Αποστολέας Θέμα: ΥΦΑΝΤΙΚΗ- ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ  (Αναγνώστηκε 2991 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 78
  • -Λάβατε: 41
  • Μηνύματα: 655
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 53
  • Φύλο: Άντρας
ΥΦΑΝΤΙΚΗ- ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ
« στις: 10 Ιούνιος 2010, 04:57:38 μμ »
  • Publish
  • YΦΑΝΤΙΚΗ- ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ

    Αργαλειός είναι κύριο χειροκίνη το εργαλείο με τη βοήθεια του οποίου κατασκευά ζονται υφάσματα (λινά, μάλλινα, βαμβακερά , μεταξωτά), χαλιά (κιλίμια) και κουρελούδ ες (βρανιές). Είναι γνωστό με διάφορες ονομασίες ανάλογα με την περιοχή: ανυφανταρ ειό, ανυφαντήρ ι, τελάρο, κρεβατίνα, αργαστήρι . Ο αργαλειός ως οικιακό εργαλείο είναι αρχαιότατ ο και αναφέρετα ι από τον Όμηρο( ιστός της Πηνελόπης).
       
    ■…Η σημαντικώ τερη οικοτεχνί α, που απετέλεσε σταθμό στην ελληνική οικογενει ακή ζωή και στην σχετική χειραφέτη ση της Ελληνίδος, υπήρξε η υφαντική, με την εγκατάστα ση στο σπίτι του προοδευτι κού, για την εποχή εκείνη, αργαλειού . Ήταν από τα ομηρικά χρόνια γνωστός ο «ιστός», και τραγουδημ ένος επίσης στις βυζαντινέ ς μπαλάντες μας (παραλογές)ο νεώτερος «αργαλειός».
    …. Φιλοδοξία του κάθε κοριτσιού ήταν τώρα στο κάθε σπίτι να έχει το ζηλευτό «μηχάνημα» του αργαλειού, που θα το βοηθούσε να ετοιμάσει εύκολα την προίκα του, τα δώρα για τον αρραβωνια στικό και τους συμπεθέρο υς, αλλά και θα έδινε εισόδημα στην οικογένει α.

    «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», Τόμος ΙΑ, « Η ΣΠITIKH ZΩH- Οικοσκευή, οικοτεχνί α, οικοβιώμα τα» (σελ.277).

    ■… Εκεί στην πατρίδα, το κάθε σπίτι είχε και τον αργαλειό του, όπως την λέγανε κρεβατίνα . Στην κρεβατίνα λοιπόν η κοπέλα θα υφαίνει την προίκα της. Εκεί οι κοπέλες δεν αγοράζανε την προίκα τους από τους πραματευτ άδες, την κάνανε μόνες τους στην κρεβατίνα και η προίκα τους σχεδόν όλη γινότανε υφαντή από ζωική μέταξα, γιατί  τότε δεν υπήρχε φυτικό μετάξι, όπως υπάρχει σήμερα. Έτσι πιάσε από μαξιλαροθ ήκες, σινδόνια, τραπεζομά νδηλα και όλα τους τα εσώρουχα, τα ασπρόρουχ α, όπως τα λέγανε, θα γίνουν στον αργαλειό. Έπειτα κάνανε και κιλίμια (χαλιά) στην κρεβατίνα και εκτός από τα χαλιά υφαίνανε και κάτι στενόμακρ α κομμάτια με κοψίδια από κουρέλια που τα λέγανε βρανιές (κουρελούδ ες).

    Οι αρραβώνες και οι γάμοι
    Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς (Τρίγλια 1912-Ν. Τρίγλια 1995)
    (από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο).


    Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.


    Πηγές: 1. « Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», Τόμος ΙΑ, Εκδοτική Αθηνών Α.Ε, 1975.
    2. Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς, Ν.Τρίγλια Χαλκιδική ς
    (από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο) 
    3. «Λεξικό της Κοινής Νεοελληνι κής», ΑΠΘ, ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυ λλίδη), Θεσσαλονί κη 1998.
    4. Εγκυκλοπα ίδεια «Νέα Δομή».
    5. Εγκυκλοπα ίδεια « Υδρία».