Τελευταία μηνύματα

Σελίδες: 1 [2] 3 4 ... 10
11
Α.Ο.Τ Ραφήνας / ΚΛΗΡΩΣΗ ΑΓΩΝΩΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ Α' ΕΠΣΑΝΑ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 11 Σεπτέμβριος 2019, 01:25:18 μμ »
Αναλυτικά το πρόγραμμα της Α’ ΕΠΣΑΝΑ έχει ως εξής:

1η αγωνιστικ ή και 16η

Παλλαυρεω τικός-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Σαρωνικός Αναβ.-Μάχη Μαραθώνα
ΑΟ Κορωπίου-Αστέρας Βάρης
Γλυκά Νερά-Άρης Βούλας
Θησέας Ν. Μάκρης-Τρίγλια Ραφήνας
Ωρωπός-ΠΑΟ Καλυβίων
Κρυονέρι-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Άνοιξη

2η αγωνιστικ ή και 17η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Παλλαυρεωτικός
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Σαρωνικός Αναβ.
Μάχη Μαραθώνα-ΑΟ Κορωπίου
Αστέρας Βάρης-Γλυκά Νερά
Άρης Βούλας-Θησέας Ν. Μάκρης
Τρίγλια Ραφήνας-Ωρωπός
ΠΑΟ Καλυβίων-Κρυονέρι
Άνοιξη-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς

3η αγωνιστικ ή και 18η

Σαρωνικός Αναβ.-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
ΑΟ Κορωπίου-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Γλυκά Νερά-Μάχη Μαραθώνα
Θησέας Ν. Μάκρης-Αστέρας Βάρης
Ωρωπός-Άρης Βούλας
Κρυονέρι-Τρίγλια Ραφήνας
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-ΠΑΟ Καλυβίων
Παλλαυρεω τικός-Άνοιξη

4η αγωνιστικ ή και 19η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-ΑΟ Κορωπίου
Παλλαυρεω τικός-Σαρωνικός Αναβ.
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Γλυκά Νερά
Μάχη Μαραθώνα-Θησέας Ν. Μάκρης
Αστέρας Βάρης-Ωρωπός
Άρης Βούλας-Κρυονέρι
Τρίγλια Ραφήνας-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Άνοιξη-ΠΑΟ Καλυβίων

5η αγωνιστικ ή και 20η

Γλυκά Νερά-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
ΑΟ Κορωπίου-Παλλαυρεωτικός
Θησέας Ν. Μάκρης-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Ωρωπός-Μάχη Μαραθώνα
Κρυονέρι-Αστέρας Βάρης
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Άρης Βούλας
ΠΑΟ Καλυβίων-Τριγλία Ραφήνας
Σαρωνικός Αναβ.-Άνοιξη

6η αγωνιστικ ή και 21η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Θησέας Ν. Μάκρης
Παλλαυρεω τικός-Γλυκά Νερά
Σαρωνικός Αναβ.-ΑΟ Κορωπίου
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Ωρωπός
Μάχη Μαραθώνα-Κρυονέρι
Αστέρας Βάρης-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Άρης Βούλας-ΠΑΟ Καλυβίων
Άνοιξη-Τρίγλια Ραφήνας

7η αγωνιστικ ή και 22η

Ωρωπός-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Θησέας Ν. Μάκρης-Παλλαυρεωτικός
Γλυκά Νερά-Σαρωνικός Αναβ.
Κρυονέρι-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Μάχη Μαραθώνα
ΠΑΟ Καλυβίων-Αστέρας Βάρης
Τρίγλια Ραφήνας-Άρης Βούλας
ΑΟ Κορωπίου-Άνοιξη

8η αγωνιστικ ή και 23η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Κρυονέρι
Παλλαυρεω τικός-Ωρωπός
Σαρωνικός Αναβ.-Θησέας Ν. Μάκρης
ΑΟ Κορωπίου-Γλυκά Νερά
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Μάχη Μαραθώνα-ΠΑΟ Καλυβίων
Αστέρας Βάρης-Τρίγλια Ραφήνας
Άνοιξη-Άρης Βούλας

9η αγωνιστικ ή και 24η

ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Κρυονέρι-Παλλαυρεωτικός
Ωρωπός-Σαρωνικός Αναβ.
Θησέας Ν. Μάκρης-ΑΟ Κορωπίου
ΠΑΟ Καλυβίων-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Τρίγλια Ραφήνας-Μάχη Μαραθώνα
Άρης Βούλας-Αστέρας Βάρης
Γλυκά Νερά-Άνοιξη

10η αγωνιστικ ή και 25η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-ΠΑΟ Καλυβίων
Παλλαυρεω τικός-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Σαρωνικός Αναβ.-Κρυονέρι
ΑΟ Κορωπίου-Ωρωπός
Γλυκά Νερά-Θησέας Ν. Μάκρης
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Τρίγλια Ραφήνας
Μάχη Μαραθώνα-Άρης Βούλας
Άνοιξη-Αστέρας Βάρης

11η αγωνιστικ ή και 26η

Τρίγλια Ραφήνας-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
ΠΑΟ Καλυβίων-Παλλαυρεωτικός
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Σαρωνικός Αναβ.
Κρυονέρι-ΑΟ Κορωπίου
Ωρωπός-Γλυκά Νερά
Άρης Βούλας-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Αστέρας Βάρης-Μάχη Μαραθώνα
Θησέας Ν. Μάκρης-Άνοιξη

12η αγωνιστικ ή και 27η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Άρης Βούλας
Παλλαυρεωτικός-Τρίγλια Ραφήνας
Σαρωνικός Αναβ.-ΠΑΟ Καλυβίων
ΑΟ Κορωπίου-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Γλυκά Νερά-Κρυονέρι
Θησέας Ν. Μάκρης-Ωρωπός
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Αστέρας Βάρης
Άνοιξη-Μάχη Μαραθώνα

13η αγωνιστικ ή και 28η

Αστέρας Βάρης-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Άρης Βούλας-Παλλαυρεωτικός
Τρίγλια Ραφήνας-Σαρωνικός Αναβ.
ΠΑΟ Καλυβίων-ΑΟ Κορωπίου
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Γλυκά Νερά
Κρυονέρι-Θησέας Ν. Μάκρης
Μάχη Μαραθώνα-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών
Ωρωπός-Άνοιξη

14η αγωνιστικ ή και 29η

Ολυμπιακό ς Αγ. Στεφ.-Μάχη Μαραθώνα
Παλλαυρεω τικός-Αστέρας Βάρης
Σαρωνικός Αναβ.-Άρης Βούλας
ΑΟ Κορωπίου-Τρίγλια Ραφήνας
Γλυκά Νερά-ΠΑΟ Καλυβίων
Θησέας Ν. Μάκρης-ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς
Ωρωπός-Κρυονέρι
Άνοιξη-Αχιλλέας Κ. Αχαρνών

15η αγωνιστικ ή και 30η
Αχιλλέας Κ. Αχαρνών-Ολυμπιακός Αγ. Στεφ.
Μάχη Μαραθώνα-Παλλαυρεωτικός
Αστέρας Βάρης-Σαρωνικός Αναβ.
Άρης Βούλας-ΑΟ Κορωπίου
Τρίγλια Ραφήνας-Γλυκά Νερά
ΠΑΟ Καλυβίων-Θησέας Ν. Μάκρης
ΑΟ Γ. Παθιακάκη ς-Ωρωπός
Κρυονέρι-Άνοιξη
12
Α.Ο.Τ Ραφήνας / ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΠΣΑΝΑ Α' ΦΑΣΗ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 11 Σεπτέμβριος 2019, 01:08:53 μμ »
Πρόγραμμα Αγώνων Κυπέλλου Περιόδου 2019-2020

Για την Α’ Φάση του Κυπέλλου ΕΠΣΑΝΑ θα διεξαχθεί ο αγώνας ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝOY – A.O.ΤΡΙΓΛ ΙΑΣ ΡΑΦΗΝΑΣ στο γήπεδο του Αγίου Στεφάνου την Κυριακή 15 Σεπτεμβρί ου 2019 στις 16:30 μ.μ.
13
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / 11) Οι Εκκλησίες, οι Ιερείς και οι Επίτροποι της Τρίγλιας
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 09 Σεπτέμβριος 2019, 10:03:31 πμ »
Οι Εκκλησίες, οι Ιερείς και οι Επίτροποι της Τρίγλιας


Στους Κώδικες της Τρίγλιας, που φυλάσσοντ αι στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, κρύβονται μικρές ή μεγάλες ιστορίες που σπάνια έρχονται στην επιφάνεια . Μία απ’ αυτές έχει σχέση με τις Εκκλησίες, τους Ιερείς και τους Επιτρόπου ς των εκκλησιών της Τρίγλιας που διορίστηκ αν από την Εφοροδημο γεροντία και υπηρέτησα ν σ’ αυτές, στο διάστημα που καλύπτει ο διασωθείς Κώδικας Πρακτικών (1902-1922) και ειδικότερ α της περιόδου μετά τον Ιανουάριο 1908, οπότε εγκρίθηκε ο Κανονισμό ς της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τρίγλιας, στο πρώτο Κεφάλαιο του οποίου περιλαμβά νονται άρθρα για τις εκκλησίες και την εκ περιτροπή ς λειτουργί α τους, για λόγους οικονομία ς, και στο τρίτο κεφάλαιο άρθρα για τους επιτρόπου ς των εκκλησιών .


Εκκλησίες της Τρίγλιας

Στην παρούσα εργασία παρουσιάζ ονται τα στοιχεία που έχουν καταγραφε ί στον Κώδικα Πρακτικών και αφορούν στις εκκλησίες και αφενός στον εκ περιτροπή ς τρόπο λειτουργί ας τους μετά τον Ιανουάριο 1908 αφετέρου στη λειτουργί α μίας μόνον εκκλησίας (Άγιος Γεώργιος κάτω), για λόγους οικονομία ς, μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν, στα τέλη του 1918, από την εξορία τους . Όπως έχει αναφερθεί στην 1η ιστορία αυτής της Ενότητας «Ο Χρυσόστομ ος και η ιδέα για νέα κεντρική εκκλησία στην Τρίγλια», κατά την περίοδο την πρώτης εξορίας του στην Τρίγλια (3.10.1907 – 19.7.1908), και από τις πρώτες ημέρες της παρουσίας του εκεί, ο Χρυσόστομ ος δραστηριο ποιήθηκε συστηματι κά για την εφαρμογή και υλοποίηση πολλών από τα σχέδια που ονειρευότ αν για την πόλη του, εκτός των άλλων, και στο θέμα των εκκλησιών της Τρίγλιας. Ανέλαβε, αμέσως, ενεργό ρόλο στις τοπικές αποφάσεις και εισηγήθηκ ε στην Εφοροδημο γεροντία και σε συνελεύσε ις των κατοίκων το σχέδιό του για ίδρυση μιας νέας Κεντρικής Εκκλησίας που θα αντικαθισ τούσε τις έξι υφιστάμεν ες, τότε, με στόχο τον περιορισμ ό των εξόδων λειτουργί ας τους, και τη χρησιμοπο ίηση των κτιριακών τους εγκαταστά σεων για άλλους σκοπούς, δεδομένου ότι η οικονομικ ή κατάσταση του Κοινοτικο ύ ταμείου χαρακτηρι ζόταν τουλάχιστ ον δραματική στις αρχές του 20ου αιώνα. Αν και η θέση ανέγερσης της νέας Κεντρικής Εκκλησίας άλλαξε τρεις φορές σε σύντομο χρονικό διάστημα, η ιδέα του αυτή δεν πραγματοπ οιήθηκε, αφού μετά την επιστροφή του στην Τρίγλια, τον Ιούνιο 1909, για τη δεύτερη εξορία του, διαπίστωσ ε σοβαρές αντιδράσε ις και, τελικά, άλλαξε το αρχικό του σχέδιο και εισηγήθηκ ε την ανέγερση του μεγαλοπρε πούς κτιρίου των νέων Σχολείων που εξακολουθ εί να ορθώνεται και σήμερα στη θέση του, ως σύμβολο της θέλησης του ιδίου και του Χριστιανι κού λαού της Τρίγλιας, της εποχής εκείνης, και σημείο αναφοράς της σημερινής Τρίγλιας, μεταξύ των υπόλοιπων σημείων αναφοράς, όπως η Βυζαντινή εκκλησία Παντοβασί λισσα, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Άνω, η εκκλησία της Παναγίας-Μητρόπολη, η Βυζαντινή εκκλησία της Ευαγγελίσ τριας ή του Αγίου Στεφάνου, που μετατράπη κε σε τζαμί (Fatih Camii) το 1661 και άλλα.

Στην κατεύθυνσ η υλοποίηση ς του αρχικού του σχεδίου, συμμετείχ ε σε συνεδρίασ η υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Προύσας Ναθαναήλ, πρότεινε την εκ περιτροπή ς λειτουργί α των 5 εκκλησιών (η έκτη του Αγ. Δημητρίου αργούσε και το 1909 κατεδαφίσ τηκε προκειμέν ου να ανεγερθεί στον ευρύτερο χώρο το νέο μεγαλοπρε πές κτίριο των νέων Σχολείων) και συγκροτήθ ηκε επιτροπή με πρόεδρο τον Χρυσόστομ ο για τη σύνταξη Κανονισμο ύ (Κώδικας 427, πρακτικό 9.1.1908, σελ. 36-37). Στη συνέχεια, συνέταξε τον Κανονισμό της εκ περιτροπή ς λειτουργί ας των Εκκλησιών της Τρίγλιας, προήδρευσ ε συνέλευση ς στην Τρίγλια, στην οποία συζητήθηκ ε και εγκρίθηκε ο Κανονισμό ς (Κώδικας 427, πρακτικό 13.1.1908, σελ. 39-40), ως ακολούθως:

… ακροασάμε νοι της γενομένης υπ’ αυτού εισηγήσεω ς του Κανονισμο ύ και συζητήσαν τες άρθρον προς άρθρον τον εν λόγω Κανονισμό ν της Ημετέρας Κοινότητο ς και εγκρίναντ ες αυτόν εν πάσι τοις σημείοις επεψηφίσα μεν και επεκυρώσα μεν αυτόν και ενεκρίναμ εν να καταχωρισ θή παρά πόδας εν τω παρόντι Κώδικι και ν’ αποτελή τουντεύθε ν θεμελιώδη νόμον, καθ’ ον να διέπωνται τα Κοινοτικά, Σχολικά και Εκκλησιασ τικά ημών πράγματα”.

Στη συνέχεια, ο “Κανονισμός της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τριγλίας της Επαρχίας Προύσης” καταχωρήθ ηκε με χρονολογί α “Ιανουάριος 1908” στον Κώδικα της Τρίγλιας (σελ. 42-45). Στο κεφάλαιο Α’ «Περί Κοινότητο ς» περιλαμβά νονται αφενός το άρθρο 2, στο οποίο έχει καταγραφε ί η ακόλουθη αναφορά για τις εκκλησίες και ακολουθού ν άλλες για τα σχολεία, τα δύο σωματεία, το νεκροταφε ίο και την κτηματική ακίνητη και κινητή περιουσία της Κοινότητο ς, αφετέρου τα άρθρα 3 και 4:

Άρθρ. 2) Η Κοινότης έχει έξι ιερούς ναούς α) τον του Αγίου Γεωργίου της κάτω συνοικίας, β) τον της Υπεραγίας Θεοτόκου της επιλεγομέ νης Μητροπόλε ως, γ) τον του Αγίου Ιωάννου, δ) τον Αγίου Γεωργίου της άνω συνοικίας, του επιλεγομέ νου Κυπαρισσι ώτου, ε) τον της Υπεραγίας Θεοτόκου της επιλεγομέ νης Παντανάσσ ης «Παντοβασιλίσσης» και στ) τον του Αγίου Δημητρίου…..

Αρθρ. 3) Αι εξ της Κοινότητο ς Εκκλησίαι αποτελούσ ι δύο συμπλέγμα τα, ων το μεν εν αποτελούσ ιν αι Εκκλησίαι του Αγίου Γεωργίου του κάτω, Παναγίας Μητροπόλε ως και αγίου Ιωάννου, το δ’ έτερον αι Εκκλησίαι Αγίου Γεωργίου Κυπαρισσά, Παναγίας Παντοβασι λίσσης και αγίου Δημητρίου λειτουργο ύσης μόνον κατά την ετήσιον μνήμην και πανήγυριν του Μεγαλομάρ τυρος Δημητρίου, κατά την εορτήν της Ζωοδόχου Πηγής και την εορτήν των Ισαποστόλ ων Κων/νου και Ελένης.

Άρθρ. 4) Εκ των συμπλεγμά των τούτων κατά πάσαν εορτήν και Κυριακήν λειτουργο ύσιν εν τη κοινότητι δύο εκάστοτε Εκκλησίαι μία εκ των κάτω τρειών Εκκλησιών και μία εκ των άνω δύο τούτων εκ περιτροπή ς κατά μήνα μεν μέχρι του έτους 1908 δια το πρώτον τούτο έτος, κατά τριμηνίαν δε μετά την λήξιν του παρόντος έτους, οριζομένη ς δια κλήρου της Εκκλησίας εξ ης θα γίνη η έναρξις δια το παρόν έτος από της 1ης του μηνός Φεβρουαρί ου
”.

Συμπερασμ ατικά, από τις 6 εκκλησίες, 1) εκείνη του Αγ. Δημητρίου λειτουργο ύσε, την εποχή εκείνη, μόνον κατά την πανήγυρη του Αγίου, την εορτή της Ζωοδόχου Πηγής και την εορτή των ισαποστόλ ων Κωνσταντί νου και Ελένης και 2) μετά την έγκριση του Κανονισμο ύ θα λειτουργο ύσε μία εκκλησία εκ των τριών του κάτω συμπλέγμα τος και μία εκ των δύο του άνω.

Επειδή και στα επόμενα Κεφάλαια Γ’ και δ’ του Κανονισμο ύ ρυθμίζοντ αι και ορίζονται τα θέματα της λειτουργί ας των εκκλησιών, των εσόδων και εξόδων, της πρόσληψης ιερέων, ψαλτών, και λοιπών εκκλησιασ τικών υπαλλήλων και γενικά όλων των εκκλησιασ τικών θεμάτων, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω στο κεφάλαιο την Εκκλησιών και αυτά τα Κεφάλαια του Κανονισμο ύ, ώστε  ο αναγνώστη ς να έχει την πλήρη εικόνα αυτού του εξαιρετικ ού κειμένου και να μπορεί να συσχετίζε ι τις τροποποιή σεις που εγκρίθηκα ν τα επόμενα χρόνια, τόσο στην εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών, αλλά και στη λειτουργί α μιας μόνον εκκλησίας, όσο και στα θέματα των Ιερέων και των εκκλησιασ τικών Επιτρόπων:

Κεφάλαιο Γ’ Περί Επιτρόπων των Εκκλησιών

Άρθρ, θ’) Εις έκαστον σύμπλεγμα Εκκλησιών ορίζεται επιτροπή αποτελουμ ένη εκ τριών προσώπων, ων έκαστον λαμβάνετα ι εξ εκάστης εκκλησιασ τικής περιφερεί ας, ήτοι δια το κάτω σύμπλεγμα ανά εις εκ των τέως ενοριών του Αγίου Γεωργίου, Παναγίας και αγ. Ιωάννου και δια το άνω σύμπλεγμα ανά εις εκ των τέως ενοριών του Αγίου Γεωργίου Κυπαρισσά, Παντοβασι λίσσης και Αγίου Δημητρίου . Οι επίτροποι ούτοι εκλέγοντα ι εν τη γενική συνελεύσε ι δια μυστικής και πάλιν ψηφοφορία ς επί διετίαν μεταξύ των ευσεβεστέ ρων και μάλλον ζηλωτών και φιλοκάλων πολιτών.

Άρθρ. ι’) Εκάστη τριμελής Επιτροπή καθήκοντα και δικαιώματ α έχει να φροντίζει περί της ευπρεπεία ς των οίκων του θεού, περί του διορισμού καταλλήλο υ προσωπικο ύ ψαλτών και λοιπών εκκλησιασ τικών υπαλλήλων, περί ιερέων δε προκειμέν ου απευθύνετ αι δια της Εφοροδημο γεροντίας προς τον Μητροπολί την. Περί της εισπράξεω ς των εκ δίσκου, εκ κηρού, εξ ιεροπραξι ών και άλλων πάσης φύσεως εκκλησιασ τικών χρημάτων και περί των αναγκαίων δαπανημάτ ων διά κηρόν, έλαιον, μισθούς υπαλλήλων εκκλησιασ τικών και δι’ άλλα οιαδήποτε έξοδα. Εις το τέλος εκάστου μηνός θεωρεί από κοινού μετά της Εφοροδημο γεροντίας τους λ/σμούς και παραδίδει το περισσεύο ν χρήμα εις το κεντρικόν ταμείον. Γενικαί επισκευαί, ίδρυσις καταστημά των, αγορά κτημάτων και εν γένει πάσα δήποτε δαπάνη υπερβαίνο υσα τα εκατόν γρόσια γίνεται μόνον μετά σύσκεψιν και έγκρισιν της Εφοροδημο γεροντίας .

Άρθρ. ια’) Εις έκαστον σύμπλεγμα Εκκλησιασ τικόν ορίζονται ανά δύο ιερείς οι πάντων χρηστότερ οι, ανά δύο ψάλται οι εκλεκτότε ροι, ανά δύο κανδηλα(να)πται, εις πρώτος και εις δεύτερος βοηθός μετά του αναλόγου και αρμόζοντο ς μισθού. Οι μισθοί και τα εκκλησιασ τικά βάρη και τα τυχηρά κατανέμον ται ανά μέσον αυτών μετ’ ακριβείας και δικαιοσύν ης. Ιεροπραξί αι τελούνται εν τη Εκκλησία τη λειτουργο ύσει, πλην βαπτίσεων, γάμων και κηδειών δυναμένων να τελεσθώσι ν και εν τη ιδία εκάστου Εκκλησία.

Άρθρ. ιβ’) Χάριν της ευπρεπίας και τάξεως ορίζονται, όπως κατά τον μήνα του Αυγούστου δια το συμπίπτον εν αυτώ την νηστείαν του δεκαπεντα ύγουστου μέχρι της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου λειτουργο ύνται σταθερώς αι εκκλησίαι της Παναγίας Μητροπόλε ως και Παντοβασι λίσσης, καθώς και κατά τας εορτάς των Ευαγγελισ μού, γενεθλίων και εισοδίων της Θεοτόκου. Η εορτή των Φώτων η εορτή του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Γεωργίου, και της δεκάτης τετάρτης Σεπτεμβρί ου, η Κυριακή της Σταυροπρο σκυνήσεως , η της Ζωοδόχου πηγής εν τη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Εορταί του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, η του Ευαγγελισ μού, η του Προφήτου Δανιήλ κα η της Αγίας Παρασκευή ς  εν τη του αγίου Ιωάννου Εκκλησία. Το μέγα πάσχα και αι εορταί του αγίου Παντελεήμ ονος και των αγίων Θεοδώρων εν τη εκκλησία του αγ. Γεωργίου του Κυπαρισσά . Η δε δευτέρα ανάστασις εν τη Παντοβασι λίσση δια το άνω σύμπλεγμα . Κατά την εορτήν των Τριών ιεραρχών γίνεται Μονοκλησί α εν μέσω των τριών εκκλησιών αγ. Γεωργίου κάτω, αγ. Ιωάννου και αγίου Γεωργίου του Κυπαρισσά .

Κεφάλαιον δ’ Περί πόρων της Κοινότητο ς

Άρθρον ιγ’) Πόρους η Κοινότης έχει: πρώτον τα παγκάρια των Εκκλησιών, δεύτερον τας προσόδους των Εκκλησιασ τικών και λοιπών ακινήτων και κινητών κτημάτων, τρίτον τα εισιτήρια των μαθητών, τέταρτον τα δικαιώματ α του γραφείου της Εφοροδημο γεροντίας , πέμπτον τα εκ του μονοπωλεί ου του κηρού, έκτον τα εκ των θεατρικών παραστάσε ων ή οιωνδήποτ ε άλλων εκτάκτων και απροβλέπτ ων αμέμπτων πάντοτε μέσων εισπραττό μενα υπέρ των σχολών δικαιώματ α, και εκτός των ωρισμένων εν καιρώ πανηγύρεω ν ή μονοκλησι ών, δίσκων προς όφελος των Σχολών.

Άρθρ. ιδ’) Ο παρών Κανονισμό ς εγκριθείς και ψηφισθείς εν γενική συνελεύσε ι των πολιτών Τριγλίας και επικυρωθε ίς παρά του Σεβασμιωτ άτου Μητροπολί του Προύσης τίθεται εις εφαρμογήν από σήμερον και ισχύει τέσσαρα έτη, μεθ’ ου δύναται να αναθεωρηθ ή τη αιτήσει των πολιτών. Αι νέαι αρχαιρεσί αι γενήσοντα ι συμφώνως τω κανονισμώ κατά τον Ιανουάριο ν, μόνον δε όσον αφορά το σύστημα του κατά μήνα ή τριμηνίαν εκ περιτροπή ς  να λειτουργώ νται αι Εκκλησίαι εδόθη η ελευθερία να προτιμάτα ι και εν τω μέσω της τετραετία ς εκείνο εκ των συστημάτω ν, το οποίον η πείρα και εφαρμογή είθελε αποδείξη ευκολώτερ ον δια τους Χριστιανο ύς και συμφερώτε ρον δια την Κοινότητα .
Εν Τριγλία κατά μήνα Ιανουάριο ν του 1908
Η Εφοροδημο γεροντία”.



Δύο μήνες μετά την έγκριση του Κανονισμο ύ της Τρίγλιας διαπιστών ουμε την πρώτη τροποποίη ση του Κανονισμο ύ, σε ότι αφορά στην εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών . Στο από 16.3.1908 πρακτικό (σελ. 47) καταγράφε ται η συνεδρίασ η της Γενικής Συνέλευση ς, υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας, κατά την οποία αποφασίστ ηκε παμψηφεί, 1) η ανέγερση νέας Κεντρικής Εκκλησίας «εν η θέσει το πάλαι ήτο ιδρυμένη Εκκλησία του Σωτήρος Χριστού και όπου σήμερον είναι ωκοδομημέ να τα σχολεία της Κοινότητο ς», 2) η μελλοντικ ή χρήση των κτιρίων των ιερών ναών, 3) «και περί της νέας Κεντρικής Εκκλησίας, και μόνον μέχρι της ανεγέρσεω ς του νέου κτιρίου να λειτουργώ νται αι δύο εκκλησίαι του Αγίου Γεωργίου του Κάτω και του Αγίου Γεωργίου του Άνω, του Ναού της Παντοβασι λίσσης χρησιμοπο ιουμένου ως αρχαίου Βυζαντινο ύ Προσκυνήμ ατος καθ’ όλας τας ημέρας της Εβδομάδος δια τας θρησκευτι κάς ανάγκας των Ευσεβών προσκυνητ ών, χωρίς όμως να έχη ιδιαιτέρα ν ενορίαν» και 4) «… ενέκρινεν ως ορθάς και σωτηρίους δια την πατρίδα τας σκέψεις και ιδέας του συμπολίτο υ ημών Σεβασμιωτ άτου Αγίου Δράμας Κυρίου Χρυσοστόμ ου έδωκεν εις Αυτόν πλήρη πληρεξουσ ιότητα όπως αναλάβη και φέρη εις πέρας αίσιον το θεάρεστον τούτο έργον».

Λίγες μέρες αργότερα, όμως, άλλαξε και πάλι η απόφαση για τη θέση της νέας Κεντρικής Εκκλησίας και την εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών, αφού στη Γενική Συνέλευση ς της 6.4.1908 (σελ. 49), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας, αποφασίστ ηκε 1) να αποτελέσε ι τη νέα Κεντρική Εκκλησία εκείνη του Αγίου Ιωάννου «ευρύνοντες και επεκτείνο ντες αυτήν εις διαστάσει ς δια της εξαγοράς των παραπλεύρ ων οικοπέδων ή ανταλλαγή ς αυτών μετ’ άλλων Εκκλησιασ τικών κτημάτων», 2) «… προσωρινώ ς θα λειτουργώ νται αι δύο εκκλησίαι του Αγίου Γεωργίου Κάτω και Άνω…», και 3) νέες αλλαγές στη μελλοντικ ή χρήση των κτιρίων των ιερών ναών. Αλλά και αυτή η απόφαση άλλαξε σύντομα, αφού στο πρακτικό της 22.6.1908 (σελ. 53) της Γενικής Συνέλευση ς, υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, 1) αποφασίστ ηκε η ανέγερση της νέας Κεντρικής Εκκλησίας στη θέση που βρισκόταν άλλοτε ο ναός της Αγίας Επίσκεψης, επειδή ο μηχανικός τον βρήκε τον πλέον κατάλληλο και επιπλέον οι κάτοικοι του Αγίου Γεωργίου Άνω αποδέχθηκ αν την μετατροπή της εκκλησίας σε Αρρεναγωγ είο, και 2) ορίστηκε επιτροπή για την εξαγορά των αναγκαιού ντων οικοπέδων . Σε εφαρμογή αυτών των αποφάσεων, ένα μήνα αργότερα (18.7.1908, σελ. 55), με την παρουσία του Χρυσόστομ ου, ο οποίος αναχώρησε την επομένη (19.7.1908) για την έδρα του, με την αμνηστία που δόθηκε από το Σουλτάνο, λόγω της εφαρμογής του Συντάγματ ος, καταγράφο νται στο αντίστοιχ ο πρακτικό οι ιδιοκτήτε ς και η αξία των οικοπέδων, τα οποία εξαγοράστ ηκαν από την Κοινότητα, για την ανέγερση της νέας κεντρικής Εκκλησίας στην ευρύτερη έκταση του άλλοτε ναού της Αγ. Επίσκεψης . Σημειώνετ αι ότι στην έκταση αυτή εξακολουθ ούσε να υπάρχει ο ετοιμόρρο πος και επικίνδυν ος για τους κατοίκους ναός του Αγ. Δημητρίου, ο οποίος αποφασίστ ηκε να κατεδαφισ τεί.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Χρυσόστομ ος επέστρεψε στην Τρίγλια, για τη δεύτερη εξορία του, και διαπίστωσ ε ότι υπήρχαν ισχυρές αντιδράσε ις αφενός στο θέμα της ανέγερσης νέας Κεντρική Εκκλησίας αφετέρου στην αλλαγή της χρήσης των κτιρίων των εκκλησιών . Στην έκτακτη Γενική Συνέλευση της 12.7.1909 (σελ. 70),  υπό την προεδρία του, συζητήθηκ αν αυτά τα θέματα και αποφασίστ ηκε 1) να ανεγερθεί νέο Σχολείο στη θέση αυτή αντί της νέας Κεντρικής Εκκλησίας, 2) «… να εξακολουθ ήση το σύστημα της εκ περιτροπή ς λειτουργί ας εν ταις υπαρχούσα ις εκκλησίαι ς της Κοινότητο ς συμφώνως άλλως τε και προς τον υπάρχοντα Κανονισμό ν  μέχρι της ευλογητής εκείνης εποχής οπότε η πατρίς ομοφρονού σα θέλει προβή εις την καθιέρωσι ν δύο μόνον εκ των υπαρχόντω ν ναών του Θεού προς θεραπείαν των θρησκευτι κών και εκκλησιασ τικών αναγκών των κατοίκων …».

Η μέριμνα, όμως, του Χρυσόστομ ου, για την ανέγερση του νέου κτιρίου των Σχολείων, συνεχίζετ αι δυναμικά και στο πρακτικό της 19.4.1910 (Κώδικας 427, σελ. 93), υπό την προεδρία του, ως Μητροπολί τη Σμύρνης, πλέον, καταγράφη καν, από τον ίδιο, οι σημαντικέ ς αλλαγές που αποφασίστ ηκαν 1) στον εκ περιτροπή ς τρόπο λειτουργί ας των εκκλησιών, 2) τους ιερείς, 3) τους επιτρόπου ς και σε άλλα εκκλησιασ τικά θέματα (ίδρυση κηροποιεί ου, πώληση κηρού από τις εκκλησίες κλπ), 4) τη χρήση των κτιρίων των παλιών σχολείων, 5) το δάνειο από τον Γ. Μποτό για την ανέγερση του κτιρίου των νέων Σχολείων και, συγκεκριμ ένα, ότι:

… η εκκλησία του Αγίου Ιωάννου λειτουργε ίται τακτικώς και παντοτειν ά, εκ δε των άλλων δύο εκκλησιών του Κάτω συμπλέγμα τος Παναγίας και Αγίου Γεωργίου η μεν Παναγία να λειτουργε ίται κατά τους μήνας Μάιον, Ιούνιον, Ιούλιον, Αύγουστον, Σεπτέμβρι ον και Οκτώβριον μέχρι του Αγίου Δημητρίου, εξαιρουμέ νων των δύο εορτών της Πεντηκοστ ής και του Σταυρού, οπότε θα λειτουργε ίται ο Άγιος Γεώργιος ο Κάτω, όστις και θα εξακολουθ εί λειτουργώ ν κατά τους λοιπούς εξ μήνας τους χειμερινο ύς. Το άνω σύμπλεγμα του Αγίου Γεωργίου του Κυπαρισσά και της Παντοβασι λίσσης θα εφαρμόζη το εν τω Κανονισμώ καθιερωμέ νον σύστημα. Η μεταρρύθμ ισις αύτη εκρίθη αναγκαία διότι ο χρόνος απέδειξε την χρησιμότη τα της μεταβολής ταύτης χάριν και της αγάπης των πολιτών και του συμφέροντ ος των ιερών μας Καθιδρυμά των. Οι ιερείς του Κάτω τούτου συμπλέγμα τος θα λειτουργώ σι εκ  περιτροπή ς έτος κατ’ έτος εν τη μιά ή τη άλλη Εκκλησία. Το Ταμείον έσται εν όλων των Εκκλησιών κατά ως ορίζει ο Κανονισμό ς. Ενεκρίθη δε Επιτροπή του μεν Αγίου Ιωάννου να είνε οι κύριοι Σταύρος Καραδιαμα ντής, Στέφανος Μπαρουξής και Δημ. Νανάης, του δε Αγίου Ιωάννου (σ.σ. προφανές λάθος) οι κύριοι Ζαρείφης Γιατζόγλο υ, Βασιλ. Κουτουκάς και Θεοδ. Ορφανίδης . Απεφασίσθ η να ιδρυθή κοινόν κηροποιεί ον της Κοινότητο ς, το οποίον θα έχει το δικαίωμα να πωλή κηρόν αποκλειστ ικώς εις τους συμπολίτα ς μας, εις ους αυστηρώς απαγορεύε ται ν’ αγοράζωσι ν άλλοθεν κηρόν. Η τιμή του εν χρήσει  (..)κηρού ωρίσθη εις γρόσια είκοσιν. Ουδείς δε εκ των εν Τριγλία εμπόρων έχει το δικαίωμα να πωλή κηρόν δια κατανάλωσ ιν εν ταις ιεραίς ημών Εκκλησίαι ς. Όσοι δε κηρόν έχουσι οι έμποροι υποχρεούν ται ν’ αγοράσωσι ν αι Εκκλησίαι και βαθμιαίως να πληρώσουν . Απεφασίσθ η να διορισθή οικονομικ ή και διαχειρισ τική Επιτροπή, ήτις να έχη το δικαίωμα να διαχειρίζ εται τα κοινοτικά προσοδοφό ρα κτήματα προς εξάλειψιν και εξόφλησιν του χρέους και δανείου, εις το οποίον θα προβή η Επιτροπή αύτη προς αποτελείω σιν των υπαρχουσώ ν ελλείψεων των νέων Σχολικών κτιρίων. Τα κτήματα ταύτα είνε τα παλαιά Σχολεία μετατρέπε ι σήμερα το μεν Αρρεναγωγ είον εις Χάνι, το δε Παρθεναγω γείον εις Υφαντουργ είον και το κάτω εις θέατρον, τα νέα μαγαζία των νέων Σχολικών κτιρίων, τα μοναστηρι ακά κτήματα αφαιρουμέ νων των δαπανών της καλλιέργε ιας, και το Καφφενείο ν της Αδελφότητ ος, ήτις σκοπόν είχε και έχει την προστασία ν των γραμμάτων εν τη Κοινότητι . Η οικονομικ ή και διαχειρισ τική αύτη Επιτροπή ωρίσθη εκ του Προέδρου της Μετοχικής ενταύθα Εταιρείας και του κ. Φιλίππου Καβουνίδο υ. Ευτυχώς ο συμπολίτη ς ημών κ. Γεώργιος Μποτός παρέχων το μέτρον της φιλοπατρί ας και φιλομουσί ας του προσηνέχθ η οικειοθελ ώς προς 8% να δανείση εις την οικονομικ ήν Επιτροπήν το ποσόν μέχρι Πεντακοσί ων λιρών αίτινες θα γίνη ανάγκη δια την αποπεράτω σιν του κτιρίου. Η πατρίς όλη ευγνωμονε ί αυτώ. Αλλά και όλοι οι παραστάντ ες πολίται εδήλωσαν ότι έκαστος θα συνεισφέρ η τον οβολόν και την συνδρομήν του, ώστε μέχρι της εσοδείας των κουκουλίω ν να πληρωθώσι και αι συνδρομαί και να καλυφθή, ως ελπίζομεν το ήμισυ του χρέους μας. Ωρίσαμεν δε όπως και την μεθαύριον Τετάρτην εργασθώμε ν όλη η πόλις  ως εις άνθρωπος και ετοιμάσωμ εν όλον το απαιτούμε νον υλικόν δια την συντέλεσι ν του κτιρίου. Της τοιαύτης δε ελπίδος και με μεγαλυτέρ αν ομόνοιαν και αγάπην αποφασίσα ντες ταύτα πάντα και υποσχόμεν οι να τα τηρήσωμεν κατεστρών αμεν ώδε  την παρούσαν πράξιν προς δήλωσιν δια τους μεταγενέσ τερους. Τα δύο Σχολεία ενοικιάζο νται δια πλειοδοσί ας προς χρήσιν του πλειοδοτο ύντος. Δια πλειοδοσί ας κατακυρού ται και των λοιπών κτημάτων η ενοικίασι ς”. Το πρακτικό υπογράφηκ ε από 64 κατοίκους και 2 εφοροδημο γέροντες και επικυρώθη κε από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Σμύρνης.

Λίγες ημέρες αργότερα (26.4.1910, σελ. 99) συνεδρίασ αν οι Εφοροδημο γέροντες και οι Επίτροποι του κάτω συμπλέγμα τος, για τους ιερείς αυτού του συμπλέγμα τος, αλλά και, σε συνέχεια της πιο πάνω Γενικής Συνέλευση ς της 19.4.1910, αποφασίστ ηκε «όπως λειτουργε ί διαρκώς ο ιερός Ναός του αγίου Ιωάννου του κάτω συμπλέγμα τος οι δε ναοί του Αγίου Γεωργίου και Παναγίας του αυτού συμπλέγμα τος  ανά εξ μήνας εναλλάξ». 

Μετά την πρώτη εξορία των Τριγλιανώ ν στην Προύσα, από τον Ιούλιο του 1915 μέχρι τα τέλη του 1918, και την επιστροφή στο χωριό τους, διαπίστωσ αν τις ζημιές στις εκκλησίες και τα σπίτια τους που προξενήθη καν από τους Τούρκους. Παράλληλα και για λόγους οικονομικ ής δυσχέρεια ς του Κοινοτικο ύ ταμείου, επανήλθε προς συζήτηση το θέμα της λειτουργί ας μιας μόνον ή δύο εκκλησιών και αντίστοιχ ου αριθμού ιερέων. Από την ανάγνωση του πρακτικού της Γενικής Συνέλευση ς Εφοροδημο γερόντων και προκρίτων της 26.4.1919 (σελ. 272) προκύπτει ότι, υπήρχαν δύο ισχυρές ομάδες που υποστήριζ αν η μεν μια την πρόσληψη ενός μόνον ιερέα και η άλλη δύο ιερέων. Μετά την ανάπτυξη των λόγων για κάθε πρόταση, έγινε μυστική ψηφοφορία μεταξύ των 32 μελών της Συνέλευση ς και υπερψηφίσ τηκε η πρόταση για ένα μόνον ιερέα με ψήφους 28 έναντι 4 της άλλης πρότασης. Στη συνέχεια συζητήθηκ ε το θέμα επιλογής της μιας και μόνον εκκλησίας που θα λειτουργο ύσε, μεταξύ των τριών υποψηφίων Αγίου Γεωργίου Κάτω, Αγ. Ιωάννου και Αγ. Γεωργίου Άνω, και από τη μυστική ψηφοφορία προέκυψε η υπερψήφισ η του Αγ. Γεωργίου Κάτω με 18 ψήφους, έναντι 13 υπέρ του Αγ. Ιωάννου και 3 υπέρ του Αγ. Γεωργίου Άνω.

Τέσσερις μήνες αργότερα, πραγματοπ οιήθηκε Γενική Συνέλευση Εφοροδημο γερόντων και προκρίτων για συζήτηση γενικών θεμάτων, μεταξύ των οποίων και η αναφορά 52 πολιτών που προσκόμισ ε ο Διογένης Λιλής για το άνοιγμα και της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου Άνω. Είναι χαρακτηρι στικό το αντίστοιχ ο τμήμα του πρακτικού της 8.9.1919 (σελ. 296):

Είτα προσάγετα ι υπό του κ. Διογένους Λιλή αναφορά υπογεγραμ μένη υπό 52 πολιτών δι’ ης δι’ ύφους βαναύσου και τόνου επιτακτικ ού ζητείται το άνοιγμα και ετέρας Εκκλησίας και ονομαστικ ώς του Αγ. Γεωργίου του Άνω παρά την προϋπάρχο υσαν απόφασιν όπως μία και μόνη Εκκλησία λειτουργή ως εν τω εν σελ. 272 πρακτικώ δείκνυται . Η Εφοροδημο γεροντία εις μάτην ανακινούσ ης το προηγούμε νον πρακτικόν παρατηρού σα ότι τινές εκ των υπογραφόν των νυν την αναφοράν είνε προϋπογεγ ραμμένοι και εν εκείνω τω πρακτικώ. Εξηγείται εις αυτούς ότι η Κοινότης δεν είνε δυνατόν να αντεπεξέλ θη εις τα έξοδα των δύο εκκλησιών . Ούτε η πρότασις του κ. Φιλίππου Καράτση όπως εκκλησιαζ όμεθα όλοι εν μια Εκκλησία κλειομένη ς της ήδη λειτουργο ύσης και ανοιγομέν ης της ενορίας αυτών, ήτοι του Αγ. Γεωργίου του Άνω, ότε λαμβάνη τον λόγον ο κ. Αριστοφάν ης Κασούρης, όστις προτείνει όπως μη ανοίξει μεν και δευτέρα Εκκλησία προσληφθή όμως και δεύτερος ιερεύς. Η Εφοροδημο γεροντία ζητεί την ετυμηγορί αν των παρόντων οίτινες κατά το πλείστον συμφωνούν μετά της γνώμης ταύτης και ούτω γίνεται δεκτόν όπως προσληφθή και δεύτερος ιερεύς.
Εν Τριγλία τη 8 Σεπτεμβρί ου 1919
”.

Σημειώνετ αι ότι το πρακτικό αυτό υπογράφετ αι αφενός από τους Εφοροδημο γέροντες Ι. Κρυσταλλί δη, Αρμ. Στέργιο, Κ. Λουτσίδη και Χαρίδημο Τιτάγκο αφετέρου από πολίτες (Αριστοφάν η Γ. Κασούρη. Γεώργιο Μποτό, Βασίλειο Γκικάδη, Χαφείριο Αθ, Γιαζητζόγ λου, Ιορδάνη Κ. Τακά, Γεώργιο Γιακουβάκ η, Διογένη Λιλή, Αθανάσιο Γ. Φουτζουτζ όγλου, Χρυσόστομ ο Κάπα Ανδρέα, Δημήτριο Τσιρακμάν η, Γεώργιο Πολυχρόνη, Δημήτριο Παπορίδη και άλλους.

Αν και το θέμα των Μονών που περιλαμβά νεται στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 29.10.191 9 (σελ. 303) δεν έχει άμεση σχέση με τις εκκλησίες της Τρίγλιας, θεωρώ ότι πρέπει να αναφερθεί, αφού περιγράφε ται σ’ αυτό η κατάσταση των Μονών την εποχή εκείνη. Τις ημέρες εκείνες επισκέφθη κε την Τρίγλια ο Άγιος Σελευκεία ς, σχολάρχης της Θεολογική ς Σχολής της Χάλκης, με εντολή του Πατριαρχε ίου για να δει ο ίδιος την κατάσταση των δύο Σταυροπηγ ιακών Μονών, για τις οποίες η Εφοροδημο γεροντία είχε ζητήσει να σταματήσε ι το επίδομα προς το Πατριαρχε ίο. Μετά την επίσκεψή του στις Μονές, ανακοίνωσ ε το αποτέλεσμ α της μελέτης του και ειδικότερ α, σε ότι αφορά τον Αγ. Ιωάννη (της Πελεκητής) «να διατηρηθή η προς δυσμάς (την θάλασσαν) πλευρά, αρκετά καλή σχετικώς και νυν διατηρουμ ένη, το ηγουμενεί ον και ο ναός, όστις κατά την γνώμην του είναι Βυζαντινό ς (καθ’ ημάς μόνον το ιερόν ο δ’ υπόλοιπος κτισθείς μετά πυρκαϊάν) οι δε λοιποί τοίχοι να διατηρηθώ σι ως τοιούτοι περιβάλον τες τον ναόν δια την ασφάλειαν . Όσον δ’ αφορά την Μονήν των Πατέρων αύτη να μείνη προς το παρόν ως έχει μη επισκευαζ ομένη μηδ’ αυτού του ναού αυτής, ολιγωτέρα ς κατ’ αυτόν ή μικράς μάλλον αξίας, επιφυλασσ ομένης της Κοινότητο ς προς τούτο εις καλλιτέρα ς εις τον μέλλον ημέρας. Μετά ταύτα ανέφερεν ημίν ότι το επίδομα, ως γνωστόν, προορισμέ νον δια την Θεολογική ν Σχολήν Χάλκης και συνεπώς θα ήτο άδικον και δύσκολον δι’ αυτόν να αποστερηθ ή του πόρου τούτου. Μετά την παρατήρησ ιν ταύτην προταθέντ ος όπως κατ’ έτος πληρώνοντ αι δέκα Λοθ. (σ.σ. Λίρες οθωμανικέ ς) παρά τινός εκ των Εφόρων, ενεκρίθη προτάσει εφόρου  όπως πληρώνωντ αι ετησίως είκοσι πέντε (αρ. 25) Λοθ.». Για διευκόλυν ση του αναγνώστη, στο θέμα των χάρτινων λιρών Τουρκίας, σημειώνω ότι, μετά την ήττα της το 1918, εκδόθηκαν νέα χαρτονομί σματα με τη μορφή του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και σχέση μιας παλιάς χρυσής με 9 νέες χάρτινες λίρες. Η υποτίμηση αυτή της λίρας εξηγεί αφενός την αναφορά στα επόμενα πρακτικά σε “Λοθ” αντί των “Λιρών Τουρκίας” αφετέρου στα μεγαλύτερ α (αριθμητικ ά) ποσά για μισθούς, αξίες κλπ.

Στο πρακτικό της 3.11.1919 (σελ. 306) διαβάζουμ ε ότι συζητήθηκ ε στην Εφοροδημο γεροντία το θέμα του τρόπου λειτουργί ας των εκκλησιών, με αφορμή προφορική ανακοίνωσ η των ενοριτών του Αγ. Ιωάννου, αλλά αναβλήθηκ ε η λήψη απόφασης, προκειμέν ου οι ενορίτες να υποβάλουν γραπτώς και ενυπογράφ ως την αίτησή τους.

Μια σημαντική πληροφορί α, για τον ναό της Παντοβασί λισσας, έχει καταγραφε ί στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 3.1.1920 (σελ. 310) και συγκεκριμ ένα η προσφορά 100 Λοθ χάρτινων της Αικατερίν ης Ζαρκαλή για να επισκευασ τεί ο ιερός ναός της Παντοβασι λίσσης. Η επιδιόρθω ση του εσωτερικο ύ του ναού δόθηκε δια μειοδοσία ς, από την εκκλησιασ τική επιτροπή του Αγ. Γεωργίου Άνω, στον αρχιτέκτο να Αλεξ. Μαστραντώ νη αντί 119 Λοθ.

Στο χωρίς ημερομηνί α πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 311) αποφασίστ ηκε όπως ο κηρός των Εκκλησιών γίνει μονοπώλιο, προς όφελος των Σχολών. Αλλά και στο τελευταίο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας (από 29.3.1922, σελ. 395), στο οποίο ασχολήθηκ ε με εκκλησιασ τικό θέμα, αποφάσισε «όπως ο κηρός ο χρησιμοπο ιούμενος κατά τας εορτάς του Πάσχα και εν γένει κατά πάσαν ιεροτελεσ τίαν πωλείται μόνο παρά των Εκκλησιών του Άνω και Κάτω συμπλέγμα τος. Εν εναντία περιπτώσε ι όσοι των κατοίκων θα αγοράσωσι κηρόν παρά των παντοπωλώ ν να έχωσι υπόψιν των ότι ο κηρός ούτος θα σφραγίζετ αι αναλόγως του βάρους παρά τούτων δι’ ιδιαιτέρα ς ταινίας παραδοθησ ομένης εις αυτούς παρά της Εφοροδημο γεροντίας . Εν η δε περιπτώσε ι ήθελε παρουσιασ θεί κηρός ασφράγιστ ος εν ταις Εκκλησίαι ς θα σφραγίζετ αι παρά των Επιτρόπων των Εκκλησιών και θα εισπράττε ται το αναλογούν χρηματικό ν ποσόν». Αποδεικνύ εται έτσι ότι, μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους,  τα οικονομικ ά της Κοινότητα ς ήταν σε πολύ δυσχερή κατάσταση, ώστε να αναγκάζετ αι η Εφοροδημο γεροντία να ασχολείτα ι και να επιβάλει παρόμοια μέτρα και κυρώσεις, για το κερί των Εκκλησιών .

Στο παραπάνω πρακτικό αναφέροντ αι οι Εκκλησίες του Άνω και Κάτω συμπλέγμα τος, αν και στο διάστημα από 3.11.1919 μέχρι 29.3.1922 δεν βρέθηκε πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας σχετικό με τη λειτουργί α δύο εκκλησιών στην Τρίγλια. Επομένως, στο ερώτημα αν, τελικά, λειτουργο ύσαν δύο εκκλησίες ή, απλά, ήταν τυχαία η αναφορά στις εκκλησίες του Άνω και Κάτω συμπλέγμα τος, η απάντηση πρέπει να είναι ότι λειτούργη σε μόνο μία, αφού στα τελευταία δύο πρακτικά, πριν από το Μεγάλο διωγμό τον Αύγουστο 1922, αναφέρετα ι μόνο η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου κάτω.

Στο πρακτικό της 11.7.1921 (σελ. 364) καταγράφε ται η δοξολογία που πραγματοπ οιήθηκε στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου κάτω, για τις νίκες του Ελληνικού Στρατού «επί τη καταλήψει Κοτναίου και Εσκή Σεχήρ». Συγκεκριμ ένα: «Η Κοινότης ημών επί τη χαρμοσύνω προελάσει του Στρατού μας και δια τας λαμπράς νίκας αυτού κατά του αιωνίου εχθρού ευχαριστο ύσα τω Παναγάθω πανδημεί εδοξολόγη σε τον Θεόν εν τω ιερώ ναώ του Αγίου Γεωργίου κάτω. Την δοξολογία ν ετίμησαν δια της παρουσίας των οι κάτωθι αξιωματικ οί του κατά ξηράν και θάλασσαν Στρατού προς ους εσαεί ευγνώμων τυγχάνει η Κοινότης».

Το πρακτικό υπογράφετ αι από 1) τον πρόεδρο της Κοινότητο ς Κ. Κονδυλένι ο, 2) τα μέλη της Εφοροδημο γεροντίας Αρμόδιο Στέργιο, Νικ. Καλπάκη, Γεωρ. Α. Τακά, Αλέξανδρο Μαστραντώ νη και Κ. Ε. Λουτσίδη, 3) τον Κυβερνήτη Δωρίδος Πρωτοπαππ ά, 4) τρεις αξιωματικ ούς (υπογραφές δυσανάγνω στες), 5) τον Διευθυντή των Εκπαιδευτ ηρίων και 6) τους πολίτες Λυκούργο Ν. Τσάκωνα, Γεώργιο Ζ. Βουδούρης Σταύρο Μπατούρογ λου, Αναστ. Ν. …...

Στο τελευταίο από 17.7.1922 πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 404), σχετικά με τις εκκλησίες, αναφέρετα ι ότι συγκεντρώ θηκε ο λαός στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (μάλλον, του Κάτω) για να ακούσει της αποφάσεις της Ελληνικής Κυβερνήσε ως για τη Δυτική Μ. Ασία. Συγκεκριμ ένα: «Σήμερον 17 Ιουλίου του έτους 1922 μετά την ακρόασιν του επισήμου Κειμένου των αποφάσεων της Ελληνικής Κυβερνήσε ως περί Δυτ. Μ. Ασίας, συνελθών αυθορμήτω ς άπας ο λαός της ημετέρας Κοινότητο ς ανεξαρτήτ ου φυλής και θρησκεύμα τος εν τω Ναώ Αγ. Γεωργίου, αφού εξέφρασε την χαράν Αυτού, απεφάσισε να προβή εις την εκλογήν μικτής επιτροπής αποτελουμ ένης εκ των Εφοροδημο γερόντων Κων Κωνστ. Κονδυλένι ου, Βασιλ. Βασιλειάδ ου, Γεωρ. Τακά, Αρμ. Στεργίου, Αλεξ. Μαστραντώ νη, Γεωργίου Κασούρη και Κωνστ. Λουτζίδου και του Κου Αρήφ ογλού Σερκέτ αντιπροσώ που της ενταύθα Τουρκικής Παροικίας, ήτις αφού προφορικώ ς εκφράση την χαράν και τας ευχαριστί ας, συγχρόνως δε παρακαλέσ η Υμάς, όπως διαβιβάση τε τα ανωτέρω προς την Σεβαστήν Ελληνικήν Κυβέρνησι ν και προς την εν Σμύρνη Ύπατην Αρμοστεία ν».

Το πρακτικό υπογράφετ αι από τους Εφοροδημο γέροντες Κ. Κονδυλένι ο, Αρμόδιο Στέργιο, Γεώργιο Α. Τακά και Κ. Λουτζίδη.

Συμπερασμ ατικά, με τον Κανονισμό του Ιανουαρίο υ 1908 ορίστηκε η εκ περιτροπή ς λειτουργί α εκκλησιών του άνω και κάτω συμπλέγμα τος, δύο μήνες αργότερα (16.3.1908) αποφασίστ ηκε να λειτουργο ύν ο Άγιος Γεώργιος άνω και ο Άγιος Γεώργιος κάτω, αλλά η απόφαση άλλαξε και ορίστηκε να εφαρμοστε ί ο Κανονισμό ς για την εκ περιτροπή ς λειτουργί α, πριν αναχωρήσε ι ο Χρυσόστομ ος από την Τρίγλια τον Ιούλιο 1908. Μετά την επιστροφή του (Ιούνιος 1909), για τη δεύτερη εξορία του, και την απόφαση για ανέγερση νέων Σχολείων στη θέση της νέας Κεντρικής εκκλησίας, αποφασίστ ηκε (19.4.1910) 1) να λειτουργε ί παντοτειν ά ο Άγιος Ιωάννης, 2) από τις δύο εκκλησίες του κάτω συμπλέγμα τος να λειτουργε ί η Παναγία τους έξι καλοκαιρι νούς μήνες  και ο Άγιος Γεώργιος κάτω τους έξι χειμερινο ύς, ενώ στο άνω σύμπλεγμα (Άγιος Γεώργιος Κυπαρισσά ς και Παντοβασί λισσα) θα εφαρμόζετ αι το σύστημα του Κανονισμο ύ. Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους από την Προύσα, στα τέλη του 1918, και τη δυσχερή  οικονομικ ή κατάσταση της Κοινότητα ς, αποφασίστ ηκε την 26.4.1919 με ψηφοφορία 1) η λειτουργί α μιας μόνο εκκλησίας και 2) η επιλογή της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου κάτω. Αν και στο πρακτικό της 8.9.1919 (σελ. 296) συζητήθηκ ε το θέμα του ανοίγματο ς και δεύτερης εκκλησίας (Άγιος Ιωάννης), αφενός απορρίφθη κε η πρόταση και αντ’ αυτής αποφασίστ ηκε η πρόσληψη δεύτερου ιερέα, αφετέρου δεν βρέθηκε σχετικό πρακτικό στο επόμενο διάστημα. Τελικά, και στα δύο τελευταία πρακτικά πριν από το Μεγάλο διωγμό αναφέρετα ι ότι λειτουργο ύσε ο Άγιος Γεώργιος κάτω.


Οι Ιερείς της Τρίγλιας

Στην αρχή αυτού του κεφαλαίου θεωρώ υποχρέωσή μου να καταγράψω ένα μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του Χρύσανθου Γεράκη, αδελφού του παππού μου Πολυνείκη Γεράκη, για την προσφορά του στην Τρίγλια αλλά και τη Ραφήνα, όπου εγκαταστά θηκε μετά το Μεγάλο διωγμό του 1922.

Ο Χρύσανθος ήταν το δεύτερο τέκνο και το πρώτο αγόρι του προππάππο υ μου Ιωάννη (Μοσχογιάν νη) Γεράκη, γεννήθηκε το 1868, απεβίωσε την 29.9.1929 και ετάφη δίπλα στο νότιο τοίχο της μικρής εκκλησίας (Παναγίτσα), στο ύψωμα πάνω από το νεκροταφε ίο της Ραφήνας. Στον περιφραγμ ένο τάφο του και στον μαρμάρινο σταυρό αναγράφετ αι «ΑΡΧΙΜ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ Ι. ΓΕΡΑΚΗΣ, 1868-1929».

Ο Χρύσανθος παντρεύτη κε την Εριφύλη  Σταυρίδου, ανηψιά του Σακελλαρί ου Κωνσταντί νου Σταυρίδου, ιερέως, και απέκτησαν την Χαρίκλεια την 15.1.1901, αλλά η Εριφύλη απεβίωσε ένα μήνα μετά τη γέννηση της κόρης της. Χειροτονή θηκε δόκιμος ιερέας σε ηλικία 29 ετών (1897) και το 1901 ιερέας, αν και σε πολλά πρακτικά του Κώδικα Πρακτικών της Τρίγλιας υπογράφει ως «ιερομόναχος», αλλά και σε πρακτικά του 1920 ως «Αρχιμανδρίτης». Είχε διοριστεί επανειλημ μένως στο διάστημα από 1908 έως 1915, ιερέας στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου Άνω, όπου βρισκόταν και η πατρική του κατοικία, και είχε συνυπογρά ψει πολλά πρακτικά με την παρουσία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης, στην Τρίγλια. Μετά την εγκατάστα σή του στη Ραφήνα, δίδαξε μέχρι το θάνατό του σε σχολείο στο Δήλεσι. Η κόρη του Χαρίκλεια παντρεύτη κε στη Ραφήνα τον Μενέλαο Κανονίδη, βοηθό του Μιλτιάδη Κανονίδη, που είχε αναλάβει την κατασκευή του συνοικισμ ού της Ραφήνας, σύμφωνα με το βιβλίο «Ραφήνα-Αληθινές ιστορίες» του Θαν. Πιστικίδη (σελ. 65). Μετά το γάμο του, ο Μενέλαος εγκαταστά θηκε στη Ραφήνα και απέκτησαν δύο παιδιά την Στέλλα Κανονίδου, συζ. Γεωρ. Μπούτσικα, η οποία εξακολουθ εί να ζει στη Ραφήνα (και αμφισβητε ί αυτή την άποψη του Θαν. Πιστικίδη), και τον Χρήστο, ο οποίος απεβίωσε.

Επανερχόμ ενοι στο θέμα των ιερέων που διορίστηκ αν και υπηρέτησα ν στις εκκλησίες της Τρίγλιας, διαπιστών ουμε ότι στον Κώδικα Πρακτικών έχουν καταγραφε ί πολλά στοιχεία σχετικά με το διορισμό των ιερέων, το μισθό και τις υποχρεώσε ις τους, αλλά και τις καταγγελί ες, που υποβλήθηκ αν για μερικούς από αυτούς και τις ποινές που τους επιβλήθηκ αν. Σημειώνετ αι ότι, οι ιερείς που υπηρέτησα ν στις εκκλησίες της Τρίγλιας ήταν είτε Τριγλιανο ί, όπως ο Χρύσανθος Γεράκης, ο Σακελλάρι ος Σταυρίδης και άλλοι είτε από άλλα μέρη, και οι περισσότε ροι προσέφερα ν πολλά σ’ αυτόν τον τόπο και για το λόγο αυτό, θεωρώ ότι πρέπει να αναφερθού ν τα ονόματά τους σ’ αυτή την εργασία, ως ελάχιστο φόρο στη μνήμη τους. Υπενθυμίζ εται ότι στην προηγούμε νη ενότητα των Εκκλησιών έχει καταγραφε ί ο Κανονισμό ς  της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τριγλίας με τα άρθρα που αφορούν στις εκκλησίες, τους Ιερείς και τους Επιτρόπου ς.

Δύο μήνες μετά την έγκριση του κανονισμο ύ, στο πρακτικό της 23.4.1908 (σελ. 51) καταγράφε ται  η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των επιτρόπων εκκλησιών για τον αναδιορισ μό των ιερέων της Κοινότητο ς: “… συσκεφθέν τες περί του ζητήματος των ιερέων των ενοριών απεφάσισα ν τον αναδιορισ μόν των αυτών ιερέων δια το επιόν έτος των εφημεριών της κοινότητο ς συνωδά τω 10ω  άρθρω του επισήμου κανονισμο ύ της κοινότητο ς”.
Υπενθυμίζ εται ότι στο άρθρο 9 (θ’) του Κανονισμο ύ ορίζονται τα δύο συμπλέγμα τα εκκλησιών (το κάτω από τις τέως ενορίες Αγ. Γεωργίου, Παναγίας και Αγ. Ιωάννου και το άνω από τις τέως ενορίες Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσά, Παντοβασι λίσσης και Αγ. Δημητρίου) και στο άρθρο 10 (ι’) περιγράφο νται τα καθήκοντα και δικαιώματ α της τριμελούς επιτροπής κάθε συμπλέγμα τος. Το πρακτικό αυτό υπογράφετ αι, εκτός από τους Εφοροδημο γέροντες, και από τους επιτρόπου ς Ν. Νυστάζο, Δημητρό Ευγενού και Γεώργιο Στυλιανού, που σημαίνει ότι ο αναδιορισ μός ιερέων αφορούσε στο άνω σύμπλεγμα εκκλησιών . Δυστυχώς, δεν έχει καταγραφε ί στις προηγούμε νες σελίδες του Κώδικα ο διορισμός ιερέων, ώστε να γνωρίζουμ ε ποιοι ήταν οι αναδιορισ μένοι, αλλά από το πρακτικό του επόμενου έτους (1909), στο οποίο επαναλαμβ άνεται ο αναδιορισ μός των ιερέων και αναφέροντ αι τα ονόματά τους, τεκμαίρετ αι ότι υπηρετούσ αν οι ίδιοι.

Τον επόμενο χρόνο, στο πρακτικό της 25.4.1909 (σελ. 68) έχει καταγραφε ί η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων των εκκλησιών για τον αναδιορισ μό των ιερέων και των μισθών τους. Αποφασίστ ηκε να παραμείνο υν στις θέσεις τους οι ιερείς και προσελήφθ η ο Αρχιμανδρ ίτης Βασίλειος ως ιερέας στο κάτω σύμπλεγμα «αντί του αποχωρήσα ντος τέως αρχιερατι κού ενταύθα επιτρόπου αιδεσίμου Οικονόμου παπά Χρήστου. Ως μισθός αυτών ετήσιος ωρίσθη υπό της συνεδριάσ εως δια μεν τους ιερείς του κάτω συμπλέγμα τος ανά 1800 γρ. εις έκαστον δια δε του άνω συμπλέγμα τος ο εξής ετήσιος μισθός δια τον οσιώτατον Χρύσανθον Γεράκην γρ2000 δια δε τον Πανοσιώτα τον Σακελλάρι ον κ. Κωνσταντί νον (σ.σ. θείος της συζύγου  του Χρύσανθου Γεράκη) γρ1600. Επίσης δε υποχρεούν ται οι εν λόγω ιερείς όπως έκαστος εξ αυτών εναλλάξ μεταβαίνε ι εκάστην εβδομάδα και λειτουργε ί εις την ιεράν Μονήν των Πατέρων. Εν περιπτώσε ι δε καθ’ ην τις εκ των ρηθέντων ιερέων δεν μεταβή προς λειτουργε ίαν κατά την εβδομάδα αυτού θα αποζημιοί την Εφορείαν δι’ 25 γροσίων άτινα θα περιέρχον ται εις το Ταμείον της Μοναστηρι ακής Επιτροπής προς όφελος αυτής».

Παραμένου ν ανεξήγητο ι οι λόγοι της διαφοροπο ίησης των ετήσιων μισθών μεταξύ των ιερέων αφενός του άνω και του κάτω συμπλέγμα τος αφετέρου του άνω συμπλέγμα τος. Αλλά αυτή η διαφοροπο ίηση φαίνεται να εξακολουθ εί και στα επόμενα χρόνια, όπως θα διαπιστώσ ουμε στη συνέχεια. Επίσης, προκαλεί εντύπωση η ποινή που ορίστηκε για την ενδεχόμεν η περίπτωση μη μετάβασης ιερέα στην Μονή Πατέρων, για να λειτουργε ί κάθε εβδομάδα.

Τον επόμενο χρόνο, στο πρακτικό της 26.4.1910 (σελ. 98) έχει καταγραφε ί η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων του άνω συμπλέγμα τος, για τον αναδιορισ μό των ιερέων και των μισθών τους. Αποφασίστ ηκε να παραμείνο υν στις θέσεις τους οι ίδιοι ιερείς του άνω συμπλέγμα τος, δηλαδή ο αιδεσιμώτ ατος Σακελλάρι ος κυρ Κωνσταντί νος και ο οσιώτατος ιερομόναχ ος κυρ Χρύσανθος με τους ίδιους όπως και πέρυσι μισθούς. Επαναλαμβ άνεται η υποχρέωση των δύο αυτών ιερέων «όπως μεταβαίνω σι καιρού επιτρέπον τος εναλλάξ και λειτουργώ σι εις το μοναστήρι ον των Αγίων Πατέρων, λαμβάνοντ ες ως επιμίσθιο ν δι’ εκάστην λειτουργε ίαν το αναλογούν εκ των 20 γροσίων άτινα η Μοναστηρι ακή Επιτροπή ωρίσθη όπως δίδη ως ετήσιον μισθόν εις τους εν λόγω ιερείς». Στο πρακτικό του 1910 παρατηρεί ται σαφής διαφοροπο ίηση της υποχρέωση ς των δύο ιερέων για τη μετάβαση και λειτουργί α στη Μονή Πατέρων, αλλά και της αμοιβής τους για τη συγκεκριμ ένη υπηρεσία.

Στη συνέχεια, την ίδια ημέρα, συνεδρίασ αν σε κοινή συνεδρίασ η η Εφοροδημο γεροντία και οι Επίτροποι του κάτω συμπλέγμα τος (26.4.1910, σελ. 99) για τους ιερείς αυτού του συμπλέγμα τος και τη λειτουργί α των εκκλησιών και «απεφασίσθη όπως ιερείς παραμείνω σι οι αυτοί οίοι και πέρυσι, δηλ. ο αιδεσιμώτ ατος ιερεύς παπα Χρήστος και ο Πανοσιώτα τος Αρχιμ. κυρ Βασίλειος με τον αυτό ετήσιον μισθόν αντί 1800 γρ. Και εφέτος μεν διορίζετα ι εις τον Άγιον Ιωάννην ο αιδέσιμος κυρ Χρήστος εις δε τας άλλας δύο Εκκλησίας ο αρχιμανδρ ίτης κυρ Βασίλειος . Το επόμενον δε έτος ο μεν τελευταίο ς θα μετατεθή εις τον Άγιον Ιωάννην ο δε πρώτος εις τας δύο κάτω Εκκλησίας Αγίου Γεωργίου και Παναγίας».

Μετά το θάνατο του Σακελλαρί ου Κωνσταντί νου Σταυρίδου, ιερέα του άνω συμπλέγμα τος, η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε, στην από 31.12.191 0 συνεδρίασ η (σελ. 109), την πρόσληψη του πρωτοπρεσ βύτερου Μιχαήλ με τις ίδιες υποχρεώσε ις του θανόντος, αλλά με μειωμένο μηνιαίο μισθό 150 γρ, αντί των 195 γρ που λάμβανε ο προκάτοχό ς του.

Τον επόμενο χρόνο, στο πρακτικό της 25.4.1911 (σελ. 120) συζήτησαν σε κοινή συνεδρίασ η η Εφοροδημο γεροντία και οι Επίτροποι των εκκλησιών, για το θέμα των ιερέων, και αποφασίστ ηκε ο διορισμός 1) του Πανοσιώτα του Αρχιμανδρ ίτη κυρ Βασιλείου στον Άγιο Γεώργιο κάτω με ετήσιο μισθό 1000 γρόσια (σημαντικά μειωμένος), 2) του αιδέσιμου ιερέως κυρ Χριστόδου λου στον Άγιο Ιωάννη με ετήσιο μισθό 1800 γρόσια, 3) του οσιώτατου ιερομονάχ ου κυρ Χρύσανθου στον Άγιο Γεώργιο άνω με ετήσιο μισθό 2000 γρόσια, και 4) ανατίθετα ι στην Ιερά Μητρόπολη η εξεύρεση και ο διορισμός κατάλληλο υ ιερέως για την ενορία της Παντοβασί λισσας με ετήσιο μισθό που δεν θα υπερβαίνε ι τα 1700 γρόσια. Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 4.10.1911 (σελ. 128) αναγνώσθη κε η από 29.9.1911 επιστολή του Αγίου Προύσης, με την οποία δηλώνεται ότι διορίστηκ ε ως Αρχιερατι κός Επίτροπος και εφημέριος του κάτω συμπλέγμα τος ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Αγαθάγγελ ος. Δύο μήνες αργότερα (6.12.1911, σελ. 133), όμως, έγινε καταγγελί α εναντίον του εφημερίου Αγαθαγγέλ ου, στάλθηκε επιστολή προς τον Μητροπολί τη για την παύση του, ο Μητροπολί της απάντησε ότι ο εφημέριος απέκρουσε τις κατηγορίε ς αλλά στάλθηκε και δεύτερη επιστολή, στην οποία εξετέθη εν εκτάσει το θέμα και ζητήθηκε η ανάκλησή του. Μετά από κοινή σύσκεψη της Εφοροδημο γεροντίας και της Εκκλησιασ τικής Επιτροπής αποφασίστ ηκε η παύση του εφημερίου, επειδή η περαιτέρω παραμονή του ήταν επιζήμια ηθικά και υλικά και υπήρχε φόβος να λάβει σοβαρές διαστάσει ς το θέμα. Στο πρακτικό της 17.12.191 1 (στην ίδια σελίδα) αναφέρετα ι ότι ο Μητροπολί της επικύρωσε, με την υπ’ αριθμ. 212/14.12.1911 επιστολή του, την παύση του τέως εφημερίου, έδωσε στην Εφοροδημο γεροντία το δικαίωμα να τον αντικατασ τήσει και διορίστηκ ε προσωρινά ο Αιδεσιμώτ ατος Αθανάσιος με μηνιαίο μισθό 150 γρόσια, με παροχή κατοικίας εντός της σχολής.

Στο πρακτικό της 25.4.1912 (σελ. 141) καταγράφε ται η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων, για τον αναδιορισ μό και μετάθεση των ιερέων και αποφασίστ ηκε «Ο μεν Παπα Χριστόδου λος Σταυρίδης διορίζετα ι Εφημέριος του Κάτω συμπλέγμα τος, ο Πανοσιότα τος Αρχιμ. Βασίλειος Ιωαννίδης ως τοιούτος εις την Ι. Εκκλησίαν του Αγίου Ιωάννου, ο δε Παπα Χρύσανθος εις το Άνω σύμπλεγμα δι’ εν έτος αρχόμενον από της 23 Απριλίου 1912 και λήγον τη 23 Απριλίου 1913, άπαντες επί ετησίω μισθώ χιλίων διακοσίων γροσίων. Προκειμέν ου δε περί ιερέως δια τας καθ’ ημάς Ι. Μονάς απεφασίσθ η όπως η περί τούτου φροντίς ανατεθή τη Μοναστηρι ακή Επιτροπή». Παρατηρεί ται σημαντική μείωση των μισθών των ιερέων, με την απόφαση αυτή, σε σχέση με τα προηγούμε να χρόνια, αλλά άλλαξε, δύο ημέρες αργότερα (27.4.1912, σελ. 142), ως προς τον ιερέα Βασίλειο Ιωαννίδη. Συγκεκριμ ένα, μετά από αναφορά ενοριτών του Αγίου Ιωάννου «αδύνατος τυγχάνει η υπηρεσία του ιερέως Βασιλείου εν τη Ιερά Εκκλ. της εν λόγω ενορίας» και η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε να παραμείνε ι μεν ως εφημέριος της ενορίας Αγίου Γεωργίου ο ιερέας Χριστόδου λος με ετήσιο μισθό 1200 γρόσια και για τον ιερέα Βασίλειο παρακαλεί ται η Μοναστηρι ακή Επιτροπή να τον τοποθετήσ ει ως ιερέα των Ιερών Μονών και για την κενή θέση ιερέως του Αγίου Ιωάννου ανατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολη να βρει και να διορίσει το κατάλληλο πρόσωπο. Η υπόθεση αυτή, όμως, έχει και συνέχεια, όπως φαίνεται στο πρακτικό της 30.4.1912 (στην ίδια σελίδα 133), αφού στην κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων του Αγίου Ιωάννου συζητήθηκ ε το θέμα  των δύο αναφορών που υποβλήθηκ αν από αντίθετες μερίδες ενοριτών υπέρ και κατά του Αρχιμ. Βασιλείου και αποφασίστ ηκε, προς ικανοποίη ση και των δύο πλευρών, να διορισθού ν ο Αρχιμ. Βασίλειος και ο Σύγγελος Καλλίνικο ς, ως συνεφημέρ ιοι με ετήσιο μισθό 1000 γρόσια καθένας, με τον όρο εναλλάξ κάθε εβδομάδα ο μεν ένας να λειτουργε ί στην εκκλησία του Αγ. Ιωάννου  και ο άλλος στην Ιερά Μονή των Πατέρων ή στη Μονή Αγ. Ιωάννου της Πελεκητής, ικανοποιο υμένης έτσι και της Μοναστηρι ακής Επιτροπής . Τα τυχερά θα διανέμοντ αι εξ ημισείας μεταξύ των δύο συνεφημερ ίων, δηλαδή ο λειτουργώ ν στην Ιερά Μονή θα απολαμβάν ει τα εκεί τυχερά και ο λειτουργώ ν στην εκκλησία του Αγ. Ιωάννου θα απολαμβάν ει τα της εκκλησίας . Το μηνιαίο φώτισμα θα τελούν οι δύο εφημέριοι εναλλάξ και τα δικαιώματ α των γάμων, βαπτίσεων, κηδειών, μνημοσύνω ν και αναγνώσεω ς διαφόρων ευχών στα σπίτια θα διανέμοντ αι εξ ημισείας. Εγκρίθηκε να πληρώνει ετησίως η Μοναστηρι ακή Επιτροπή στον ταμία της Εφοροδημο γεροντίας 800 γρόσια, ως επίδομα για τον ιερέα που θα λειτουργε ί στις Μονές.

Υπενθυμίζ εται ότι, όπως αναλύεται στην 8η ιστορία αυτής της Ενότητος (Η Διοίκηση της Τρίγλιας και η Εφοροδημο γεροντία), το 1913 ήταν μια δύσκολη χρονιά για την Τρίγλια, λόγω της δυσχερούς οικονομικ ής κατάσταση ς, που είχε σαν αποτέλεσμ α την παραίτηση το Μάιο 1913 της Εφοροδημο γεροντίας , που είχε εκλεγεί τον Ιανουάριο . Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, φαίνεται ότι δεν πραγματοπ οιήθηκε συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας για το διορισμό ιερέων, των οποίων η θητεία έληξε στις 23.4.1913 . Στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 19.5.1913 (σελ. 177), εγκρίθηκε «όπως πληρωθή η θέσις κανονικού ιερέως της ενορίας Αγίου Ιωάννου, ως τοιούτος δε ενεκρίθη όπως ορισθή ο προσωρινό ς ιερατεύων αιδεσιμώτ ατος κ. Βασίλειος Ιωακειμίδ ης με ετήσιον μισθόν των Γρ. 1200 χιλίων διακοσίων, προσκληθε ίς δε ούτος και λαβών γνώσιν του διορισμού του επισήμως εδήλωσεν ότι αποδέχετα ι τον μισθόν αυτόν και ότι θα εργασθή τιμίως ευσυνειδή τως και χριστιανι κώς θα εκπληρεί τα καθήκοντά του». Παρατηρεί ται, βέβαια, ότι ο συγκεκριμ ένος ιερέας της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου αναγράφετ αι με το επώνυμο «Ιωαννίδης» στο πρακτικό της 25.4.1912 (σελ 141) και με το επώνυμο «Ιωακειμίδης» στο πρακτικό της 19.5.1913 (σελ. 177), αλλά και στα επόμενα.

Οι ιερείς της Τρίγλιας ασχολήθηκ αν, εμμέσως, και με τα κοινοτικά θέματα, όπως πχ το Φεβρουάρι ο 1914, ως Εφορευτικ ή Επιτροπή για την εκλογή Εφοροδημο γεροντίας και Μοναστηρι ακής Επιτροπής, δεδομένου ότι δεν είχαν προσέλθει πολίτες στη Γενική Συνέλευση . Λεπτομέρε ιες, για τη διαδικασί α διανομής των ψηφοδελτί ων από τους ιερείς, τη διενέργει α της ψηφοφορία ς, το άνοιγμα της σφραγισμέ νης κάλπης από τους ιερείς με την παρουσία πολιτών και το αποτέλεσμ α της ψηφοφορία ς, αναγράφον ται στην 8η ιστορία αυτής της Ενότητας (Η Δοίκηση της Τρίγλιας και η Εφοροδημο γεροντία). Οι ιερείς που υπέγραψαν το σχετικό πρακτικό (25.2.1914, σελ. 196) ήταν ο ιερέας Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, ο Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης, και ο πατέρας Βασίλειος Ιωακειμίδ ης.

Στο πρακτικό της 25.4.1914 (σελ. 205) καταγράφε ται η έκτακτη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας , για το διορισμό των ιερέων της Κοινότητο ς. «Ούτω ιερεύς των δύο εκκλησιών του κάτω συμπλέγμα τος – Μητροπόλε ως και Αγίου Γεωργίου κάτω- διωρίσθη ο και πέρυσιν ευδοκίμως εργασθείς δι’ εν έτος Αιδεσιμώτ ατος Χριστόδου λος Σταυρίδης με ετήσιον μισθόν Γρ. 1200. Της ενορίας του Αγίου Ιωάννου ο και πέρυσιν επίσης ευδοκίμως εργασθείς Αιδεσιμώτ ατος Βασίλειος Ιωακειμίδ ης με ετήσιον μισθόν Γρ. 1500 δι’ εν έτος. Του άνω συμπλέγμα τος ο και πέρυσιν ευδοκίμως εργασθείς Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης δι’ εν έτος με ετήσιον μισθόν Γρ. 1200».

Από το πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 9.12.1914 (σελ. 213) προκύπτει ότι είχε επιβληθεί από τη Μητρόπολη Προύσας ποινή αργίας στους ιερείς της Κοινότητα ς αφού «εν τη συνεδρία ταύτη ενεκρίθη όπως προσωρινώ ς μέχρι της προσεχούς Κυριακής δοθή εις τους ιερείς της Κοινότητό ς μας η απαιτούμε νη κανονική άδεια του να εκτελώσιν τα θρησκευτι κά αυτών καθήκοντα, παρά την επιβληθεί σαν εις αυτούς αργίαν υπό της Ιεράς Μητροπόλε ως Προύσης, οπότε ελπίζεται ότι θα κανονισθή το ζήτημα το προκαλέσα ν την αργίαν».

Η έκτη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 23.4.1915 (σελ. 221) με τις Εκκλησιασ τικές Επιτροπές, είχε ως αντικείμε νο τον αναδιορισ μό των ιερέων, και εγκρίθηκε «όπως συνεχίσωσ ιν οι ιερείς τα θρησκευτι κά αυτών καθήκοντα εις τους ιδίους Κοινοτικο ύς ημών ναούς και υπό τους ιδίους όρους, ούτω ιερεύς του κάτω συμπλέγμα τος Παναγία Μητροπόλε ως και Αγίου Γεωργίου αναδιοριζ όμενος και αύθις ο Αιδεσιμώτ ατος Χριστόδου λος Σταυρίδης δια το τρέχον έτος 1915-6 με ετήσιον μισθόν Γρ 1200 του άνω συμπλέγμα τος Παντοβασι λίσσης και Αγίου Γεωργίου ο Πανοσιώτα τος Χρύσανθος Γεράκης με ετήσιον μισθόν Γρ 1200 της ενορίας δε Αγίου Ιωάννου ο Αιδεσιμώτ ατος Βασίλειος Ιωακειμίδ ης με ετήσιον μισθόν Γρ 1500».

Αυτό ήταν το τελευταίο πρακτικό πριν από τον πρώτο διωγμό (εξορία) των Τριγλιανώ ν στην Προύσα τον Ιούλιο 1915. Στην επόμενη σελίδα 222 έχει καταγραφε ί το από 31.12/13.1.1917 έγγραφο του Ευγένιου Καλαφάτη σχετικά με τα ιερά σκεύη, άμφια και αργυρά αντικείμε να, ο κατάλογος των οποίων παραδόθηκ ε από τον Αιδ. Χρύσανθο (Γεράκη) στην Ιερά Μητρόπολη Προύσας και λεπτομερώ ς περιγράφε ται στην 7η ιστορία αυτής της Ενότητας (Εικόνες και Ιερά αντικείμε να εκκλησιών, στην περίοδο 1915-1918).

Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους, στα τέλη του 1918, και το μεγάλο οικονομικ ό πρόβλημα της Κοινότητα ς, πραγματοπ οιήθηκε Γενική Συνέλευση (26.4.1919, σελ. 272) στην οποία συζητήθηκ ε εκτενώς το θέμα της λειτουργί ας μιας ή δύο εκκλησιών με αντίστοιχ ους έναν ή δύο ιερείς. Το πρακτικό αυτό περιγράφε ται αναλυτικά στο κεφάλαιο «Εκκλησίες της Τρίγλιας», υπερψηφίσ τηκε η πρόταση για μία εκκλησία και μεταξύ των τριών υποψηφίων υπερψηφίσ τηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάτω.

Τρείς μήνες αργότερα (23.7.1919, σελ. 282) η Εφοροδημο γεροντία συνεδρίασ ε για να συζητήσει την πρόταση των ιεροψαλτώ ν και των επιτρόπων του ιερού ναού ότι ο μισθός τους των 4 λιρών ήταν ανεπαρκής και η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε να τον αυξήσει στα 600 Γρ.

Στο πρακτικό της 11.8.1919 (σελ. 287) της Εφοροδημο γεροντίας συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και το θέμα του ιερέα της Κοινότητο ς (χωρίς να αναφέρετα ι το όνομά του και χωρίς να έχει βρεθεί προηγούμε νο πρακτικό για τον διορισμό του) και συγκεκριμ ένα για τη συμφωνία του με την προηγούμε νη Εφοροδημο γεροντία «όπως μετά την διακοπήν του Πατριαρχι κού επιδόματο ς πληρώνητα ι παρ’ αυτής κατά μήνα με 500 γρόσια ανεγνώρισ ε και εκανόνισε ν η παρούσα Εφοροδημο γεροντία τον διακανονι σμόν της τέως Εφορίας παρά τας αντιρρήσε ις τινών εκ των Εφόρων της τέως Εφορίας καθ’ ας εσυμφώνησ αν να μη πληρώνητα ι ο Ιερεύς. Ανεγνωρίσ θη δε το δίκαιον του Ιερέως καθότι η προκάτοχο ς Εφοροδημο γεροντία μετά την συμφωνίαν επλήρωνε ως απεδέχθη … είναι εν τοις πράγμασι να πληρώνη τον Ιερέα».

Ένα μήνα αργότερα, στη Γενική Συνέλευση της 8.9.1919 (σελ. 296) συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και το θέμα του ανοίγματο ς και δεύτερου ναού (Αγ. Γεώργιος Άνω) αλλά η Εφοροδημο γεροντία ήταν αντίθετη και, τελικά, επικράτησ ε η άποψη του Αριστοφάν η Κασούρη να μην ανοίξει δεύτερη εκκλησία αλλά να προσληφθε ί δεύτερος ιερέας. Το θέμα αυτό περιγράφε ται αναλυτικά στο κεφάλαιο «Οι εκκλησίες της Τρίγλιας».

Ένα μήνα αργότερα (8.10.1919, σελ. 301), συνεδρίασ ε πάλι η Εφοροδημο γεροντία «ίνα προλάβη συγκρούσε ις μεταξύ των ιερέων της Κοινότητο ς κατά την εξάσκησιν των καθηκόντω ν αυτών έκρινε καλόν όπως ορίση το ποίμνιον εκάστου ούτως ως και έκπαλαι ήτο κεκανονισ μένον. Και ώρισεν όπως αι ενορίαι Αγίου Γεωργίου άνω, Αγίου Δημητρίου και Παντοβασι λίσσης απαρτίζου σι το πνευματικ όν ποίμνιον του ιερατεύον τος εν τη ιερά εκκλησία Αγίου Γεωργίου Άνω, αι δε ενορίαι Αγίου Γεωργίου κάτω, Μητροπόλε ως και Αγ. Ιωάννου αποτελέσω σι το πνευματικ όν ποίμνιον του ιερατεύον τος εν τη ιερά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάτω. Και ταύτα μεν έδοξε όσον αφορά δια τας βαπτίσεις, γάμους, θανάτους κλπ όσον δ’ αφορά τους αγιασμούς εχωρίσθη η κωμόπολις καταλλήλω ς δια της κεντρικής της αγοράς οδού (σ.σ. υποθέτω ότι εννοεί τη σημερινή Eski Pazar Cad) εις δύο ων το μεν άνω ωρίσθη τω Αγ. Γεωργίω τω άνω το δε κάτω τω κάτω». Στην τελευταία παράγραφο του πρακτικού αναφέρετα ι ότι κλήθηκαν οι δύο ιερείς για να τους ανακοινωθ εί η απόφαση της Εφοροδημο γεροντίας και «ο μεν ιερεύς Νεόφυτος προσήλθεν ευχαρίστω ς και εδέχθη την γενομένην κατανομήν ο δε ιερεύς Χρήστος Βουγλίτση ς δεν υπήκουσεν εις την γενομένην πρόσκλησι ν εφ’ ω η Εφοροδημο γεροντία έγνω όπως επιβάλη αυτώ πρόστιμον μιάς Λίρας». Η ποινή εκτελέστη κε και στο πρακτικό της 27.11.191 9 (σελ. 304) καταγράφε ται η παραλαβή μιας ΛΤ από τον ιερέα Χριστόδου λο Βουγλίτση .

Από τα πρακτικό αυτό (8.10.1919) προκύπτου ν και τα ονόματα των δύο ιερέων, που διορίστηκ αν στην περίοδο μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν από την εξορία τους στην Προύσα, και υποθέτω ότι ο πρώτος ήταν ο Χρήστος Βουγλίτση ς (σ.σ. υποθέτω ότι είναι ο ίδιος που αναφέρετα ι σε άλλα πρακτικά ως Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς) και ο δεύτερος, που διορίστηκ ε μετά την 8.9.1919, ήταν ο ιερέας Νεόφυτος, χωρίς να έχουμε στοιχεία αφενός για το επώνυμό του αφετέρου για τους μισθούς τους.

Συμπερασμ ατικά, μετά τον Κανονισμό του Ιανουαρίο υ 1908, αναδιορίσ τηκαν οι ιερείς του άνω και κάτω συμπλέγμα τος και από το πρακτικό του 1909 προκύπτει ότι ήταν συνολικά τέσσερις και ο ένας από τους δύο του άνω συμπλέγμα τος ήταν ο παπα Χρήστος Οικονόμου και στη θέση του διορίστηκ ε το 1909 ο πατέρας Βασίλειος (δεν αναγράφετ αι το επώνυμό του), ενώ για το άνω σύμπλεγμα οι ιερείς ήταν ο Χρύσανθος Γεράκης και ο Σακελλάρι ος Κωνσταντί νος Σταυρίδης . Για το κάτω σύμπλεγμα διορίστηκ αν πάλι το 1910 ο Χρύσανθος Γεράκης και ο Σακελλάρι ος Κωνσταντί νος Σταυρίδης, ενώ για το άνω και πάλι οι ίδιοι, δηλαδή ο αιδ. παπα Χρήστος και ο Αρχιμ. κυρ Βασίλειος και συνολικά τέσσερις ιερείς. Μετά το θάνατο του Σακελλάρι ου Κωνσταντί νου Σταυρίδη αποφασίστ ηκε την 31.12.191 0 ο διορισμός του πρωτοπρεσ βύτερου Μιχαήλ. Το 1911 διορίστηκ αν οι ίδιοι δύο (κυρ Βασίλειος και κυρ Χριστόδου λος Σταυρίδης) στο κάτω σύμπλεγμα και ο Χρύσανθος Γεράκης στο άνω και η Μητρόπολη διόρισε τον αιδ. Αγαθάγγελ ο στο άνω (για την Παντοβασί λισσα) αλλά σύντομα ζητήθηκε η παύση του και διορίστηκ ε προσωρινά ο αιδ. Αθανάσιος, δηλαδή και πάλι συνολικά 4 ιερείς. Το 1912 ο Χριστόδου λος Σταυρίδης μετατέθηκ ε στο κάτω σύμπλεγμα (Αγ. Γεώργιος κάτω) και ο Βασίλειος Ιωαννίδης (μάλλον Ιωακειμίδ ης) στον Αγ. Ιωάννη, ενώ ο Χρύσανθος Γεράκης αναδιορίσ τηκε στο άνω. Δημιουργή θηκε θέμα με την παραμονή του Αρχιμ. Βασιλείου στον Αγ. Ιωάννη και η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε την πρόσληψη και του Σύγγελου Καλλίνικο υ ως συνεφημέρ ιου με όρο να λειτουργε ί καθένας εναλλάξ κάθε εβδομάδα στον Άγιο Ιωάννη και στη Μονή Πατέρων, δηλαδή αρχικά ήταν τρεις και προσλήφθη κε τέταρτος για την αντιμετώπ ιση του προβλήματ ος που δημιουργή θηκε από τους ενορίτες. Για το 1913 αναφέρετα ι μόνο η πλήρωση της θέσης του ιερέα του Αγ. Ιωάννου, με τον αιδ. Βασίλειο Ιωακειμίδ η, αλλά από την ψηφοφορία που έγινε από τους ιερείς την 25.2.1914, προκύπτει ότι υπηρετούσ αν  τότε ο ιερέας Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, ο Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης και ο πατέρας Βασίλειος Ιωακειμίδ ης, δηλαδή τρεις ιερείς. Οι ίδιοι ιερείς αναδιορίσ τηκαν και την 25.4.1914 και συγκεκριμ ένα ιερέας των δύο εκκλησιών του κάτω συμπλέγμα τος (Μητροπόλε ως και Αγίου Γεωργίου κάτω) διορίστηκ ε ο αιδ. Χριστόδου λος Σταυρίδης, της ενορίας του Αγίου Ιωάννου ο αιδ. Βασίλειος Ιωακειμίδ ης και του άνω συμπλέγμα τος ο Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης, δηλαδή και πάλι τρεις ιερείς. Με το τελευταίο πρακτικό (23.4.1915), πριν τον πρώτο διωγμό, αναδιορίσ τηκαν οι ίδιοι ιερείς και συγκεκριμ ένα στο κάτω σύμπλεγμα (Παναγία Μητροπόλε ως και Αγ. Γεώργιος) ο αιδ. Χριστόδου λος Σταυρίδης, στο άνω σύμπλεγμα (Παντοβασι λίσσης και Αγίου Γεωργίου) ο Πανοσιώτα τος Χρύσανθος Γεράκης και στην ενορία Αγίου Ιωάννου ο αιδ. Βασίλειος Ιωακειμίδ ης, δηλαδή και πάλι τρεις ιερείς. Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους, στα τέλη του 1918, συζητήθηκ ε σε Γενική Συνέλευση (26.4.1919) το θέμα της λειτουργί ας μιας ή δύο εκκλησιών με αντίστοιχ ους έναν ή δύο ιερείς και υπερψηφίσ τηκε η πρόταση για μία εκκλησία και μεταξύ των τριών υποψηφίων υπερψηφίσ τηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάτω. Αν και δεν βρέθηκε πρακτικό για το διορισμό ιερέα μετά την απόφαση για λειτουργί α μιας εκκλησίας και ενός ιερέα, από τα επόμενα πρακτικά συμπεραίν εται ότι αυτός που διορίστηκ ε το Απρίλιο 1919 ήταν ο Χρήστος Βουγλίτση ς (σ.σ. ή Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, όπως αναφέρετα ι σε άλλα πρακτικά) και αυτός που προσλήφθη κε μετά την 8.9.1919 ήταν ο ιερέας Νεόφυτος, χωρίς να έχουμε στοιχεία για το επώνυμό του.


Οι Επίτροποι Εκκλησιών της Τρίγλιας

Στο πρακτικό της Γεν Συνέλευση ς της 9.1.1908 (σελ. 36), υπό την  προεδρία του Ναθαναήλ, Μητροπολί τη Προύσας, έλαβε το λόγο ο Χρυσόστομ ος, Μητροπολί της Δράμας, και εισηγήθηκ ε, εκτός από την εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών, και 1) τη μείωση των εκκλησιασ τικών επιτροπών σε δύο τριμελείς για το κάτω σύμπλεγμα (Αγ. Γεώργιος κάτω, Παναγία Μητροπόλε ως και Άγιος Ιωάννης) και για το άνω σύμπλεγμα (Άγιος Γεώργιος Κυπαρισσι ώτης και Παντοβασί λισσα) και 2) τον ορισμό ενός κεντρικού κοινοτικο ύ ταμείου, στο οποίο θα υποβάλλου ν τους λογαριασμ ούς οι επιτροπές κάθε μήνα.

Στη Γενική Συνέλευση της 13.1.1908 (σελ. 39), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, εκτός από την έγκριση του Κανονισμο ύ της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τρίγλιας, εξελέγησα ν επίτροποι 1) για το κάτω σύμπλεγμα οι κ. Φίλιππος Χ’’Αποστόλου, Δημήτριος Γεωργίου και Δημοσθένη ς Τακάς, και 2) για το άνω οι κ. Γεώργιος Στυλιανού, Ν. Νυστάζος και Δημήτριος Ευγενού.

Στο επόμενο πρακτικό της 2.2.1908 (σελ. 41), ο Σωτήριος Αβράμογλο υ δήλωσε, ιδιωτικώς μεν αλλά με το κύρος του Κώδικα, ότι, ως (σ.σ. μάλλον, πρώην) επίτροπος της Παναγίας Μητροπόλε ως, το ελαιοτόπι ο στη θέση Πουλιά ιδιοκτησί ας της ιεράς εκκλησίας που είχε πουληθεί στον Βασίλειο Δάσκαλον …, μεταπουλή θηκε και αγοράστηκ ε πάλι από την εκκλησία για να γίνη εκκλησιασ τικό κτήμα της Κοινότητο ς και επειδή δεν ήταν δυνατόν να γραφτεί στα Κυβερνητι κά αρχεία στο όνομα της εκκλησίας γράφτηκε στο δικό του όνομα, ως επιτρόπου της εκκλησίας, και δήλωσε, προς γνώση των κληρονόμω ν του, ενώπιον των συμπολιτώ ν του, ότι το κτήμα αυτό δεν είναι δικό του αλλά αγοράστηκ ε με χρήματα της εκκλησίας .

Το επόμενο έτος και στη Γενική Συνέλευση της 11.1.1909 (σελ. 64), υπό την προεδρία του Δωροθέου, Μητροπολί τη Προύσας, συζητήθηκ αν η εκλογή των μελών της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων των εκκλησιών, με μυστική ψηφοφορία: Φίλιππος Χ’’Αποστόλου (23), Δημήτριος Ευγενού (21), Δημοσθένη ς Τακάς (19), Νικόλαος Νυστάζος (17), Γεώργιος Στυλιανού (14) και Δημήτριος Τακάς (12) με επιλαχόντ ες τους Φίλιππο Καβούνη (11), Δημήτριο Γιαννικίδ η (11) και Ιωάννη Κοκκαλά (9).

Στη συνεδρίασ η της 11.1.1910 (σελ. 85) των προκρίτων του άνω και κάτω συμπλέγμα τος, υπό την προεδρία του Αρχιδιακό νου της Ι.Μ. Προύσης κ. Δωροθέου, εξελέγησα ν ως Επίτροποι: 1) για το κάτω σύμπλεγμα οι Αναστάσιο ς Βελισάρης, Θεοδόσιος Οξούζογλο υ και Βασίλειος Κουτουπάς και 2) για το άνω οι Ιορδάνης Ν. Τακάς, Αθανάσιος Χ’’Θάνου και Δημήτριος Μισοκύλης . Μετά την παραίτηση 1) του Αναστασίο υ Βελισάρη από τον κάτω σύμπλεγμα συντάχθηκ ε πρακτικό την επόμενη ημέρα (12.1.910, σελ. 86), υπό την προεδρία του ιδίου Αρχιδιακό νου, και αυτός αντικατασ τάθηκε με τον Αναστάσιο Μιχαλιτζή, 2) του Επιτρόπου Αγ. Γεωργίου άνω Ιορδάνη Τακά, και αυτός αντικατασ τάθηκε, με άλλο πρακτικό (12.1.910, σελ. 86), με τον Χρυσόστομ ο Γάγαλο, 3) του επιτρόπου Παντοβασι λίσσης Αθ. Χ’’Θάνου, και αυτός αντικατασ τάθηκε με άλλο πρακτικό (12.1.910, σελ. 87) με τον Μενέλαο Π. Πατρή και 4) του Επιτρόπου Αγίου Δημητρίου Δημητρίου Μισοκύλη και αυτός αντικατασ τάθηκε με το ίδιο πρακτικό με τον Δημήτριο Βεξιγιάνν η.

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 19.4.1910 (σελ. 93), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης, εξελέγησα ν: 1) για τον Αγ. Ιωάννη οι Σταύρος Καραδιαμα ντής, Στέφανος Μπαρουκτσ ής και Δημ. Νανάης, 2) για τον Αγ. Ιωάννη (σ.σ. προφανές λάθος) οι Ζαφ. Γιατζόγλη ς, Βασιλ. Κουτουπάς και Θεοδ. Ορφανίδης .

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 8.1.1912 (σελ. 136) αποφασίστ ηκε, εκτός των άλλων «Προκειμένου περί Εκκλησιασ τικών επιτροπών απεφασίσθ η όπως η διορισθεί σα και εκλεγείσα Εφοροδημο γεροντία συνεννοου μένη μετά των σχετικών ενοριών εκλέξη τους επιτρόπου ς των Ιερών Εκκλησιών». Λίγες ημέρες αργότερα, στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 13.1.1912 (σελ. 138) αποφασίστ ηκε, μεταξύ άλλων, να προσκληθο ύν οι ενορίτες για να διοριστού ν οι Επίτροποι των εκκλησιών . Δεν βρέθηκε πρακτικό στις επόμενες σελίδες για το διορισμό Επιτρόπων, αλλά στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 25.4.1915 (σελ. 141), με τη συμμετοχή των εκκλησιασ τικών επιτρόπων, για τον διορισμό ιερέων, υπογράφου ν και οι ακόλουθοι Επίτροποι: Δημήτριος Σ. Δεληγιάνν ης, Γεώργιος ..ρήγος, Βασίλειος Γιαρένης, Βασίλειος Χ’’Ζαφίρης.

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 12.1.1914 (σελ. 190), καταγράφε ται, εκτός των άλλων, και το θέμα της αποχώρηση ς του Βασιλείου Κουτουπά, Επιτρόπου της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου κάτω, και της αντικατάσ τασής του από τον Νικόλαο Δ. Τσιρακμάν η. Στη συνέχεια αναφέρετα ι ότι «των λοιπών Επιτρόπων ως εκλεγέντω ν πέρυσι μελλόντων να συνεχίσωσ ι προς συμπλήρωσ ιν της διετούς αυτών περιόδου εκτός του κ. Βαιλείου Γιαρένη όστις ως ασθενών από πολλού αντικατεσ τάθη υπό του κ. Ιορδάνου Νικολ. Τακά».

Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευση ς της 11.1.1915 (σελ. 215) καταγράφε ται, εκτός των άλλων: «Όσον αφορά δε εις τας εκ/κάς επιτροπάς απεφασίσθ η να παρακληθώ σιν, όπως παραμείνω σιν  οι αυτοί επίτροποι . Εάν δε τυχόν τι εκ των μελών αυτών κατηγορημ ατικώς ήθελεν αρνηθή να εξακολουθ ήση εργαζόμεν ον ανατίθετα ι η αντικατάσ τασις εις την έντιμον Εφοροδημο γεροντίαν ». Με δεδομένο ότι, δεν βρέθηκε πρακτικό διορισμού εκκλησιασ τικών επιτρόπων, για το 1914 και το 1915, εκτός εκείνου για την αντικατάσ ταση του Βασιλ. Γιαρένη με τον Ιορδ. Τακά, δεν γνωρίζουμ ε τα ονόματα των επιτρόπων των εκκλησιών που υπηρέτησα ν στην περίοδο μέχρι τον Ιούλιο 1915. 

Όπως είναι γνωστό, τον Ιούλιο 1915 οι Τριγλιανο ί εκτοπίστη καν στην Προύσα και επέστρεψα ν στα τέλη του 1918. Στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 27.8.1919 (σελ. 191) καταγράφε ται, εκτός των άλλων, και ο διορισμός του Αλέξανδρο υ Μαστραντώ νη ως Επιτρόπου του Ιερού Ναού Αγ. Γεωργίου (σ.σ. προφανώς, του κάτω, αφού λίγους μήνες πριν, την 26.4.1919, είχε αποφασιστ εί η λειτουργί α μόνον αυτής της εκκλησίας).

Αυτό είναι και το τελευταίο πρακτικό στο οποίο αναφέροντ αι Επίτροποι των εκκλησιών της Τρίγλιας.

14
Α.Ο.Τ Ραφήνας / Κλήρωση Πρωταθλημάτων και Κυπέλλου ΕΠΣΑΝΑ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 31 Αύγουστος 2019, 08:29:30 μμ »
Οι κληρώσεις των πρωταθλημ άτων και του Κυπέλλου ΕΠΣΑΝΑ 2019-2020 θα πραγματοπ οιηθούν τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρί ου 2019 και ώρα 19:00 στο Κτήμα JOKEY (τέρμα Πασχαλιάς και Αδριανού) στις Αχαρνές (Μενίδι).
Οι τρεις Κατηγορίε ς Α’, Β’, Γ’ θα ξεκινήσου ν ταυτόχρον α 21 και 22 Σεπτεμβρί ου 2019.
Το Κύπελλο της ΕΠΣΑΝΑ είναι προγραμμα τισμένο να ξεκινήσει στις 14 και 15 Σεπτεμβρί ου 2019.
15
Εικόνες και ιερά σκεύη εκκλησιών, από την Τρίγλια στην Ελλάδα

Μετά την έβδομη ιστορία για τις Εικόνες και τα Ιερά σκεύη των Μονών και των Εκκλησιών που είτε διασώθηκα ν από τη διαρπαγή και τη λεηλασία, στην περίοδο της «μετατόπισης» (1915-1918), είτε βρέθηκαν μετά την επιστροφή τους στο χωριό, με βάση τα στοιχεία που έχουν καταγραφε ί στον Κώδικα Πρακτικών, θεωρώ χρήσιμο και αναγκαίο να καταγραφε ί, σε ενιαίο κείμενο, η ιστορία της επιστροφή ς στην Ελλάδα όλων των εικόνων και ιερών σκευών που φρόντισαν να μεταφέρου ν μερικοί Τριγλιανο ί, στις δραματικέ ς στιγμές του Μεγάλου διωγμού τον Αύγουστο του 1922. Οι μόνες πηγές πληροφόρη σης για το θέμα αυτό είναι οι μαρτυρίες που έχουν καταγραφε ί, μετά την εγκατάστα ση των Τριγλιανώ ν στην Ελλάδα, αφού στον Κώδικα Πρακτικών δεν θα μπορούσε να υπάρχει σχετική πληροφορί α. Αναζητώντ ας μαρτυρίες για το θέμα αυτό, βρήκα τρεις ιστορίες που έχουν γραφτεί από Τριγλιανο ύς και έχουν δημοσιευθ εί, κυρίως στα Τριγλιανά Νέα και σε βιβλία.

Η πρώτη ιστορία αφορά στις θύμησες του Αθανασίου Γιατζητζό γλου που έχουν δημοσιευτ εί στα Τριγλιανά Νέα με τίτλο «Πως έφτασαν τα ιερά κειμήλια στη Ν. Τρίγλια» και θέμα τη μεταφορά, από τον πατέρα του Ζαφείριο, ενός σεντουκιο ύ με τα ιερά σκεύη της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου (μάλλον του κάτω, αφού σ’ αυτή την ενορία ήταν το σπίτι του) μαζί με τα λίγα πράγματα που πήρε πριν από την επιβίβασή του, με την οικογένει ά του και τις αδελφές του με τα παιδιά τους, σ’ ένα μικρό πλοίο (Χελιδόνι) και προορισμό την Καλόλιμνο στην Προποντίδ α. Οι «Θύμησες» δημοσιεύτ ηκαν στα πρώτα φύλλα των Τριγλιανώ ν Νέων (3/1.3.1976, 4/29.4.1976 και 5/29.6.1976) και, μετά το θάνατό του, δημοσιεύτ ηκε στο φύλλο 95/ ΙΟΥΛ-ΑΥΓ-ΣΕΠ 1999 το τελευταίο τμήμα που είχε δημοσιευτ εί στο φύλλο 5/29.6.1976, και περιλαμβά νει τη μεταφορά της οικογένει ας και του σεντουκιο ύ από τη Ραιδεστό στη Θεσσαλονί κη. Στο φύλλο αυτό δημοσιεύτ ηκε το ακόλουθο κείμενο:

Ο Αθαν. Γιατζιτζό γλου που διετέλεσε και πρόεδρος της Ν. Τρίλιας, θυμάται πως ο πατέρας του (Ζαφείριος) μέσα στην αντάρα του πολέμου και του διωγμού περιέσωσε όχι μόνο την οικογένει ά του και τους συγγενείς του αλλά κυρίως τα Ιερά και πολύτιμα σκεύη και κειμήλια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Θυμάται πως ανάμεσα στους μπόγους που μετέφερε ο πατέρας του υπήρχε και ένα σεντούκι στο οποίο έδινε μεγαλύτερ η σημασία. Αφού περιπλανη θήκαμε λέγει φθάσαμε ταλαιπωρη μένοι στην Ρεδαιστό και συνεχίζει …

Μετά παραμονή μας αρκετών ημερών στην Ραιδεστό φύγαμε πάλι από εκεί ύστερα από την εκκένωση της Θράκης με βωδάμαξες έως τον σιδηροδρο μικό σταθμό. Εκεί μάθαμε ότι διεκόπη η συγκοινων ία λόγω ανατινάξε ων των γραμμών και επιστρέψα με πάλι στην Ραιδεστό. Τέλος, επιβιβασθ ήκαμε σε πλοίο με μεγάλο κόπο και φτάσαμε στη Θεσσαλονί κη, τελευταίο σταθμό της μεγάλης μας περιπέτει ας.

Εγκαταστα θήκαμε στην Τούμπα σε στρατιωτι κούς θαλάμους, ή και σε άλλα πρόχειρα καταλύμμα τα, έως ότου μια επιτροπή Τριγλιανώ ν, διάλεξε το Βατοπεδιν ό Μετόχη Χαλκιδική ς, Σουφλάρι, επειδή προτίμησα ν την αγροτική ζωή.

Ήτον τότε το πιο φιλόξενο μέρος , γιατί υπήρχαν γηγενείς κάτοικοι, είχε νερό, οικήματα που στεγάστηκ αν αρκετοί, οίκημα για Σχολείο και μια εκκλησούλ α μικρή μεν, αλλά περιποιημ ένη.

Πρόχειρα και δύσκολα ήταν τα πρώτα χρόνια, κυρίως έως ότου να συσταθή η Κοινότης, να γίνη διανομή χωραφιών και να προσαρμοτ ούμε.

Αργότερα έμαθα, όταν φθάσαμε πια στην Θεσσαλονί κη και είμασταν ασφαλείς, ότι μέσα στο μεγάλο βαρύ σεντούκι και σε πολλούς μπόγους ο πατέρας είχε ότι πολυτιμώτ ερο υπήρχε στον Άγιο Γεώργιο της ενορίας μας. Παρά την τόση ευθύνη και φροντίδα να φυγαδεύση πέντε οικογένει ες, με τα σημαντικώ τερα από τα εφόδια των σπιτιών τους, έμεινε από τους τελευταίο υς στο χωριό, επειδή ήταν και επίτροπος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και συμμάζεψε και αμπαλάρισ ε όλα τα αξιολογότ ερα ιερά σκεύη του ναού. Τον Τίμιο Σταυρό, τα εξαπτέρυγ α, πολύτιμες εικόνες, άμφια ιερέων, Ευαγγέλια και Βιβλία και ότι πολυτιμώτ ερον έκρινε, ότι δεν έπρεπε να μείνη εις τους Τούρκους.

Όταν πλέον εξεπλήρωσ εν και την τελευταία ν αυτήν υποχρέωσί ν του και επιβιβάσθ η εις την βάρκα, για να πάη στο πλοίο τον θησαυρό που μετέφερε, έφθασαν οι Τούρκοι αντάρτες εις την παραλίαν, να τον ζητούν και να φωνάζουν το όνομά του (Τζορμπατζ ή Ζαφείρ νέρντε). Ήταν από τους πρώτους προδιαγρα μμένους γιατί τον είχαν κατηγορήσ ει, ότι πυροβόλησ ε στο τζαμί και στον Μιναρέ, που ήταν απέναντι από το σπίτι μας, όταν ήλθε ο Ελληνικός Στρατός. Είχε όμως απομακρυν θή πολύ απ΄ την στεριά η βάρκα όταν έλεγε στους συνταξιδι ώτας του, ότι, αυτά μας έδωσαν και έδειχνε τα μεταφερόμ ενα.

Το πόσον απαραίτητ α ήσαν στην νέα μας Πατρίδα τα μεταφερθέ ντα, το ανεγνώρισ αν όλοι οι συγχωριαν οί. Κατ’ αρχάς εδόθησαν λίγα, τα μικροτέρα ς αξίας, εις τον υπάρχοντα ιερόν Ναόν του Αγ. Αθανασίου . Κατόπιν όταν οι χωριανοί μας και με προσωπική ν εργασίαν έκτισαν εις το κέντρον του χωριού την ευρύτερη εκκλησία της Παναγίας της Παντοβασι λίσσης, τα παρέδωσε όλα εις τον ιερέα και την εκκλησιασ τική επιτροπή του Ναού με πρωτόκολλ ον παραδόσεω ς, αντίγραφο του οποίου κράτησε ο ίδιος στο σπίτι. Δυστυχώς δεν μπόρεσα όμως να το βρω, γιατί φαίνεται ότι καταστράφ ηκε κατά την πυρπόληση του χωριού και του σπιτιού μας, από τους Γερμανούς κατά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίο υ πολέμου.

Έτσι ντύθηκε ο νεόκτιστο ς Ναός από Σκεύη, Άμφια, Εικόνες κλπ από τα διασωθέντ α και από τους πατέρες μας αγορασθέν τα ή δωρηθέντα είδη.

Αυτά δια την ενημέρωσι ν και των νεωτέρων, σχετικώς με την Μικρασιατ ικήν καταστροφ ήν, και την ταλαιπωρί αν των πατέρων μας, ευχόμενος όπως οι απόγονοί των να μην ζήσουν τέτοιαν συμφοράν
”.

Για το θέμα αυτό ο Σταύρος Ν. Καλπάκης, σπουδαστή ς Μηχανολογ ίας τότε, έστειλε την ακόλουθη επιστολή, που δημοσιεύτ ηκε στα Τριγλιανά Νέα (60/ Ιούνιος 1987):

Αγαπητοί Τριγλιανο ί (παλιοί και νέοι), έχοντες υπόψη μου τις διάφορες αναφορές που έγιναν κατά καιρούς σε πολλούς από τους συμπατριώ τες μας, θέλω να κάνω και εγώ μια αναφορά σε έναν που ποτέ δεν αναφέρθηκ ε στην εφημερίδα μας.
Για τον Ζαφείρη Γιατζητζό γλου θέλω να σας μιλήσω, για την αυτοθυσία αυτού του ανθρώπου στις δύσκολες ώρες του σκληρού και αδυσώπητο υ ξεριζωμού . Ο άνθρωπος αυτός ενώ είχε να σώσει μια μεγάλη οικογένει α γυναίκα έγγυο, τρία παιδιά και τρεις αδελφές χήρες, με κίνδυνο της ζωής του και αψηφώντας τον κίνδυνο μπήκε την εκκλησία της ενορίας του – τον Άγιο Γεώργιο – και έσωσε πολλά ιερά κειμήλια: Αργυρά εξαπτέρυγ α, τον Τίμιο Σταυρό, Ευαγγέλια, δισκοπότη ρα και διάφορα άλλα αντικείμε να μεγάλης αξίας που τώρα βρίσκοντα ι όλα στην εκκλησία μας, την Παντοβασί λισσα Ν. Τρίγλιας.
Έχοντας αυτό το παράδειγμ α, καταλαβαί νουμε πως αν και οι γονείς μας ζούσαν σε περιοχές που πλεόναζαν οι Τούρκοι, διατηρούσ αν την πίστη τους, είχαν ωραίες εκκλησίες και στις δύσκολες ώρες της φυγής δεν ξέχασαν να πάρουν μαζί τους ό,τι ιερό υπήρχε απ’ αυτές για να μην το αφήσουν στα χέρια των αδίστακτω ν διωκτών τους
”.

Η Καλλιόπη Κιουρτσή, που ζει στη Ν. Τρίγλια και είχε παντρευτε ί τον Ιορδάνη Γιατζητζό γλου, δεύτερο γιο του Ζαφ. Γιατζητζό γλου, έγραψε στην αυτοβιογρ αφία της (Φεβρουάρι ος 2018) τα εξής, για το θέμα αυτό:

Εδώ θα πρέπει να αναφέρω για τον πεθερό μου ότι ήταν άνθρωπος βαθειά θρησκευόμ ενος με μεγάλη πίστη στο Χριστό και την εκκλησία. Στο ξεριζωμό του 1922 με κίνδυνο της ζωής του διέσωσε και μετέφερε στη Νέα Τρίγλια όλα τα ιερά κειμήλια της εκκλησίας: Τα ασημένια Εξαπτέρυγ α του Αη-Γιώργη, το δισκοπότη ρο, τον Τίμιο Σταυρό, Ευαγγέλια, εικονίσμα τα. που βρίσκοντα ι έκτοτε εδώ στη Παντοβασί λισσα.
Όταν εκκλησιάζ ομαι και τα βλέπω, αναλογίζο μαι πόσο βαθειά πίστη είχαν αυτοί οι άνθρωποι
”.

Η δεύτερη ιστορία, για μεταφορά εικόνων και ιερών σκευών,  αφορά στις ενέργειες του μεγάλου ευεργέτη Φίλιππου Καβουνίδη, ο οποίος, εκτός από τη σημαντική συμβολή του με την αποστολή των πλοίων του, για τη διάσωση και μεταφορά των Τριγλιανώ ν σε ασφαλή εδάφη, κατέβηκε από το πλοίο του και με συνοδεία οπλισμένω ν ναυτών πέρασε από εκκλησίες και πήρε μαζί του εικόνες και ιερά σκεύη που παραδόθηκ αν αργότερα στις αρμόδιες επιτροπές . Η πρώτη μαρτυρία για τις ενέργειες αυτές του Φ. Καβουνίδη δημοσιεύτ ηκε στο φύλλο 2/20.12.1975 των Τριγλιανώ ν Νέων με τίτλο «Φίλιππος Καβουνίδη ς-Μεγάλοι Ευεργέται» και στο σχετικό απόσπασμα αναφέρετα ι ότι:

Ο Φ. Καβουνίδη ς αντιμετωπ ίζοντας τον κίνδυνο να πιαστή αιχμάλωτο ς βγήκε στην Τρίγλια με συνοδεία οπλισμένω ν ναυτών του πλοίου και περνώντας από τις εκκλησίες πήρε μαζί του τις θαυματουρ γές εικόνες της Αγίας Επισκέψεω ς, εικόνας ψηφιδωτής που είναι τώρα στο Βυζαντινό Μουσείο μεγάλης αξίας και της θαυματουρ γού Παναγίας της Παντοβασί λισσας που είναι τώρα στην ομώνυμο εκκλησία της Ν. Τρίγλιας-Ραφήνας Αττικής.

Σήκωσε επίσης τα αργυρά σκεύη των εκκλησιών, τα άμφια και τα μουσικά όργανα που παραδόθηκ αν αργότερα στην Ελλάδα, στην Ειδική Επιτροπή συγκεντρώ σεως εκκλησιασ τικών κειμηλίων από τις εκκλησίες της Μ. Ασίας και διατέθηκα ν για να εφοδιαστο ύν οι νέες εκκλησίες των προσφυγικ ών συνοικιών
”.

Στο φύλλο 5/28.6.1976 των Τριγλιανώ ν Νέων (αναδημοσί ευση στο φύλλο 91/ΑΠΡ-ΣΕΠ 1998), ο Χρυσόστομ ος Καβουνίδη ς, γιος του Φίλιππου, περιγράφε ι τις αναμνήσει ς του από την καταστροφ ή του 1922 και μεταξύ άλλων αναφέρει ότι:

Σε κάποια στιγμή ο πατέρας, παραβαίνο ντας τις υποσχέσει ς που είχε δώσει στη μητέρα, πήρε μερικούς ναύτες οπλισμένο υς και βγήκε στη στεριά. Γύρισε τις εκκλησίες της Τρίγλιας, πήρε τις πιο πολύτιμες εικόνες την ΠΑΝΤΟΒΑΣΙ ΛΙΣΣΑ και την ψηφιδωτή ΑΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ, πήρε τα δισκοπότη ρα, τους χρυσούς και ασημένιου ς σταυρούς των εκκλησιών, πήρε τα μουσικά όργανα, που ο ίδιος είχε χαρίσει στην Τρίγλια, και τα έφερε στο πλοίο. Αργότερα τα παρέδωσε στην Ελληνική Κυβέρνηση”.

Με τα ίδια περίπου λόγια, περιγράφε ι και ο Θανάσης Πιστικίδη ς στο βιβλίο του «Τρίγλια Βιθυνίας», 1983, σελ. 75-76, τη μεταφορά των ιερών κειμηλίων από τον Φίλιππο Καβουνίδη .

Η τρίτη ιστορία αφορά στα κειμήλια (ιερά βιβλία και σκεύη) που βρέθηκαν στο κωδωνοστά σιο της εκκλησίας της Παντοβασί λισσας στη Ν. Τρίγλια, από τον παπα Γιώργη Πολύζο, εφημέριο της εκκλησίας . Με βάση τη σχετική επιστολή του Θανάση Πιστικίδη, που δημοσιεύτ ηκε στο φύλλο 42/30.6.1983 των Τριγλιανώ ν Νέων, «τα κειμήλια αυτά είναι μέρος από εκείνα που με τόσο κίνδυνο της ζωής τους, ο Φίλιππος Καβουνίδη ς με μέλη του πληρώματό ς του και μερικούς χωριανούς έσωσαν από τις εκκλησίες της παλιάς Τρίγλιας, την τελευταία στιγμή την ώρα μηδέν του ξεριζωμού». Ο Θαν. Πιστικίδη ς, μετά την επιστροφή του από τη Ν. Τρίγλια στη Ραφήνα, έστειλε επιστολή  στον παπα Γιώργη Πολύζο, εφημέριο της Παντοβασί λισσας, ζητώντας λεπτομέρε ιες για το θέμα και εκείνος απάντησε με μακροσκελ ή επιστολή που δημοσιεύτ ηκε στο ίδιο φύλλο, περιγράφο ντας τα κυριότερα απ’ αυτά που βρήκε.

Τα κειμήλια ήταν Ευαγγέλια, Μηναία αι άλλα Λειτουργι κά βιβλία χρονολογο ύμενα από το 1740 καθώς και αρκετές παλιές βυζαντινέ ς εικόνες από την Τρίγλια, που είχαν υποστεί μεγάλη και ανεπανόρθ ωτη καταστροφ ή από τον ήλιο και τη βροχή, αφού ήταν εκτεθειμέ να στην ταράτσα του κωδωνοστα σίου της εκκλησίας . Ο παπα Γιώργης γράφει ότι, σε ένα λιγότερο κατεστραμ μένο Ιερό Ευαγγέλιο, με ασημένιες ανάγλυφες παραστάσε ις, ανακάλυψε μερικές πληροφορί ες για την Τρίγλια:

α) «1855 Φεβρουαρί ου 19, ημέρα δ’ η όρα 9α ενέα της ημέρας έγινε ένας μεγάλος σισμός και εβούλιασε το καμπαναρι ό της Παντοβασι λίσσης»
β) σε άλλη σελίδα: «Έτος 1916 Ιανουαρίο υ 6 ημέρα Τετάρτη των Θεοφανείω ν η ώρα οκτώ της ημέρας ευρέθη η βίβλος αύτη υπ’ εμού εγκαταλελ ειμένη εις τας χείρας βαρβάρων εντός της Μονής των αγίων Πατέρων των Μηδίκων εν Τργλία. Τρίγλια Ιανουαρίο υ 6 1916. Γ. Καραγεωργ ιάδης Μηχανικός»
γ) και σε άλλη σελίδα: «Τη 23 Ιουλίου 1919 το στέλνω εις Γιαν. Τσαλίκη ο ηγούμενος της Μονής Πατέρων, Ιερεύς Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς Τριγλιανό ς
”.

Εκτός, όμως, από τα παραπάνω Ευαγγέλια και Λειτουργι κά βιβλία, ο παπα Γιώργης  Πολύζος περιγράφε ι και την ανεύρεση τμημάτων από 1) ξυλόγλυπτ ο Σταυρό με ασημένιο περίβλημα  (βάση και σταυρός) με αναγραφή στη βάση του ότι ανήκε στη Μονή Πατέρων με ημερομηνί α «1800 Ιουνίου 15», 2) δύο ασημένια σκαλιστά εξαπτέρυγ α που μαζί με το Σταυρό αποτελούσ αν ένα ενιαίο σύνολο, και 3) άλλα μικροαντι κείμενα, που βρήκε στην Παντοβασί λισσα και τον Αγ. Αθανάσιο.

Μετά τη δημοσιοπο ίηση αυτού του θέματος, το Εκκλησιασ τικό Συμβούλιο Ν. Τρίγλιας ζήτησε από την 10η Εφορεία Βυζαντινώ ν Αρχαιοτήτ ων την καταγραφή των αντικειμέ νων αυτών και αυτή ολοκληρώθ ηκε στην περίοδο 1983-1984. Στην καταγραφή συμμετείχ ε η Λήδα Τόσκα-Ζαχάρωφ, η οποία, στη συνέχεια, εξέδωσε το 1994 εργασία (Παλαιά εκκλησιασ τικά έντυπα των ναών της Ν. Τρίγλιας Χαλκιδική ς) με αναλυτική και επιστημον ική παρουσίασ η και φωτογραφί ες όλων βιβλίων που καταγράφη καν (http://epublishing.ekt.gr/el/5874/%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC/11228 )

Η τέταρτη ιστορία αφορά αφενός στην εικόνα της Παναγίας της Παντοβασί λισσας, που βρισκόταν στον ομώνυμο ναό της Τρίγλιας, αφετέρου στην ψηφιδωτή εικόνα της Αγίας Επίσκεψης, που βρισκόταν στην Παναγία-Μητρόπολη της Τρίγλιας, μεταφέρθη καν, μαζί με άλλα ιερά σκεύη, από τον Φίλιππο Καβουνίδη στην Ελλάδα και παραδόθηκ αν στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, όπου εξακολουθ εί να φυλάσσετα ι η εικόνα της Αγίας Επίσκεψης . Σύμφωνα με τον Θανάση Πιστικίδη («Ριζώματα, Βιώματα, Παθήματα-Αληθινές Ιστορίες», σελ. 84), μετά την ολοκλήρωσ η της ανέγερσης της αρχικής εκκλησίας της Θεοτόκου Παντοβασί λισσας στη Ραφήνα (1929), επιτροπή κατοίκων επισκέφθη κε το Μουσείο και ζήτησε τα κειμήλια για τη νέα εκκλησία αλλά οι υπεύθυνοι του Μουσείου ήταν ανένδοτοι και, τελικά, τους δόθηκε μόνο η εικόνα της Παντοβασί λισσας και πολλές άλλες παλιές εικόνες μοναστηρι ών της περιοχής της Τρίγλιας.



16
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / Απ: 9) Τα Σωματεία της Τρίγλιας
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 24 Αύγουστος 2019, 07:49:34 πμ »
Εξαιρετικ ό και σημαντικό αρχειακό στοιχείο Βασίλη και αποδεικνύ εται, άλλη μια φορά, πόσο πολύτιμο είναι το αρχείο σου.

Από το δελτίο αυτό προκύπτει ότι 1) συντάχθηκ ε ένα μήνα (15.7.1908) πριν από το από 17.8.1908 πρακτικό (Κώδικας, σελ. 56), με το οποίο επεστράφη στην Εφοροδημο γεροντία το μεγαλύτερ ο μέρος του δανείου που έλαβε η Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α το 1906 για την αγορά του καφενείου Τατάβλαλη, 2) υπέγραψε ο Ε. Κ. Καλεμκερή ς, που ήταν μέλος του ΔΣ της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος, αντί του προέδρου της, και ο Γεν. Γραμματέα ς Αλεξ. Μαστραλέξ ης, ο οποίος, όμως, δεν φαίνεται να έχει συνυπογρά ψει το από 17.8.1908 πρακτικό, 3) αναγράφετ αι έτος ιδρύσεως το 1869, σε αντίθεση με τη σφραγίδα που βρήκε ο Αλέξανδρο ς Μουμτζής στα κιτάπια του πατέρα του, στην οποία αναγράφετ αι 1868, όπως αναφέρει στην Αυτοβιογρ αφία του,4) τα προεκτυπω μένα "καλλιτεχν ικά" δελτία αποδεικνύ ουν την οργάνωση της Αδελφότητ ος, 5) η αναγραφή του ποσού της δωρεάς των 108 γροσίων έγινε με τη διατύπωση "οκτώ και εκατόν" αντί του συνηθισμέ νου "εκατόν οκτώ" και 6) ο δωρητής Γεώργιος Δ. Σταυρίδης ενεγράφη ως "ευεργέτης" με τη δωρεά του αυτή, αντί του προεκτυπω μένου τίτλου "δωρητής".
17
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / Απ: 9) Τα Σωματεία της Τρίγλιας
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 21 Αύγουστος 2019, 08:45:22 μμ »
Επισυνάπτ ω αυτό το σημαντικό ντοκουμέν το της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ας.Πρόκει ται για δωρεά που έγινε το 1908. Το προτυπωμέ νο έντυπο είναι μικρό δείγμα της σοβαρότητ ος και της τυπικότητ ας της λειτουργί ας της Αδελφότητ ος.
18
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / 9) Τα Σωματεία της Τρίγλιας
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 21 Αύγουστος 2019, 07:56:07 πμ »
Τα Σωματεία της Τρίγλιας

(Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α και Φιλάνθρωπ ος Αδελφότητ α Κυριών)


Στους Κώδικες της Τρίγλιας, που φυλάσσοντ αι στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, κρύβονται μικρές ή μεγάλες ιστορίες που σπάνια έρχονται στην επιφάνεια . Μετά την περιγραφή του δημοκρατι κού τρόπου Διοίκησης της Τρίγλιας με την Εφοροδημο γεροντία, θεωρώ σκόπιμο να αναφερθού με στα δύο Σωματεία (Συλλόγους) που ιδρύθηκαν στην Τρίγλια και το ρόλο που διαδραμάτ ισαν στην κοινωνική ζωή της Χριστιανι κής Κοινότητα ς. Η Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α της Τρίγλιας ιδρύθηκε το 1869, σύμφωνα με ορισμένα κείμενα, αλλά το 1868, με βάση τη σφραγίδα της, μετά τις μεγάλες μεταρρυθμ ίσεις της Οθωμανική ς Αυτοκρατο ρίας, που αφορούσαν στην παροχή δικαιωμάτ ων στις θρησκευτι κές μειονότητ ες που ζούσαν σ’ αυτήν, και, κυρίως, στην Ορθόδοξη Χριστιανι κή. Η Φιλανθρωπ ική Αδελφότητ α Κυριών ιδρύθηκε το 1908, με πρωτοβουλ ία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας, που βρισκόταν την περίοδο εκείνη στην Τρίγλια, ως εξόριστος, από την Οθωμανική Αυτοκρατο ρία και το Πατριαρχε ίο.

Η Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητ α ιδρύθηκε, κυρίως, για την υποβοήθησ η του έργου της Εφοροδημο γεροντίας στον τομέα της εκπαίδευσ ης των παιδιών των Χριστιανώ ν της Τρίγλιας, αλλά φαίνεται ότι αδράνησε στην τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα και όταν ο Αλέξανδρο ς Μουμτζής βρήκε στο συρτάρι του πατέρα του Χριστόφορ ου Μουμτζή, που ήταν Πρόεδρος της Αδελφότητ ας, τη σφραγίδα της, συνέταξε Κανονισμό λειτουργί ας, έγραψε μέλη και αναβίωσε στις αρχές του 20ου αιώνα τη δράση της Αδελφότητ ας. Στη συνέχεια, το Διοικητικ ό της Συμβούλιο ανέπτυξε σημαντικέ ς δραστηριό τητες και έργο, όπως θα διαπιστώσ ουμε από τον Κώδικα Πρακτικών της Τρίγλιας (427) της περιόδου 1902-1922, που διασώθηκε και φυλάσσετα ι στα ΓΑΚ.

Στο «Τριγλιανό Χρονικό (1876-1909)» του Ανδρέα Χελιώτη διαβάζουμ ε μερικά αποσπάσμα τα από την «Αυτοβιογραφία» του Αλέξανδρο υ Μουμτζή, ο οποίος διετέλεσε και γραμματέα ς της Τρίγλιας, και, στη σελ. 22,  περιγράφε ι το περιστατι κό αναβίωσης της Αδελφότητ ας:

Ελησμόνησα όμως το σπουδαιότ ερον της εν Τριγλία δράσεώς μου. Μίαν ημέραν ανασκάλευ α εις τα κιτάπια του πατρός μου, ευρίσκω μίαν σφραγίδα η οποία έγραφε «Φιλεκπαιδευτική Αδελφότης», κατόπιν δύο χείρες αλληλοκρα τούμεναι και κάτω «Τρίγλια, έτος 1868». Ερωτήσας τον πατέρα μου έμαθον ότι η σφραγίς είχε μείνει εις τον πατέρα μου, ο οποίος ήτο Πρόεδρος καθ’ ην εποχή διελύθη η Αδελφότης . Τότε εγώ αμέσως συντάσσω κανονισμό ν της «Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητ ος Τριγλίας» και ως κορωνίδα θέτω την σφραγίδα αυτήν επί κεφαλής. Κατόπιν συνεννοηθ είς με μερικούς φίλους εκ της νεολαίας ηρχίσαμε να εγγράφωμε ν μέλη και εντός ολίγων ημερών εφθάσαμε τα 500 μέλη. Το ποσόν των συνδρομών των μελών ήτο προαιρετι κόν, διότι ήτο δεκτόν και το τάλαντον του πλουσίου και ο οβολός της χήρας.

Αίφνης όμως μίαν ημέραν παρουσιάζ εται εις την Τρίγλιαν όλως απροόπτως και όλως ακαίρως ο Μητροπολί της Προύσης, Μουδανιών και Τριγλίας Ναθαναήλ. Είπον όλως ακαίρως διότι οι Μητροπολί ται επισκέπτο ντο την Τρίγλιαν μόνον εις τας εξετάσεις και την εορτήν των Φώτων, όπου και έρριπτον τον Σταυρόν εις την θάλασσαν. Ο Μητροπολί της αναβάς εις την αίθουσαν της Σχολής την προορισμέ νην δι’ αυτόν προσκαλεί συνέλευσι ν των Εφόρων, των Δημογερόν των και όλων εν τέλει και λέγει. «Τι είναι αυτά που κάμνετε εσείς εδώ; Τι Αδελφότης και τα τοιαύτα; Δεν ηξεύρετε ότι κατόπιν συνεννοήσ εως Κυβερνήσε ως και Πατριαρχε ίου μόνον κατόπιν Αυτοκρατο ρικής αδείας είναι δυνατόν να επιτραπή η ίδρυσις άλλων σχολείων, Εκκλησιών, Αδελφοτήτ ων, εκτός των ήδη υπαρχουσώ ν; Και όμως έμαθα ότι εδώ ιδρύθη μία Αδελφότης . Ποίος τα κάμνει αυτά;» Αμέσως όλοι απάντησαν: ο Αλέξανδρο ς Μουμτζής. «Ας έλθη λοιπόν εδώ αυτός ο κύριος δια να δώση λόγον». Τότε παρουσιάζ ομαι εγώ με τον κανονισμό ν εις το χέρι και λέγω, «Σεβασμιώτατε, ανοίξατε και ίδετε και κατόπιν απαντήσετ ε». Μόλις όμως ήνοιξε την πρώτην σελίδα και είδε την σφραγίδα (Ο Μητροπολί της Ναθαναήλ από την σφραγίδα και την επ’ αυτής ημερομηνί α (1868) διαπίστωσ ε ότι δεν επρόκειτο για νέα Αδελφότητ α), αμέσως εφώναξε, «Μπράβο Αλέξανδρε! Και πόσοι ενεγράφησ αν έως τώρα ως μέλη;», «Μόνον 500, Σεβασμιώτ ατε». «Κύριοι, εις αυτήν την Αδελφότητ α να γραφήτε όλοι, όλοι, με ακούσατε, και να την υποστηρίξ ετε.

Κατόπιν του επεισοδίο υ τούτου, η Αδελφότης ήρχισε να προοδεύη και εντός δύο ετών επερίσσευ σε 508 λιρ. Οθωμανικά ς, με τας οποίας ηγοράσαμε την ιδιοκτησί αν του Αναστάση Ταταύλαλη (κατοικίαν και υποκάτω καφενείον) εις το κεντρικώτ ερον μέρος της πόλεως , ακριβώς αντικρύ της πατρικής μου οικίας, και κατ’ αυτόν τον τρόπον τα εισοδήματ α της Σχολής επερίσσευ σαν ακόμη. Σημειωτέο ν και τούτο, ότι η Αδελφότης επλήρωνε τα εισιτήρια των απόρων μαθητών και διένειμε βραβεία εις τους επιμελείς μαθητάς
”.

Στη σελ. 15 του «Τριγλιανού Χρονικού» ο συγγραφέα ς γράφει για τον Αλέξανδρο Μουμτζή: “Σπουδαιότερο όμως επίτευγμα ήταν η προσπάθει ά του για την ενίσχυση των Ελληνικών σχολείων της Τρίγλιας, όπου για τον σκοπόν αυτόν ενεργοποί ησε το 1896 την «Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητ α» της Τρίγλιας, η οποία είχε ιδρυθή το 1868 και είχε από καιρού διαλυθή”.

Το πρώτο θέμα που διαβάζουμ ε στον Κώδικα Πρακτικών έχει σχέση με το δάνειο που έδωσε η Εφοροδημο γεροντία στην Αδελφότητ α, προκειμέν ου αυτή να αγοράσει το διώροφο κτίριο που αναφέρει ο Αλέξανδρο ς Μουμτζής. Με το από 10.1.1906 πρακτικό (Κώδικας, σελ. 10) η Εφοροδημο γεροντία, υπό την προεδρία του Επιτρόπου του Μητροπολί τη Προύσας, αποφάσισε να δανείσει το ΔΣ της Αδελφότητ ας, με το ποσό των 26.676 γρ., προκειμέν ου να αγοράσει το διώροφο (τότε) κτίριο του Αναστασίο υ Τατάβλαλη, που βρισκόταν δίπλα στο ισόγειο καφενείο “Κυψέλη”. Στο πρακτικό της Γεν. Συνέλευση ς της 3.2.1906 (Κώδικας, σελ 12) περιγράφε ται αναλυτικά το ιστορικό προέλευση ς του ποσού και ο σκοπός χορηγίας του από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Δράμας,, ως ακολούθως:

Σήμερον τη 3η Φεβρουαρί ου 1906 συνελθόντ ες οι υποφαινόμ ενοι Εφοροδημο γέροντες και οι πρόκριτοι της ημετέρας κωμοπόλεω ς υπό της προεδρεία ν του Αρχ. επιτρόπου Πανοσολ. Βασιλείου ελάβομεν υπόψη το περιεχόμε νον του υπό ημερομ. 15 Απριλίου 1901 και Αριθμ. Κώδ. 388 πρακτικού της γενικής συνελεύσε ως απεφασίσα μεν όπως το εκ της δωρεάς της Α. Σεβασμιότ ητος του Αγίου Δράμας κυρίου κυρίου Χρυσοστόμ ου προκύπτον ποσόν των διακοσίων τεσσαράκο ντα επτά λιρών ήτοι (26676) είκοσι εξ χιλιάδας εξακόσια εβδομήκον τα εξ δανεισθή τη ενταύθα Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ ι υπό τόκω εξ τοις εκατόν (6%) ετησίως, ίνα το Δ. Συμβούλιο ν αυτής συμπληρώσ η το προς αγοράν του καφενείου Αναστασίο υ Τατάβλαλη απαιτούμε νον ποσόν των τετρακοσί ων δέκα λιρών. Εφ’ ω προσκαλεσ άμενοι τους κ. Γεώργιον Μποδόν και Λ. Τσάκωναν εκοινοποι ήσαμεν αυτοίς ότι δέον να εξοφλήσωσ ι τα εις το όνομα του ταμίου των ημετέρων εκπαιδευτ ηρίων ομόλογα αυτών, χρονολογο ύμενα από τη 15η Απριλίου 1901. Οι διαληφθέν τες κύριοι προσελθόν τες εμέτρησαν εις τον ταμίαν των σχολών το ως άνω ποσόν, όπερ αμέσως εμετρήθη τω Δ. Συμβουλίω της Αδελφότητ ος, επί τούτω υπογράψαν τες εν τω παρόντι πρακτικώ.
Εν Τριγλία τη 3 Φεβρουαρί ου 1906
”.

Το πρακτικό υπογράφετ αι 1) από τα μέλη της Γεν. Συνελεύσε ως (Σωκρ. Κ. Καλεμκερή ς, Λάζαρος Βελισάρης, Γεώργιος Σ. Μποτός, Λυκούργος Ν. Τσάκωνας, Νικόλαος Β. Νυστάζος, Σ. Ν. Μποτός, Ν. Παπαδόπου λος), 2) από τους Εφοροδημο γέροντες (Αλέξανδρο ς Ν, Κελάδης, Φίλιππος Σ. Κάρατζης, Κωνσταντί νος Θομίδης, Κλεόβουλο ς Σ. Κιόκουλος), και 3) από τα μέλη του Δ. Συμβουλίο υ της Αδελφότητ ος (Δημήτριος Κ. Τακάς, Αρμόδιος Στέργιος, Χρυσ. Κ. Κελέκης, Ν. Σοφοκλέου ς, Ι. Σ. Πετράκογλ ου).

Την ίδια ημέρα (3.2.1906) και στο επόμενο πρακτικό (σελ. 13) καταχωρήθ ηκε το Πωλητήριο:

Δι’ ου δήλον γίνεται ότι οι υποφαινόμ ενοι Αναστάσιο ς Τατάβλαλη ς και η σύζυγος αυτού Ευτέρπη Χριστ. Μώραλη, αμφότεροι υπήκοοι Οθωμανοί και κάτοικοι της ενορίας Μητροπόλε ως της κωμοπόλεω ς Τριγλίας, επωλήσαμε ν οικεία και ελευθέρα βουλήσει τη ενταύθα Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ ι το εν τη ενορία Μητροπόλε ως καφενείον μετά της επ’ αυτού οικίας ημών, γειτνιαζό μενον μετά του κοινοτικο ύ καφενείου η Κυψέλη και δημοσίων οδών, αντί λιρών Οθωμανικώ ν τετρακοσί ων δέκα. Ούτω δε το εν λόγω καφενείον μετά της οικίας από τη σήμερον περιέρχετ αι εις την κατοχήν της Φιλεκ. Αδελφότητ ος ημών αποξενουμ ένων του δικαιώματ ος της ιδιοκτησί ας επί του εν λόγω καφενείου . Λαβόντες δε το ως άνω ποσόν των τετρακοσί ων δέκα λιρών ενελλειπώ ς παρά του Δ. Συμβουλίο υ της Αδελφότητ ος υποσχόμεθ α ότι εν πρώτη ευκαιρία δώσωμεν το Αζίζ ικράρ ενώπιον του Ταπού-μεεμουρού.
Εν Τριγλία τη 3 Φεβρουαρί ου 1906
”.

Το πωλητήριο υπογράφετ αι από τους μάρτυρες-Εφοροδημογέροντες (Λυκούργος Ν. Τσάκωνας, Ν. Παπαδόπου λος, Σωκράτης Κ. Καλεμκερή ς, Φίλιππος Σ. Κάρατζης, Αλέξανδρο ς Κελάδης, Σ.Ν. Μποτός, Γεώργιος Σ. Μποτός) και τους πωλητές (Αναστάσιο ς Α. Τατάβλαλη ς, Ευτέρπη Α. Τατάβλαλη).

Σημειώνετ αι ότι, όπως προκύπτει από την από 11.5.1909 επιστολή του Χριστόφορ ου Μουμτζή προς τον γιο του Αλέξανδρο (55 επιστολές Μουμτζή, σελ. 143-144), το καφενείο που αγόρασε η Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α, ονομάστηκ ε «Αδελφάτο». Από τα παραπάνω ντοκουμέν τα προκύπτει ότι αφενός το καφενείο του Αναστ. Τατάβλαλη ήταν όμορο του καφενείου «Κυψέλη» αφετέρου  μετονομάσ τηκε σε «Αδελφάτο» μετά τη μεταβίβασ ή του στη Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α και, επομένως, είναι λανθασμέν η η ταυτοποίη ση του καφενείου «Κυψέλη» με το καφενείο «Αδελφάτο», όπως έχει γραφτεί σε ορισμένα κείμενα. Το γεγονός ότι το καφενείο «Κυψέλη», που εξακολουθ εί να υπάρχει και σήμερα, ήταν άλλο από εκείνο της Αδελφότητ ας, επιβεβαιώ νεται και από τα πρακτικά των Γενικών Συνελεύσε ων της 19.4.1910 (σελ. 93-95 και 96-97), στα οποία περιλαμβά νεται και το «καφενείο της Αδελφότητ ας» στις ασφάλειες (εγγυήσεις) που εγκρίθηκα ν να δοθούν για το δάνειο που πήρε η οικονομικ ή επιτροπή των νέων Σχολείων, προκειμέν ου να αποπερατω θεί το κτίριο. Επίσης, ελέγχεται ως λανθασμέν η και η αναφορά του Αλέξανδρο υ Μουμτζή ότι, με τις 506 λίρες Οθωμανικέ ς, που συγκέντρω σε η Αδελφότητ α, αγοράστηκ ε το κτίριο των Τατάβλαλη, αφού απαιτήθηκ ε το δάνειο των 247 ΛΤ, από το ταμείο της Κοινότητα ς, για να συμπληρωθ εί το ποσό που διέθετε η Αδελφότητ α (410-247= 163 ΛΤ) στο συνολικό ποσό των 410 ΛΤ, για την αγορά του κτιρίου.

Στον κανονισμό της «Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τριγλίας» (Κώδικας Πρακτικών, σελ. 42), που εγκρίθηκε με εισήγηση του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας, καταγράφο νται στο άρθρο 2, εκτός από τις εκκλησίες, σχολεία κλπ, και τα δύο σωματεία ως εξής: “… Έχει μιαν φιλόπτωχο ν και φιλοπρόοδ ον Αδελφότητ α…”.

Δυόμιση χρόνια αργότερα (17.8.1908), από το πωλητήριο, καταχωρήθ ηκε πρακτικό (σελ. 56) με το οποίο η Αδελφότητ α επέστρεψε στην Εφοροδημο γεροντία μέρος του δανείου, δηλαδή 222 λίρες έναντι των 282, που αντιστοιχ ούν στο αρχικό δάνειο (247 λίρες) και τους τόκους (35 λίρες), και έμεινε νέο υπόλοιπο χρέους 60 λίρες,  για το οποίο δόθηκε προθεσμία 30 μηνών για την αποπληρωμ ή του:

“Σήμερον συνελθούσ α η αξιότιμος Εφοροδημο γεροντία μετά του Συμβουλίο υ της Αδελφότητ ος και αναθεωρήσ ασα τον λογαριασμ όν του χρέους της Αδελφότητ ος έλαβε παρ’ αυτής λίρας οθ. διακοσίας είκοσι δύο (αρ. 222) απέναντι χρέους αυτής ανερχομέν ου εις λ. οθ. διακοσίας ογδοήκοντ α δύο (αρ. 282), μένει δε υπόλοιπον χρέος της Αδελφότητ ος τη Εφοροδημο γεροντία λ. οθ. εξήκοντα (αρ. 60) ήτοι διακόσιαι σαράντα επτά (αρ. 247) λίραι Οθ. δανεισθεί σαι τη Αδελφότητ ι ως φαίνεται εν τω πρακτικώ της Εφοροδημο γεροντίας υπό ημερομηνί αν 3 Φεβρουαρί ου 1906 (σελ. 13), τόκοι λ. οθ. 35 δια διορίαν 30 μηνών.
Επί τούτοις εγένετο το παρόν πρακτικόν υπογραφέν  παρ’ αμφοτέρων του σωματείου της τε Εφοροδημο γεροντίας και του Συμβουλίο υ της Αδελφότητ ος
Εν Τριγλία τη 17 Αυγούστου 1908
”.

Το πρακτικό υπογράφετ αι 1) από τα μέλη της Εφοροδημο γεροντίας (Κ. Κονδυλένι ος, Ν. Παπαδόπου λος, Σωκράτης Κ. Καλεμκερή ς, Αναστάσις Δ. Καλπάκης, Ιωακείμ Παπαδόπου λος) και 2) τα μέλη του Συμβουλίο υ της Αδελφότητ ος (Βασίλειος Ν. Τακάς, Γρηγόριος Παπαδόπου λος, Ι. Κελάδης, Ε.Κ. Καλεμκερή ς, Σταύρος Φωτίου, Κωνσταντί νος Γ. Στέργιος, Χ’’Χρήστος Καδούρης).

Η συνεργασί α της Εφοροδημο γεροντίας και της Αδελφότητ ας συνεχίστη κε, όπως προκύπτει από το πρακτικό της 12.2.1910 (σελ. 92), οπότε παραιτήθη καν πέντε μέλη της Μοναστηρι ακής Επιτροπής (Βασίλειος Τακάς, Χρυσός Κελέκης, Ιορδ. Πετράκογλ ου, Επαμ. Καλεμκερή ς και Γρηγ. Παπαδόπου λος) για λόγους που γνώριζαν οι ίδιοι και δεν δέχτηκαν να παραμείνο υν στην Επιτροπή μέχρι τη λήξη της διετούς θητείας τους. Το θέμα λύθηκε με τη συμμετοχή στη Μοναστηρι ακή Επιτροπή των μελών του Δ. Συμβουλίο υ της Αδελφότητ ος Δημ. Τακά, Αλέκου Τσεσμετζή, Κων. Λούτζογλο υ και Αλέκου Μαστραντώ νη (σ.σ. στο πρακτικό έχει μείνει κενό για συμπλήρωσ η και άλλου ονόματος, το οποίο φαίνεται ότι τελικά δεν συμπληρώθ ηκε).

Στη Γεν. Συνέλευση της 19.4.1910 (Κώδικας, σελ. 93-95), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης πλέον, το πρακτικό της οποίας είναι γραμμένο από τον ίδιο, αποφασίστ ηκε να διορισθεί οικονομικ ή και διαχειρισ τική Επιτροπή για τα κοινοτικά προσοδοφό ρα κτήματα με στόχο την εξόφληση του δανείου για την ανέγερση του νέου κτιρίου των Σχολών. Στα κτήματα αυτά περιλαμβά νεται και το καφενείο της Αδελφότητ ος «ήτις σκοπόν είχε και έχει την προστασία ν των γραμμάτων εν τη Κοινότητι». Στο επόμενο πρακτικό με ίδια ημερομηνί α (σελ. 96-97) αποφασίστ ηκε η σύναψη δανείου μέχρι 500 ΛΤ για την αποπεράτω ση των νέων σχολικών κτιρίων, με επιτόκιο 8%, και για ασφάλεια παραχωρήθ ηκαν στους δανειστές, εκτός των άλλων, και «Τα ενοίκια του καφενείου της Αδελφότητ ος».

Στη Γεν. Συνέλευση της 11.1.1911 (σελ. 113), υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Προύσης κ. Δωροθέου, «η Γεν. Συνέλευση ανεγνώρισ ε τους κόπους και την προθυμίαν των μελών της Μοναστηρι ακής Επιτροπής ευχαριστή σασα τα μέλη αυτής εγκρίνουσ α και την απόφασιν της εντίμου Εφοροδημο γεροντίας , περί εκλογής Μοναστηρι ακής Επιτροπής του Διοικητικ ού Συμβουλίο υ της ενταύθα Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος αποτελουμ ένης εκ των αξιοτίμων κυρίων Γ. Τακά, Ι. Κοκκαλά, Δ. Φούντα, Κ. Στεργίου, Α. Μαστραντώ νη, Θ. Μοσχογιαν νίδου, Δ. Τακά και Κ. Χ’’Αναστάση».

Στις Γεν. Συνελεύσε ις της 16.5.1911 (σελ. 121) και 17.5.1911 (σελ. 123) αποφασίστ ηκε η σύναψη και νέου δανείου μέχρι 750 ΛΤ, εκτός εκείνου από τον κ. Γ. Μποτό, για την αποπεράτω ση των νέων σχολικών κτιρίων, και μερικοί πρόκριτοι (Ευγ. Καλαφάτης, Φίλιππος Καβουνίδη ς και Λυκ. Τσάκωνας) προσφέρθη καν να δανείσουν την Κοινότητα με τους όρους και τις εξασφαλίσ εις που είχαν οριστεί. Επίσης ότι τα σχετικά ομόλογα θα εκδώσει και θα υπογράψει το Συμβούλιο της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος. Στην επόμενη σελίδα (124) του Κώδικα Πρακτικών καταχωρήθ ηκε η επιστολή, με αντίγραφα των πρακτικών, που αποφασίστ ηκε να σταλούν στο Διοικ. Συμβούλιο της Αδελφότητ ος για το θέμα του δανείου από όμιλο του οποίου αντιπρόσω πος ορίστηκε ο Φίλιππος Καβουνίδη ς. Η απόσβεση του δανείου αυτού ορίστηκε μετά την απόσβεση του χρέους των 500 ΛΤ προς τον Γ. Μποτό και ως Επιτροπή ορίστηκε το εκάστοτε Συμβούλιο της Αδελφότητ ος. Η επιστολή τελειώνει ως εξής:

Φρονούντες ότι ούτω παρέχεται τη Αδελφότητ ι ευκαιρία να φανή επωφελεστ έρα και στην κοινότητα εκτελούσα τον πραγματικ όν αυτής σκοπόν όπως είναι η υποστήριξ ις των γραμμάτων και της παιδείας εν τω τόπω μας ευχαριστο ύντες υμάς εκ μέρους της Κοινότητο ς δια την προθυμίαν μεθ’ ης ανέλαβεν την εντολήν αυτήν – διατελούμ εν μεθ’ υπολήψεως
Εν Τριγλία 21 Μαίου 1911
”.

Η επιστολή υπογράφετ αι από τους Εφοροδημο γέροντες Δ.Κ. Τακά κα Ιωάννη Κοκκαλά.

Η βοήθεια της Αδελφότητ ας ζητήθηκε πάλι 1,5 χρόνο αργότερα, σύμφωνα με το πρακτικό της 6.12.1912 (σελ. 158), λόγω της δύσκολης οικονομικ ής κατάσταση ς της Εφοροδημο γεροντίας για την πληρωμή μισθοδοσί ας και λοιπών εξόδων. Έτσι ζητήθηκε δάνειο μέχρι είκοσι (20) ΛΤ από την Αδελφότητ α.

Η προσφορά των μελών του Διοικ. Συμβουλίο υ της Αδελφότητ ος στο αδιέξοδο που είχε παρουσιασ τεί το 1910, με την παραίτηση πέντε μελών της Μοναστηρι ακής Επιτροπής, φαίνεται ότι επαναλήφθ ηκε το 1913, αφού στο πρακτικό της 9.1.1913 (σελ. 165) της Γεν. Συνέλευση ς περιλαμβά νεται και η απόφαση: «Προκειμένου δε περί της Μοναστηρι ακής Επιτροπής η εκλογή αυτής αφέθη εις το συμβούλιο ν της Αδελφότητ ος και της Εφοροδημο γεροντίας ».

Στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 6.9.1913 (σελ. 180), που επικυρώθη κε από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Σμύρνης, καταγράφε ται ο διορισμός του Δημητρίου Κ. Τακά ως έμμισθου γραμματέα αντί του ετήσιου μισθού των 25 (είκοσι πέντε) λιρών οθωμανικώ ν, «ένεκεν της … γραφικής και λοιπής κοινοτ. εργασίας των σωματείων αυτής», που θα καταβάλλε ται εξ ημισείας από την Εφοροδημο γεροντία και τη Μοναστηρι ακή Επιτροπή.

Το 1914 εμφανίστη κε πάλι το πρόβλημα της δυσχερούς οικονομικ ής κατάσταση ς στα Ταμεία της Κοινότητα ς και των Σχολών και η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια της Αδελφότητ ος. Συγκεκριμ ένα, στο πρακτικό της 28.9.1914 (σελ. 209) διαβάζουμ ε:

Εν τη συνεδρία ταύτη πολύς εγένετο λόγος περί της δυσχερούς οικονομικ ής θέσεως εις ην περιήλθε, το τε Κοινοτικό ν και σχολικόν ημών ταμείον ένεκεν των γνωστών τοις πάσιν ημίν λόγων. Ενεκρίθη δε όπως προς πληρωμήν μέρους των καθυστερο ύμενων μισθών των διδασκάλω ν και για την τρέχουσαν υπηρεσίαν συναφθή δάνειον έντοκον παρά του ταμείου της Φιλ. Αδελφότητ ος. Ωε εκ τούτου αποφασίζε ται όπως σταλλή το κατάλληλο ν γράμμα εις το προεδρείο ν της ειρημένης Αδελφότητ ος δια τα περαιτέρω”.

Το πρακτικό υπογράφετ αι από τα μέλη της Εφοροδημο γεροντίας (Κωνσταντί νος Ε. Λούτζογλο υ, Σταύρος Νικολάου, Νικ. Καλπάκης, Δ.Κ. Τακάς, Δημήτριος Ν. Τακάς).

Το θέμα του δανείου συζητήθηκ ε στη Γενική Συνέλευση της 11.1.1915 (σελ. 215):

Λόγου γενομένου περί της οικονομικ ής θέσεως του ταμείου των σχολών κατόπιν ανταλλαγή ς διαφόρων σκέψεων ληφθέντος υπ’ όψιν του απροχωρήτ ου της καταστάσε ως απεφασίσθ η, ίνα παρακληθή το προεδρείο ν της Φιλεκπαιδ ευτικής αδελφότητ ος, όπως παραχωρήσ η υπό τύπον δανείου τη εφορία το εν τω ταμείω αυτής υπάρχον ποσόν ανερχόμεν ον εις (65) εξήκοντα πέντε λιρ. δια τας ανάγκας των σχολών συμφώνως άλλωστε τω Φιλεκπαιδ ευτικώ σκοπώ και προορισμώ αυτής. Ανατίθετα ι δε η ενέργεια των περαιτέρω τη εντίμω εφοροδημο γεροντία ίνα συνεννοηθ ή μετά του ειρημένου προεδρείο υ”.

Την μεθεπομέν η (13.1.1915) πραγματοπ οιήθηκε η πρώτη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 216) και, μεταξύ των άλλων, «… να γραφή το κατάλληλο ν γράμμα εις το Διοικητικ όν Συμβούλιο ν της ενταύθα λειτουργο ύσης Φιλ. Αδελφότητ ος περί συνάψεως δανείου εντόκου παρά του ταμείου αυτού προς κάλυψιν μερικήν των Σχολικών αναγκών, συνωδά τη αποφάσει της γενικής Συνελεύσε ως της συγκροτηθ είσης κατά την 11η Ιανουαρίο υ τρέχοντος μηνός».

Στη δεύτερη συνεδρίασ η (18.1.1915) της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 216) διαβάζουμ ε:

Εν τη συνεδρία ταύτη κατόπιν Γράμματος … εις το προεδρείο ν της ενταύθα Φιλ. Αδελφότητ ος περί συνάψεως δανείου παρά του Ταμείου αυτής και κατόπιν εγκρίσεως υπό του Δ. Συμβουλίο υ αυτής της αποφάσεως της Κοινοτική ς Συνελεύσε ως, ενεκρίθη η σύναψις δανείου παρά της ειρημένης Αδελφότητ ος εκ λιρών τουρκικών 14 δέκα τεσσάρων και με τόκο … σαράντα τοις εκατόν. Επίσης εγκρίνετα ι όπως δοθή εις το Συμβούλιο ν αυτής ομόλογον χρεωστικό ν υπογεγραμ μένον υφ’ όλων των μελών της Εφοροδημο γεροντίας και σεσημασμέ ον συνάμα τη της Κοινότητο ς σφραγίδει”.

Στην 3η συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 1.3.1915 (σελ. 218) εγκρίθηκε 1) η σύναψη και νέου δανείου 15 ΛΤ από το Ταμείο της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος με τόκο 40% μέχρι της εξοφλήσεω ς αυτών και  2) η έκδοση χρεωστικο ύ ομολόγου.

Από την ανάγνωση των παραπάνω πρακτικών του 1915, διαπιστών εται ότι ενώ είχε αποφασισθ εί αρχικά να συναφθεί δάνειο ποσού μέχρι 65 ΛΤ, τελικά, η Εφοροδημο γεροντία δανείστηκ ε από την Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α δύο φορές και συγκεκριμ ένα 14 ΛΤ την πρώτη και 15 ΛΤ τη δεύτερη, σύνολο 29 ΛΤ, και μάλιστα με το υψηλό επιτόκιο του 40%. Υπενθυμίζ εται ότι στη σελίδα 221 του Κώδικα Πρακτικών καταταχωρ ήθηκε το τελευταίο (23.4.1915) πρακτικό πριν από τον πρώτο διωγμό και στις υπόλοιπες σελίδες δεν βρέθηκε άλλο πρακτικό σχετικό με το θέμα των συγκεκριμ ένων δύο δανείων.

Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν στο χωριό τους, στα τέλη του 1918, λειτούργη σε πάλι το σύστημα διοίκησης της Κοινότητο ς και το πρώτο πρακτικό που είναι σχετικό με την Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α καταχωρήθ ηκε την 29.9.1919 (σελ. 300). Στο πρακτικό αυτό περιγράφε ται το αίτημα της Αδελφότητ ος, για τη δημιουργί α καζίνου (κέντρου ψυχαγωγία ς) στην ιδιοκτησί α της Μονής Πατέρων, με στόχο την αύξηση των δραστηριο τήτων και των  εσόδων της προς όφελος του Σχολικού Ταμείου. Συγκεκριμ ένα αναφέρετα ι ότι «Τη αιτήσει της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος εν μικτή συσκέψει μετά της Μοναστηρ. Επιτροπής απεφασίσθ η όπως τα δύο Μπαξεβάνι κα της Μονής των Πατέρων δοθώσι δια Καζίνο τη Αδελφότητ ι υπό τον όρον όπως η Μοναστηρι ακή Επιτροπή δικαιούτα ι εις 30% επί των εισπράξεω ν των εισιτηρίω ν».

Ο Διόδωρος, Επίσκοπος Καμπανίας, έστειλε το 1919 χρήματα στην Κοινότητα και στην Αδελφότητ α, όπως προκύπτει από το από 8.12.1919 πρακτικό (σελ. 310), στο οποίο έχει καταχωρηθ εί απόφαση της Εφοροδημο γεροντίας … να σταλή επιστολή τω Τοποτηρητ ή Αγ. Προύσης προς είσπραξιν των δι’ αυτού αποσταλέν των υπό του Επισκόπου Διοδώρου (Καμπανίας) 1000 δρχ δια την Κοινότητα και 500 δρχ δια την Αδελφότητ α”.

Στο από 23.2.1920 πρακτικό (σελ. 317) καταχωρήθ ηκε το αίτημα της Φιλανθρωπ ικής Αδελφότητ ας Κυριών για την παραχώρησ η από την Εφοροδημο γεροντία του κτιρίου του παλαιού Παρθεναγω γείου και “… Α) Ενεκρίθη η παραχώρησ ις του Παρθεναγω γείου εις το σωματείον της φιλανθρωπ ικής Αδελφότητ ος των Κυριών, όπερ δι’ ιδίων εξόδων υποχρεούτ αι να αναλάβη την επισκευήν και μετασκευή ν αυτού εις αίθουσαν Λέσχης και Θεάτρου υπό τους όρους , όπως να δικαιούτα ι να συμμετάσχ η εις τούτο και το σωματείον της φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος εν περιπτώσε ι καθ’ ην ήθελεν απαιτήσει αυτό τούτο. Β) Το παραχωρού μενον κτίριον επί μίαν εξαετίαν θα ευρίσκετα ι εις την δικαιοδοσ ίαν και διαχείρισ ιν του σωματείου της φιλανθρωπ ικής Αδελφότητ ος των Κυριών και του της φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος ενί περιπτώσε ι ήθελεν συμμετάσχ η τούτο εγκαίρως δικαιουμέ νων και των λοιπών σωματείων της Κοινότητο ς ημών να διαθέτωσι ν την αίθουσαν της Λέσχης και του Θεάτρου οσάκις ήθελε παρουσιασ θή προς τούτο ανάγκη. Γ) Μετά την λήξιν της εξαετίας το εν λόγω κτίριον θα περιέλθη εις την άμεσον δικαιοδοσ ίαν και διαχείρισ ιν της Εφοροδημο γεροντίας , άνευ ουδεμιάς απαιτήσεω ς του σωματείου των Κυριών, προς όφελος των Σχολών”.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το κτίριο του Παρθεναγω γείου έχει αναπαλαιω θεί και διατηρείτ αι σήμερα στην ίδια ακριβώς μορφή, όπως φαίνεται σε παλιές φωτογραφί ες.

Μετά την απόπειρα δολοφονία ς του Ελ. Βενιζέλου, συντάχθηκ ε το από 2.8.1920 πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 330), με τη συμμετοχή της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος, της Μοναστηρι ακής Επιτροπής και του Λαού, και αποφασίστ ηκε σειρά εκδηλώσεω ν και αποστολή επιστολών και τηλεγραφη μάτων, για την υγεία του πρωθυπουρ γού.

Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 16.10.192 0 (σελ. 342), υπό την προεδρία αφενός του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης αφετέρου του Διόδωρου, Μητροπολί τη Καμπανίας, οι οποίοι βρέθηκαν στην Τρίγλια, συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και αποφασίστ ηκε «όπως αι δύο Αδελφότητ ες συνεργασθ ώσι δια την μεταρρύθμ ισιν του Παλιού Παρθεναγω γείου εις Θέατρον, Λέσχην, ξενοδοχεί ον κλπ».


Η Φιλανθρωπική Αδελφότητ α Κυριών ιδρύθηκε το Φεβρουάρι ο 1908, με πρωτοβουλ ία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Δράμας, και λεπτομέρε ιες για την υλοποίηση αυτής της ιδέας του αντλούμε από τις επιστολές του Χριστόφορ ου Μουμτζή (Τριγλιανό Χρονικό, Ανδρέας Χελιώτης). Στην από 7.3.1908 επιστολή προς το γιο του Αλέξανδρο διαβάζουμ ε:

Ούτος (σ.σ. εννοεί ο Χρυσόστομ ος) έχων κατά νουν να συστήση ενταύθα και «Αδελφότητα Κυριών», ολίγας ημέρας μετά την αποστολήν της από 5ης Φεβρουαρί ου επιστολής μου προσεκάλε σε, δια καταλόγου, δια του παιδονόμο υ Αριστείδο υ εκ των ενταύθα γυναικών εις συνέλευσι ν έως 80 τον αριθ. Προσήλθον δε έως 50 εις την μεγάλην της Σχολής αρρένων αίθουσαν προς ας διεκοίνωσ ε τον σκοπόν της συνελεύσε ως-μεταξύ τούτων και η αδελφή σου Ειρήνη-ότι πρόκειται περί συστάσεως αδελφότητ ος κυριών, και παρέστησε προς αυτάς τα καλά άπερ προέρχοντ αι εκ των τοιούτων σωματείων εις αγαθοεργε ίας αναλόγως του τόπου εν ω συστήνοντ αι και εκανονίσθ η να πλρώνουν αι εγγραφόμε ναι αδελφαί ανά εν Γρόσιον κατά μήνα εις το ταμείον της εν λόγω αδελφότητ ος. Εκ των εν τη συνελεύσε ι συνελθουσ ών κυριών εδιόρισε 10μελές διοικητικ όν συμβούλιο ν, προέδρου της κ. Καλλιόπης Καλεμκερί νης, Ταμίου της Μαρίας Αλέκενας συζύγου δε Αναστ. Μπαρούτα, γραμματέω ς της διαθεσίμο υ παρθεναγω γού θυγατρός Γιαζητζόγ λου, δύο εισπράκτο ρας και αι λοιπαί του συμβουλίο υ πάρεδροι-εν αις και η ανεψιά μου Ευτέρπη-υπογράψασαι το πρακτικόν εν τω επί τούτω βιβλίω αι παρούσαι αδελφαί διελύθη η συνέλευσι ς, προσεκόμι σε δε το διοικητικ όν συμβούλιο ν το των εγγραφών βιβλίον ίνα εγγράψουσ ι και άλλες αδελφάς και απήλθεν, αναλαβόντ ος του Αγ. Δράμας να συντάξη και τον απαιτούμε νον κανονισμό ν”.

Το πρώτο στοιχείο που αναφέρετα ι στον Κώδικα Πρακτικών, για το συγκεκριμ ένο σωματείο και τη δράση του, είναι το από 23.2.1920 πρακτικό (σελ. 317) της Εφοροδημο γεροντίας , που αφορά στην παραχώρησ η του κτιρίου του παλαιού Παρθεναγω γείου στα δύο σωματεία και περιγράφε ται παραπάνω.

Το δεύτερο και τελευταίο είναι το από 4.3.1921 πρακτικό (σελ. 318), στο οποίο περιγράφε ται το αίτημα της Φιλανθρώπ ου Αδελφότητ ος των Κυριών, για την “εκλογή Επιτροπής εποπτείας και επιτηρήσε ως επί της κατασκευή ς της Λέσχης“. Μετά από ψηφοφορία εκλέχτηκα ν οι Κων/νος Κονδυλένι ος 11, Γεώργιος Τακάς 11, Νικόλαος Καλπάκης 9, Σωκράτης Καλεμκερή ς 8 και Κων/νος Μακασίκης 6, με επιλαχόντ ες τους Αρμόδιο Στέργιο 5 και Φίλιππο Κάρατζη 3.

Δεν βρέθηκαν στοιχεία για τη δράση αυτού του σωματείου στο διάστημα από την ίδρυσή του (1908) μέχρι το 1921.

19
Η Ιστορία των Προγόνων μας. / ΔΥΟ ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΓΝΩΣΤΑ ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΦΗΝΑ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 19 Αύγουστος 2019, 12:49:27 πμ »
«Καπνουλού μου όμορφη»
Στίχοι-μουσική: Γκόγκος Δημήτρης (Μπαγιαντέ ρας)
Xασάπικο του 1936
 
Ρε καπνουλού μου όμορφη
Σ' αρέσει το ντουμάνι
και μένανε με παρατάς
μες στον τεκέ χαρμάνη
 
Όταν σκολάσεις γίνεσαι
μία κούκλα πρώτης φίνα
και την πουλεύεις πονηρά
στη Βούλα, στη Ραφήνα

Τους μάγκες πάντα προτιμάς
κι όλους τους παραλήδες
μα ζούλα πάντα κυνηγάς
τους έμορφους νταήδες

Και στο φινάλε πας γλεντάς
με μάγκες στους ντεκέδες
γιατί σ' αρέσει ο μπαγλαμάς
μπουζούκι α κι αργιλέδες

 https://www.youtube.com/watch?v=0uNUODgtZCU&fbclid=IwAR1cDkCnN1h9lgPyB1FKpdG0UzC6p9AW-SobIv0WD22S4F0gWFMlhjIzD_Y

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΓΚΟΣ ή ΜΠΑΓΙΑΝΤΕ ΡΑΣ [/b]

 Ο Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέ ρας  γεννήθηκε στον Πειραιά στις 28 Φεβρουαρί ου 1903 και πέθανε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 1985.
Ήταν ένας από τους πιο σπουδαίου ς Έλληνες ρεμπέτες ερμηνευτέ ς, οργανοπαί κτες και συνθέτες.

Το παρατσούκ λι «Μπαγιαντέρας», το πήρε το 1925 όταν διασκεύασ ε και έπαιξε στο μπουζούκι του κάποια κομμάτια απ' την οπερέτα του Έμεριχ Κάλμαν (Emmerich Kálmán) Η Μπαγιαντέ ρα μεταξύ των οποίων και το ομότιτλο τραγούδι. Ο Μπαγιαντέ ρας έγραψε τραγούδια που γνώρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία, όπως τα «Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη», «Χατζηκυριάκειο», «Σα μαγεμένο το μυαλό μου», «Ξεκινά μια ψαροπούλα»,  «Ξαβεργιώτισσα», « Μια τράτα Κουλουριώ τικη».

Καταγόταν από τον Πόρο. Ο πατέρας του Γιάννης Γκόγκος, ήταν Ποριώτης, και η μητέρα του Αγγελική από την Ύδρα. Γεννήθηκε στον Πειραιά, στο Χατζηκυρι άκειο, το 1903. Φοίτησε στο δημοτικό και όταν το τελείωσε συνέχισε και πήρε το πτυχίο του, καθιερωμέ νου τότε, τετρατάξι ου Γυμνασίου . Μετά απέκτησε πτυχίο ηλεκτρολό γου. Ποτέ, όμως, δεν άσκησε το επάγγελμά του.

Παρά τις αντιρρήσε ις του πατέρα του από 17 ετών επιδόθηκε στο μπουζούκι, με μεγάλη επιτυχία. Έπαιζε επίσης μαντολίνο, κιθάρα και βιολί.

Την περίοδο της Κατοχής ο Μπαγιαντέ ρας εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Τα δύσκολα εκείνα χρόνια έζησε μέσα στη φτώχεια, καθώς το πρωί πήγαινε στα συσσίτια για να εξασφαλίσ ει το γάλα των παιδιών του και τις νύχτες έπαιζε σε διάφορες ταβέρνες.
Λόγω αβιταμίνω σης τυφλώθηκε το 1941 και μάλιστα πάνω στο πάλκο, την ώρα που τραγουδού σε. 
Έζησε στο Περιστέρι μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ζητούσε από τα παιδιά της γειτονιάς να του διαβάζουν τα νέα της εφημερίδα ς.

«Η τσαχπίνα στη Ραφήνα»
Στίχοι-μουσική: Μανώλης Χρυσαφάκη ς
Τραγούδι: Ρόζα Εσκενάζη
   
Τραγούδι του 1937


Ένα βράδυ στην Αθήνα τα 'μπλεξα με μια τσαχπίνα,
σε μια μπύρα στο Κουκάκι που 'χα πάγει ένα βραδάκι.
Της ρωτώ πού θες να πάμε, ψάρια φρέσκα για να φάμε,
θες να πάμε στη Ραφήνα, θα περάσομε πιο φίνα.

Να ξεσκάσουμ ε λιγάκι με ρετσίνα και ψαράκι
κι ύστερα με τη βαρκούλα θε να κάνομε βολτούλα.
γιατί μέσα στο Κουκάκι θα μας δούνε, τσαχπινάκ ι,
γι' αυτό πάμε στη Ραφήνα, μη μας δούνε, ρε τσαχπίνα.

https://www.youtube.com/watch?v=fLhnhH8jf2c&feature=youtu.be&fbclid=IwAR3Jh7S7Xd-AVGxZOzY8hbYPg76agw6NmHcpnEcZ1RkGtUtRKetf9AEdkec

ΣΧΟΛΙΑ
Η Ραφήνα βλέπουμε να συνδέεται για μια ακόμα φορά με τη ρετσίνα και το ψαράκι

(1) ψάρια: Τα ψάρια τα έφερναν στη  ψαρόσκαλα της Ραφήνας οι ψαροπούλε ς του Νότιου Ευβοϊκού. Ο Νότιος Ευβοϊκός κόλπος είχε και έχει τα πιο νόστιμα ψάρια της Ελλάδας.
 
(2) ρετσίνα: Στη Ραφήνα τα αμπέλια (υπάρχουν λίγα ακόμα) παρήγαγαν σταφύλια κυρίως σαββατιαν ά. Η ποικιλία αυτή  των σταφυλιών της πεδιάδας των Μεσογείων και της ανατολική ς ακτής της Αττικής κάνει την χιλιοτραγ ουδισμένη ρετσίνα.


ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΡΥΣΑΦΑΚΗ Σ ή ΦΥΣΤΙΞΗΣ (1894-1972)

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1894 και πέθανε στην Αθήνα το 1972. Στην Ελλάδα εγκαταστά θηκε μετά το 1923. Προηγούμε να είχε έρθει στη Θεσσαλονί κη για να πάρει μέρος, σαν εθελοντής, στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας. Πολέμησε εθελοντής στη Μικρασιατ ική Εκαστρατε ία και το 1922 πιάστηκε αιχμάλωτο ς από τους Τούρκους.

Επί είκοσι σχεδόν χρόνια ήτανε πρόεδρος του Σωματείου Λαϊκών Μουσικών και φυσικά όχι διορισμέν ος.
Υπήρξε κορυφαίος σαν μουσικός – έπαιζε σαντούρι - και εργάστηκε 60 ολόκληρα χρόνια, με ελάχιστες διακοπές, σε σμυρναίικ α, λαϊκά, δημοτικά και ρεμπέτικα συγκροτήμ ατα (1910-1970). Επίσης ήταν πολύ καλός συνθέτης. Πολλά από τα τραγούδια του έγιναν επιτυχίες . Οι στίχοι των τραγουδιώ ν είναι δικοί του.
Έζησε στη Νέα Φιλαδέλφε ια.

ΡΟΖΑ ΕΣΚΕΝΑΖΥ

Ρόζα Εσκενάζυ (1890-1980): Κορυφαία ερμηνεύτρ ια του ρεμπέτικο υ και του σμυρναίικ ου τραγουδιο ύ.
Γεννήθηκε στην Κωνσταντι νούπολη από γονείς Εβραίους, σεφαρδίτι κης καταγωγής (Ισπανοεβρ αία). Το πραγματικ ό όνομά της ήταν Σάρα Σκενάζι.
Γύρω στο 1900 η οικογένει ά της εγκαταστά θηκε στη Θεσσαλονί κη. Δέκα χρόνια αργότερα,  η Ρόζα ξεκίνησε την καλλιτεχν ική της πορεία ως χορεύτρια σε θέατρα και κέντρα διασκέδασ ης, ενώ σύντομα άρχισε και να τραγουδά, ελληνικά, τούρκικα και αρμένικα τραγούδια .
Στα μέσα της δεκαετίας του '20 κατέβηκε στην Αθήνα κι έπιασε δουλειά ως τραγουδίσ τρια στα στέκια των μουσικών της προσφυγιά ς. Ο Παναγιώτη ς Τούντας δεν άργησε να την ανακαλύψε ι και  έκανε τις πρώτες της ηχογραφήσ εις. Γρήγορα έγινε αρκετά γνωστή και κατά τη δεκαετία του 1930 ηχογράφησ ε πάνω από 500 ρεμπέτικα, σμυρναίικ α και δημοτικά τραγούδια, ενώ συνεργάστ ηκε με μεγάλους συνθέτες της Σμύρνης και της Πόλης, όπως ο Κώστας Σκαρβέλης, ο Ιάκωβος Μοντανάρη ς, ο Ιωάννης Δραγάτσης (ή Ογδοντάκη ς), ο Κώστας Τζόβενος, ο Σπύρος Περιστέρη ς, ο Κώστας Καρίπης, ο Γρηγόρης Ασίκης, ο Σωτήρης Γαβαλάς, ο Μανώλης Χρυσαφάκη ς, ο Βαγγέλης Παπάζογλο υ κ.α.
Τα δημοφιλέσ τερα τραγούδια της: Δημητρούλ α, Τα κεριά τα σπαρματσέ τα, Ναυτάκι, Χαρικλάκι, Κάτω στα λεμονάδικ α, Μπαμπέσα, Καναρίνι μου γλυκό, Αμανές, Μπαμ και μπουμ, Μη βιάζεσαι μικρή μου θα σ' αρραβωνια στώ, Γύφτισσα, Λιλή η σκανταλιά ρα, Σέρβικος πολίτικος, Έλα φως μου, Μού 'χεις πάρει το μυαλό, Αερόπλανο θα πάρω, Πατρινιά, Μαρικάκι μου, κ.ά.
Η Ρόζα Εσκενάζυ υπήρξε η πρώτη γυναίκα στην Ελλάδα που τραγούδησ ε σε πάλκο. Άψογη ερμηνεύτρ ια, με ύφος, τεχνική και πάθος, Τη δεκαετία του 1940 και πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδεψε ως τραγουδίσ τρια στα Βαλκάνια, την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή. Μετά τον πόλεμο, έκανε περιοδείε ς στις Η.Π.Α. και την Τουρκία. Παρέμεινε "μάχιμη" ως τα γεράματά της, Πέθανε στο σπίτι της στην Κηπούπολη Περιστερί ου.

Επιμέλεια- σχόλια: Στάθης Δημητρακό ς.

Πηγές:   1) Βικιπαιδε ία
             2) www.stixo i.info
             3) Rebetiko wiki
             4) http://rempetikogeo69.blogspot.com/2018/12/1894-1972.html
             5) Εγκυκλοπα ίδεια «Υδρία».

20
Κώδικας Πρακτικών Παλιάς Τρίγλιας - Ιστορίες / 8) Η Διοίκηση της Τρίγλιας και η Εφοροδημογεροντία
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 14 Αύγουστος 2019, 07:31:59 πμ »
Η Διοίκηση της Τρίγλιας και η Εφοροδημο γεροντία
(επιμέλεια Μάκη Αποστολάτ ου, Αύγουστος 2019)

Στους Κώδικες της Τρίγλιας, που φυλάσσοντ αι στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), κρύβονται μικρές ή μεγάλες ιστορίες που σπάνια έρχονται στην επιφάνεια . Μία από αυτές είναι ο εξαιρετικ ός δημοκρατι κός τρόπος οργάνωσης και διοίκησης της Κοινότητα ς, που έχει μεγαλύτερ η αξία και σημασία όταν σκεφτούμε ότι, τυπικά, η Κοινότητα είχε και Οθωμανική (κρατική) διοίκηση, έστω και χαμηλόβαθ μη, η οποία, θεωρητικά, θα έπρεπε να είχε αρμοδιότη τα στη διοίκηση, αλλά, στην πράξη, περιοριζό ταν μόνο στην τυπική διοίκηση με εκπρόσωπο της Κυβέρνηση ς, Χωροφυλακ ή, ειδικός κυβερνητι κός υπάλληλος για την καταγραφή των μεταβιβάσ εων ακινήτων (Κτηματολό γιο-arazi memuru), διαδικασί α είσπραξης των κρατικών φόρων κλπ. Η τήρηση της τάξης εποπτευότ αν από τον Μουχτάρη (Οθωμανό διορισμέν ο Πρόεδρο) και αζάδες (βοηθούς) σε κάθε συνοικία.

Οι μεγάλες μεταρρυθμ ίσεις που έγιναν στο 19ο αιώνα στην Οθωμανική Αυτοκρατο ρία ξεκίνησαν με το διάταγμα του 1839 (Tanzimat Fermanı), και ολοκληρώθ ηκαν με το διάταγμα του 1856 (Islahat Fermanı), το οποίο αφορούσε, κυρίως, τους μη Μουσουλμά νους της αυτοκρατο ρίας. Το κείμενο του 1856 ήταν αρχικά γραμμένο στα Γαλλικά και ενσωματώθ ηκε στη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού (1856) στο τέλος του πολέμου της Κριμαίας, εδραιώνον τας τη Δυτική υποστήριξ η και την προστασία των Χριστιανώ ν σε μια αποδυναμω μένη Οθωμανική Αυτοκρατο ρία. Παρόλο που σπάνια αναφέρετα ι ή επισημαίν εται, το διάταγμα του 1856 ασχολείτα ι κυρίως με τους Χριστιανο ύς και άλλες μη Μουσουλμα νικές κοινότητε ς. Παράλληλα, το Πατριαρχε ίο της Κωνσταντι νούπολης είχε οργανώσει τη θρησκευτι κή δομή του μέχρι το επίπεδο χωριού (Μητροπόλε ις στις επαρχίες, εκκλησίες-ενορίες στις πόλεις και τα χωριά, Μονές κλπ). Η έκδοση νέων διοικητικ ών κωδίκων από τις θρησκευτι κές ηγεσίες ήταν μια μεταρρύθμ ιση που ορίζει το Οθωμανικό διάταγμα του 1856 και η διοικητικ ή αναδιοργά νωση του Ορθόδοξου Χριστιανι σμού ήταν μέρος των Γενικών Κανονισμώ ν που εκδόθηκαν από το Πατριαρχε ίο Κωνσταντι νούπολης το 1860-1862.

Πολλά σημαντικά στοιχεία και συμπεράσμ ατα, για τη δομή και την οργάνωση τόσο του Οθωμανικο ύ συστήματο ς διοίκησης όσο και του Ορθόδοξου Χριστιανι κού, διαβάζουμ ε στην εξαιρετικ ή διδακτορι κή διατριβή της Ayşe Ozil (μεταδιδακ τορικη συνεργάτι δα του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστη μίου Princeton) με τίτλο “ Orthodox Christian s in the Late Ottoman Empire- A study of communal relations in Anatolia”, 2013, στο Birkbeck College του Πανεπιστη μίου του Λονδίνου.

Σε τοπικό επίπεδο, η Κοινότητα της Τρίγλιας, με κατοίκους που στη συντριπτι κή τους πλειοψηφί α ήταν Χριστιανο ί Ορθόδοξοι, αποτελούσ ε τον διοικητικ ό-θρησκευτικό μηχανισμό που διαχειριζ όταν όλα τα εσωτερικά θέματα της καθημεριν ής ζωής των Χριστιανώ ν κατοίκων της, υπό την εποπτεία του Μητροπολί τη Προύσας, που λειτουργο ύσε ως σύνδεσμος με το Πατριαρχε ίο της Κωνσταντι νουπόλεως . Σε χαμηλότερ ο επίπεδο, η Κοινότητα χωριζόταν σε ενορίες, στις οποίες περιλαμβα νόντουσαν οι Χριστιανο ί κάτοικοι κάθε γειτονιάς . Η διοίκηση της Κοινότητα ς ασκούνταν από την Εφοροδημο γεροντία, τα μέλη της οποίας εκλέγοντα ν από το λαό σε Γενικές Συνελεύσε ις, υπό της προεδρία του Μητροπολί τη ή του αναπληρωτ ή του. Τα μέλη αυτού του οργάνου ήταν καταξιωμέ νοι πρόκριτοι της Κοινότητα ς με αναγνωρισ μένη εμπειρία και ικανότητα στη διοίκηση, αλλά και στη δικαιοσύν η, αφού στις αρμοδιότη τες του οργάνου περιλαμβα νόντουσαν και οι δικαστικέ ς (επίλυση διαφορών, συμβιβασμ οί κλπ). Η Εφοροδημο γεροντία επέλεγε τα μέλη των Επιτροπών, όπως πχ της Μοναστηρι ακής Επιτροπής, με αρμοδιότη τες στη διαχείρισ η και λειτουργί α των Μονών και των κτημάτων τους, των Ταμείων της Κοινότητα ς, των Σχολών, των Επιτρόπων των Εκκλησιών κλπ. Παράλληλα, λειτουργο ύσαν και Σωματεία με δικά τους Διοικητικ ά Συμβούλια, όπως πχ η Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α, η Φιλανθρωπ ική Αδελφότητ α Κυριών κλπ. Στο χαμηλότερ ο επίπεδο, η μονάδα αποτελείτ ο από την ενορία, που προσδιόρι ζε τους Ορθόδοξου ς Χριστιανο ύς κάθε γειτονιάς . Η Εφοροδημο γεροντία διόριζε και πλήρωνε τους ιερείς των εκκλησιών, το διδακτικό προσωπικό των Σχολών, τους αγροφύλακ ες, τους νυκτοφύλα κες και τα τελευταία χρόνια πριν τον Μεγάλο διωγμό τους πολιτοφύλ ακες, τους κοινοτικο ύς υπαλλήλου ς, τους εισπράκτο ρες των φόρων (στους οποίους καθόριζε ποσοστό επί των εισπράξεω ν για την αμοιβή τους), τους εισπράκτο ρες της Αρχιερατι κής επιχορήγη σης και, γενικά, κάθε υπάλληλο που κρινόταν απαραίτητ ος για τη λειτουργί α της Κοινότητο ς. Πόροι της Εφοροδημο γεροντίας ήταν, κυρίως, οι φόροι που επέβαλλε, τα έσοδα από τις εκκλησίες (παγκάρια, δίσκοι κλπ), τα εισοδήματ α από την εκμετάλλε υση της κτηματική ς της περιουσία ς (κτήματα, μαγαζιά, κλπ), τα έσοδα από τα δικαιώματ α της Εφοροδημο γεροντίας (σύνταξη προικοσυμ φώνων, διαθηκών, επίλυση διαφορών, συμβιβασμ οί, αντίγραφα κλπ), και, επικουρικ ά, οι δωρεές από επώνυμους ευεργέτες . Τα πεπραγμέν α και οι Λογαριασμ οί κάθε διαχειρισ τικής περιόδου ελέγχοντα ν από εξελεγκτι κή επιτροπή που εκλεγόταν στη Γεν. Συνέλευση των πολιτών, πριν από την εκλογή της νέας Εφοροδημο γεροντίας . Σε μερικές περιπτώσε ις, τα έσοδα της Κοινότητο ς δεν ήταν επαρκή και η Εφοροδημο γεροντία αναγκάστη κε να συνάψει δάνεια, κυρίως, από την Φιλεκπαιδ ευτική Αδελφότητ α, για να αντιμετωπ ίσει το οικονομικ ό πρόβλημα. Καταγράφε ται και περίπτωση που η Εφοροδημο γεροντία παραιτήθη κε, λίγους μήνες μετά την εκλογή της (1913), λόγω της τραγικής οικονομικ ής κατάσταση ς και η νέα που εκλέχτηκε επέβαλε νέους φόρους για την αντιμετώπ ιση του προβλήματ ος. Αλλά και η Εφοροδημο γεροντία του 1909 αντιμετώπ ισε προβλήματ α αμφισβήτη σης των αποφάσεών της και παραιτήθη κε, όπως αναφέρετα ι στην αντίστοιχ η περίοδο.

Εκτός από την Εφοροδημο γεροντία, στην Τρίγλια λειτουργο ύσε και ο θεσμός της Δημαρχίας, που δεν είχε, όμως, τις διοικητικ ές, εκτελεστι κές και άλλες αρμοδιότη τες της Εφοροδημο γεροντίας . Γνωρίζουμ ε πολύ λίγα για το θεσμό αυτό, αφού η δομή και η λειτουργί α του δεν καταγραφό ταν στα επίσημα βιβλία (Κώδικες) της Τρίγλιας. Σε μερικά πρακτικά της Εφοροδημο γεροντίας (Κώδικας Πρακτικών), είτε αναφέρετα ι ότι πρέπει να ενημερωθε ί και η Δημαρχία σχετικά με απόφαση της Εφοροδημο γεροντίας , όπως πχ στην περίπτωση ορισμού διμελούς επιτροπής που αποτελούν ταν από ένα μέλος που όρισε η Εφοροδημο γεροντία και ένα ακόμη μέλος που θα οριζόταν από τη Δημαρχία (πρακτικό της 11.4.1912, σελ. 140), είτε συνεδρίασ αν από κοινού η Εφοροδημο γεροντία, το Διοικητικ ό Συμβούλιο του Χοκουματί ου, το Δημαρχιακ ό Συμβουλίο υ, οι Σφραγιδοφ ύλακες-Μουχτάρηδες και Πρόκριτοι, όπως στην περίπτωση της φύλαξης της περιφέρει ας του Μερρά της Τρίγλιας (πρακτικό της 17.3.1914, σελ. 198). Ο λαογράφος Σταύρος Μαργαρίτη ς έχει γράψει αρκετά κείμενα σχετικά με τον Στεφανή (Αριστοφάν η) Κασούρη, που διετέλεσε Δήμαρχος της Τρίγλιας για πολλά χρόνια. Σε ένα από τα σχετικά κείμενά του, που έχει δημοσιευτ εί στο φύλλο 2/20.12.1975 των Τριγλιανώ ν Νέων, γράφει: «Όπως σήμερα εδώ στην Ελλάδα έχουμε Πρόεδρο της Δημοκρατί ας, έτσι και στην παλαιά Τρίγλια της Μικράς Ασίας, είχαμε ισόβιο Πρόεδρο, τον Κασούρη». Ο Θανάσης Πιστικίδη ς περιγράφε ι στο βιβλίο του «Τρίγλια Βιθυνίας» (σελ. 66) τους δημάρχους, στην περίοδο μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν, στο τέλος του 1918, από την εξορία τους στην Προύσα: “Ο μπαρμπα – Στεφανής Κασούρης, 35 χρόνια δήμαρχος «μπελεντιές» πριν το διωγμό, παραχωρεί τη θέση του στον επιστήμον α, στον  γιατρό Κων/τινο Κονδυλένι ο”. Οι πληροφορη τές του Κέντρου Μικρασιατ ικών Σπουδών (ΚΜΣ) αναφέρουν: “Είχαμε και Δημαρχία και ο Δήμαρχος ήταν πάντα Έλληνας. Και οι Σύμβουλοι ήταν Έλληνες, μόνο ένας Τούρκος”.

Η Τρίγλια, όπως και τα άλλα γειτονικά χωριά,  είχε οργανώσει τη διοίκησή της, με την Εφοοροδημ ογεροντία , από τον 19ο αιώνα, και οι 4 Κώδικες που διασώθηκα ν και φυλάσσοντ αι στα ΓΑΚ αφορούν οι δύο σε Προικοσύμ φωνα, ένας σε Διαθήκες και ένας σε Πρακτικά, ο οποίος καλύπτει την περίοδο 1902-1922 και αποτελεί τη διαθέσιμη πηγή στοιχείων, για τις ιστορίες αυτής της ενότητας. Από το συγκεκριμ ένο σύστημα διοίκησης αποδεικνύ εται πόσο άρρηκτα ήταν δεμένη η Κοινότητα με τη θρησκευτι κή ιεραρχία. Προς τιμήν των προκρίτων που εκλέχτηκα ν από τους Χριστιανο ύς πολίτες της Τρίγλιας για τη διαχείρισ η όλων των ζητημάτων που αφορούν στη Διοίκηση της Κοινότητα ς (Διαχείρισ η οικονομικ ών και κτηματική ς περιουσία ς, Εκκλησιασ τικά, Δικαστικά κλπ) θεωρώ αναγκαίο να καταγραφο ύν τα ονόματα των μελών της Εφοροδημο γεροντίας της περιόδου 1902-1922, οι οποίοι, μέσα στις δύσκολες καταστάσε ις αυτής της περιόδου, από πολιτικής και οικονομικ ής καταστάσε ως, αλλά και γενικότερ ων εξελίξεων (εξοριών, πολέμων κλπ), κατάφεραν να εκτελέσου ν επιτυχώς τα καθήκοντά τους και αρκετοί εξ αυτών να εκλεγούν σε περισσότε ρες από μια θητείες.

Τα πρώτα στοιχεία για την Εφοροδημο γεροντία αναφέροντ αι στο από 21.7.1904 πρακτικό (Κώδικας Πρακτικών, σελ. 6), στο οποίο περιγράφο νται τα θέματα της Γεν. Συνέλευση ς, υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Προύσας Ναθαναήλ, και οι αποφάσεις που πάρθηκαν. Ειδικότερ α, “Επί τη λήξει της διετούς περιόδου αποχωρούν των των εκ των εφοροδημο γερόντων κ.κ. Βασιλείου Βασιλειάδ ου και Λυκούργου Τσάκωνα εξελέγησα ν εις αντικατάσ τασιν αυτών οι κ.κ. Αλέξανδρο ς Κελάδης και Κλεόβουλο ς Κόκουλος οίτινες μετά των εκ των περυσινών κ.κ. Θεολόγου Φούντα και Αναστασίο υ Βαρότη (Ταμίου) αποτελέσο υσι την Εφοροδημο γεροντίαν ”. Από το πρακτικό αυτό και προηγούμε να προκύπτει η σύνθεση της Εφοροδημο γεροντίας του 1903 (Β. Βασιλειάδ ης, Λ. Τσάκωνας, Θ. Φούντας, Α. Βαρότης, Ηρ. Παπαρουκτ σής, Βασιλάκης Διαμαντίδ ης, Νικ. Νυστάζος).

Το επόμενο έτος (πρακτικό 19.7.1905, σελ. 9), στη Γεν. Συνέλευση, υπό την προεδρία του ίδιου Μητροπολί τη, καταχωρήθ ηκε η λήξη της διετούς θητείας των Εφοροδημο γερόντων Αναστασίο υ Βαρούττη και Θεολόγου Φούντα και, μετά από προτάσεις υποψηφιοτ ήτων και μυστική ψηφοφορία εκλέχτηκα ν, δια πλειοψηφί ας, ο Φίλιππος Κάρατζης και ο Κωστάκης Θωμίδης, με επιλαχόντ ες τους Βασίλειο Γκίκογλη (ψήφοι 6), Θεοδόσιο Μοσχογιαν νίδη και Ιορδάνη Θάνο (ψήφοι 4).

Το επόμενο έτος (πρακτικό 18.7.1906, σελ 14),  στη Γεν. Συνέλευση, υπό την προεδρία του ίδιου Μητροπολί τη, καταχωρήθ ηκε η λήξη της διετούς θητείας των Εφοροδημο γερόντων Αλεξ. Κελάδη και Κλ. Κόκουλου και εξελέγησα ν οι Ζαφείριος Κελέκης και Αναστάσιο ς Καλπάκης.

Το επόμενο έτος (πρακτικό 17.7.1907, σελ 29),  στη Γεν. Συνέλευση, υπό την προεδρία του ίδιου Μητροπολί τη, καταχωρήθ ηκε η λήξη της θητείας των Κωστάκη Θωμίδη και Φιλ Κάρατζη και η εκλογή των Κων. Κονδυλένι ου, ιατρού, Σωκρ. Καλεμκερή, Ιωακείμ Παπαδόπου λου, Νικ. Παπαδόπου λου, οι οποίοι με τους Ζαφ. Κελέκη και Αναστ. Καλπάκη αποτελούν τη νέα Εφοροδημο γεροντία. Στη σελ. 32 του Κώδικα Πρακτικών έχει καταχωρηθ εί η συνεδρίασ η της Εφοροδημγ εροντίας, στην οποία κατανεμήθ ηκαν οι αρμοδιότη τες μεταξύ των μελών (Ταμίας ο Αναστ. Καλπάκης, μετά την αποχώρηση του Ζαφ. Κελέκη, Γεν. Γραμματέα ς ο Κων. Κονδυλένι ος, με αρμοδιότη τες στα Πρακτικά και τις Διαθήκες, Ειδ. Γραμματέα ς ο Νικ. Παπαδόπου λος, με αρμοδιότη τα στα Προικοσύμ φωνα, ο Σωκρ. Καλεμκερή ς στα αντίγραφα προικοσυμ φώνων και διαθηκών και οι Ζαφ. Κελέκης και Ιωακείμ Παπαδόπου λος αρμόδιοι για την εξωτερική εργασία.
Στη Γενική Συνέλευση της 13.1.1908 (Κώδικας Πρακτικών, σελ. 39), υπό την προεδρία του Μητροπολί του Δράμας Χρυσόστομ ου, ο οποίος βρισκόταν ήδη στην Τρίγλια, ως εξόριστος, από το καλοκαίρι του 1907, και είχε αρχίσει το δημιουργι κό έργο για τη γενέτειρά του, εγκρίθηκε ο Κανονισμό ς της «Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τριγλίας της Επαρχίας Προύσης», όπως  αναφέρετα ι στο αντίστοιχ ο πρακτικό:

Σήμερον τη 13η του μηνός Ιανουαρίο υ του 1908 έτους συνελθόντ ες οι υποφαινόμ ενοι κάτοικοι της Κωμοπόλεω ς Τριγλίας υπό την προεδρίαν της Α. Σεβασμιότ ητος του Μητροπολί του και συμπολίτο υ ημών Αγίου Δράμας κ. Χρυσοστόμ ου και ακροασάμε νοι της γενομένης υπ’ αυτού εισηγήσεω ς του Κανονισμο ύ και συζητήσαν τες άρθρον προς άρθρον τον εν λόγω Κανονισμό ν της Ημετέρας Κοινότητο ς και εγκρίναντ ες αυτόν εν πάσι τοις σημείοις επεψηφίσα μεν και επικυρώσα μεν αυτόν και ενεκρίναμ εν να καταχωρισ θή παρά πόδας εν τω παρόντι Κώδικι και ν’ αποτελεί τουντεύθε ν θεμελιώδη νόμον, καθ’ ον να διέπωνται τα Κοινοτικά, Σχολικά και Εκκλησιασ τικά ήμών πράγματα. Κατά γενικήν δε έγκρισιν εις μεν το κάτω σύμπλεγμα των ενοριών εξελέγησα ν επίτροποι οι κ. Φίλιππος Χ’’Αποστόλου, Δημήτριος Γεωργίου και Δημοσθένη ς Τακάς εις δε το άνω σύμπλεγμα Γεώργιος Στυλιανού, Ν. Νυστάζος και Δημήτριος Ευγενίδ(ης). Και εις δήλωσιν εγένετο το παρόν και υπεγράφη παρά πάντων. Ακολουθού ν οι υπογραφές 95 κατοίκων”.

Ο Κανονισμό ς της Ορθοδόξου Κοινότητο ς Τριγλίας της Επαρχίας Προύσης, που συντάχθηκ ε από τον Χρυσόστομ ο, όπως αναφέρετα ι στο από 13.1.1908 πρακτικό, καταχωρήθ ηκε στις επόμενες σελίδες του Κώδικα (σελ. 42-45) και αποτελείτ αι από 4 κεφάλαια (Περί Κοινότητο ς, Περί Εφοροδημο γεροντίας , Περί επιτρόπων Εκκλησιών, Περί πόρων της Κοινότητο ς), με χρονολογί α «Ιανουάριος 1908», και  στο οποίο περιλαμβά νεται και η σύνταξη του Κανονισμο ύ λειτουργί ας των Εκκλησιών, ο οποίος ενσωματώθ ηκε στον παραπάνω Γενικό Κανονισμό . Από τον Κανονισμό αυτό προκύπτει η δομή και η οργάνωση της εσωτερική ς Διοίκησης της Κοινότητα ς, αφού στο κεφάλαιο Α’ ορίζεται η οργάνωση και λειτουργί α των Εκκλησιών, στο Κεφάλαιο Β’ η οργάνωση και τα καθήκοντα της Εφοροδημο γεροντίας , στο Κεφάλαιο Γ’ η οργάνωση και τα καθήκοντα των Επιτρόπων των Εκκλησιών και στο Κεφάλαιο Δ’ οι πόροι για τη λειτουργί α της Κοινότητα ς.

Τα καθήκοντα και τα δικαιώματ α της Εφοροδημο γεροντίας περιλαμβά νονται στο κεφάλαιο Β’,  άρθρο ε’ «Περί Εφοροδημο γεροντίας »:

“Την Κοινότητα εν γένει διευθύνει Εφοροδημο γεροντία διοριζομέ νη κατά διετίαν αποτελουμ ένην εκ μελών έξ, ων ο εις ορίζεται ταμίας και έτερος γραμματεύ ς εκλεγομέν ων εκ των εντιμοτέρ ων πολιτών δια μυστικής ψηφοφορία ς εν γενική συνελεύσε ι συγκροτου μένη υπό την προεδρεία ν του Μητροπολί του ή του αντιπροσώ που αυτού κατά την πρώτην μετά τα άγια Θεοφάνεια τελετήν. Πρόεδρος δε αυτοδικαί ως της Εφοροδημο γεροντίας θεωρείται και είναι ο κατά καιρόν Μητροπολί της και τούτου απόντος ο επίτροπος αυτού.

άρθρο στ’) Εν περιπτώσε ι θανάτου ή παραιτήσε ως ενός ή πλειόνων εκ των εφοροδημο γερόντων προσκαλού νται οι μετ’ αυτών επιλαχόντ ες κατά την μυστική ψηφοφορία ν.

Άρθρο ζ’) Καθήκοντα και δικαιώματ α η Εφοροδημο γεροντία έχει τα εξής α) Συνεδριάζ ουσα κατά πάσαν Κυριακήν υπό του προέδρου του αρχιερατι κού επιτρόπου εν τη αιθούση τη ωρισμένη των Σχολών εργάζεται ως ειρηνοδικ είον εις τας μεταξύ των  συζύγων διενέξεις, εις τας εξ αρραβώνων διαφοράς, εις τους διαφόρους συμβιβασμ ούς ανά μέσον διαφερομέ νων πολιτών, β) εκτελεί χρέη συμβολαιο γραφείου και δια του γραμματέω ς της συντάσσει διαθήκας, προικοσύμ φωνα, επιτροπικ ά, και πάσης άλλης συμβιβαστ ικής φύσεως έγγραφα ανά μέσον των Χριστιανώ ν, γ) εποπτεύει των Σχολών, ων διορίζει και παύει το προσωπικό ν, μεριμνά περί της καθόλου βελτιώσεω ς, τελειοποι ήσεως αυτών, δ) ενοικιάζε ι δια πλειστηρι ασμού τα κοινοτικά εν γένει κτήματα, ων αι πρόσοδοι χρησιμοπο ιούνται υπέρ των Σχολών, ε) κρατεί τους λογαριασμ ούς και τα κατά μήνα παραδιδόμ ενα χρήματα των Εκκλησιών, στ) φροντίζει περί της εγκαίρου πληρωμής της Αρχιερατι κής επιχορηγή σεως εις δύο δόσεις, εισπράττο υσα αυτήν δι’ επί τούτω υπ’ αυτής οριζομένο υ εισπράκτο ρος και εν ανάγκη επικαλουμ ένη την Μητροπολι τικήν συναντίλη ψιν και προστασία ν, ζ) δίδη λόγον των πεπραγμέν ων και της διαχειρίσ εως της εις το τέλος έτους δια του ταμείου ή γραμματέω ς της ενώπιον της γενικής συνελεύσε ως των πολιτών υπό την προεδρεία ν του Μητροπολί του ή του επιτρόπου αυτού, οπότε και διορίζετα ι τετραμελή ς εξελεγκτι κή επιτροπή προς εξέλεγχον των λογαριασμ ών της όλης ετήσιας κοινοτική ς διαχειρίσ εως. Κέκτηται δε σφραγίδα φέρουσα την επιγραφήν (Εφοροδημο γεροντία Τριγλίας) δι ης παν εξ αυτής εξερχόμεν ον επίσημον έγγραφον σφραγίζει .

Άρθρον η’) Ειδικώς ο ταμίας δια τας εισπράξει ς και δαπάνας και ο γραμματεύ ς δια παν έγγραφον και πρακτικόν της εφοροδημο γεροντίας εισί και ατομικώς υπεύθυνοι, πάσα δε είσπραξις και πληρωμή γίνεται επί διπλοτύπω αποδείξει και δια προηγουμέ νου πρακτικού του Σώματος
”.

Στο κεφάλαιο δ’ «Περί Πόρων της Κοινότητο ς» περιλαμβά νονται τα ακόλουθα δύο άρθρα:

Άρθρον ιγ) Πόρους η Κοινότης έχει: πρώτον τα παγκάρια των Εκκλησιών, δεύτερον τας προσόδους των Εκκλησιασ τικών και λοιπών ακινήτων και κοινοτικώ ν κτημάτων, τρίτον τα εισιτήρια των μαθητών, τέταρτον τα δικαιώματ α του γραφείου της Εφοροδημο γεροντίας και πέμπτον τα εκ του μονοπωλεί ου του κηρού, έκτον τα εκ θεατρικών παραστάσε ων ή οιωνδήποτ ε άλλων εκτάκτων και απροβλέπτ ων αμέμπτων πάντοτε μέσων εισπραττό μενα υπέρ των σχολών δικαιώματ α και εκτός των ωρισμένων εν καιρώ πανηγύρεω ν και ή μονοκλησι ών, δίσκων προς όφελος των Σχολών.

Άρθρον ιδ) Ο παρών Κανονισμό ς εγκριθείς και ψηφισθείς εν γενική συνελεύσε ι των πολιτών Τριγλίας και επικυρωθε ίς παρά του Σεβασμιωτ άτου Μητροπολί του Προύσης, τίθεται εις εφαρμογήν από σήμερον και ισχύει τέσσαρα έτη, μεθ’ ου δύναται να επιθεωρηθ εί τη αιτήσει των πολιτών.

Αι νέαι αρχαιρεσί αι γενήσοντα ι συμφώνως των Κανονισμώ κατά τον Ιανουάριο ν, μόνον δε όσον αφορά το σύστημα του κατά μήναν ή τριμηνίαν εκ περιτροπή ς να λειτουργο ύνται αι Εκκλησίαι, εδόθη η ελευθερία να προτιμάτα ι εις εν τω μέσω της τετραετία ς εκείνο εκ των δύο συστημάτω ν, το οποίον η πείρα και εφαρμογή ήθελε αποδείξει ευκολώτερ ον δια τους Χριστιανο ύς και συμφερώτε ρον δια την Κοινότητα
”.

Από την ανάγνωση των παραπάνω άρθρων του Κανονισμο ύ, διαπιστών εται η πληρότητα και η ορθότητα των διαδικασι ών οργάνωσης και διοίκησης της Κοινότητα ς.

Στο πρακτικό της 11.1.1909 (σελ. 64) καταχωρήθ ηκε η συνεδρίασ η της Γεν. Συνέλευση ς, υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Προύσας Δωροθέου, στην οποία εκλέχτηκα ν Εφοροδημο γέροντες οι Σωκρ. Καλεμκερή ς, Κων. Κονδυλένι ος, Νικ. Παπαδόπου λος, Ιορδ. Θάνος, Βασ. Βασιλειάδ ης ιατρός και Αναστ. Βελισσαρη ς. Η θητεία αυτής της Εφοροδημο γεροντίας δεν ολοκληρώθ ηκε, και φαίνεται ότι δημιουργή θηκε μια «έκρυθμη» κατάσταση, με την παραίτηση μερικών μελών της ex officio διορισθεί σης. Στο πρακτικό της 10.8.1909 (Κώδικας Πρακτικών, σελ. 73) καταγράφε ται με λεπτομέρε ιες η κατάσταση που δημιουργή θηκε και οι αποφάσεις που εγκρίθηκα ν. Συγκεκριμ ένα: “Σήμερον τη 10 του μηνός Αυγούστου 1909 συνελθόντ ες οι υποφαινόμ ενοι και εν τω βιβλίω της παρουσίας αναγεγραμ μένοι πολίται κάτοικοι Τριγλίας και λαβόντες υπ’ όψιν την υπό της Α. Σεβασμιότ ητος του Μητροπολί του ημών παρασταθε ίσαν έκρυθμον κοινοτική ν κατάστασι ν, ως εκ της αποχωρήσε ως της εν ενεργεία Εφοροδημο γεροντίας και της διαλύσεως της εξ οφικίου διορισθεί σης τοιαύτης, ως εκ της παραιτήσε ως των πλειόνων μελών αυτής ενεκρίναμ εν και απεφασίσα μεν τα ακόλουθα: Α) αναφερόμε νοι εις τον Κοινοτικό ν Κανονισμό ν όστις διαγράφει τα καθήκοντα και τα δικαιώματ α της Εφοροδημο γεροντίας προσεπικυ ρούμεν ταύτα και δια του παρόντος πρακτικού, δι’ ου αποδοκιμά ζομεν τα γενόμενα εκάστοτε έκτροπα διαβήματα κατά των αποφάσεων της Εφοροδημο γεροντίας φρονούντε ς ότι εφ’ όσον αι αποφάσεις αυτής είναι σύμφωνοι προς τα καθήκοντα και την δικαιοδοσ ίαν αυτής, δέον να ώσι σεβασταί και ανεπηρέασ τοι, Β) γενομένης μετά ταύτα μυστικής ψηφοφορία ς προς ανάδειξιν Εφοροδημο γεροντίας τακτικής προς εξακολούθ ησιν και συμπλήρωσ ιν της περιόδου της αποχωρησά σης, ήτοι μέχρι του προσεχούς Ιανουαρίο υ εξελέγησα ν οι εξής αξιότιμοι κύριοι:
ο κ. Βασ. Ιατρός Βασιλειάδ ης      δια ψήφων    63
ο κ. Κων. Κονδυλένι ος           “   49
ο κ. Νικ. Φαρμακοπο ιός         ”   44 (σ.σ. το επώνυμό του ήταν Παπαδόπου λος)
ο κ Σωκρ. Καλεμκερή ς                ”   42
ο κ. Ευγένιος Καλαφάτης         ”   37
ο κ. Αρμόδιος Στεργίου         ”   36
επιλαχόντ ων των κυρίων Ιορδάνου Θάνου δια ψήφων 35. Φιλίππου Κασούρη δια ψήφων 33, Αναστασίο υ Καλπάκη δια ψήφων 26, Βασιλ. Γκικάδου δια ψήφων 24 και Λυκ. Τσάκωνα δια ψήφων 20
”. Το πρακτικό υπογράφετ αι από τον πρόεδρο κ. Δωρόθεο, Μητροπολί τη Προύσης και συνοδεύετ αι από επικολλημ ένες δύο σελίδες παρουσίας, στις οποίες έχουν υπογράψει 87 κάτοικοι. Λίγες μέρες αργότερα (4.9.1909, σελ. 75), όμως, παραιτήθη καν τα μέλη Σωκρ. Καλεμκερή ς και Ν. Παπαδόπου λος και αντικατασ τάθηκαν από τους επιλαχόντ ες Ιορδ. Θάνου και Φιλ. Κασούρη, εκ των οποίων ο πρώτος δήλωσε ρητώς ότι δεν δέχεται τον διορισμό του. Τελικά, ορίστηκε αντικατασ τάτης ο επόμενος επιλαχών Αναστ. Καλπάκης, που τον αποδέχτηκ ε ευχαρίστω ς.

Στο από 10.1.1910 πρακτικό (σελ. 84), υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Δωροθέου, αναφέρετα ι ότι μετά από μυστική ψηφοφορία εκλέχτηκα ν Εφοροδημο γέροντες οι Αρμόδιος Στεργίου (21), Βασίλειος Βασιλειάδ ης (17), Δημήτριος Κ. Τακάς (14), Ευγένιος Καλαφάτης (14), Αναστάσιο ς Καλπάκης (10) και Φίλιππος Καβουνίδη ς (9).

Τον επόμενο χρόνο, στη Γεν. Συνέλευση της 11.1.1911 (σελ. 113), υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Δωροθέου, εκτός των άλλων, συμπληρώθ ηκε η Εφοροδημο γεροντία, μετά την παραίτηση 3 μελών και στο σχετικό πρακτικό αναφέρετα ι: “Προκειμένου είτα περί συμπληρώσ εως της Εφοροδημο γεροντίας εξ ης παρητήθησ αν τρία εκ των μελών αυτής ήτοι οι κ.κ. Β. Βασιλειάδ ης, Α. Καλπάκης και Φ. Καβουνίδη ς, απεφασίσθ η όπως δια μυστικής ψηφοφορία ς αναπληρωθ ή αύτη των εκλεχθησο μένων μελλόντων να εργασθώσι ν επί εν έτος προς συμπλήρωσ ιν της περιόδου των παραιτηθέ ντων τριών μελών. Επί τούτοις γενομένης τοιαύτης και ψηφολεκτώ ν ονομασθέν των των κ.κ. Γεωργίου Τακά και Θεολόγου … ανεδείχθη σαν Εφοροδημο γέροντες οι κ.κ. Φ. Καβουνίδη ς δια ψήφων 17, Ι. Κοκκαλάς δια ψήφων 17 και Θεολόγος Φούντας δια ψήφων 9 επιλαχόντ ων των κ.κ. Α, Βαρούτη δια ψήφων 7, Δ. Νανάη δια ψήφων 6 και Α. Κελάδη δια ψήφων 4”.

Είναι αξιοσημεί ωτο ότι ο Φ. Καβουνίδη ς ήταν ένα από τα τρία μέλη που παραιτήθη καν, χωρίς να γνωρίζουμ ε τους λόγους, έβαλε πάλι υποψηφιότ ητα και επανεξελέ γη μέλος της Εφοροδημο γεροντίας .

Την Κυριακή 8.1.1912 συγκλήθηκ ε Γενική Συνέλευση των κατοίκων της Τρίγλιας στην Ιερά Μητρόπολη, υπό την προεδρία του Μητροπολί τη Προύσης κ. Δωροθέου (Κώδικας Πρακτικών, σελ. 136) και κατ’ αυτήν, εκτός των άλλων,
… Σκέψεως γενομένης περί εκλογής Εφοροδημο γερόντων και μυστικής ψηφοφορία ς γενομένης ψηφολεκτώ ν δε ορισθέντω ν των κ.κ. Γρ. Παπαδόπου λου και Χριστοφόρ ου Βελισαρίο υ Εφοροδημο γέροντες ανεδείχθη σαν οι κ.κ. Δημήτριος Τακάς δια ψήφων 19, Αναστάσιο ς Βαρούτης δια ψήφων 16, Σταύρος Μποδός δια ψήφων 14, Φίλιππος Καβούνης δια ψήφων 10, Ιωάννης Κοκκαλάς δια ψήφων 10 και Ιορδάνης Πετράκογλ ου δια ψήφων 10 επιλαχόντ ων των κ.κ. Ν. Παπαδόπου λου δια ψήφων 9, Σωκράτους Καλεμκερή δια ψήφων 8, Στεφάνου Μπαμπαρου κτσή δια ψήφων 8, Ηρακλέους Μπαμπαρου κτσή δια ψήφων 8, Γεωργίου Παπάζη δια ψήφων 8, Ιορδάνου Θάνου δια ψήφων 7, Κωνσταντί νου Κονδυλένι ου δια ψήφων 7 και Βασιλείου Ν. Τακά δια ψήφων 7”.

Στο πρακτικό της 21.7.1912 (σελ. 150) έχει καταγραφε ί η παραίτηση του Ταμία Ηρ. Παρουκτσή, για λόγους φιλοτιμία ς, αλλά αυτή δεν έγινε δεκτή από την Εφοροδημο γεροντία και τα καθήκοντα του Ταμία ανατέθηκα ν στον Ιωάννη Κοκκαλά.
Την Τετάρτη 9.1.1913 συγκλήθηκ ε Γενική Συνέλευση των κατοίκων (σελ. 165), υπό την προεδρία του Γενικού Επιτρόπου του Αγίου Προύσας, και, εκτός των άλλων, εκλέχτηκα ν με μυστική ψηφοφορία 3 Εφοροδημο γέροντες, επειδή οι υπόλοιποι τρεις (Δημ. Τακάς, Ιω. Κοκκαλάς και Αναστ. Βαρούτης) θα παρέμεναν για ένα ακόμη χρόνο. Εκλέχτηκα ν οι Ιορδάνης Θάνος (9), Α. Κελάδης (8 ), Λυκ. Τσάκωνας (8 ), αλλά ο Ιορδ. Θάνος δεν δέχτηκε την εκλογή του και εκλέχτηκε ο επιλαχών Ευγ. Καλαφάτης (7). Την επομένη (10.1.1913, σελ. 166) συνεδρίασ ε η Εφοροδημο γεροντία, υπό την προεδρία του ίδιου Επιτρόπου, και διένειμαν τα καθήκοντα των μελών της, ως εξής: Διαχειρισ τής και Γραμματέα ς ο Ευγ. Καλαφάτης,  Ταμίας ο Λυκ. Τσάκωνας και οι λοιποί Σύμβουλοι . Η εποπτεία των Σχολών ανατέθηκε στους Ευγ. Καλαφάτη και Δημ. Τακά, τα κτήματα στους Ιω. Μπαρούτη και Ιω. Κοκκαλά και τα εκκλησιασ τικά στους Αλεξ. Κελάδη και Δημ. Τακά.

Η θητεία αυτής της Εφοροδημο γεροντίας δεν διήρκησε πολύ, όμως, όπως διαπιστών εται από το πρακτικό της Γεν. Συνέλευση ς της 10.5.1913 (σελ. 173), αφού για λόγους κακής οικονομικ ής κατάσταση ς της Κοινότητο ς παραιτήθη καν τα μέλη της Εφοροδημο γεροντίας . Για τη βελτίωση των πόρων της Κοινότητο ς, η Συνέλευση αποφάσισε ομοφώνως να τηρηθεί απαρεγκλί τως ο Κανονισμό ς (Κεφάλαιο Δ’ Περί Πόρων) με προσθήκες σε ότι αφορά στη διατίμηση για Κηδείες, Γάμους, Διαθήκες και Εισιτήρια, όπως αναλυτικά περιγράφο νται στο πρακτικό. Στη συνέχεια, όμως, και ενώ καταγράφε ται η έναρξη της διαδικασί ας εκλογής νέας Εφοροδημο γεροντίας αυτή σταματάει απότομα και το πρακτικό δεν έχει υπογραφεί από τους προκρίτου ς και τους πολίτες, όπως συμβαίνει στις αντίστοιχ ες συνεδριάσ εις.

Τρεις ημέρες αργότερα (13.5.1913, σελ. 176) διαβάζουμ ε ότι συγκροτήθ ηκε Ex Officio Εφοροδημο γεροντία, αν και η προηγούμε νη σελίδα (175) είναι κενή και δεν υπάρχει στοιχείο για τον ορισμό της Ex Officio Εφοροδημο γεροντίας . Στο πρακτικό αυτό καθορίστη καν τα καθήκοντα των μελών της ως ακολούθως: Διαχειρισ τής ο Δημήτριος Κ. Τακάς και Ταμίας ο Δημήτριος Καλεμκερή ς. Επίσης, καθορίστη κε να γίνονται τακτικές συνεδριάσ εις κάθε Πέμπτη και Κυριακή και έκτακτες όποτε απαιτείτα ι.

Στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 6.9.1913 (σελ. 180), που επικυρώθη κε από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Σμύρνης, καταγράφε ται ο διορισμός του Δημητρίου Κ. Τακά ως έμμισθου γραμματέα αντί του ετήσιου μισθού των 25 (είκοσι πέντε) λιρών οθωμανικώ ν, «ένεκεν της … γραφικής και λοιπής κοινοτ. εργασίας των σωματείων αυτής», που θα καταβάλλε ται εξ ημισείας από την Εφοροδημο γεροντία και τη Μοναστηρι ακή Επιτροπή.

Στο πρακτικό της Γεν. Συνέλευση ς της 12.1.1914 (σελ. 190) αποφασίστ ηκε να αναβληθεί η εκλογή Εφοροδημο γεροντίας μέχρι την ολοκλήρωσ η του ελέγχου της διαχείρισ ης της τελευταία ς Εφοροδημο γεροντίας , και ορίστηκε 20ήμερο διάστημα. Ο Αρχιερατι κός Επίτροπος ήλθε στην Τρίγλια την 18.2.1914, κάλεσε το λαό σε Γεν Συνέλευση για την επομένη (19.2.1914, σελ. 194), αλλά μόνο τρεις πολίτες παρουσιάσ τηκαν. Κάλεσε πάλι σε συνεδρίασ η με κλητήρα και κωδωνοκρο υσία αλλά και πάλι δεν προσήλθαν πολίτες. Ο Επίτροπος 1) διέταξε α) τους ιερείς να μοιράσουν σφραγισμέ να ψηφοδέλτι α σε όλους τους πολίτες άνω των 21 ετών, β) τον Γραμματέα Δημ. Τακά να τοιχοκολλ ήσει οδηγίες για την Ψηφοφορία, 2) όρισε την Κυριακή 23.2.1914 ως ημέρα ψηφοφορία ς, 3) σφράγισε κάλπη και την παρέδωσε στους ιερείς και 4) διέταξε τους ιερείς να ανοίξουν την κάλπη, παρουσία αρκετών πολιτών, να καταγράψο υν τα αποτελέσμ ατα σε πρακτικό που θα το στείλουν στην Μητρόπολη .

Στο πρακτικό της 24.2.1914 (σελ. 196) της εφορευτικ ής επιτροπής ψηφοφορία ς (ιερεύς Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, Ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης, πατέρας Βασίλειος Ιωακειμίδ ης και οι Θεολόγος Φούντας και Γεώργιος Α. Τακάς) καταγράφε ται το αποτέλεσμ α της ψηφοφορία ς για την εκλογή νέας Εφοροδημο γεροντίας : Δημ. Κ. Καλεμκερή ς (69), Δ. Κ. Τακάς (59), Δ. Ν. Τακάς (44), Κων. Λούτζογλο υ (42), Νικόλαος Καλπάκης (40) και Σταύρος Φωτίου (39) και επιλαχόντ ες. Στη συνεδρίασ η της 23.3.1914 (σελ. 199) καθορίστη καν τα καθήκοντα των μελών της νέας Εφοροδημο γεροντίας ως ακολούθως: Ταμίας ο Δη. Καλεμκερή ς, Διαχειρισ τής ο Κων. Λούτζογλο υ, και ως ημέρες τακτικών συνεδριάσ εων η Πέμπτη και η Κυριακή και έκτακτες όποτε απαιτηθεί .

Στο πρακτικό της Γεν. Συνέλευση ς της 11.1.1915 (σελ. 215) δεν αναφέρετα ι μεν εκλογή νέας Εφοροδημο γεροντίας , αλλά στην επόμενη σελίδα (216) έχουν καταχωρηθ εί δύο πρακτικά με τίτλους «1η Συνεδρία της Εφοροροδη μογεροντί ας κατά την 13ην Ιανουαρίο υ 1915» και «2α Συνεδρία της 18ης Ιανουαρίο υ 1915», που υποδεικνύ ουν, μάλλον, ότι είχε εκλεγεί νέα Εφοροδημο γεροντία. Για την ιστορία, παρατίθεν ται τα ονόματα των μελών που υπέγραψαν τα δύο πρακτικά: Δημήτριος Ν. Τακάς, Νικ. Καλπάκης, Σταύρος Νικολάου, Κ. Ε. Λούτζογλο υ, και Δημ. Κ. Τακάς. Επίσης, στη σελίδα 218 έχουν καταχωρηθ εί ακόμη δύο πρακτικά με τίτλους τίτλους «3η Συνεδρία της Εφοροροδη μογεροντί ας κατά την πρώτην Μαρτίου 1915» και «4α Συνεδρία της Εφοροροδη μογεροντί ας κατά την 2αν Μαρτίου 1915». Τέλος, στις σελίδες 220 και 221 έχουν καταχωρηθ εί αντίστοιχ α τα πρακτικά της 5ης και της 6ης συνεδρίασ ης, που ήταν οι τελευταίε ς πριν από τον πρώτο διωγμό.
Λόγω της «μετατοπίσεως» των Τριγλιανώ ν στην Προύσα, όπως την αναφέρουν στον Κώδικα Πρακτικών, στην περίοδο 1915-τέλος του 1918, ή «εξορία» ή «πρώτο διωγμό», όπως την ονομάζουν οι απόγονοί τους και οι ιστορικοί, δεν υπάρχουν καταγραφέ ς πρακτικών στον Κώδικά, στην περίοδο αυτή. Στα πρώτα πρακτικά, μετά την επάνοδο των Τριγλιανώ ν στο χωριό, δεν καταγράφε ται συνεδρίασ η εκλογής μελών της Εφοροδημο γεροντίας , αλλά τα μέλη της καταγράφο νται σε πρακτικά των αρχών του 1919 (Νικ. Καλπάκης, Κ. Μακασίκης, Σταύρος Φωτίου, Δημήτριος Ν. Τακάς, Δημ. Χ. Φούντας, Αρμ. Στεργίου).

Η Εφοροδημο γεροντία αυτή υπέβαλε την παραίτησή της στη συνεδρίασ η της Γεν. Συνέλευση ς της 30.6.1919 (σελ. 280) και την 18.7.1919 (σελ. 281) συγκλήθηκ ε νέα Γεν. Συνέλευση, υπό την προεδρία του Αρχ. Επιτρόπου, για την εκλογή νέας Εφοροδημο γεροντίας (Ι. Κρυσταλλί δης 45, Κ. Λούτζογλο υ 31, Χαρίδημος Τιτάγκος 20, Αρμ. Στεργίου 26, Κων. Χ’’Αναστάσης 20, Θεολόγος Φούντας 19, Αθαν Δουμάνης 17). Λίγες μέρες αργότερα (22.7.1919, σελ. 282), η Εφοροδημο γεροντία καθόρισε, με μυστική ψηφοφορία, τα καθήκοντα των μελών της: Ι. Κρυσταλλί δης, πρόεδρος, Κ. Λούτζογλο υ Γεν. Γραμματέα ς, Χαρίδημος Τιτάγκος Ταμίας και Αρμόδιος Στεργίου Διαχειρισ τής. Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 27.8.1919 (σελ. 291) αποφασίστ ηκε, εκτός των άλλων, ότι θα γίνονται τρεις τακτικές συνεδριάσ εις κάθε εβδομάδα (Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή) και έκτακτες όποτε απαιτείτα ι. Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας (σελ. 311) συζητήθηκ ε η επιστολή παραίτηση ς του Ι. Κρυσταλλί δη από το αξίωμα του Προέδρου και με μυστική ψηφοφορία εκλέχτηκε Πρόεδρος ο Θεολ. Φούντας, με 5 ψήφους. Στη συνεδρίασ η της 12.4.1920 (σελ. 322) συζητήθηκ ε το θέμα της αποχώρηση ς του Ι. Κρυσταλλί δη, για λόγους υγείας, καθώς και του Ταμία Χαρίδημου Τιτάγκου, και αποφασίστ ηκε να συνεχίσει το σώμα με τη σύνθεση που έχει, δεδομένου ότι σε τρεις μήνες έληγε η θητεία της Εφοροδημο γεροντίας . Καθήκοντα Ταμία ανέλαβε ο Νικ. Καλπάκης.

Στη συνεδρίασ η της 12.8.1920 (σελ. 331) αποφασίστ ηκε η σύγκληση Γεν. Συνέλευση ς την 16.8.1920 για την εκλογή νέας Εφοροδημο γεροντίας . Η Γεν. Συνέλευση πραγματοπ οιήθηκε την 17.8.1920 (σελ. 332-333), υπό την προεδρία του Γεν. Αρχιερατι κού Επιτρόπου, και συζητήθηκ αν, μεταξύ άλλων, 1) η παραίτηση της Διοικητικ ής Επιτροπής από τον Πρόεδρό της Κ. Κονδυλένι ο [η Διοικητικ ή Επιτροπή αναφέρετα ι ως όργανο σε πρακτικό της 2.7.1920 (σελ. 327) και σε άλλο στη σελ. 329 και πιθανώς είχε δημιουργη θεί από την Ελλ. Διοίκηση της περιοχής], 2) η πρόταση του Επιτρόπου να διοικεί τα του τόπου η Εφοροδημο γεροντία που θα εκλεγεί, 3) η νέα Εφοροδημο γεροντία να είναι εννεαμελή ς. Ακολούθησ ε η εκλογή των μελών της νέας Εφοροδημο γεροντίας και εκλέχτηκα ν με μυστική ψηφοφορία οι: Κ. Κονδυλένι ος, 50, Γεωρ. Τακάς 47, Νικ. Καλπάκης 47, Κων. Μακασίκης 44, Σωκρ. Καλεμκερή ς 47, Αρμ Στεργίου 42, Αλεξ. Μαστραντώ νης 39, Θεολ. Φούντας 38, Κων. Λούτζογλο υ 37, Νικ. Παπαδόπου λος 37. Την επομένη (18.8.1920, σελ. 334) συνεδρίασ ε τη Εφοροδημο γεροντία, υπό την προεδρία του Αρχ. Επιτρόπου, και εξελέγη Ο Κ. Κονδυλένι ος Πρόεδρος, ο Σ. Καλεμκερή ς Αντιπρόεδ ρος, ο Κων. Λούτζογλο υ Γεν. Γραμματέα ς, ο Νικ. Καλπάκης Ταμίας και ο Αρμόδιος Στεργίου Διαχειρισ τής. Επίσης, αποφασίστ ηκε να χωριστεί το καθαρώς Εφοριακό Ταμείο από το Κοινοτικό γενικότερ ης φύσεως και ορίστηκε Ταμίας ο Κ. Μακασίκης, Διαχειρισ τής ο Αλεξ. Μαστραντώ νης και Γραμματέα ς ο Γ. Τακάς. Στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 24.8.1920 (σελ. 335) αποφασίστ ηκε, εκτός των άλλων,  να σταλεί επιτροπή στα Μουδανιά, για να διατυπώσε ι στον Μέραρχο τις σκέψεις σχετικά με τη διοίκηση του τόπου. Στο πρακτικό της 7.1.1921 (σελ. 351) της Εφοροδημο γεροντίας , υπό την προεδρία του Γεν. Αρχ. Επιτρόπου,  καταχωρήθ ηκε 1) η αμετάκλητ η παραίτηση του Ν. Καλπάκη από το Ταμείο των Σχολών, λόγω πολλών ασχολιών, και διορίστηκ ε ο Αλεξ. Μαστραντώ νης, 2) η διαχείρισ η του Κοινοτικο ύ Ταμείου ανατέθηκε στον Κ. Λούτζογλο υ και 3) η παραίτηση του Κ. Μακασίκη από τα καθήκοντα του Κοινοτικο ύ Ταμία και στη θέση του εξελέγη ο Σ. Καλεμκερή ς.

Στη συνεδρίασ η της Γεν. Συνέλευση ς της 22.8.1921 (σελ. 370-371), υπό την προεδρία του παπά Χρήστου Σταυρίδου, για την εκλογή νέας Εφοροδημο γεροντίας , εκλέχτηκα ν οι Κ. Κονδυλένι ος 36, Βασιλ. Βασιλειάδ ης 34, Γεωρ. Τακάς 34, Σωκρ. Καλεμκερή ς 31, Αρμ. Στέργιος 27, Γεωρ. Κασούρης 26, Κων. Λούτζογλο υ 23 και επιλαχόντ ες. Όπως διαπιστών εται, η συνεδρίασ η της Γεν. Συνέλευση ς είχε πρόεδρο ιερέα, χωρίς να γνωρίζουμ ε αν αυτός είχε την πληρεξουσ ιότητα του Μητροπολί τη και  η νέα Εφοροδημο γεροντία που εξελέγη ήταν επταμελής .

Αυτή ήταν και η τελευταία Εφοροδημο γεροντία, που διοίκησε την Τρίγλια, αφού τον Αύγουστο του επόμενου έτους (1922) οι Τριγλιανο ί εγκατέλει ψαν την πατρίδα τους, με τη βοήθεια του Φίλιππου Καβουνίδη, για να γλυτώσουν από το σφαγιασμό και τη λεηλασία των Τσετών και του στρατού του Κεμάλ Ατατούρκ, μετά την υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού.

Σελίδες: 1 [2] 3 4 ... 10