Αποστολέας Θέμα: Τριάντα ώρες, στην πατρίδα μου, την Τρίγλια το Φεβρουάριο του 2018  (Αναγνώστηκε 827 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ***
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 47
  • -Λάβατε: 91
  • Μηνύματα: 318
  • Τόπος: Θεσσαλονίκη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 93
  • Φύλο: Άντρας
Πριν δύο μήνες δέχθηκα ένα mail στον υπολογιστ ή μου. Προέρχοντ αν από την Τουρκία, από την κα Σεμιχά, που γεννήθηκε στην Τρίγλια και με απλά λόγια έλεγε πως μερικοί νέοι άνθρωποι που αγαπάνε την Τρίγλια, συστήσανε έναν τοπικό πολιτιστι κό σύλλογο για την ιστορία, τη διατήρηση της πολιτιστι κής κληρονομι άς, την ανάπτυξη της περιοχής, τον τουρισμό κλπ. Προτείναν ε στο Σύλλογό μας αρχικά να γνωριστού με και στη συνέχεια θα προκύψουν θέματα για συνεργασί α.

Εμείς με τη σειρά μας, σαν Σύλλογος, απαντήσαμ ε πως είμαστε ανοικτοί σε γνωριμία και σε μελλοντικ ές ενδεχόμεν ες συνεργασί ες. Ποτέ όμως δεν περίμενα ότι η γνωριμία θα ήταν τόσο κοντά.

Όταν ο φίλος μου από τη Βέροια Γιώργος Κοτζαερίδ ης, μου είπε πως ετοίμαζε μια εκδρομή στα Κουβούκλι α με δύο διανυκτερ εύσεις στην Προύσα με την ευκαιρία της παρουσίασ ης εκεί του νέου του βιβλίου, άρχισα να το σκέφτομαι . Ήθελα να πραγματοπ οιήσω μια παλιά μου επιθυμία, να κοιμηθώ και να ξυπνήσω στον τόπο του πατέρα μου και των παππούδων μου. Αυτή ήταν η ευκαιρία! Ένα ταξίδι χωρίς πρόσθετες ευθύνες, αφού θα ταξίδευα μόνος! Οι συνθήκες φαινόταν ιδανικές. Δήλωσα αμέσως συμμετοχή με την προϋπόθεσ η να μείνω μόνο το δεύτερο βράδυ στην Προύσα. Η πρώτη μέρα θα ήταν αφιερωμέν η στην πατρίδα. Μάλιστα, έκλεισα ξενοδοχεί ο στην Τρίγλια, επάνω στον ντερέ, τριάντα μέτρα πιο ψηλά από το σπίτι του παππού μου, στην ίδια μεριά του δρόμου. Το ξενοδοχεί ο ήταν ένα παλιό αλλά καλά συντηρημέ νο σπίτι από τα τρίπατα ελληνικά σπίτια της Τρίγλιας.

Όσο πλησίαζαν οι μέρες, αντί να χαίρομαι με την προσμονή του ταξιδιού, άρχισα να έχω αμφιβολίε ς.  Μήπως να μην πήγαινα τώρα. Μήπως να μην πήγαινα μόνος. Τι θα γίνει αν με δουν να βγάζω νυκτερινέ ς φωτογραφί ες, μήπως φανώ ύποπτος; Εκεί δεν ξέρω κανένα. Που να με θυμηθεί ο παλιός δήμαρχος που είχε την ταβέρνα; Ο Αλί, ο Τουρκοκρη τικός από τα Μουδανιά θα με θυμάται; Όμως, έπρεπε να κάνω αυτό το ταξίδι. Έπρεπε να γνωρίσω τα νέα αυτά παιδιά που ενδιαφέρο νται για τον τόπο τους και με προσκάλεσ αν. Μία επαφή και γνωριμία θα βοηθήσει και τους δύο συλλόγους . Τους έγραψα πως θα τους επισκεφθώ και αυτοί αμέσως ανταποκρί θηκαν με χαρά!   

Το πούλμαν από τη Βέροια έφθασε σχεδόν γεμάτο στη Θεσσαλονί κη στις 9 το βράδυ. Δεν γνώριζα κανέναν εκτός από το φίλο μου το Γιώργο που είναι αγαπητός σε όλους.  Το βράδυ κύλησε χωρίς δυσκολίες με ένα μεγάλο διάλειμμα από τον ύπνο, όταν το φέρυ περνούσε στις 3 τη νύχτα από την Καλλίπολη στην Λάμψακο.  Λίγο μετά το ξημέρωμα κάναμε στάση για πρωινό καφέ στην Απολλωνιά δα και επισκεφθή καμε την εκκλησία του Αγίου Παντελεήμ ονος που έγινε πολιτιστι κό κέντρο. Είχα επισκεφθε ί άλλες δυο τρεις φορές την Απολλωνιά δα, όμως τώρα το μυαλό μου ήταν στην Τρίγλια.  Ο Γιώργος που τους έχει όλους φίλους είχε κανονίσει για μένα. «Ο Μουσταφά θα σε πάει. Δώστου κι εσύ κάτι για τις βενζίνες…».
Ο Μουσταφά ήταν γύρω στα 60. Χαμογελασ τός και πρόσχαρος . Όμως δεν ήξερε καμμιά ξένη γλώσσα. Αυτό δεν μας εμπόδισε να μιλάμε στο δρόμο με τον τρόπο που όλοι βρίσκουν να επικοινων ήσουν. Ο καιρός όμως ήταν βαρύς. Συννεφιά και κατά καιρούς «το πήγαινε για βροχή». Θερμοκρασ ία λίγο χαμηλότερ α από 10 βαθμούς. Με πήγε στο ξενοδοχεί ο! Τον ευχαρίστη σα όπως έπρεπε. Το ξενοδοχεί ο είχε τα τελείως απαραίτητ α! Στο ισόγειο ο χώρος με τα τραπέζια για το πρωινό, την κουζίνα αλλά και τη reception . Επάνω τα δωμάτια. Εγώ έμεινα στον πρώτο όροφο. Το δωμάτιο καθαρό και περιποιημ ένο με σύγχρονο και άνετο μπάνιο, air condition και τηλεόραση . Είχε δύο παράθυρα μπροστά στο ντερέ και ένα μικρό  μακρόστεν ο παράθυρο  στο πλάι, αφού ο όροφος εξείχε από το ισόγειο και είχε σαχνισιά! Η κυρία μου άνοιξε το air condition στους 28 βαθμούς. Μέχρι που έφυγα δεν το πείραξα. Το δωμάτιο ήταν ζεστό. Άφησα τα πράγματα και πήρα το σακίδιο. Μια γλυκειά αναστάτωσ η κυρίευσε τη ψυχή μου. Επιτέλους,  θα περπατήσω στην Τρίγλια…

Είχα μια ώρα μέχρι το ραντεβού στις 12. Ανέβηκα λίγο πιο πάνω στο ντερέ και πέρασα τη διασταύρω ση για τα Μουδανιά. Μετά έβγαλα το κινητό μου και το έβαλα στο video. Άρχισε να  «γράφει». Έτσι περπάτησα το ντερέ μέχρι τη θάλασσα σχεδόν στη μέση του δρόμου. Αυτό το βίντεο θα βοηθήσει πολύ την Ευγενία, σκέφτηκα, αφού δείχνει όλα τα σπίτια του ντερέ. Η βόλτα αυτή με ανανέωσε, κοίταζα κι εγώ δεξιά κι αριστερά, να ό φούρνος του Προύσαλη, να και το σπίτι του Μουμτζή κλπ κλπ,

Ήμουν συνεπής στο ραντεβού μου. Πίσω στο ξενοδοχεί ο  με περίμενε η Γκιούλ και η Σεμιχά. Πρώτα η Γκιουλ με ρώτησε στα αγγλικά αν είμαι αυτός που περιμέναν ε, μου είπε καλωσήρθε ς (γουέλκαμ) και μετά με γνώρισε στην πρόεδρο τη Σεμιχά που μου είπε κι αυτή καλωσήλθε ς (χοσκελντι νιζ). Δεν άργησαν να πλαισιώσο υν την ομάδα ο μουχτάρης Σουλειμαν και ο σύζυγος της Γκιούλ, Μουζαφέρτ . Καθήσαμε σε ένα από τα τραπέζια του μικρού ξενοδοχεί ου. Μιλούσε η Σεμιχά,  ο Μουζαφέρτ μετέφραζε στα αγγλικά και τουρκικά. Συμμετείχ αν όλοι. Συνέχισα εγώ, λέγοντας πως είμαι χαρούμενο ς που βρίσκομαι στο μέρος που γεννήθηκε ο πατέρας μου και που εσείς με καλωσορίζ ετε με χαμόγελα και ανοιχτή αγκαλιά. Έδωσα στη Σεμιχά ως δώρο ένα βιβλίο με τα οθωμανικά μνημεία της Θεσσαλονί κης που είναι κι αυτά πολιτιστι κή κληρονομι ά από το παρελθόν και ζητούν το σεβασμό μας. Μου απάντησαν πως χαίρονται πολύ που γνωριζόμα στε και προσβλέπο υν στη συνεργασί α των συλλόγων αφού ο δικός μας σύλλογος έχει πολλά χρόνια πείρας στην συγκέντρω ση και διάσωση αρχειακού υλικού ενώ αυτοί τώρα ξεκινούν και χρειάζοντ αι αυτές τις πρακτικές . Μου εξήγησαν ότι η Τρίγλια εποικήθηκ ε κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών από πρόσφυγες από Κρήτη, Σέρρες, Θεσσαλονί κη και άλλα μέρη. Μετά τους μίλησα για την ιστορία του δικού μας συλλόγου και σκιαγράφη σα τις κατηγορίε ς των αρχείων που υπάρχουν και αφορούν την Τρίγλια. Έδειχναν εντυπωσια σμένοι από τον όγκο και τη σημασία του υλικού αυτού. Μετά μιλήσανε για το δικό τους σύλλογο που γεννήθηκε το 2017 και τους στόχους που είναι αφενός πολιτιστι κοί (διάσωση και αναδειξη πολιτιστι κής κληρονομι άς και ιστορίας του τόπου) αλλά και αναπτυξια κοί (προώθηση τουρισμού και άλλα). Τους είπα ότι θα χαρώ να γνωριστού με και με τα άλλα μέλη του συμβουλίο υ και όταν ερχόμαστε στην Τρίγλια να μας υποδέχεστ ε εσείς με χαμόγελα! Τους κάλεσα και στη Νέα Τρίγλια και Θεσσαλονί κη για γνωριμία. Όσο μιλούσαμε το τσάι, ο καφές και τα συνοδευτι κά ήταν στο τραπέζι μας. Τα πρόσωπά τους ήταν χαρούμενα και έδειχναν έντονα την επιθυμία της επικοινων ίας μαζί μας. Πολύ φιλικό και αυθόρμητο το κλίμα της επικοινων ίας. Δεν υπήρχε κάτι ψεύτικο τυπικό ή επιτηδευμ ένο. Μετά με ρώτησαν ποιο πρόγραμμα έχω. Μου πρότειναν να πάμε για φαγητό. Αρνήθηκα ευγενικά. Θέλεις να σε πάμε κάπου; Δεν έχασα την ευκαιρία και είπα: Έχω πάει σχεδόν παντού όμως δεν πήγα σε δύο μέρη: στη μονή Πελεκητής και στον Αη Σωτήρα (μονή Βαθέως Ρύακος) πιστεύοντ ας πως είναι απίθανο να ξέρουν που βρίσκοντα ι. Άρχισαν να μιλάνε τουρκικά και καταλάβαι να ότι προσπαθού σαν να βεβαιωθού ν για τις τοποθεσίε ς και τη μετακίνησ η. Εντάξει, μου λένε. Θέλεις να πάμε τώρα; Με ξάφνιασε. Δεν το πίστευα. Μήπως δεν καταλάβαι να καλά. Δώσαμε ραντεβού σε 15 λεπτά. Γύρισαν με ένα τετρακίνη το Suzuki και οδηγό τον Σουλειμαν . Πάντα με το χαμόγελο ο Σουλειμάν και διέκρινα μια προθυμία να εξυπηρετή σει. Ήταν ο άνθρωπος για όλα! Η Σεμιχά και η Γκιούλ φρόντισαν να προμηθευτ ούν σιμίτια, μπουρέκια και νερά. Μια μικρή εκδρομή.

Σουλειμάν,Μουζαφέρτ,Βασίλειος,Σεμιχά,Γκιούλ, αδελφός Σεμιχά       Σουλειμάν,Μουζαφέρτ,Γκιούλ,Βασίλειος,Σεμιχά, αδελφός Σεμιχά

Χωρέσαμε 5 άτομα στο Suzuki και με βάλανε στη θέση του συνοδηγού . Κάναμε μια στάση στη μονή των Πατέρων. Κατεβήκαμ ε από το όχημα και είδαμε την είσοδο της μονής, Ο σκύλος από μέσα γαύγιζε πεισματικ ά. Υποσχέθηκ α να τους στείλω την μετάφραση από το κείμενο στο υπέρθυρο. Αφήσαμε δεξιά τα νεκροταφε ία. Βγήκαμε από την Τρίγλια και πήραμε το δρόμο από όπου με έφερε το πρωί ο Μουσταφά. Αριστερά μας το Γυαλί Τσιφλίκι. Εμείς όμως στρίψαμε δεξιά μέσα από λασπωμένο υς δρόμους. Σταμάτήσα με και μιλήσαμε με βοσκούς της περιοχής. Ανεβήκαμε στην κορυφή ενός λόφου που υπάρχουν τα απομεινάρ ια ενός ανεμόμυλο υ και μια κεραία εκπομπής. Το κρύο τσουχτερό και ο αέρας δυνατός. Κατηφορίσ αμε προς τη θάλασσα. Ο λόφος ήταν απόκρημνο ς. Ο μικρός κόλπος ακριβως από κάτω, πολύ όμορφος.

Σκελετός ανεμόμυλο υ στην κορυφή του λόφου                                     Σεμιχά,Μουζαφερ,Βασίλειος,Γκιούλ,Σουλειμάν στον απόκρημνο λόφο

Ξαναμπήκαμε στο όχημα και μετά από δεκάλεπτη διαδρομή μπήκαμε σε πευκόφυτο δάσος εξαιρετικ ής ομορφιάς. Ο δρόμος ήταν φραγμένος με σιδερένια πόρτα. Αφήσαμε το όχημα και περπατήσα με είκοσι λεπτά. Βρεθήκαμε σε ένα μαντρί που μάλλον έκρυβε χοίρους αν καταλαβαί νω καλά τις κραυγές των ζώων. Δίπλα στο μαντρί έστεκαν οι τέσσερεις τοίχοι από το καθολικό της μονής Πελεκητής . Η οροφή δεν υπήρχε. Μόνο ο τρούλος πάνω από το ιερό. Ο Σουλειμαν τράβηξε στην άκρη ένα σιδερένιο κρεβάτι που έφραζε την είσοδο της εκκλησίας . Έκανα το πρώτο βήμα και βρέθηκα έκπληκτος μέσα στο ναό. Ένοιωσα σαν να είμαι ο πρώτος χριστιανό ς επισκέπτη ς εδώ και πολλά πολλά χρόνια, σα να με περίμενε η εκκλησία. Ένοιωσα συγκίνηση .  Έβγαλα φωτογραφί ες από το εσωτερικό και το εξωτερικό της εκκλησίας . Με βαριά καρδιά εγκατέλει ψα την περιοχή.  Ο Σουλειμάν τράβηξε πάλι το κρεβάτι στην είσοδο. Από τους πέντε μόνο ο Σουλειμάν το ήξερε το μέρος. Οι άλλοι όπως κι εγώ πηγαίναμε πρώτη φορά.
Το ταξίδι συνεχίστη κε αυτή τη φορά νότια της Τρίγλιας στην πλαγιά ενός λόφου. Εκεί ήταν το μοναστήρι του Βαθέως Ρύακος. Ίσως είχε ένα υπόσκαφο τμήμα η εκκλησία και ένα υπέργειο τμήμα. Δεν σώζεται τίποτε. Η περιοχή πουλήθηκε σε κάποιον που διέλυσε την εκκλησία και πούλησε τα κειμήλια και τα υλικά. Μόνο η εξαιρετικ ή θέα προς την Τρίγλεια παρέμεινε στο χρόνο. Προνομιακ ή θέση.


Τοπίο από απόκρημνο λόφο                                                                  Μονή Πελεκητής

Απομεινάρια από τη μονή Βαθέως Ρύακος                                                Η θέα από τη θέση της μονής Βαθέως Ρύακος

Είχε αρχίσει να σκοτεινιά ζει. Καταλήξαμ ε στο ξενοδοχεί ο όπου ήρθε να μας βρει ο παλιός δήμαρχος ο Χουσείν Καρά που μάλλον το πληροφορή θηκε από την παρέα μου. Ο Χουσειν είναι πολύ φιλικός και ανθρώπινο ς. Διατηρεί μια καλή ταβέρνα που μας φιλοξένησ ε πολλές φορές. Τώρα η ταβέρνα του μεταφέρθη κε σε άλλη θέση, πάντα προνομιακ ή, προς τη θάλασσα. Τα είπαμε για λίγο και δώσαμε ραντεβού για την άλλη μέρα. Σε μια στιγμή, ο Χουσειν μου δίνει το κινητό του. Στην άλλη άκρη είναι ο Ιμπραήμ Καρά, Τουρκοκρη τικός από τα Μουδανιά. Αύριο θα ρθω να σε δώ, μου λεέι με κρητική προφορά. Θα χαρώ πολύ, του απαντάω. Αποχαιρετ ιστήκαμε με χαμόγελα και με ευχαριστώ εκ μέρους μου για τη ζεστή φιλοξενία και τη περιήγηση στη πατρογονι κή γη της Βιθυνίας.
Ανέβηκα στο δωμάτιο. Το ζεστό μπάνιο με χαλάρωσε. Αναπλήρωσ α λίγο από το χαμένο ύπνο της χθεσινής νύκτας.
Ξύπνησα μετά τις οκτώ το απόγευμα. Έκανα μια μικρή βόλτα για νυκτερινέ ς φωτογραφί ες που έληξε άδοξα αφού το μικρό τριποδάκι για τη στήριξη της φωτογραφι κής μηχανής έσπασε. Με αυτοσχέδι ο τρόπο τράβηξα το νυκτερινό πανόραμα της Τρίγλιας. Επιστροφή στο ξενοδοχεί ο.
Σάββατο βράδυ στην Τρίγλια. Η ένταση της ημέρας και το ότι είχα κοιμηθεί λίγο, δεν βοήθησε να απολαύσω τον ύπνο. Ξύπνησα πολλές φορές. Οι σκέψεις γύριζαν στο μυαλό μου.

Δύο δυνατοί καφέδες το πρωί, μαζί με τυριά, τηγανιτά αυγά, ελιές τριγλιανέ ς, ντομάτες,  και κάθε λογής άλλα καλούδια με προετοίμα σαν για τη δεύτερη μέρα. Σήμερα ο ήλιος βγήκε από το πρωί και όλα δείχνανε μια πολύ καλή ανοιξιάτι κη μέρα.



Πανοραμική Τρίγλιας                                                                          Πρωινό στο ξενοδοχεί ο

Πανοραμική Τρίγλιας                                                                          Τα Εκπαιδευτ ήρια Τρίγλιας συντηρούν ται


Τα Εκπαιδευτ ήρια Τρίγλιας συντηρούν ται                                                Εκπαιδευτ ήρια Τρίγλιας, εσωτερικό

Παντοβασίλισσα                                                                               Άγιος Βασίλειος


                                   

Ξεκίνησα την ίδια διαδρομή, έβγαλα μια πανοραμικ ή της Τρίγλιας που φαίνεται ηλιόλουστ η η πλευρά του σχολείου και της Παντοβασί λισσας. Μετά κατηφόρισ α στη θάλασσα, ανέβηκα από τον Άγιο Στέφανο, πέρασα μπροστά από το δρόμο με τα όμορφα παλιά σπίτια, το σπίτι του Καβουνίδη, το σχολείο που ανακαινίζ εται, ανέβηκα στη Παντοβασί λισσα που ήταν κλειστή, προχώρησα μέσα στα σοκάκια, και κατέβηκα προς τον Άγιο Βασίλειο, στο ντερέ διπλα στο ξενοδοχεί ο.

Ήταν πια 10 η ώρα και η χθεσινή μου παρέα, ορεξάτοι όλοι και με χαμόγελα ήταν παρόντες. Καθήσαμε να τα πούμε. Επιβεβαιώ σαμε την εκατέρωθε ν συμπάθεια και θέληση για συνεργασί α. Πρότεινα τρόπους να ξεκινήσου ν την συλλογή, αξιολόγησ η και αρχειοθέτ ηση ιστορικού υλικού για την περίοδο 1924 μέχρι σήμερα. Ζήτησαν να φωτοτυπήσ ουν τον χάρτη της Βιθυνίας του Γιάννη Κοκκινίδη που είχα μαζί μου. Είπαμε να συναντηθο ύμε τα δύο συμβούλια και να γνωριστού με καλύτερα. Σε λίγο ήρθε στην παρέα μας και ο Ιμπραήμ Καρά από τα Μουδανιά, μιλώντας ελληνικά. Η παρέα μεταφέρθη κε σε λίγο στη ταβέρνα του Χουσειν Καρά, όπου φυλλομετρ ήσαμε βιβλία και άλμπουμ με φωτογραφί ες. Σε λίγο θα έφθανε στην Τρίγλια και το πουλμαν με τους συνταξιδι ώτες μου από τη Βέροια και τη Θεσσαλονί κη.
Βγήκαμε μια αναμνηστι κή φωτογραφί α μπροστά στη ταβέρνα του Χουσειν Καρά και υποσχεθήκ αμε να συναντηθο ύμε πάλι. Ένα μπουκάλι κρασί και δύο κούπες του καφέ με το όνομα Τρίγλια ήταν τα αναμνηστι κά που μου χαρίσανε. Μα πιο πολύ κρατάω την καλή τους διάθεση και τα εγκάρδιά τους χαμόγελα.


Σουλειμαν,Ιμπραήμ,Γκιούλ,Μουζαφέρ,Βασίλειος,Χουσειν, αδελφός Σεμιχά, Σεμιχά 

Αφού έφθασε το λεωφορείο με τους συνταξιδι ώτες μου, ανέλαβα να τους ξεναγήσω στην Τρίγλια. Μπήκαμε στη μονή Χηνολάκκο υ (τζαμί τώρα), περάσαμε από το σχολείο, την Παντοβασί λισσα, και μιλήσαμε για τον μητροπολί τη μας, το Χρυσόστομ ο, για τον Καβουνίδη, για την Παναγία την Επίσκεψη, για τη Ραφήνα, τη Νέα Τρίγλια και άλλα πολλά.
Πήρα τη βαλίτσα μου από το ξενοδοχεί ο και μπήκα στο πούλμαν. Το ταξίδι στη Τρίγλια δεν τελειώνει εδώ… Ακολουθού ν συνέχειες . Να ‘μαστε μόνο καλά! 

Βασίλειος Σακελλαρί δης, Φεβρουάρι ος 2018




                           

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 5
  • -Λάβατε: 20
  • Μηνύματα: 71
  • Τόπος: Φιλοθέη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 20
  • Φύλο: Άντρας
Εξαιρετικ ό οδοιπορικ ό Βασίλη και θερμά συγχαρητή ρια που το μοιράστηκ ες μαζί μας.