Αποστολέας Θέμα: ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕΙΑ 2018 - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΟΠΩΝ  (Αναγνώστηκε 459 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 78
  • -Λάβατε: 41
  • Μηνύματα: 655
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 53
  • Φύλο: Άντρας
Κάθε χρόνο το ποδοσφαιρ ικό τουρνουά "ΧΡΥΣΟΣΤΟΜ ΕΙΑ" αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός για την πόλη της Ραφήνας.
Ένα γεγονός αθλητικό, κοινωνικό, πολιτιστι κό.

Ομάδες με μικρασιατ ική καταγωγή έρχονται κάθε χρόνο στη Ραφήνα για να τιμήσουν τη μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμ ου Σμύρνης, τη μνήμη όλων αυτών αυτών των ανθρώπων που ξεριζώθηκ αν για πάντα από τις εστίες τους, τη μνήμη των χαμένων αυτών πατρίδων.

Φέτος συμμετέχο υν ένα σωματείο με καταγωγή από τη Σμύρνη, ένα σωματείο με καταγωγή από την Ερυθραία και ένα σωματείο από τον Πόντο.

Η ΠΑΕ Πανιώνιος Γ.Σ.Σ., ο Α.Ο. Μίμας Μικρασιατ ική Μεγάρων και ο Α.Σ. Ποντίων Δραπετσών ας.

Ας τα πιάσουμε ξανά το νήμα της μνήμης για να θυμηθούμε τι κρύβουν όλα αυτά τα ονόματα και όλοι αυτοί οι τόποι .... 



H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ
ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΠΩΝ

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

Μικρά Ασία: Η χερσόνησο ς της Δυτικής  Ασiaς. Ορίζεται (βρέχεται) Βόρεια με τον Εύξεινο Πόντο, τον Βόσπορο, την Προποντίδ α και τον Ελλήσποντ ο. Δυτικά με το Αιγαίο. Νότια με τη Μεσόγειο θάλασσα. Ανατολικά δεν υπάρχει φυσικό όριο, αλλά μπορούμε να ορίσουμε τα Ανατολικά σύνορα της Τουρκικής επικράτει ας. Στο δυτικό άκρο της σχεδόν αγγίζει την Ευρωπαϊκή ήπειρο από την οποία χωρίζεται μόνο από τα στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελλ ίων (Ελλήσποντ ος). Το μέγιστο μήκος της είναι πάνω από 1000 χιλιόμετρ α και το μέγιστο πλάτος πάνω από 500 χιλιόμετρ α.
Στους αρχαίους χρόνους η Μικρά Ασία περιλάμβα νε τις εξής χώρες:
Στα Βόρεια τον Πόντο, την Παφλαγονί α και την Βιθυνία.
Στα Δυτικά την Μυσία, την Αιολίδα, την Ιωνία, την Λυδίακαι την Καρία.
Στα Νότια την Λυκία, την Πισιδία, την Παμφυλία και την Κιλικία.
Στο Κέντρο την Φρυγία, την Ταυρία, την Γαλατία και την Καππαδοκί α.
Ο όρος Μικρά Ασία γίνεται ιδιαίτερα γνωστός στους Ρωμαϊκούς χρόνους (Asia Minor). Στη Βυζαντινή περίοδο αναφέρετα ι ως Μικρά Ασία και ως Ανατολή. Επί Οθωμανική ς Αυτοκρατο ρίας είναι γνωστή ως Ανατολία. 
Το 1919-1922 ένα μεγάλο μέρος της καταλήφθη κε από τον Ελληνικό Στρατό (Μικρασιατ ική Εκστρατεί α). Ακολούθησ ε η Μικρασιατ ική Καταστροφ ή που είχε ως αποτέλεσμ α την εκδίωξη των Ελλήνων που κατοικούσ αν εκεί από αιώνες (περισσότε ροι από 1.500.000 άνθρωποι).



IΩΝΙΑ
Ιωνία: Ονομασία της περιοχής της Δυτικής ακτής της Μικράς Ασίας που εκτεινότα ν μεταξύ των πόλεων Μιλήτου και Φώκαιας και που την κατοικούσ αν Ίωνες. Οι Ίωνες ήταν μεγάλος κλάδος της ελληνικής φυλής που κατάγοντα ν σύμφωνα με τον μύθο από τον Ίωνα, γιο του Έλληνα. Οι Ίωνες κατοικούσ αν αρχικά στα βορειοδυτ ικά παράλια της Πελοποννή σου, στην Εύβοια και στην Αττική. Η Ιωνία αποικήθηκ ε από τον 11ο έως τον 9ο αιώνα από τους Ίωνες που διώχτηκαν  από την κυρίως Ελλάδα με την κάθοδο των Δωριέων  και ίδρυσαν σ΄αυτήν πόλεις. Οι μεγαλύτερ ες και σπουδαιότ ερες πόλεις αποτέλεσα ν την περίφημη Ιωνική Δωδεκάπολ η: Φώκαια, Ερυθρές, Κλαζομενέ ς, Τέως , Έφεσος, Μίλητος, Μυούς, Πριήνη, Χίος, Σάμος και αργότερα η Σμύρνη.
Οι πόλεις της Ιωνίας είχαν συνάψει συμμαχία και τις έδενε θρησκευτι κός δεσμός , το «κοινόν ιερόν Πανιώνιον», κοντά στη Μυκάλη. Οι Ιωνικές πόλεις χτισμένες σε εύφορες περιοχές απέκτησαν πολύ γρήγορα σημαντικό πλούτο.Οι πόλεις με την σειρά τους από τον 8ο έως τον 7ο αιώνα πΧ. άρχισαν να ιδρύουν αποικίες στα παράλια του Ευξείνου Πόντου, της Σικελίας, της Κάτω Ιταλίας, της Εύβοιας και της Χαλκιδική ς.
Η οικονομικ ή άνθιση είχε ως αποτέλεσμ α την παράλληλη ανάπτυξη του πολιτισμο ύ. Αναπτύχθη κε η φιλοσοφία, η ποίηση και η τέχνη. Η Ιωνία είναι πατρίδα του Ομήρου.
Στις ιωνικές πόλεις κατά τον 7ο-6ο και 5ο αιώνα καλλιεργή θηκε φιλοσοφικ ή σκέψη, η οποία ονομάστηκ ε «Ιωνική Σχολή». Θεμελιωτέ ς της ο Θαλής, ο Αναξίμανδ ρος, ο Αναξιμένη ς, ο Ηράκλειτο ς, ο Εμπεδοκλή ς, ο Αναξαγόρα ς, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτο ς κ.α. Επιπλέον αναπτύχθη κε ιδιαίτερο ς αρχιτεκτο νικός ρυθμός, ο «ιωνικός ρυθμός», με χάρη και κομψότητα . Τον 6ο πΧ. αιώνα η Ιωνία υποτάχθηκ ε στους Λύδους και αργότερα στους Πέρσες με σχετική αυτονομία . Το 499 π.Χ οι Ιωνικές πόλεις επαναστάτ ησαν. Η Ιωνική Επανάστασ η στάθηκε αφορμή των Περσικών πολέμων. Μετά τις νίκες των Ελλήνων, ελευθερώθ ηκαν από τους Πέρσες και εντάχθηκα ν στη συμμαχία της Δήλου, αλλά με την Ανταλκίδε ιο Ειρήνη (387 π.Χ). πέρασαν πάλι στην Περσική κυριαρχία . Αργότερα, η Ιωνία πέρασε στην ηγεμονία των Μακεδόνων (Μεγάς Αλεξάνδρο ς –Διάδοχοι) 3ος-4ος αιώνας, ενώ τον 2ο αιώνα πέρασε στην εξουσία των Ρωμαίων. Απετέλεσε τμήμα της βυζαντινή ς αυτοκρατο ρίας, κατελήφθη κε από τους Τούρκους. Μέχρι το 1922 γνώρισε μεγάλη οικονομικ ή, κοινωνική και πολιτιστι κή ακμή, βασιζόμεν η στον Ελληνικό πληθυσμό. Από τη λέξη Ιωνία προέρχετα ι η τουρκική λέξη «Γιουνάν» που σημαίνει Έλληνες.     

ΣΜΥΡΝΗ
Σμύρνη: Παραλιακή μεγάλη πόλη της δυτικής Μ.Ασίας (Τουρκικά Izmir, από το «εις Σμύρνην», Ιζμιρ).Η Σμύρνη ιδρύθηκε το 3000π.Χ, ενώ η ιστορία της αρχίζει στα 1000 πΧ, όταν οι Αιολείς από την Κύμη πήραν την Σμύρνη,  έδιωξαν τους Ίωνες κατοίκους της και την περιέλαβα ν στις αιολικές πόλεις για 300 χρόνια περίπου.  Γύρω στα 688π.Χ, οι Ίωνες ξαναπήραν την Σμύρνη και την ένταξαν στην Ιωνική Δωδεκάπολ η. Αργότερα, οι Λύδοι κατέκτησα ν την Σμύρνη και έπειτα η πόλη υποδουλώθ ηκε στους Πέρσες, όπως οι άλλες ιωνικές πόλεις. Ο Μ.Αλέξανδ ρος έκτισε νέα πόλη κοντά στην παλιά, εκεί που είναι σήμερα η Σμύρνη. Η νέα πόλη διακοσμήθ ηκε από τους διάδοχούς του Αντίγονο και Λυσίμαχο και γρήγορα έγινε σημαντικό εμπορικό και πνευματικ ό κέντρο. Πέρασε στην κατοχή των Ρωμαίων. Κατά τα πρώτα χριστιανι κά χρόνια ήταν μια από τις επτά εκκλησίες της Αποκαλύψε ως. Ο δεύτερος επίσκοπός της,Πολύκαρπος, είχε μάλιστα μαρτυρικό θάνατο. Το 378 μ.Χ καταστράφ ηκε από τον Μάρκο Αυρήλιο. Συνέχισε η άνθησή της και στα βυζαντινά χρόνια. Οι περιπέτει ες της Σμύρνης αρχίζουν κυρίως από τον 14ο αιώνα. Οι Τούρκοι, οι Ιωαννίτες ιππότες της Ρόδου, ο Ταμερλάνο ς (1402μΧ) έγιναν κύριοί της, ωσότου οι Τούρκοι την κυρίευσαν οριστικά μετά την αποχώρηση του Ταμερλάνο υ. Οι Έλληνες της Σμύρνης υπέστησαν σφαγές από τον τούρκικο όχλο (1770,1777,1821) και τρομερές καταστροφ ές. Παρόλ’ αυτά η πόλη εξακολουθ ούσε να ακμάζει έως το 1922, ως ένα από τα μεγαλύτερ α κέντρα του Ελληνισμο ύ, τόσο που οι Τούρκοι την ονόμασαν «Γκιαούρ Ιζμιρ», δηλαδή η «Σμύρνη των Απίστων». Μέχρι την Μικρασιατ ική καταστροφ ή, η πλειοψηφί α των κατοίκων ήταν Έλληνες. Ζούσαν περισσότε ροι από 150.000 Έλληνες. Υπήρχαν μεγάλα ελληνικά σχολεία, όπως η Ευαγγελικ ή Σχολή, νοσοκομεί α, ορθόδοξες εκκλησίες (Μητρόπολη η Αγία Φωτεινή), ιδρύματα, σύλλογοι, αθλητικά σωματεία (Πανιώνιος, Απόλλων). Στην περίοδο 1919-1922 ήταν υπό ελληνική κατοχή. Με την Μικρασιατ ική καταστροφ ή, ένα μεγάλο μέρος της καταστράφ ηκε από πυρκαγιά. Ο ελληνικός πληθυσμός ξεριζώθηκ ε. Το όνομα της πήρε ο Δήμος Νέας Σμύρνης στα νότια της Αθήνας.     

ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ
Νέα Σμύρνη: Μεγάλος Δήμος νότια της Αθήνας. Συνοικισμ ός προσφύγων από τη Σμύρνη, αναπτύχθη κε γοργά σε πολυάριθμ ο Δήμο με ωραίες οικοδομές, πλατείες και πάρκα, με αξιόλογη πολιτιστι κή  κίνηση.



ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚ ΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

    O Πανιώνιος Γυμναστικ ός Σύλλογος Σμύρνης ιδρύθηκε στη Σμύρνη στις 14 Σεπτεμβρί ου 1890. Tο τμήμα ποδοσφαίρ ου τoυ Πανιωνίου, που σχηματίστ ηκε επί οργανωμέν ης βάσης το 1895, αποτελεί την αρχαιότερ η εν ενεργεία ελληνική ποδοσφαιρ ική ομάδα, ενώ αγωνίζετα ι στην Α’ Εθνική ως ΠΑΕ Πανιώνιος Γ.Σ.Σ.
Κατά τη μακρόχρον η ιστορία του έχει καλλιεργή σει πλήθος αθλημάτων, διαχρονικ ά στα οποία σημειώνει επιτυχίες και διακρίσει ς.
Ιστορικά ο Πανιώνιος εκπροσωπε ί τμήμα του προσφυγικ ού στοιχείου του πληθυσμού της πόλης των Αθηνών.
Τα χρώματα της ομάδας είναι μπλε και κόκκινο.
   
ΕΡΥΘΡΑΙΑ

Ερυθραία : Χερσόνησο ς της Ιωνίας της Μικράς Ασίας στο Αιγαίο πέλαγος, απέναντι απο τη Χίο, που περικλείε ι από τη μια μεριά τον κόλπο της Σμύρνης. Στην αρχαιότητ α άκμασαν εκεί σημαντικέ ς πόλεις: Ερυθρές, Κλαζομενέ ς, Τέως, Λέβεδος, Κολοφώνας . Η περιοχή αυτή πριν την Μικρασιατ ική καταστροφ ή είχε συμπαγή ελληνικό πληθυσμό και πόλεις όπως Βούρλα, Αλάτσατα, Αγία Παρασκευή, Κάτω Παναγιά,  Μελίκα, Τσεσμές (Κρήνη) κ.α.   



A.O. ΜIΜΑΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤ ΙΚΗ ΜΕΓΑΡΩΝ

A.O. Μίμας Μικρασιατ ική: Η ομάδα της Μικρασιατ ικής συνοικίας του Νέου Μελιού Μεγάρων.
Από το 1937 υπάρχει η Μικρασιατ ική ομάδα στη συνοικία του Νέου Μελιού (ή Μελί Μεγάρων) και έπαιζε μόνο φιλικά παιχνίδια .
Τα χρώματα της εμφάνισης της είναι κίτρινο και μπλε και το έμβλημά της ο Δικέφαλος Αετός.
Το 2016 επανιδρύθ ηκε και συμμετείχ ε στο πρωτάθλημ α της ΕΠΣΑΔΑ (Β’ Κατηγορία ς)  2016-2017.
Στο περσινό πρωτάθλημ α 2017-2018 αγωνίστηκ ε με επιτυχία στο πρωτάθλημ α της Α’ Κατηγορία ς.

ΤΟ ΜΕΛΙ ΤΗΣ  ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ Μ. ΑΣΙΑΣ

Μελί Ευθραίας: Το Μελί ήταν χωριό στη μεγάλη χερσόνησο της Ερυθραίας της Μ.Ασίας. Ήταν απέναντι από την Χίο, στη μικρή χερσόνησο του Καράμπουρ νου. Στα βορειοδυτ ικά της χερσονήσο υ του Καράμπουρ νου υψώνεται το όρος Μίμας (Μπος- δαγ) με υψόμετρο 1190 μ. Ήταν ελληνικότ ατο χωριό. Ιδρύθηκε από Χιώτες των Καρδαμύλω ν μετά το 1822.  Στο χωριό καλλιεργο ύσαν αμπέλια και είχε και μερικά καΐκια. Μετά την Μικρασιατ ική Καταστροφ ή, κάτοικοι από το Μελί κατέφυγαν πρόσφυγες στα Μέγαρα και ίδρυσαν το συνοικισμ ό Νέο Μελί ή Μελί Μεγάρων.

ΜΕΛΙ ΜΕΓΑΡΩΝ
Μελί Μεγάρων: Στη νότια πλευρά της πόλης των Μεγάρων υπάρχει συνοικισμ ός που ονομάζετα ι Μελί ή Νέο Μελί.
Οι αρχικοί κάτοικοι αυτής της περιοχής ήρθαν το 1922 από το Μελί της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας.
Ήταν όλοι και όλοι 150 οικογένει ες με ένα καράβι στην νέα πατρίδα και βρίσκουν ένα φιλόξενο λαό και τόπο και εγκαταστά θηκαν στα Μέγαρα. Μαζί τους έφεραν τα ήθη και τα έθιμά τους.
Οι Μεγαρίτες περιποιήθ ηκαν τους πρόσφυγες όσο ελάχιστοι τους πρόσφυγές τους.
Οι πρόσφυγες δούλεψαν σκληρά χτίσανε σπίτια  πήραν κλήρο και έφτιαξαν περιβόλια, κ.ά.
Σήμερα είναι κομμάτι της μεγάλης πόλης των Μεγάρων.
Οι Μικρασιάτ ες προοδεύου ν και συνέβαλαν αποφασιστ ικά στην ανάπτυξη των περιοχών που εγκαταστά θηκαν και της ίδιας της Ελλάδας.

ΠΟΝΤΟΣ

Πόντος: Η περιοχή των παραλίων της Μ.Ασίας που βρέχεται από τον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη Θάλασσα).
     Μεταξύ του Πόντου και της κυρίως Ελλάδας υπήρξε από τους αρχαιότατ ους χρόνους επικοινων ία. Την επικοινων ία αυτή της κυρίως Ελλάδας με τις χώρες του Πόντου από τους προϊστορι κούς χρόνους  μας την δείχνουν οι Ελληνικοί μύθοι όπως των Αργοναυτώ ν, Μήδειας κ.α. Από τον 7ο – 6ο – 5ο αιώνα π.Χ. η χώρες του Εύξεινου Πόντου επέσυραν την προσοχή των Ελλήνων.
     Ιδρύθηκαν αποικίες από τους Μιλήσιους κυρίως, αλλά και από άλλες Ελληνικές πόλεις (Ηράκλεια, Σινώπη, Αμισός, Οινόη, Κοτύωρα, Κερασούς, Τρίπολης, Τραπεζούς, Ριζούς, Οφιούς, Αθήναι).
     Οι αποικίες ιδρύθηκαν κυρίως στις μεσημβριν ές και ανατολικέ ς ακτές του Ευξείνου Πόντου. Στην ενδοχώρα κατοικούσ αν εγχώριοι λαοί
 (Λαζοί, Κολχοί, Σόνοι, Μάκρονες, Καππαδόκε ς κ.α) Οι λαοί της ενδοχώρας υποτάχθηκ αν στους Πέρσες όταν κυριάρχησ αν στην Μικρά Ασία.
     Τον 4ο π.Χ. αιώνα ιδρύθηκε το βασίλειο (κράτος) του Πόντου το οποίο έγινε ισχυρό και δοξάστηκε επί της βασιλείας του Μιθριδάτη του ΣΤ΄ Ευπάτορα (120-65 π.Χ.) ο οποίος κατέκτησε όλη την Μικρά Ασία. Το 65π.Χ. ο βασιλιάς του κράτους Μιθριδάτη ς ΣΤ΄ ηττήθηκε από το Πομπίο και ο Πόντος έγινε επαρχία του Ρωμαϊκού κράτους.
     Ο χριστιανι σμός επικράτησ ε μεταξύ 2ου – 4ου αιώνα. Στους Βυζαντινο ύς χρόνους απετέλεσε επαρχία του Βυζαντινο ύ κράτους και είχε μεγάλη διοικητικ ή αυτονομία . Μετά την κατάληψη της Κωνσταντι νουπόλεως από τους Λατίνους (1204) ιδρύθηκε η αυτοκρατο ρία του Πόντου ή αυτοκρατο ρία της Τραπεζούν τας ( 1204-1461) από τους Κομνηνούς . Τότε ο Πόντος ήταν  σε μεγάλη ακμή. Από το 1461 κυριάρχησ αν οι Τούρκοι .Από τα μέσα  του 19ου αιώνα, ο Πόντος αναπτύχθη κε οικονομικ ά και πολιτιστι κά .Μετά την  Μικρασιατ ική καταστροφ ή , οι Έλληνες κάτοικοι του Πόντου, οι Πόντιοι,  κατέφυγαν  πρόσφυγες στην Ελλάδα και την τότε ΕΣΣΔ.
Οι Πόντιοι διακρίνον ται για την εργατικότ ητά τους, για το ιδιότυπο γλωσσικό τους ιδίωμα, τους χορούς, τα τραγούδια τους, την ποντιακή λύρα, τις λαϊκές ενδυμασίε ς, την μεγάλη τιμή που αποδίδουν προς την Παναγία του Σουμελά. και γενικά,  για την προσήλωσή τους στις παραδόσει ς.               

ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ
[/b]

Δραπετσώνα: Η Δραπετσών α είναι περιοχή του Πειραιά στα δυτικά της πόλεως, ανάμεσα στον Πειραιά, στο Κερατσίνι και τη θάλασσα.   Η περιοχή κατοικείτ ο  στους αρχαιοτάτ ους χρόνους.  Στους νεώτερους  χρόνους  η περιοχή ονομαζότα ν Βούρλα. Ο αρχικός πυρήνας των κατοίκων της Δραπετσών ας ήταν πρόσφυγες από την Μικρά Ασία που ήρθαν μετά το 1922. Οι Μικρασιάτ ες στεγάστηκ αν σε πρόχειρα οικήματα και συνέβαλλα ν στην ανάπτυξη της Δραπετσών α ως βιομηχανι κής περιοχής με πολλά εργοστάσι α (λιπάσματα, τσιμέντα κλπ.) και εγκαταστά σεις αποθηκεύσ εων πετρελαιο δών, κρηπιδώμα τα και λιμενικές εγκαταστά σεις. Η περιοχή παρέμεινε για πολλές δεκαετίες οικιστικά και πολιτιστι κά υποβαθμισ μένη. Χαρακτηρι στικό είναι ο ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη που μελοποίησ ε ο Μίκης Θεοδωράκη ς και το τραγούδησ ε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσ ης.
Μ’ αίμα χτισμένο, κάθε πέτρα και καημός
κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός
Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ’ τη δουλειά
εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά

Το `δερνε αγέρας κι η βροχή
μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή.

Πάρ’ το στεφάνι μας, πάρ’ το γεράνι μας
στη Δραπετσών α πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς  θ α  ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί.
Η πασίγνωστ η πειραϊκή συνοικία Βούρλα είχε διατελέσε ι στο παρελθόν περιοχή οίκων ανοχής (βλ. ποίημα «Αμαρτωλό» Γαλάτειας Καζαντάκη) και πολιτικών κρατουμέν ων (βλ.  βιβλίο με τίτλο «Πώς αποδράσαμ ε από τα Βούρλα» Βαρδή Βαρδινογι άννη, Εκδόσεις Θεμέλιο 1983).
  Σταδιακά όμως άρχισε η αναβάθμισ ή της, η οποία συνεχίζετ αι μέχρι σήμερα.   




ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝ ΑΣ
Αθλητικός Σύλλογος Ποντίων Δραπετσών ας: Ιδρύθηκε το 1928 ως Α.Ε. Ποντίων.
Το 1928 μια ομάδα Μικρασιατ ών προσφύγων από τον Εύξεινο Πόντο που είχε εγκαταστα θεί στη Δραπετσών α ίδρυσε την Αθλητική Ένωση Ποντίων.
Έχει χρώματα γαλάζιο-λευκό και έμβλημα τον ποντιακό αετό.
Από το 1955 μετέχει στο πρωτάθλημ α της ΕΠΣΠ.
Το 1967 η δικτατορί α το μετονόμασ ε από Α.Ε. Ποντίων (όπως την Α.Ε. Τριγλίας σε Α.Ο. Τριγλίας) σε Α.Σ. Ποντίων. Έτσι παρέμεινα ν μέχρι σήμερα.
Στο παρελθόν έχει λάβει μέρος πολλές φορές στο  Πρωτάθλημ α Δ’ Εθνικής Κατηγορία ς.
Σήμερα αγωνίζετα ι στην Α’ Κατηγορία Πειραιά.