Αποστολέας Θέμα: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ (19/1/2019)  (Αναγνώστηκε 330 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ***
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 47
  • -Λάβατε: 91
  • Μηνύματα: 318
  • Τόπος: Θεσσαλονίκη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 93
  • Φύλο: Άντρας
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ (19/1/2019)
« στις: 22 Ιανουάριος 2019, 08:24:39 μμ »
  • Publish
  • Ενενήντα επτά χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που γιορτάστη καν στην Τρίγλια τα Θεοφάνεια . Οι Τριγλιανο ί αναγκάστη καν να εγκαταλεί ψουν ξαφνικά την πατρίδα τους, το 1922, όταν κατέρρευσ ε το μέτωπο στην Μικρά Ασία και κινδύνευε η ζωή τους. Μέσα στην ατυχία τους, στάθηκαν τυχεροί που ο συμπατριώ της τους εφοπλιστή ς, Φίλιππος Καβουνίδη ς, έβαλε τα πλοία του και μετέφερε με ασφάλεια τους συντοπίτε ς του σε ασφαλή μέρη. Οι πρόσφυγες του 1922 φύγανε από τη ζωή με τον καϋμό να ξαναγυρίσ ουν στην πατρίδα τους, στα σπίτια τους. Αυτό δεν έγινε ποτέ. 

    Ο ανεκπλήρω τος πόθος του γυρισμού και η αγάπη τους για την πατρίδα τους, την Τρίγλια, μεταφέρθη κε στα παιδιά τους. Πηγαίνουν στην πατρίδα των προγόνων τους και είναι σα να συνοδεύου ν τους γονείς τους και τους παππούδες τους στις πατρίδες τους, μήπως και εκπληρωθε ί αυτός ο πόθος του γυρισμού. Όμως, πως τα φέρνει η μοίρα, αντι ο πόθος να εκπληρωθε ί κι έτσι να καταλαγιά σει, να ξεχαστεί, να σβήσει, έρχονται τα γεγονότα το ένα μετά  το άλλο, και κάνουν την Τρίγλια να στέκεται σαν ένα αυτόφωτο αστέρι της Ανατολής που μας καλεί διαρκώς :

    1.   Πριν από χρόνια, η Τρίγλια κηρύχθηκε διατηρητέ ος οικισμός από το υπουργείο πολιτισμο ύ της Τουρκίας. Έτσι, τα σπίτια των παππούδων μας δεν γκρεμίστη καν, έμειναν όρθια, άλλα συντηρήθη καν κι άλλα ετοιμόρρο πα, στέκουν εκεί μόνο για να μπορούμε και σήμερα να τα αναζητούμ ε και να λέμε, …να σ΄αυτό το σπίτι  πέρασαν τις χαρές και τις λύπες τους οι παππούδες μας.

    2.   Μετά, ήρθε η απόφαση να ονομαστεί πάλι αυτός ο ευλογημέν ος τόπος με το όνομα το παλιό, το όνομα που είναι γραμμένο στα πιστοποιη τικά γεννήσεως των παππούδων μας. Τρίγλια. Εγκαταλεί φθηκε το νεώτερο όνομα. Σαν να λέμε, πέταξε το ψευδώνυμο και απέκτησε ξανά το πραγματικ ό της όνομα. Το όνομα που όταν το ακούμε, η σκέψη μας πάει στα αγαπημένα μας πρόσωπα.

    3.   Στη συνέχεια, ήρθε η αγορά της αγαπημένη ς μας εκκλησίας, της Παντοβασί λισσας από το Πατριαρχε ίο με σκοπό την αναστήλωσ η.  Αυτό κι αν ήταν είδηση!  Η Παντοβασί λισσα είναι το κέντρο της Τρίγλιας. Γιατί οι παππούδες μας διατηρούσ αν με σεβασμό τη σχέση τους με την εκκλησία και τον κλήρο. Λαμπρές εκκλησίες και μοναστήρι α υπάρχουν στην Τρίγλια από τον Η! αιώνα. Περάσανε από αυτά ευσεβείς μοναχοί που θυσιάστηκ αν και γίνανε άγιοι και όσιοι της ορθόδοξης πίστης. Δίδαξαν γράμματα στα παιδιά της Τρίγλιας στα δύσκολα μεταβυζαν τινά χρόνια και συμβάλλαν ε στην μόρφωση και στην πρόοδο.

    4.   Πριν λίγες μέρες, στις 19 Ιανουαρίο υ 2019, (αντίστοιχ α 6η Ιανουαρίο υ με το νέο ημερολόγι ο), ο Πατριάρχη ς Κωνσταντι νουπόλεως κ. Βαρθολομα ίος τέλεσε τη λειτουργί α των Θεοφανείω ν στην Μητρόπολη της Τρίγλιας. Τι λαμπρός εορτασμός! Τι συγκίνηση!  Η Τρίγλια, γέμισε από Τριγλιανο ύς που ταξίδεψαν από τη Ραφήνα, τη Νέα Τρίγλια, την Αθήνα, τη Θεσσαλονί κη και από όλη την Ελλάδα για να δώσουν το παρόν. Να βρεθούν κοντά στον Πατριάρχη και στον μητροπολί τη Προύσης κ. Ελπιδοφόρ ο να παρακολου θήσουν τη θεία λειτουργί α και μετά να κατηφορήσ ουν -όπως ακριβώς κάνανε και οι πρόγονοί τους- στη θάλασσα για να ρίξουν το σταυρό και να πέσουν τα παλικάρια στη θάλασσα ενώ τα λευκά περιστέρι α να πετάνε πάνω από την παραλία της Τρίγλιας. Έτσι έγιναν και στον εορτασμό αυτό.  Νοιώσαμε όλοι συγκινημέ νοι και  πλήρεις με την ολοκλήρωσ η της τελετής.

    Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του Πατριάρχη στην εκκλησία προς τους απογόνους Τριγλιανο ύς που παραβρέθη καν στην εκκλησία: «Ο Πατριάρχη ς σας συμβουλεύ ει και σας παρακαλεί να μη λησμονήσε τε τις ρίζες σας. Να μεταδίδετ ε εις τα τέκνα σας τας πολυτίμου ς αξίας της παραδόσεώ ς μας και τον υψηλόν πολιτισμό ν των προγόνων σας. Να τα βοηθήτε να αποδεχθού ν την μικρασιατ ικήν καταγωγήν των ως κεντρικόν στοιχείον της ταυτότητό ς των. Να έχετε συνεχώς εις τον νούν και την καρδίαν σας την γην των Πατέρων σας, να επισκέπτε σθε την αλησμόνητ ον πατρίδα, όπου βέβαια δεν είσθε απλοί επισκέπτα ι, αλλά σαρξ εκ της σαρκός της. Δεν πρέπει να ομιλούμε διά «περασμένα μεγαλεία,» που «διηγώντας τα να κλαίς», όπως στιχουργε ί ο ποιητής, αλλά διά τα «περασμένα μεγαλεία» που  διηγώντας τα «να μην κλαίς», όπως έλεγεν ο αοίδιμος Προκάτοχο ς μας εις τον Οικουμενι κόν Θρόνον Πατριάρχη ς Αθηναγόρα ς. Υπάρχει παντού εις τα ευλογημέν α αυτά χώματα η σφραγίδα του Ορθοδόξου τρόπου του βίου, η θυσία των μαρτύρων της πίστεως, η εύλαλη σιωπή των ερειπωμέν ων ναών, εξωκκλησι ών, ιερών μονών, κοιμητηρί ων και λοιπών σεπτών προσκυνημ άτων του Γένους, τα «θεόκτιστα» σπίτια εις το μέτρον του ανθρωπίνο υ προσώπου, τα υπέροχα σχολεία, όλα κατάλοιπα της πολιτισμι κής αποτυπώσε ως της ευσεβείας και της ευφυίας, της ενθέου βιοτής και του σταυροανα στασίμου ήθους των ορθοδόξων πιστών».

    Εγκαταλεί ψαμε και αυτή το φορά την Τρίγλια. Αφήσαμε όμως κι εμείς ένα κομμάτι της ψυχής μας εκεί, μαζί με εκείνα των προγόνων μας. Δεθήκαμε πιο πολύ με τον τόπο. Θα επιστρέφο υμε πάντα στην Τρίγλια που μας καλεί!