Αποστολέας Θέμα: Δήμος Τρίγλιας  (Αναγνώστηκε 1961 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

alekostriglia

  • Επισκέπτης
Δήμος Τρίγλιας
« στις: 02 Ιούνιος 2009, 12:48:01 μμ »
  • Publish
  •   Καλωσήρθατε στο Δήμο Τρίγλιας    

     
    Ο νεοσύστατος δήμος Τρίγλιας σύμφωνα με το νόμο 2539/97  "Καποδίστριας" αποτελείται απο 6 συνολικά συννενούμενες πρώην κοινότητες:

    Ν. Τρίγλια                με πληθυσμό 2657 κατοίκους,

    Ν. Πλάγια                 με πληθυσμό 1171 κατοίκους,

    Κρήνη                     με πληθυσμό 574 κατοίκους,

    Πετράλωνα             με πληθυσμό 377 κατοίκους,

    Ν. Τένεδος               με πληθυσμό 368 κατοίκους και

    Ελαιοχώρια              με πληθυσμό 274 κατοίκους.

              Καθώς επίσης και από τον οικισμό των Ν. Πλαγίων "Το Μετόχι" που προέκυψε με την απογραφή του 1991 με την 36/90 απόφαση κοινοτικού συμβουλίου (ΦΕΚ 822 β' τέυχος/6-12-93).

    Ο δήμος καλύπτει έκταση 113.459 στρεμμάτων.
    Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 5.420 μόνιμους κατοίκους.
    Κατά το καλοκαίρι όμως ο πληθυσμός αυτός δεκαπλασιάζεται.

    Από τα 6 δημοτικά διαμερίσματα του δήμου τα 2 Κρήνη (υψόμετρο 280 μ.), Πετράλωνα (υψόμετρο 270 μ.) χαρακτηρίζονται ως ημιορεινά και τα υπόλοιπα ως πεδινά.  Επίσης τα Ν. Πλάγια και η Ν. Τρίγλια έχουν διέξοδο προς τη θάλασσα.

    Ανήκει στο χώρο της Βόρειας Ελλάδας, στη γεωγραφική ενότητα της Κεντρικής Μακεδονίας, στο νομό Χαλκιδικής στην ευρύτερη περιοχή Καλαμαριάς.  Καταλαμβάνει το νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας του νομού Χαλκιδικής.  Συνορεύει δυτικά με το δήμο Καλλικράτειας, ανατολικά με το δήμο Μουδανιών, βόρεια με το δήμο Ανθεμούντα και νότια με το Θερμαϊκό Κόλπο.

       Η περιοχή του δήμου Τρίγλιας χαρακτηρίζεται πεδινή και εύκολα προσπελάσιμη.  Οι επικοινωνίες της με το υπόλοιπο εθνικό δίκτυο γίνονται μέσω του εθνικού οδικού άξονα Θεσσαλονίκης-Μουδανιών, τόσο με την παλιά χάραξή του όσο και με τη νέα.

    Το τοπογραφικό ανάγλυφο της περιοχής είναι ημιορεινό στα βόρεια, (όρος "Κατσίκα" όπου έχει ανασκαφεί το γνωστό σπήλαιο των Πετραλώνων), και πεδινό στις κοιλάδες και στις νότιες παράκτιες ζώνες.

    Η κύρια απασχόληση των κατοίκων είναι η πρωτογενής παραγωγή.
     
    Η ευρύτερη περιοχή του Δήμου Τρίγλιας ήταν κατοικημένη από τους προϊστορικούς χρόνους. Εκτός από το παλαιοντολογικό εύρημα του κρανίου του αρχανθρώπου που ανακαλύφθηκε στο δημοτικό διαμέρισμα Πετραλώνων υπάρχουν διάσπαρτα σε όλη την περιοχή μας πολλά ευρήματα της προϊστορικής της κλασικής αλλά και της βυζαντινής περιόδου.
     
     όγια Αστικής Συγκοινωνίας    Ενδεικτικά αναφέρεται η περιοχή 'τούμπα' του δημοτικού διαμερίσματος Ν. Πλαγίων και η 'τούμπα' στα όρια των δημοτικών διαμερισμάτων, Ελαιοχωρίων του Δήμου Τρίγλιας και Ν. Συλάτων του Δήμου Καλλικράτειας, οι οποίες είναι απομεινάρια προϊστορικών οικισμών.
    Επίσης στην περιοχή των 'νερομύλων' του δ/δ Ν. Τενέδου και στην περιοχή 'κούγκι' του δ/δ Ν. Τρίγλιας έχουν εντοπιστεί οικισμοί οι οποίοι έχουν σημάδια οίκησης από τους αρχαϊκούς χρόνους μέχρι και την βυζαντινή περίοδο. Στο δημοτικό διαμέρισμα Ν. Τρίγλιας ανασκάφθηκε και ένας μακεδονικός τάφος.
    Οι πρώτες ιστορικές αναφορές για την κατοίκιση της περιοχής μιλάνε για αποίκηση της περιοχής από το μακεδονικό φύλο των Βοτιαίων οι οποίοι έχτισαν τις πρώτες πόλεις στην Χαλκιδική με πιο κοντινή πόλη στην περιοχή μας την αρχαία Σπάρτωλο. Κατόπιν κατά την περίοδο των αποικιών οίκισαν την περιοχή Χαλκιδείς αλλά και άλλοι Έλληνες από την νότιο Ελλάδα.
    Πριν από την μικρασιατική καταστροφή στην περιοχή μας αναφέρονται μόνο το χωριό της Κρήνης και ο οικισμός Σουφλάρι στην περιοχή της σημερινής Ν. Τρίγλιας.
      Εκ του βιβλίου Γκιοκλαμά του μηνός Φεβρουαρίου του τούρκικου έτους 1288 (καθ ημάς 1873) του τουρκικού κτηματολογίου φυλασσομένου νυν εν τω γραφείω του Ιστορικού Αρχείου Μακεδονίας περί των γαιών του χωριού Χαλκιδικής Κρήνη= Γκιρνέ , αναφέρεται ότι μέχρι το 1873 το παραπάνω χωριό ήταν τούρκικο τσιφλίκι.

    Το κατείχαν πέντε αδέρφια τούρκοι , τρείς απ αυτούς ο Ραχίτ Εφέντη, ο Ζετές Σουλειμάν και ο Ιζέτ Εφέντη καθώς και δύο χανούμισσες, η Νεμετολάχ και Ιμενέ.
    Αυτοί οι πέντε το μεταβίβασαν σε άλλους πέντε δικούς μας αρχικούς αγοραστές τον Λιόλιο , Παπαθανασίου, Παπαγεωργίου και στο Θωμά και Κατερίνα, τέκνα Κυπαρίσση. Η αγορά έγινε έναντι 47.000 γρόσια.
    Στη συνέχεια , το 1888 οι πρώτοι αγοραστές πούλησαν σε 36 οικογένειες διάφορες εκτάσεις, ενώ οι υπόλοιπες έμειναν για κοινή χρήση των συνιδιοκτητών.
    Ετσι από τους 36 έγιναν οι 130 οικογένειες του χωριού,οι οποίοι είναι ντόπιοι απόγονοι των αρχικών αγοραστών. Πρόσφυγες δεν υπάρχουν καθόλου στο χωριό.
     
      Στο χωριό Ελαιοχώρια, όταν ήρθαν οι πρόσφυγες βρήκαν λίγες οικογένειες ντόπιων και μερικά παλιά σπίτια. Οι πρόσφυγες ήταν από το Σχολάριο της Θράκης και από τη Μ. Ασία. Οι Θρακιώτες έφεραν κάποια πράγματα μαζί τους, ενώ οι Μικρασιάτεςήρθαν μόνο με τα ρούχα που φορούσαν. Το χωριό είχε άλλοτε πολλές ελιές, γι αυτό το ονόμασαν Ελαιοχώρια.
    Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Υπήρχε ποτάμι κι ένας νερόμυλος. Αργότερα οι κάτοικοι έφερναν νερό με τα κάρα από τη Ν. Τρίγλια, ως το 1960, που κατασκευάστηκε υδραγωγείο. Υπήρχε και καμίνι που έκαναν ασβέστη.
    Η παλιά εκκλησία του χωρίου ήταν του Αγίου Γεωργίου. Την παραμονή της γιορτής του αγίου γινόταν μεγάλη πανήγυρη και ακολουθούσε γλέντι. Μεγάλα γλέντια γίνονταν στο καρναβάλι, την Πρωτομαγιά και το Δωδεκαήμερο. στα Ελαιοχώρια γινόταν λαμπρό καρναβάλι, τη διοργάνωση του οποίου ανελάμβανε κάθε φορά μια άλλη οικογένεια.

    Στα Πετράλωνα ήρθαν πρόσφυγες από το Δίτσε. Στην περιοχή των Πετραλώνων βρήκαν εντόπιους κατοίκους της Κρήνης που είχαν εκεί κτήματα. Βρήκαν και μερικά τούρκικα τσιφλίκια, στα οποία εγκαταστάθηκαν πρόχειρα. Αργότερα άρχισαν να χτίζουν τα σπίτια τους με πέτρες και ξύλα.
    Οι πρόσφυγες φύτεψαν στη νέα γη αμπέλια, μηλιές, καϊσιές και οπωροφόρα δένδρα. Από το 1923-1934 έγινε μια προσωρινή διανομή των χωραφιών. Το 1934 δόθηκαν οριστικά. Έδωσαν επίσης σπόρους και άροτρα στους πρόσφυγες για να καλλιεργούν τη γη.
    Η παλιά εκκλησία του προφήτη Ηλία έγινε το 1924/25 και η καινούρια εκκλησία άρχισε να χτίζεται το 1938 και τελείωσε το 1963.
    Όλο το χωριό γιόρταζε και γλένταγε το Δωδεκαήμερο, το Πάσχα, του Προφήτη Ηλία και της Παναγίας. Στη γιορτή του Προφήτη Ηλία χόρευαν τους ποντιακούς χορούς ομάλ, σέρρα, τρυγόνα, λάχανα, τικ, κότσαρι κ.α. Στον κόσμο σέρβιραν "σουρβά" (πλιγούρι), κοτόσουπα, "μπερέκ" (πίτα) και βραστή γίδα.

    Επικοινωνία   
      
    Δήμος Τρίγλιας  
    Ν.Τρίγλια  
    Χαλκιδικής  
    Ελλάδα  
    Τ.Κ.63079  

       triglia@otenet.gr  
      23733 50320  
      23730 52044