Αποστολέας Θέμα: Ιστορία - προέλευση ονόματος  (Αναγνώστηκε 5788 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Administrator
  • *****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 123
  • -Λάβατε: 18
  • Μηνύματα: 444
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 26
  • Φύλο: Άντρας
Ιστορία - προέλευση ονόματος
« στις: 01 Ιούνιος 2009, 01:39:56 μμ »
  • Publish
  • Η ιστορία της ξεκινά από τα προϊστορι κά χρόνια και το όνομα αυτής Βρύλλειο. Σύμφωνα με τον φιλόλογο Τρύφων Ευαγγελίδ η η προέλευση του ονόματος Τρίγλια (ή και Τριγλεία) προκύπτει από τη λέξη Βρύλλειο . Σύμφωνα με μια άλλη άποψη , το όνομα αυτό προήλθε από το ψάρι Τρίγλι (μπαρμπούν ι) που ψάρευαν στο Κυανό κόλπο.
    Κατά τα Βυζαντινά χρόνια οι Τούρκοι κατέλαβαν την Προύσα .Για το λόγο αυτό πολλοί Τριγλιανο ί μετανάστε υσαν στη Θράκη.
    Το 1914 ήταν έτος ξεριζωμού .
    Οι Τούρκοι με πρόσχημα ότι οι κάτοικοι των παραλίων περιοχών βοηθούν ελληνικά και αγγλικά υποβρύχια που είχαν μπει κρυφά στην περιοχή των Δαρδανελί ων και της Προποντίδ ας διατάζουν την εκκένωση της Τρίγλιας.
    Οι Τριγλιανο ί καταφεύγο υν στην Προύσα αφήνοντας πίσω όλα τους τα υπάρχοντα .
    Επιστρέφουν το 1918-19 όπου και προσπαθού ν να αναστηλωθ ούν.

    Τον Αύγουστο του 1922 συνέβη η καταστροφ ή.
    Το μέτωπο στο Εσκί Σεχίρ κατέρρευσ ε .
    Ο Ελληνικός στρατός υποχωρεί.
    Τα δυσάρεστα νέα φτάνουν και σπέρνουν τον πανικό.
    Ένας Τριγλιανό ς στρατιώτη ς που φτάνει από το μέτωπο, τους συνιστά να φύγουν , ενώ ο Δήμαρχος προτρέπει να στείλουν γράμμα στον Φίλιππο Καβουνίδη να στείλει τα βαπόρια του για να τους μεταφέρου ν στην Ελλάδα.
    Αυτός , με τη σειρά του, ανταποκρί νεται στην πρόσκληση και την 29η του μηνός Αυγούστου στέλνει το πρώτο πλοίο. Κατόπιν , στέλνει το εγγλέζικο φορτηγό <<Γκόρντον>> .

    Ο ίδιος αγνοώντας τη θανατική του καταδίκη που είχε εκδοθεί από τους Τούρκους , μπήκε με μερικούς άλλους Τριγλιανο ύς μέσα στην Τρίγλια και πήραν τα όργανα της Φιλαρμονι κής και Ιερά Κειμήλια.
    Την εικόνα της Παντοβασί λισσας , την Αγία Επίσκεψη , Ευαγγέλια, Σταυρούς , δισκοπότη ρα, εξαπτέρυγ α κ.α
    Έτσι, πήραν το δρόμο της προσφυγιά ς.

    Εκτός από τη Ραφήνα πολλοί εγκαταστά θηκαν και στη Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς, Θεσσαλονί κη, Καβάλα και Τένεδο.

    Αρθρογράφ ος: Βασίλης Πιστικίδη ς
    Όλοι μαζί, μπορούμε να ενημερώσο υμε αυτόν τον χρήσιμο χώρο, ώστε να τον έχουν οι νεώτερες γενιές, ως παρακαταθ ήκη την ιστορία των προγόνων μας.

    Αλλά και να γνωριστού με, αναπτύσον τας γνωριμίες - φιλίες, ενώνοντας κάθε Τριγλιανό Απόγονο.

    alekostriglia

    • Επισκέπτης
    Απ: Ιστορία - προέλευση ονόματος
    « Απάντηση #1 στις: 01 Ιούνιος 2009, 06:02:17 μμ »
  • Publish
  • Τοποθεσία, ο «μεράς μας»
               
           
    Η Τρίγλια της Μικράς Ασίας βρίσκεται Β.Α και στα δεξιά αυτού που εισέρχετα ι στον κόλπο της Κίου. Είναι χτισμένη πάνω σε δύο αντικριστ ούς λόφούς, που ανάμεσά τους και κάθετα προς τη θάλασσα υπήρχε ένας χείμαρρος που οι παππούδες τον έλεγαν «ντερέ». Σήμερα ο ντερές σκεπάστηκ ε και αποτελεί τον κεντρικό δρόμο της Τρίγλιας. Ο ένας ονομαζότα ν λόφος Σταυροπηγ ής ή Σταυροπήδ ι και ο άλλος  περίπου 500 μ  ύψους γεμάτος φωλιές κοράκων και γλάρων πήρε το όνομα Κορακοφωλ ιά. Σε μια πολύ απότομη κοφτή πλαγιά, κάτι σαν μαχαιριά στο βράχο με άγνωστο βάθος την έλεγαν Μελισσόπε τρα. Εκεί ειδικά την άνοιξη δεν μπορούσες να πλησιάσει ς από τα σμήνη των μελισσών. Όμως καθώς έλεγαν οι παππούδες το καλοκαίρι από κει χυνόταν ένα χρυσοκίτρ ινο αυλάκι μελιού προς τη θάλασσα.

    Κάθε αγροτική τοποθεσία της Τρίγλιας είχε την ονομασία της με ρίζες από μοναστήρι α ή εκκλησίες που βρίσκοντα ν εκεί κοντά:
    Αη-Σφυρίδος: από το εκεί κοντά αγίασμα του Αγίου Σπυρίδωνο ς
    Σωτήρα: από το μοναστήρι του Σωτήρος
    Αη-Σιδεράς: από το μοναστήρι του Αγίου Ισιδώρου
    Σίσβες: από το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία του Θεσβίτη
    Αλισσαίου: από τη Μονή Ελισσαίου
    Αη-Γιάννηδες: από τη Μονή Ιωάννου Πελεκητής
    Βαινού : από τη μονή της Αυτοκράτε ιρας Ευδοκίας της Βαινής, συζύγου του Λέοντα του Σοφού
    Μυλόβλακο: από το αυλάκι που γύριζε το μύλο
    Χρυσοποδι ές, Καζίνο, Καμάρες, Σκυλάμπελ ο, Χωνεμένα λιβάδια, Καλά Νερά, και άλλα πολλά μεταξύ των οποίων και «η πατουμασι ά του Ελληνα». Για αυτή τοποθεσία υπήρχε ένας μύθος. Στη θέση αυτή υπήρχε ένα βαθούλωμα στη πέτρα του βράχου, που κατά τη λαϊκή φαντασία, έμοιαζε με πέλμα, με στάμπα από πάτημα. Έτσι, ο μύθος πλάστηκε ότι εκεί πάτησε το ένα πόδι του ο αρχαίος Έλληνας και με το άλλο αντίκρυ στ΄ ακρωτήρι του Κιανού Κόλπου στο Ποσειδώνι ο (Αρμουτλί) όπου υπήρχε!!! ανάλογο πάτημα, έσκυψε να δροσιστεί στη θάλασσα, στη μέση του κόλπου κοντά στο νησί Καλόλημνο ς

    Αρθρογράφ ος: Βασίλης Πιστικίδη ς

    alekostriglia

    • Επισκέπτης
    Απ: Ιστορία - προέλευση ονόματος
    « Απάντηση #2 στις: 01 Ιούνιος 2009, 06:07:28 μμ »
  • Publish
  • Τρίγλια Βιθυνίας (Zeytinbag i)

    Μερική άποψη-Τρίγλια Βιθυνίας (Zeytinbag i)

    Ασχολίες κατοίκων

    Οι κάτοικοι ασχολούντ αν με την αλιεία , τη γεωργία και το εμπόριο. Η αγροτική της περιφέρει α ήταν αρκετά μεγάλη και εύφορη. Καλλιεργο ύσαν δημητριακ ά, ελιές και παρήγαγαν το μετάξι και το κουκούλι καθώς υπήρχαν και αρκετές εκτάσεις με μουριές. Το αλώνισμα δεν γινόταν με τα πόδια των ζώων αλλά με τις λοκάνες, χοντρές σανίδες δηλαδή με ανασηκωμέ νο το μπροστινό τους μέρος κι από κάτω καρφωμένε ς λεπίδες από τσέρκια βαρελιών, που λιμάροντα ν λίγο μετά το κάρφωμα για να γίνουν κοφτερές. Τα φρούτα τα καλλιεργο ύσαν μόνο για τις ανάγκες των σπιτιών τους.
    Το βασικό προϊόν της Τρίγλιας ήταν και παραμένει ως σήμερα η «ελιά». Η τριγλιανή ελιά ήταν φαγώσιμη κι ύστερα από τον τρύγο διαλεγότα ν και ένα 20% πήγαινε για λάδι και το υπόλοιπο 80% παστωνότα ν σε κάδους ξύλινους τα κάπια. Η ελιά αυτή με τρικάταρτ α καράβια ταξίδευε για να πουληθεί στη Πόλη, τη Ρουμανία, τη Ρωσία και την Ελλάδα.
    Το σκαρί που χρησιμοπο ιούσαν οι τριγλιανο ί ψαράδες για να ψαρεύουν το τριγλί ήταν οι «Σαντάλες». Ένα μεγάλο σκαρί για ψαροκάικο με 14 κουπιά και δεκαοχτώ-μελές πλήρωμα, που δούλευε μόνο στη Προποντίδ α.
     
    Τοπική αυτοδιοίκ ηση

     Η Δημογερον τία της Τρίγλιας είχε από 8 με 10 δημογέρον τες τους οποίους εξέλεγε ο λαός και ήταν Έλληνες αφού ούτως ή άλλως στο χωριό έμεναν λιγοστοί Τούρκοι. Η θητεία τους ήταν ισόβια, συμπληρώσ εις ή αλλαγές γινόντουσ αν  όταν χανόταν η έξωθεν καλή μαρτυρία ή λόγω ασθένειας ή θανάτου. Ρόλο σημαντικό στα διοικητικ ά έπαιζαν οι Σχολικές Εφορίες και το Εκκλησιασ τικό Συμβούλιο που τα όριζε η δημογερον τία. Ο Δήμαρχος, για τα διοικητικ ά θέματα απευθυνότ ανε στον Βαλή (Νομάρχη) της Προύσας. Το Τουρκικό Κράτος δεν ενίσχυε την αυτοδιοίκ ηση αντίθετα είχε το φόρο της «δεκάτης» για όλα τα αγροτικά προϊόντα και το «μιρί» για τα αλιεύματα . Σύμφωνα με τους φορολογικ ούς νόμους αυτούς το 10% πήγαινε στο κράτος. Την είσπραξη και την απόδοση σε χρήμα του φόρου αναλάμβαν αν οι λεγόμενοι «δεκατιστές» . Η Δημογερον τία μπορούσε να επιβάλλει τοπικούς φόρους ή και να τους καταργήσε ι. Μπορούσε να εκδώσει «τοπικό χρήμα» , που βέβαια είχε αξία μόνο μέσα στη πόλη της Τρίγλιας. Η δημογερον τία είχε και ακίνητη περιουσία από δωρεές και τη μίσθωνε ώστε να μπορεί να λειτουργε ί τα σχολεία και τις εκκλησίες . Την εποχή του διωγμού οι Έλληνες κάτοικοι της Τρίγλιας ήταν περίπου 3600, μαζί τους ζούσαν χωρίς προβλήματ α και 400 περίπου Τούρκοι.



    Εκκλησίες - σχολεία

    Ζαρίφεια Εκπαιδευτ ήρια: Τότε και σήμερα.


    Στην πόλη της Τρίγλιας υπήρχαν πέντε εκκλησίες, εκτός από αυτές που βρισκόντο υσαν στους αυλόγυρου ς των μοναστηρι ών και τα εξωκλήσια .
    'Aλλωστε από τον 9ο μ.Χ. αιώνα που κατοικήθη κε η Τρίγλια φέρεται κτισμένη γύρω από δύο ιστορικά μοναστήρι α της Παντοβασί λισσας και του Αγίου Στεφάνου.
     Ήταν οι εκκλησίες :της Παντοβασί λισσας , του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Γεωργίου (αυτές οι τρεις είχαν τακτική λειτουργί α κάθε Κυριακή) καθώς ακόμα του Αγίου Δημητρίου και η Αγία Επίσκεψη ή ʼγιος Βασίλης παλαιότερ α. Στον Αη Βασίλη βρισκόταν ε και η φορητή ψηφιδωτή εικόνα της Επίσκεψις (13ος  αιώνας) που οι Τριγλιανο ί διέσωσαν κατά την καταστροφ ή και βρίσκεται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.


     Παντοβασίλισσα   


    Τα σχολεία που λειτουργο ύσαν ήταν τέσσερα .Υπήρχαν δύο οχτατάξια , ένα αρρένων και ένα θήλεων.  Επίσης, υπήρχαν και δύο νηπιαγωγε ία , ένα στον πάνω και ένα στον κάτω μαχαλά. Οι κάτοικοι της Τρίγλιας, πριν κτισθεί το μεγαλόπρε πο Ζαρίφειο εκπαιδευτ ήριο, διατηρούσ αν Αλληλοδιδ ακτική σχολή. Αξίζει να αναφέρουμ ε ότι το θαυμάσιο αυτό σχολείο (ολοκληρώθ ηκε το 1910) ήταν ιδέα και έργο του Αγίου Χρυσοστόμ ου Σμύρνης. Για το κτίσιμο του πέρα από τον Γεώργιο Ζαρίφη και  πολλοί Τριγλιανο ί συνετέλεσ αν οικονομικ ά, όπως ο ίδιος ο Χρυσόστομ ος Σμύρνης, ο Φ. Καβουνίδη ς, ο Ι. Σάπαρης και πολλοί Τριγλιανο ί που είχαν μεταναστε ύσει στην Αμερική και τον Καναδά. Πολλές απόφοιτοι του παρθεναγω γείου της Τρίγλιας υπηρέτησα ν μετά ως διδασκάλι σσες στη Μακεδονία και τη Θράκη. Αναφέρετα ι ότι στη Τρίγλια λίγα χρόνια πριν το διωγμό υπήρχαν 430 περίπου μαθητές.

    Μοναστήρια

    Μονή Χηνολάκκο υ (Αγίου Στεφάνου): 
    Ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα. Βρίσκεται μέσα στην κωμόπολη της Τριγλείας και μάλιστα κοντά στη θάλασσα. Ο ναός της μονής είναι σταυροειδ ούς ρυθμού μετά τρούλου με προνάρθηκ α, νάρθηκα και κυρίως ναό. Στο δάπεδό του σύμφωνα με τον Ευαγγελίδ η υπήρχαν μωσαϊκές διακοσμήσ εις και στους τοίχους μωσαϊκές εικόνες που καλύφθηκα ν απ τους Τούρκους με ασβέστη. Ο ναός στηρίζετα ι και κοσμείται με κίονες που καταλήγου ν σε ακανθοφόρ α κιονόκραν α. Σώζεται σε καλή κατάσταση μέχρι σήμερα διότι από το 1661 μετατράπη κε σε μωαμεθανι κό τέμενος.
    ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
    Εκεί μόνασε μία εξέχουσα προσωπικό τητα, ο ʼγιος Μεθόδιος ο Ομολογητή ς και μετέπειτα Πατριάρχη ς της Κων/πόλεως. Έζησε και αγωνίσθηκ ε στον καιρό της Εικονομαχ ίας και υπέστη πάρα πολλά βασανιστή ρια και διώξεις για την πίστη του. Επί της εποχής του όταν Βασίλισσα ήταν η ευλαβής και εικονόφιλ ος Θεοδώρα έγινε η αναστύλωσ η των Εικόνων στις 19/2/842, γεγονός που εορτάζει η Εκκλησία μας την Κυριακή της Ορθοδοξία ς. Κατατάσσε ται στη χορεία των μεγάλων Αγίων και η μνήμη του τιμάται στις 14 Ιουνίου. Ως πατέρες της μονής αυτής αναφέροντ αι επίσης ο Θωμάς ο Μοναχός, ο οποίος έλαβε μέρος στη Ζ΄ Οικουμενι κό Σύνοδο που έγινε στη Νίκαια και Στέφανος, ο Κτήτορας της Μονής Χηνολάκκο υ.

    ΜΟΝΗ ΤΡΙΓΛΕΙΑΣ  Ή  ΠΑΝΤΟΒΑΣΙ ΛΙΣΣΑΣ:

    Χτίσθηκε το 780 στο κέντρο της πόλης, διασώζετα ι το καθολικό της.
    Το τέμπλο της ήταν ξύλινο με δύο σειρές εικόνες και στο εσωτερικό του υπήρχαν πολλές τοιχογραφ ίες οι οποίες καταστράφ ηκαν εκτός από την τοιχογραφ ία της Θεοτόκου και των Αρχαγγέλω ν Μιχαήλ και Γαβριήλ. Είχε επίσης βυζαντινό κωδωνοστά σιο όμοιο με εκείνο των Αγίων Θεοδώρων των Αθηνών. Η μονή ονομάστηκ ε μονή Παντοβασί λισσας από την ομώνυμη Εικόνα της Θεοτόκου "Πάντων Βασιλίσση ς". Παρόμοια εικόνα διασώθηκε στην Ραφήνα αλλά πρέπει να διερευνηθ εί αν ήταν η παλαιά εικόνα ή κάποια νεότερη. Στους βυζαντινο ύς συγγραφεί ς η μονή συναντάτα ι ως "Μονή Τριγλείας". Η μονή αυτή σύμφωνα με τον χρονογράφ ο Γεώργιο Αμαρτωλό στα μέσα ή τέλος του 9ου αι. μετατράπη κε σε γυναικεία μονή. Σήμερα ο ναός σώζεται σε άσχημη κατάσταση και δε θυμίζει τον περικαλλή ναό που περιγράψα με.
    ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
    Ως πατέρες της μονής αναφέροντ αι:
    1.Όσιος Θεοδόσιος ο οποίος έζησε στα μέσα του Η΄ αιώνος και μάλλον ήταν ένας από τους πρώτους ηγούμενου ς της μονής αυτής. Η εκκλησία τον τιμά ως Όσιο την 1η Ιανουαρίο υ.
    2. Μεταγενέσ τερος ηγούμενος του Θεοδοσίου, ο Όσιος και Ομολογητή ς Στέφανος. Η μνήμη του τιμάται την 26η Μαρτίου. Ως πατέρας της μονής αναφέρετα ι και ο Θεοφόρος Θωμάς για τον οποίο δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία. Επίσης με τον χαρακτηρι σμό Τριγλεινό ς αναφέρετα ι ο Όσιος Λουκάς που τιμάται την 27η Δεκεμβρίο υ και ο Όσιος Μάρκος που τιμάται την 24η Νοεμβρίου .

    ΜΟΝΗ ΜΗΔΙΚΙΟΥ:

    H μονή αυτή βρίσκεται στην έξοδο της κωμόπολης Τριγλείας, αριστερά του δρόμου που οδηγεί προς τα χωριά Γιαλί Τσιφλίκι, Βελετλέρ κ.α. απέναντι από το νεκροταφε ίο που ανήγειρε ο ʼγιος Χρυσόστομ ος Σμύρνης. Ήταν γνωστή ως "Μονή των Πατέρων" και ιδρύθηκε το 780. Υπέστη επιθέσεις από τους Φράγκους Σταυροφόρ ους κατά τον 12ο αιώνα και από τους Τούρκους κατά τον 14ο και 15ο αιώνα. Πολλές πυρκαγιές αλλοίωσαν τον καθολικό ναό της μονής αφιερωμέν ο στον ʼγιο Σέργιο και όλο το κτιριακό συγκρότημ ά της.
    Πληροφορί ες γι αυτήν έχουμε από τον 'Aγγλο μεσαιωνοδ ίφη F.W.Haslu ck και από τον Αγγλο περιηγητή John Covel που επισκέφθη κε τη μονή το 1676 μαζί με τη μονή της Πελεκητής . Το 1770 καταστράφ ηκε από πυρκαγιά και ανακαινίσ θηκε το 1782. Αργότερα ανοικοδομ ήθηκε το 1801, πιθανόν εκ θεμελίων, από τον Μητροπολί τη Προύσας ʼνθιμο όπως αναφέρετα ι σε κτητορική πλάκα που υπάρχει στο υπέρθυρο της κυρίας εισόδου της μονής. Κατά την πυρκαγιά του 1770 κάηκε δυστυχώς και η πλουσιότα τη βιβλιοθήκ η της.
    Σημαντικέ ς είναι οι δύο πληροφορί ες που αφορούν τη ζωή της: Πρώτον, η μονή υπήρξε καταφύγιο των εικονολατ ρών και για αυτό υπέστη πολλά δεινά από τους εικονομάχ ους και δεύτερον οι μοναχοί εφάρμοζαν το σύστημα των ακοιμήτων, δηλαδή διηρημένο ι σε τρεις ή έξι χορούς , έψελναν νυχθημερό ν τις ακολουθίε ς.
    ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
    Πρώτος ηγούμενος της μονής Μηδικίου ήταν ο Όσιος Νικηφόρος που έζησε τον 8ο αιώνα μ.Χ. Η μνήμη του τιμάται την 4η Μαίου. Εξέχουσα φυσιογνωμ ία είναι και ο Όσιος Νικήτας ο οποίος διαδέχθηκ ε στην ηγουμενία τον Όσιο Νικηφόρο. Κοιμήθηκε το 824, την 3η Απριλίου, οπότε και η Εκκλησία τιμά την μνήμη του. Τον Όσιο Νικήτα διαδέχθηκ ε στην ηγουμενία ο Θεοστήρικ τος και αυτόν ο Αθανάσιος προς τιμή του οποίου κτίσθηκε βορειοανα τολικά της μονής παρεκκλήσ ι.

    ΜΟΝΗ ΠΕΛΕΚΗΤΗΣ:
     
     Η μονή αυτή ήταν αφιερωμέν η στον Αγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Ιδρύθηκε το έτος 709 επί Αυτοκράτο ρα Ιουστινια νού Β΄ άγνωστο από ποιόν. Κτισμένη πάνω σε βράχο "εκκοπείσα" και "πελεκηθεί σα" όπως αναφέρει ο Ευαγγελίδ ης, είχε θαυμάσια θέα τον Κιανό κόλπο , τη νήσο Βέσβικο "Καλόλιμνο" και το Αγαθώνιο Όρος. Απέχει από την Τριγλεία περίπου 5 χιλιόμετρ α.
    Περιβάλλο νταν από πανύψηλα πεύκα, πλατάνια, λεύκες. Η ωραία τοποθεσία στην οποία βρίσκοντα ν και το υγιεινότα το κλίμα της περιοχής εκείνης προσείλκυ ε από τους Βυζαντινο ύς χρόνους, πλήθος προσκυνητ ών και ατόμων που έπασχαν από διάφορες ασθένειες . Η μονή είχε τρεις ναούς. Καταστράφ ηκε επί Αυτοκράτο ρος Κωνσταντί νου του Κοπρωνύμο υ όταν ήταν ηγούμενος ο Όσιος Θεοστήρικ τος αλλά επανασυστ ήθηκε και λειτούργη σε γρήγορα. Πληροφορί ες έχουμε από διάφορα πατριαρχι κά σιγίλια. Το έτος 1797 επί Πατριάρχο υ Γρηγορίου του Ε΄ εκδόθηκε ένα σιγίλιο που αφορά τη μονή Πελεκητής . Το σιγίλιο αυτό αναφέρετα ι σε άλλα προηγούμε να σιγίλια του Πατριάρχη Παρθενίου Δ΄, Προκοπίου και Γερασίμου Γ΄. Στο σιγίλιο που εκδόθηκε από τον Πατριάρχη Παρθένιο αναφέρετα ι ότι κάποιος ιερομόναχ ος, πνευματικ ός Αρσένιος με τις προσφορές των Χριστιανώ ν της Τριγλείας ανέλαβε και επισκεύασ ε τη μονή που ήταν έτοιμη να καταρρεύσ ει. Μετά απ' αυτά ο Αρσένιος θέλησε να θέσει το μοναστήρι υπό την προστασία του Πατριαρχε ίου. Το σιγίλιο που προαναφέρ αμε εγκρίνει την αίτηση του Αρσενίου και καθιστά τη μονή Σταυροπηγ ιακή και Πατριαρχι κή. Το 1880 η μονή κάηκε και καταστράφ ηκε τελείως. Σήμερα, από το κτιριακό συγκρότημ α της μονής σώζονται τα υπολείμμα τα ενός ναού που παρά την κακή κατάσταση που βρίσκοντα ι, μαρτυρούν την παλιά αίγλη της μονής.
    ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
    Ο Όσιος Θεοστήρικ τος, ηγούμενος της μονής. Κοιμήθηκε το 810 και η μνήμη του τιμάται την 17η Μαρτίου. Ως πατέρας της μονής αναφέρετα ι στα πρακτικά της 7ης Συνόδου στη Νίκαια κάποιος Μάρκος μοναχός. Αργότερα την ηγουμενία αναλαμβάν ει ο Μακάριος ο κατά Χριστόν Χριστοφόρ ος. Τον Μακάριο διαδέχετα ι στην ηγουμενία ο Σάββας ο μαθητής του και αυτόν ο Σέργιος που ασκήτευε σε κάποιο σπήλαιο.


    ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΒΑΘΕΩΣ ΡΥΑΚΟΣ:
     Ονομαζότα ν και μονή της Μεταμορφώ σεως του Σωτήρος Χριστού-οι ντόπιοι την αποκαλούσ αν "Σωτήρα"-ιδρύθηκε από τον ¨Όσιο Βασίλειο, Καππαδόκη στην καταγωγή, επί Νικηφόρου Φωκά (963-969). Βρίσκεται σε περίοπτη θέση και απέχει μία ώρα από τη θάλασσα. Σύμφωνα με μαρτυρία του Μητροπολί τη Λεοντοπόλ εως Σωφρονίου Ευστρατιά δη που κατάγοντα ν από το χωριό Σιγή, δίπλα στην Τριγλεία , η μονή είχε και μετόχι αφιερωμέν ο στον προφήτη Ηλία πολύ κοντά στη θάλασσα μεταξύ Τριγλείας και Σιγής. Σύμφωνα με τον Ευαγγελίδ η η μονή του Βαθέως Ρύακος , ήταν αποτύπωμα παλιάς μονής που βρίσκοντα ν στην Καππαδοκί α, στην κοιλάδα του Σογανλή.
    ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
    Πρώτος ηγούμενος και ιδρυτής της ήταν ο Όσιος Βασίλειος από την Καππαδοκί α. Η μνήμη του τιμάται την 1η Ιουλίου. Δεύτερος ηγούμενος ήταν ο Όσιος Πέτρος , επίσης Καππαδόκη ς. Η μνήμη του τιμάται την 7η Σεπτεμβρί ου. Αυτόν διαδέχετα ι στην ηγουμενία ο Όσιος Λουκάς από την Λυκαονία, έργα του οποίου είναι πολλές εικόνες της Παναγίας. Η μνήμη του επίσης τιμάται την 7η Σεπτεμβρί ου. Τέταρτος ηγούμενος είναι ο όσιος Ιγνάτιος . Η μνήμη του τιμάται στις 27 Σεπτεμβρί ου.


    Οι πληροφορί ες αντλήθηκα ν από τα βιβλία:
     "Τριγλεία της Βιθυνίας, τόπος Οσίων, Μαρτύρων & Ομολογητώ ν", της φιλολόγου Παρασκευά-Κράνη Δέσποινας
    «Βρύλλειον-Τρίγλεια», του πρ. γυμνασιάρ χη Τρύφωνα Ευαγγελλί δη
    «Προποντίδα», του Ακύλα Μήλλα
    «Τρίγλια Βιθυνίας», του αγαπημένο υ μου πατέρα και λαογράφου Αθανάσιου Πιστικίδη .

    Αρθρογράφ ος: Βασίλης Πιστικίδη ς

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Τριγλιανός Απόγονος
    • **
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 0
    • -Λάβατε: 0
    • Μηνύματα: 6
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 0
    Απ: Ιστορία - προέλευση ονόματος
    « Απάντηση #3 στις: 31 Ιούλιος 2009, 02:20:25 μμ »
  • Publish
  • Έχετε κάνει εξαιρετικ ή δουλειά.

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Administrator
    • *****
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 123
    • -Λάβατε: 18
    • Μηνύματα: 444
    • Τόπος: Ραφήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 26
    • Φύλο: Άντρας
    Απ: Ιστορία - προέλευση ονόματος
    « Απάντηση #4 στις: 31 Ιούλιος 2009, 08:07:48 μμ »
  • Publish
  • Ευελπιστο ύμε και με την δική σου συνδρομή, να γίνει ακομα καλύτερη.
    Όλοι μαζί, μπορούμε να ενημερώσο υμε αυτόν τον χρήσιμο χώρο, ώστε να τον έχουν οι νεώτερες γενιές, ως παρακαταθ ήκη την ιστορία των προγόνων μας.

    Αλλά και να γνωριστού με, αναπτύσον τας γνωριμίες - φιλίες, ενώνοντας κάθε Τριγλιανό Απόγονο.