Αποστολέας Θέμα: ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΤΟ ΓΙΑΚΟΥΒΑΚΗ  (Αναγνώστηκε 846 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Φίλοι Τριγλιανών
  • *
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 15
  • -Λάβατε: 28
  • Μηνύματα: 174
  • Age: 50
  • Τόπος: ΑΘΗΝΑ
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 34
  • Φύλο: Άντρας
ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΤΟ ΓΙΑΚΟΥΒΑΚΗ
« στις: 27 Φεβρουάριος 2018, 11:42:52 μμ »
  • Publish
  • Ο Θανάσης Γιακουβάκης έφυγε βιαστικά σήμερα Τρίτη 27 του Φλεβάρη του 2018 για ένα μεγάλο μακρινό ταξίδι.
    Βαρύ μαντάτο για τη μικρή Ραφήνα που χάνει έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους της παλιάς μεγάλης γενιάς.



    Ο Θανάσης ο Γιακουβάκης αγαπούσε πολύ τη Ραφήνα, αγαπούσε πολύ τα παιδιά και ασχολιόταν μαζί τους.
    Ο Σπύρος ο Μικρόπουλος θυμήθηκε που τους μετέφερε στην καρότσα του αυτοκινήτου του μέχρι την Αγία Μαρίνα για να παίξουν μπάσκετ.

    Ο Θανάσης ο Γιακουβάκης ήταν ένας εξαιρετικός οικογενειάρχης.
    Η γυναίκα του και οι δύο κόρες, η Ζωγραφιά-Έφη και η Μαρία ήταν για αυτός ο δικός του υπέροχος κόσμος.

    Ασχολήθηκε με τα κοινά, άνθρωπος προοδευτικός και ανοιχτόμυαλος.
    Σε μια εποχή που η Ραφήνα ήταν ακόμα χωριό κατέβηκε στις Κοινοτικές Εκλογές έχοντας δίπλα του το Στάθη το Δημητρακό.
    Λίγο έλειψε να κερδίσουν τις εκλογές.

    Παρόλα αυτά άφησαν σημαντικό το αποτύπωμά τους και με τις παρεμβάσεις τους έβαλαν το νερό στο αυλάκι για να αλλάξουν τα πολιτικά πράγματα στη Ραφήνα. 

    Μαζί με το Στάθη το Δημητρακό και λίγους ακόμα καλούς φίλους έβγαλαν το "Μελτέμι της Αλλαγής", μια τοπική εφημερίδα-παρέμβαση στα κοινά.
    Πάλεψαν, πρότειναν, αγωνίστηκαν.

    Πριν από δέκα τόσα χρόνια είχε την ατυχία να χάσει τη γυναίκα του και η απώλεια αυτή τον έριξε πολύ.
    Η Έφη και η Μαρία στάθηκαν πάντα δίπλα του, τον στήριξαν και κατάφερε να σταθεί στα πόδια του.

    Κάθε απόγευμα πήγαινε στο καφενείο, συνήθεια που δεν έκοψε ποτέ.
    Πιστός φίλαθλος του Αθλητικού Ομίλου της Τριγλίας Ραφήνας δεν έλειψε ποτέ από την αγαπημένη του ομάδα.
    Η μορφή του μας θύμιζε πάντα τον παλιό καλό καιρό όταν οι αξίες ήταν ακόμα ζωντανές και οι άνθρωποι είχαν οράματα για να αλλάξουν τον κόσμο.

    Είχα τη χαρά να συναντηθώ αρκετές φορές με τον Θανάση το Γιακουβάκη.
    Στην πλατεία, στο δρόμο, στο καφενείο κάποιες φορές με τον Στάθη, σε εκδηλώσεις, στην έκθεση φωτογραφίας που διοργανώθηκε πέρισυ στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου.

    Κάποια στιγμή μας μίλησε για το μικρό άγαλμα-μινιατούρα που είχε στο σπίτι του. 
    Το άγαλμα αυτό του Άγνωστου Ναύτη επρόκειτο να στηθεί στο λιμάνι της Ραφήνας μετά τα μέσα της δεκαετίας του '60.
    Ήταν μια παραγγελία που δόθηκε από το Λιμενικό Ταμείο Ραφήνας κάπου στα 1964, επί Στραβόλαιμου, αλλά που τελικά η παραγγελία ακυρώθηκε.



    Ο γλύπτης πρέπει ήταν ένας καλλιτέχνης που είχε κάνει και άλλα έργα στη Ραφήνα (πιθανόν στον Ιερό Ναό της Παντοβασίλισσας Ραφήνας).
    Τελικά, το άγαλμα αυτό δεν στήθηκε ποτέ στη Ραφήνα.



    Η ολοκλήρωση του αγάλματος έγινε τελικά με αρκετές παραλαγές χρόνια αργότερα και τοποθετήθηκε στο λιμάνι του Γυθείου. 
    Το άγαλμα στέκει υπερήφανο στο λιμάνι χαιρετώντας τα πλοία και τους ανθρώπους.



    Στη βάση του είναι γραμμένοι κάποιοι στίχοι του Γιάννη Ρίτσου και του Νικηφόρου Βρεττάκου

    Ας αναφερθούμε συμβολικά στους στίχους του Γιάννη Ρίτσου που είναι γραμμμένοι στο κάτω μέρος του αγάλματος:

    "Δεν έχει τέλος τούτο το ταξίδι
    που ζητάει το τέλος"

    Ο Θανάσης Γιακουβάκης έγραψε κάποιες παλιές ιστορίες από τη Ραφήνα όπως τις έζησε ο ίδιος και όπως του τις είχαν διηγηθεί οι παλιοί Ραφηνιώτες.

    Ένα κομμάτι από όσα έγραψε δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "ΑΝΑΒΛΕΜΜΑ" του Λυκείου Ελληνίδων Ραφήνας το φθινόπωρο που μας πέρασε.

    Είχε να πει πάρα πολλά .....




    Καλό ταξίδι στον καλό άνθρωπο Θανάση Γιακουβάκη....