιδίων συμπολιτώ ν εψήφισε και περί οριστικής εκλογής μονίμου Επιτροπής περιθάλψε ως και φροντίδος προς διανομήν των έξωθεν δια τους πρόσφυγας βοηθημάτω ν. Εξελέγησα ν δε οι εξής κατά σειράν κ.κ. Κ. Κονδυλένι ος δι’ 24 ψήφων, Ι. Κρυσταλλί δης δι’ 23, Ν. Αμουτζάς δι’ 20, Σ. Καλεμκερή ς δια 16, Ι. Πετράκογλ ου δια 14, Γ. Μουδανιώτ ης δια 13 και Γ. Μποδός δια 10. Επιλαχόντ ες εισίν οι κ.κ. Αρμόδιος Στεργίου δι’ 9 και Κ. Μακασίκης δι’ 9 και Θεολόγος Φούντας δι’ 7». Στο πρακτικό της 30.6.1919 (σελ. 280) καταγράφη κε η προσέλευσ η του Ι. Κρυσταλλί δη και η δήλωση παραιτήσε ώς του από την Επιτροπή Περιθάλψε ως, λόγω αναχωρήσε ως στο εξωτερικό .

Από τις κακουχίες και τις αρρώστιες των εξορισθέν των κατοίκων των Ελληνικών χωριών, προέκυψε νέο και μεγάλο κοινωνικό θέμα με τα παιδιά που έμειναν ορφανά από τους γονείς τους. Για την αντιμετώπ ιση του θέματος, ξεκίνησε συζήτηση στην Κεντρική Επιτροπή Περιθάλψε ως, για την ίδρυση ενός Ορφανοτρο φείου στην ευρύτερη περιοχή και η Εφοροδημο γεροντία ενήργησε άμεσα για την ίδρυσή του στην Τρίγλια. Στο πρακτικό της 24.11.191 9 (σελ. 307) αναφέρετα ι ότι «… Συνετάχθη σαν καταλλήλω ς και εστάλησαν εις τω Σεβ. Τοποτηρητ ή και τω Αγ. Σμύρνης επιστολαί όπως ενεργήσωσ ι και επιτευχθή ίνα το μελετώμεν ον ορφανοτρο φείον ιδρυθή εν Τριγλία».

Δύο μήνες αργότερα και συγκεκριμ ένα από το πρακτικό της 17.1.1920 (σελ. 311) προκύπτει ότι έγινε ουσιαστικ ή συζήτηση και αποφασίστ ηκε να προσφερθε ί η Μονή Μηδικίου για τη στέγαση του Ορφανοτρο φείου. Στο πρακτικό αυτό αναφέρετα ι ότι «Συνελθούσα η Εφοροδημο γεροντία εν τω οικείω αυτής γραφείω εις σύσκεψιν επί ζητήματος εθνικού ενδιαφέρο ντος, οίον είναι η ίδρυσις υπό της Κεντρικής Επιτροπής της περιθάλψε ως ορφανοτρο φείου προς στέγασιν και περίθαλψι ν των κατά τον μετατοπισ μόν των εν τη περιφερεί α μας χωρίων απομεινάν των ορφανών, εκάλεσεν και πλείστους εκ των καθ’ ημάς προκρίτων ίνα συσκεφθή και συζητήση μετ’ αυτών το σπουδαίον τούτο ζήτημα. Επειδή δε πάντες ενέκριναν ότι η ενταύθα ίδρυσις του εθνικού τούτου ορφανοτρο φείου έσται μεγάλης ηθικής ωφελείας εις τον τόπον μας, απεφασίσθ η ομοφώνως όπως η Κοινότης ευχαρίστω ς προσφέρη την καθ’ ημάς Μονήν του Μηδικίου ως κτίριον εν ω τούτο να στεγαστή εις την Κεντρικήν εν Κων/πόλει Επιτροπήν της Περιθάλψε ως, εις ην απεφασίσθ η να σταλή προς τον σκοπόν τούτον και κατάλληλο ς έκθεσις τονίζουσα τους λόγους δι’ ους η εκλογή αύτη της Μονής του Μηδικίου μεγάλης υλικής ωφελείας πάροχος εσται. Εφ ω εγένετο το παρόν πρακτικό υπογραφέν παρά πάντων των παρευρεθέ ντων.
Εν Τριγλία τη 17 Ιανουαρίο υ 1920
».

Το πρακτικό υπογράφετ αι από τους Θεολόγο Φούντα, Κ. Λουτσίδη, Κ. Ιορδ. Χ’’Αναστασίου, Χαρίδημο Τιτάγκο,  Αρμόδιο Στέργιο, Νικ. Καλπάκη, Κ. Κονδυλένι ο, Γ. Α. Τακά, Αριστοφάν η Γ. Κασούρη, … Κρυσταλλί δη, Αλέξανδρο Μαστραντώ νη, Ν. Ευστρατιά δη, εκ των οποίων οι Θεολογος Φούντας, Κ. Λουτσίδης, Χαρίδημος Τιτάγκος, Αρμόδιος Στέργιος, Κ. Χ’’Αναστασίου, και Ι. Κρυσταλλί δης ήταν Εφοροδημο γέροντες.

Τέσσερις μέρες αργότερα, στο πρακτικό της 21.1.1920 (σελ. 312) συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και το θέμα του Ορφανοτρο φείου: «Αναφορικώς δε προς το ζήτημα του Ορφανοτρο φείου, ούτινος η ίδρυσις τυγχάνει κύριον μέλημα της Κοινότητο ς ημών και εθεωρήθη λίαν επίκαιρον όπως η Εφοροδημο γεροντία αποταθεί προς τους εν Αθήναις αδελφούς Σταυρίδας, ίνα ούτοι προβώσι εις τα κατάλληλα προς τούτο διαβήματα».

Αυτό είναι και το τελευταίο πρακτικό που αναφέρετα ι στο θέμα της ίδρυσης του Ορφανοτρο φείου στην Τρίγλια, η οποία φαίνεται ότι δεν υλοποιήθη κε, τελικά, για άγνωστους λόγους.
12
Στο διάστημα 23-27/9/2019 η ομάδα ερευνητών επισκέφθη κε για δεύτερη φορά την Τρίγλια και την Πέμπτη 26/9/2019 βρέθηκε και πάλι στο χώρο του Νεκροταφε ίου, που κατασκευά στηκε το 1908 με πρωτοβουλ ία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας τότε, και τη συμμετοχή όλων των Χριστιανώ ν κατοίκων της Τρίγλιας. Στόχος ήταν να τελεστεί τρισάγιο από τον π. Θεοδόσιο στη μνήμη όλων των Χριστιανώ ν Τριγλιανώ ν, που κατοικούσ αν εκεί πριν από το Μεγάλο διωγμό (Αύγουστος 1922).

Αυτή τη φορά, είχαμε την τύχη να μην βρεθούμε αντιμέτωπ οι με τον ιδιοκτήτη της έκτασης, ο οποίος μας είχε εμποδίσει πέρυσι να περπατήσο υμε όλη την έκταση. Έτσι, περπατώντ ας λίγο περισσότε ρο από το σημείο που είχαμε φτάσει πέρυσι, αντικρύσα με ένα σύμπλεγμα κτισμάτων, το ένα από τα οποία (νότιο) έμοιαζε να είναι το ναίδριο που είχε κατασκευα στεί το 1908, με το «υπόγειο», λόγω του επικλινού ς εδάφους, που χρησιμοπο ιούνταν ως οστεοφυλά κιο. Τόσο τα υλικά κατασκευή ς του (πετρόκτισ το), όσο και τα χαρακτηρι στικά της πρόσοψής του μαρτυρούσ αν ότι πρόκειται για το ναίδριο του νεκροταφε ίου και αυτό πιστοποιή θηκε, όταν επιστρέψα με από το ταξίδι, με βάση το σχετικό βίντεο από το ταξίδι των Τριγλιανώ ν το 1978, με το κρουζιερό πλοιο «Κένταυρος» του Καβουνίδη (http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=454.0 ).

Η θέση του Νεκροταφε ίου και του ναϊδρίου σε σχέση με τον επαρχιακό δρόμο

Διάγραμμα του Νεκροταφε ίου του 1908, στο οποίο έχει σχεδιαστε ί α) η είσοδος από τον επαρχιακό δρόμο, β) ο κεντρικός εσωτερικό ς δρόμος με κατεύθυνσ η Ανατολή-Δύση και η υπόλοιπη ρυμοτομία του, με δένδρα σε κάθε ομάδα τάφων, γ) οι θέσεις των τάφων, με βάση τις διαστάσει ς τους, όπως ορίζονται στον αντίστοιχ ο Κανονισμό λειτουργί ας, δ) η ζώνη Α' των τάφων κοντά στον επαρχιακό δρόμο, και ε) η εσωτερική οδός Αναπαύσεω ς, νότια παράλληλο ς του κεντρικού εσωτερικο ύ

Φωτογραφία της πρόσοψης του ναιδρίου από το βίντεο του 1978


Φωτογραφία του ναϊδρίου 26/9/2019

Το κτίσμα του ναϊδρίου είναι αυτό με την δίφυλλη καφέ πόρτα και τα χαρακτηρι στικά της πρόσοψης που το ταυτοποιο ύν με εκείνο του 1978 είναι 1) το μακρύ ξύλινο δοκάρι πάνω από την πόρτα και 2) η καμάρα και η παραλληλό γραμμη εσοχή του υπέρθυρου .


Φωτογραφία της νότιας πλευράς του ναϊδρίου με το τοξωτό σιδερόφρα κτο παράθυρο

Επικουρικ ά, το τοξωτό σιδερόφρα κτο παράθυρο του κτίσματος της νότιας πλευράς του κτίσματος αποδεικνύ ει ότι πρόκειται για το ναίδριο.


Φωτογραφία του «υπογείου», που χρησιμοπο ύνταν ως οστεοφυλά κιο

Μετά από 111 χρόνια, από την κατασκευή του, το πέτρινο ναίδριο εξακολουθ εί να στέκεται όρθιο, έστω και σαν αποθήκη του σημερινού ιδιοκτήτη της έκτασης, και να αποτελεί ένα ακόμη μνημείο που άφησαν οι πρόγονοί μας στην Τρίγλια.

13
Σύλλογος των Απανταχού Τριγλιανών / ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ (23/9/2019-27/9/2019)
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 01 Οκτώβριος 2019, 10:14:00 μμ »
Ακόμη ένα ταξίδι στην αλησμόνητ ή μας πατρίδα την Τρίγλια, ολοκληρώθ ηκε. Η συγκίνηση είναι πάντα έντονη, όταν επισκέπτε σαι την Τρίγλια. Ακόμη περισσότε ρο, όταν είσαι με Τριγλιανο ύς απογόνους και μοιράζεσα ι την ίδια αγάπη για τον τόπο και για τους ανθρώπους που φύγανε…

Δεν υπάρχει ταξίδι χωρίς εκπλήξεις . Υποθέταμε πως τα είχαμε δει σχεδόν όλα και ο,τι θα βρίσκαμε θα αποτελούσ ε λεπτομέρε ιες που μας ξεφύγανε τις προηγούμε νες φορές. Γελαστήκα με.
Ο Δήμαρχος των Μουδανιών κ. Χαϊρι Τουρκιλμά ζ, μας καλοδέχθη κε στο ξεκίνημα της παραμονής μας και έκανε ο,τι μπορούσε για να περάσουμε καλά. Μας πρόσφερε ένα πλούσιο γεύμα με την άφιξή μας, μες γέμισε αναμνηστι κά δώρα, διέθεσε αυτοκίνητ ο με οδηγό και συνοδό για την περιήγησή μας στα μέρη γύρω από την Τρίγλια και μας παρέθεσε το αποχαιρετ ιστήριο γεύμα. Πάνω από όλα αυτά, βρίσκεται η ζεστή και ειλικρινή ς διάθεσή του. Τον ευχαριστο ύμε.

Ο νέος ηγούμενος της Χάλκης, σεβασμιώτ ατος κ. Κύριλλος ήρθε με τον πατέρα Νικόλαο στην Τρίγλια. Μεγάλη τιμή για μας. Συμφάγαμε και την επομένη τελέσαμε λειτουργί α στην κοντινή Προύσα. Ο σεβασμιώτ ατος, κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση όλων μας με την πολύ ανθρώπινη και ειλικρινή προσωπικό τητά του. Τον ευχαριστή σαμε και του ευχηθήκαμ ε καλή δύναμη στο έργο του.
Πέρα από τους γνωστούς περιπάτου ς στα σοκάκια της Τρίγλιας, ξεχώρισε η επίσκεψή μας στο χαμάμ που βρίσκεται στην άκρη του παλιού ναού του Αγ. Στεφάνου. Ανακαινίσ θηκε και είναι επισκέψιμ ο σαν αξιοθέατο . Μας έκανε μεγάλη εντύπωση και ευχαριστή σαμε τον Χάκκι και τον μουχτάρη της Τρίγλιας Σουλεϊμαν που συμβάλανε στην επίσκεψη στο μνημείο.
Κάναμε και φέτος–όπως κάθε φορά- ένα τρισάγιο στα παλιά μνήματα. Κάθε φορά που μπαίναμε στο παρελθόν, ο ιδιοκτήτη ς μας πλησίαζε και δεν μας άφηνε να προχωρήσο υμε παραπέρα. Αυτή τη φορά, απουσίαζε και αρχίσαμε να τριγυρνάμ ε στην περιοχή. Ανακαλύψα με το εκκλησάκι που έκτισε ο Αγιος Χρυσόστομ ος το οποίο μετέπειτα ιδιοκτήτε ς το είχαν μετατρέψε ι σε σπίτι και αποθήκη. Το θεωρήσαμε μεγάλη ευλογία και τύχη που μετά από τόσα χρόνια (από το 1978) το ανακαλύψα με πάλι. 

Η επίσκεψή μας στα γύρω χωριά με το μικρό λεωφορείο που μας παραχώρησ ε ο δήμαρχος μαζί με οδηγό και συνοδό είχε κι αυτή το ενδιαφέρο ν της. Λιμάνι Καπάντζα, Γυαλί Τσιφλίκ, Βελετλέρ, Μυσαίπολη, Ελιγμοί, Παλλαδάρι και Ντερέκιοι είναι τα μέρη που επισκεφθή καμε. Οι ντόπιοι –οι περισσότε ροι ανταλλάξι μοι κι αυτοί- ήταν πολύ φιλόξενοι . Μας προσφέραν ε τσάι, και τα εκπληκτικ ά σύκα (είναι η εποχή τους) εξαιρετικ ής ποιότητας και νοστιμιάς . Η εκκλησία στη Μυσέπολη του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου όπως και αυτή στο Ντερέκιοι στέκουν εκεί, σε πείσμα των καιρών, απομεινάρ ια ενός ρωμέικου χριστιανι κού πολιτισμο ύ.

Ο Μάκης, η Ευγενία, η Θεοδοσία, ο πατέρας Θεοδόσιος, ο Κοσμάς, η Εριφύλη, ο Βασίλης, η Βαλερία και ο Βασίλης, αφήσαμε πίσω την όμορφη πατρίδα μας που μας φιλοξένησ ε με τον καλύτερο τρόπο και μας φανέρωσε πάλι τα μυστικά της. Δώσαμε μέσα μας μια υπόσχεση να μην τη ξεχάσουμε και σύντομα να ξαναγυρίσ ουμε κοντά της.

Βασίλης Σακελλαρί δης


14
Α.Ο.Τ Ραφήνας / ΚΛΗΡΩΣΗ ΑΓΩΝΩΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ Α' ΕΠΣΑΝΑ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 11 Σεπτέμβριος 2019, 01:25:18 μμ »
Αναλυτικά το πρόγραμμα της Α’ ΕΠΣΑΝΑ έχει ως εξής:

1η αγωνιστικ ή και 16η

Παλλαυρεω τικός-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Σαρωνικός Αναβ.-Μάχη Μαραθώνα
ΑΟ Κορωπίου-Αστέρας Βάρης
Γλυκά Νερά-Άρης Βούλας
Θησέας Ν. Μάκρης-Τρίγλια Ραφήνας
Ωρωπός-ΠΑΟ Καλυβίων
Κρυονέρι-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Άνοιξη

2η αγωνιστικ ή και 17η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Παλλαυρεωτικός
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Σαρωνικός Αναβ.
Μάχη Μαραθώνα-ΑΟ Κορωπίου
Αστέρας Βάρης-Γλυκά Νερά
Άρης Βούλας-Θησέας Ν. Μάκρης
Τρίγλια Ραφήνας-Ωρωπός
ΠΑΟ Καλυβίων-Κρυονέρι
Άνοιξη-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς

3η αγωνιστικ ή και 18η

Σαρωνικός Αναβ.-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
ΑΟ Κορωπίου-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Γλυκά Νερά-Μάχη Μαραθώνα
Θησέας Ν. Μάκρης-Αστέρας Βάρης
Ωρωπός-Άρης Βούλας
Κρυονέρι-Τρίγλια Ραφήνας
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-ΠΑΟ Καλυβίων
Παλλαυρεω τικός-Άνοιξη

4η αγωνιστικ ή και 19η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-ΑΟ Κορωπίου
Παλλαυρεω τικός-Σαρωνικός Αναβ.
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Γλυκά Νερά
Μάχη Μαραθώνα-Θησέας Ν. Μάκρης
Αστέρας Βάρης-Ωρωπός
Άρης Βούλας-Κρυονέρι
Τρίγλια Ραφήνας-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Άνοιξη-ΠΑΟ Καλυβίων

5η αγωνιστικ ή και 20η

Γλυκά Νερά-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
ΑΟ Κορωπίου-Παλλαυρεωτικός
Θησέας Ν. Μάκρης-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Ωρωπός-Μάχη Μαραθώνα
Κρυονέρι-Αστέρας Βάρης
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Άρης Βούλας
ΠΑΟ Καλυβίων-Τριγλία Ραφήνας
Σαρωνικός Αναβ.-Άνοιξη

6η αγωνιστικ ή και 21η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Θησέας Ν. Μάκρης
Παλλαυρεω τικός-Γλυκά Νερά
Σαρωνικός Αναβ.-ΑΟ Κορωπίου
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Ωρωπός
Μάχη Μαραθώνα-Κρυονέρι
Αστέρας Βάρης-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Άρης Βούλας-ΠΑΟ Καλυβίων
Άνοιξη-Τρίγλια Ραφήνας

7η αγωνιστικ ή και 22η

Ωρωπός-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Θησέας Ν. Μάκρης-Παλλαυρεωτικός
Γλυκά Νερά-Σαρωνικός Αναβ.
Κρυονέρι-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Μάχη Μαραθώνα
ΠΑΟ Καλυβίων-Αστέρας Βάρης
Τρίγλια Ραφήνας-Άρης Βούλας
ΑΟ Κορωπίου-Άνοιξη

8η αγωνιστικ ή και 23η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Κρυονέρι
Παλλαυρεω τικός-Ωρωπός
Σαρωνικός Αναβ.-Θησέας Ν. Μάκρης
ΑΟ Κορωπίου-Γλυκά Νερά
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Μάχη Μαραθώνα-ΠΑΟ Καλυβίων
Αστέρας Βάρης-Τρίγλια Ραφήνας
Άνοιξη-Άρης Βούλας

9η αγωνιστικ ή και 24η

ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Κρυονέρι-Παλλαυρεωτικός
Ωρωπός-Σαρωνικός Αναβ.
Θησέας Ν. Μάκρης-ΑΟ Κορωπίου
ΠΑΟ Καλυβίων-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Τρίγλια Ραφήνας-Μάχη Μαραθώνα
Άρης Βούλας-Αστέρας Βάρης
Γλυκά Νερά-Άνοιξη

10η αγωνιστικ ή και 25η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-ΠΑΟ Καλυβίων
Παλλαυρεω τικός-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Σαρωνικός Αναβ.-Κρυονέρι
ΑΟ Κορωπίου-Ωρωπός
Γλυκά Νερά-Θησέας Ν. Μάκρης
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Τρίγλια Ραφήνας
Μάχη Μαραθώνα-Άρης Βούλας
Άνοιξη-Αστέρας Βάρης

11η αγωνιστικ ή και 26η

Τρίγλια Ραφήνας-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
ΠΑΟ Καλυβίων-Παλλαυρεωτικός
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Σαρωνικός Αναβ.
Κρυονέρι-ΑΟ Κορωπίου
Ωρωπός-Γλυκά Νερά
Άρης Βούλας-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Αστέρας Βάρης-Μάχη Μαραθώνα
Θησέας Ν. Μάκρης-Άνοιξη

12η αγωνιστικ ή και 27η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Άρης Βούλας
Παλλαυρεωτικός-Τρίγλια Ραφήνας
Σαρωνικός Αναβ.-ΠΑΟ Καλυβίων
ΑΟ Κορωπίου-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Γλυκά Νερά-Κρυονέρι
Θησέας Ν. Μάκρης-Ωρωπός
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Αστέρας Βάρης
Άνοιξη-Μάχη Μαραθώνα

13η αγωνιστικ ή και 28η

Αστέρας Βάρης-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Άρης Βούλας-Παλλαυρεωτικός
Τρίγλια Ραφήνας-Σαρωνικός Αναβ.
ΠΑΟ Καλυβίων-ΑΟ Κορωπίου
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Γλυκά Νερά
Κρυονέρι-Θησέας Ν. Μάκρης
Μάχη Μαραθώνα-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Ωρωπός-Άνοιξη

14η αγωνιστικ ή και 29η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Μάχη Μαραθώνα
Παλλαυρεω τικός-Αστέρας Βάρης
Σαρωνικός Αναβ.-Άρης Βούλας
ΑΟ Κορωπίου-Τρίγλια Ραφήνας
Γλυκά Νερά-ΠΑΟ Καλυβίων
Θησέας Ν. Μάκρης-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Ωρωπός-Κρυονέρι
Άνοιξη-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών

15η αγωνιστικ ή και 30η
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Μάχη Μαραθώνα-Παλλαυρεωτικός
Αστέρας Βάρης-Σαρωνικός Αναβ.
Άρης Βούλας-ΑΟ Κορωπίου
Τρίγλια Ραφήνας-Γλυκά Νερά
ΠΑΟ Καλυβίων-Θησέας Ν. Μάκρης
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Ωρωπός
Κρυονέρι-Άνοιξη
15
Α.Ο.Τ Ραφήνας / ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΠΣΑΝΑ Α' ΦΑΣΗ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 11 Σεπτέμβριος 2019, 01:08:53 μμ »
Πρόγραμμα Αγώνων Κυπέλλου Περιόδου 2019-2020

Για την Α’ Φάση του Κυπέλλου ΕΠΣΑΝΑ θα διεξαχθεί ο αγώνας ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝOY – A.O.ΤΡΙΓΛ ΙΑΣ ΡΑΦΗΝΑΣ στο γήπεδο του Αγίου Στεφάνου την Κυριακή 15 Σεπτεμβρί ου 2019 στις 16:30 μ.μ.
16
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / 11) Οι Εκκλησίες, οι Ιερείς και οι Επίτροποι της Τρίγλιας
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 09 Σεπτέμβριος 2019, 10:03:31 πμ »
Οι Εκκλησίες, οι Ιερείς και οι Επίτροποι της Τρίγλιας


Στους Κώδικες της Τρίγλιας, που φυλάσσοντ αι στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, κρύβονται μικρές ή μεγάλες ιστορίες που σπάνια έρχονται στην επιφάνεια . Μία απ’ αυτές έχει σχέση με τις Εκκλησίες, τους Ιερείς και τους Επιτρόπου ς των εκκλησιών της Τρίγλιας που διορίστηκ αν από την Εφοροδημο γεροντία και υπηρέτησα ν σ’ αυτές, στο διάστημα που καλύπτει ο διασωθείς Κώδικας Πρακτικών (1902-1922) και ειδικότερ α της περιόδου μετά τον Ιανουάριο 1908, οπότε εγκρίθηκε ο Κανονισμό ς της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τρίγλιας, στο πρώτο Κεφάλαιο του οποίου περιλαμβά νονται άρθρα για τις εκκλησίες και την εκ περιτροπή ς λειτουργί α τους, για λόγους οικονομία ς, και στο τρίτο κεφάλαιο άρθρα για τους επιτρόπου ς των εκκλησιών .


Εκκλησίες της Τρίγλιας

Στην παρούσα εργασία παρουσιάζ ονται τα στοιχεία που έχουν καταγραφε ί στον Κώδικα Πρακτικών και αφορούν στις εκκλησίες και αφενός στον εκ περιτροπή ς τρόπο λειτουργί ας τους μετά τον Ιανουάριο 1908 αφετέρου στη λειτουργί α μίας μόνον εκκλησίας (Άγιος Γεώργιος κάτω), για λόγους οικονομία ς, μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν, στα τέλη του 1918, από την εξορία τους . Όπως έχει αναφερθεί στην 1η ιστορία αυτής της Ενότητας «Ο Χρυσόστομ ος και η ιδέα για νέα κεντρική εκκλησία στην Τρίγλια», κατά την περίοδο την πρώτης εξορίας του στην Τρίγλια (3.10.1907 – 19.7.1908), και από τις πρώτες ημέρες της παρουσίας του εκεί, ο Χρυσόστομ ος δραστηριο ποιήθηκε συστηματι κά για την εφαρμογή και υλοποίηση πολλών από τα σχέδια που ονειρευότ αν για την πόλη του, εκτός των άλλων, και στο θέμα των εκκλησιών της Τρίγλιας. Ανέλαβε, αμέσως, ενεργό ρόλο στις τοπικές αποφάσεις και εισηγήθηκ ε στην Εφοροδημο γεροντία και σε συνελεύσε ις των κατοίκων το σχέδιό του για ίδρυση μιας νέας Κεντρικής Εκκλησίας που θα αντικαθισ τούσε τις έξι υφιστάμεν ες, τότε, με στόχο τον περιορισμ ό των εξόδων λειτουργί ας τους, και τη χρησιμοπο ίηση των κτιριακών τους εγκαταστά σεων για άλλους σκοπούς, δεδομένου ότι η οικονομικ ή κατάσταση του Κοινοτικο ύ ταμείου χαρακτηρι ζόταν τουλάχιστ ον δραματική στις αρχές του 20ου αιώνα. Αν και η θέση ανέγερσης της νέας Κεντρικής Εκκλησίας άλλαξε τρεις φορές σε σύντομο χρονικό διάστημα, η ιδέα του αυτή δεν πραγματοπ οιήθηκε, αφού μετά την επιστροφή του στην Τρίγλια, τον Ιούνιο 1909, για τη δεύτερη εξορία του, διαπίστωσ ε σοβαρές αντιδράσε ις και, τελικά, άλλαξε το αρχικό του σχέδιο και εισηγήθηκ ε την ανέγερση του μεγαλοπρε πούς κτιρίου των νέων Σχολείων που εξακολουθ εί να ορθώνεται και σήμερα στη θέση του, ως σύμβολο της θέλησης του ιδίου και του Χριστιανι κού λαού της Τρίγλιας, της εποχής εκείνης, και σημείο αναφοράς της σημερινής Τρίγλιας, μεταξύ των υπόλοιπων σημείων αναφοράς, όπως η Βυζαντινή εκκλησία Παντοβασί λισσα, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Άνω, η εκκλησία της Παναγίας-Μητρόπολη, η Βυζαντινή εκκλησία της Ευαγγελίσ τριας ή του Αγίου Στεφάνου, που μετατράπη κε σε τζαμί (Fatih Camii) το 1661 και άλλα.

Στην κατεύθυνσ η υλοποίηση ς του αρχικού του σχεδίου, συμμετείχ ε σε συνεδρίασ η υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Προύσας Ναθαναήλ, πρότεινε την εκ περιτροπή ς λειτουργί α των 5 εκκλησιών (η έκτη του Αγ. Δημητρίου αργούσε και το 1909 κατεδαφίσ τηκε προκειμέν ου να ανεγερθεί στον ευρύτερο χώρο το νέο μεγαλοπρε πές κτίριο των νέων Σχολείων) και συγκροτήθ ηκε επιτροπή με πρόεδρο τον Χρυσόστομ ο για τη σύνταξη Κανονισμο ύ (Κώδικας 427, πρακτικό 9.1.1908, σελ. 36-37). Στη συνέχεια, συνέταξε τον Κανονισμό της εκ περιτροπή ς λειτουργί ας των Εκκλησιών της Τρίγλιας, προήδρευσ ε συνέλευση ς στην Τρίγλια, στην οποία συζητήθηκ ε και εγκρίθηκε ο Κανονισμό ς (Κώδικας 427, πρακτικό 13.1.1908, σελ. 39-40), ως ακολούθως:

… ακροασάμε νοι της γενομένης υπ’ αυτού εισηγήσεω ς του Κανονισμο ύ και συζητήσαν τες άρθρον προς άρθρον τον εν λόγω Κανονισμό ν της Ημετέρας Κοινότητο ς και εγκρίναντ ες αυτόν εν πάσι τοις σημείοις επεψηφίσα μεν και επεκυρώσα μεν αυτόν και ενεκρίναμ εν να καταχωρισ θή παρά πόδας εν τω παρόντι Κώδικι και ν’ αποτελή τουντεύθε ν θεμελιώδη νόμον, καθ’ ον να διέπωνται τα Κοινοτικά, Σχολικά και Εκκλησιασ τικά ημών πράγματα”.

Στη συνέχεια, ο “Κανονισμός της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τριγλίας της Επαρχίας Προύσης” καταχωρήθ ηκε με χρονολογί α “Ιανουάριος 1908” στον Κώδικα της Τρίγλιας (σελ. 42-45). Στο κεφάλαιο Α’ «Περί Κοινότητο ς» περιλαμβά νονται αφενός το άρθρο 2, στο οποίο έχει καταγραφε ί η ακόλουθη αναφορά για τις εκκλησίες και ακολουθού ν άλλες για τα σχολεία, τα δύο σωματεία, το νεκροταφε ίο και την κτηματική ακίνητη και κινητή περιουσία της Κοινότητο ς, αφετέρου τα άρθρα 3 και 4:

Άρθρ. 2) Η Κοινότης έχει έξι ιερούς ναούς α) τον του Αγίου Γεωργίου της κάτω συνοικίας, β) τον της Υπεραγίας Θεοτόκου της επιλεγομέ νης Μητροπόλε ως, γ) τον του Αγίου Ιωάννου, δ) τον Αγίου Γεωργίου της άνω συνοικίας, του επιλεγομέ νου Κυπαρισσι ώτου, ε) τον της Υπεραγίας Θεοτόκου της επιλεγομέ νης Παντανάσσ ης «Παντοβασιλίσσης» και στ) τον του Αγίου Δημητρίου…..

Αρθρ. 3) Αι εξ της Κοινότητο ς Εκκλησίαι αποτελούσ ι δύο συμπλέγμα τα, ων το μεν εν αποτελούσ ιν αι Εκκλησίαι του Αγίου Γεωργίου του κάτω, Παναγίας Μητροπόλε ως και αγίου Ιωάννου, το δ’ έτερον αι Εκκλησίαι Αγίου Γεωργίου Κυπαρισσά, Παναγίας Παντοβασι λίσσης και αγίου Δημητρίου λειτουργο ύσης μόνον κατά την ετήσιον μνήμην και πανήγυριν του Μεγαλομάρ τυρος Δημητρίου, κατά την εορτήν της Ζωοδόχου Πηγής και την εορτήν των Ισαποστόλ ων Κων/νου και Ελένης.

Άρθρ. 4) Εκ των συμπλεγμά των τούτων κατά πάσαν εορτήν και Κυριακήν λειτουργο ύσιν εν τη κοινότητι δύο εκάστοτε Εκκλησίαι μία εκ των κάτω τρειών Εκκλησιών και μία εκ των άνω δύο τούτων εκ περιτροπή ς κατά μήνα μεν μέχρι του έτους 1908 δια το πρώτον τούτο έτος, κατά τριμηνίαν δε μετά την λήξιν του παρόντος έτους, οριζομένη ς δια κλήρου της Εκκλησίας εξ ης θα γίνη η έναρξις δια το παρόν έτος από της 1ης του μηνός Φεβρουαρί ου
”.

Συμπερασμ ατικά, από τις 6 εκκλησίες, 1) εκείνη του Αγ. Δημητρίου λειτουργο ύσε, την εποχή εκείνη, μόνον κατά την πανήγυρη του Αγίου, την εορτή της Ζωοδόχου Πηγής και την εορτή των ισαποστόλ ων Κωνσταντί νου και Ελένης και 2) μετά την έγκριση του Κανονισμο ύ θα λειτουργο ύσε μία εκκλησία εκ των τριών του κάτω συμπλέγμα τος και μία εκ των δύο του άνω.

Επειδή και στα επόμενα Κεφάλαια Γ’ και δ’ του Κανονισμο ύ ρυθμίζοντ αι και ορίζονται τα θέματα της λειτουργί ας των εκκλησιών, των εσόδων και εξόδων, της πρόσληψης ιερέων, ψαλτών, και λοιπών εκκλησιασ τικών υπαλλήλων και γενικά όλων των εκκλησιασ τικών θεμάτων, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω στο κεφάλαιο την Εκκλησιών και αυτά τα Κεφάλαια του Κανονισμο ύ, ώστε  ο αναγνώστη ς να έχει την πλήρη εικόνα αυτού του εξαιρετικ ού κειμένου και να μπορεί να συσχετίζε ι τις τροποποιή σεις που εγκρίθηκα ν τα επόμενα χρόνια, τόσο στην εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών, αλλά και στη λειτουργί α μιας μόνον εκκλησίας, όσο και στα θέματα των Ιερέων και των εκκλησιασ τικών Επιτρόπων:

Κεφάλαιο Γ’ Περί Επιτρόπων των Εκκλησιών

Άρθρ, θ’) Εις έκαστον σύμπλεγμα Εκκλησιών ορίζεται επιτροπή αποτελουμ ένη εκ τριών προσώπων, ων έκαστον λαμβάνετα ι εξ εκάστης εκκλησιασ τικής περιφερεί ας, ήτοι δια το κάτω σύμπλεγμα ανά εις εκ των τέως ενοριών του Αγίου Γεωργίου, Παναγίας και αγ. Ιωάννου και δια το άνω σύμπλεγμα ανά εις εκ των τέως ενοριών του Αγίου Γεωργίου Κυπαρισσά, Παντοβασι λίσσης και Αγίου Δημητρίου . Οι επίτροποι ούτοι εκλέγοντα ι εν τη γενική συνελεύσε ι δια μυστικής και πάλιν ψηφοφορία ς επί διετίαν μεταξύ των ευσεβεστέ ρων και μάλλον ζηλωτών και φιλοκάλων πολιτών.

Άρθρ. ι’) Εκάστη τριμελής Επιτροπή καθήκοντα και δικαιώματ α έχει να φροντίζει περί της ευπρεπεία ς των οίκων του θεού, περί του διορισμού καταλλήλο υ προσωπικο ύ ψαλτών και λοιπών εκκλησιασ τικών υπαλλήλων, περί ιερέων δε προκειμέν ου απευθύνετ αι δια της Εφοροδημο γεροντίας προς τον Μητροπολί την. Περί της εισπράξεω ς των εκ δίσκου, εκ κηρού, εξ ιεροπραξι ών και άλλων πάσης φύσεως εκκλησιασ τικών χρημάτων και περί των αναγκαίων δαπανημάτ ων διά κηρόν, έλαιον, μισθούς υπαλλήλων εκκλησιασ τικών και δι’ άλλα οιαδήποτε έξοδα. Εις το τέλος εκάστου μηνός θεωρεί από κοινού μετά της Εφοροδημο γεροντίας τους λ/σμούς και παραδίδει το περισσεύο ν χρήμα εις το κεντρικόν ταμείον. Γενικαί επισκευαί, ίδρυσις καταστημά των, αγορά κτημάτων και εν γένει πάσα δήποτε δαπάνη υπερβαίνο υσα τα εκατόν γρόσια γίνεται μόνον μετά σύσκεψιν και έγκρισιν της Εφοροδημο γεροντίας .

Άρθρ. ια’) Εις έκαστον σύμπλεγμα Εκκλησιασ τικόν ορίζονται ανά δύο ιερείς οι πάντων χρηστότερ οι, ανά δύο ψάλται οι εκλεκτότε ροι, ανά δύο κανδηλα(να)πται, εις πρώτος και εις δεύτερος βοηθός μετά του αναλόγου και αρμόζοντο ς μισθού. Οι μισθοί και τα εκκλησιασ τικά βάρη και τα τυχηρά κατανέμον ται ανά μέσον αυτών μετ’ ακριβείας και δικαιοσύν ης. Ιεροπραξί αι τελούνται εν τη Εκκλησία τη λειτουργο ύσει, πλην βαπτίσεων, γάμων και κηδειών δυναμένων να τελεσθώσι ν και εν τη ιδία εκάστου Εκκλησία.

Άρθρ. ιβ’) Χάριν της ευπρεπίας και τάξεως ορίζονται, όπως κατά τον μήνα του Αυγούστου δια το συμπίπτον εν αυτώ την νηστείαν του δεκαπεντα ύγουστου μέχρι της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου λειτουργο ύνται σταθερώς αι εκκλησίαι της Παναγίας Μητροπόλε ως και Παντοβασι λίσσης, καθώς και κατά τας εορτάς των Ευαγγελισ μού, γενεθλίων και εισοδίων της Θεοτόκου. Η εορτή των Φώτων η εορτή του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Γεωργίου, και της δεκάτης τετάρτης Σεπτεμβρί ου, η Κυριακή της Σταυροπρο σκυνήσεως , η της Ζωοδόχου πηγής εν τη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Εορταί του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, η του Ευαγγελισ μού, η του Προφήτου Δανιήλ κα η της Αγίας Παρασκευή ς  εν τη του αγίου Ιωάννου Εκκλησία. Το μέγα πάσχα και αι εορταί του αγίου Παντελεήμ ονος και των αγίων Θεοδώρων εν τη εκκλησία του αγ. Γεωργίου του Κυπαρισσά . Η δε δευτέρα ανάστασις εν τη Παντοβασι λίσση δια το άνω σύμπλεγμα . Κατά την εορτήν των Τριών ιεραρχών γίνεται Μονοκλησί α εν μέσω των τριών εκκλησιών αγ. Γεωργίου κάτω, αγ. Ιωάννου και αγίου Γεωργίου του Κυπαρισσά .

Κεφάλαιον δ’ Περί πόρων της Κοινότητο ς

Άρθρον ιγ’) Πόρους η Κοινότης έχει: πρώτον τα παγκάρια των Εκκλησιών, δεύτερον τας προσόδους των Εκκλησιασ τικών και λοιπών ακινήτων και κινητών κτημάτων, τρίτον τα εισιτήρια των μαθητών, τέταρτον τα δικαιώματ α του γραφείου της Εφοροδημο γεροντίας , πέμπτον τα εκ του μονοπωλεί ου του κηρού, έκτον τα εκ των θεατρικών παραστάσε ων ή οιωνδήποτ ε άλλων εκτάκτων και απροβλέπτ ων αμέμπτων πάντοτε μέσων εισπραττό μενα υπέρ των σχολών δικαιώματ α, και εκτός των ωρισμένων εν καιρώ πανηγύρεω ν ή μονοκλησι ών, δίσκων προς όφελος των Σχολών.

Άρθρ. ιδ’) Ο παρών Κανονισμό ς εγκριθείς και ψηφισθείς εν γενική συνελεύσε ι των πολιτών Τριγλίας και επικυρωθε ίς παρά του Σεβασμιωτ άτου Μητροπολί του Προύσης τίθεται εις εφαρμογήν από σήμερον και ισχύει τέσσαρα έτη, μεθ’ ου δύναται να αναθεωρηθ ή τη αιτήσει των πολιτών. Αι νέαι αρχαιρεσί αι γενήσοντα ι συμφώνως τω κανονισμώ κατά τον Ιανουάριο ν, μόνον δε όσον αφορά το σύστημα του κατά μήνα ή τριμηνίαν εκ περιτροπή ς  να λειτουργώ νται αι Εκκλησίαι εδόθη η ελευθερία να προτιμάτα ι και εν τω μέσω της τετραετία ς εκείνο εκ των συστημάτω ν, το οποίον η πείρα και εφαρμογή είθελε αποδείξη ευκολώτερ ον δια τους Χριστιανο ύς και συμφερώτε ρον δια την Κοινότητα .
Εν Τριγλία κατά μήνα Ιανουάριο ν του 1908
Η Εφοροδημο γεροντία”.



Δύο μήνες μετά την έγκριση του Κανονισμο ύ της Τρίγλιας διαπιστών ουμε την πρώτη τροποποίη ση του Κανονισμο ύ, σε ότι αφορά στην εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών . Στο από 16.3.1908 πρακτικό (σελ. 47) καταγράφε ται η συνεδρίασ η της Γενικής Συνέλευση ς, υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας, κατά την οποία αποφασίστ ηκε παμψηφεί, 1) η ανέγερση νέας Κεντρικής Εκκλησίας «εν η θέσει το πάλαι ήτο ιδρυμένη Εκκλησία του Σωτήρος Χριστού και όπου σήμερον είναι ωκοδομημέ να τα σχολεία της Κοινότητο ς», 2) η μελλοντικ ή χρήση των κτιρίων των ιερών ναών, 3) «και περί της νέας Κεντρικής Εκκλησίας, και μόνον μέχρι της ανεγέρσεω ς του νέου κτιρίου να λειτουργώ νται αι δύο εκκλησίαι του Αγίου Γεωργίου του Κάτω και του Αγίου Γεωργίου του Άνω, του Ναού της Παντοβασι λίσσης χρησιμοπο ιουμένου ως αρχαίου Βυζαντινο ύ Προσκυνήμ ατος καθ’ όλας τας ημέρας της Εβδομάδος δια τας θρησκευτι κάς ανάγκας των Ευσεβών προσκυνητ ών, χωρίς όμως να έχη ιδιαιτέρα ν ενορίαν» και 4) «… ενέκρινεν ως ορθάς και σωτηρίους δια την πατρίδα τας σκέψεις και ιδέας του συμπολίτο υ ημών Σεβασμιωτ άτου Αγίου Δράμας Κυρίου Χρυσοστόμ ου έδωκεν εις Αυτόν πλήρη πληρεξουσ ιότητα όπως αναλάβη και φέρη εις πέρας αίσιον το θεάρεστον τούτο έργον».

Λίγες μέρες αργότερα, όμως, άλλαξε και πάλι η απόφαση για τη θέση της νέας Κεντρικής Εκκλησίας και την εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών, αφού στη Γενική Συνέλευση ς της 6.4.1908 (σελ. 49), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας, αποφασίστ ηκε 1) να αποτελέσε ι τη νέα Κεντρική Εκκλησία εκείνη του Αγίου Ιωάννου «ευρύνοντες και επεκτείνο ντες αυτήν εις διαστάσει ς δια της εξαγοράς των παραπλεύρ ων οικοπέδων ή ανταλλαγή ς αυτών μετ’ άλλων Εκκλησιασ τικών κτημάτων», 2) «… προσωρινώ ς θα λειτουργώ νται αι δύο εκκλησίαι του Αγίου Γεωργίου Κάτω και Άνω…», και 3) νέες αλλαγές στη μελλοντικ ή χρήση των κτιρίων των ιερών ναών. Αλλά και αυτή η απόφαση άλλαξε σύντομα, αφού στο πρακτικό της 22.6.1908 (σελ. 53) της Γενικής Συνέλευση ς, υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, 1) αποφασίστ ηκε η ανέγερση της νέας Κεντρικής Εκκλησίας στη θέση που βρισκόταν άλλοτε ο ναός της Αγίας Επίσκεψης, επειδή ο μηχανικός τον βρήκε τον πλέον κατάλληλο και επιπλέον οι κάτοικοι του Αγίου Γεωργίου Άνω αποδέχθηκ αν την μετατροπή της εκκλησίας σε Αρρεναγωγ είο, και 2) ορίστηκε επιτροπή για την εξαγορά των αναγκαιού ντων οικοπέδων . Σε εφαρμογή αυτών των αποφάσεων, ένα μήνα αργότερα (18.7.1908, σελ. 55), με την παρουσία του Χρυσόστομ ου, ο οποίος αναχώρησε την επομένη (19.7.1908) για την έδρα του, με την αμνηστία που δόθηκε από το Σουλτάνο, λόγω της εφαρμογής του Συντάγματ ος, καταγράφο νται στο αντίστοιχ ο πρακτικό οι ιδιοκτήτε ς και η αξία των οικοπέδων, τα οποία εξαγοράστ ηκαν από την Κοινότητα, για την ανέγερση της νέας κεντρικής Εκκλησίας στην ευρύτερη έκταση του άλλοτε ναού της Αγ. Επίσκεψης . Σημειώνετ αι ότι στην έκταση αυτή εξακολουθ ούσε να υπάρχει ο ετοιμόρρο πος και επικίνδυν ος για τους κατοίκους ναός του Αγ. Δημητρίου, ο οποίος αποφασίστ ηκε να κατεδαφισ τεί.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Χρυσόστομ ος επέστρεψε στην Τρίγλια, για τη δεύτερη εξορία του, και διαπίστωσ ε ότι υπήρχαν ισχυρές αντιδράσε ις αφενός στο θέμα της ανέγερσης νέας Κεντρική Εκκλησίας αφετέρου στην αλλαγή της χρήσης των κτιρίων των εκκλησιών . Στην έκτακτη Γενική Συνέλευση της 12.7.1909 (σελ. 70),  υπό την προεδρία του, συζητήθηκ αν αυτά τα θέματα και αποφασίστ ηκε 1) να ανεγερθεί νέο Σχολείο στη θέση αυτή αντί της νέας Κεντρικής Εκκλησίας, 2) «… να εξακολουθ ήση το σύστημα της εκ περιτροπή ς λειτουργί ας εν ταις υπαρχούσα ις εκκλησίαι ς της Κοινότητο ς συμφώνως άλλως τε και προς τον υπάρχοντα Κανονισμό ν  μέχρι της ευλογητής εκείνης εποχής οπότε η πατρίς ομοφρονού σα θέλει προβή εις την καθιέρωσι ν δύο μόνον εκ των υπαρχόντω ν ναών του Θεού προς θεραπείαν των θρησκευτι κών και εκκλησιασ τικών αναγκών των κατοίκων …».

Η μέριμνα, όμως, του Χρυσόστομ ου, για την ανέγερση του νέου κτιρίου των Σχολείων, συνεχίζετ αι δυναμικά και στο πρακτικό της 19.4.1910 (Κώδικας 427, σελ. 93), υπό την προεδρία του, ως Μητροπολί τη Σμύρνης, πλέον, καταγράφη καν, από τον ίδιο, οι σημαντικέ ς αλλαγές που αποφασίστ ηκαν 1) στον εκ περιτροπή ς τρόπο λειτουργί ας των εκκλησιών, 2) τους ιερείς, 3) τους επιτρόπου ς και σε άλλα εκκλησιασ τικά θέματα (ίδρυση κηροποιεί ου, πώληση κηρού από τις εκκλησίες κλπ), 4) τη χρήση των κτιρίων των παλιών σχολείων, 5) το δάνειο από τον Γ. Μποτό για την ανέγερση του κτιρίου των νέων Σχολείων και, συγκεκριμ ένα, ότι:

… η εκκλησία του Αγίου Ιωάννου λειτουργε ίται τακτικώς και παντοτειν ά, εκ δε των άλλων δύο εκκλησιών του Κάτω συμπλέγμα τος Παναγίας και Αγίου Γεωργίου η μεν Παναγία να λειτουργε ίται κατά τους μήνας Μάιον, Ιούνιον, Ιούλιον, Αύγουστον, Σεπτέμβρι ον και Οκτώβριον μέχρι του Αγίου Δημητρίου, εξαιρουμέ νων των δύο εορτών της Πεντηκοστ ής και του Σταυρού, οπότε θα λειτουργε ίται ο Άγιος Γεώργιος ο Κάτω, όστις και θα εξακολουθ εί λειτουργώ ν κατά τους λοιπούς εξ μήνας τους χειμερινο ύς. Το άνω σύμπλεγμα του Αγίου Γεωργίου του Κυπαρισσά και της Παντοβασι λίσσης θα εφαρμόζη το εν τω Κανονισμώ καθιερωμέ νον σύστημα. Η μεταρρύθμ ισις αύτη εκρίθη αναγκαία διότι ο χρόνος απέδειξε την χρησιμότη τα της μεταβολής ταύτης χάριν και της αγάπης των πολιτών και του συμφέροντ ος των ιερών μας Καθιδρυμά των. Οι ιερείς του Κάτω τούτου συμπλέγμα τος θα λειτουργώ σι εκ  περιτροπή ς έτος κατ’ έτος εν τη μιά ή τη άλλη Εκκλησία. Το Ταμείον έσται εν όλων των Εκκλησιών κατά ως ορίζει ο Κανονισμό ς. Ενεκρίθη δε Επιτροπή του μεν Αγίου Ιωάννου να είνε οι κύριοι Σταύρος Καραδιαμα ντής, Στέφανος Μπαρουξής και Δημ. Νανάης, του δε Αγίου Ιωάννου (σ.σ. προφανές λάθος) οι κύριοι Ζαρείφης Γιατζόγλο υ, Βασιλ. Κουτουκάς και Θεοδ. Ορφανίδης . Απεφασίσθ η να ιδρυθή κοινόν κηροποιεί ον της Κοινότητο ς, το οποίον θα έχει το δικαίωμα να πωλή κηρόν αποκλειστ ικώς εις τους συμπολίτα ς μας, εις ους αυστηρώς απαγορεύε ται ν’ αγοράζωσι ν άλλοθεν κηρόν. Η τιμή του εν χρήσει  (..)κηρού ωρίσθη εις γρόσια είκοσιν. Ουδείς δε εκ των εν Τριγλία εμπόρων έχει το δικαίωμα να πωλή κηρόν δια κατανάλωσ ιν εν ταις ιεραίς ημών Εκκλησίαι ς. Όσοι δε κηρόν έχουσι οι έμποροι υποχρεούν ται ν’ αγοράσωσι ν αι Εκκλησίαι και βαθμιαίως να πληρώσουν . Απεφασίσθ η να διορισθή οικονομικ ή και διαχειρισ τική Επιτροπή, ήτις να έχη το δικαίωμα να διαχειρίζ εται τα κοινοτικά προσοδοφό ρα κτήματα προς εξάλειψιν και εξόφλησιν του χρέους και δανείου, εις το οποίον θα προβή η Επιτροπή αύτη προς αποτελείω σιν των υπαρχουσώ ν ελλείψεων των νέων Σχολικών κτιρίων. Τα κτήματα ταύτα είνε τα παλαιά Σχολεία μετατρέπε ι σήμερα το μεν Αρρεναγωγ είον εις Χάνι, το δε Παρθεναγω γείον εις Υφαντουργ είον και το κάτω εις θέατρον, τα νέα μαγαζία των νέων Σχολικών κτιρίων, τα μοναστηρι ακά κτήματα αφαιρουμέ νων των δαπανών της καλλιέργε ιας, και το Καφφενείο ν της Αδελφότητ ος, ήτις σκοπόν είχε και έχει την προστασία ν των γραμμάτων εν τη Κοινότητι . Η οικονομικ ή και διαχειρισ τική αύτη Επιτροπή ωρίσθη εκ του Προέδρου της Μετοχικής ενταύθα Εταιρείας και του κ. Φιλίππου Καβουνίδο υ. Ευτυχώς ο συμπολίτη ς ημών κ. Γεώργιος Μποτός παρέχων το μέτρον της φιλοπατρί ας και φιλομουσί ας του προσηνέχθ η οικειοθελ ώς προς 8% να δανείση εις την οικονομικ ήν Επιτροπήν το ποσόν μέχρι Πεντακοσί ων λιρών αίτινες θα γίνη ανάγκη δια την αποπεράτω σιν του κτιρίου. Η πατρίς όλη ευγνωμονε ί αυτώ. Αλλά και όλοι οι παραστάντ ες πολίται εδήλωσαν ότι έκαστος θα συνεισφέρ η τον οβολόν και την συνδρομήν του, ώστε μέχρι της εσοδείας των κουκουλίω ν να πληρωθώσι και αι συνδρομαί και να καλυφθή, ως ελπίζομεν το ήμισυ του χρέους μας. Ωρίσαμεν δε όπως και την μεθαύριον Τετάρτην εργασθώμε ν όλη η πόλις  ως εις άνθρωπος και ετοιμάσωμ εν όλον το απαιτούμε νον υλικόν δια την συντέλεσι ν του κτιρίου. Της τοιαύτης δε ελπίδος και με μεγαλυτέρ αν ομόνοιαν και αγάπην αποφασίσα ντες ταύτα πάντα και υποσχόμεν οι να τα τηρήσωμεν κατεστρών αμεν ώδε  την παρούσαν πράξιν προς δήλωσιν δια τους μεταγενέσ τερους. Τα δύο Σχολεία ενοικιάζο νται δια πλειοδοσί ας προς χρήσιν του πλειοδοτο ύντος. Δια πλειοδοσί ας κατακυρού ται και των λοιπών κτημάτων η ενοικίασι ς”. Το πρακτικό υπογράφηκ ε από 64 κατοίκους και 2 εφοροδημο γέροντες και επικυρώθη κε από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Σμύρνης.

Λίγες ημέρες αργότερα (26.4.1910, σελ. 99) συνεδρίασ αν οι Εφοροδημο γέροντες και οι Επίτροποι του κάτω συμπλέγμα τος, για τους ιερείς αυτού του συμπλέγμα τος, αλλά και, σε συνέχεια της πιο πάνω Γενικής Συνέλευση ς της 19.4.1910, αποφασίστ ηκε «όπως λειτουργε ί διαρκώς ο ιερός Ναός του αγίου Ιωάννου του κάτω συμπλέγμα τος οι δε ναοί του Αγίου Γεωργίου και Παναγίας του αυτού συμπλέγμα τος  ανά εξ μήνας εναλλάξ». 

Μετά την πρώτη εξορία των Τριγλιανώ ν στην Προύσα, από τον Ιούλιο του 1915 μέχρι τα τέλη του 1918, και την επιστροφή στο χωριό τους, διαπίστωσ αν τις ζημιές στις εκκλησίες και τα σπίτια τους που προξενήθη καν από τους Τούρκους. Παράλληλα και για λόγους οικονομικ ής δυσχέρεια ς του Κοινοτικο ύ ταμείου, επανήλθε προς συζήτηση το θέμα της λειτουργί ας μιας μόνον ή δύο εκκλησιών και αντίστοιχ ου αριθμού ιερέων. Από την ανάγνωση του πρακτικού της Γενικής Συνέλευση ς Εφοροδημο γερόντων και προκρίτων της 26.4.1919 (σελ. 272) προκύπτει ότι, υπήρχαν δύο ισχυρές ομάδες που υποστήριζ αν η μεν μια την πρόσληψη ενός μόνον ιερέα και η άλλη δύο ιερέων. Μετά την ανάπτυξη των λόγων για κάθε πρόταση, έγινε μυστική ψηφοφορία μεταξύ των 32 μελών της Συνέλευση ς και υπερψηφίσ τηκε η πρόταση για ένα μόνον ιερέα με ψήφους 28 έναντι 4 της άλλης πρότασης. Στη συνέχεια συζητήθηκ ε το θέμα επιλογής της μιας και μόνον εκκλησίας που θα λειτουργο ύσε, μεταξύ των τριών υποψηφίων Αγίου Γεωργίου Κάτω, Αγ. Ιωάννου και Αγ. Γεωργίου Άνω, και από τη μυστική ψηφοφορία προέκυψε η υπερψήφισ η του Αγ. Γεωργίου Κάτω με 18 ψήφους, έναντι 13 υπέρ του Αγ. Ιωάννου και 3 υπέρ του Αγ. Γεωργίου Άνω.

Τέσσερις μήνες αργότερα, πραγματοπ οιήθηκε Γενική Συνέλευση Εφοροδημο γερόντων και προκρίτων για συζήτηση γενικών θεμάτων, μεταξύ των οποίων και η αναφορά 52 πολιτών που προσκόμισ ε ο Διογένης Λιλής για το άνοιγμα και της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου Άνω. Είναι χαρακτηρι στικό το αντίστοιχ ο τμήμα του πρακτικού της 8.9.1919 (σελ. 296):

Είτα προσάγετα ι υπό του κ. Διογένους Λιλή αναφορά υπογεγραμ μένη υπό 52 πολιτών δι’ ης δι’ ύφους βαναύσου και τόνου επιτακτικ ού ζητείται το άνοιγμα και ετέρας Εκκλησίας και ονομαστικ ώς του Αγ. Γεωργίου του Άνω παρά την προϋπάρχο υσαν απόφασιν όπως μία και μόνη Εκκλησία λειτουργή ως εν τω εν σελ. 272 πρακτικώ δείκνυται . Η Εφοροδημο γεροντία εις μάτην ανακινούσ ης το προηγούμε νον πρακτικόν παρατηρού σα ότι τινές εκ των υπογραφόν των νυν την αναφοράν είνε προϋπογεγ ραμμένοι και εν εκείνω τω πρακτικώ. Εξηγείται εις αυτούς ότι η Κοινότης δεν είνε δυνατόν να αντεπεξέλ θη εις τα έξοδα των δύο εκκλησιών . Ούτε η πρότασις του κ. Φιλίππου Καράτση όπως εκκλησιαζ όμεθα όλοι εν μια Εκκλησία κλειομένη ς της ήδη λειτουργο ύσης και ανοιγομέν ης της ενορίας αυτών, ήτοι του Αγ. Γεωργίου του Άνω, ότε λαμβάνη τον λόγον ο κ. Αριστοφάν ης Κασούρης, όστις προτείνει όπως μη ανοίξει μεν και δευτέρα Εκκλησία προσληφθή όμως και δεύτερος ιερεύς. Η Εφοροδημο γεροντία ζητεί την ετυμηγορί αν των παρόντων οίτινες κατά το πλείστον συμφωνούν μετά της γνώμης ταύτης και ούτω γίνεται δεκτόν όπως προσληφθή και δεύτερος ιερεύς.
Εν Τριγλία τη 8 Σεπτεμβρί ου 1919
”.

Σημειώνετ αι ότι το πρακτικό αυτό υπογράφετ αι αφενός από τους Εφοροδημο γέροντες Ι. Κρυσταλλί δη, Αρμ. Στέργιο, Κ. Λουτσίδη και Χαρίδημο Τιτάγκο αφετέρου από πολίτες (Αριστοφάν η Γ. Κασούρη. Γεώργιο Μποτό, Βασίλειο Γκικάδη, Χαφείριο Αθ, Γιαζητζόγ λου, Ιορδάνη Κ. Τακά, Γεώργιο Γιακουβάκ η, Διογένη Λιλή, Αθανάσιο Γ. Φουτζουτζ όγλου, Χρυσόστομ ο Κάπα Ανδρέα, Δημήτριο Τσιρακμάν η, Γεώργιο Πολυχρόνη, Δημήτριο Παπορίδη και άλλους.

Αν και το θέμα των Μονών που περιλαμβά νεται στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 29.10.191 9 (σελ. 303) δεν έχει άμεση σχέση με τις εκκλησίες της Τρίγλιας, θεωρώ ότι πρέπει να αναφερθεί, αφού περιγράφε ται σ’ αυτό η κατάσταση των Μονών την εποχή εκείνη. Τις ημέρες εκείνες επισκέφθη κε την Τρίγλια ο Άγιος Σελευκεία ς, σχολάρχης της Θεολογική ς Σχολής της Χάλκης, με εντολή του Πατριαρχε ίου για να δει ο ίδιος την κατάσταση των δύο Σταυροπηγ ιακών Μονών, για τις οποίες η Εφοροδημο γεροντία είχε ζητήσει να σταματήσε ι το επίδομα προς το Πατριαρχε ίο. Μετά την επίσκεψή του στις Μονές, ανακοίνωσ ε το αποτέλεσμ α της μελέτης του και ειδικότερ α, σε ότι αφορά τον Αγ. Ιωάννη (της Πελεκητής) «να διατηρηθή η προς δυσμάς (την θάλασσαν) πλευρά, αρκετά καλή σχετικώς και νυν διατηρουμ ένη, το ηγουμενεί ον και ο ναός, όστις κατά την γνώμην του είναι Βυζαντινό ς (καθ’ ημάς μόνον το ιερόν ο δ’ υπόλοιπος κτισθείς μετά πυρκαϊάν) οι δε λοιποί τοίχοι να διατηρηθώ σι ως τοιούτοι περιβάλον τες τον ναόν δια την ασφάλειαν . Όσον δ’ αφορά την Μονήν των Πατέρων αύτη να μείνη προς το παρόν ως έχει μη επισκευαζ ομένη μηδ’ αυτού του ναού αυτής, ολιγωτέρα ς κατ’ αυτόν ή μικράς μάλλον αξίας, επιφυλασσ ομένης της Κοινότητο ς προς τούτο εις καλλιτέρα ς εις τον μέλλον ημέρας. Μετά ταύτα ανέφερεν ημίν ότι το επίδομα, ως γνωστόν, προορισμέ νον δια την Θεολογική ν Σχολήν Χάλκης και συνεπώς θα ήτο άδικον και δύσκολον δι’ αυτόν να αποστερηθ ή του πόρου τούτου. Μετά την παρατήρησ ιν ταύτην προταθέντ ος όπως κατ’ έτος πληρώνοντ αι δέκα Λοθ. (σ.σ. Λίρες οθωμανικέ ς) παρά τινός εκ των Εφόρων, ενεκρίθη προτάσει εφόρου  όπως πληρώνωντ αι ετησίως είκοσι πέντε (αρ. 25) Λοθ.». Για διευκόλυν ση του αναγνώστη, στο θέμα των χάρτινων λιρών Τουρκίας, σημειώνω ότι, μετά την ήττα της το 1918, εκδόθηκαν νέα χαρτονομί σματα με τη μορφή του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και σχέση μιας παλιάς χρυσής με 9 νέες χάρτινες λίρες. Η υποτίμηση αυτή της λίρας εξηγεί αφενός την αναφορά στα επόμενα πρακτικά σε “Λοθ” αντί των “Λιρών Τουρκίας” αφετέρου στα μεγαλύτερ α (αριθμητικ ά) ποσά για μισθούς, αξίες κλπ.

Στο πρακτικό της 3.11.1919 (σελ. 306) διαβάζουμ ε ότι συζητήθηκ ε στην Εφοροδημο γεροντία το θέμα του τρόπου λειτουργί ας των εκκλησιών, με αφορμή προφορική ανακοίνωσ η των ενοριτών του Αγ. Ιωάννου, αλλά αναβλήθηκ ε η λήψη απόφασης, προκειμέν ου οι ενορίτες να υποβάλουν γραπτώς και ενυπογράφ ως την αίτησή τους.

Μια σημαντική πληροφορί α, για τον ναό της Παντοβασί λισσας, έχει καταγραφε ί στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 3.1.1920 (σελ. 310) και συγκεκριμ ένα η προσφορά 100 Λοθ χάρτινων της Αικατερίν ης Ζαρκαλή για να επισκευασ τεί ο ιερός ναός της Παντοβασι λίσσης. Η επιδιόρθω ση του εσωτερικο ύ του ναού δόθηκε δια μειοδοσία ς, από την εκκλησιασ τική επιτροπή του Αγ. Γεωργίου Άνω, στον αρχιτέκτο να Αλεξ. Μαστραντώ νη αντί 119 Λοθ.

Στο χωρίς ημερομηνί α πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 311) αποφασίστ ηκε όπως ο κηρός των Εκκλησιών γίνει μονοπώλιο, προς όφελος των Σχολών. Αλλά και στο τελευταίο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας (από 29.3.1922, σελ. 395), στο οποίο ασχολήθηκ ε με εκκλησιασ τικό θέμα, αποφάσισε «όπως ο κηρός ο χρησιμοπο ιούμενος κατά τας εορτάς του Πάσχα και εν γένει κατά πάσαν ιεροτελεσ τίαν πωλείται μόνο παρά των Εκκλησιών του Άνω και Κάτω συμπλέγμα τος. Εν εναντία περιπτώσε ι όσοι των κατοίκων θα αγοράσωσι κηρόν παρά των παντοπωλώ ν να έχωσι υπόψιν των ότι ο κηρός ούτος θα σφραγίζετ αι αναλόγως του βάρους παρά τούτων δι’ ιδιαιτέρα ς ταινίας παραδοθησ ομένης εις αυτούς παρά της Εφοροδημο γεροντίας . Εν η δε περιπτώσε ι ήθελε παρουσιασ θεί κηρός ασφράγιστ ος εν ταις Εκκλησίαι ς θα σφραγίζετ αι παρά των Επιτρόπων των Εκκλησιών και θα εισπράττε ται το αναλογούν χρηματικό ν ποσόν». Αποδεικνύ εται έτσι ότι, μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους,  τα οικονομικ ά της Κοινότητα ς ήταν σε πολύ δυσχερή κατάσταση, ώστε να αναγκάζετ αι η Εφοροδημο γεροντία να ασχολείτα ι και να επιβάλει παρόμοια μέτρα και κυρώσεις, για το κερί των Εκκλησιών .

Στο παραπάνω πρακτικό αναφέροντ αι οι Εκκλησίες του Άνω και Κάτω συμπλέγμα τος, αν και στο διάστημα από 3.11.1919 μέχρι 29.3.1922 δεν βρέθηκε πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας σχετικό με τη λειτουργί α δύο εκκλησιών στην Τρίγλια. Επομένως, στο ερώτημα αν, τελικά, λειτουργο ύσαν δύο εκκλησίες ή, απλά, ήταν τυχαία η αναφορά στις εκκλησίες του Άνω και Κάτω συμπλέγμα τος, η απάντηση πρέπει να είναι ότι λειτούργη σε μόνο μία, αφού στα τελευταία δύο πρακτικά, πριν από το Μεγάλο διωγμό τον Αύγουστο 1922, αναφέρετα ι μόνο η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου κάτω.

Στο πρακτικό της 11.7.1921 (σελ. 364) καταγράφε ται η δοξολογία που πραγματοπ οιήθηκε στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου κάτω, για τις νίκες του Ελληνικού Στρατού «επί τη καταλήψει Κοτναίου και Εσκή Σεχήρ». Συγκεκριμ ένα: «Η Κοινότης ημών επί τη χαρμοσύνω προελάσει του Στρατού μας και δια τας λαμπράς νίκας αυτού κατά του αιωνίου εχθρού ευχαριστο ύσα τω Παναγάθω πανδημεί εδοξολόγη σε τον Θεόν εν τω ιερώ ναώ του Αγίου Γεωργίου κάτω. Την δοξολογία ν ετίμησαν δια της παρουσίας των οι κάτωθι αξιωματικ οί του κατά ξηράν και θάλασσαν Στρατού προς ους εσαεί ευγνώμων τυγχάνει η Κοινότης».

Το πρακτικό υπογράφετ αι από 1) τον πρόεδρο της Κοινότητο ς Κ. Κονδυλένι ο, 2) τα μέλη της Εφοροδημο γεροντίας Αρμόδιο Στέργιο, Νικ. Καλπάκη, Γεωρ. Α. Τακά, Αλέξανδρο Μαστραντώ νη και Κ. Ε. Λουτσίδη, 3) τον Κυβερνήτη Δωρίδος Πρωτοπαππ ά, 4) τρεις αξιωματικ ούς (υπογραφές δυσανάγνω στες), 5) τον Διευθυντή των Εκπαιδευτ ηρίων και 6) τους πολίτες Λυκούργο Ν. Τσάκωνα, Γεώργιο Ζ. Βουδούρης Σταύρο Μπατούρογ λου, Αναστ. Ν. …...

Στο τελευταίο από 17.7.1922 πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 404), σχετικά με τις εκκλησίες, αναφέρετα ι ότι συγκεντρώ θηκε ο λαός στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (μάλλον, του Κάτω) για να ακούσει της αποφάσεις της Ελληνικής Κυβερνήσε ως για τη Δυτική Μ. Ασία. Συγκεκριμ ένα: «Σήμερον 17 Ιουλίου του έτους 1922 μετά την ακρόασιν του επισήμου Κειμένου των αποφάσεων της Ελληνικής Κυβερνήσε ως περί Δυτ. Μ. Ασίας, συνελθών αυθορμήτω ς άπας ο λαός της ημετέρας Κοινότητο ς ανεξαρτήτ ου φυλής και θρησκεύμα τος εν τω Ναώ Αγ. Γεωργίου, αφού εξέφρασε την χαράν Αυτού, απεφάσισε να προβή εις την εκλογήν μικτής επιτροπής αποτελουμ ένης εκ των Εφοροδημο γερόντων Κων Κωνστ. Κονδυλένι ου, Βασιλ. Βασιλειάδ ου, Γεωρ. Τακά, Αρμ. Στεργίου, Αλεξ. Μαστραντώ νη, Γεωργίου Κασούρη και Κωνστ. Λουτζίδου και του Κου Αρήφ ογλού Σερκέτ αντιπροσώ που της ενταύθα Τουρκικής Παροικίας, ήτις αφού προφορικώ ς εκφράση την χαράν και τας ευχαριστί ας, συγχρόνως δε παρακαλέσ η Υμάς, όπως διαβιβάση τε τα ανωτέρω προς την Σεβαστήν Ελληνικήν Κυβέρνησι ν και προς την εν Σμύρνη Ύπατην Αρμοστεία ν».

Το πρακτικό υπογράφετ αι από τους Εφοροδημο γέροντες Κ. Κονδυλένι ο, Αρμόδιο Στέργιο, Γεώργιο Α. Τακά και Κ. Λουτζίδη.

Συμπερασμ ατικά, με τον Κανονισμό του Ιανουαρίο υ 1908 ορίστηκε η εκ περιτροπή ς λειτουργί α εκκλησιών του άνω και κάτω συμπλέγμα τος, δύο μήνες αργότερα (16.3.1908) αποφασίστ ηκε να λειτουργο ύν ο Άγιος Γεώργιος άνω και ο Άγιος Γεώργιος κάτω, αλλά η απόφαση άλλαξε και ορίστηκε να εφαρμοστε ί ο Κανονισμό ς για την εκ περιτροπή ς λειτουργί α, πριν αναχωρήσε ι ο Χρυσόστομ ος από την Τρίγλια τον Ιούλιο 1908. Μετά την επιστροφή του (Ιούνιος 1909), για τη δεύτερη εξορία του, και την απόφαση για ανέγερση νέων Σχολείων στη θέση της νέας Κεντρικής εκκλησίας, αποφασίστ ηκε (19.4.1910) 1) να λειτουργε ί παντοτειν ά ο Άγιος Ιωάννης, 2) από τις δύο εκκλησίες του κάτω συμπλέγμα τος να λειτουργε ί η Παναγία τους έξι καλοκαιρι νούς μήνες  και ο Άγιος Γεώργιος κάτω τους έξι χειμερινο ύς, ενώ στο άνω σύμπλεγμα (Άγιος Γεώργιος Κυπαρισσά ς και Παντοβασί λισσα) θα εφαρμόζετ αι το σύστημα του Κανονισμο ύ. Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους από την Προύσα, στα τέλη του 1918, και τη δυσχερή  οικονομικ ή κατάσταση της Κοινότητα ς, αποφασίστ ηκε την 26.4.1919 με ψηφοφορία 1) η λειτουργί α μιας μόνο εκκλησίας και 2) η επιλογή της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου κάτω. Αν και στο πρακτικό της 8.9.1919 (σελ. 296) συζητήθηκ ε το θέμα του ανοίγματο ς και δεύτερης εκκλησίας (Άγιος Ιωάννης), αφενός απορρίφθη κε η πρόταση και αντ’ αυτής αποφασίστ ηκε η πρόσληψη δεύτερου ιερέα, αφετέρου δεν βρέθηκε σχετικό πρακτικό στο επόμενο διάστημα. Τελικά, και στα δύο τελευταία πρακτικά πριν από το Μεγάλο διωγμό αναφέρετα ι ότι λειτουργο ύσε ο Άγιος Γεώργιος κάτω.


Οι Ιερείς της Τρίγλιας

Στην αρχή αυτού του κεφαλαίου θεωρώ υποχρέωσή μου να καταγράψω ένα μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του Χρύσανθου Γεράκη, αδελφού του παππού μου Πολυνείκη Γεράκη, για την προσφορά του στην Τρίγλια αλλά και τη Ραφήνα, όπου εγκαταστά θηκε μετά το Μεγάλο διωγμό του 1922.

Ο Χρύσανθος ήταν το δεύτερο τέκνο και το πρώτο αγόρι του προππάππο υ μου Ιωάννη (Μοσχογιάν νη) Γεράκη, γεννήθηκε το 1868, απεβίωσε την 29.9.1929 και ετάφη δίπλα στο νότιο τοίχο της μικρής εκκλησίας (Παναγίτσα), στο ύψωμα πάνω από το νεκροταφε ίο της Ραφήνας. Στον περιφραγμ ένο τάφο του και στον μαρμάρινο σταυρό αναγράφετ αι «ΑΡΧΙΜ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ Ι. ΓΕΡΑΚΗΣ, 1868-1929».

Ο Χρύσανθος παντρεύτη κε την Εριφύλη  Σταυρίδου, ανηψιά του Σακελλαρί ου Κωνσταντί νου Σταυρίδου, ιερέως, και απέκτησαν την Χαρίκλεια την 15.1.1901, αλλά η Εριφύλη απεβίωσε ένα μήνα μετά τη γέννηση της κόρης της. Χειροτονή θηκε δόκιμος ιερέας σε ηλικία 29 ετών (1897) και το 1901 ιερέας, αν και σε πολλά πρακτικά του Κώδικα Πρακτικών της Τρίγλιας υπογράφει ως «ιερομόναχος», αλλά και σε πρακτικά του 1920 ως «Αρχιμανδρίτης». Είχε διοριστεί επανειλημ μένως στο διάστημα από 1908 έως 1915, ιερέας στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου Άνω, όπου βρισκόταν και η πατρική του κατοικία, και είχε συνυπογρά ψει πολλά πρακτικά με την παρουσία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης, στην Τρίγλια. Μετά την εγκατάστα σή του στη Ραφήνα, δίδαξε μέχρι το θάνατό του σε σχολείο στο Δήλεσι. Η κόρη του Χαρίκλεια παντρεύτη κε στη Ραφήνα τον Μενέλαο Κανονίδη, βοηθό του Μιλτιάδη Κανονίδη, που είχε αναλάβει την κατασκευή του συνοικισμ ού της Ραφήνας, σύμφωνα με το βιβλίο «Ραφήνα-Αληθινές ιστορίες» του Θαν. Πιστικίδη (σελ. 65). Μετά το γάμο του, ο Μενέλαος εγκαταστά θηκε στη Ραφήνα και απέκτησαν δύο παιδιά την Στέλλα Κανονίδου, συζ. Γεωρ. Μπούτσικα, η οποία εξακολουθ εί να ζει στη Ραφήνα (και αμφισβητε ί αυτή την άποψη του Θαν. Πιστικίδη), και τον Χρήστο, ο οποίος απεβίωσε.

Επανερχόμ ενοι στο θέμα των ιερέων που διορίστηκ αν και υπηρέτησα ν στις εκκλησίες της Τρίγλιας, διαπιστών ουμε ότι στον Κώδικα Πρακτικών έχουν καταγραφε ί πολλά στοιχεία σχετικά με το διορισμό των ιερέων, το μισθό και τις υποχρεώσε ις τους, αλλά και τις καταγγελί ες, που υποβλήθηκ αν για μερικούς από αυτούς και τις ποινές που τους επιβλήθηκ αν. Σημειώνετ αι ότι, οι ιερείς που υπηρέτησα ν στις εκκλησίες της Τρίγλιας ήταν είτε Τριγλιανο ί, όπως ο Χρύσανθος Γεράκης, ο Σακελλάρι ος Σταυρίδης και άλλοι είτε από άλλα μέρη, και οι περισσότε ροι προσέφερα ν πολλά σ’ αυτόν τον τόπο και για το λόγο αυτό, θεωρώ ότι πρέπει να αναφερθού ν τα ονόματά τους σ’ αυτή την εργασία, ως ελάχιστο φόρο στη μνήμη τους. Υπενθυμίζ εται ότι στην προηγούμε νη ενότητα των Εκκλησιών έχει καταγραφε ί ο Κανονισμό ς  της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τριγλίας με τα άρθρα που αφορούν στις εκκλησίες, τους Ιερείς και τους Επιτρόπου ς.

Δύο μήνες μετά την έγκριση του κανονισμο ύ, στο πρακτικό της 23.4.1908 (σελ. 51) καταγράφε ται  η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των επιτρόπων εκκλησιών για τον αναδιορισ μό των ιερέων της Κοινότητο ς: “… συσκεφθέν τες περί του ζητήματος των ιερέων των ενοριών απεφάσισα ν τον αναδιορισ μόν των αυτών ιερέων δια το επιόν έτος των εφημεριών της κοινότητο ς συνωδά τω 10ω  άρθρω του επισήμου κανονισμο ύ της κοινότητο ς”.
Υπενθυμίζ εται ότι στο άρθρο 9 (θ’) του Κανονισμο ύ ορίζονται τα δύο συμπλέγμα τα εκκλησιών (το κάτω από τις τέως ενορίες Αγ. Γεωργίου, Παναγίας και Αγ. Ιωάννου και το άνω από τις τέως ενορίες Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσά, Παντοβασι λίσσης και Αγ. Δημητρίου) και στο άρθρο 10 (ι’) περιγράφο νται τα καθήκοντα και δικαιώματ α της τριμελούς επιτροπής κάθε συμπλέγμα τος. Το πρακτικό αυτό υπογράφετ αι, εκτός από τους Εφοροδημο γέροντες, και από τους επιτρόπου ς Ν. Νυστάζο, Δημητρό Ευγενού και Γεώργιο Στυλιανού, που σημαίνει ότι ο αναδιορισ μός ιερέων αφορούσε στο άνω σύμπλεγμα εκκλησιών . Δυστυχώς, δεν έχει καταγραφε ί στις προηγούμε νες σελίδες του Κώδικα ο διορισμός ιερέων, ώστε να γνωρίζουμ ε ποιοι ήταν οι αναδιορισ μένοι, αλλά από το πρακτικό του επόμενου έτους (1909), στο οποίο επαναλαμβ άνεται ο αναδιορισ μός των ιερέων και αναφέροντ αι τα ονόματά τους, τεκμαίρετ αι ότι υπηρετούσ αν οι ίδιοι.

Τον επόμενο χρόνο, στο πρακτικό της 25.4.1909 (σελ. 68) έχει καταγραφε ί η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων των εκκλησιών για τον αναδιορισ μό των ιερέων και των μισθών τους. Αποφασίστ ηκε να παραμείνο υν στις θέσεις τους οι ιερείς και προσελήφθ η ο Αρχιμανδρ ίτης Βασίλειος ως ιερέας στο κάτω σύμπλεγμα «αντί του αποχωρήσα ντος τέως αρχιερατι κού ενταύθα επιτρόπου αιδεσίμου Οικονόμου παπά Χρήστου. Ως μισθός αυτών ετήσιος ωρίσθη υπό της συνεδριάσ εως δια μεν τους ιερείς του κάτω συμπλέγμα τος ανά 1800 γρ. εις έκαστον δια δε του άνω συμπλέγμα τος ο εξής ετήσιος μισθός δια τον οσιώτατον Χρύσανθον Γεράκην γρ2000 δια δε τον Πανοσιώτα τον Σακελλάρι ον κ. Κωνσταντί νον (σ.σ. θείος της συζύγου  του Χρύσανθου Γεράκη) γρ1600. Επίσης δε υποχρεούν ται οι εν λόγω ιερείς όπως έκαστος εξ αυτών εναλλάξ μεταβαίνε ι εκάστην εβδομάδα και λειτουργε ί εις την ιεράν Μονήν των Πατέρων. Εν περιπτώσε ι δε καθ’ ην τις εκ των ρηθέντων ιερέων δεν μεταβή προς λειτουργε ίαν κατά την εβδομάδα αυτού θα αποζημιοί την Εφορείαν δι’ 25 γροσίων άτινα θα περιέρχον ται εις το Ταμείον της Μοναστηρι ακής Επιτροπής προς όφελος αυτής».

Παραμένου ν ανεξήγητο ι οι λόγοι της διαφοροπο ίησης των ετήσιων μισθών μεταξύ των ιερέων αφενός του άνω και του κάτω συμπλέγμα τος αφετέρου του άνω συμπλέγμα τος. Αλλά αυτή η διαφοροπο ίηση φαίνεται να εξακολουθ εί και στα επόμενα χρόνια, όπως θα διαπιστώσ ουμε στη συνέχεια. Επίσης, προκαλεί εντύπωση η ποινή που ορίστηκε για την ενδεχόμεν η περίπτωση μη μετάβασης ιερέα στην Μονή Πατέρων, για να λειτουργε ί κάθε εβδομάδα.

Τον επόμενο χρόνο, στο πρακτικό της 26.4.1910 (σελ. 98) έχει καταγραφε ί η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων του άνω συμπλέγμα τος, για τον αναδιορισ μό των ιερέων και των μισθών τους. Αποφασίστ ηκε να παραμείνο υν στις θέσεις τους οι ίδιοι ιερείς του άνω συμπλέγμα τος, δηλαδή ο αιδεσιμώτ ατος Σακελλάρι ος κυρ Κωνσταντί νος και ο οσιώτατος ιερομόναχ ος κυρ Χρύσανθος με τους ίδιους όπως και πέρυσι μισθούς. Επαναλαμβ άνεται η υποχρέωση των δύο αυτών ιερέων «όπως μεταβαίνω σι καιρού επιτρέπον τος εναλλάξ και λειτουργώ σι εις το μοναστήρι ον των Αγίων Πατέρων, λαμβάνοντ ες ως επιμίσθιο ν δι’ εκάστην λειτουργε ίαν το αναλογούν εκ των 20 γροσίων άτινα η Μοναστηρι ακή Επιτροπή ωρίσθη όπως δίδη ως ετήσιον μισθόν εις τους εν λόγω ιερείς». Στο πρακτικό του 1910 παρατηρεί ται σαφής διαφοροπο ίηση της υποχρέωση ς των δύο ιερέων για τη μετάβαση και λειτουργί α στη Μονή Πατέρων, αλλά και της αμοιβής τους για τη συγκεκριμ ένη υπηρεσία.

Στη συνέχεια, την ίδια ημέρα, συνεδρίασ αν σε κοινή συνεδρίασ η η Εφοροδημο γεροντία και οι Επίτροποι του κάτω συμπλέγμα τος (26.4.1910, σελ. 99) για τους ιερείς αυτού του συμπλέγμα τος και τη λειτουργί α των εκκλησιών και «απεφασίσθη όπως ιερείς παραμείνω σι οι αυτοί οίοι και πέρυσι, δηλ. ο αιδεσιμώτ ατος ιερεύς παπα Χρήστος και ο Πανοσιώτα τος Αρχιμ. κυρ Βασίλειος με τον αυτό ετήσιον μισθόν αντί 1800 γρ. Και εφέτος μεν διορίζετα ι εις τον Άγιον Ιωάννην ο αιδέσιμος κυρ Χρήστος εις δε τας άλλας δύο Εκκλησίας ο αρχιμανδρ ίτης κυρ Βασίλειος . Το επόμενον δε έτος ο μεν τελευταίο ς θα μετατεθή εις τον Άγιον Ιωάννην ο δε πρώτος εις τας δύο κάτω Εκκλησίας Αγίου Γεωργίου και Παναγίας».

Μετά το θάνατο του Σακελλαρί ου Κωνσταντί νου Σταυρίδου, ιερέα του άνω συμπλέγμα τος, η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε, στην από 31.12.191 0 συνεδρίασ η (σελ. 109), την πρόσληψη του πρωτοπρεσ βύτερου Μιχαήλ με τις ίδιες υποχρεώσε ις του θανόντος, αλλά με μειωμένο μηνιαίο μισθό 150 γρ, αντί των 195 γρ που λάμβανε ο προκάτοχό ς του.

Τον επόμενο χρόνο, στο πρακτικό της 25.4.1911 (σελ. 120) συζήτησαν σε κοινή συνεδρίασ η η Εφοροδημο γεροντία και οι Επίτροποι των εκκλησιών, για το θέμα των ιερέων, και αποφασίστ ηκε ο διορισμός 1) του Πανοσιώτα του Αρχιμανδρ ίτη κυρ Βασιλείου στον Άγιο Γεώργιο κάτω με ετήσιο μισθό 1000 γρόσια (σημαντικά μειωμένος), 2) του αιδέσιμου ιερέως κυρ Χριστόδου λου στον Άγιο Ιωάννη με ετήσιο μισθό 1800 γρόσια, 3) του οσιώτατου ιερομονάχ ου κυρ Χρύσανθου στον Άγιο Γεώργιο άνω με ετήσιο μισθό 2000 γρόσια, και 4) ανατίθετα ι στην Ιερά Μητρόπολη η εξεύρεση και ο διορισμός κατάλληλο υ ιερέως για την ενορία της Παντοβασί λισσας με ετήσιο μισθό που δεν θα υπερβαίνε ι τα 1700 γρόσια. Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 4.10.1911 (σελ. 128) αναγνώσθη κε η από 29.9.1911 επιστολή του Αγίου Προύσης, με την οποία δηλώνεται ότι διορίστηκ ε ως Αρχιερατι κός Επίτροπος και εφημέριος του κάτω συμπλέγμα τος ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Αγαθάγγελ ος. Δύο μήνες αργότερα (6.12.1911, σελ. 133), όμως, έγινε καταγγελί α εναντίον του εφημερίου Αγαθαγγέλ ου, στάλθηκε επιστολή προς τον Μητροπολί τη για την παύση του, ο Μητροπολί της απάντησε ότι ο εφημέριος απέκρουσε τις κατηγορίε ς αλλά στάλθηκε και δεύτερη επιστολή, στην οποία εξετέθη εν εκτάσει το θέμα και ζητήθηκε η ανάκλησή του. Μετά από κοινή σύσκεψη της Εφοροδημο γεροντίας και της Εκκλησιασ τικής Επιτροπής αποφασίστ ηκε η παύση του εφημερίου, επειδή η περαιτέρω παραμονή του ήταν επιζήμια ηθικά και υλικά και υπήρχε φόβος να λάβει σοβαρές διαστάσει ς το θέμα. Στο πρακτικό της 17.12.191 1 (στην ίδια σελίδα) αναφέρετα ι ότι ο Μητροπολί της επικύρωσε, με την υπ’ αριθμ. 212/14.12.1911 επιστολή του, την παύση του τέως εφημερίου, έδωσε στην Εφοροδημο γεροντία το δικαίωμα να τον αντικατασ τήσει και διορίστηκ ε προσωρινά ο Αιδεσιμώτ ατος Αθανάσιος με μηνιαίο μισθό 150 γρόσια, με παροχή κατοικίας εντός της σχολής.

Στο πρακτικό της 25.4.1912 (σελ. 141) καταγράφε ται η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων, για τον αναδιορισ μό και μετάθεση των ιερέων και αποφασίστ ηκε «Ο μεν Παπα Χριστόδου λος Σταυρίδης διορίζετα ι Εφημέριος του Κάτω συμπλέγμα τος, ο Πανοσιότα τος Αρχιμ. Βασίλειος Ιωαννίδης ως τοιούτος εις την Ι. Εκκλησίαν του Αγίου Ιωάννου, ο δε Παπα Χρύσανθος εις το Άνω σύμπλεγμα δι’ εν έτος αρχόμενον από της 23 Απριλίου 1912 και λήγον τη 23 Απριλίου 1913, άπαντες επί ετησίω μισθώ χιλίων διακοσίων γροσίων. Προκειμέν ου δε περί ιερέως δια τας καθ’ ημάς Ι. Μονάς απεφασίσθ η όπως η περί τούτου φροντίς ανατεθή τη Μοναστηρι ακή Επιτροπή». Παρατηρεί ται σημαντική μείωση των μισθών των ιερέων, με την απόφαση αυτή, σε σχέση με τα προηγούμε να χρόνια, αλλά άλλαξε, δύο ημέρες αργότερα (27.4.1912, σελ. 142), ως προς τον ιερέα Βασίλειο Ιωαννίδη. Συγκεκριμ ένα, μετά από αναφορά ενοριτών του Αγίου Ιωάννου «αδύνατος τυγχάνει η υπηρεσία του ιερέως Βασιλείου εν τη Ιερά Εκκλ. της εν λόγω ενορίας» και η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε να παραμείνε ι μεν ως εφημέριος της ενορίας Αγίου Γεωργίου ο ιερέας Χριστόδου λος με ετήσιο μισθό 1200 γρόσια και για τον ιερέα Βασίλειο παρακαλεί ται η Μοναστηρι ακή Επιτροπή να τον τοποθετήσ ει ως ιερέα των Ιερών Μονών και για την κενή θέση ιερέως του Αγίου Ιωάννου ανατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολη να βρει και να διορίσει το κατάλληλο πρόσωπο. Η υπόθεση αυτή, όμως, έχει και συνέχεια, όπως φαίνεται στο πρακτικό της 30.4.1912 (στην ίδια σελίδα 133), αφού στην κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων του Αγίου Ιωάννου συζητήθηκ ε το θέμα  των δύο αναφορών που υποβλήθηκ αν από αντίθετες μερίδες ενοριτών υπέρ και κατά του Αρχιμ. Βασιλείου και αποφασίστ ηκε, προς ικανοποίη ση και των δύο πλευρών, να διορισθού ν ο Αρχιμ. Βασίλειος και ο Σύγγελος Καλλίνικο ς, ως συνεφημέρ ιοι με ετήσιο μισθό 1000 γρόσια καθένας, με τον όρο εναλλάξ κάθε εβδομάδα ο μεν ένας να λειτουργε ί στην εκκλησία του Αγ. Ιωάννου  και ο άλλος στην Ιερά Μονή των Πατέρων ή στη Μονή Αγ. Ιωάννου της Πελεκητής, ικανοποιο υμένης έτσι και της Μοναστηρι ακής Επιτροπής . Τα τυχερά θα διανέμοντ αι εξ ημισείας μεταξύ των δύο συνεφημερ ίων, δηλαδή ο λειτουργώ ν στην Ιερά Μονή θα απολαμβάν ει τα εκεί τυχερά και ο λειτουργώ ν στην εκκλησία του Αγ. Ιωάννου θα απολαμβάν ει τα της εκκλησίας . Το μηνιαίο φώτισμα θα τελούν οι δύο εφημέριοι εναλλάξ και τα δικαιώματ α των γάμων, βαπτίσεων, κηδειών, μνημοσύνω ν και αναγνώσεω ς διαφόρων ευχών στα σπίτια θα διανέμοντ αι εξ ημισείας. Εγκρίθηκε να πληρώνει ετησίως η Μοναστηρι ακή Επιτροπή στον ταμία της Εφοροδημο γεροντίας 800 γρόσια, ως επίδομα για τον ιερέα που θα λειτουργε ί στις Μονές.

Υπενθυμίζ εται ότι, όπως αναλύεται στην 8η ιστορία αυτής της Ενότητος (Η Διοίκηση της Τρίγλιας και η Εφοροδημο γεροντία), το 1913 ήταν μια δύσκολη χρονιά για την Τρίγλια, λόγω της δυσχερούς οικονομικ ής κατάσταση ς, που είχε σαν αποτέλεσμ α την παραίτηση το Μάιο 1913 της Εφοροδημο γεροντίας , που είχε εκλεγεί τον Ιανουάριο . Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, φαίνεται ότι δεν πραγματοπ οιήθηκε συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας για το διορισμό ιερέων, των οποίων η θητεία έληξε στις 23.4.1913 . Στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 19.5.1913 (σελ. 177), εγκρίθηκε «όπως πληρωθή η θέσις κανονικού ιερέως της ενορίας Αγίου Ιωάννου, ως τοιούτος δε ενεκρίθη όπως ορισθή ο προσωρινό ς ιερατεύων αιδεσιμώτ ατος κ. Βασίλειος Ιωακειμίδ ης με ετήσιον μισθόν των Γρ. 1200 χιλίων διακοσίων, προσκληθε ίς δε ούτος και λαβών γνώσιν του διορισμού του επισήμως εδήλωσεν ότι αποδέχετα ι τον μισθόν αυτόν και ότι θα εργασθή τιμίως ευσυνειδή τως και χριστιανι κώς θα εκπληρεί τα καθήκοντά του». Παρατηρεί ται, βέβαια, ότι ο συγκεκριμ ένος ιερέας της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου αναγράφετ αι με το επώνυμο «Ιωαννίδης» στο πρακτικό της 25.4.1912 (σελ 141) και με το επώνυμο «Ιωακειμίδης» στο πρακτικό της 19.5.1913 (σελ. 177), αλλά και στα επόμενα.

Οι ιερείς της Τρίγλιας ασχολήθηκ αν, εμμέσως, και με τα κοινοτικά θέματα, όπως πχ το Φεβρουάρι ο 1914, ως Εφορευτικ ή Επιτροπή για την εκλογή Εφοροδημο γεροντίας και Μοναστηρι ακής Επιτροπής, δεδομένου ότι δεν είχαν προσέλθει πολίτες στη Γενική Συνέλευση . Λεπτομέρε ιες, για τη διαδικασί α διανομής των ψηφοδελτί ων από τους ιερείς, τη διενέργει α της ψηφοφορία ς, το άνοιγμα της σφραγισμέ νης κάλπης από τους ιερείς με την παρουσία πολιτών και το αποτέλεσμ α της ψηφοφορία ς, αναγράφον ται στην 8η ιστορία αυτής της Ενότητας (Η Δοίκηση της Τρίγλιας και η Εφοροδημο γεροντία). Οι ιερείς που υπέγραψαν το σχετικό πρακτικό (25.2.1914, σελ. 196) ήταν ο ιερέας Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, ο Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης, και ο πατέρας Βασίλειος Ιωακειμίδ ης.

Στο πρακτικό της 25.4.1914 (σελ. 205) καταγράφε ται η έκτακτη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας , για το διορισμό των ιερέων της Κοινότητο ς. «Ούτω ιερεύς των δύο εκκλησιών του κάτω συμπλέγμα τος – Μητροπόλε ως και Αγίου Γεωργίου κάτω- διωρίσθη ο και πέρυσιν ευδοκίμως εργασθείς δι’ εν έτος Αιδεσιμώτ ατος Χριστόδου λος Σταυρίδης με ετήσιον μισθόν Γρ. 1200. Της ενορίας του Αγίου Ιωάννου ο και πέρυσιν επίσης ευδοκίμως εργασθείς Αιδεσιμώτ ατος Βασίλειος Ιωακειμίδ ης με ετήσιον μισθόν Γρ. 1500 δι’ εν έτος. Του άνω συμπλέγμα τος ο και πέρυσιν ευδοκίμως εργασθείς Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης δι’ εν έτος με ετήσιον μισθόν Γρ. 1200».

Από το πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 9.12.1914 (σελ. 213) προκύπτει ότι είχε επιβληθεί από τη Μητρόπολη Προύσας ποινή αργίας στους ιερείς της Κοινότητα ς αφού «εν τη συνεδρία ταύτη ενεκρίθη όπως προσωρινώ ς μέχρι της προσεχούς Κυριακής δοθή εις τους ιερείς της Κοινότητό ς μας η απαιτούμε νη κανονική άδεια του να εκτελώσιν τα θρησκευτι κά αυτών καθήκοντα, παρά την επιβληθεί σαν εις αυτούς αργίαν υπό της Ιεράς Μητροπόλε ως Προύσης, οπότε ελπίζεται ότι θα κανονισθή το ζήτημα το προκαλέσα ν την αργίαν».

Η έκτη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 23.4.1915 (σελ. 221) με τις Εκκλησιασ τικές Επιτροπές, είχε ως αντικείμε νο τον αναδιορισ μό των ιερέων, και εγκρίθηκε «όπως συνεχίσωσ ιν οι ιερείς τα θρησκευτι κά αυτών καθήκοντα εις τους ιδίους Κοινοτικο ύς ημών ναούς και υπό τους ιδίους όρους, ούτω ιερεύς του κάτω συμπλέγμα τος Παναγία Μητροπόλε ως και Αγίου Γεωργίου αναδιοριζ όμενος και αύθις ο Αιδεσιμώτ ατος Χριστόδου λος Σταυρίδης δια το τρέχον έτος 1915-6 με ετήσιον μισθόν Γρ 1200 του άνω συμπλέγμα τος Παντοβασι λίσσης και Αγίου Γεωργίου ο Πανοσιώτα τος Χρύσανθος Γεράκης με ετήσιον μισθόν Γρ 1200 της ενορίας δε Αγίου Ιωάννου ο Αιδεσιμώτ ατος Βασίλειος Ιωακειμίδ ης με ετήσιον μισθόν Γρ 1500».

Αυτό ήταν το τελευταίο πρακτικό πριν από τον πρώτο διωγμό (εξορία) των Τριγλιανώ ν στην Προύσα τον Ιούλιο 1915. Στην επόμενη σελίδα 222 έχει καταγραφε ί το από 31.12/13.1.1917 έγγραφο του Ευγένιου Καλαφάτη σχετικά με τα ιερά σκεύη, άμφια και αργυρά αντικείμε να, ο κατάλογος των οποίων παραδόθηκ ε από τον Αιδ. Χρύσανθο (Γεράκη) στην Ιερά Μητρόπολη Προύσας και λεπτομερώ ς περιγράφε ται στην 7η ιστορία αυτής της Ενότητας (Εικόνες και Ιερά αντικείμε να εκκλησιών, στην περίοδο 1915-1918).

Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους, στα τέλη του 1918, και το μεγάλο οικονομικ ό πρόβλημα της Κοινότητα ς, πραγματοπ οιήθηκε Γενική Συνέλευση (26.4.1919, σελ. 272) στην οποία συζητήθηκ ε εκτενώς το θέμα της λειτουργί ας μιας ή δύο εκκλησιών με αντίστοιχ ους έναν ή δύο ιερείς. Το πρακτικό αυτό περιγράφε ται αναλυτικά στο κεφάλαιο «Εκκλησίες της Τρίγλιας», υπερψηφίσ τηκε η πρόταση για μία εκκλησία και μεταξύ των τριών υποψηφίων υπερψηφίσ τηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάτω.

Τρείς μήνες αργότερα (23.7.1919, σελ. 282) η Εφοροδημο γεροντία συνεδρίασ ε για να συζητήσει την πρόταση των ιεροψαλτώ ν και των επιτρόπων του ιερού ναού ότι ο μισθός τους των 4 λιρών ήταν ανεπαρκής και η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε να τον αυξήσει στα 600 Γρ.

Στο πρακτικό της 11.8.1919 (σελ. 287) της Εφοροδημο γεροντίας συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και το θέμα του ιερέα της Κοινότητο ς (χωρίς να αναφέρετα ι το όνομά του και χωρίς να έχει βρεθεί προηγούμε νο πρακτικό για τον διορισμό του) και συγκεκριμ ένα για τη συμφωνία του με την προηγούμε νη Εφοροδημο γεροντία «όπως μετά την διακοπήν του Πατριαρχι κού επιδόματο ς πληρώνητα ι παρ’ αυτής κατά μήνα με 500 γρόσια ανεγνώρισ ε και εκανόνισε ν η παρούσα Εφοροδημο γεροντία τον διακανονι σμόν της τέως Εφορίας παρά τας αντιρρήσε ις τινών εκ των Εφόρων της τέως Εφορίας καθ’ ας εσυμφώνησ αν να μη πληρώνητα ι ο Ιερεύς. Ανεγνωρίσ θη δε το δίκαιον του Ιερέως καθότι η προκάτοχο ς Εφοροδημο γεροντία μετά την συμφωνίαν επλήρωνε ως απεδέχθη … είναι εν τοις πράγμασι να πληρώνη τον Ιερέα».

Ένα μήνα αργότερα, στη Γενική Συνέλευση της 8.9.1919 (σελ. 296) συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και το θέμα του ανοίγματο ς και δεύτερου ναού (Αγ. Γεώργιος Άνω) αλλά η Εφοροδημο γεροντία ήταν αντίθετη και, τελικά, επικράτησ ε η άποψη του Αριστοφάν η Κασούρη να μην ανοίξει δεύτερη εκκλησία αλλά να προσληφθε ί δεύτερος ιερέας. Το θέμα αυτό περιγράφε ται αναλυτικά στο κεφάλαιο «Οι εκκλησίες της Τρίγλιας».

Ένα μήνα αργότερα (8.10.1919, σελ. 301), συνεδρίασ ε πάλι η Εφοροδημο γεροντία «ίνα προλάβη συγκρούσε ις μεταξύ των ιερέων της Κοινότητο ς κατά την εξάσκησιν των καθηκόντω ν αυτών έκρινε καλόν όπως ορίση το ποίμνιον εκάστου ούτως ως και έκπαλαι ήτο κεκανονισ μένον. Και ώρισεν όπως αι ενορίαι Αγίου Γεωργίου άνω, Αγίου Δημητρίου και Παντοβασι λίσσης απαρτίζου σι το πνευματικ όν ποίμνιον του ιερατεύον τος εν τη ιερά εκκλησία Αγίου Γεωργίου Άνω, αι δε ενορίαι Αγίου Γεωργίου κάτω, Μητροπόλε ως και Αγ. Ιωάννου αποτελέσω σι το πνευματικ όν ποίμνιον του ιερατεύον τος εν τη ιερά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάτω. Και ταύτα μεν έδοξε όσον αφορά δια τας βαπτίσεις, γάμους, θανάτους κλπ όσον δ’ αφορά τους αγιασμούς εχωρίσθη η κωμόπολις καταλλήλω ς δια της κεντρικής της αγοράς οδού (σ.σ. υποθέτω ότι εννοεί τη σημερινή Eski Pazar Cad) εις δύο ων το μεν άνω ωρίσθη τω Αγ. Γεωργίω τω άνω το δε κάτω τω κάτω». Στην τελευταία παράγραφο του πρακτικού αναφέρετα ι ότι κλήθηκαν οι δύο ιερείς για να τους ανακοινωθ εί η απόφαση της Εφοροδημο γεροντίας και «ο μεν ιερεύς Νεόφυτος προσήλθεν ευχαρίστω ς και εδέχθη την γενομένην κατανομήν ο δε ιερεύς Χρήστος Βουγλίτση ς δεν υπήκουσεν εις την γενομένην πρόσκλησι ν εφ’ ω η Εφοροδημο γεροντία έγνω όπως επιβάλη αυτώ πρόστιμον μιάς Λίρας». Η ποινή εκτελέστη κε και στο πρακτικό της 27.11.191 9 (σελ. 304) καταγράφε ται η παραλαβή μιας ΛΤ από τον ιερέα Χριστόδου λο Βουγλίτση .

Από τα πρακτικό αυτό (8.10.1919) προκύπτου ν και τα ονόματα των δύο ιερέων, που διορίστηκ αν στην περίοδο μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν από την εξορία τους στην Προύσα, και υποθέτω ότι ο πρώτος ήταν ο Χρήστος Βουγλίτση ς (σ.σ. υποθέτω ότι είναι ο ίδιος που αναφέρετα ι σε άλλα πρακτικά ως Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς) και ο δεύτερος, που διορίστηκ ε μετά την 8.9.1919, ήταν ο ιερέας Νεόφυτος, χωρίς να έχουμε στοιχεία αφενός για το επώνυμό του αφετέρου για τους μισθούς τους.

Συμπερασμ ατικά, μετά τον Κανονισμό του Ιανουαρίο υ 1908, αναδιορίσ τηκαν οι ιερείς του άνω και κάτω συμπλέγμα τος και από το πρακτικό του 1909 προκύπτει ότι ήταν συνολικά τέσσερις και ο ένας από τους δύο του άνω συμπλέγμα τος ήταν ο παπα Χρήστος Οικονόμου και στη θέση του διορίστηκ ε το 1909 ο πατέρας Βασίλειος (δεν αναγράφετ αι το επώνυμό του), ενώ για το άνω σύμπλεγμα οι ιερείς ήταν ο Χρύσανθος Γεράκης και ο Σακελλάρι ος Κωνσταντί νος Σταυρίδης . Για το κάτω σύμπλεγμα διορίστηκ αν πάλι το 1910 ο Χρύσανθος Γεράκης και ο Σακελλάρι ος Κωνσταντί νος Σταυρίδης, ενώ για το άνω και πάλι οι ίδιοι, δηλαδή ο αιδ. παπα Χρήστος και ο Αρχιμ. κυρ Βασίλειος και συνολικά τέσσερις ιερείς. Μετά το θάνατο του Σακελλάρι ου Κωνσταντί νου Σταυρίδη αποφασίστ ηκε την 31.12.191 0 ο διορισμός του πρωτοπρεσ βύτερου Μιχαήλ. Το 1911 διορίστηκ αν οι ίδιοι δύο (κυρ Βασίλειος και κυρ Χριστόδου λος Σταυρίδης) στο κάτω σύμπλεγμα και ο Χρύσανθος Γεράκης στο άνω και η Μητρόπολη διόρισε τον αιδ. Αγαθάγγελ ο στο άνω (για την Παντοβασί λισσα) αλλά σύντομα ζητήθηκε η παύση του και διορίστηκ ε προσωρινά ο αιδ. Αθανάσιος, δηλαδή και πάλι συνολικά 4 ιερείς. Το 1912 ο Χριστόδου λος Σταυρίδης μετατέθηκ ε στο κάτω σύμπλεγμα (Αγ. Γεώργιος κάτω) και ο Βασίλειος Ιωαννίδης (μάλλον Ιωακειμίδ ης) στον Αγ. Ιωάννη, ενώ ο Χρύσανθος Γεράκης αναδιορίσ τηκε στο άνω. Δημιουργή θηκε θέμα με την παραμονή του Αρχιμ. Βασιλείου στον Αγ. Ιωάννη και η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε την πρόσληψη και του Σύγγελου Καλλίνικο υ ως συνεφημέρ ιου με όρο να λειτουργε ί καθένας εναλλάξ κάθε εβδομάδα στον Άγιο Ιωάννη και στη Μονή Πατέρων, δηλαδή αρχικά ήταν τρεις και προσλήφθη κε τέταρτος για την αντιμετώπ ιση του προβλήματ ος που δημιουργή θηκε από τους ενορίτες. Για το 1913 αναφέρετα ι μόνο η πλήρωση της θέσης του ιερέα του Αγ. Ιωάννου, με τον αιδ. Βασίλειο Ιωακειμίδ η, αλλά από την ψηφοφορία που έγινε από τους ιερείς την 25.2.1914, προκύπτει ότι υπηρετούσ αν  τότε ο ιερέας Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, ο Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης και ο πατέρας Βασίλειος Ιωακειμίδ ης, δηλαδή τρεις ιερείς. Οι ίδιοι ιερείς αναδιορίσ τηκαν και την 25.4.1914 και συγκεκριμ ένα ιερέας των δύο εκκλησιών του κάτω συμπλέγμα τος (Μητροπόλε ως και Αγίου Γεωργίου κάτω) διορίστηκ ε ο αιδ. Χριστόδου λος Σταυρίδης, της ενορίας του Αγίου Ιωάννου ο αιδ. Βασίλειος Ιωακειμίδ ης και του άνω συμπλέγμα τος ο Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης, δηλαδή και πάλι τρεις ιερείς. Με το τελευταίο πρακτικό (23.4.1915), πριν τον πρώτο διωγμό, αναδιορίσ τηκαν οι ίδιοι ιερείς και συγκεκριμ ένα στο κάτω σύμπλεγμα (Παναγία Μητροπόλε ως και Αγ. Γεώργιος) ο αιδ. Χριστόδου λος Σταυρίδης, στο άνω σύμπλεγμα (Παντοβασι λίσσης και Αγίου Γεωργίου) ο Πανοσιώτα τος Χρύσανθος Γεράκης και στην ενορία Αγίου Ιωάννου ο αιδ. Βασίλειος Ιωακειμίδ ης, δηλαδή και πάλι τρεις ιερείς. Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους, στα τέλη του 1918, συζητήθηκ ε σε Γενική Συνέλευση (26.4.1919) το θέμα της λειτουργί ας μιας ή δύο εκκλησιών με αντίστοιχ ους έναν ή δύο ιερείς και υπερψηφίσ τηκε η πρόταση για μία εκκλησία και μεταξύ των τριών υποψηφίων υπερψηφίσ τηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάτω. Αν και δεν βρέθηκε πρακτικό για το διορισμό ιερέα μετά την απόφαση για λειτουργί α μιας εκκλησίας και ενός ιερέα, από τα επόμενα πρακτικά συμπεραίν εται ότι αυτός που διορίστηκ ε το Απρίλιο 1919 ήταν ο Χρήστος Βουγλίτση ς (σ.σ. ή Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, όπως αναφέρετα ι σε άλλα πρακτικά) και αυτός που προσλήφθη κε μετά την 8.9.1919 ήταν ο ιερέας Νεόφυτος, χωρίς να έχουμε στοιχεία για το επώνυμό του.


Οι Επίτροποι Εκκλησιών της Τρίγλιας

Στο πρακτικό της Γεν Συνέλευση ς της 9.1.1908 (σελ. 36), υπό την  προεδρία του Ναθαναήλ, Μητροπολί τη Προύσας, έλαβε το λόγο ο Χρυσόστομ ος, Μητροπολί της Δράμας, και εισηγήθηκ ε, εκτός από την εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών, και 1) τη μείωση των εκκλησιασ τικών επιτροπών σε δύο τριμελείς για το κάτω σύμπλεγμα (Αγ. Γεώργιος κάτω, Παναγία Μητροπόλε ως και Άγιος Ιωάννης) και για το άνω σύμπλεγμα (Άγιος Γεώργιος Κυπαρισσι ώτης και Παντοβασί λισσα) και 2) τον ορισμό ενός κεντρικού κοινοτικο ύ ταμείου, στο οποίο θα υποβάλλου ν τους λογαριασμ ούς οι επιτροπές κάθε μήνα.

Στη Γενική Συνέλευση της 13.1.1908 (σελ. 39), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, εκτός από την έγκριση του Κανονισμο ύ της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τρίγλιας, εξελέγησα ν επίτροποι 1) για το κάτω σύμπλεγμα οι κ. Φίλιππος Χ’’Αποστόλου, Δημήτριος Γεωργίου και Δημοσθένη ς Τακάς, και 2) για το άνω οι κ. Γεώργιος Στυλιανού, Ν. Νυστάζος και Δημήτριος Ευγενού.

Στο επόμενο πρακτικό της 2.2.1908 (σελ. 41), ο Σωτήριος Αβράμογλο υ δήλωσε, ιδιωτικώς μεν αλλά με το κύρος του Κώδικα, ότι, ως (σ.σ. μάλλον, πρώην) επίτροπος της Παναγίας Μητροπόλε ως, το ελαιοτόπι ο στη θέση Πουλιά ιδιοκτησί ας της ιεράς εκκλησίας που είχε πουληθεί στον Βασίλειο Δάσκαλον …, μεταπουλή θηκε και αγοράστηκ ε πάλι από την εκκλησία για να γίνη εκκλησιασ τικό κτήμα της Κοινότητο ς και επειδή δεν ήταν δυνατόν να γραφτεί στα Κυβερνητι κά αρχεία στο όνομα της εκκλησίας γράφτηκε στο δικό του όνομα, ως επιτρόπου της εκκλησίας, και δήλωσε, προς γνώση των κληρονόμω ν του, ενώπιον των συμπολιτώ ν του, ότι το κτήμα αυτό δεν είναι δικό του αλλά αγοράστηκ ε με χρήματα της εκκλησίας .

Το επόμενο έτος και στη Γενική Συνέλευση της 11.1.1909 (σελ. 64), υπό την προεδρία του Δωροθέου, Μητροπολί τη Προύσας, συζητήθηκ αν η εκλογή των μελών της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων των εκκλησιών, με μυστική ψηφοφορία: Φίλιππος Χ’’Αποστόλου (23), Δημήτριος Ευγενού (21), Δημοσθένη ς Τακάς (19), Νικόλαος Νυστάζος (17), Γεώργιος Στυλιανού (14) και Δημήτριος Τακάς (12) με επιλαχόντ ες τους Φίλιππο Καβούνη (11), Δημήτριο Γιαννικίδ η (11) και Ιωάννη Κοκκαλά (9).

Στη συνεδρίασ η της 11.1.1910 (σελ. 85) των προκρίτων του άνω και κάτω συμπλέγμα τος, υπό την προεδρία του Αρχιδιακό νου της Ι.Μ. Προύσης κ. Δωροθέου, εξελέγησα ν ως Επίτροποι: 1) για το κάτω σύμπλεγμα οι Αναστάσιο ς Βελισάρης, Θεοδόσιος Οξούζογλο υ και Βασίλειος Κουτουπάς και 2) για το άνω οι Ιορδάνης Ν. Τακάς, Αθανάσιος Χ’’Θάνου και Δημήτριος Μισοκύλης . Μετά την παραίτηση 1) του Αναστασίο υ Βελισάρη από τον κάτω σύμπλεγμα συντάχθηκ ε πρακτικό την επόμενη ημέρα (12.1.910, σελ. 86), υπό την προεδρία του ιδίου Αρχιδιακό νου, και αυτός αντικατασ τάθηκε με τον Αναστάσιο Μιχαλιτζή, 2) του Επιτρόπου Αγ. Γεωργίου άνω Ιορδάνη Τακά, και αυτός αντικατασ τάθηκε, με άλλο πρακτικό (12.1.910, σελ. 86), με τον Χρυσόστομ ο Γάγαλο, 3) του επιτρόπου Παντοβασι λίσσης Αθ. Χ’’Θάνου, και αυτός αντικατασ τάθηκε με άλλο πρακτικό (12.1.910, σελ. 87) με τον Μενέλαο Π. Πατρή και 4) του Επιτρόπου Αγίου Δημητρίου Δημητρίου Μισοκύλη και αυτός αντικατασ τάθηκε με το ίδιο πρακτικό με τον Δημήτριο Βεξιγιάνν η.

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 19.4.1910 (σελ. 93), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης, εξελέγησα ν: 1) για τον Αγ. Ιωάννη οι Σταύρος Καραδιαμα ντής, Στέφανος Μπαρουκτσ ής και Δημ. Νανάης, 2) για τον Αγ. Ιωάννη (σ.σ. προφανές λάθος) οι Ζαφ. Γιατζόγλη ς, Βασιλ. Κουτουπάς και Θεοδ. Ορφανίδης .

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 8.1.1912 (σελ. 136) αποφασίστ ηκε, εκτός των άλλων «Προκειμένου περί Εκκλησιασ τικών επιτροπών απεφασίσθ η όπως η διορισθεί σα και εκλεγείσα Εφοροδημο γεροντία συνεννοου μένη μετά των σχετικών ενοριών εκλέξη τους επιτρόπου ς των Ιερών Εκκλησιών». Λίγες ημέρες αργότερα, στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 13.1.1912 (σελ. 138) αποφασίστ ηκε, μεταξύ άλλων, να προσκληθο ύν οι ενορίτες για να διοριστού ν οι Επίτροποι των εκκλησιών . Δεν βρέθηκε πρακτικό στις επόμενες σελίδες για το διορισμό Επιτρόπων, αλλά στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 25.4.1915 (σελ. 141), με τη συμμετοχή των εκκλησιασ τικών επιτρόπων, για τον διορισμό ιερέων, υπογράφου ν και οι ακόλουθοι Επίτροποι: Δημήτριος Σ. Δεληγιάνν ης, Γεώργιος ..ρήγος, Βασίλειος Γιαρένης, Βασίλειος Χ’’Ζαφίρης.

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 12.1.1914 (σελ. 190), καταγράφε ται, εκτός των άλλων, και το θέμα της αποχώρηση ς του Βασιλείου Κουτουπά, Επιτρόπου της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου κάτω, και της αντικατάσ τασής του από τον Νικόλαο Δ. Τσιρακμάν η. Στη συνέχεια αναφέρετα ι ότι «των λοιπών Επιτρόπων ως εκλεγέντω ν πέρυσι μελλόντων να συνεχίσωσ ι προς συμπλήρωσ ιν της διετούς αυτών περιόδου εκτός του κ. Βαιλείου Γιαρένη όστις ως ασθενών από πολλού αντικατεσ τάθη υπό του κ. Ιορδάνου Νικολ. Τακά».

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 11.1.1915 (σελ. 215) καταγράφε ται, εκτός των άλλων: «Όσον αφορά δε εις τας εκ/κάς επιτροπάς απεφασίσθ η να παρακληθώ σιν, όπως παραμείνω σιν  οι αυτοί επίτροποι . Εάν δε τυχόν τι εκ των μελών αυτών κατηγορημ ατικώς ήθελεν αρνηθή να εξακολουθ ήση εργαζόμεν ον ανατίθετα ι η αντικατάσ τασις εις την έντιμον Εφοροδημο γεροντίαν ». Με δεδομένο ότι, δεν βρέθηκε πρακτικό διορισμού εκκλησιασ τικών επιτρόπων, για το 1914 και το 1915, εκτός εκείνου για την αντικατάσ ταση του Βασιλ. Γιαρένη με τον Ιορδ. Τακά, δεν γνωρίζουμ ε τα ονόματα των επιτρόπων των εκκλησιών που υπηρέτησα ν στην περίοδο μέχρι τον Ιούλιο 1915. 

Όπως είναι γνωστό, τον Ιούλιο 1915 οι Τριγλιανο ί εκτοπίστη καν στην Προύσα και επέστρεψα ν στα τέλη του 1918. Στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 27.8.1919 (σελ. 191) καταγράφε ται, εκτός των άλλων, και ο διορισμός του Αλέξανδρο υ Μαστραντώ νη ως Επιτρόπου του Ιερού Ναού Αγ. Γεωργίου (σ.σ. προφανώς, του κάτω, αφού λίγους μήνες πριν, την 26.4.1919, είχε αποφασιστ εί η λειτουργί α μόνον αυτής της εκκλησίας).

Αυτό είναι και το τελευταίο πρακτικό στο οποίο αναφέροντ αι Επίτροποι των εκκλησιών της Τρίγλιας.

17
Α.Ο.Τ Ραφήνας / Κλήρωση Πρωταθλημάτων και Κυπέλλου ΕΠΣΑΝΑ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 31 Αύγουστος 2019, 08:29:30 μμ »
Οι κληρώσεις των πρωταθλημ άτων και του Κυπέλλου ΕΠΣΑΝΑ 2019-2020 θα πραγματοπ οιηθούν τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρί ου 2019 και ώρα 19:00 στο Κτήμα JOKEY (τέρμα Πασχαλιάς και Αδριανού) στις Αχαρνές (Μενίδι).
Οι τρεις Κατηγορίε ς Α’, Β’, Γ’ θα ξεκινήσου ν ταυτόχρον α 21 και 22 Σεπτεμβρί ου 2019.
Το Κύπελλο της ΕΠΣΑΝΑ είναι προγραμμα τισμένο να ξεκινήσει στις 14 και 15 Σεπτεμβρί ου 2019.
18
Εικόνες και ιερά σκεύη εκκλησιών, από την Τρίγλια στην Ελλάδα

Μετά την έβδομη ιστορία για τις Εικόνες και τα Ιερά σκεύη των Μονών και των Εκκλησιών που είτε διασώθηκα ν από τη διαρπαγή και τη λεηλασία, στην περίοδο της «μετατόπισης» (1915-1918), είτε βρέθηκαν μετά την επιστροφή τους στο χωριό, με βάση τα στοιχεία που έχουν καταγραφε ί στον Κώδικα Πρακτικών, θεωρώ χρήσιμο και αναγκαίο να καταγραφε ί, σε ενιαίο κείμενο, η ιστορία της επιστροφή ς στην Ελλάδα όλων των εικόνων και ιερών σκευών που φρόντισαν να μεταφέρου ν μερικοί Τριγλιανο ί, στις δραματικέ ς στιγμές του Μεγάλου διωγμού τον Αύγουστο του 1922. Οι μόνες πηγές πληροφόρη σης για το θέμα αυτό είναι οι μαρτυρίες που έχουν καταγραφε ί, μετά την εγκατάστα ση των Τριγλιανώ ν στην Ελλάδα, αφού στον Κώδικα Πρακτικών δεν θα μπορούσε να υπάρχει σχετική πληροφορί α. Αναζητώντ ας μαρτυρίες για το θέμα αυτό, βρήκα τρεις ιστορίες που έχουν γραφτεί από Τριγλιανο ύς και έχουν δημοσιευθ εί, κυρίως στα Τριγλιανά Νέα και σε βιβλία.

Η πρώτη ιστορία αφορά στις θύμησες του Αθανασίου Γιατζητζό γλου που έχουν δημοσιευτ εί στα Τριγλιανά Νέα με τίτλο «Πως έφτασαν τα ιερά κειμήλια στη Ν. Τρίγλια» και θέμα τη μεταφορά, από τον πατέρα του Ζαφείριο, ενός σεντουκιο ύ με τα ιερά σκεύη της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου (μάλλον του κάτω, αφού σ’ αυτή την ενορία ήταν το σπίτι του) μαζί με τα λίγα πράγματα που πήρε πριν από την επιβίβασή του, με την οικογένει ά του και τις αδελφές του με τα παιδιά τους, σ’ ένα μικρό πλοίο (Χελιδόνι) και προορισμό την Καλόλιμνο στην Προποντίδ α. Οι «Θύμησες» δημοσιεύτ ηκαν στα πρώτα φύλλα των Τριγλιανώ ν Νέων (3/1.3.1976, 4/29.4.1976 και 5/29.6.1976) και, μετά το θάνατό του, δημοσιεύτ ηκε στο φύλλο 95/ ΙΟΥΛ-ΑΥΓ-ΣΕΠ 1999 το τελευταίο τμήμα που είχε δημοσιευτ εί στο φύλλο 5/29.6.1976, και περιλαμβά νει τη μεταφορά της οικογένει ας και του σεντουκιο ύ από τη Ραιδεστό στη Θεσσαλονί κη. Στο φύλλο αυτό δημοσιεύτ ηκε το ακόλουθο κείμενο:

Ο Αθαν. Γιατζιτζό γλου που διετέλεσε και πρόεδρος της Ν. Τρίλιας, θυμάται πως ο πατέρας του (Ζαφείριος) μέσα στην αντάρα του πολέμου και του διωγμού περιέσωσε όχι μόνο την οικογένει ά του και τους συγγενείς του αλλά κυρίως τα Ιερά και πολύτιμα σκεύη και κειμήλια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Θυμάται πως ανάμεσα στους μπόγους που μετέφερε ο πατέρας του υπήρχε και ένα σεντούκι στο οποίο έδινε μεγαλύτερ η σημασία. Αφού περιπλανη θήκαμε λέγει φθάσαμε ταλαιπωρη μένοι στην Ρεδαιστό και συνεχίζει …

Μετά παραμονή μας αρκετών ημερών στην Ραιδεστό φύγαμε πάλι από εκεί ύστερα από την εκκένωση της Θράκης με βωδάμαξες έως τον σιδηροδρο μικό σταθμό. Εκεί μάθαμε ότι διεκόπη η συγκοινων ία λόγω ανατινάξε ων των γραμμών και επιστρέψα με πάλι στην Ραιδεστό. Τέλος, επιβιβασθ ήκαμε σε πλοίο με μεγάλο κόπο και φτάσαμε στη Θεσσαλονί κη, τελευταίο σταθμό της μεγάλης μας περιπέτει ας.

Εγκαταστα θήκαμε στην Τούμπα σε στρατιωτι κούς θαλάμους, ή και σε άλλα πρόχειρα καταλύμμα τα, έως ότου μια επιτροπή Τριγλιανώ ν, διάλεξε το Βατοπεδιν ό Μετόχη Χαλκιδική ς, Σουφλάρι, επειδή προτίμησα ν την αγροτική ζωή.

Ήτον τότε το πιο φιλόξενο μέρος , γιατί υπήρχαν γηγενείς κάτοικοι, είχε νερό, οικήματα που στεγάστηκ αν αρκετοί, οίκημα για Σχολείο και μια εκκλησούλ α μικρή μεν, αλλά περιποιημ ένη.

Πρόχειρα και δύσκολα ήταν τα πρώτα χρόνια, κυρίως έως ότου να συσταθή η Κοινότης, να γίνη διανομή χωραφιών και να προσαρμοτ ούμε.

Αργότερα έμαθα, όταν φθάσαμε πια στην Θεσσαλονί κη και είμασταν ασφαλείς, ότι μέσα στο μεγάλο βαρύ σεντούκι και σε πολλούς μπόγους ο πατέρας είχε ότι πολυτιμώτ ερο υπήρχε στον Άγιο Γεώργιο της ενορίας μας. Παρά την τόση ευθύνη και φροντίδα να φυγαδεύση πέντε οικογένει ες, με τα σημαντικώ τερα από τα εφόδια των σπιτιών τους, έμεινε από τους τελευταίο υς στο χωριό, επειδή ήταν και επίτροπος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και συμμάζεψε και αμπαλάρισ ε όλα τα αξιολογότ ερα ιερά σκεύη του ναού. Τον Τίμιο Σταυρό, τα εξαπτέρυγ α, πολύτιμες εικόνες, άμφια ιερέων, Ευαγγέλια και Βιβλία και ότι πολυτιμώτ ερον έκρινε, ότι δεν έπρεπε να μείνη εις τους Τούρκους.

Όταν πλέον εξεπλήρωσ εν και την τελευταία ν αυτήν υποχρέωσί ν του και επιβιβάσθ η εις την βάρκα, για να πάη στο πλοίο τον θησαυρό που μετέφερε, έφθασαν οι Τούρκοι αντάρτες εις την παραλίαν, να τον ζητούν και να φωνάζουν το όνομά του (Τζορμπατζ ή Ζαφείρ νέρντε). Ήταν από τους πρώτους προδιαγρα μμένους γιατί τον είχαν κατηγορήσ ει, ότι πυροβόλησ ε στο τζαμί και στον Μιναρέ, που ήταν απέναντι από το σπίτι μας, όταν ήλθε ο Ελληνικός Στρατός. Είχε όμως απομακρυν θή πολύ απ΄ την στεριά η βάρκα όταν έλεγε στους συνταξιδι ώτας του, ότι, αυτά μας έδωσαν και έδειχνε τα μεταφερόμ ενα.

Το πόσον απαραίτητ α ήσαν στην νέα μας Πατρίδα τα μεταφερθέ ντα, το ανεγνώρισ αν όλοι οι συγχωριαν οί. Κατ’ αρχάς εδόθησαν λίγα, τα μικροτέρα ς αξίας, εις τον υπάρχοντα ιερόν Ναόν του Αγ. Αθανασίου . Κατόπιν όταν οι χωριανοί μας και με προσωπική ν εργασίαν έκτισαν εις το κέντρον του χωριού την ευρύτερη εκκλησία της Παναγίας της Παντοβασι λίσσης, τα παρέδωσε όλα εις τον ιερέα και την εκκλησιασ τική επιτροπή του Ναού με πρωτόκολλ ον παραδόσεω ς, αντίγραφο του οποίου κράτησε ο ίδιος στο σπίτι. Δυστυχώς δεν μπόρεσα όμως να το βρω, γιατί φαίνεται ότι καταστράφ ηκε κατά την πυρπόληση του χωριού και του σπιτιού μας, από τους Γερμανούς κατά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίο υ πολέμου.

Έτσι ντύθηκε ο νεόκτιστο ς Ναός από Σκεύη, Άμφια, Εικόνες κλπ από τα διασωθέντ α και από τους πατέρες μας αγορασθέν τα ή δωρηθέντα είδη.

Αυτά δια την ενημέρωσι ν και των νεωτέρων, σχετικώς με την Μικρασιατ ικήν καταστροφ ήν, και την ταλαιπωρί αν των πατέρων μας, ευχόμενος όπως οι απόγονοί των να μην ζήσουν τέτοιαν συμφοράν
”.

Για το θέμα αυτό ο Σταύρος Ν. Καλπάκης, σπουδαστή ς Μηχανολογ ίας τότε, έστειλε την ακόλουθη επιστολή, που δημοσιεύτ ηκε στα Τριγλιανά Νέα (60/ Ιούνιος 1987):

Αγαπητοί Τριγλιανο ί (παλιοί και νέοι), έχοντες υπόψη μου τις διάφορες αναφορές που έγιναν κατά καιρούς σε πολλούς από τους συμπατριώ τες μας, θέλω να κάνω και εγώ μια αναφορά σε έναν που ποτέ δεν αναφέρθηκ ε στην εφημερίδα μας.
Για τον Ζαφείρη Γιατζητζό γλου θέλω να σας μιλήσω, για την αυτοθυσία αυτού του ανθρώπου στις δύσκολες ώρες του σκληρού και αδυσώπητο υ ξεριζωμού . Ο άνθρωπος αυτός ενώ είχε να σώσει μια μεγάλη οικογένει α γυναίκα έγγυο, τρία παιδιά και τρεις αδελφές χήρες, με κίνδυνο της ζωής του και αψηφώντας τον κίνδυνο μπήκε την εκκλησία της ενορίας του – τον Άγιο Γεώργιο – και έσωσε πολλά ιερά κειμήλια: Αργυρά εξαπτέρυγ α, τον Τίμιο Σταυρό, Ευαγγέλια, δισκοπότη ρα και διάφορα άλλα αντικείμε να μεγάλης αξίας που τώρα βρίσκοντα ι όλα στην εκκλησία μας, την Παντοβασί λισσα Ν. Τρίγλιας.
Έχοντας αυτό το παράδειγμ α, καταλαβαί νουμε πως αν και οι γονείς μας ζούσαν σε περιοχές που πλεόναζαν οι Τούρκοι, διατηρούσ αν την πίστη τους, είχαν ωραίες εκκλησίες και στις δύσκολες ώρες της φυγής δεν ξέχασαν να πάρουν μαζί τους ό,τι ιερό υπήρχε απ’ αυτές για να μην το αφήσουν στα χέρια των αδίστακτω ν διωκτών τους
”.

Η Καλλιόπη Κιουρτσή, που ζει στη Ν. Τρίγλια και είχε παντρευτε ί τον Ιορδάνη Γιατζητζό γλου, δεύτερο γιο του Ζαφ. Γιατζητζό γλου, έγραψε στην αυτοβιογρ αφία της (Φεβρουάρι ος 2018) τα εξής, για το θέμα αυτό:

Εδώ θα πρέπει να αναφέρω για τον πεθερό μου ότι ήταν άνθρωπος βαθειά θρησκευόμ ενος με μεγάλη πίστη στο Χριστό και την εκκλησία. Στο ξεριζωμό του 1922 με κίνδυνο της ζωής του διέσωσε και μετέφερε στη Νέα Τρίγλια όλα τα ιερά κειμήλια της εκκλησίας: Τα ασημένια Εξαπτέρυγ α του Αη-Γιώργη, το δισκοπότη ρο, τον Τίμιο Σταυρό, Ευαγγέλια, εικονίσμα τα. που βρίσκοντα ι έκτοτε εδώ στη Παντοβασί λισσα.
Όταν εκκλησιάζ ομαι και τα βλέπω, αναλογίζο μαι πόσο βαθειά πίστη είχαν αυτοί οι άνθρωποι
”.

Η δεύτερη ιστορία, για μεταφορά εικόνων και ιερών σκευών,  αφορά στις ενέργειες του μεγάλου ευεργέτη Φίλιππου Καβουνίδη, ο οποίος, εκτός από τη σημαντική συμβολή του με την αποστολή των πλοίων του, για τη διάσωση και μεταφορά των Τριγλιανώ ν σε ασφαλή εδάφη, κατέβηκε από το πλοίο του και με συνοδεία οπλισμένω ν ναυτών πέρασε από εκκλησίες και πήρε μαζί του εικόνες και ιερά σκεύη που παραδόθηκ αν αργότερα στις αρμόδιες επιτροπές . Η πρώτη μαρτυρία για τις ενέργειες αυτές του Φ. Καβουνίδη δημοσιεύτ ηκε στο φύλλο 2/20.12.1975 των Τριγλιανώ ν Νέων με τίτλο «Φίλιππος Καβουνίδη ς-Μεγάλοι Ευεργέται» και στο σχετικό απόσπασμα αναφέρετα ι ότι:

Ο Φ. Καβουνίδη ς αντιμετωπ ίζοντας τον κίνδυνο να πιαστή αιχμάλωτο ς βγήκε στην Τρίγλια με συνοδεία οπλισμένω ν ναυτών του πλοίου και περνώντας από τις εκκλησίες πήρε μαζί του τις θαυματουρ γές εικόνες της Αγίας Επισκέψεω ς, εικόνας ψηφιδωτής που είναι τώρα στο Βυζαντινό Μουσείο μεγάλης αξίας και της θαυματουρ γού Παναγίας της Παντοβασί λισσας που είναι τώρα στην ομώνυμο εκκλησία της Ν. Τρίγλιας-Ραφήνας Αττικής.

Σήκωσε επίσης τα αργυρά σκεύη των εκκλησιών, τα άμφια και τα μουσικά όργανα που παραδόθηκ αν αργότερα στην Ελλάδα, στην Ειδική Επιτροπή συγκεντρώ σεως εκκλησιασ τικών κειμηλίων από τις εκκλησίες της Μ. Ασίας και διατέθηκα ν για να εφοδιαστο ύν οι νέες εκκλησίες των προσφυγικ ών συνοικιών
”.

Στο φύλλο 5/28.6.1976 των Τριγλιανώ ν Νέων (αναδημοσί ευση στο φύλλο 91/ΑΠΡ-ΣΕΠ 1998), ο Χρυσόστομ ος Καβουνίδη ς, γιος του Φίλιππου, περιγράφε ι τις αναμνήσει ς του από την καταστροφ ή του 1922 και μεταξύ άλλων αναφέρει ότι:

Σε κάποια στιγμή ο πατέρας, παραβαίνο ντας τις υποσχέσει ς που είχε δώσει στη μητέρα, πήρε μερικούς ναύτες οπλισμένο υς και βγήκε στη στεριά. Γύρισε τις εκκλησίες της Τρίγλιας, πήρε τις πιο πολύτιμες εικόνες την ΠΑΝΤΟΒΑΣΙ ΛΙΣΣΑ και την ψηφιδωτή ΑΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ, πήρε τα δισκοπότη ρα, τους χρυσούς και ασημένιου ς σταυρούς των εκκλησιών, πήρε τα μουσικά όργανα, που ο ίδιος είχε χαρίσει στην Τρίγλια, και τα έφερε στο πλοίο. Αργότερα τα παρέδωσε στην Ελληνική Κυβέρνηση”.

Με τα ίδια περίπου λόγια, περιγράφε ι και ο Θανάσης Πιστικίδη ς στο βιβλίο του «Τρίγλια Βιθυνίας», 1983, σελ. 75-76, τη μεταφορά των ιερών κειμηλίων από τον Φίλιππο Καβουνίδη .

Η τρίτη ιστορία αφορά στα κειμήλια (ιερά βιβλία και σκεύη) που βρέθηκαν στο κωδωνοστά σιο της εκκλησίας της Παντοβασί λισσας στη Ν. Τρίγλια, από τον παπα Γιώργη Πολύζο, εφημέριο της εκκλησίας . Με βάση τη σχετική επιστολή του Θανάση Πιστικίδη, που δημοσιεύτ ηκε στο φύλλο 42/30.6.1983 των Τριγλιανώ ν Νέων, «τα κειμήλια αυτά είναι μέρος από εκείνα που με τόσο κίνδυνο της ζωής τους, ο Φίλιππος Καβουνίδη ς με μέλη του πληρώματό ς του και μερικούς χωριανούς έσωσαν από τις εκκλησίες της παλιάς Τρίγλιας, την τελευταία στιγμή την ώρα μηδέν του ξεριζωμού». Ο Θαν. Πιστικίδη ς, μετά την επιστροφή του από τη Ν. Τρίγλια στη Ραφήνα, έστειλε επιστολή  στον παπα Γιώργη Πολύζο, εφημέριο της Παντοβασί λισσας, ζητώντας λεπτομέρε ιες για το θέμα και εκείνος απάντησε με μακροσκελ ή επιστολή που δημοσιεύτ ηκε στο ίδιο φύλλο, περιγράφο ντας τα κυριότερα απ’ αυτά που βρήκε.

Τα κειμήλια ήταν Ευαγγέλια, Μηναία αι άλλα Λειτουργι κά βιβλία χρονολογο ύμενα από το 1740 καθώς και αρκετές παλιές βυζαντινέ ς εικόνες από την Τρίγλια, που είχαν υποστεί μεγάλη και ανεπανόρθ ωτη καταστροφ ή από τον ήλιο και τη βροχή, αφού ήταν εκτεθειμέ να στην ταράτσα του κωδωνοστα σίου της εκκλησίας . Ο παπα Γιώργης γράφει ότι, σε ένα λιγότερο κατεστραμ μένο Ιερό Ευαγγέλιο, με ασημένιες ανάγλυφες παραστάσε ις, ανακάλυψε μερικές πληροφορί ες για την Τρίγλια:

α) «1855 Φεβρουαρί ου 19, ημέρα δ’ η όρα 9α ενέα της ημέρας έγινε ένας μεγάλος σισμός και εβούλιασε το καμπαναρι ό της Παντοβασι λίσσης»
β) σε άλλη σελίδα: «Έτος 1916 Ιανουαρίο υ 6 ημέρα Τετάρτη των Θεοφανείω ν η ώρα οκτώ της ημέρας ευρέθη η βίβλος αύτη υπ’ εμού εγκαταλελ ειμένη εις τας χείρας βαρβάρων εντός της Μονής των αγίων Πατέρων των Μηδίκων εν Τργλία. Τρίγλια Ιανουαρίο υ 6 1916. Γ. Καραγεωργ ιάδης Μηχανικός»
γ) και σε άλλη σελίδα: «Τη 23 Ιουλίου 1919 το στέλνω εις Γιαν. Τσαλίκη ο ηγούμενος της Μονής Πατέρων, Ιερεύς Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς Τριγλιανό ς
”.

Εκτός, όμως, από τα παραπάνω Ευαγγέλια και Λειτουργι κά βιβλία, ο παπα Γιώργης  Πολύζος περιγράφε ι και την ανεύρεση τμημάτων από 1) ξυλόγλυπτ ο Σταυρό με ασημένιο περίβλημα  (βάση και σταυρός) με αναγραφή στη βάση του ότι ανήκε στη Μονή Πατέρων με ημερομηνί α «1800 Ιουνίου 15», 2) δύο ασημένια σκαλιστά εξαπτέρυγ α που μαζί με το Σταυρό αποτελούσ αν ένα ενιαίο σύνολο, και 3) άλλα μικροαντι κείμενα, που βρήκε στην Παντοβασί λισσα και τον Αγ. Αθανάσιο.

Μετά τη δημοσιοπο ίηση αυτού του θέματος, το Εκκλησιασ τικό Συμβούλιο Ν. Τρίγλιας ζήτησε από την 10η Εφορεία Βυζαντινώ ν Αρχαιοτήτ ων την καταγραφή των αντικειμέ νων αυτών και αυτή ολοκληρώθ ηκε στην περίοδο 1983-1984. Στην καταγραφή συμμετείχ ε η Λήδα Τόσκα-Ζαχάρωφ, η οποία, στη συνέχεια, εξέδωσε το 1994 εργασία (Παλαιά εκκλησιασ τικά έντυπα των ναών της Ν. Τρίγλιας Χαλκιδική ς) με αναλυτική και επιστημον ική παρουσίασ η και φωτογραφί ες όλων βιβλίων που καταγράφη καν (http://epublishing.ekt.gr/el/5874/%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC/11228 )

Η τέταρτη ιστορία αφορά αφενός στην εικόνα της Παναγίας της Παντοβασί λισσας, που βρισκόταν στον ομώνυμο ναό της Τρίγλιας, αφετέρου στην ψηφιδωτή εικόνα της Αγίας Επίσκεψης, που βρισκόταν στην Παναγία-Μητρόπολη της Τρίγλιας, μεταφέρθη καν, μαζί με άλλα ιερά σκεύη, από τον Φίλιππο Καβουνίδη στην Ελλάδα και παραδόθηκ αν στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, όπου εξακολουθ εί να φυλάσσετα ι η εικόνα της Αγίας Επίσκεψης . Σύμφωνα με τον Θανάση Πιστικίδη («Ριζώματα, Βιώματα, Παθήματα-Αληθινές Ιστορίες», σελ. 84), μετά την ολοκλήρωσ η της ανέγερσης της αρχικής εκκλησίας της Θεοτόκου Παντοβασί λισσας στη Ραφήνα (1929), επιτροπή κατοίκων επισκέφθη κε το Μουσείο και ζήτησε τα κειμήλια για τη νέα εκκλησία αλλά οι υπεύθυνοι του Μουσείου ήταν ανένδοτοι και, τελικά, τους δόθηκε μόνο η εικόνα της Παντοβασί λισσας και πολλές άλλες παλιές εικόνες μοναστηρι ών της περιοχής της Τρίγλιας.



19
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / Απ: 9) Τα Σωματεία της Τρίγλιας
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 24 Αύγουστος 2019, 07:49:34 πμ »
Εξαιρετικ ό και σημαντικό αρχειακό στοιχείο Βασίλη και αποδεικνύ εται, άλλη μια φορά, πόσο πολύτιμο είναι το αρχείο σου.

Από το δελτίο αυτό προκύπτει ότι 1) συντάχθηκ ε ένα μήνα (15.7.1908) πριν από το από 17.8.1908 πρακτικό (Κώδικας, σελ. 56), με το οποίο επεστράφη στην Εφοροδημο γεροντία το μεγαλύτερ ο μέρος του δανείου που έλαβε η Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α το 1906 για την αγορά του καφενείου Τατάβλαλη, 2) υπέγραψε ο Ε. Κ. Καλεμκερή ς, που ήταν μέλος του ΔΣ της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος, αντί του προέδρου της, και ο Γεν. Γραμματέα ς Αλεξ. Μαστραλέξ ης, ο οποίος, όμως, δεν φαίνεται να έχει συνυπογρά ψει το από 17.8.1908 πρακτικό, 3) αναγράφετ αι έτος ιδρύσεως το 1869, σε αντίθεση με τη σφραγίδα που βρήκε ο Αλέξανδρο ς Μουμτζής στα κιτάπια του πατέρα του, στην οποία αναγράφετ αι 1868, όπως αναφέρει στην Αυτοβιογρ αφία του,4) τα προεκτυπω μένα "καλλιτεχν ικά" δελτία αποδεικνύ ουν την οργάνωση της Αδελφότητ ος, 5) η αναγραφή του ποσού της δωρεάς των 108 γροσίων έγινε με τη διατύπωση "οκτώ και εκατόν" αντί του συνηθισμέ νου "εκατόν οκτώ" και 6) ο δωρητής Γεώργιος Δ. Σταυρίδης ενεγράφη ως "ευεργέτης" με τη δωρεά του αυτή, αντί του προεκτυπω μένου τίτλου "δωρητής".
20
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / Απ: 9) Τα Σωματεία της Τρίγλιας
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 21 Αύγουστος 2019, 08:45:22 μμ »
Επισυνάπτ ω αυτό το σημαντικό ντοκουμέν το της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ας.Πρόκει ται για δωρεά που έγινε το 1908. Το προτυπωμέ νο έντυπο είναι μικρό δείγμα της σοβαρότητ ος και της τυπικότητ ας της λειτουργί ας της Αδελφότητ ος.
Σελίδες: 1 [2] 3 4 ... 10