Αποστολέας Θέμα: Η νοσταλγία της επιστροφής  (Αναγνώστηκε 343 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Φίλοι Τριγλιανών
  • *
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 16
  • -Λάβατε: 29
  • Μηνύματα: 192
  • Age: 51
  • Τόπος: ΑΘΗΝΑ
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 35
  • Φύλο: Άντρας
Η νοσταλγία της επιστροφής
« στις: 31 Ιανουάριος 2019, 10:36:55 μμ »
  • Publish


  • Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών, όπως έγραψε σήμερα ο γιατρός Αλέξανδρος Κοκκινίδη ς, ήταν η εθνική εορτή των Ελλήνων στην Μικρά Ασία που ζούσαν κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό.

    Ο πατέρας του Αλέξανδρο υ Κοκκινίδη του διηγείτο την εορτή των Τριών Ιεραρχών στην Τρίγλια και του τραγουδού σε το εμβατήριο  "Ω λυγερόν και κοπτερόν σπαθί μου".

    Σήμερα 30 Ιανουαρίο υ 2019, ανήμερα της γιορτής των Τριών Ιεραρχών, επιχειρήσ αμε ένα νοσταλγικ ό ταξίδι επιστροφή ς στην Τρίγλια της Βιθυνίας.

    Εν όψη της επικείμεν η επίσκεψης στην Κωνσταντι νούπολη και την Τρίγλια ήρθαν οι μαθητές της ομάδας να ακούσουν για αυτήν την περίφημη Τρίγλια.

    Μαζί τους εκπαιδευτ ικοί και λίγοι γονείς συμμετείχ αν σε αυτό το νοσταλγικ ό ταξίδι.

    Στην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπου λου «Το βλέμμα του Οδυσσέα» συναντιού νται στο Βελγράδι έπειτα από χρόνια ο πρωταγωνι στής της ταινίας και ένας φίλος του.

    Υπάρχει στην ταινία ο ακόλουθος διάλογος:

    –Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Θεός είναι το ταξίδι.

    –Και το δεύτερο είναι η νοσταλγία



    Σήμερα ξεκινήσαμ ε με τη νοσταγία.

    Και τον Μάρτη θα ακολουθήσ ει το ταξίδι.

    Η νοσταλγία για την Τρίγλια της Προποντίδ ας.

    Η νοσταλγία για μια ζωή που σταμάτησε βίαια και απότομα τον Αύγουστο του 1922.

    Η νοσταλγία για τους ανθρώπους που έζησαν τον ξεριζωμό.

    Ο αγώνας τους να ριζώσουν σε μια νέα πατρίδα, σε έναν άλλο τόπο.

    http://www.triglianoi.gr/gallery/282-310119222639.jpeg

    Στο ταξίδι της επιστροφή ς στην Τρίγλια μας ταξίδεψαν ο Στάθης ο Δημητρακό ς, ο Βασίλης ο Πιστικίδη ς και ο Γεράσιμος (Μάκης) Αποστολάτ ος .

    Τρεις άνθρωποι με τριγλιανή καταγωγή.

    Τρεις άνθρωποι με βιώματα γεμάτα από την Τρίγλια.

    Ένας γιατρός, ένας μαθηματικ ός που διετέλεσε Δήμαρχος Ραφήνας και ένας τοπογράφο ς-μηχανικός.

    Ο Στάθης ο Δημητρακό ς και ο Γεράσιμος Αποστολάτ ος συναταξίδ εψαν στην Τρίγλια τον Σεπτέμβριο του 2018 για να καταγράψο υν όσα περισσότε ρα μπορούν από το παρελθόν της γεννέθλια ς πόλης πριν ο χρόνος σβήσει τα ίχνη και τις μαρτυρίες από τις παλιές εκκλησίες και τα μοναστήρι α,  πριν τα σπίτια χάσουν και την τελευταία μυρωδιά από τους παλιούς Τριγλιανο ύς.

    Ο Βασίλης ο Πιστικίδη ς έδειξε πολλές φωτογραφί ες της Τρίγλιας στο πέρασμα των εποχών.

    Μας μίλησε για τον ντερέ (το ρέμα) που σταδιακά καλύφθηκε και την πλημμύρα που σηματοδοτ ούσε τη ζωή στην Τρίγλια (πριν και μετά).

    Λίγους μήνες, λίγα χρόνια πριν το φευγιό.

    Μας μίλησε για πολλά θέματα της Τρίγλιας.

    Η εικόνα της Τρίγλιας στο μεταίχμιο μιας εποχής.

    Ο πρώτος ξεριζωμός των Τριγλιανώ ν.

    Ο δεύτερος ξεριζωμός των Τριγλιανώ ν.

    Ο τρίτος ήταν ο μοιραίος.

    Ο Βασίλης ο Πιστικίδη ς στάθηκε σε δύο πρόσωπα και σε δύο εικόνες που αποτελούν ανεκτίμητ α κειμήλια.

    Ο Μητροπολίτης Σμύρνης, ο Τριγλιανό ς Άγιος Χρυσόστομ ος Σμύρνης…

    Ο Φίλιππος Καβουνίδη ς που με τα καράβιά του μετέφερε Τριγλιανο ύς και άλλους Χριστιανο ύς της Προποντίδ ας στην Καλόλιμνο, τη Ρεδαιστό και αργότερα στην Τένεδο.

    Η εικόνα της Αγίας Επίσκεψης μεταφέρθη κε από την Τρίγλια και σήμερα κοσμεί το Βυζαντινό και Χριστιανι κό Μουσείο Αθηνών.

    Η εικόνα της Παντοβασί λισσας που σήμερα βρίσκεται στη Ραφήνα.



    Ο Γεράσιμος Αποστολάτ ος πήρε τη σκυτάλη και μας παρουσίασ ε μέρος της σπουδαίας δουλειάς που ξεκίνησε με το ταξίδι του Σεπτεμβρί ου στην Τρίγλια και συνεχίζετ αι με αμείωτο ρυθμό μέχρι σήμερα.

    Ένας αγώνας δρόμου κόντρα στον παναδαμάτ ορα χρόνο.

    Η Τρίγλια στην πορεία του χρόνου.

    Μεταμορφώ σει στον χώρο και το χρόνο.

    Οι εκκλησίες  του πάνω και του κάτω μαχαλά.



    Στον επάνω μαχαλά ο Άγιος Στέφανος, σημερινό Φατιχ Τζαμί, ο Άγιος Γεώργιος ο Άνω, η Παντοβασί λισσα.

    Στον κάτω μαχαλά η Μητρόπολη (Άγιος Βασίλειος), ο Άγιος Ιωάννης, ο Άγιος Γεώργιος ο Κάτω.

    Το μεγαλόπρε πο σχολείο της Τρίγλιας που έπειτα από τόσα χρόνια που αφέθηκε στη Λήθη εδώ και έναν χρόνο αναστηλών εται.

    Η ανέγερσή του ολοκληρώθ ηκε το 1913.

    Ούτε δέκα χρόνια δεν το χάρηκαν οι μαθητές του.

    Τα μοναστήρι α που σβήνουν σιγά-σιγά.

    Η Παντοβασί λισσα που περιμένει την αναστήλωσ ή του.

    Το νεκροταφε ίο που παραμένει τόσο έρημο και σιωπηλό.

    Μετά ανέλαβε τη σκυτάλη ο Στάθης ο Δημητρακό ς με το γνωστό του απαράμιλλ ο πάθος.



    Ο Στάθης ο Δημητρακό ς μίλησε στα παιδιά για όσα θα δουν στην επίσκεψή τους στην Τρίγλια στις 8 του Μάρτη του 2019.

    Τους μίλησε για το σπίτι που έχτισε ο παππούς του στην Τρίγλια το 1919.

    Σε αυτό το σπίτι έμειναν τρία χρόνια.

    Σε αυτό το σπίτι ο Στάθης μπήκε για πρώτη φορά  τον Σεπτέμβρι ο του 2018.

    Στην οδό Σαρι Σοκακ 3, στον επάνω μαχαλά.

    Στον Κίτρινο Δρόμο, αριθμός 3.

    Ο Αρχιμήδης ο Δημητρακό ς, ο παπούς του γιατρού Στάθη Δημητρακο ύ, όταν έφυγαν από τηξν Τρίγλια εκείνον τον καταραμέν ο Αύγουστο του 1922 κλείδωσε τρεις φορές το σπίτι που χάρηκαν μόνο για τρία χρόνια

    Και μετά πέταξε το κλειδί στο Αιγαίο στο ταξίδι προς την Ελλάδα.

    Ήταν σίγουρος πως ποτέ δεν θα ξαναγύριζ αν.

    Ο γιος του, ο Χρήστος Δημητρακό ς, ο πατέρας του Στάθη, επέστρεψε το καλοκαίρι του 1978 και ο Στάθης το 2018.

    Η ζωή που κυλάει …..

    Οι μνήμες που δεν σβήνουν ….

    Τα όνειρα που δεν χάνονται ….

     
    Ευχαριστο ύμε πολύ όλους όσους παρευρέθη καν σήμερα στο σχολείο και συμμετείχ αν σε τούτο το νοσταλγικ ό ταξίδι.

    Ένας σπόρος έπεσε και περιμένου με με το καλό να φυτρώσει …

    Ο σπόρος της νοσταλγία ς …

    Γιατί στη ζωή τίποτα δεν χάνεται ….