Αποστολέας Θέμα: Κλήδονας 23 Ιουνίου 2018 Ραφήνα  (Αναγνώστηκε 405 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 11
  • -Λάβατε: 12
  • Μηνύματα: 35
  • Τόπος: rafina
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 12
  • Φύλο: Γυναίκα
Κλήδονας 23 Ιουνίου 2018 Ραφήνα
« στις: 10 Ιούλιος 2018, 05:01:52 μμ »
  • Publish
  • 23 Ιουνίου σήμερα, παραμονή του Άη Γιάννη του Κλήδονα ή για εμάς τους Τριγλιανο ύς του Άη Γιάννη του Κακανά.
    Μια γιορτή, ένα έθιμο, που έφεραν μαζί τους παίρνοντα ς το δρόμο της προσφυγιά ς οι πρόγονοί μας μετά τον ξεριζωμό από τη Μικρά Ασία και που θα προσπαθήσ ουμε να το αναβιώσου με όπως εκείνα τα χρόνια. Τότε  που στην όμορφη Τρίγλια, αποσπερις σε κάθε μαχαλά, δηλαδή σε κάθε γειτονιά, άναβαν μεγάλες κακάνες - φωτιές.
    Οι κακάνες έδωσαν και την ονομασία στον Αη Γιάννη τον Κακανά μια και ήταν θεαματικό τατες και μάλιστα γίνονταν αντικείμε νο συναγωνισ μού ανάμεσα στους μαχαλάδες για το ποιος θα ανάψει τη μεγαλύτερ η φωτιά.
    Μικροί και μεγάλοι κουτουρντ ίζανε την Παραμονή του Αη Γιάννη μια και ήταν γιορτή συνδυασμέ νη με γλέντι, ξεγνοιασι ά και ελπίδα.
    Καιγόταν το πελεκούδι εκείνα τα χρόνια, μια και πηδώντας τις φωτιές, θεωρούσαν ότι έδιωχναν τις αρρώστιες και ξόρκιζαν το κακό.
    Το βράδυ αυτό οι κοπελιές έφερναν και το αμίλητο νερό και απάγγειλα ν τα στιχάκια του Κλήδονα που έκαναν μικρούς και μεγάλους να ξεκαρδίζο νται αλλά και τις ανύπανδρε ς κοπελιές να προβληματ ίζονται για το ριζικό τους.
    Ο Κλήδονας ο καλοριζικ άρης ζωντάνευε για πολλά χρόνια από τους Τριγλιανο ύς πρόσφυγες  και στις γειτονιές  Ραφήνας. Όπως και τότε οι πρόσφυγες στα σταυροδρό μια  των χωμάτινων δρόμων του συνοικισμ ού μας άναβαν τις κακάνες αναπολώντ ας τη χαμένη πατρίδα. Ο χρόνος όμως έσβησε το έθιμο αυτό όπως και πολλά άλλα.
    Ίσως απόψε, αυτή η βραδιά, δώσει την αφορμή όχι μόνο για να καεί το πελεκούδι αλλά και  να δούμε ξανά στις γειτονιές της πόλης μας τις φωτιές του Αη Γιάννη, να σηματοδοτ ούν την αρχή του καλοκαιρι ού και να δίνουν κάθε χρόνο χαρά σε μικρούς και μεγάλους.