Αποστολέας Θέμα: Τότε και τώρα… Μονή Βαθέου Ρύακος και Μονή Πελεκητής  (Αναγνώστηκε 518 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 0
  • -Λάβατε: 72
  • Μηνύματα: 218
  • Age: 71
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 82
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Τότε και τώρα…
Μονή της Μεταμορφώ σεως του Σωτήρος (ή Βαθέου Ρύακος) και
Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (ή της Πελεκητής)

Στο μαγικό ταξίδι στη Παλιά Τρίγλια που πήγαμε πρόσφατα, δεν σταμάταγα να βλέπω τη μαμά μου πιτσιρίκι να τρέχει πάνω κάτω. Βέβαια με είχαν επηρεάσει πολύ όλες αυτές οι διηγήσεις για τη ζωή «στη πατρίδα», που διαβάζω τώρα τελευταία
Πιο έντονη ήταν η παρουσία της όταν επισπευτή καμε τη Μονή της Αγίας Σωτήρας και τη Μονή της Πελεκητής, γιατί ήταν τόποι πανηγυριώ ν, τόποι παραθερισ μού και διασκέδασ ης. Οι οικογένει ες μπορούσαν να πάνε και να μείνουν μερικές μέρες εκεί.

Όπως γράφει ο Χρ. Μουμτζής σε μια επιστολή του ( Τριγλιανό Χρονικό, σελ. 19), για την ορεινή Μονή του Σωτήρος (μια ώρα μακριά από το χωριό), «η καλονή της θέσεως αυτής είναι αμίμητος», ήταν τόπος παραθερισ μού, όπου φιλικές οικογένει ες, πηγαίνανε και περνάγανε μερικές μέρες, πίνοντας, τρώγοντας και διασκεδάζ οντας.


Τα ερείπια της Μονής της Μεταμορφώ σεως του Σωτήρος ή Βαθέως Ρύακος και στο βάθος η Τρίγλια

Μεγάλο πανηγύρι γινότανε την ημέρα της γιορτής της (6 Αυγούστου). Κάτω από κάθε δένδρο και μια παρέα. Έπιναν το ρακί τους που το συνόδευαν με μεζέδες, έλεγαν τα αστεία τους, τραγουδού σαν και χόρευαν τα τραγούδια της εποχής τους με μουσική από λατέρνες και μαντολίνα . («Μονόλογος» του Αν. Τακά).


Η φωτογραφί α, και το γλέντι φυσικά, έγινε στις 6 Αυγούστου 1922, λίγες μόνο μέρες πριν φύγουν πανικόβλη τοι για να μπορέσουν να σωθούν !!


Μονή Σωτήρος, καθισμένο ι στη δεξαμενή, στη σκιά του μεγάλου δένδρου, ακούμε την ιστορία της Μονής από τον Πατέρα Θεοδόσιο. Κάποτε οι παππούδες μας χορεύανε σ αυτή τη σκιά

Τώρα, απόλυτη εγκατάλει ψη. Μερικά ντουβάρια και ένα εγκαταλει μμένο πτηνοτροφ είο. Η μαγεία του μέρους όμως είναι εκεί, η στέρνα και μερικά μεγάλα δένδρα επιμένουν να φυτρώνουν για να θυμίζουν άλλες εποχές γεμάτες χαρούμενε ς φωνές και τραγούδια .


Η Μονή της Αγίας Σωτήρας ή Βαθέως Ρύακος, όπως φαίνεται από το Νεκροταφε ίο (απέναντι από τη Μονή των Πατέρων). Τα άσπρα κτίρια που διακρίνον ται είναι το παλιό ορνιθοτρο φείο (!). Ο Βαθύς Ρύαξ (που φτάνει στο χωρίο και λέγετε Ντερές) είναι ακριβώς μπροστά του, δηλαδή η βαθιά ρεματιά όπου κυλάει ένα όμορφο κελαρυστό ποταμάκι


Σε αντίθεση η Μονή της Πελεκητής, βρίσκεται σε ένα ωραίο παραθαλάσ σιο και φυσικά καταπράσι νο μέρος, 5 χιλιόμετρ α μακριά από το χωριό. Οι Τριγλιανο ί πηγαίνανε οδικώς, με άμαξες και κάρα ή με πλοιάρια, μετέφεραν τρόφιμα και διανυκτέρ ευαν μερικές μέρες εκεί.






Ο Μουμτζής περιγράφε ι τις μέρες εκείνες: «Κατ’ έτος τινές των κατοίκων κατά το διάστημα του καλοκαιρί ου μεταβαίνο υσιν εις τα ρηθέντα δύο Μοναστήρι α (Σωτήρα και Πελεκητής) φαμιλικώς και διανυκτερ εύουσιν εις τας εξοχάς αυτάς χάριν αλλαγής αέρος και πιο κάτω,
…Μετέβημεν διά θαλάσσης δια πλοίου και μετά πολλών τροφίμων και έξω της Μονής καθήμενοι υπό την σκιάν μεγάλων δένδρων και διαυγεστά του ύδατος, μέχρι της νυκτός άπαντες λαμπρά εδιασκεδά σαμε. Κατά την τρίτη νύκτα και αύθις διά θαλάσσης εν χαρά άπαντες και μετά ασμάτων επανήλθομ εν έκαστος εις τα ίδια."

Τώρα η Μονή, είναι ένα ακόμη εγκαταλελ ειμμένο πτηνοτροφ είο. Από τη μεγάλη Μονή έχει μείνει μόνο το μισογκρεμ ισμένο καθολικό. Λίγο πιο κάτω το αγίασμα είναι εκεί να θυμίζει τις παλιές δόξες και το θεόρατο πλατάνι να λέει ιστορίες αλλοτινές .