Αποστολέας Θέμα: ΟΙ ΨΑΡΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ  (Αναγνώστηκε 1176 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 75
  • -Λάβατε: 40
  • Μηνύματα: 655
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 52
  • Φύλο: Άντρας
ΟΙ ΨΑΡΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ
« στις: 10 Δεκέμβριος 2009, 04:22:42 μμ »
  • Publish
  •  ΟΙ  ΨΑΡΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ
     
    Οι κάτοικοι της Τρίγλιας ασχολούντ αν στην πλειονότη τά τους  με την ελαιοκομί α, την σηροτροφί α και έκαναν διάφορα άλλα επαγγέλμα τα.  
    Η Τρίγλια, ως παραλιακό ς τόπος και εξαιρετικ ός ψαρότοπος, αναφέρετα ι ότι οι κάτοικοί της, όπως και των παράλιων γειτονικώ ν χωριών του Κιανού κόλπου (Σιγή,Μουδανιά κλπ), ήταν από τα πολύ παλιά χρόνια και ψαράδες. Οι Τριγλιανο ί που ασχολούντ αν με το ψάρεμα ήταν επαγγελμα τίες (κύρια απασχόλησ η) και ερασιτέχν ες (δευτερεύο υσα απασχόλησ η).

    ΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΙΕΣ ΨΑΡΑΔΕΣ

    Οι επαγγελμα τίες ψαράδες διακρίνον ταν στους ιδιοκτήτε ς καϊκιών (καϊκτσήδε ς) ή βαρκών και στους αλιεργάτε ς που δούλευαν εποχιακά στα καΐκια (στην Κίο κ.α) και στο πάστωμα των ψαριών στα νησιά του Μαρμαρά, στις Προποντίδ ες.
    Στην Τρίγλια υπήρχαν πάνω από δέκα καϊκτσήδε ς με μικρότερα καϊκια από τις σαντάλες και τις αλαμάνες, όπως ήταν π.χ οι κωλοβρέχτ ες (τράτες)κ.α. και αρκετοί βαρκάρηδε ς.

    ■Η Τρίγλια με την Κίο, ήσαν δύο παραλιακέ ς κωμοπόλει ς,  είχαν μπορούμε να πούμε και αδελφικές σχέσεις. Οι Κιώτες ασχολιόντ ουσαν πολύ με την ψαρική, είχαν πολλά καΐκια ψαράδικα, ήταν του ξακουστού Γλύκατση οι αλαμάνες όπως τις λέγανε τότε τα γκιργκίργ ια και επειδή η Προποντίδ α (η θάλασσα του Μαρμαρά) είχε πολύ ψάρι αυτά τα συγκροτήμ ατα κάναν χρυσές δουλειές. Εκεί την παλαμίδα την λέγαν ντορούκι, δεν την ζύγιζαν με δράμια αλλά την πουλούσαν με ζευγάρια, δηλαδή γέμιζε το καΐκι, ο μπές τσιφτές όπως τον λέγαν δηλαδή καΐκι που τραβούσαν κουπί δέκα άνδρες, γέμιζε λ.χ. 2 (δύο) χιλιάδες ζευγάρια (4.000 χιλιάδες) παλαμίδες, τις πηγαίνανε για τον μπουλουχα νά (ψαραγορά),  γι’ αυτό και η μοιρασιά που κάναν οι Καπεταναί οι με τους γκεμίτσιδ ες (ναύτες) ήτο πολύ ικανοποιη τική και μία που είχε τόσο πολύ κέρδος. Αυτή τη δουλειά οι Τριγλιανο ί την προτιμούσ αν, γι’ αυτό και πήγαιναν πολλά παλικάρια Τριγλιανά στην Κίο και πιανότανε στο συγκρότημ α του Γλύκατση. Εκτός από του Γλύκατση υπήρχαν και άλλα συγκροτήμ ατα όπως του Θέμη, του Λάμπου, κλπ. Αυτοί οι άνθρωποι, προπαντός ο Θέμης και ο Λάμπης ήλθαν μετά τον διωγμό και εδώ στην Χαλκιδική και ψάρεψαν και στην θάλασσα της Νέας Τρίγλιας και μας έλεγαν «Αχ παιδιά μου που είναι η δική μας θάλασσα που βγάζαμε εκείνα τα ντουρούκι α, σαν το ψάρι του Μαρμαρά δεν υπάρχει αλλού πουθενά», και κουνούσαν τα κεφάλια τους απελπισμέ να…

    Τριγλιανο ί και Κιώτες
    Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς (Τρίγλια19 12- Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς 1995)
    (από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο)

        ■ Ένας από τους τρομερούς θαλασσόλυ κους ήταν και ο Χρήστος Άσσος. Άσσο τον λέγανε, αλλά ήταν και πραγματικ ά  Άσσος, προπαντός στις δουλειές του. Είχε μια μικρή βάρκα, «Μπογιαντέ», όπως τη λέγανε. Μ’ αυτή ψάρευε καλόψαρα. Έριχνε και φυσέκια (δυναμίτες).
       Άλλη δουλειά δεν γνώριζε εκτός από τη βάρκα και το ψάρεμα. Ο Χρήστος μ’ αυτό το μικρό βαρκάκι ταξίδευε και μέχρι την Κωνσταντι νούπολη. Δεν τον έσκιαζε κανένας καιρός. Μάλιστα έφερνε και εμπορεύμα τα από την Πόλη στο χωριό για τους μπακάληδε ς. Τα καλόψαρα τα πήγαινε στην Πόλη και τα πουλούσε σε καλές τιμές, διότι είχε πελάτες καλούς και προπαντός μαγείρους .
       Όλοι οι Τριγλιανο ί στην Πόλη περιμέναν ε στο κέντρο του Αχιλλέα (στέκι) το πότε θάρθει ο Άσσος για να φέρει νέα από την Τρίγλια και τα καλόψαρά του. Ακόμα και το μοτόρι του Κασούρη δεν μπορούσε να πάει στην Κωνσταντι νούπολη αν ήταν ο καιρός λίγο χαλασμένο ς. Ο Άσσος όμως πήγαινε με τα πανιά και όταν τον έβλεπε ο Στεφανής Κασούρης τον φώναζε δυνατά: «Πού πάεις μπρε τρελέ μ’ αυτό ντο μαΐστρο;».
       Αλλά αυτός δεν λογάριαζε κανένα καιρό, πάντοτε ταξίδευε και καμιά φορά δεν έπαθε κανένα ναυάγιο. Λες και τον βοηθούσε η τόλμη του.
       Στο διωγμό, τη βάρκα την έφερε στη Θεσσαλονί κη και συνέχισε το επάγγελμα της ψαρικής.
       Αλώνιζε όλο το Καραμπουρ νάκι […]

    Ο Χρήστος Άσσος
    Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς, «Τριγλιανά Νέα», Ιούλιος 1985, φύλλο 52.
    Τριγλιανά Λαογραφικ ά.

    Επιμέλεια:Στάθης Δημητρακό ς
    Συνεχίζετ αι...