Τελευταία μηνύματα

Σελίδες: [1] 2 3 ... 10
1
Η Ιστορία των Προγόνων μας. / Αρχαίος Ρωμαϊκός δρόμος από το Μιχαλίτσι στη Τρίγλια
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 03 Μάιος 2021, 11:58:14 πμ »
Αρχαίος Ρωμαϊκός δρόμος από το Μιχαλίτσι στη Τρίγλια

Η περιοχή του Ελλησπόντ ου και της Προποντίδ ας ήταν σημαντικέ ς για την επέκταση των Ελληνικών φύλων προς τον Πόντο και τη Μαύρη θάλασσα (Εύξεινο Πόντο). Οι μύθοι-ιστορίες της Αργοναυτικής Εκστρατεί ας και αργότερα του Τρωϊκού Πόλεμου είναι αποτέλεσμ α των προσπαθει ών των Ελλήνων να κατακτήσο υν τις χρυσοφόρε ς περιοχές της Κολχίδας (αρχαίο βασίλειο που βρίσκόταν ε στη σημερινή Γεωργία) και να εδραιώσου ν το περάσμα από τον Ελλήσποντ ο προς τον Εύξεινο Πόντο.
Σαν αποτέλεσμ α, οι περιοχές της Προποντίδας αποικήθηκ αν από πολύ νωρίς. Η Κίος, το Παλλαδάρι, το Δασκύλειο ήταν από τις πρώτες (περίπου 8ος π.Χ αιώνας). Μετά από 3000 χρόνια, αυτή την περιοχή και μέχρι το 1922, την κατοικούσ αν ακόμη Ελληνες, που κατάφεραν να διατήρησο υν τον πολιτισμό τους και την γλώσσα τους. Περιοχή με σπουδαία γεωπολιτι κή θέση, πλούσια σε αγροτικά προϊόντα (ελιές, σταφύλια, αλιευματα) και μεταλεύμμ ατα, ήταν μαγνήτης για πολλούς λαούς που πέρασαν από κει όπως ήταν οι Φρύγες, οι Πέρσες, ο Μ Αλέξανδρο ς και οι επίγονοι του, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινο ί, οι Σταυροφόρ οι Γενουάτες (γύρο στο 1200) και τελικά οι Οθωμανοί (περίπου το 1350).

Ένα μέρος σαν και αυτό ήταν γεμάτο αρχαίες πόλεις και μοναστήρι α, με ιστορίες που χάνονται στο θρύλο. Τα μοναστήρι α άνθισαν την εποχή της εικονολατ ρείας-εικονομαχιάς (8ος-11ος αιώνας). Έδωσαν καταφύγει ο σε εικονολάτ ρες μοναχούς, η ανάγκη αυτή όμως εξέλιπε μετά την λήξη των διογμών των μοναχών. Μετά ήρθαν οι επιδρομές των Σταυροφόρ ων και των Οθωμανών, που έκαιγαν και γκρέμιζαν τα πάντα, έτσι τα μοναστήρι α σιγά-σιγά ερημώθηκα ν. Απέμειναν όμως τα αρχαία μάρμαρα και τα ερήπεια που να θυμίζουν μια λαμπρή ιστορία.

Ρωμαϊκοί δρόμοι, βρίσκοντα ι παντού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατο ρία, ήταν απαραίτητ οι για να ενώνουν γρήγορα τις άκρες της αυτοκρατο ρίας, μεταφέρον τας στρατούς και εμπορεύμα τα. Η πιο γνωστή μας είναι η Εγνατία οδός, που ένωνε το Δυρράχιο (σημερινή Αλβανία) με τη Κωσταντιν ούπολη και συνέχιζε μέχρι τη Συρία. Ἐνα μικρό παρακλάδι ενός Ρωμαϊκού δρόμου, πέρναγε και από τα χωριά της περιοχής μας. ( eshow=1" class="bbc_link" target="_blank" rel="noopener noreferrer">https://www.slideshare.net/mankost/2015-247022829?next_slid eshow=1).
Έχουμε τρεις μαρτυρίες για τμήματα από καλντερίμ ια, δηλαδή τμήματα αρχαίων Ρωμαϊκών δρόμων, που έχουν εντοπιστε ί στη περιοχή από το Μιχαλίτσι(Karacabey) μέχρι τη Τρίγλια.

1)   Στο κεφάλαιο του βιβλίου «Ένα ταξίδι στην αντίπερα όχθη, στα χωριά της Προύσσας» του Γ. Κοτζαερίδ η, (http://politistiko-ergasthri-nostos.blogspot.com/2012/11/6.html),
ένας πληροφορη τής από το χωριό, Τσάμλιτζα (Camlica), περιγράφο ντας το χωριό του μας ενημερώνε ι ότι:
«   Δίπλα, στο Μπάς Μπουνάρ, μέσα στα χωράφια της περιοχής Τασλίκ, είχαν βρει καλντερίμ ια και χαλάσματα σπιτιών.»

Το Τασλίκ, είναι ένα χωριό βόρεια από το Μιχαλίτσι (Καρατζάμπ εη-Karacabey) (το κόκκινο αστέρι, κάτω αριστερά στο χάρτη). Νότια από το Μιχαλίτσι, κοντά στο Moustafak emalpasa, ήταν η αρχαία Μιλητούπολη.
Ο ίδιος πληροφορη τής μας ενημερώνε ι πάλι ότι

«Στην περιοχή Βαρβάρα, στη συμβολή του Ρυνδάκου ποταμού με τον Νιλουφέρ, είχαν ανακαλύψε ι πολλά αρχαία μάρμαρα».

Σε ένα χάρτη (Δ. Ρήγας «Το Παλλαδάρι στους αιώνες) τοποθετεί (με ερωτηματι κό) την αρχαιά πόλη Αρταίου Τείχος, στη θέση Βαρβάρα.



Ο Αρχαίος Ρωμαϊκός δρόμος (κόκκινη γραμμή) ορίζεται από τα 3 σημεία (κόκκινα αστέρια) τα σημεία που βρέθηκαν τμήματα του.

2)   Μετά από επιτόπια έρευνα το 2004 η Marie-France AUZÉPY αναφέρει στην εργασία της «Μελέτη για τα Βυζαντινά Μοναστήρι α της Νότιας ακτής της της Θάλασσας του Μαρμαρά», ότι στο χωριό Ayazma / Mesutiye, υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκού δρόμου, στο δρόμο προς την κοιλάδα Nilufer (το κόκκινο αστέρι στη μέση του χάρτη). Κατά πάσα πιθανότητ α το χωριό Ayazma / Mesutiye είναι η πόλη Αγιάσμαλαρ (Αγιάσματα), που αναφέρει ο παρατηρητ ής από Τσάμλιτζα και σημειώνετ αι σαν «Αγιάσμα» σε αρκετούς χάρτες της εποχής.


Ερείπια ρωμαϊκού δρόμου, στο Ayazma / Mesutiye (Αγιάσμαλα ρ) και στο δρόμο προς την κοιλάδα Nilufer.


Δομή Ρωμαϊκών δρόμων

3)   Στα αρχεία του ΚΜΣ (Κέντρου Μικρασιατ ικών Σπουδών), πληροφορητές από την Τρίγλια μας ενημερώνο υν ότι: «στη θέση Αϊ Γιώργηδες, μετά από δυνατές βροχές, φάνηκε αρχαίος δρόμος πλακοστρω μένος (καλντερίμ ι). Σε μερικά σημεία που γυμνώθηκα ν τα πλάγια του, έβλεπες να έχει δυο μέτρα πάχος. Από το χωριό ήταν μισήν ώρα το πολύ προς τα Δυτικά, μετά με τον Αϊ Γιώργη» (το κόκκινο αστέρι επάνω δεξιά στο χάρτη).

Τα τρία αυτά σημεία, δίνουν μια αίσθηση της χάραξης του αρχαίου Ρωμαϊκού δρόμου που θα ένωνε το Μιχαλίτσι με το λιμάνι της Τρίγλιας και ίσως έφτανε μέχρι τα Μουδανιά και την Κίο.

Ο δρόμος αυτός, αν και θα ήταν βοηθητικό ς, πέρναγε από πολύ σημαντικέ ς πόλεις και λιμάνια της εποχής εκείνης. Σήμερα, υπάρχει ένας παραλιακό ς χωματόδρο μος, που με μικρές διακοπές, περνάει από την Τρίγλια, τη Μονή Πελεκητής (7ος αιώνας), τον Καπαντζά (μεγάλο λιμάνι από την αρχαία εποχή μέχρι το 13ο αιώνα), το Δασκύλειο (αρχαία πόλη του 7ου αιώνα), τη Τσάμλιτζα, την Βαρβάρα (τα μάρμαρα υποδεικνύ ουν ύπαρξη αρχαίας πόλης) και μπορεί να πέρναγε από τη Μιλιτούπο λη για να συναντήσε ι το βασικό δρόμο που πήγαινε στη Σμύρνη και την Έφεσο, όπως και ο σημερινός καινούργι ος αυτοκινητ όδρομος Ο-5.


2
Η Ιστορία των Προγόνων μας. / Χρυσόστομος Σμύρνης προς Βενιζέλο
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 12 Απρίλιος 2021, 09:15:38 μμ »
Ἀγαπητέ φίλε καὶ ἀδελφέ κ. Ἐλευθέριε Βενιζέλε,
Ἐπέστη ἡ μεγάλη στιγμή τῆς μεγάλης ἐκ μέρους Σας χειρονομί ας. Ὁ Ἑλληνισμό ς τῆς Μ. Ἀσίας, τό Ἑλληνικόν Κράτος, ἀλλὰ καὶ σύμπαν τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος καταβαίνε ι πλέον εἰς τὸν Ἅδην, ἀπὸ τοῦ ὁποίου καμμιά πλέον δύναμις δέν θά δυνηθῆ νά τό ἀναβιβάση καί τό σώση.
Τῆς ἀφαντάστο υ ταύτης καταστροφ ῆς βεβαίως αἴτιοι εἶνε οἱ πολιτικοί καί προσωπικο ί Σας ἐχθροί, πλήν καί Ὑμεῖς φέρετε μέγιστον τῆς εὐθύνης βάρος διά δύο πράξεις Σας: Πρῶτον, διότι ἀπεστείλα τε εἰς Μ. Ἀσίαν ὡς Ὕπατον Ἁρμοστήν ἕνα τοῦτο αὐτό παράφρονα καί ἐγωϊστήν, φλύαρον, ἀπερροφημ ένον ἐν τῷ αὐτοθαυμα σμῷ του καί καταφρονο ῦντα καί ὑβρίζοντα καί δέροντα καί ἐξορίζοντ α καί φυλακίζον τα ὅλα τά ὑγιῆ καί σώφρονα στοιχεῖα τοῦ τόπου, διότι ἐν τῷ φρενοκομε ίᾳ του βεβαίως δέν εἶχον τόπον, καί εἰς τό τέλος ἀποδώσαντ α αὐτούς τούς ἀγλαούς καρπούς τῆς τελείας τοῦ Μικρασιατ ικοῦ λαοῦ καταστροφ ῆς, τούς ὁποίους νῦν θερίζομεν . Καὶ δεύτερον, διότι πρὶν ἀποπερατώ σητε τό ἔργον Σας καὶ θέσητε τὴν κορωνίδα καί τό ἐπιστέγασ μα ἐπί τοῦ ἀνεγερθέν τος ἀφαντάστω ς ὡραίου καί μεγαλοπρε ποῦς δημιουργή ματός Σας, τῆς καταθέσεω ς τῶν θεμελίων τῆς περικλεεσ τάτης ποτὲ Βυζαντινῆ ς μας Αὐτοκρατο ρίας, εἴχατε τήν ἀτυχῆ καί ἔνοχον ἔμπνευσιν νά διατάξητε ἐκλογάς κατα αὐτάς τάς παραμονάς τῆς εἰσόδου Σας εἰς Κωνσταντι νούπολιν καί τῆς καταλήψεω ς αὐτῆς ὑπό τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ πρός ἐκτέλεσιν τῶν ὅρων τῆς –οἴμοι– διά παντός καταστραφ είσης συνθήκης τῶν Σεβρῶν.
Ἀλλά γέγονεν ὅ γέγονεν. Ἀκόμη ὑπάρχει καιρός ἂν ὄχι νά σωθῆ ἡ συνθήκη τῶν Σεβρῶν, ἀλλά τουλάχιστ ον νά μή καταστραφ ῆ τέλεον τό Ἑλληνικόν Ἔθνος διά τῆς ἀπωλείας ὄχι μόνον τῆς Μ. Ἀσίας, ἀλλά καί τῆς Θράκης καί αὐτῆς ἴσως τῆς Μακεδονία ς. Καί ἐπειδή οἱ καιροί οὐ μενετοί πλέον, ἔκρινα καθῆκον καί ἑμόν ἀπαραίτητ ον, νά κυλίσω τόν πίθον μου ἐν μέσῳ τῆς γενικῆς κινήσεως τῆς παγκοίνου ἐδῶ συμφορᾶς μας· καί πρῶτον μέν ἔγραψα μέ ἡμερομηνί αν 21 Αὐγούστου πρός τόν ἐπί τοῦ θρόνου τοῦ Ἑλληνικοῦ εὑρισκόμε νον Κωνσταντῖ νον νὰ προβῆ εἰς τάς μεγάλας ἀποφάσεις ἐν αἷς πρωτίστην θεωρῶ τὴν ἀνάληψιν τῆς πηδαλιουχ ίας τοῦ Ἑλληνικοῦ σκάφους παρά τῆς πάγκοινον τήν Εὐρωπαϊκή ν ὑπόληψιν κεκτημένη ς Σῆς κορυφῆς, τήν παράδοσιν τῆς διοικήσεω ς τοῦ στρατοῦ εἰς τούς ἐκδιωχθέν τας ἀξιωματικ ούς τῆς Ἀμύνης, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν πὼς ἀνασυντάσ σεται κατεστραμ μένος στρατὸς καὶ ὁδηγεῖται εἰς τὴν νίκην καὶ τὴν ἄμεσον ἐντεῦθεν ἐκδίωξιν Στεργιάδο υ καὶ Χατζανέστ η καὶ ἀλλὰ σχετικά.
Ἔκρινα δέ πρό παντός ἀπαραίτητ ον ἐκ τῶν φλογῶν τῆς καταστροφ ῆς ἐν αἷς ὀδυνᾶται ὁ Μικρασιατ ικός Ἑλληνισμό ς, καί ζήτημα εἶνε ἐάν, ὅταν τό παρόν γράμμα μου ἀναγινώσκ ηται ὑπό τῆς Ὑμετέρας Ἐξοχότητο ς, ἄν ἡμεῖς ὑπάρχωμεν πλέον ἐν τῇ ζωῇ, προοριζόμ ενοι –τίς οἶδε– κατά ἀνεξερευν ήτους βούλας τῆς Θείας Προνοίας εἰς θυσίαν καί ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ, νὰ ἀπευθύνω τὴν ὑστάτην ἔκκλησιν πρὸς τὴν φιλογενῆ καὶ μεγάλην ψυχήν Σου καὶ νὰ Σᾶς εἴπω δύο λέξεις. Ἐάν διά νά σώσητε τήν Ἑλλάδα ἐκρίνατε καθῆκον Σας νὰ προβῆτε εἰς ἐπαναστατ ικόν κίνημα τῆς Θεσσαλονί κης, μή διστάσητε τώρα νά προβῆτε εἰς ἑκατόν τοιαῦτα κινήματα, ἵνα σώσητε τώρα ὁλόκληρον τὸν ἁπανταχοῦ γῆς καὶ ἰδία τὸν Μικρασιατ ικὸν καὶ Θρακικὸν Ἑλληνισμό ν, ὁ ὁποιος τόσην θρησκευτι κὴν λατρείαν τρέψει πρὸς Ὑμᾶς.
Δέν εἶνε ἀνάγκη ὁ Ἑλληνισμὸ ς οὗτος καὶ αἱ Χῶραι αὗται μετά τῆς Κωνσταντι νουπόλεως νά ἐνωθῶσιν μετά τῆς Ἑλλάδος, διότι τό ὄνειρον τοῦτο ἀπεμακρύν θη ἀφ’ ἡμῶν τουλάχιστ ον δι’ ἑκατόν ἔτη, ἀλλὰ σπεύσατε καί ὑψώσατε πανταχοῦ τὴν ἐπιβλητικ ὴν φωνήν Σας, αὐταί αἱ Χῶραι νά ἀποτελέσο υν ἕν αὐτόνομον ἀνατολικὸ ν Χριστιανι κόν Κράτος, ἔστω ὑπό τήν κυριαρχία ν τοῦ Σουλτάνου, καί Ὕπατον Ἁρμοστήν τήν Σήν περινουστ άτην κορυφήν.
Εἶνε ἡ μόνη καί ἐνδεδειγμ ένη λύσις, ἥτις θά θέση τέρμα εἰς τάς συμφοράς τῶν κατοίκων τῆς Ἀνατολῆς καί θά δώσῃ τήν ἡσυχίαν καί εἰρήνην εἰς τήν Εὐρωπαϊκή ν διπλωματί αν, διότι δι ὅλους τότε θά ὑπάρχῃ τόπος καί τρόπος ἐκμεταλλε ύσεως τῶν ἀνεκμεταλ λεύτων πηγῶν τοῦ πλούτου τῆς τόσον ὑπό τοῦ Θεοῦ εὐνοηθείσ ης καί εὐεργετηθ είσης ἀλλά τόσον οἰκτρῶς κακοδαιμο νούσης πλουσίας καί εὐδαίμονο ς ταύτης Χώρας.
Καὶ νῦν, φίλτατε ἀδελφέ, Σέ μόνον θεωροῦμεν τόν ἀπό μηχανῆς Θεόν, Σέ βράχον, Σέ ἐλπίδα, Σέ Σωτῆρα καί Μεσσίαν μας. Περίζωσε τήν ῥομφαίαν τοῦ λόγου Σου καί κατευοδοῦ πρός ἡμᾶς καί κόψον τόν ἄλυτον διά τήν διπλωματί αν μέχρι σήμερον δεσμόν τοῦ Ἀνατολικο ῦ ζητήματος .
Πίπτων ἐπί τοῦ τραχήλου Ὑμῶν, περιλούω Ὑμᾶς δι ἀπείρων φιλημάτων σεβασμοῦ καί ἀγάπης.

Ἐν Σμύρνῃ τῆ 25η Αὐγούστου 1922
Σμύρνης Χρυσόστομ ος

Πηγή: Το Αρχείον του Εθνομάρτυ ρος Σμύρνης Χρυσοστόμ ου όπως διεσώθη από τον Μητροπολί τη Αυστρίας Χρυσόστομ ο Τσίτερ, Τομ. Γ΄, Εκδόσεις ΜΙΕΤ, Αθήνα 2000, σελ. 254255

Προέλευση κειμένου:https://ardin-rixi.gr/archives/205288
3
Η Ιστορία των Προγόνων μας. / Η Τρίγλια το 1890, με βάση τα στοιχεία του Vital Cuinet
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 08 Απρίλιος 2021, 09:15:25 πμ »
Ο Vital Casimir Cuinet, κοινώς γνωστός ως Vital Cuinet, ήταν Γάλλος γεωγράφος, γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίο υ 1833, στο Longevill e της Γαλλίας και πέθανε στις 6 Σεπτεμβρί ου 1896 στην Κωνσταντι νούπολη, όπου βρίσκεται και ο τάφος του.

O Vital Cuinet είναι γνωστός για το 4τομο έργο του "La Turquie d'Asie, géographi e administr ative: statistiq ue, descripti ve et raisonnée de chaque province de l' Asie Mineure" (Η Τουρκία στην Ασία, διοικητικ ή γεωγραφία: στατιστικ ή, περιγραφή και αιτιολόγη ση για κάθε επαρχία της Μικράς Ασίας), στο οποίο ασχολείτα ι με την κοινωνικο οικονομικ ή κατάσταση της Οθωμανική ς Αυτοκρατο ρίας στην Ασία, με βάση τα στατιστικ ά στοιχεία που συνέλεξε στα ταξίδια του στην Κωνσταντι νούπολη. Οι 4 τόμοι εκδόθηκαν στο Παρίσι (Γαλλία) στην περίοδο 1891-1894.

Είναι χαρακτηρι στικό ότι, ο Cuinet, στην εισαγωγή (1ος τόμος), προειδοπο ιεί τον αναγνώστη δηλώνοντα ς: «Η επιστήμη των στατιστικ ών τόσο χρήσιμη και ενδιαφέρο υσα, όχι μόνο δεν χρησιμοπο ιείται ακόμη σε αυτήν τη χώρα, αλλά ακόμη και οι αρχές αρνούνται, με μια γραμμή κόμματος, να αποδεχθού ν οποιαδήπο τε έρευνα».

Το 4τομο έργο περιέχει πολύτιμο υλικό ακόμη και σήμερα για την ανθρωπογε ωγραφία και οικονομία των διαφόρων βιλαετιών της Οθωμανική ς αυτοκρατο ρίας και αναφέρετα ι στη βιβλιογρα φία πολλών συγγραφέω ν-ερευνητών. Στον 4ο τόμο του έργου του (1894) περιλαμβά νεται, εκτός άλλων, και το Βιλαέτι της Προύσας. Στόχος αυτού του άρθρου είναι,  από το σύνολο των στατιστικ ών στοιχείων και δεδομένων που αναφέροντ αι, να επιλέξει και να αναδείξει όλα εκείνα που έχουν σχέση με την Τρίγλια και αναφέροντ αι στην περίοδο των αρχών της δεκαετίας 1890. Επειδή οι 4 τόμοι έχουν εκδοθεί στη γαλλική γλώσσα, μεταφέρον ται, από το πρωτότυπο, οι αυθεντικο ί γαλλικοί όροι του συγγραφέα . Στην αρχή του κεφαλαίου κάθε Βιλαετίου ο συγγραφέα ς παραθέτει τον έγχρωμο χάρτη του.

Χάρτης του Βιλαετίου της Προύσας

Ο Cuinet, αρχικά, αναφέρει τα γενικά στατιστικ ά στοιχεία που αφορούν στο Βιλαέτι της Προύσας και στη σελ. 110 περιγράφε ι τη διοικητικ ή διαίρεσή του. Συγκεκριμ ένα, το Βιλαέτι Προύσας χωριζόταν σε 5 Περιφέρει ες (sandjaks), και ειδικότερ α της Brousse, Erthogrou l, Kutahia, Kara-Hissar-Sahib, και Karassi. Αναλυτικά, η Περιφέρει α της Brousse ήταν διαιρεμέν η σε 6 επαρχίες (cazas), και 7 δήμους (nahiés), στους οποίους περιλαμβά νονταν 417 χωριά, και, ειδικότερ α, στις επαρχίες 1) της Προύσας (Brousse, Merkez caza), με 130 χωριά, 2) της Κίου (Ghemlek), με 2 δήμους Bazar-keuî και Djedid-Nahié και 43 χωριά, 3) του Μιχαλιτσί ου (Mikhalitc h), με 81 χωριά, 4) των Μουδανιών, με 2 δήμους Terlié (Trilia) και Emir-Ali, και 18 χωριά, 5) της Κερμαστής (Kermasti), με μια περιφέρει α (Sandjaz) και 139 χωριά, και 6) του Atarnos (Edrénos), με 2 δήμους Keukdjé-dagh και Harmandji k.

Στην επόμενη σελίδα (111) περιγράφε ι την αστυνομικ ή δύναμη των δήμων και ειδικά για την επαρχία των Μουδανιών αναφέρει ότι «υπηρετούσαν 33 χωροφύλακ ες στα Μουδανιά, ένας αξιωματικ ός και 2 χωροφύλακ ες στη Συγή και ένας αξιωματικ ός και 6 χωροφύλακ ες στην Τρίγλια».

Στη σελίδα 117, και στο υποκεφάλα ιο για το οδικό δίκτυο, και τα σχετικά για το σιδηροδρο μικό δίκτυο της περιοχής, αναφέρει ότι ένας από τους οκτώ βασικούς δρόμους του Βιλαετίου είναι ο δρόμος από τα Μουδανιά μέχρι στην Τρίγλια με μήκος 12 χλμ.

Στη σελίδα 133 περιγράφε ι την εκπαίδευσ η στην Προύσα και ειδικότερ α ότι, «τα 81 ελληνορθό δοξα σχολεία της πόλης και του Merkez-caza της Προύσας αποτελούν ται από ένα κεντρικό σχολείο τριτοβάθμ ιας εκπαίδευσ ης, για αγόρια, με 50 μαθητές και 4 καθηγητές, που βρίσκοντα ι στο Kehaya-bachi (Brousse). 4 δευτεροβά θμια σχολεία με 89 μαθητές (αγόρια) και 8 δασκάλους, στα Démirdech, Moudania, Sighi και Triglia (Terlié), 5 δημοτικά σχολεία εκ των οποίων 3 για αγόρια και 2 για κορίτσια, με 238 μαθητές για αγόρια, 72 κορίτσια, 6 δασκάλους και 3 δασκάλες, που βρίσκοντα ι στο Μπαλούκ Μπαζάρ, Kehaya-bachi και Demir-kapou (Brousse), 25 άλλα δημοτικά σχολεία, εκ των οποίων 20 για αγόρια και 5 για κορίτσια, με 690 μαθητές αγόρια και 352 κορίτσια, 20 δασκάλους και 10 δασκάλες, στα χωριά Soussourl ouk, Tépédjik, Démirdech, Paladaria n, Eligman, Yeni-Keui, Missepoli, Moudania, Sighi and Triglia, 4 μικτά σχολεία (κορίτσια και αγόρια) με 270 μαθητές και 8 δασκάλες στο Balouk-Bazar, Kehaya-bachi, Demir-Kapou el Kalassan-Kariessi (Brousse) και τέλος 33 άλλα μικτά σχολεία (κορίτσια και αγόρια) με 785 μαθητές και 20 δασκάλες στο Soussourl ouk, Platianos, Paladaria n, Eligman, Υeni-keui, Missepoli, Μουδανιά, Συγή (Sighi) και Τρίγλια (Terlié) κλπ».

Στην ίδια και την επόμενη σελίδα (134) αναφέρει ιδιαίτερα το έργο του Γεωργίου Ζαρίφη και ειδικότερ α ότι, «ο αείμνηστο ς κ. Georges Zarifi, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί αν όχι ως ο δημιουργό ς, τουλάχιστ ον ως ο κύριος ευεργέτης των ελληνικών Ορθόδοξων σχολών της Προύσας (Brousse), είχε προικίσει την κοινότητα αυτής της πόλης με ετήσιο ποσό 400 τουρκικών λιρών (περίπου 9.200 fr.) να μοιραστεί μεταξύ του κεντρικού σχολείου της Προύσας και των δημοτικών σχολείων των χωριών Sonssourl ouk και Tépédjik, και του δευτεροβά θμιου σχολείου Triglia (Terlié). Η χήρα του, κα Helene Zarifi, συνεχίζει να διαθέτει ένα ποσό 150 τουρκικών λιρών ετησίως, (περίπου 3.450 fr. σε καθένα από αυτά τα σχολεία, τα οποία για αυτόν τον λόγο έχουν λάβει το όνομα της zarifia, δηλαδή "σχολεία του Zarifi"). Τα κτίρια του κεντρικού σχολείου και οι παρακείμε νοι κήποι, που βρίσκοντα ι σε μια από τις ομορφότερ ες θέσεις της πόλης, είναι μια ευγενική χορηγία του S.M.I. του Σουλτάνου προς την κοινότητα, ο οποίος ήταν αρκετά ευγενικός για να χρεώσει στην κυβέρνηση το μισό του μισθού (καθηγητή) που είναι υπεύθυνος για τη διδασκαλί α της τουρκικής γλώσσας στους μαθητές αυτού του σχολείου. Η εκπαίδευσ η, τόσο στο κεντρικό σχολείο της Προύσας, διευθυνόμ ενο με άδεια από το Πανεπιστή μιο της Αθήνας, όσο και στο Γυμνάσιο Μουδανιών, δίνεται στα τουρκικά, ελληνικά και γαλλικά. Δίνεται στα τουρκικά και τα ελληνικά στα άλλα σχολεία του Merkez-Sandjak, από τα οποία όλοι οι δάσκαλοι και δασκάλες, με εξαίρεση μερικούς βοηθούς καθηγητές, κατέχουν τακτικά διπλώματα».

Από τη σελίδα 151 ξεκινάει την περιγραφή της επαρχίας Μουδανιών και, εκτός από τη διοικητικ ή διαίρεση και τον πληθυσμό, περιγράφε ι την πρωτεύουσ α ως, «Μουδανιά, πρωτεύουσ α με το ίδιο όνομα, κύριο εμπορικό λιμάνι του Βιλαετίου, βρίσκεται στην είσοδο στη δεξιά όχθη του Κόλπου των Μουδανιών, απέναντι από το ακρωτήριο Boz-bouroun, ένα πρώην ακρωτήριο Possidium, σε μήκος 26’ 35 και γεωγραφικ ό πλάτος 40'22, στα 30 χλμ. από την Προύσα μέσω της οδού και 42 χλμ. σιδηροδρο μικώς.

Είναι η κατοικία του caimakam, (αναπληρωτ ή κυβερνήτη), και του διοικητικ ού συμβουλίο υ του caza, καθώς και διαφόρων δημόσιων υπηρεσιών . Εκτός από το συμβούλιο του καζά στο οποίο κάθονται ο αντιπρόσω πος του μητροπολί τη (vekil) και άλλα δύο μέλη Έλληνες Ορθόδοξοι, το δικαστήρι ο του bedaiet (σύγχρονος νόμος), όλα τα μέλη του οποίου είναι μουσουλμά νοι, και ο δήμος, που συγκροτεί ται υπό την προεδρία ενός αξιόλογου Μουσουλμά νου, από 9 μέλη, εκ των οποίων 6 Έλληνες Ορθόδοξοι και 3 Μουσουλμά νοι, βρίσκουμε στα Μουδανιά ένα εμπορικό επιμελητή ριο, μια αγροτική τράπεζα, δημόσιες επιτροπές εκπαίδευσ ης και άλλα, μια τελωνειακ ή διεύθυνση με δευτεροβά θμια γραφεία στην Τρίγλια (Terlié), στη Συγή και στον Πύργο (Bergos), μια υπηρεσία ταχυδρομε ίων και τηλεγράφω ν εσωτερικο ύ ((τηλεγραφι κή επικοινων ία στην τουρκική γλώσσα), και υπηρεσίες του δημόσιου Χρέους και της Εταιρείας καπνών, με υποπρακτο ρεία στην Τρίγλια, τη Συγή και τον Πύργο (Bergos)
».

Στις σελίδες 153-154 περιγράφε ι το εμπόριο στην επαρχία Μουδανιών και στο τέλος της ενότητος αναφέρει, εκτός των άλλων ότι, «Μέσα στον καζά των Μουδανιών, περιλαμβά νονται οι αριθμοί που αναφέρθηκ αν παραπάνω στην πρωτεύουσ α (Chef Lieu), 26 τζαμιά με μιναρέδες, 29 εκκλησίες, εκ των οποίων 2 όμορφων βυζαντινώ ν μοναστηρι ών στην Τρίγλια (Terlié, Triglia), και 2 τζαμιά και μια πολύ αξιόλογη εκκλησία στη Συγή, καθώς και 45 ελαιοτριβ εία, εκ των οποίων 17 στην Τρίγλια».



4
Η Ιστορία των Προγόνων μας. / Επικινδυνότητα Μνημείων Τρίγλιας σχετικά με Τούρκους ερευνητές
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 07 Απρίλιος 2021, 11:09:38 μμ »
Επικινδυνότητα των Μνημείων της Τρίγλιας σχετικά με τις μελέτες των Τούρκων ερευνητών .

Ψάχνοντας στο ίντερνετ βρήκα μια παρουσίασ η, από ένα συνέδριο που έγινε το 2016, και αφορά την Αρχιτεκτο νική Πολιτιστι κή Κληρονομι ά της περιοχής της Προύσας.


Ο χάρτης δείχνει τα μνημεία στη περιοχή της Προύσας που επισκέφτη καν και από κάτω είναι η κατάταξη τους


Ο πίνακας κατατάσσε ι τα μνημεία, ανάλογα με την πολιτιστι κή τους αξία και τους κινδύνους επικινδυν ότητας της δομής.
Η αριθμητικ ή αξιολόγησ η δείχνει την ιστορική, κοινωνική και πολιτισμι κή σημασία, σε συνδυασμό με την πραγματικ ή φυσική κατάσταση και την πιθανότητ α ζημιών στα μνημεία, σε κλίμακα 1-5 (1-πολύ χαμηλό, 2-χαμηλό, 3-μεσαίο, 4-υψηλό, 5-πολύ υψηλό). Έτσι, τα μνημεία αποκτούν τη θέση τους στην τελική σειρά κινδύνου, ανάλογα με την πολιτισμι κή τους αξία, σε συνδυασμό με τους τρέχοντες και τους πιθανούς μελλοντικ ούς κινδύνους καταστροφ ής. Τα μνημεία που κατατάσσο νται υψηλότερα στον τελικό πίνακα είναι εκείνα που απαιτούν επείγουσα δράση συντήρηση ς

Η Παντοβασί λισσα, είναι 2η στη κατάταξη, άρα επείγει η συντήρησή της, πριν είναι αργά.
Το μοναστήρι της Πελεκητής είναι 9ο στη κατάταξη, το Νέο Σχολείο 14ο και η Μονή Μηδίκων 18η, όπως φαίνεται και στις εικόνες.
5
Η Ιστορία των Προγόνων μας. / Απ: Η ΤΡΙΓΛΙΑ ΚΑΙ Η ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΗ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 29 Μάρτιος 2021, 12:29:25 μμ »
Μια ακόμα αναφορά για τα Πιστικοχώ ρια
http://politistiko-ergasthri-nostos.blogspot.com/2012/11/ena-ta-7.html
6
Η Ιστορία των Προγόνων μας. / Το παλιό νεκροταφείο του Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσιώτη
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 23 Μάρτιος 2021, 11:12:05 πμ »
Το Παλιό Νεκροταφε ίο Τρίγλιας του Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσι ώτη

Οι πληροφορη τές του ΚΜΣ περιγράφο υν αφενός τα τρία νεκροταφε ία για τους Ορθόδοξου ς Τριγλιανο ύς, που υπήρχαν, πριν από τη δημιουργί α του νέου στο δεύτερο εξάμηνο του 1907 από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Δράμας τότε, αφετέρου τις συνοικίες που χρησιμοπο ιούσαν καθένα απ’ αυτά:

“Τρία νεκροταφε ία είχαμε πριν γίνη το καινούργι ο, το μεγάλο, που έκαμε ο Σμύρνης Χρυσόστομ ος. Το ένα ήταν του Κάτω Άϊ Γιώργη και της Παναγίας, μαζί, το Σκυλάμπελ ο που λέγαμε, πλάι στο χωριό. Το άλλο ήταν του Άϊ Γιάννη, η Ρυακιά, και το τρίτο ήταν του Επάνω Άϊ Γιώργη, Κυπαρισσι ώτη, έξω από το χωριό κι αυτό στα χωράφια. Αυτό το χρησιμοπο ιούσαν και οι άλλες δυό συνοικίες του επάνω μαχαλά”.

Oι ονομασίες των τοπωνυμίω ν των παλιών νεκροταφε ίων είναι γνωστές αλλά δεν είναι προσδιορι σμένες επακριβώς οι θέσεις τους. Το Σκυλάμπελ ο βρισκόταν στις παρυφές  του λόφου Σταυροπήδ ι, η Ρυακιά λίγο έξω από το χωριό, πριν από το νέο νεκροταφε ίο στη ρεματιά αριστερά από το δρόμο και το τρίτο, χωρίς ειδικό τοπωνύμιο, με την περιγραφή «έξω από το χωριό, στα χωράφια».

Κατά την αναζήτηση αποφάσεων του Περιφερει ακού Συμβουλίο υ της Προύσας για την Προστασία της Πολιτιστι κής Κληρονομι άς, βρήκα στις αρχές του 2020, την απόφαση 3995/26.12.2014, που δημοσιεύτ ηκε στην εφημερίδα της Τουρκικής Κυβερνήσε ως 29404/2.7.2015, με την οποία ορίζονται, με συντεταγμ ένες, τα όρια και το γεωμετρικ ό σχήμα μιας έκτασης, δυτικά και σε επαφή σχεδόν με τον οικισμό, που χαρακτηρί στηκε ως προστατευ όμενη 1ου βαθμού, δηλαδή αρχαιολογ ική. Επειδή δεν περιγράφε ται στην απόφαση κανένα στοιχείο που να χαρακτηρί ζει την περίοδο στην οποία αναφέροντ αι τα ευρήματα, προσπάθησ α να βρω περισσότε ρα στοιχεία που θα προσδιόρι ζαν τη σημασία του «αρχαιολογικού» ενδιαφέρο ντος, αλλά χωρίς αποτέλεσμ α. Πρόσφατα, έλαβα από Τούρκο κάτοικο της Τρίγλιας φωτογραφί ες και το στίγμα μιας περιοχής, με συντεταγμ ένες, η οποία έχει «αρχαιολογικό» ενδιαφέρο ν (μαρμάρινε ς πλάκες κλπ), κατά την άποψή του, και από το στίγμα κατάλαβα ότι αφορούσε στην προστατευ όμενη περιοχή της απόφασης 3995/2014.

Μετά από επικοινων ία με άλλους Τούρκους κατοίκους της Τρίγλιας, επιβεβαιώ θηκε ότι η συγκεκριμ ένη περιοχή αντιστοιχ εί στο παλιό νεκροταφε ίο της Τρίγλιας, που χρησιμοπο ιούσαν οι επάνω συνοικίες, και συγκεκριμ ένα του «επάνω Αι Γιώργη Κυπαρισσι ώτη», όπως περιγράφε ται από τους πληροφορη τές του ΚΜΣ.

Όλα τα διαθέσιμα στοιχεία συγκλίνου ν σε αυτό το συμπέρασμ α και απομένει η επιτόπια αυτοψία στην πρώτη επόμενη επίσκεψη της ομάδας στην Τρίγλια, για να διερευνήσ ουμε τα ευρήματα.

Διάγραμμα της θέσης του παλιού νεκροταφε ίου Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσι ώτη

Διάγραμμα που συνοδεύει την απόφαση 3995/26.12.2014, για τον προσδιορι σμό της περιοχής που χαρακτηρί στηκε ως αρχαιολογ ική και αντιστοιχ εί στο παλιό νεκροταφε ίο του Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσι ώτη

Φωτογραφία ταφικού ευρήματος στο παλιό νεκροταφε ίο του Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσι ώτη

Φωτογραφία ταφικού ευρήματος στο παλιό νεκροταφε ίο του Αγ. Γεωργίου Κυπαρισσι ώτη
7
Σύλλογος των Απανταχού Τριγλιανών / ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΊΑ: ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΛΥΚΡΑΤΗ
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 16 Μάρτιος 2021, 03:35:49 μμ »
ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙ Α, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ : ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΛΥΚΡΑΤΗ, ΣΜΥΡΝΗ 1921


Αναζητώντας τα πρόσωπα, μέσα από τις φωτογραφί ες, κίνησε το ενδιαφέρο ν μου μια φωτογραφί α τραβηγμέν η στη Σμύρνη το 1921. Την ανακάλυψα στο Μουσείο του Συλλόγου των Απανταχού Τριγλιανώ ν στη Νέα Τρίγλια. Στη  φωτογραφί α εμφανίζον ται τρια αγόρια σε προεφηβικ ή ηλικία αλλά με εντυπωσια κή αυτοπεποί θηση αποτυπωμέ νη στα πρόσωπά τους. Πίσω τους είναι το φόντο του φωτογράφο υ που απεικονίζ ει το καμπαναρι ό της Αγίας Φωτεινής Σμύρνης με μια ελληνική σημαία και το κείμενο : ΚΩΔΩΝΟΣΤΑ ΣΙΟ ΑΓΙΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ 1921, ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ. Χαμηλά στη φωτογραφί α, επάνω στο γυαλί της κορνίζας ένα αυτοκόλλη το με χειρόγραφ ο κείμενο: Αφοι Πολυκράτη, σφαγέντες το ’22, θείοι της Ειρήνης Τσιπουρά.

Αναζήτησα την κα Ειρήνη Πολυκράτη, σύζ. Λεωνίδα Τσιπουρά στη Νέα Τρίγλια η οποία με προθυμία μου διηγήθηκε την ιστορία της φωτογραφί ας στις 11 Αυγούστου του 2020:

"Ο πατέρας μου Δημήτρης Πολυκράτη ς μαζί με τα άλλα επτά αδέλφια του ζούσανε στα Βουρλά της Σμύρνης. Είχαν γονείς τον Σπύρο Πολυκράτη με καταγωγή από τη Νάξο και την Ειρήνη. Ο Δημήτρης ήταν ο μεγάλος γιος με μικρότερο υς τον Γιώργο, τον Νίκο και τον Μανώλη. Τα άλλα τέσσερα αδέλφια ήταν κορίτσια.
Στη φωτογραφί α που τραβήχτηκ ε στη Σμύρνη το 1921, εμφανίζον ται ο Γιώργος, ο Νίκος και ο Μανώλης Πολυκράτη ς, την εποχή που ο Δημήτρης υπηρετούσ ε στον ελληνικό στρατό στη Μικρά Ασία. Μερικές μέρες πριν τα γεγονότα στη Σμύρνη, κυκλοφόρη σε η φήμη στην πόλη, πως θα γίνει σφαγή του πληθυσμού
Τρεις από τις αδελφές, πέντε ημέρες πριν τα γεγονότα κατόρθωσα ν να επιβιβαστ ούν σε πλοίο για την Ελλάδα και να σωθούν. Όταν ξεκίνησε η σφαγή του ελληνικού πληθυσμού η άλλη αδελφή (εγκυμονού σα) με τον αρραβωνια στικό της κρύφτηκαν στο πατάρι του σπιτιού τους στα Βουρλά. Δύο από τα αγόρια, κρύφτηκαν στον φούρνο. Όταν οι Τούρκοι τους ανακάλυψα ν (μαζί και τον τρίτο αδελφό), τους σκότωσαν. Ο Δημήτρης Πολυκράτη ς υποχώρησε με τον ελληνικό στρατό πιθανά σε κάποιο λιμάνι της Προποντίδ ας και από εκεί πέρασε στη Ραιδεστό της Ανατολική ς Θράκης που ήταν υπό ελληνική διοίκηση. Αργότερα με τρένο έφθασε στην Ελλάδα.

Η φωτογραφί α αυτή είναι η μοναδική που εμφανίζει τα τρία αδέλφια. Την διέσωσε πατέρας μου Δημήτρης Πολυκράτη ς που την είχε μαζί του όσο καιρό υπηρετούσ ε στον ελληνικό στρατό. Ο Δημήτρης Πολυκράτη ς παντρεύτη κε τη μητέρα μου Βασιλεία Παπακωνστ αντίνου ή Χατζηκωνσ ταντίνου με καταγωγή από την Προύσα. Πέθανε σε ηλικία εκατό ετών".

Βασίλης Σακελλαρί δης
8
Αποβιώσεις / Αποχαιρετισμός στον φίλο Αντώνη Παλιατζή του Διογένη.
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 12 Μάρτιος 2021, 02:42:48 μμ »
Αποχαιρετ ισμός σ΄ ένα αγαπημένο φίλο

Φίλε και αδελφέ μου Αντώνη,
μας αιφνιδίασ ες όλους με την απρόσμενη «έξοδό» σου  σε μια δύσκολη εποχή που δεν μας επιτρέπει να είμαστε κοντά σου για το τελευταίο αντίο.  Μένουν ανεξίτηλα όμως στη μνήμη μας και στην καρδιά μας η απλότητα, η γενναιοδω ρία, η ανθρωπιά, το ήθος σου, η κοινωνική σου ευαισθησί α, η ανιδιοτελ ής σου αγωνιστικ ότητα για μια καλύτερη και δικαιότερ η κοινωνία.
Αγαπημένε μου Αντώνη, δεν ξεχνάμε και τις γενιές των  παιδιών που βοήθησες  να πραγματοπ οιήσουν τα όνειρά τους και να είναι σήμερα διακεκριμ ένοι επιστήμον ες και επιτυχημέ νοι επαγγελμα τίες.
Αντώνη,  να ξέρεις ότι η Ραφήνα γίνεται φτωχότερη από την απουσία ενός καταξιωμέ νου Τριγλιανο ύ, αλλά αφήνεις ανεκτίμητ η παρακαταθ ήκη στην αγαπημένη σου οικογένει α, στη σύζυγο και τα παιδιά σου.
Ηρακλής Ψάλτης
9
Αποβιώσεις / Απ: Γεώργιος Δ. Κούτρης
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 08 Μάρτιος 2021, 07:39:58 πμ »
Τα θερμά συλλυπητή ρια μου, να ζήσουν να τον θυμούνται, η οικογένει α.
Καλό παράδεισο να έχει.
10
Αποβιώσεις / Γεώργιος Δ. Κούτρης
« Τελευταίο μήνυμα από Μέλος Φόρουμ στις 08 Μάρτιος 2021, 07:35:50 πμ »
Το Δ.Σ του Συλλόγου Τριγλιανώ ν εκφράζει τα θερμά του συλλυπητή ρια στην οικογένει α του Αντιπροέδ ρου του Συλλόγου μας  Γεωργίου Κούτρη.
Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ και ευχαριστο ύμε για την τεράστια προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια.

Σελίδες: [1] 2 3 ... 10
SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal