Αποστολέας Θέμα: ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ- Μορφή των Γραμμάτων  (Αναγνώστηκε 7773 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 69
  • -Λάβατε: 39
  • Μηνύματα: 651
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 51
  • Φύλο: Άντρας
ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ- Μορφή των Γραμμάτων
« στις: 29 Ιούνιος 2010, 10:02:59 μμ »
  • Publish
  • ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔ ΗΣ- Mορφή των Γραμμάτων
    Ιστορικός συγγραφέα ς, Φιλόλογος, Γυμνασιάρ χης

    Τρύφων Eυαγγελίδ ης (1863-1941): Ιστορικός συγγραφέα ς, φιλόλογος, καθηγητής Μέσης εκπαίδευσ ης, Γυμνασιάρ χης. Γεννήθηκε στην Τρίγλια της Προποντίδ ας της Μ. Ασίας.  Γιος του Ευάγγελου, του οποίου το επώνυμο ήταν άλλο, αλλά όταν πρωτοπήγε στο σχολείο της Τρίγλιας, ο δάσκαλός του τον ρώτησε «Πως λένε παιδί μου Τρύφων τον πατέρα σου;» «Ευάγγελο»  είπε ο μικρός Τρύφωνας.  Ο δάσκαλος του  είπε  από σήμερα Τρύφων το επώνυμο σου  θα είναι Ευαγγελίδ ης. (Πληροφορί α του εγγονού του Τρύφωνα Ευαγγελίδ η, δικηγόρου Αθηνών).
    Τα πρώτα γράμματα τα διδάχθηκε στην Τρίγλια. Φοίτησε στην Μεγάλη Σχολή του Γένους της Κωνσταντι νούπολης (1878-1884). Αφού απεφοίτησ ε, ήρθε στην Αθήνα και παρακολού θησε μαθήματα στη Φιλοσοφικ ή Σχολή του Πανεπιστη μίου. Tο 1892 πήγε στη Γερμανία, υπέβαλε διατριβή «Περί Κιανών Πολιτεία» και ανακηρύχθ ηκε διδάκτωρ. Επανήλθε στην Αθήνα και παρέμεινε αρκετά χρόνια ασχολούμε νος με ιστορικές μελέτες και συγγραφή ιστορικών και θρησκευτι κών έργων. Το 1899 ξαναπήγε στη Γερμανία και ίδρυσε στο Βερολίνο με Πόντιους από την Τραπεζούν τα, αδελφούς Κωνσταντί νο και Αριστείδη Ιεροκλέου ς και τον Κλεάνθη Νικολαϊδη, την εβδομαδια ία εφημερίδα «Νέα Ελλάς», η οποία συνεχίσθη κε να εκδίδεται στην Αθήνα το 1901.  
    Tο 1902 διορίστηκ ε στον εκπαίδευσ η, υπηρέτησε ως Σχολάρχης στον Πόρο, στην Στυλίδα και στην Σύρο, ως καθηγητής στο Βόλο, στην Πάτρα και στη Θήβα και ως Γυμνασιάρ χης στη Ρόδο, στο Πλωμάρι της Λέσβου, στη Σητεία Κρήτης, στα Καρδάμυλα Χίου και στη Σάμο. Στην Τρίγλια, που υπεραγαπο ύσε, πήγαινε όποτε είχε ευκαιρία τα καλοκαίρι α κυρίως για να δει τους συγγενείς και φίλους.  Η σύζυγός του ήταν από την οικογένει α Ζολώτα, η Παρθενόπη Ζολώτα.  Απέκτησαν τέσσερις γιους επιστήμον ες και μια κόρη.  Ως συγγραφέα ς υπήρξε πολυγραφό τατος, σε δεκάδες ανέρχοντα ι τα δημοσιευθ έντα έργα του.   Μόλις τυπώθηκε το βιβλίο του «Βρύλλειον Τρίγλεια» (Αθήνα 1934) το πήγε ο ίδιος για να το γνωρίσουν οι συμπατριώ τες του Τριγλιανο ί στην Ν.Τρίγλια Χαλκιδική ς και στη Ραφήνα Αττικής. Πέθανε στην Αθήνα,  όπου ζούσε με την οικογένει ά του.
      'Εργα του είναι:
    «Η τυφλή του Σορρέντου», μυθιστορί α Φραγκίσκο υ Μαστριάνν η (εκ του Ιταλικού), Αθήναι 1887.
    «Η τελευταία ημέρα του καταδίκου»,μυθιστορία Βίκτωρος Ουγκώ, Αθήναι 1888.
    «Ο καμπούρης των Παρισίων», μυθιστορί α του Πωλ δε Κόκ, Αθήναι 1888.    
     «Κιανών πολιτεία»,  ήτοι ιστορία της Βιθυνιακή ς πόλεως Κίου, Αθήναι
    1892(αρχαϊστί).
    «Ιστορία του μεγάλου Ναπολέοντ ος», του Ρογήρου Παύρ
    (μετάφρασι ς ), Αθήναι 1892.
    «Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρο υ», Αθήναι 1893.
    «Η κυρία με τας καμελίας» του Αλεξάνδρο υ Δουμά (μετάφραση) Αθήναι 1893 .
    «Ιστορία του Όθωνος» Αθήναι 1893 α΄ έκδοσις, 1894 β΄ έκδοσις.
    «Ο ρακοσυλλέ κτης των Παρισίων» του Φήλικος Πυά, Αθήναι 1893
    «Ιστορία της Οθωμανική ς Αυτοκρατο ρίας» Αθήναι 1894.
    «Ιστορία του Κυβερνήτο υ της  Ελλάδος Ι. Α. Καποδιστρ ίου».
    Αθήναι 1894.
    «Αβδηρίται», αρχαϊκόν μυθιστόρη μα του γερμανού Χ. Μ. Βείλανδ (μεταφρασθ έν κατ’ επιτομήν   υπό το ψευδώνυμο ν Χρυσοσθέν ης Χρυσοσπάθ ης) Αθήναι 1893.
    «Βίος του Ιησού Χριστού» Αθήναι 1894, β΄ έκδοση 1898.
    «Βίοι των Αγίων»,Αθήναι 1895.
    «Ιστορία του Αλή Πασά» Αθήναι 1896.
    «Γοργοεπήκοος» μελέτη θρησκευτι κή, Αθήναι 1895.
    «Βίος του Αγίου Νικήτα» εκ των αρχαίων ελληνικών απογραφών της βασιλικής Βιβλιοθήκ ης του Μονάχου, Αθήναι 1895.
    «Γεννάδιος Β’, ο Σχολάριος» Αθήναι 1896.
    « Κοσμάς ο Αιτωλός» Αθήνα 1897,  β΄ έκδ. Βόλος 1912.
    «Κυριακά Λόγια ή Λόγια του Χριστού», Αθήναι 1897.
    «Ιστορία του όνου», Αθήναι 1896.
    «Η Μονή της Σιγριανής (ή του Μεγάλου Αγρού), Αθήναι 1895.
    «Επιστολαί του Όθωνος» (εκ του γερμανικο ύ), Αθήναι 1896.
    «Ιστορία της Τραπεζούν τος», Οδησσός 1898.
    «Ιστορία του αυτοκράτο ρος Ηρακλείου», Αθήναι 1908
    «Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897», Αθήναι 1898.
    «Τα μετά τον Όθωνα», Αθήναι 1898.
    «Η τελευταία  ηγεμονίς του Τραπεζούν τος», Αθήναι 1899.
    «Γρηγορίου Χιονιάδου επιστολαί ιστ΄», Αθήνα 1902,  έκδ. β΄ εν Ερμουπόλε ι 1910.
    «Η Υπάτη και αι θέρμαι αυτής», Αθήνα 1906 μετά πολλών εικόνων και χάρτου.
    «Μαυροκορδάτοι και Ράλληδες», Ερμούπολι ς 1910.
    «Ο Χριστιανι σμός εν τοις Κυκλάσι», Ερμούπολι ς 1908
    «Η μυθιστορι ογραφία παρά τοις αρχαίοις Έλλησι», Ερμούπολι ς 1910.
    «Κοσμάς Αιτωλός ο ισαπόστολ ος», εν Βόλω 1912
    «Συμβολή εις την ιστορίαν της Ελληνικής παιδείας», Ρόδος 1917.
    «Μεγάλη Ιερά Ιστορία της τε Παλαιάς και Καινής Διαθήκης», Αθήναι 1898, μετά πλείστων εικόνων του διασήμου Dore.
    «Μπαίδεκερ, οδηγός της  Ελλάδος», Αθήναι 1901, εκδ.β΄ Αθήναι 1908.
    «Μπαίδεκερ,  της Νέας  Ελλάδος», Αθήναι 1913.
    «Η νήσος Σέριφος και αι περί αυτήν νησίδες», Ερμούπολι ς   1909
    «Επίσκοποι Σκιάθου Σκοπέλου» (γαλλιστί), εν Εchos, d’ Orient 1912.
    «Η Μύκονος, ήτοι ιστορία της νήσου από των αρχαιοτάτ ων χρόνων μέχρι των καθ’ ημάς», Αθήναι 1912.
    «Η νήσος Σκιάθος και αι περί αυτήν νησίδες» Αθήναι 1913.
    «Το θανατικόν της Ρόδου», του Γεωργιλά Λιμενίτη, Ρόδος 1914.
    «Ροδιακά», Ρόδος 1917
    «Ροδιακά», τόμ. Β΄ τεύχος α΄ , η Εκκλησία Ρόδου, Αθήναι 1929.
    «Τα Ελληνικά σχολεία από της αλώσεως μέχρι Καποδιστρ ίου», Αθήναι 1933.
    «Βρύλλειον Τρίγλεια», Αθήναι 1934 .
    «Η ιστορία του Εποικισμο ύ της Ύδρας» ( βραβείον της Ακαδημίας Αθηνών), Αθήναι 1935.
     «Η παιδεία επί Τουρκοκρα τίας εις δύο τόμους» ( βραβείον  Ακαδημίας Αθηνών), Αθήναι 1936.
    Υπήρξε πολυγραφό τατος, πολλές φιλολογικ ές και κριτικές μελέτες και βιογραφίε ς  δημοσιεύθ ηκαν στα περιοδικά και στις εφημερίδε ς  Αθήνας,  Ερμούπολη ς, Βόλου, Ρόδου,  Χίου Κωνσταντι νούπολης, Αλεξανδρε ίας,  Βραΐλας κ.α.
    Ο Δήμος Ραφήνας τιμώντας τον μεγάλο Τριγλιανό δάσκαλο και ιστορικό συγγραφέα, έδωσε το όνομά του σε μια οδό της πόλης, δίπλα στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Ραφήνας.  

    ■Σ’ ένα σχολείο στα χρόνια της Τουρκοκρα τίας

    Τα παιδιά μάθαιναν ανάγνωση από τον Οκτώηχο, το Ψαλτήρι, τον Απόστολο και από άλλα εκκλησιασ τικά βιβλία. Μάθαιναν ακόμα αρίθμηση και γραφή κατά υποδείγμα τα που τους έδινε ο δάσκαλος. Οι μαθητές κάθονταν πάνω σε ψάθα,  προβιά ή χαλί, ενώ ο δάσκαλος πάνω σε σκαμνί.
    Έγραφαν πάνω σε πλάκες, με κοντύλι. Πάνω στην πλάκα ήταν γραμμένο το αλφάβητο, ενώ πριν απ’ αυτό ήταν χαραγμένο το σημείο του σταυρού με τις λέξεις «Σταυρέ βοήθει». Τα παιδιά έλεγαν το αλφάβητο δυνατά και άλλα μαζί («εν χορώ»), κρατώντας με το αριστερό χέρι την  πλάκα και με το δεξί έδειχναν ένα -ένα τα γράμματα που έλεγαν. Κοντά στο δάσκαλο υπήρχε μακρύ ραβδί, που προορισμό ς του ήταν να συμμορφώσ ει τους άτακτους μαθητές ή να χτυπά το δάπεδο ή την έδρα , για να γίνει μέσα στην τάξη ησυχία.
    Οι τιμωρίες ήταν πολύ συνηθισμέ νες τότε. Αν όμως οι τιμωρίες προορίζον ταν για τους αμελείς, στους επιμελείς μαθητές δίνονταν τιμές και βραβεία. Όποιος τελείωνε χωρίς τιμωρίες το βιβλίο του, συνοδευότ αν με πομπή από τους συμμαθητέ ς του στο σπίτι του. Εκεί ο «πρωτόσχολος»(ο πρώτος μαθητής) τον κάθιζε πάνω στο μιντέρι και σηκώνοντα ς τον, τον ανακήρυττ ε τρεις φορές «άξιο». Οι γονείς του και οι συγγενείς του έδιναν συγχαρητή ρια, του χάριζαν δώρα και φιλοδωρού σαν και το δάσκαλο με μεταξωτό μαντίλι ή νομίσματα . Ακολουθού σε κοινό τραπέζι, όπου τραγουδού σαν, χόρευαν  και έπαιζαν διάφορα παιχνίδια .  

    Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου, Η παιδεία επί Τουρκοκρα τίας.        
      
    Από το βιβλίο : «Στα Νεότερα Χρόνια», Ιστορία ΣΤ Δημοτικού, Διονύσιος Ακτύπης, Αριστείδη ς Βελαλίδης, Μαρία Καΐλα, Θεόδωρος Κατσουλάκ ος, Γιάννης Παπαγρηγο ρίου, Κώστας Χωρεάνθης, ΟΕΔΒ, Έκδοση ΣΤ, 1994

    *Βιβλία του Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδ η  έχουν επανεκδοθ εί από διάφορες εκδόσεις: « Αναστατικ ές Εκδόσεις- Δ. Ν Καραβίας», «Ελεύθερη σκέψις», «Μάτι», « Α.Α.Λιβάν ης», «Αφοί Κυριακίδη», «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», «Πουρνάρας Παναγιώτη ς» κ.α.    

    Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.

    Πηγές:1. Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδ ου, «Βρύλλειον Τρίγλεια» Ιστορική και Γεωγραφικ ή μελέτη από του Ε΄ Αιώνος π.Χ. μέχρι των καθ’ημάς, Αθήναι 1934.
    2. « Βιογραφικ όν και βιβλιογρα φικόν σημείωμα περί του Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου», «Τριγλιανά Νέα»,1/3/1976, φύλλο 3, σελ.4 και 20/4/76, φύλλο 4, σελ.2.
    3. «Αντίλαλοι από τα Μουδανιά και τα γύρω», έκδοση του Συνδέσμου Προσφύγων Μουδανίων, Θεσσαλονί κη 1931,Κεφάλαιο Β, Ιστορικόν Σημείωμα, Τρίγλεια.
    4.Ιστορία ΣΤ’ Δημοτικού «Στα Νεώτερα χρόνια»- Διονύσης Ακτύπης, Αριστείδη ς, Θεόδωρος Κατσουλάκ ος, Γιάννης Παπαγρηγο ρίου, Κώστας Χωρεάνθης, ΟΕΔΒ, Έκδοση ΣΤ’ 1994.    
     

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Τριγλιανός Απόγονος
    • **
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 1
    • -Λάβατε: 2
    • Μηνύματα: 11
    • Age: 73
    • Τόπος: Αθήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 3
    • Φύλο: Άντρας
    • Nulla Dies Sine Linea
    ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
    « Απάντηση #1 στις: 19 Νοέμβριος 2010, 11:50:37 μμ »
  • Publish
  • Αγαπητοί φίλοι,
    Μπαίνω για πρώτη φορά στο φόρουμ θέλοντας να προσθέσω κάποια στοιχεία στην πληρέστατ η και εμπεριστα τωμένη παρουσίασ η που έχει κάνει ο αγαπητός και παλιός φίλος -από την εποχή που ήμασταν μαζί στο Νοσοκομεί ο του Ερυθρού Σταυρού εκείνος ως γιατρός κι εγώ ως νομικός σύμβουλος- Στάθης Δημητρακό ς για τον παππού μου Τρύφωνα Ευαγγελίδ η, τον οποίο δυστυχώς δεν είχα την τύχη να γνωρίσω (πέθανε 5 χρόνια πριν γεννηθώ).
    Οι πληροφορί ες αυτές αφορούν την οικογένει ά του:
    Ο Τρύφων Ευαγγελίδ ης ήταν μοναχοπαί δι.
    Η σύζυγός του, Παρθενόπη Ζολώτα (1870-1957), ήταν κόρη του ιερέως Ιωάννου Ζολώτα και αδελφή του λογίου γυμνασιάρ χου και συγγραφέω ς της πεντάτομη ς Ιστορίας της Χίου Γεωργίου Ζολώτα (1845 -1906) ο οποίος, σύμφωνα με την Εγκυκλοπα ίδεια "Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα", τόμος 26ος, σελ. 92, οργάνωσε την εκπαίδευσ η στη Χίο και του καθηγητού της εισαγωγής και της ερμηνείας της καινής διαθήκης στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστη μίου Αθηνών και Πρυτάνεως (1910-1911) του Πανεπιστη μίου Αθηνών Εμμανουήλ Ζολώτα (1858-1919). Εκτός από τους δύο αυτούς αδελφούς η Παρθενόπη Ζολώτα είχε και αρκετά άλλα αδέλφια.
    Από τον γάμο τους (1901) γεννήθηκα ν, όπως ορθά αναφέρει ο φίλος Στάθης Δημητρακό ς, τέσσερις γιοι επιστήμον ες και μία θυγατέρα: Ο Ευάγγελος (1903-1945), γεωπόνος και φυτοπαθολ όγος, διευθυντή ς του Υπουργείο υ Γεωργίας, ο Ιωάννης (1904-1982), δικηγόρος και βουλευτής (1958-1963) της προδικτατ ορικής ΕΔΑ, ο οποίος, στη διάρκεια της Δικτατορί ας των Συνταγματ αρχών εξορίσθηκ ε για τρία σχεδόν χρόνια στην Γυάρο και την Λέρο, ο Γεώργιος (1906-1970), φιλόλογος, πατέρας του υπογράφον τος, η Μαρία (1906-1977), σύζυγος του δικηγόρου Πειραιώς Αθανασίου Ρηγοπούλο υ (1889-1987) που εξορίσθηκ ε στη Γυάρο από την Χούντα για εξη μήνες όπως και ο σύζυγός της ο οποίος παρέμεινε στην εξορια για ένα μήνα μόνο (λόγω προχωρημέ νης ηλικίας) και τέλος ο Αριστείδη ς (1909-1937), δικηγόρος .
    Από τα πέντε αυτά παιδιά του Τρύφωνος και της Παρθενόπη ς Ευαγγελίδ ου, απέκτησαν απογόνους μόνο ο Ιωάννης (μία κόρη, που έχει δύο μικρά παιδιά) και ο Γεώργιος (δύο γιούς και μία κόρη, που έχουν συνολικά τέσσερα παιδιά και, μέχρι στιγμής, τρία εγγόνια).

    ΤΡΥΦΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔ ΗΣ
    τ. ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
     
    Ευχαριστώ το φόρουμ τών Τριγλιανώ ν για τις τιμές που αποδίδει στον αείμνηστο παππού μου Τρύφωνα Ε. Ευαγγελίδ η, τον οποίο δεν είχα την τύχη να γνωρίσω αφού πέθανε πριν γεννηθώ

    alekostriglia

    • Επισκέπτης
    Απ: ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
    « Απάντηση #2 στις: 21 Νοέμβριος 2010, 10:17:49 μμ »
  • Publish
  • Ενα ελπιδοφόρ ο μύνημα άρχισαν οι φίλοι μας να συμετέχου ν ευχαριστώ πολύ.

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Administrator
    • *****
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 123
    • -Λάβατε: 18
    • Μηνύματα: 444
    • Τόπος: Ραφήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 26
    • Φύλο: Άντρας
    Απ: ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
    « Απάντηση #3 στις: 25 Νοέμβριος 2010, 01:25:23 μμ »
  • Publish
  • Συμφωνώ κυρ Αλέκο και ευελπιστώ ο πατριώτης μας, να έχει και άλλες γνώσεις να μας μεταφέρει στο φορουμάκι μας.
    Όλοι μαζί, μπορούμε να ενημερώσο υμε αυτόν τον χρήσιμο χώρο, ώστε να τον έχουν οι νεώτερες γενιές, ως παρακαταθ ήκη την ιστορία των προγόνων μας.

    Αλλά και να γνωριστού με, αναπτύσον τας γνωριμίες - φιλίες, ενώνοντας κάθε Τριγλιανό Απόγονο.

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Μέλος
    • *
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 0
    • -Λάβατε: 0
    • Μηνύματα: 1
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 0
    Τρύφων Ευαγγελίδης
    « Απάντηση #4 στις: 25 Ιανουάριος 2011, 10:01:05 μμ »
  • Publish
  • Ευαγγελίδ ης Τρύφων
    Γεννήθηκε στην Τρίγλεια της Βιθυνίας την 1η Φεβρουαρί ου 1863 από πατέρα Παλλαδαρι νό. Φοίτησε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή της Κωνσταντι νουπόλεως (1878-1884) και στη συνέχεια ήλθε στην Αθήνα όπου παρακολού θησε φιλολογικ ά μαθήματα. Γιος του Ευάγγελου Κλεοβούλο υ(1) , ανεψιού του Μητροπολί τη Καισαρεία ς Ευσταθίου Κλεοβούλο υ(2) . Το επώνυμο του δεν ήταν Ευαγγελίδ ης, αλλά όταν πρωτοπήγε στο σχολείο της Τρίγλιας, ο δάσκαλός του τον ρώτησε «Πως λένε παιδί μου Τρύφων τον πατέρα σου;» «Ευάγγελο»  είπε ο μικρός Τρύφωνας.  Ο δάσκαλος του  είπε  από σήμερα Τρύφων το επώνυμο σου  θα είναι Ευαγγελίδ ης. (Πληροφορί α του εγγονού του Τρύφωνα Ευαγγελίδ η, δικηγόρου Αθηνών). Αργότερα έφυγε στην Γερμανία όπου ανακηρύχθ ηκε διδάκτωρ το 1892. Από το 1892 ασχολήθηκ ε με τη συγγραφή ιστορικών βιβλίων. Διορίσθηκ ε καθηγητής το 1901 και υπηρέτησε επί 37 έτη, από τα οποία τα 11 ως γυμνασιάρ χης. Νυμφεύθηκ ε την Παρθενόπη Ζολώτα, από την οποία απέκτησε 4 υιούς επιστήμον ες και μία θυγατέρα. Πέθανε στην Αθήνα τον Φεβρουάρι ο του 1941. Συνέγραψε περισσότε ρα από 50 έργα ιστορικού αλλά και θρησκευτι κού περιεχομέ νου τα κυριότερα από τα οποία είναι: "Η Παιδεία επί Τουρκοκρα τίας" (1936, 2 τόμοι", "Ιστορία του ΄Οθωνος" (1893), "Ιστορία του Καποδιστρ ίου" (1894), "Ιστορία της Τραπεζούν τος" (1898), "Τα Μετά τον ΄Οθωνα" (1898), ιστορία της Μυκόνου (1912), της Σκιάθου (1913), "Ροδιακά" (1917), "Ιστορία του εποικισμο ύ της ΄Υδρας" (1934), "Βρύλλειον-Τρίγλεια" (1934), πολλά από τα οποία έχουν επανεκδοθ εί τα τελευταία χρόνια. Πέθανε στην Αθήνα το 1941.
    (1)  Στα Μικρασιατ ικά Χρονικά  3 (1940) σ.245 ο Τρύφων  Ευαγγελίδ ης αναφέρει: Βραδύτερο ν  επισκευθε ίς αύθις το Παλλαδάρι ον – πατρίδα του πατρός μου – επληροφορ ήθην παρά του λογίου Παντοπώλο υ Αθανασίου Ειλικρινή ότι πράγματι ο Καλεβράς κατήγετο εκ Μακεδονία ς, ότι γεννηθείς τω 1790 και παραληφθε ίς εκ του γουναροπώ λου πατρός του ήχθη εις Πελλαδάρι ον. Εκείθεν εις ηλικίαν φθας εστάλη εις Κωνσταντι νούπολιν παρά τω θείω του, τυγχάνοντ ι πρωτοσυγγ έλλω του εν Φαναρίω μετοχίου του Παναγίου Τάφου, προς εκπαίδευσ ιν εν τη Μ. του Γένους Σχολή Δεκαεπταε τής εστάλη εις Οδησσόν τω 1812 προς τον εκεί ευφήμως  εγκατεστη μένον Κωνσταντί νον Πολυχρονι άδην Ιβάνοφ, άνδρα Πελλαδαρι νόν, χρηματίσα ντα και δημοτικόν σύμβουλον της τότε ελληνιζού σης μεγάλης πόλεως της μεσημβριν ής Ρωσίας, εχούσης και ακμαιοτάτ ην Σχολήν.
    (2)  Στο ίδιο βιβλίο και στη σελίδα 249 ο Τρύφων Ευαγγελίδ ης σημειώνει: Σημειούσθ ω δε, ότι εκ Πελλαδαρί ου κατήγοντο ο πολύς Μητροπολί της Καισαρεία ς Ευστάθιος Κλεόβουλο ς (+ 1876), εμός θείος, και η καλλίστη παιδαγωγό ς Καλιόπη Κεχαγιά (1839-1905) σπουδάσασ α εν τε Αθήνας και εν Λονδίνω και παλλαχώς δράσασα υπέρ της γυναικεία ς εκπαιδεύσ εως … … … Επομένως το επίθετο του πατέρα του ήταν Κλεόβουλο ς, δηλαδή ονομάζοντ αν Τρύφωνας Κλεόβουλο ς.


    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Τριγλιανός Απόγονος
    • **
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 1
    • -Λάβατε: 2
    • Μηνύματα: 11
    • Age: 73
    • Τόπος: Αθήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 3
    • Φύλο: Άντρας
    • Nulla Dies Sine Linea
    Απ: ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ- Μορφή των Γραμμάτων
    « Απάντηση #5 στις: 20 Απρίλιος 2011, 05:50:51 μμ »
  • Publish
  • Ως έγγονος του Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδ ου και συγκεκριμ ένα γιος τού τρίτου γιού του, Γεωργίου Ευαγγελίδ η, καθηγητή φιλολόγου, θα ήθελα, εκπροσωπώ ντας και τα άλλα τρία εγγόνια του, δηλαδή τον αδελφό μου Ιωάννη, την αδελφή μου Παρθενόπη σύζ. Τρύφωνα Τζαφέστα και την πρώτη εξαδέλφη μου, κόρη τού δεύτερου γιου τού Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου Ιωάννου Ευαγγελίδ η, δικηγόρου και βουλευτή της προδικτατ ορικής ΕΔΑ, Παρθενόπη σύζ. Περικλή Αγγέλου, με τα οποία επικοινών ησα πριν συντάξω το κείμενο αυτό και επιβεβαίω σα τις μνήμες που έχουν και εκείνα διατηρήσε ι από όσα μάς έλεγαν οι πατεράδες μας αλλά και η θεία μας και μοναχοκόρ η του ΤΕΕ Μαρία σύζ. Αθανασίου Ρηγοπούλο υ (δεδομένου ότι τα άλλα δύο παιδιά τού Τρύφωνος είχαν πεθάνει πριν γεννηθούμ ε εμείς), θα ήθελα να αντικρούσ ω το εσφαλμένο συμπέρασμ α στο οποίο κατέληξε και το οποίο διατύπωσε κατηγορημ ατικά, χωρίς να αφήσει ούτε καν ένα μικρό χώρο για την αμφιβολία, ο κ. Δημήτριος Ρήγας, ότι το επώνυμο τού πατέρα τού Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου Ευαγγέλου και τού ίδιου του Τρύφωνος πριν από την αλλαγή του, με υπόδειξη του δασκάλου του, σε Ευαγγελίδ ης, ήταν Κλεόβουλο ς επειδή, κατά τον κ. Ρήγα, ο Ευάγγελος ήταν αδελφός του Μητροπολί τη Καισαρεία ς Ευσταθίου Κλεοβούλο υ.

    Είναι προφανές ότι στο συμπέρασμ α αυτό κατέληξε ο κ. Ρήγας απολύτως καλοπροαί ρετα και έπειτα από έρευνα τού θέματος. Βασίσθηκε όμως σε δύο μόνο στοιχεία, δηλαδή δύο φράσεις από κείμενα του ίδιου τού ΤΕΕ, χωρίς να τα διασταυρώ σει από καμιά άλλη πηγή: Τη φράση "Βραδύτερο ν  επισκευθε ίς (προφανώς θα πρόκειται για εσφαλμένη, λόγω τυπογραφι κού παροράματ ος, γραφή τής μετοχής επισκεφθε ίς) αύθις το Παλλαδάρι ον – πατρίδα του πατρός μου – ......" και τη φράση "Σημειούσθ ω δε, ότι εκ Πελλαδαρί ου κατήγοντο ο πολύς Μητροπολί της Καισαρεία ς Ευστάθιος Κλεόβουλο ς (+ 1876), εμός θείος...."

    Από την πρώτη από τις φράσεις αυτές προκύπτει το αναμφισβή τητο γεγονός ότι ο Ευάγγελος ήταν Πα(ε)λλαδαρινό ς, πράγμα που δηλώνει ρητά ο Τρύφων Ευαγγελίδ ης και το οποίο γνωρίζουμ ε και εμείς γιατί θυμόμαστε πολύ καλά τον πατέρα μας να μάς λέει ότι ο παππούς του ήταν Πελλαδαρι νός, χρησιμοπο ιώντας μάλιστα και μια δεύτερη τούρκικη ονομασία που, αν η μνήμη μας και τα χρόνια που πέρασαν δεν την έχουν παραφθείρ ει, ήταν "Φιδαρλής" ή "Φιλαδαρλή ς".

    Από τη δεύτερη όμως φράση, ο κ. Ρήγας συνάγει και θεωρεί δεδομένο ότι το "εμός θείος" του Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου σήμαινε ότι ο Μητροπολί της Καισαρεία ς Ευστάθιος ήταν οπωσδήποτ ε αδελφός του πατέρα του Ευαγγέλου . Κάτι τέτοιο κατ' ουδένα τρόπο προκύπτει από τη φράση τού Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου. Το εμός θείος θα μπορούσε εξ ίσου να σημαίνει και αδελφός τής μητέρας του ή πρώτος ή και μακρινότε ρος εξάδελφος τού πατέρα ή τής μητέρας του. ΄Ολοι μας φωνάζουμε τα εξαδέλφια των γονιών μας, ακόμη και τα δεύτερα, "θείους". Αλλά και αν ακόμη η μητέρα του Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου δεν ήταν Πα(ε)λλαδαρινή αλλά Τριγλιανή, πράγμα το οποίο εμείς δεν γνωρίζουμ ε αφού το μόνο που μάς έχουν πει τα παιδιά του για την εκ πατρός γιαγιά τους είναι ότι λεγόταν Μαρία και ότι πέθανε όταν ο Τρύφων ήταν μικρός, δηλαδή και αν αποκλείσο υμε την εκ μητρός συγγένεια του Μητροπολί τη με τον Τρύφωνα Ευαγγελίδ η, είναι πιθανότατ ο, από τη στιγμή που ο Ευστάθιος δεν ήταν αδελφός του Ευαγγέλου, να ήταν θείος του Τρύφωνος από τη δική του (τού Ευσταθίου) μητρική πλευρά, π.χ. θα μπορούσε θαυμάσια η μητέρα του Ευσταθίου να ήταν αδελφή του πατέρα τού Ευαγγέλου ή να είχαν κάποια άλλη παρεμφερή εκ της μητρικής πλευράς τού Ευσταθίου συγγένεια .

    Στη συνέχεια, ο κ. Ρήγας, θεωρώντας ως δεδομένο ότι ο Ευστάθιος ήταν αδελφός του Ευαγγέλου, καταλήγει στο αυτονόητο (αν ο πρώτος συλλογισμ ός του ήταν ορθός) συμπέρασμ α ότι το επώνυμο τού Ευαγγέλου και επομένως και του Τρύφωνος, πριν από την αλλαγή του σε Ευαγγελίδ ης, ήταν Κλεόβουλο ς.

    ΄Ομως, όλες οι μνήμες των εγγονών του Τρύφωνος Ευαγγελίδ η, προερχόμε νες από αφηγήσεις των παιδιών του, και ειδικά ως προς εμένα και τα αδέλφια μου, τού πατέρα μας, συγκλίνου ν στο ότι το επώνυμο του Ευαγγέλου, πατέρα του Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου ήταν κακόηχο ή σκωπτικό ή επιδεκτικ ό λοιδορίας και αυτός ήταν ο λόγος που τού το άλλαξε ο δάσκαλός του και εκείνος το δέχθηκε. Θυμάμαι μάλιστα επί λέξει το διάλογο του δασκάλου και του μαθητή όπως μάς τον μετέφερε ο πατέρας μας: "-Τρύφωνα, το επώνυμό σου δεν μού αρέσει. Πώς λένε τον πατέρα σου;" "-Ευάγγελο, κύριε" -"Ε, λοιπόν, από εδώ και πέρα θα λέγεσαι Ευαγγελίδ ης". Πέρα όμως από το γεγονός αυτό, τονίζω, με πλήρη γνώση των πραγμάτων, ότι το πατρικό επώνυμο ενοχλούσε τόσο τον Τρύφωνα Ευαγγελίδ η όσο και τα παιδιά του, τα οποία το ήξεραν, επειδή ήταν κακόηχο ή σκωπτικό ή επιδεκτικ ό λοιδορίας όπως προανέφερ α, ώστε δεν ήθελαν να το μάθουμε ούτε εμείς, τα εγγόνια του, ούτε, κατά μείζονα λόγο, τρίτοι.

    Συνεπώς, αποκλείετ αι το επώνυμο αυτό να ήταν το ωραιότατο και εξαιρετικ ά εύηχο "Κλεόβουλο ς", το οποίο μάλιστα ήταν και ιδιαίτερα τιμητικό, ως επώνυμο επιφανούς ιεράρχου και συγγενούς τους. Γιατί, σε τέτοια περίπτωση, ούτε ο δάσκαλος θα είχε λόγο να υποδείξει στον Τρύφωνα να το αλλάξει, ούτε ο Τρύφων θα εδέχετο την πρόταση τού δασκάλου, ούτε ο Τρύφων και τα παιδιά του (ο πατέρας μου και τα αδέλφια του) θα είχαν αντίρρηση να κοινολογη θεί το επώνυμο αυτό.

    Πέρα όμως από αυτό: Ουδέποτε ο πατέρας μας και τα αδέλφια του είχαν αναφέρει σ' εμένα ή σε κάποιο από τα άλλα εγγόνια τού Τρύφωνος ότι ο παππούς τους και πρόπαππός μας είχε αδελφό Μητροπολί τη και μάλιστα τόσο επιφανή. Είναι σίγουρο πως αν ίσχυε κάτι τέτοιο, ανάμεσα στα τόσα πολλά που μας διηγούντο για τον παππού μας, θα μάς το είχαν αναφέρει κάποτε και αυτό, καμαρώνον τας μάλιστα, αν θέλετε, θεμιτά γι' αυτήν τη συγγένεια . ΄Οπως, για παράδειγμ α, μάς έλεγε ο πατέρας μας, ότι ο Τρύφων Ευαγγελίδ ης ήταν εξάδελφος ή πάντως συγγενής (δεν ξέρω τίνος βαθμού και από ποια πλευρά) με τον Πατριάρχη Κωνσταντι νουπόλεως Κωνσταντί νο Στ΄Αράπογλου (Καρατζόπο υλο), τον απελαθέντ α από τους Τούρκους, του οποίου τα οστά πρόσφατα διακομίσθ ηκαν από το Α΄Νεκροταφείο Αθηνών στην Κωνσταντι νούπολη και τάφηκαν στις 6 Μαρτίου 2011 με μεγάλες τιμές στο Βαλουκλή (το οποίο επισκέφθη κα πέρσι τον Αύγουστο).

    ΄Αρα, είναι προφανές ότι το "εμός θείος" αναφερότα ν σε κάπως πιο μακρινή συγγένεια από εκείνη τού πρώτου εκ πατρός θείου.

    Τέλος, και θα κλείσω με αυτό: Ουδέποτε έχουμε ακούσει από τους γονείς μας το επώνυμο "Κλεόβουλο ς" γενικά, πολύ δε περισσότε ρο δεν το έχουμε ακούσει ως συνδεδεμέ νο με την οικογένει ά μας. Ο μόνος Κλεόβουλο ς που θυμάμαι, εγώ τουλάχιστ ον, είναι ο εκ των Επτά Σοφών της Αρχαιότητ ος Ρόδιος ή Λίνδιος.

    Μετά από όλα αυτά μπορώ να διατυπώσω την απόλυτη βεβαιότητ α, τόσο τη δική μου όσο και των υπολοίπων εγγονών του, ότι το πατρικό επώνυμο του Τρύφωνος Ευαγγέλου Ευαγγελίδ ου δεν ήταν "Κλεόβουλο ς".
    Ευχαριστώ το φόρουμ τών Τριγλιανώ ν για τις τιμές που αποδίδει στον αείμνηστο παππού μου Τρύφωνα Ε. Ευαγγελίδ η, τον οποίο δεν είχα την τύχη να γνωρίσω αφού πέθανε πριν γεννηθώ

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Global Moderator
    • ****
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 0
    • -Λάβατε: 72
    • Μηνύματα: 216
    • Age: 71
    • Τόπος: Πάτρα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 82
    • Φύλο: Γυναίκα
    • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
    Απ: ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ- Μορφή των Γραμμάτων
    « Απάντηση #6 στις: 09 Φεβρουάριος 2014, 11:56:33 πμ »
  • Publish
  • Πολλά από τα βιβλία του Τρύφωνα Ευαγγελίδ η, μπορείτε να τα βρείτε στη ψηφιακή εγκυκλοπα ίδεια "http://openarchives.gr/ " και ειδικά στο:
    http://openarchives.gr/search/%CE%95%CF%85%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82,%20%CE%A4%CF%81%CF%8D%CF%86%CF%89%CE%BD,%201863-1941

    Καλή ανάγνωση

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Τριγλιανός Απόγονος
    • **
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 1
    • -Λάβατε: 2
    • Μηνύματα: 11
    • Age: 73
    • Τόπος: Αθήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 3
    • Φύλο: Άντρας
    • Nulla Dies Sine Linea
    Απ: ΤΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ- Μορφή των Γραμμάτων
    « Απάντηση #7 στις: 09 Φεβρουάριος 2014, 12:48:57 μμ »
  • Publish
  • Αφού ευχαριστή σω την κ. Ευγενία Μυτιληναί ου για την παραπομπή στο λινκ τής "Ανέμης" με τον κατάλογο τών έργων τού ΤΕΕ, παραθέτω τον πληρέστερ ο, εξ όσων γνωρίζω, κατάλογο έργων τού παππού μου, τον οποίο συνέταξα εν όψει τής παρουσίασ ης που θα κάνει το Παράρτημα Ραφήνας τού Λυκείου Ελληνίδων στις 23 Φεβρουαρί ου 2014, αφού συμβουλεύ θηκα όλα τα στοιχεία που είχα στη διάθεσή μου:

    ΄Εργα τού Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδ ου

    α. Τα κυριότερα έργα του και οι ανατυπώσε ις αρκετών από αυτά

       Κιανών πολιτεία, ήτοι ιστορία της Βιθυνιακή ς πόλεως Κίου, Αθήναι 1892, σελ. 74, (αρχαϊστί).
       Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρο υ, Αθήναι 1893, σελ. 290.
       Ιστορία του Όθωνος, Αθήναι 1893, σελ. 852, β΄ έκδοσις, 1894.
       Το βιβλίο αυτό ανατυπώθη κε αυτούσιο τουλάχιστ ον μία φορά, το 2003.
       Ιστορία της Οθωμανική ς Αυτοκρατο ρίας, Αθήναι 1894, σελ. 676.
       Ιστορία του Κυβερνήτο υ της Ελλάδος Ι. Α. Καποδιστρ ίου, Αθήναι 1894, σελ. 532.
       Το βιβλίο αυτό ανατυπώθη κε αυτούσιο τουλάχιστ ον δύο φορές, το 2005, ενώ το 1996 εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο "Νέα Σύνορα" Α.Α.Λιβάν η, μεταγραμμ ένο στην απλή νεοελληνι κή από τον Κ.Ι.Τσαού ση.
       Βίος του Ιησού Χριστού, Αθήναι 1894, σελ. 1156.
       Βίοι των Αγίων, Αθήναι 1895, σελ. 1046.
       Ιστορία του Αλή Πασά, Αθήναι 1896, σελ. 734.
       Γεννάδιος Β’, ο Σχολάριος, Αθήναι 1896, σελ. 116.
       Ελληνοτου ρκικός πόλεμος του 1897, Αθήναι 1898, σελ. 876.
       Ιστορία της Ποντικής Τραπεζούν τος, Οδησσός 1898, σελ. 296.
       Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε το 1994 στην Θεσσαλονί κη από τον εκδοτικό οίκο Αδελφών Κυριακίδη μεταγλωττ ισμένο στην απλή νεοελληνι κή από τον Καθηγητή - Συγγραφέα Αριστείδη Κεσόπουλο .
       Τα μετά τον Όθωνα ή Ιστορία Γεωργίου τού Α΄, Αθήναι 1898, σελ. 796.
       Μεγάλη Ιερά Ιστορία της τε Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, Αθήναι 1898, σελ.   1278,  με πολλές εικόνες τού διάσημου Γάλλου χαράκτη και εικονογρά φου Gustave Doré.
       Μπαίδεκερ, οδηγός της Ελλάδος, Αθήναι 1901, σελ.  398, με πολλούς χάρτες.
       Τα αυτοφυή ιαματικά ύδατα της Υπάτης, Αθήναι 1905, σελ. 58, με εικόνες και χάρτη.
       Το βιβλίο αυτό ανατυπώθη κε αυτούσιο το 2005.
       Ιστορία του αυτοκράτο ρος Ηρακλείου, Αθήναι 1908, σελ. 242.
       Η νήσος Σέριφος και αι περί αυτήν νησίδες, Ερμούπολι ς 1909, σελ. 150.
       Η Μύκονος, ήτοι ιστορία της νήσου από των αρχαιοτάτ ων χρόνων μέχρι των καθ’ ημάς, Αθήναι 1912 , σελ. 314, με χάρτη και εικόνες.
       Το βιβλίο αυτό ανατυπώθη κε αυτούσιο το 1996, σε 650 αντίτυπα, από τα οποία τα 50 τυπώθηκαν σε οικολογικ ό χαρτί από φύκια.
       Η νήσος Σκίαθος και αι περί αυτήν νησίδες, Αθήναι 1913.
       Μπαίδεκερ, οδηγός της Νέας Ελλάδος, Αθήναι 1913, σελ. 521, με πολλούς χάρτες.
       Το βιβλίο αυτό ανατυπώθη κε αυτούσιο το 2002.
       Ροδιακά , τόμ. Α΄ Ρόδος 1917, σελ. 134, τόμ. Β΄ τεύχος α΄, η εκκλησία της Ρόδου, Αθήναι 1929, σελ. 39.
       Τα Ελληνικά σχολεία από της αλώσεως μέχρι Καποδιστρ ίου, Αθήναι 1933, σελ. 121.
       Βρύλλειον - Τρίγλεια, Αθήναι 1934 , σελ. 151, με χάρτη και εικόνες.
       Ιστορία τής νήσου Κάσου, Αθήναι 1935, μαζί με τον Μιχαήλ Μιχαηλίδη-Νουάρο, σελ. 384, με χάρτη και εικόνες.
       Ιστορία του Εποικισμο ύ της Ύδρας, (βραβείον Ακαδημίας Αθηνών), Αθήναι 1935, σελ. 214, με χάρτη.
       Η παιδεία επί Τουρκοκρα τίας εις δύο τόμους, (βραβείον Ακαδημίας Αθηνών)
    Αθήναι 1936, σελ. 1070.
       Το "μνημειώδε ς", όπως έχει χαρακτηρι σθεί, αυτό έργο τού Τρύφωνος Ευαγγελίδ ου, έχει ανατυπωθε ί αυτούσιο τουλάχιστ ον δύο φορές, το 1992 και το 2009, ενώ το 1973 εκδόθηκε με επιμέλεια τού Κ. Θ. Λάππα, ευρετήριο του έργου.
       Στην ανατύπωση του 1992, που έγινε από τις Αναστατικ ές Εκδόσεις Διον. Νότη Καραβία,  εντάχθηκε, ως 3ος τόμος, η επανέκδοσ η τού ευρετηρίο υ, με διορθώσει ς και προσθήκες του Επιμελητή .
       Τέλος, 50 σειρές από τις 1000 της ανατύπωση ς αυτής τυπώθηκαν, για λογαριασμ ό τού εκδοτικού οίκου Κ. Σπανού, αριθμημέν ες, σε χαρτί σαμουά 100 γραμμ. Ισπανίας και κυκλοφόρη σαν δερματόδε τες.

    β) Άλλα έργα του

       
       Γοργοεπήκ οος, Αθήναι 1895.
       Βίος του Αγίου Νικήτα, εκ των αρχαίων ελληνικών απογράφων της βασιλικής Βιβλιοθήκ ης τού Μονάχου, Αθήναι 1895.
       Η Μονή της Σιγριανής (ή του Μεγάλου Αγρού), Αθήναι 1895, σ. 16.
       Ιστορία του όνου, Αθήναι 1896, σελ.11.
       Επιστολαί του Όθωνος, Αθήναι 1896, σελ. 16.
       Κοσμάς Αιτωλός ο Ισαπόστολ ος, Αθήνα 1897, σελ. 32, έκδ. β΄, Βόλος 1912.
       Κυριακά Λόγια ή Λόγια του Ιησού, Αθήναι 1897, σελ.16.
       Γρηγορίου Χιονιάδου επιστολαί ιστ΄, Αθήνα 1902, σελ. 16.
       Λόγος πανηγυρικ ός εις τους Τρεις Ιεράρχας, Ερμούπολι ς 1907, σελ. 18.
       Ο Χριστιανι σμός εν ταις Κυκλάσι, Σύρος 1908, σελ. 16.
       Δύο Βυζαντιακ ά κείμενα, με πρόλογο περί Μαυρογορδ άτων και Ράλληδων (βλ. παρακάτω):
                  α) Γρηγορίου Χιονιάδου επιστολαί ιστ΄, έκδ. β΄, συμπληρωμ ένη με εισαγωγή,
                  β) Βησσαρίων ος μονωδία επί τη ευσεβεί δεσποίνη κυρά Θεοδώρα τη Μεγάλη Κομνηνή, Ερμούπολι ς 1910, σελ.43.
       Μαυρογορδ άτοι και Ράλληδες (απόσπασμα εκ του αμέσως παραπάνω αναφερομέ νου έργου "Δύο Βυζαντιακ ά κείμενα"), Ερμούπολι ς 1910, σελ. 12.
       Η μυθιστορι ογραφία παρά τοις αρχαίοις  Έλλησι, Ερμούπολι ς 1910, σελ. 31.
       Συμβολή εις την ιστορίαν της Ελληνικής παιδείας, Ρόδος 1916, σελ. 16.
       Επίσκοποι Σκιάθου, Σκοπέλου, εν Εchos, d’ Orient 1912.
       Το Θανατικόν τής Ρόδου (1498-1499), του Εμμανουήλ Γεωργιλλά Λειμενίτο υ, Ρόδος 1917, σελ. 27.

    γ) Δημοσιεύμ ατα σε περιοδικά και εφημερίδε ς ή ανάτυπά τους

       Ιστορία του Δασκυλλεί ου, στο περιοδικό "Πλάτων", 1887, σελ. 156-171
       Ιστορία τής Βισβύκου Νήσου (Καλωνύμου), στο περιοδικό "Πλάτων", 1887, σελ. 83-89 και 246-249.
       Περί Τριγλείας, στο περιοδικό "Πλάτων", 1887, σελ. 274-286.
       Πέντε επιγραφαί εκ Βρυλλείου, εφημερίδα "Εβδομάς", φύλλο 23/9.6.1890, σελ. 11.
       Θησηΐς, στο περιοδικό "Εβδομάς", αριθ. 29-30.
       Πλαύτος ο Κωμωδός, στο περιοδικό "Εβδομάς".
       Επίσκοποί τινες Απαμείας και Βιθυνίας, στο Δελτίο της ιστορικής και εθνολογικ ής εταιρίας τής Ελλάδος, τόμ. Γ΄, σελ. 212-225.
       Επίσκοποί τινες Κίου στο περιοδικό "Νεολόγος" της Κωνσταντι νουπόλεως της 19.12.189 1.
       Ο εν Κωνσταντι νουπόλει πορφυρούς κίων, στο περιοδικό "Πλάτων", 1888, σελ. 178-184.
       Η Μυθιστορί α, στο "Αττικόν Ημερολόγι ον" 1899, σελ. 124-142.
       Αι δύο λέξεις "Κύριος-Κυρία", στο περιοδικό "Θελξινόη", Βραΐλα 1891.
       Επιγραφαί Μικρασιατ ικαί (Βιθυνίας), στο περιοδικό "Ξενοφάνης", 1896, σελ. 327-332.
       Σιγίλλιον του πατριάρχο υ Προκοπίου τού Νοεμβρίου 1788 περί της Μονής Πελεκητής, στο περιοδικό "Ξενοφάνης", 1896, σελ. 332-336.
       Η Μονή τών Σωσάνδρων (παρά την Σμύρνην), στο περιοδικό "Ξενοφάνης", 1896, σελ. 474-478.
       Κωνσταντί νος Σμολένσκη ς, στο "Ημερολόγι ον Σκόκου", 1898, σελ. 81-87.
       Οι Πατριάρχα ι Αλεξανδρε ίας Παρθένιος, Θεόφιλος και Ιερόθεος, στην Επετηρίδα της εταιρίας Βυζαντινώ ν σπουδών, Αθήναι 1928, τόμ. Ε΄, σελ. 243-255 και ανάτυπο, Αθήναι 1928.
       Συμπληρωμ ατικά τού Αλεξανδρε ίας Θεοφίλου, στο περιοδικό "Εκκλησιασ τικός Φάρος" Αλεξανδρε ίας 1931, σελ. 281-298, και ιδιαιτέρω ς σε ανατύπωση, Αλεξάνδρε ια 1931, σελ. 20.
       Πατριάρχο υ Αλεξανδρε ίας Γερασίμου τού Σπαρταλιώ του αινίγματα, στο περιοδικό "Εκκλησιασ τικός Φάρος" Αλεξανδρε ίας 1932, σελ. 281-296.
       Η Ελληνική παιδεία, στο "Πανελλήνι ο Λεύκωμα" τού Ι. Χατζηιωάν νου, τόμ. Ε΄, σελ. 17-42.
       Οι επισημότε ροι τών Λογίων από τού ΙΕ΄ αιώνος μέχρι σήμερον, στο "Πανελλήνι ο Λεύκωμα" τού Ι. Χατζηιωάν νου, τόμ. Ε΄, σελ. 77-240.
       Νεοελληνι κή Φιλολογία, στο "Πανελλήνι ο Λεύκωμα" τού Ι. Χατζηιωάν νου,  σελ. 89-101.
       Τα Σχολεία τής Θράκης επί Τουρκοκρα τίας, ανάτυπο από το περιοδικό "Θρακικά", Αθήναι 1931, σελ. 27.
       "Επιφανείς Μουδανιώτ αι" και "Τρίγλεια", στο βιβλίο "Αντίλαλοι από τα Μουδανιά και τα γύρω, Θεσσαλονί κη 1931, σελ. 111-112 και 280-281, αντίστοιχ α
       Τα Σχολεία τής Κρήτης, ανάτυπο από το περιοδικό "Μύσων", Αθήναι 1932, σελ. 8.
       Ανέκδοτον έγγραφον εκ Σφακίων, περιοδικό "Μύσων", έτος ( ; ), σελ. 39-40.
       Μεγάλη τού Γένους σχολή, Δελτίον Μεγαλοσχο λιτών, Αθήναι Ιανουάριο ς 1940, σελ. 15-17.
       Απομνημον εύματα αγωνιστού Χατζή Γεωργίου Δημητρίου Ανδριανου πολίτου, Περιοδικό "Θρακικά", τόμος Ε΄(1934), σελ.222-225.
       Πολυχρόνι ος Δημητρίου, Περιοδικό "Θρακικά", τόμος Ζ΄(1936), σελ.228-229.

    δ) Μεταφράσε ις

       Η τυφλή του Σορρέντου, μυθιστορί α τού Φραγκίσκο υ Μαστριάνι, Αθήναι 1887, σελ. 336.
       Η τελευταία ημέρα του καταδίκου, μυθιστορί α του Βίκτωρος Ουγκώ, Αθήναι 1888, σελ. 125.
       Ο Καμπούρης των Παρισίων, μυθιστορί α του Πωλ δε Κοκ, Αθήναι 1888, σελ. 124.
       Ιστορία του Μεγάλου Ναπολέοντ ος, του Ρογήρου Παύρ, Αθήναι 1892, σελ. 752.
       Η κυρία με τας Καμελίας, του Αλεξάνδρο υ Δουμά, Αθήναι 1893, σελ. 184.
       Ο ρακοσυλλέ κτης των Παρισίων, του Φήλικος Πυά, Αθήναι 1893, σελ. 832.
       Αβδηρίται, του γερμανού Χ. Μ. Βείλανδ (μεταφρασθ έν κατ’ επιτομήν υπό το  ψευδώνυμο ν Χρυσοσθέν ης Χρυσοσπάθ ης) Αθήναι 1893, σελ. 145.

    ε) Ιστορικά διηγήματα

       Η τελευταία ηγεμονίς τής Τραπεζούν τος, ιστορικόν διήγημα, Αθήναι 1899, σελ. 114.

    στ) Ανέκδοτα έργα

       Ιστορία τού Ελληνικού Τύπου.
       Κοινότητε ς και Δημογερον τίαι. Θεσμός της Κοινοτική ς Αυτοδιοικ ήσεως επί Τουρκοκρα τίας.


    Ευχαριστώ το φόρουμ τών Τριγλιανώ ν για τις τιμές που αποδίδει στον αείμνηστο παππού μου Τρύφωνα Ε. Ευαγγελίδ η, τον οποίο δεν είχα την τύχη να γνωρίσω αφού πέθανε πριν γεννηθώ