Αποστολέας Θέμα: ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΠΑΡΗΣ - ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ  (Αναγνώστηκε 3514 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Thank You
  • -Given: 104
  • -Receive: 52
  • Μηνύματα: 749
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 64
  • Φύλο: Άντρας
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΠΑΡΗΣ - ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ
« στις: 20 Μάιος 2010, 01:37:22 μμ »

Φωτογραφία απο το αρχείο του Κοκκαλά Αλεξάνδρο υ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΠΑΡΗΣ(1875- 1935)
Tριγλιανός μεγαλέμπο ρος στη Ρουμανία.  Μεγάλος ευεργέτης της Τρίγλιας και των Τριγλιανώ ν. Ήταν Μαικήνας για την εποχή του. Γεννήθηκε στη Τρίγλια το 1875 ή  το 1879. Πήγε στο Σχολείο της πατρίδας του. Μετά την αποφοίτησ ή  από το σχολείο, βοηθούσε τον πατέρα του Ιουστίνο Σάπαρη που ασκούσε το επάγγελμα του ταχυδρόμο υ (ιδιωτικός ταχυδρόμο ς) μεταξύ Κωνσταντι νουπόλεως και Τριγλίας. 
Νωρίς όμως εγκατέλει ψε το πατρικό επάγγελμα, αποβλέπον τας σε ευρύτερου ς ορίζοντες . Σε ηλικία είκοσι ετών πήγε στην Προύσα κοντά στο γνωστό του πατέρα του, μεγαλέμπο ρο Κεχαγιά, ως υπάλληλος . Αφού κατατοπίσ τηκε στα του εμπορίου («ελκυσθείς εκ του Κερδώου Ερμού», όπως γράφει ο Τρύφων Ευαγγελίδ ης)  έφυγε για την Κωνσταντι νούπολη, όπου συνεταιρί στηκε με τον Τριγλιανό έμπορο και φίλο του Θεοφάνη Γκίκογλου και επιδόθηκε στο εμπόριο εσπεριδοε ιδών και ψαριών.
Γρήγορα κατόρθωσε να επιτύχει, να διακριθεί ως έμπορος και σύντομα να επεκτείνε ι τις δουλειές του στην Ρουμανία, όπου και εγκαταστά θηκε μόνιμα στο Βουκουρέσ τι.  Νυμφεύθηκ ε την Βασιλική, κόρη εμπόρου της  Βουλγαρία ς καταγόμεν ου από την Χίο και απέκτησε μεγάλη οικογένει α.
Δεν άργησε και εκεί να διαπρέψει και να γίνει γνωστός μεταξύ των μεγάλων εμπόρων. Από το 1891 είναι ένα από τα πρώτα ονόματα στον εμπορικό κόσμο του Βουκουρεσ τίου κι όλης της Ρουμανίας . Το Βουκουρέσ τι ήταν τότε από τις πλουσιότε ρες πόλεις της Ευρώπης. Ίδρυσε υποκαταστ ήματα στο Γαλάτσι, στην Βραΐλα και στην Οδησσό. Έκανε  εμπόριο σε παγκόσμια κλίμακα. Καφέδες από τη Βραζιλία, ζάχαρη από την Κούβα, χαβιάρια από τη Ρωσία. Υπήρξε  προμηθευτ ής του Ελληνικού Στρατού αλόγων από την Ουγγαρία και την Σερβία. Κατόρθωσε να γίνει κάτοχος τεράστιας περιουσία ς. Οι επιχειρήσ εις του Ιωάννη Σάπαρη έγιναν καταφύγιο για Τριγλιανο ύς, που ξενιτεύον ταν και ήθελαν δουλειά. Ανέδειξε καινούργι ους Τριγλιανο ύς εμπόρους στη Ρουμανία, που διακρίθηκ αν, όπως, οι αδελφοί Βαμβακά Κώστας και Σταύρος, ο Δ. Νικολάκογ λου, o Αλέξανδρο ς Μουμτζής κ.α.   Είχε ένα αδελφό, τον Χρυσόστομ ο, επίσης εγκατεστη μένο στο Βουκουρέσ τι και τρεις αδελφές, παντρεμέν ες με Τριγλιανο ύς: Χαρίκλεια Τιτάγκου, Σοφία Λουτζίδη ή Λούτζογλη και Μαρία Τακά. Παρόλο όμως που ζούσε μακριά, πολύ πλούσιος, δεν ξέχασε την αγαπημένη γενέτειρά του  Τρίγλια.

Στην πρόσκληση του Δεσπότη Χρυσόστομ ου να βοηθήσει για το χτίσιμο του  περίφημου Διδακτηρί ου της Τρίγλιας, του νεκροταφε ίου, της αποβάθρας και άλλων έργων ανταποκρί θηκε πλήρως. Μόνο για την ανακοιδόμ ηση του  σχολείου της Τρίγλιας έστειλε τρεις χιλιάδες λίρες χρυσές. Όταν οι Τριγλιανο ί βρίσκοντα ι διωγμένοι στην Προύσα (1915-1918) έστειλε ολόκληρο βαπόρι φορτωμένο με αλεύρια, ζάχαρη, υφάσματα, ρούχα, παπούτσια για τους εξόριστου ς πρόσφυγες πατριώτες του. Με την επιστροφή τους στην Τριγλία, το 1918, πάλι έστειλε βοήθεια για να τους στηρίξει ένα καράβι αλεύρι. Το 1919 έστειλε κρυφά όπλα στους Τριγλιανο ύς, ενώ ακόμη ο Τούρκικος στρατός βρισκόταν στην Τρίγλια. Επίσης, μετά από την τραγωδία του 1922,  όταν αρκετοί  Τριγλιανο ί ήταν, ξεριζωμέν οι  στην Τένεδο (Αύγουστος 1922-Αύγουστος 1923)  ο Ιωάννης Σάπαρης βοήθησε και πάλι τους συμπατριώ τες του.  Έστειλε πάλι βαπόρι με αλεύρια, κονσέρβες και ρούχα. Πέθανε το 1935 στο Βουκουρέσ τι. Στο Δήμο Ραφήνας υπάρχει στον κέντρο, στον παραδοσια κό προσφυγικ ό  Συνοικισμ ό, υπάρχει  από πολύ παλιά οδός Ιωάννη Σάπαρη σε ένδειξη ευγνωμοσύ νης και τιμής στον μεγάλο Τριγλιανό .
  Να τι έγραφε το 1921 η εφημερίδα “Μέλισσα” που έβγαινε στο Βουκουρέσ τι, για τον συμπατριώ τη μας Ιωάννη Σαπαρη:
ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ
«Εν τω Ημερολογι ω της “Μελίσσης”, τω εκδοθέντι εν Οδησσώ προ 4 ετών, είχομεν κάμει ήδη εύφημον μνείαν περί του νέου άστρου, το οποίον από τίνος άρχισε να φαίνηται εις το Εθνικόν ημών ορίζοντα, αλλά φοβούμενο ι τότε μήν προσκρούσ ωμεν εις την πασίγνωστ ον μετριοφρο σύνην του ανδρός περιωρίσθ ημεν τότε  να καλύψωμεν τας μέχρι τότε   αγαθοεργο ύς πράξεις του υπό τό πέπλον της ανωνυμίας . Αφού όμως πλέον ο αστήρ ουτος ηρχισε νά σελαγιζη καί ή δράσις αυτού νά εξέρχηται έξω των ορίων του τόπου της γεννήσεως του, θεωρούμεν περιττόν να εξακολουθ ώμεν την επιφυλακτ ικότητά μας. Πράξεις Εθνικαί ως αι του συμπολίτο υ μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΑΠΑΡΗ, άλλως τε επιβάλλετ αι νά μή μένουν υπό τόν μόδιον, αλλά νά διαλαλώντ αι εις τα πέρατα της οικουμένη ς. Βεβαίως η εκ της τοιαύτης διαφημίσε ως ωφέλεια του ανδρός ούτε είναι δυνατόν νά παραβληθή καν προς την εξ αυτής της πράξεως ηδονήν, ωφελεί όμως τά μέγιστα καί προάγει τήν Εθνικήν ιδέαν καί υπό τήν έποψιν ταύτην θα  μας επιτραπή, πιστεύομε ν, η μικρά αυτή παρένθεσι ς.
Αι εφημερίδε ς της Κωνσταντι νουπόλεως αναφέρουσ ι τελευταίω ς και άλλην μεγάλην δωρεάν του κ. Ιωάννη Σάπαρη εις τήν κωμόπολιν της Βιθυνίας Τριγλίαν, ητις είναι ο τόπος της γεννήσεως του. Μετά την υπό του Αγ. Σμύρνης (τότε Μητροπολί του Δράμας) κ. Χρυσοστόμ ου Καλαφάτην προίκισιν της πατρίδος του διά μεγαλοπρε πούς  μεγάρου, όπερ περιέλαβε τάς δύο σχολάς αρρένων καί θηλέων, εις τήν εξ 7000 λιρών χρυσών αξίαν του οποίου ο κ. Σάπαρης μετέσχε διά μεγάλης δωρεάς, καί τήν γενναιοτά την συμβολήν αυτού εις τήν συντήρησι ν επί δύο έτη περίπου ολοκλήρου του πληθυσμού αυτής, του αγρίως εις Προυσαν μετατοπισ θέντος υπό της θηριώδους  Κυβερνήσε ως των Νεοτούρκω ν εις τάς αρχάς του Ευρωπαϊκο ύ πολέμου και οστις πληθυσμός θα εξων τούτο άνευ της επικειροτ άτης καί γενναίας του κ. Ιωάννη Σάπαρη αρωγής σήμερον ως κορωνίδα της Εθνικής αυτού δράσεως, διαθέτει εν εκατομμύρ ιον περίπου φράγκων πρός ίδρυσιν εν Τριγλία Προτύπου Γεωργικού Σταθμού, εις ον θα εκπαιδεύω νται τα ορφανά των διαφόρων ορφανοτρο φείων του Έθνους. Η ίδρυσις ενός τοιούτου ιδρύματος από πολλού ενεδεικνύ ετο εν Τριγλία αλλ’ αφ ενός τό χαλεπόν των περιστάσε ων, αφ’ετέρου η έλλειψις κεφαλαίων καθίστων τήν εκτέλεσιν ταύτης σχεδόν αδύνατον.
Ευτυχώς όμως η μικρά αυτή κωμόπολις μεταξύ των πολλών συμφορών, τας οποίας υπέστη εσχε καί μίαν παρηγορία ν, ητις εξεπροσωπ είτο υπό των δύο μεγάλων αυτής τέκνων του Μητροπολί του Αγ.Σμύρνη ς καί του δεξιού αυτού βραχίονος,του καλού μας συμπολίτο υ κ. Ιωάννου Σάπαρη καί ουτω χάρις εις αυτούς, ου μόνον της τελείας καταστροφ ής εσώθη ού μόνον αυτή ήρχισεν ήδη ν’ αναλαμβάν η οικονομικ ώς και κοινοτικώ ς αλλά καί νά τείνη χείρα σωτηρίας εις τήν γενικήν Εθνικήν αποκατάστ ασιν Έλληνες του Βουκουρεσ τίου καί όλης της Ρουμανίας, ιδού ποιος είναι ο προορισμό ς Σας».
Σημείωση: Για λόγους ιστορικού ς  αναφέρω ότι ο παππούς μου Αρχιμήδης Δημητρίου Δημητρακό ς  κατέφυγε από την Τρίγλια στη Ρουμανία και στις επιχειρήσ εις του   Ιωάννη Σάπαρη.  Εργάστηκε στα  ποταμόπλο ια, «σλέπια», τα οποία μετέφεραν στάρι από τα ενδότερα , μέσω του Δούναβη, στα λιμάνια Γαλάτσι και Ιάσιο του Ευξείνου Πόντου.       
Ο παππούς μου έτσι γλίτωσε από τα τάγματα εργασίας του τούρκικου στρατού (αμελέ ταμπουρού) και το διωγμό στην Προύσα. Ο μακαρίτης ο πατέρας μου που έζησε παιδί στο Γαλάτσι της Ρουμανίας,  μιλούσε για τον Ιωάννη Σάπαρη σαν να ήταν «ο πατέρας» όλων  των Τριγλιανώ ν.

 Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.   


Πηγές: 1. Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδ ου, «Βρύλλειον Τρίγλεια», Αθήνα 1934. 
2. Τεύχη από την εφημερίδα «Τριγλιανά Νέα», Σύλλογος Απανταχού Τριγλιανώ ν, Θεσσαλονί κη.
3. Θανάση Πιστικίδη, «Τρίγλια Βιθυνίας», Ραφήνα- Οκτώβρης 1983.
4.  «Ο Σμύρνης Χρυσόστομ ος»,  Χρήστος Σολομωνίδ ης Εκδόσεις Ειρμός, Αθήνα 1993.
« Τελευταία τροποποίηση: 13 Απρίλιος 2013, 05:19:46 μμ από triglianos »

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal