Συνδεδεμένες εκδηλώσεις

  • κινηματογραφική παράσταση: 20 Ιανουάριος 2014

Αποστολέας Θέμα: ΤΑΙΝΙΑ''ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ''  (Αναγνώστηκε 270 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 0
  • -Λάβατε: 6
  • Μηνύματα: 16
  • Age: 38
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 8
  • Φύλο: Γυναίκα
    • chryssametalcreations
ΤΑΙΝΙΑ''ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ''
« στις: 21 Ιανουάριος 2014, 11:39:35 μμ »
Το παράρτημα του συλλόγου απανταχού Τριγλιανών σεβόμενο την επιθυμία των μελών του για ποιοτικές κινηματογραφικές παραστάσεις διοργάνωσε εξόρμηση στις 20/1/14 στη Θεσσαλονίκη για την παρακολούθηση της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη ''Μικρά Αγγλία''.
Μετά από την παρακολούθηση μιας πραγματικά υπέροχης ταινία με πολλά μηνύματα  τα μέλη ζήτησαν και νέα εξόρμηση η οποία θα προγραμματιστεί το επόμενο διάστημα.


Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Υπεύθυνος Ενότητας
  • ***
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 25
  • -Λάβατε: 39
  • Μηνύματα: 118
  • Τόπος: Θεσσαλονίκη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 40
  • Φύλο: Άντρας
Απ: ΤΑΙΝΙΑ''ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ''
« Απάντηση #1 στις: 22 Ιανουάριος 2014, 11:03:59 μμ »
(τμήμα από την κριτική της Χριστίνας Λιάπη από το www.e-go.gr)

Η «Μικρά Αγγλία» είναι η εμπορικά δραστήρια Άνδρος της δεκαετίας του '30 και του '40, ένα νησί κατά κάποιο τρόπο δίχως άνδρες: οι περισσότεροι είναι ναυτικοί που θαλασσοδέρνονται το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου προσπαθώντας να βγάλουν τα προς το ζην, αφήνοντας τις γυναίκες τους να ζουν σαν χήρες πλην των λίγων εβδομάδων που τους υποδέχονται πίσω και πρέπει να βρουν τρόπο να συνυπάρξουν και να γεφυρώσουν τα χάσματα αναμεταξύ τους πριν το επόμενο μεγάλο ταξίδι.
Εξαιρετική σε επίπεδο ανασύστασης εποχής και παραγωγής (ιδιαίτερα όσον αφορά τα σκηνικά του Αντώνη Δαγκλίδη και τα κοστούμια της Γιούλας Ζωιοπούλου), και αφοπλιστικά έντιμη στις προθέσεις της, η «Μικρά Αγγλία» ντύνει την ιστορία της με πανέμορφες εικόνες (η φωτογραφία είναι του Σίμου Σακερτζή), υπέροχη μουσική από την Κατερίνα Πολέμη και μπόλικη αυθεντική ατμόσφαιρα για να δημιουργήσει πειστικά μια κοινωνία που καταδικάζει τους άνδρες να είναι απόντες από την ζωή τους (ή, ενίοτε, να έχουν παραπάνω από μία ζωή) και τις γυναίκες να αναμετρώνται για χρόνια με τη μοναξιά τους.
Όπως και οι «Νύφες» μερικά χρόνια πριν, έτσι και εδώ ο Παντελής Βούλγαρης δείχνει τη μαεστρία του στον ευαίσθητο χειρισμό μιας τόσο συναισθηματικής και μελαγχολικής ιστορίας, και των κρυφών ανθρώπινων παθών και πόθων στο κέντρο της, χωρίς να πέφτει στην παγίδα του μελοδραματισμού ή του υπερβολικού λυρισμού. Χρησιμοποιεί το τοπίο οργανικά χωρίς να το ευτελίζει σε καρτποσταλικές εικόνες, κινηματογραφεί με κλασικό τρόπο αλλά και απέραντη τρυφερότητα, και κινείται με άνεση από τις μικρές λεπτομέρειες που χρωματίζουν μια ζωή, στις πιέσεις που αυτή η ζωή δέχεται από τον μικρόκοσμό της αλλά και από τις ιστορικο-πολιτικές εξελίξεις του έξω κόσμου, παραδίδοντας μια ταινία που είναι προσβάσιμη στο ευρύ κοινό δίχως καλλιτεχνικές εκπτώσεις.
Καθοδηγεί, τέλος, τους ηθοποιούς του σε αξιοπρεπείς, και σε μερικές περιπτώσεις πλήρεις και συγκινητικές ερμηνείες. Όλοι οι δεύτεροι ρόλοι ζωντανεύουν χάρη σε διαλεχτούς ηθοποιούς (Αννέζα Παπαδοπούλου, Βασίλης Βασιλάκης, Χρήστος Καλαβρούζος, Κατερίνα Αντωνακάκη, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Αγγελική Παπαθεμελή, και Ειρήνη Ιγγλέση), όπως διαλεχτή αποδεικνύεται και η κεντρική τετράδα, νέοι ηθοποιοί και στην περίπτωση των δύο κοριτσιών πρωτοεμφανιζόμενες.
Η μεν Σοφία Κόκαλη ωριμάζει υπέροχα τη Μόσχα της από εκρηκτική παιδούλα σε μια γυναίκα τσακισμένη, ενώ η Πηνελόπη Τσιλίκα ανταποκρίνεται ολοένα και καλύτερα στις δραματικές απαιτήσεις του ρόλου της - μαζί, φτιάχνουν μια μεστή, βαθιά αδελφική σχέση που αντέχει και συγκινεί.