Αποστολέας Θέμα: Το σαγίρ (sagir) ή Σαϊρ αγίασμα, το αγίασμα των κουφών και ο Άγιος Σπυρίδωνας  (Αναγνώστηκε 660 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 0
  • -Λάβατε: 73
  • Μηνύματα: 219
  • Age: 71
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 83
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Το σαγίρ (sagir) ή Σαϊρ αγίασμα, το αγίασμα των κουφών
και ο Άγιος Σπυρίδωνα ς

Η Τρίγλια είναι ένα μέρος καταπράσι νο με πολλά νερά και πηγές. Ακούς το κελάρυσμα του νερού, βρίσκεις μια πηγή…
Από αρχαιοτάτ ους χρόνους, απαραίτητ ο στοιχείο για την ανάπτυξη ενός οικισμού και κατ’ επέκταση ενός Μοναστηρι ού, είναι η ύπαρξη νερού στη περιοχή. Η Τρίγλια είχε πολλές πηγές (και αγιάσματα) και άρα πολλά Μοναστήρι α. Τα χρόνια πέρασαν, το Μοναστήρι α γκρέμισαν (πολλά είχαν γκρεμιστε ί πριν ακόμα γεννηθούν οι γονείς μας), οι πηγές όμως μένουν. Πηγή με ένα μεγάλο δένδρο και με μια στοίβα πέτρες εκεί κοντά, γενικά σημαίνει την ύπαρξη ενός παλιού Μοναστηρι ού και οι Τούρκοι το ξέρουν, ξέρουν καλά που υπάρχουν αυτά και ίσως ξέρουν ότι είναι μέρη ιερά. Από την Κρήτη έφυγαν και αυτοί, με Χριστιανο ύς ζούσαν οι παππούδες τους, και τους μίλαγαν ακόμα Ελληνικά, όπως μας είπαν κάποιοι. Με μεγάλη προθυμία μας έδειχναν τα σημεία που υπήρχε πηγή μαζί με τα διάφορα άλλα χαρακτηρι στικά (με ένα πολύ μεγάλο κυπαρίσσι ή κοντά σε θάλασσα κλπ), ανάλογα με το τι ψάχναμε. Ο Παπά Θεοδόσης ήξερε πολύ καλά τι να ρωτήσει και τι να δεχτεί σαν απάντηση, για τη συγκεκριμ ένη Μονή που έψαχνε. Και τις δύο φορές βρήκαμε αυτό που ζητάγαμε!!

Όπως γράφει ο Τρύφων Ευαγγελίδ ης στο βιβλίο του «Βρύλλειον-Τρίγλεια», σελ 58, σε απόσταση μισής ώρας από την Μονή του Βαθέως Ρύακος υπάρχει το μικρό παρεκκλήσ ι του Αγίου Σπυρίδωνα (Αϊ Σφύριδος), χαμηλό ορθογώνιο με μικρή κόγχη και αγίασμα σε υπόγεια στοά. Ο προσκυνητ ής που θα μπει θα δει εκατοντάδ ες αφιερώματ α, κεφάλια, πόδια και άλλα μέλη του σώματος που οι πιστοί ζητούν την ίαση τους καθώς και πολύχρωμε ς λουρίδες από τα ενδύματα των πασχόντων, κυρίως κουφών, γιατί η λαϊκή πίστης θεωρεί τον Άγιο Σπυρίδωνα ειδικό ιατρό και θεραπευτή της κωφότητας .
Όλοι έχουμε ακούσει σε διηγήσεις των γιαγιάδων μας για το θαυματουρ γό αγίασμα, το σαγίρ (sagir) ή σαϊρ αγίασμα, που έκανε τους κουφούς να ακούνε, αλλά δεν ξέραμε που βρισκόταν . Η μόνη πληροφορί α είναι αυτή του Ευαγγελίδ η «μισή ώρα από τη Μονή της Σωτήρας», δεν αρκεί όμως…

Τώρα όμως, ο παπά Θεοδόσης είχε βαλθεί να την βρει. Όταν ήμασταν στη Αγιά Σωτήρα, ρώτησε τον Σουλεϊμάν, για μια πηγή εκεί κοντά. «Ναι, είναι μια πίσω από το λοφάκι, κάνα εικοσάλεπ το». Αυτό ήταν, έλαμψαν τα μάτια όλων, μα περισσότε ρο του παπά Θεοδόση. Δε μπορούσαμ ε όμως να πάμε εκείνη τη στιγμή, ήταν αργά και ήμασταν πολύ κουρασμέν οι. Ρωτήσαμε πως θα μπορούσαμ ε να πάμε από το χωριό και φύγαμε.

Την άλλη μέρα επισκεφτή καμε το Νεκροταφε ίο απέναντι από την Μονή των Πατέρων. Σε κάθε επίσκεψη μας εκεί και για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ο ιδιοκτήτη ς του «νεκροταφείου» (τώρα είναι ελαιώνας), πάντα βρίσκεται μπροστά μας και δεν σε αφήνει να πας πιο πέρα από την είσοδο. Τώρα μας σταμάτησε κάτω από μια μεγάλη καρυδιά. Να την είχε φυτέψει άραγε ο Άγιος Χρυσόστομ ος, να ήταν ένα από τα δένδρα που έκαναν το νεκροταφε ίο, τόπο αναψυχής; Ακούγεται πολύ οξύμωρο, αλλά έτσι φαίνεται να είχε γίνει, το νεκροταφε ίο ήταν ένας επίγειος παράδεισο ς, ένα ωραίο πάρκο που πήγαιναν οι παππούδες μας με τους γονείς μας παιδιά για να παίξουν και διασκεδάσ ουν.
Ο ιδιοκτήτη ς του χώρου, μετά από ερώτηση (στα Τούρκικα) του παπά Θεοδόση, μας έδειξε απέναντι ένα ψηλό κυπαρίσσι δίπλα σε ένα μεγάλο φυλλοβόλο δένδρο, που ξεχώριζαν μέσα στις ελιές, μας έδωσε οδηγίες (που ταιριάζαν ε με αυτές του Χουσεΐν) και φύγαμε, ο παπά Θεοδόσης και εγώ. Είχε ήδη μεσημεριά σει και έκανε ζέστη.


Πήραμε το δρόμο λίγο πιο πάνω από τη Μονή Πατέρων, είναι ένα πλάτωμα και φτάνει σε μια διχάλα. Βλέπουμε μια ταμπέλα που έγραφε «Πλατανιά»! Πιο πάνω ήταν μια πηγή με πολύ νερό και ένα κελαριστό ποταμάκι (ο Βαθύς Ρύαξ) ανάμεσα σε ψηλά δένδρα. Κάποτε εδώ είχε πολλά οπωροφόρα δένδρα, πολλά νερά και σ αυτό το πλάτωμα θα κάνανε πικνίκ και θα χόρευαν ξένοιαστο ι οι παππούδες μας.

Με μισή ώρα περπάτημα σε ανηφορικό χωματόδρο μο, μέσα από ελαιώνα, φτάσαμε στο κυπαρίσσι . Στη ρίζα του είχε μια πηγή και ένα πλάτωμα. Μια ανατριχίλ α μας διαπέρασε . Αλληλοκοι ταζόμαστε με τον παπά Θεοδόση και λέμε και οι δυο «εδώ ήταν», σ’ αυτό το πλάτωμα θα ήταν το εκκλησάκι! Σε όλο το δρόμο, δεν είδαμε άλλο πλάτωμα. Παραμερίζ οντας τα βάτα, βλέπουμε και ένα τοίχο, μάλιστα έχει και μια αψίδα!  Τώρα βεβαιωθήκ αμε τελείως.


Η πηγή (αγίασμα) και το κτίσμα


το κτίσμα με την αψίδα

Στην άλλη πλευρά του δρόμου, ήταν μερικές ρίζες ελιές με σχεδόν δύο μέτρα διάμετρο. Ήταν κομμένες χαμηλά και 2-3 καινούργι α δένδρα είχαν φυτρώσει στη περίμετρο . Δεν έχω ξαναδεί τόσο μεγάλους κορμούς. Όλα δείχνανε ότι εδώ γύρω ζούσαν και καλλιεργο ύσαν τις ελιές χιλιάδες χρόνια. Βγάλαμε φωτογραφί ες, σημειώσαμ ε τη θέση με το GPS, απολαύσαμ ε τη θέα. Το χωριό όταν κάτω στα πόδια μας και ο καταγάλαν ος κόλπος της Κίου γινότανε ένα με τον ουρανό. Τι ομορφιά, τι γαλήνη.
Σχεδόν πετώντας γυρίσαμε πίσω.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 52
  • -Λάβατε: 94
  • Μηνύματα: 324
  • Τόπος: Θεσσαλονίκη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 96
  • Φύλο: Άντρας
Μπράβο Ευγενία. Πολύ ωραίο. Το περίμενα αυτό το κείμενο!

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 7
  • -Λάβατε: 29
  • Μηνύματα: 89
  • Τόπος: Φιλοθέη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 29
  • Φύλο: Άντρας
Συγχαρητή ρια για τη γλαφυρή περιγραφή της αναζήτηση ς και της ανεύρεσης του αγιάσματο ς.

Πολλά μπράβο στον παπα Θεοδόση και σ' εσένα, για το κουράγιο σας να να συνεχίσετ ε, μετά το περπάτημα έως το Μοναστήρι των Πατέρων και το Νεκροταφε ίο, το μεσημέρι της ΠΕ 20/9/18, και λυπάμαι που δεν συμμετείχ α σ' αυτή την αναζήτηση με τα πετυχημέν α αποτελέσμ ατα.

Αποδείχτη κε πολύ δυνατή αυτή η ομάδα και είχε πολλές επιτυχίες στους στόχους που είχε βάλει.