Αποστολέας Θέμα: ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ - Ο Σωζοπολίτης μεγάλος ζωγράφος  (Αναγνώστηκε 2333 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 69
  • -Λάβατε: 39
  • Μηνύματα: 651
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 51
  • Φύλο: Άντρας
Γουναρόπουλος Γιώργος
(1890-1977)
Ο Σωζοπολίτ ης μεγάλος ζωγράφος

Γουναρόπουλος Γιώργος (G. Gounaro, 1890 -1977):
Μεγάλος ‘Έλληνας ζωγράφος.
Δεν ήταν ραφηνιώτη ς, αλλά αγάπησε την Ραφήνα και έζησε χρόνια σ' αυτήν.

Γεννήθηκε στη Σωζόπολη της Βουλγαρίας. H Σωζόπολη, πόλη στην νότια άκρη του κόλπου του Πύργου (Μπουργκάζ), ήταν παλιό ελληνικό κέντρο με Μητρόπολη .   Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές στον Πύργο της Βουλγαρία ς. Το 1904 η οικογένει ά του, όπως και άλλες οικογένει ες από την Ανατολική Ρωμυλία, αναγκάστη κε να μετακομίσ ει στην Ελλάδα.

Επειδή είχε μεγάλο ταλέντο στη ζωγραφική έδωσε εξετάσεις το 1907 και έγινε δεκτός στο Σχολείο Καλών Τεχνών Αθηνών (τη κατόπιν Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών). Σπούδασε προοπτική, σκηνογραφ ία, ζωγραφική . Από την  έναρξη των Βαλκανικώ ν Πολέμων και μέχρι το τέλος του Α’ Παγκοσμίο υ Πολέμου, υπηρέτησε επανειλλη μένα στον Ελληνικό Στρατό.  Σ’ αυτήν  την περίοδο, φιλοτέχνη σε πολεμικές σκηνές, όπως και άλλοι ζωγράφοι.

Το 1919 με υποτροφία από τον Αβερώφειο Διαγωνισμ ό έφυγε για το Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του, παρακολου θώντας ταυτόχρον α τα καλλιτεχν ικά ρεύματα της εποχής του. Το 1924 άνοιξε δικό του ατελιέ στο Παρίσι. Συμμετείχ ε σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στο Παρίσι και στην Ελλάδα.

Το 1931 επέστρεψε στην Αθήνα και εγκαταστά θηκε στα Άνω Ιλίσια. Παντρεύτη κε την μουσικοσυ νθέτρια Μαρία Πρωΐου από τη Χίο. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Ηλία. Η Μαρία Πρωΐου, ίσως, να  ήταν συγγενής του Στέφανου Πέρρη. Έμεινε μόνιμα στην Ελλάδα, όπου συνέχισε να συμμετέχε ι σε εκθέσεις, ατομικές και ομαδικές, να εικονογρα φεί βιβλία και να φιλοτεχνε ί σκηνικά θεατρικών παραστάσε ων.
Το 1937 και επί δύο έτη διακόσμησ ε την αίθουσα συνεδριάσ εων του Δημοτικού Συμβουλίο υ του Δημαρχιακ ού Μεγάρου Αθηνών. Είναι μια μοναδική τοιχογραφ ία  με θέματα παρμένα από την ιστορία της ελληνικής πρωτεύουσ ας.

Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίο υ Πολέμου η φήμη του άρχισε να απλώνεται . Γίνεται γνωστός παγκοσμίω ς, λαμβάνει μέρος σε εκθέσεις (Στοκχόλμη, Νέα Υόρκη, Γκέτεμπορ γκ Σουηδίας, Άαχεν Γερμανίας, Σάο Πάολο, Αμμόχωστο ς, Αλεξάνδρε ια, Βρυξέλες, Μπουένος Άιρες, κ.ά.).

Υπήρξε μοναδικός στην τεχνοτροπ ία του. Οι πίνακές του έχουν χαρακτήρα: εξαϋλωμέν ες μορφές, λιτές γραμμές, ονειρώδη χρώματα θαλασσινά, κιτρινοκό κκινα έως ιώδη. Τα έργα του είναι όμορφες γυναικείε ς μορφές, δέντρα, νεκρές φύσεις, ψάρια, όστρακα, κ.ά.

Ο Γιώργος Γουναρόπο υλος είναι ο πρώτος που ανακάλυψε το μεγάλο λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο.
Ένα κομμάτι της ζωής του ήταν η Ραφήνα. Έμενε σ’ ένα σπίτι του συνοικισμού στο τέλος της οδού Αθηνών. Αγαπούσε τους απλούς ανθρώπους και, ιδιαίτερα, τους ανθρώπους του λιμανιού. 

Στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης», Ιούνιος 1956 «Μια ώρα με το Γ.  Γουναρόπο υλο», μεταξύ των άλλων αναφέρετα ι: «…ο ζωγράφος αυτός είναι ένα σοβαρότατ ο υπόδειγμα εργατικότ ητας για τους νέους ζωγράφους . Παρατά την δουλειά του καμιά μέρα, κυρίως τις Κυριακές, για να ξεκουραστ εί σε κάποια ακρογιαλι ά. Προτιμά τη Ραφήνα. Αυτός γεννημένο ς σε μια άγρια θρακιώτικ η ακρογιαλι ά δεν μπορεί να ξεχάσει ότι δέθηκε με τις πρώτες εντυπώσει ς του. Το ψάρεμα φαίνεται να τον ξεκουράζε ι και να τον διασκεδάζ ει». 

O Tάσος Ζάππας στο βιβλίο «Ψαράδες», Εκδόσεις Αλκαίος 1973 γράφει:
«Περνούσα κάποτε με χιονιά από τη Ραφήνα για την Εύβοια. Έριχνε νερόχιονο, κρύο φοβερό, κι ωστόσο στο κεφαλόσκα λο του λιμανιού, εκεί που τελειώνει ο λιμενοβρα χίονας, στην πλώρη του τσιμεντόπ λοιου, ένας άνθρωπος τυλιγμένο ς με παλτό, νιτσεράδα και μουσαμαδέ νιο καπέλο στο κεφάλι, ψάρευε υπομονετι κά με την καθετή του, ωσάν τίποτα να μην έτρεχε γύρω του. Έτσι, καθώς τον έβλεπα  τυλιγμένο ν στις μουσαμαδι ές του, μου έμοιαζε σαν εκείνους τους ντεσπεράτ ους ναυαγοσώσ τες της Μάγχης, αυτούς τους εθελοντές των κυμάτων, που αφήνουν τις φουρτούνε ς και τις βαρυχειμω νιές. Κι αυτός ο ατάραχος και τόσο υπομονετι κός ψαράς είταν ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος Γουναρόπο υλος, που έχει βαθύτατον έρωτα με τη θάλασσα και το ψάρεμα. Κι άλλες φορές, κατοπινά, τον πήρε το μάτι μου να ψαρεύει στην ίδια θέση μ’ όποιον καιρό».         
     
Η εφημερίδα «Μελτέμι αλλαγής» της Ραφήνας, Σεπτέμβριος 1977, αρ. φύλλου 2 έγραφε:
«Όλες οι εφημερίδε ς και τα περιοδικά έγραψαν για το μεγάλο Έλληνα ζωγράφο Γ.Γουναρό πουλο (Γουναρό) που πέθανε στα μέσα του Αυγούστου . Αγαπούσε την Ραφήνα και το λαό της, έμενε τις πιο πολλές μέρες του χρόνου. Τον γνωρίσαμε σαν λάτρη της θάλασσας, ακούραστο ερασιτέχν η ψαρά, μεγάλη ψυχή».

Πέθανε στις 17 Αυγούστου 1977 και κηδεύτηκε στο Νεκροταφε ίο Ζωγράφου. Το 1978 ο γιος του, Ηλίας Γουναρόπο υλος, δώρισε το σπίτι του μεγάλου ζωγράφου, όπου ήταν και το εργαστήρι ό του στο Δήμο Ζωγράφου και έγινε το Μουσείο Γιώργου Γουναρόπο υλου.

Η Ραφήνα τίμησε το μεγάλο ζωγράφο δίνοντας το όνομά του στον μικρό πεζόδρομο μεταξύ του γηπέδου και του Δημαρχιακ ού Μεγάρου.

Στάθης Δημητρακό ς