Αποστολέας Θέμα: "Πωλητήριον", Τρίγλια 1905  (Αναγνώστηκε 3237 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 70
  • -Λάβατε: 39
  • Μηνύματα: 652
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 51
  • Φύλο: Άντρας
"Πωλητήριον", Τρίγλια 1905
« στις: 21 Σεπτέμβριος 2013, 07:18:52 μμ »
  • Publish
  • "Πωλητήριο ν", Τρίγλια 1905

    Μια παλιά ιστορία που σχετίζετα ι με την αγαπημένη μας Τρίγλια της Βιθυνίας.
    Ένα πωλητήριο που υπογράφτη κε στην Τρίγλια το 1905.
    Ένα παλιό ξεχασμένο έγγραφο που ξορκίζει προσωρινά τη λήθη του χρόνου
    και μας γυρίζει στην Τρίγλια των αρχών του 20ου αιώνα. 


    Η κ. Ελένη Καρτσαγκο ύλη, από την Νέα Ιωνία Μαγνησίας, μου τηλεφώνησ ε για να της στείλω παραμύθια από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας.
    Το τηλέφωνό μου το πήρε από το Διοικητικ ό Συμβούλιο του Συλλόγου Τριγλιανώ ν με τους οποίους παλιότερα είχε επαφή.
    Την πληροφόρη σα ότι δεν έχω καταγράψε ι παραμύθια από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας, ούτε έμαθα από τους παλιούς Τργλιανού ς ως παιδί Τριγλιανά παραμύθια .
    Ήξερα, όμως, ότι υπήρχαν οι λεγόμενοι παραμυθάδ ες τους οποίους έχω αναφέρει στο θέμα «Επαγγέλματα των Τριγλιανώ ν» με τίτλο «Οι Παραμυθάδ ες».

    Οι κ. Καρτσαγκο ύλη συμμετέχε ι σε έναν κύκλο ανθρώπων που ασχολούντ αι με τα παραμύθια . Θέλοντας να τη βοηθήσω της έστειλα παραμύθια από μικρασιάτ ικα βιβλία που είχα, όπως από τη Μάκρη και το Λιβίσι της Μ. Ασίας, τα οποία κατέγραψε ο γιατρός Μιχάλης Δελησάββα ς από την Νέα Μάκρη.
    Η κ. Καρτσαγκο ύλη  μου έστειλε το βιβλίο της με τίτλο «Εκεί που τα ρόδα δεν είχαν αγκάθια», το οποίο εκδόθηκε από τη Δημοτική Βιβλιοθήκ η Νέας Ιωνίας (1995).
    Διαβάζοντ ας το βιβλίο εντόπισα ορισμένα σημαντικά κομμάτια που αφορούν την Τρίγλια της Βιθυνίας, τα οποία και θα σας τα παρουσιάσ ω παρακάτω.


    Το γράμμα της κ. Καρτσαγκο ύλη

    Κύριε Στάθη,

    Σας στέλνω το «Πωλητήριον» μεταφρασμένο. Είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν κάθισα να το διαβάσω έτσι αναλυτικά . Εσείς το σκεφτήκατ ε. Είναι αυτό που λέμε «κάθε πράγμα θέλει την ώρα του».
    Για τις λέξεις που έχω σημειώσει με βοήθησε ο παπα-Δημήτρης, ο οποίος είναι δάσκαλος στη Σχολή Αγιογραφί ας της Μητρόπολη ς που πηγαίνω. Το «Πωλητήριο» το πήρα μαζί μου στη Σχολή και το έδειξα στον παπα-Δημήτρη.
    Όμως, κι αυτός δυσκολεύτ ηκε στη λέξη που είναι στο κενό της παρένθεση ς και στο επώνυμο του δεύτερου μάρτυρα.
    Πάντως, χάρη σε σας, διάβασα κι εγώ λεπτομερώ ς την αγορά που έκανε ο παππούς μου στην Τρίγλια. Καμιά φορά πώς τα φέρνει η ζωή; Να σας στείλω το βιβλίο, να έχετε καταγωγή από την Τρίγλια και να διαβαστεί και το «Πωλητήριο».
    Σας στέλνω και το θρύλο που είπαμε για την Πόλη και με είπατε ότι δεν τον έχετε.

    Να μην σας κουράζω
    Φιλικά   
    Ελένη Καρτσαγκο ύλη


    «Πωλητήριον»
    Δια του παρόντος πωλητηρίο υ εγγράφου δήλον  γίνεται, ότι, ο υποφαινόμ ενος ονόματι Απόστολος Σ. Συρκιόγλο υ, κάτοικος Τριγλίας, και υπήκοος της Υψηλής Πύλης Οθωμανική ς Αυτοκρατο ρίας, οικιοθελώ ς και ευχαρίστω ς επώλησα το ιδιόκτητο μου πλοίον (μπογιαντέ) χωρητικότ ητος τόνων δύο, αριθμητ. (2), υπό σημαίαν Οθωμανική ν.
    Επώλησα λέγω, το ανωτέρω πλοίον μου μπογιαντέ, ελεύθερον παντός χρέους και υποθήκης, εις τον κύριον Αθανάσιον Θ. Τζότζογλο υ, κάτοικον εν Αγία Κυριακή και εις του καημακαμί ου Γιάλοβας, επί τη ομοφωνία διά λίρας οθωμανικά ς είκοσι τρεις Αιθμητ. (23) και τας οποίας έλαβα παρ’ αυτόν μέχρι οβολού και εις το εξής αποξενούμ αι του δικαιώματ ος της ιδιοκτησί ας του ανωτέρου πλοίου μου μπογιαντέ και αποκαθιστ ώ θέλεται ιδιοκτήτη ν του αγοραστήν μου κύριον Αθανασίον Θ. Τζότζογλο υ ίνα διαχειρισ τεί αυτό ης βούλεται επιφυλασσ όμενος να δώσω και την ομολογία μου (    ) όπου δει.
    Επί τούτου εγένετο το παρόν προσωρινό ν πωλητήριο ν έγγραφον, εδόθη εις τας χείρας του αγοραστού μου κυρίου Αθανασίου Θ. Τζότζογλο υ διά ωφέλεια του προσυπογε γραμμένου και παρά των αξιοτίμων υποφαινομ ένων μαρτύρων ως υποφαίνον ται.


    Οι μάρτυρες                                                 Εν Τριγλία τη 23η Ιουνίου 1905
    Γεώργιος Παπαγιάνν ης                               
    Δημήτριος Καλεμκερή ς                                      Απόστολος Σ. Συρκιόγλο υ

    http://www.triglianoi.gr/index.php?action=gallery;sa=view;id=524

    Για την μεταφορά όλων των παραπάνω
    Στάθης Δημητρακό ς

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Global Moderator
    • ****
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 70
    • -Λάβατε: 39
    • Μηνύματα: 652
    • Τόπος: Ραφήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 51
    • Φύλο: Άντρας
    "Πωλητήριον", Τρίγλια 1905
    « Απάντηση #1 στις: 22 Σεπτέμβριος 2013, 11:52:34 μμ »
  • Publish


  • Στο βιβλίο της κ. Καρτσαγκο ύλη «Εκεί που τα ρόδα δεν είχαν αγκάθια» περιέχετα ι το έγγραφο της αγοράς ενός πλοίου (μπογιαντέ) από τον παππού της κ. Καρτσαγκο ύλη,  Αθανάσιο Θ. Τζότζογλο υ, στην Τρίγλια της Βιθυνίας το 1905.

    Το Πλοίο (μπογιαντέ) πουλήθηκε από τον Απόστολο Σ. Συρκιόγλο υ, κάτοικο Τριγλίας και υπήκοο της Υψηλής Πύλης Οθωμανική ς Αυτοκρατο ρίας, στον Αθανάσιο Θ. Τζότζογλο υ, κάτοικο εν Αγία Κυριακή και εις του καημακαμί ου Γιάλοβας. Ο τελευταίο ς ήταν ο παππούς της κ. Καρτσαγκο ύλη.

    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Global Moderator
    • ****
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 70
    • -Λάβατε: 39
    • Μηνύματα: 652
    • Τόπος: Ραφήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 51
    • Φύλο: Άντρας
    Το καΐκι που αγοράστηκε στην Τρίγλια το 1905
    « Απάντηση #2 στις: 24 Σεπτέμβριος 2013, 10:32:45 μμ »
  • Publish
  • Η κ. Καρτσαγκο ύλη μου μετέφερε τα παρακάτω σχετικά με το "Πωλητήριο" και το καΐκι που αγόρασε ο παππούς της στην Τρίγλια το  1905:

    "Όταν είπα στη μητέρα μου, «ο κόσμος καιγότανε και εσείς πήρατε το πωλητήριο;» με είπε ότι το είχανε στα εικονίσμα τα και μαζί με άλλα, πήρανε και αυτό, και μάλιστα βρέθηκε ξεχασμένο στη τσέπη της.

    Από την Αγία Κυριακή έχω «θύμησες αγαπημένε ς», κειμήλια ιερά για μένα και τα φυλάω σαν τα μάτια μου. Δυο μαξιλάρες υφαντές, που μέσα έβαλε η γιαγιά μου τα ρούχα των παιδιών της, την εικόνα του Αη-Νικόλα γιατί το σόϊ μας ήτανε θαλασσινό και μια μικρή εικονίτσα της Παναγιάς της Βρεφοκρατ ούσας που είναι ένθρονη, στο αριστερό της χέρι έχει το Χριστό, στο δεξί κρατάει ένα σπαθί ελληνικό και δεξιά και αριστερά από το θρόνο της είναι δυο αγγελούδι α. Και αυτά  τα φέρνουνε, τα «αρπάξανε» μάλλον είναι καλύτερα να πω, μπήκανε στο καΐκι του αδελφού της και φύγανε.

    Ο παππούς ο Θανάσης ούτε ξέρομε τι έγινε. Για να γλυτώσει και να μην πάει στον τούρκικο στρατό, έφυγε μαζί με το καΐκι μαζί με άλλους χωριανούς . Άλλοι είπανε πως χαθήκανε στη Μαύρη Θάλασσα, άλλοι πως κατορθώσα νε να πάνε στην Αμερική. Η μητέρα μου, μέχρι και πριν πεθάνει έψαχνε για τον πατέρα της , αλλά δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα. Το κλειδί από το σπίτι στην Αγία Κυριακή το πέταξε, γιατί όπως με είπε μετά, δεν υπήρχε ελπίδα να πάει πίσω στο χωριό. Δεν ο πήρα είδηση, που το πέταξε, ήθελα να το έχω.

    Σας ευχαριστώ πολύ και ειλικρινά χαίρομαι να γνωρίζω ανθρώπους σαν κι εσάς που αγαπούνε τον τόπο που γεννηθήκα νε οι γονείς τους και μάλιστα τέτοιο τόπο όπως είναι η Μικρασία. Που για ‘μας παραμένει «περιπόθητη και πολύπαθη».
    Εδώ σταματάω για να μην σας κουράσω, γιατί όταν αρχινώ για τη Μικρασία ξεχνάω να σταματήσω".



    Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

    • Global Moderator
    • ****
    • Συγχαρητήρια
    • -Δώσατε: 70
    • -Λάβατε: 39
    • Μηνύματα: 652
    • Τόπος: Ραφήνα
    • Επιβράβευση του μέλους απο : 51
    • Φύλο: Άντρας
    Απ: "Πωλητήριον", Τρίγλια 1905
    « Απάντηση #3 στις: 10 Οκτώβριος 2013, 03:13:31 μμ »
  • Publish
  • Η  ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

    Η θαλάσσια λεκάνη της  Προποντίδ ας έχει κατά μήκος της Μικρασιατ ικής ακτής  δύο μεγάλους και αξιόλογου ς κόλπους, τον Αστακηνό κόλπο των αρχαίων  ή κόλπο της Νικομήδει ας και τον Κιανό  κόλπο ή κόλπο της Κίου. (βλέπε χάρτης Προποντίδ ας ). Θεωρούντα ι από τους πιο όμορφους κόλπους του κόσμου. Κήποι και ελιές καλύπτουν τις κατωφέρει ες των βουνών που περιβάλλο υν τους κόλπους.
     Ο κόλπος της Νικομήδει ας (τουρκ.Ισμ ίτ) εισχωρεί βαθιά στην ξηρά σαν αιχμή δόρατος. Κρασπεδού ται από βουνά μέχρι ύψος 650 μέτρων και μοιάζει σαν λίμνη των Άλπεων.
    Ο Κιανούς κόλπος ή κόλπος της Κίου εισχωρεί κι αυτός βαθιά στην ξηρά όχι όμως όσο της Νικομήδει ας. Έχει περίπου τον ίδιο σχηματισμ ό.
    H Τρίγλια βρίσκεται δεξιά στον εισπλέοντ α τον Κιανό κόλπο ή κόλπο της Κίου, στον μυχό του οποίου υπάρχει η πόλη Κίος της Βιθυνίας (τουρκ. Γκελμίκ).
    Αντίστοιχ α, δεξιά του εισπλέοντ α στον κόλπο της Νικομήδει ας, τέσσερα χωριά είναι στην ακτή: Κατιρλί, Αγία Κυριακή, Τσινάρι, Κουρί και σε απόσταση μιας ώρας περίπου (5χλμ). από τη θάλασσα υπάρχουν άλλα τέσσερα: Καντίκοϊ, Άγιος Χαράλαμπο ς, Ελμαλί, Σαφράνι.  Ρωμιοί κατοικούσ αν στα παραθαλάσ σια αυτά  χωριά. Άλλωστε, η Προποντίδ α ήταν Ρωμιοθάλα σσα, Ρούμ Ντενιζί έλεγαν οι Τούρκοι τη θάλασσα του Μαρμαρά.
         
    H Ελένη Καρτσαγκο ύλη γράφει  για την Αγία Κυριακή:

    «Η Αγία Κυριακή είναι ένα περιθαλάσ σιο χωριό[….].   Στον ίδιο κόλπο και κοντά στην Αγία Κυριακή είναι το Κουρί, ο Άγιος Χαράλαμπο ς, το Κατερλί , το Τσινάρι. Κοντά σ’ όλα τα χωριά ήταν η Γιάλοβα. ‘Ο,τι υποθέσεις είχαν οι κάτοικοι αυτών των χωριών ,εκεί  πήγαιναν.  Εκεί ήταν τα δικαστήρι α, εκεί γίνονταν οι αγορές, οι πωλήσεις , ενώπιων του καϊμακάμη της Γιάλοβας.
    Η Αγία Κυριακή είχε περίπου 600 οικογένει ες. Οι μισοί κάτοικοί της ήταν γεμιτζήδε ς και ψαράδες και άλλοι μισοί  γεωργοί. Το εμπόριο που έκαναν με τα μεγάλα καϊκια τους, οι Αγια- Κυριακιώτ ες στην Πόλη και σ’ άλλα μέρη, γέμιζε με χρυσές τον μπεζαχτά τους.  Μα και τα κτήματα ήταν καρπερά , δεν έβγαζαν δα και λίγα, από το λάδι, τις ελιές , τους συκομπαξέ δες, τα φρούτα , τα στάρια και τα αμπέλια. Τα σπίτια ήταν δίπατα, είχαν και το μπαχτσέ τους  δίπλα, ό,τι ήθελες φύτευες μέσα, από πούλουδο (=λουλούδι), ζαρζαβάτι, μέχρι κερασιές και βυσσινιές .
    Τα  κατώγια ήταν γιομάτα. Όλα τα σπίτια είχαν αργαλειού ς.  Οι γυναίκες της Αγίας Κυριακής, ήταν ξακουστές υφάντρες.  Ύφαιναν με μετάξι, βαμβάκι και μαλλί, χράμια, προσόψια, ρούχα για να ντυθούν,  χαλιά.  Η λεπτότητα, τα σχέδια , τα χρώματα, όλα έδεναν αρμονικά μεταξύ τους. Ήταν αριστουργ ήματα. Πολλές Αγια- Κυριακιώτ ισσες, αλλά και Κατερλιώτ ισσες , Κουριώτισ σες, Τσιναρίτι σσες και Αη Χαραλαμπι ώτισσες , πήγαιναν στον Χάρακα και δούλευαν , ύφαιναν χαλιά».


    Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.

    Πηγές:  1 . Παντ. Μ. Κοντογιάν νης, «Γεωγραφία της Μ.Ασίας», Σύλλογος προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, Αθήναι 1921.
                 2. Σια Αναγνωστο πούλου, «Μικρά Ασία, 19ος αι.- 1919 Οι Ελληνορθό δοξες Κοινότητε ς, Από το Μιλλιέτ των Ρωμιών στο Ελληνικό Έθνος», Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997.
               3. Ελένη Καρτσαγκο ύλη, «Εκεί που τα ρόδα δεν είχαν αγκάθια», Δημοτική             Βιβλιοθήκ η Ν.Ιωνίας  Μαγνησίας, Εκδόσεις Ώρες- 1995.