Αποστολέας Θέμα: Οι Τριγλιανοί στα ξένα, του Σταύρου Μαργαρίτη  (Αναγνώστηκε 728 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 69
  • -Λάβατε: 39
  • Μηνύματα: 651
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 51
  • Φύλο: Άντρας
Οι Τριγλιανο ί στα ξένα

Ένα είδος που χαρακτήρι ζε τους Τριγλιανο ύς ήτο και η ξενιτιά. Οι νέοι της Τρίγλιας ξενιτευότ ανε πολύ στην Αμερική, στον Καναδά και σε πολλά άλλα μέρη της υδρογείου . Τώρα βέβαια τους ανάγκαζε και το στρατιωτι κό της Τουρκίας αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι μόνο γι’ αυτό, διότι και άλλα μέρη αντιμετώπ ιζαν αυτό το ζήτημα του στρατού. Ήτο τέτοια η κλήση από τη φύση τους, το να ξενιτεύον ται και στην ξενιτιά που πήγαιναν εκτός από την αποκατάστ αση τους δεν ξεχνούσαν και τους εδώ διαμένοντ ας, δικούς τους, και τους έστελναν χρηματικά ποσά δια την αγορά κτημάτων, για το κτίσιμο των σπιτιών και για την αγορά της στρατιωτι κής τους θητείας διότι σ’ ένα σπίτι αν ήσαν τρεις και ο ένας έφευγε, οι άλλοι δύο έπρεπε να υπηρετήσο υν στον Τούρκικο στρατό. Γι’ αυτό και πλήρωναν το λεγόμενο πεντέλι, 45 χρυσές λύρες αν δεν ήθελαν να παν να υπηρετήσο υν.
Έπειτα στην προσφυγιά του 1922 στην Μικρασιατ ική καταστροφ ή βοήθησαν πάρα πολύ τους συμπατριώ τες τους. Είχαν στείλει πολύ χρήμα για την αποκατάστ αση τους και εν συνεχεία στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο στην λήξη του, εκτός από δέματα τροφίμων και ρουχισμό έστελναν και πολύ χρήμα.
Εν συνεχεία και μετά τον πόλεμο που είχαν τακτοποιη θεί τα πράγματα κατέφθασα ν πολλοί Τριγλιανο ί από τα ξένα, από την  Αμερική, από τον Καναδά, και από άλλα μέρη.
Ήρθαν πλέον γέροντες για να αφήσουν και την τελευταία τους πνοή στην  πατρίδα.
Εκτός από τους γέροντες κατέφθασα ν και πολλοί νέοι με τα παιδιά τους για να γνωρίσουν και αυτά την καταγωγή των πατεράδων τους.
Απ’ αυτά όλα βγαίνει στο συμπέρασμ α ότι ήταν άνθρωποι εργατικοί και προοδευτι κοί που λάτρευαν την οικογένει α και την πατρίδα τους, διότι από άλλα μέρη που ξενιτευόν τουσαν δεν είχαν αυτά τα προτερήμα τα έπεφταν σε καταχρήσε ις, χαρτοπαιγ νίες, αλκοολισμ ούς και το φινάλε ήτο να εξολοθρευ τούν, εξαφανισθ ούν, από της γης την όψη, πράγμα που  κανένας ξενιτεμέν ος Τριγλιανό ς δεν είχε φτάσει σ’ αυτό το σημείο.


Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς, Τρίγλια 1912 - Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς 1995.
(από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο αρχείου)