Αποστολέας Θέμα: Ιστορίες με τον (Προτοσύκγελο) Κοκκαλά Δημητρό  (Αναγνώστηκε 2425 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Thank You
  • -Given: 4
  • -Receive: 13
  • Μηνύματα: 159
  • Age: 70
  • Τόπος: Νέα Τρίγλια Χαλκιδική
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 15
  • Φύλο: Άντρας
Ιστορίες με τον (Προτοσύκγελο) Κοκκαλά Δημητρό
« στις: 21 Δεκέμβριος 2009, 08:38:20 μμ »
Ο φίλος μου ο Στάθης έχει πολλά να σας δώσει να διαβάσετε και να μάθετε, εγώ θα ασχοληθώ πάλι με δουλειά του Στάθη αλλά σε άλλο τομέα, με τα λαογραφικ ά του Σταύρου Μαργαρίτη τα οποία δημοσιεύτ ηκαν στα Τριγλιανά Νέα κατά καιρούς και από τα οποία είναι πολλά επίκαιρα. Θα ήθελα να κάνω μια πρόταση την Διοίκηση του Σωματείου Απανταχού Τριγλιανώ ν με σύμφωνη γνώμη του Στάθη να εκδώσουμε όλα τα λαογραφικ ά του Σταύρου Μαργαρίτη υπάρχουν και αδημοσίευ τα όπως λέει ο Στάθης. Σε δεύτερη έκδοση, η πρώτη έγινε το 2002


Λαογραφικό ευθυμογρά φημα

   Με το Δημητρό Κοκκαλά (πρωτοσύγκ ελο) ασχολήθηκ α και άλλοτε. Σήμερα λοιπόv, μου δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθώ και πάλιν. Διότι ο πρωτοσύγκ ελος ήταν ένας άνθρωπος τύπου Ναστραδίν Χότζα. Ήταν πνεύμα ανήσυχο. Δεν μπορούσε να ζήσει στον κόσμο της σιωπής. Γι' αυτό άφησε και πολλά ανέκδοτα. Ήθελε να βρίσκεται συνεχώς σε νταλαβέρε ς του πάρε και δώσε.
   Οι Τριγλιανο ί του έδωσαν οικόπεδο και σπίτι στη Νέα Τρίγλια, αλλά αυτός δεν τα θέλησε, τα παράτησε και πήγε στα Ν. Μουδανιά, διότι τα Μουδανιά ήταν και είναι το επίνειον του νομού Χαλκιδική ς.
   Στα Μουδανιά, εκτός από τη συνηθισμέ νη δουλειά που έκανε, δηλαδή το τσαμπαζλή κι (ζωοεμπορί α) και το ναλμπάντι κο (πεταλουργ είο) αν δεν είχε δουλειά, έζευε το άλογο του στη σούστα και πήγαινε στο μπαλουχαν ά  (ψαραγορά), έπαιρνε δυο κάσες σαρδέλες, έβαζε μπόλικο μπούζι (πάγο) και τις πήγαινε στα χωριά να τις πουλήσει και στη συνεχεία θα έβρισκε κανένα άλογο ή και γάιδαρο για τη δουλειά του.
   Πήγαινε σε μακρινά μέρη, όπως στον Άγιο Πρόδρομο, στον Ταξιάρχη, στα χωριά του Χολομώντα, γιατί ήξερε ότι εκεί επάνω δεν πήγαιναν άλλοι ψαράδες πουλητές. Αυτοί πήγαιναν στα κοντινά μέρη, διότι τότε δεν υπήρχαν τα μέσα, δηλ. αυτοκίνητ α κ.λπ. όπως σήμερα. Όλοι οι πουλητές είχαν αλογόσουσ τες. Δεν ήθελαν να ξεμακρίνο νται από τον τόπο τους γιατί ήταν πολύ κουραστικ ό,
   Αυτό βέβαια το γνώριζε ο πρωτοσύγκ ελος, γι' αυτό και πήγαινε στα μακρινά μέρη γιατί εκεί οι άνθρωποι λαχταρούσ αν για θαλασσινό ψάρι.
   Μια φορά πήγε στον Ταξιάρχη και ξεφόρτωσε τα ψάρια στον καφενέ. Μέσα στο καφενείο είδε έναν άνθρωπο που φορούσε μια μαύρη κάπα. Αυτός ο άνθρωπος, όπως κατάλαβε, ήταν τσομπάνος, ο οποίος συνεχώς το δεξί του χέρι το έβαζε στη μύτη του και συνέχεια την έξυνε.
   Τα ψάρια έγιναν ανάρπαστα από τον κόσμο. Όταν τελείωσε τη δου-λειά του έκανε νόημα στον τσομπάνο να βγει έξω, οπότε τον ρώτησε πόσο καιρό είχε αυτό το σπυρί στη μύτη του.
   - Ιέχου ιέναν χρόνουν απτόχου, είπε ο τσομπάνος .
   - Δεν μου λες, έχεις κανένα άσπρο ζουνάρι;
   - Ιέχου στου σπίτι μ,
   - Τότε πάμε στο σπίτι σου, του είπε ο πρωτοσύγκ ελος.
Τράβηξαν για το σπίτι και τότε ο τσομπάνος από αλάργα φώναξε:
   - Μουρή Αναστασά φέριμ ακάτ του άσπρου του ζνάρ.
Ο πρωτοσύγκ ελος πήρε το ζουνάρι και είπε στον τσομπάνο:
   - Δώσμου το δεξί σου χέρι (αυτό που έξυνε συνεχώς τη μύτη του).

   Στη συνέχεια το έδεσε από τον καρπό με το ζουνάρι, το έστριψε ένα γύρω στη μέση του τσομπάνου και έπειτα το σταύρωσε τρεις φορές με ένα μαυρομάνι κο μαχαίρι. Αυτό ήταν το λεγόμενο τελεσήμι.
   Μετά είπε στον τσομπάνο:
   - Εγώ γιατρεύω αυτά τα σπυργιά. Δε θα το πειράξεις καθόλου ως που νάρθω εγώ μετά από δεκαπέντε μέρες. Θάρθω εγώ να σου το λύσω. θα σου φέρω και ένα φάρμακο να παίρνεις από το στόμα και θα γίνεις καλά.
   Ο Τσομπάνος μόλις άκουσε αυτά, είπε στον πρωτοσύγκ ελο:
   - Ρισύ ιάν θαμφκιάσε ις καλά του σπυρίμ, ιγώ θα σδώσου ιέναν τινίκέν γιδίσο τουλουμου τίρ.
   Φεύγοντας ο πρωτοσύγκ ελος, ξαναείπε στον τσομπάνο
   - Μη τυχών το ξαναπειρά ξεις το σπυρί...
   Έπειτα από 15 μέρες ξαναπήγε στον Ταξιάρχη ο Κοκκαλάς.
   Στο μεταξύ το σπυρί του τσομπάνου, που δεν το είχε πειράξει επί 15 μέρες, είχε μαραθεί.
   Ο πρωτοσύγκ ελος έλυσε το χέρι του τσομπάνου και του έδωσε ένα μικρό κουτί με το φάρμακο, που δεν ήταν άλλο από λίγη ζάχαρη, αλεύρι και σόδα. Τότε του είπε:Θα παίρνεις κάθε μέρα λίγο στην άκρη του χουλιαριο ύ και ξανά δεν θα βγάλεις κακό σπυρί.
   Ο τσομπάνος από τη χαρά του, του γέμισε έναν τενεκέ τουλουμοτ ύρι, αυτό που του είχε τάξει.
   Αυτά με τον πρωτοσύγκ ελο και πολλά άλλα, που θα συνεχίσου με.

Τριγλιανά Νέα,8 Ιουνίου 1984,φύλλο 47
 
« Τελευταία τροποποίηση: 10 Μάρτιος 2018, 03:50:43 μμ από triglianos - admin foroum »
ΚΟΚΚΑΛΑΣ ΑΛΕΚΟΣ

Συνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Thank You
  • -Given: 104
  • -Receive: 52
  • Μηνύματα: 749
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 64
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Ιστορίες με τον (Προτοσύκγελο) Κοκκαλά Δημητρό
« Απάντηση #1 στις: 23 Δεκέμβριος 2009, 04:40:39 μμ »


Το έργο του αείμνηστο υ φίλου μου και συνομήλικ ου του πατέρα μου Σταύρου Δ.Μαργαρί τη (1912-1995) είναι πολύ σημαντικό . Έγραφε στα «Τριγλιανά Νέα» τον Αύγουστο του 1982 «ότι όλοι μας πρέπει να μη παύσουμε από το να γράφουμε τα όσα γνωρίζουμ ε και από τα όσα πληροφορο ύμαστε από τους πρεσβύτερ ούς μας, ούτως ώστε να μη χαθούν οι πατροπαρά δοτες ρίζες μας της παλιάς μας πατρίδας Τρίγλιας της Μ.Ασίας». Ο ίδιος το έκανε πράξη. Όταν ζούσε του έλεγα: «Γράφε Μπάρμπα-Σταύρο και θα τα κάνουμε βιβλίο». Με κοιτούσε, μου χαμογελού σε, δεν μου μιλούσε, σαν να μη το πίστευε. Ένα τμήμα της δουλειάς του έγινε μικρό βιβλίο με τη συλλογή και επιλογή  κειμένων  από τα «Τριγλιανά Νέα» τίτλο «Τριγλιανά Λαογραφικ ά» το καλοκαίρι του 2002, με  την αιγίδα του Συλλόγου Απανταχού Τριγλιανώ ν. Κατόπιν, το όλο έργο του Σταύρου  Μαργαρίτη σε χειρόγραφ α του, μου  το εμπιστεύθ ηκαν οι δικοί του να το τακτοποιή σω και να το αξιοποιήσ ω. Το έργο ανήκει στους δικούς του και σ’ όλους του Τριγλιανο ύς. Η συγγραφικ ή δουλειά του διακρίνετ αι στις εξής ενότητες: α) Λαογραφικ ά και σχετικά με τη ζωή στην παλιά Τρίγλια, β)Η ζωή στη νέα πατρίδα, Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς (θέματα, απόψεις, προτάσεις, ειδήσεις)από το 1923 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και γ) Γενικά κοινωνικά θέματα. Οι ενότητες α και β οι μισές περίπου περιέχοντ αι στο βιβλιαράκ ι που εκτυπώθηκ ε με 64 σελίδες. Άλλες τόσες σελίδες περίπου είναι τα υπόλοιπα των α και β ενοτήτων.  Αυτά μπορούν να γίνουν ένα βιβλίο, δημοσιευμ ένα και αδημοσίευ τα ή δύο βιβλία, ένα για την Τρίγλια την Παλιά και ένα για τη Νέα Τρίγλια. Σε κάθε περίπτωση, αφού τα κείμενα είναι επεξεργασ μένα, το κόστος θα είναι μικρό.
Αλέκο, συμφωνώ απόλυτα με την πρότασή σου. 
Μπορούν οι Δήμοι, οι Σύλλογοι ή και όποιος άλλος θέλει να βοηθήσει.
Τα κείμενα με την ατόφια λαϊκή Τριγλιανή γλώσσα  που αφορούν τη Νέα Τρίγλια (αλλά ίσως και την Παλιά Τρίγλια), σκέπτομαι πόσο ωραίο θα ήταν, να συμπληρωθ ούν με φωτογραφι κό υλικό από τη συλλογή σου και να γίνουν ένα καταπληκτ ικό βιβλίο-λεύκωμα.
                    Με αγάπη, Στάθης.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Administrator
  • *****
  • Thank You
  • -Given: 131
  • -Receive: 19
  • Μηνύματα: 469
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 27
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Ιστορίες με τον (Προτοσύκγελο) Κοκκαλά Δημητρό
« Απάντηση #2 στις: 24 Δεκέμβριος 2009, 10:43:54 πμ »
Παράθεση
Το έργο του αείμνηστο υ φίλου μου και συνομήλικ ου του πατέρα μου Σταύρου Δ.Μαργαρί τη (1912-1995) είναι πολύ σημαντικό . Έγραφε στα «Τριγλιανά Νέα» τον Αύγουστο του 1982 «ότι όλοι μας πρέπει να μη παύσουμε από το να γράφουμε τα όσα γνωρίζουμ ε και από τα όσα πληροφορο ύμαστε από τους πρεσβύτερ ούς μας, ούτως ώστε να μη χαθούν οι πατροπαρά δοτες ρίζες μας της παλιάς μας πατρίδας Τρίγλιας της Μ.Ασίας». Ο ίδιος το έκανε πράξη.

Εγώ κύριοι να το ερμηνεύσω ως ταύτηση ιδεών με την εδώ προσπάθει α μας;;; Και δεν μπορεί να είναι διαφορετι κά, αφού αυτή την μορφή έχει η εθελοντικ ή καθ' όλα προσφορά μας.

Παράθεση
Αυτά μπορούν να γίνουν ένα βιβλίο, δημοσιευμ ένα και αδημοσίευ τα ή δύο βιβλία, ένα για την Τρίγλια την Παλιά και ένα για τη Νέα Τρίγλια. Σε κάθε περίπτωση, αφού τα κείμενα είναι επεξεργασ μένα, το κόστος θα είναι μικρό.

Εάν είναι τα κείμενα σε word, κάλλιστα μπορούμε να τα δημοσιεύσ ουμε εδώ σε μία ενότητα με τίτλο ξεχωριστό όσο και τιμητικό με την εν γένη προσφορά του.

(Χώρο εδώ έχουμε, κόστος δεν υπάρχει πρόβλημα, όρεξη να υπάρχει, γιατί ούτως ή αλλιώς ευαίσθητο υς με τον τόπο καταγωγής μας, ΔΕΝ βλέπω να είναι πολλοί που θέλουν να ασχοληθού ν, ιδιαίτερα απο τους  έχοντες αξιώματα και τους νεολαίους . (Μικρή πικρία ίσως, αλλά γεγονός)).
Όλοι μαζί, μπορούμε να ενημερώσο υμε αυτόν τον χρήσιμο χώρο, ώστε να τον έχουν οι νεώτερες γενιές, ως παρακαταθ ήκη την ιστορία των προγόνων μας.

Αλλά και να γνωριστού με, αναπτύσον τας γνωριμίες - φιλίες, ενώνοντας κάθε Τριγλιανό Απόγονο.

Συνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Thank You
  • -Given: 104
  • -Receive: 52
  • Μηνύματα: 749
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 64
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Ιστορίες με τον (Προτοσύκγελο) Κοκκαλά Δημητρό
« Απάντηση #3 στις: 24 Δεκέμβριος 2009, 06:33:42 μμ »
Χειρόγραφ α κείμενα του Σταύρου Μαργαρίτη έχω χρησιμοπο ιήσει ως πηγές στις μελέτες μου, όπου πάντα τον αναφέρω. Ήδη έχουν γραφεί και δημοσιευθ εί αρκετά κείμενα στη διαδικτυα κή κοινότητά μας.Τα κείμενα που διαμόρφωσ αν το βιβλίο με τίτλο "Τριγλιανά Λαογραφικ ά" και υπότιτλο "Από την Παλιά Τρίγλια της Προποντίδ ας και το ρίζωμα στη Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς", τα συνέλεξα από τα δημοσιευμ ένα στα παλιά φύλλα της εφημερίδα ς "Τριγλιανά Νέα". Τα συναρμολό γησα  και έγινε ένα λειτουργι κό βιβλίο, με σχόλια και γλωσσάρι δικό μου. Το είχα τάξει. Μετά μου δόθηκαν από την οικογένει α όλα τα χειρόγραφ ά του να τα μελετήσω. Έτσι κάνω σιγά-σιγά. Σκέπτομαι να ολοκληρώσ ω την αξιολογήσ ή τους, θα τα καταγράψω . Θα δημοσιευθ εί μεγάλο τμήμα των χειρόγραφ ών του. Μετά,όλα μαζί θα τα καταθέσω φροντισμέ να στη Νέα Τρίγλια, εκεί ανήκουν. Συνεπώς, συμφωνώ. Κάτι θα γίνει, σκέψεις ανταλλάσο υμε.           
                      Χρόνια Πολλά
                      Καλές γιορτές
                      Στάθης-Ελένη

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal