Αποστολέας Θέμα: Μια ιστορία της Κατοχής- Αφιέρωμα στην 12/10/1944  (Αναγνώστηκε 775 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 77
  • -Λάβατε: 41
  • Μηνύματα: 655
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 53
  • Φύλο: Άντρας
Μια ιστορία της Κατοχής- Αφιέρωμα στην 12/10/1944
« στις: 11 Οκτώβριος 2018, 10:09:50 πμ »
  • Publish
  • 12 Οκτωβρίου 1944- Απελευθέρ ωση της Ραφήνας

    Μια ιστορία της Κατοχής

        Ο Θόδωρος ο Μικρόπουλ ος, Μικρασιάτ ης καραμανλί δικης  καταγωγής, μου είπε μια ιστορία της Κατοχής στη Ραφήνα, χρόνια πολλά μετά, στο καφενείο: «.. Στο εργοστάσι ο, στο παγοποιεί ο, ο Μήτσος ο Στραβόλαι μος είχε κοντά του (πιθανόν να επιτηρούσ αν την παραγωγή ρεύματος) μερικούς Αυστριακο ύς και Πολωνούς ντυμένους, όπως οι Γερμανοί στρατιώτε ς.  To εργοστάσι ο παρήγαγε ρεύμα και είχαν μετατρέψε ι μία μηχανή σε μύλο για σιτάρια.
    Εκεί έπιαναν κρυφά με το ραδιόφωνο το Λονδίνο. Πήγαιναν και μερικοί Ραφηνιώτε ς και άκουγαν BBC μεταξύ των οποίων εγώ, ο πατέρας σου, ο Παναγιώτη ς ο Πατάκας (Μανώλης) και ο Παναγιώτη ς ο Κόκκινος.
    Το ραδιόφωνο ήταν στον παγοθάλαμ ο. Πηγαίναμε πιο συχνά στο ραδιόφωνο όταν άρχιζε την εκπομπή του BBC  στην Ελληνική με την φράση
    « θάνατος στους Γερμανούς επιδρομεί ς».
    Υπήρξε κάποια πληροφορί α ή με τις κινήσεις ψυλλιάσθη καν οι Γερμανοί ότι κάτι τρέχει στο εργοστάσι ο.
    Μπλόκος και πιάσιμο του ραδιοφώνο υ σήμαινε θάνατος.
    Μία μέρα  κατεβήκαν ε οι Γερμανοί από το οχυρό στο χαράκωμα, μετά στο μονοπάτι του νεκροταφε ίου και μπλοκάραν ε το εργοστάσι ο και είμαστε μέσα.
    Τράβηξε το καλώδιο ο Μήτσος, έκλεισε το γενικό. Κρυφτήκαμ ε πίσω από ντανιασμέ να καλούπια, κρυφτήκαμ ε, τη γλιτώσαμε .
    Την άλλη μέρα το ραδιόφωνο το πήραμε από εκεί στην πλάτη μέσα σε τσουβάλι και στο πήγαμε στο σπίτι του Παναγιώτη Κόκκινου. Η περιοχή ήταν μπλοκαρισ μένη στο σπίτι του Δελημανώλ η.
    Το περάσαμε από το οικόπεδο του Αντώνη του Ντουβαρτζ άκη (της Ελένης της Μαύρης ) στο σπίτι του Αναστάση, πατέρα του Παναγιώτη Κόκκινου».

        Αφιερώνετ αι στη μνήμη των αναφερόμε νων.
          Στάθης Χρ.Δημητρ ακός

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Τριγλιανός Απόγονος
    • **
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 7
    • -Λάβατε: 33
    • Μηνύματα: 102
    • Τόπος: Φιλοθέη
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 33
    • Φύλο: Άντρας
    Απ: Μια ιστορία της Κατοχής- Αφιέρωμα στην 12/10/1944
    « Απάντηση #1 στις: 18 Οκτώβριος 2019, 10:06:50 πμ »
  • Publish
  • Ο εξάδελφός μου Νίκος Δελημανώλ ης, γιος του Σωτήρη και της Μαρίκας Δελημανώλ η, το γένος Πολυνείκο υς Γεράκη, που ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά, ενημερώθη κε για το συγκεκριμ ένο άρθρο του Στάθη Δημητρακο ύ, επικοινών ησε με τον ίδιο και θέλει να συμπληρώσ ει αυτή την ιστορία με πρόσθετα στοιχεία:

    «Σχετικά με την ανάρτηση του Στάθη, δεν την γνώριζα αυτή την ιστορία, αν και γνώριζα τα πρόσωπα που αναφέρετα ι ο Στάθης.

    Εκείνο που ξέρω είναι ότι όταν ήρθαν οι Γερμανοί στην Ραφήνα, επίταξαν το σπίτι του πατέρα μου, για να κατοικήσε ι ο φρούραρχο ς, γιατί ήταν το ωραιότερο απ' όλα τα σπίτια μέσα στον συνοικισμ ό (Ελ. Βενιζέλου 24). O Σωτήρης, ανύπαντρο ς τότε, έμεινε στο διπλανό σπίτι του συνοικισμ ού, δηλαδή σ’ αυτό που έκτισε ο θειος Μήτσος, ο αδελφός του, στο ίδιο οικόπεδο που πήραν τα δύο αδέλφια. Από την βεράντα οι Γερμανοί μπορούσαν να επιτηρούν ότι συμβαίνει στη γύρω περιοχή, αφού ήταν αρκετά υψηλά, σχετικά με το υπόλοιπο χωριό. Όταν λοιπόν μιλάει ο Στάθης για «του Δελημανώλ η», εννοεί το οικόπεδο που είχαν κτίσει σπίτια τα δύο αδέλφια Δελημανώλ η, από τα οποία εκείνο του πατέρα μου, φυλασσότα ν από στρατιώτε ς αφού είχε επιταχθεί για να μένει ο φρούραρχο ς. Έτσι το ραδιόφωνο δεν μπορούσε να μείνει «στου Δελημανώλ η» και το πήγαν στου Κόκκινου. Εκείνη την εποχή ο πατέρας μου είχε την ταβέρνα στην πλατεία του χωριού και οι πελάτες του ήταν ΚΥΡΙΩΣ Γερμανοί, αφού οι Έλληνες ζούσαν με ψίχουλα και σπάνια θα μπορούσαν να φάνε σε ταβέρνα. Μόνο για κάποιο ποτηράκι με μικρό μεζέ θα πήγαιναν. Όταν έφυγαν οι Γερμανοί,  ξαναγύρισ ε ο πατέρας μου πίσω στο σπίτι του, με τη μητέρα μου που είχε παντρευτε ί και μ’ εμένα που είχα γεννηθεί, εν τω μεταξύ».