Αποστολέας Θέμα: Μ Παρασκευή στη Ραφήνα της δεκαετίας του 50.  (Αναγνώστηκε 666 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 0
  • -Λάβατε: 72
  • Μηνύματα: 218
  • Age: 71
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 82
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Μ Παρασκευή στη Ραφήνα της δεκαετίας του 50.
« στις: 13 Απρίλιος 2017, 04:52:12 μμ »
  • Publish
  • Μ Παρασκευή στη Ραφήνα της δεκαετίας του 50.

    Η Ραφήνα στην εποχή της γιαγιάς μου, και των παιδικών μου χρόνων, ήταν ένα όμορφο χωριό με τα μικρά σπιτάκια του συνοικισμ ού να περιβάλλο νται από μεγάλους κήπους.
    Τα λουλούδια ήταν «ντόπια», εγκλιματι σμένα στο Μεσογειακ ό κλίμα, γεράνια σαν το μπόι μικρού παιδιού, που ζήσουν πολλά χρόνια που άνθιζαν και χωρίς νερό ακόμα. Μολόχες, ψηλές πολύχρωμε ς, βιολέτες, μονές και διπλές, που τέτοια εποχή γέμιζαν τους κήπους με χρώμα και μοσκοβολι ά. Κρίνους, τις κάλες τις περήφανες και κατάλευκε ς νυφούλες. Τα χωράφια ήταν γεμάτα μαργαρίτε ς, κίτρινες, άσπρες-κίτρινες και παπαρούνε ς.
    Μ. Παρασκευή, σηκωνόμασ ταν πολύ πρωί, πηγαίναμε όλοι στην εκκλησία να φτιάξουμε τον Επιτάφιο. Στα παιδιά, δίνανε πανέρια για να γυρίσουν στο χωριό να φέρουν λουλούδια για τον στολισμό. Κτυπάγαμε τις πόρτες και έβγαιναν οι νοικοκυρέ ς έκοβαν ότι λουλούδι είχαν στο κήπο και το έβαζαν στο πανέρι. Βιολέτες, κρίνα, και μερικά τριαντάφυ λλα. Κόβαμε και μπόλικες μαργαρίτε ς από τα χωράφια και όταν γέμιζε το πανέρι μας γυρίζαμε πίσω.
    Οι μεγάλες κοπέλες, τα χώριζαν σε ομάδες, ανάλογα με το είδος του λουλουδιο ύ και το χρώμα και στόλιζαν τον Επιτάφιο, που ήταν ένα απλό ξύλινο πλαίσιο με οροφή. Τα κρίνα, τα βάζανε στο σταυρό, ψηλά στη κορυφή. Τα τριαντάφυ λλα, τα κάνανε μπουκέτα και τα βάζανε στο κέντρο της κάθε πλευράς, το υπόλοιπο ξύλο της οροφής το σκέπαζαν με βιολέτες. Τα παιδιά, περνάγαμε μαργαρίτε ς σε μια κλωστή, τα κάναμε γιρλάντες, και τα κρεμούσαν οι μεγάλες σε κάθε πλευρά. Βάζανε και κεριά σε κάθε γωνία.


    Όμορφος που γινότανε! Χρωματιστ ός, μυρωδάτος! Οι βιολέτες για μένα, και ίσως για τους ανθρώπους της γενιάς μου, σημαίνουν Πάσχα, Επιτάφιο, Άνοιξη.
    Τώρα, οι Επιτάφιοι είναι σκαλιστοί, άρα δεν χρειάζοντ αι και πολλά λουλούδια . Κήποι δεν υπάρχουν, έτσι οι παραδοσια κές «ορχιδέες» στολίζουν τους περισσότε ρους επιτάφιου ς για να δείξουν την «ταπεινοφροσύνη» των ενοριτών!
    Σε όλα «large» οι Νεοέλληνε ς.