Αποστολέας Θέμα: Η Ραφήνα του 1923 με τα μάτια της Σοφίας Γιαρένη  (Αναγνώστηκε 4282 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 287
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Η Ραφήνα του 1923 με τα μάτια της Σοφίας Γιαρένη
« στις: 11 Νοέμβριος 2013, 06:28:18 μμ »
Από τα βιβλία της Σοφία Γιαρένη, "Αναμνήσει ς από την Τρίγλια και την Ραφήνα", Δρυμός, 1985, σελίδα 89 & 116 και
"Ιστορία της ζωής μου απ’ την Ελλάδα και την Τρίγλια της Μικράς Ασίας", 2001, Εκδόσεις Δ.Κ, σελ. 34.

Αλλά πρώτα, μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό ίδρυσης της σύγχρονης Ραφήνας. Ο χαρακτηρι σμός ‘σύγχρονη’ νομίζω ότι απαιτείτα ι μια και η περιοχή κατοικείτ αι από τους προϊστορι κούς χρόνους. http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=868.0
Πριν από το 1923, η περιοχή της Αν. Αττικής, κατηφορίζ οντας από την Πεντέλη προς τη θάλασσα, ήταν ένας καταπράσι νος πευκόφυτο ς τόπος που σταδιακά μεταμορφω νότανε σε αμπελώνες στα πιο πεδινά του τμήματα. Μεγάλο μέρος τους ήταν το τσιφλίκι, Ραφήνα-Πικέρμι του Σκουζέ. Στη θέση της σημερινής Ραφήνας, στη περιοχή που εκτείνετα ι από το ποτάμι μέχρι την πλατεία, υπήρχαν μερικές αποθήκες, πατητήρια και καλύβες για τους εργάτες-κολίγους και ένα χάνι. Ένα μικρό λιμανάκι και 2-3 ψαρόβαρκε ς. http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=726.0

Με την υπόδειξη και βοήθεια των αδελφών Σταυρίδη, η κυβέρνηση Πλαστήρα, το καλοκαίρι του 1923 απαλλοτρι ώνει μέρος από το κτήμα Σκουζέ. Στα Φύλλα της Εφημερίδο ς της Κυβερνήσε ως (ΦΕΚ) 165, τεύχος 1 (21 Ιουνίου) & ΦΕΚ 245 τεύχος 1, (31 Αυγούστου) του 1923 (http://www.et.gr & http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=983.msg1570;topicseen#new),  δημοσιεύο νται η απαλλοτρί ωση και η παραχώρησ η αντίστοιχ α του κτήματος Σκουζέ στους Τριγλιανο ύς. Στο παραθαλάσ σιο τμήμα του κτήματος (Ραφήνα), εγκαταστά θηκε μέρος των Τριγλιανώ ν προσφύγων ενώ ένα άλλο μέρος εγκαταστά θηκε στο Σουφλάρι (Ν. Τρίγλια) της Χαλκιδική ς μετά από αντίστοιχ η απαλλοτρί ωση. Συγχρόνως, το μεσόγειο τμήμα του τσιφλικιο ύ (Πικέρμι), μοιράζετα ι με κλήρους στους εργάτες (κολίγους) του Σκουζέ. Το υπόλοιπο κτήμα, παρέμεινε ιδιοκτησί α Σκουζέ και αργότερα πουλήθηκε από τον ιδιοκτήτη . Τώρα είναι οι συνοικισμ οί Νηρέας, Πρωτέας, Ορειχαλκο υργοί, κτήμα Κουζά και Μαντζουρά νη.

Η Ραφήνα γύρω στο 1928-30 (από τα αρχεία της ΕΡΤ).
Διακρίνον ται οι αποθήκες του Σκουζέ και ο νεόκτιστο ς προσφυγικ ός οικισμός, το λιμανάκι και
ο βράχος που τώρα είναι το εκκλησάκι Άγιος Νικόλαος.

«Το 1923 έρχονται οι πρώτοι Τριγλιανο ί. Τα πρώτα καταλύματ α διαμονής είναι τα υποστατικ ά, οι αποθήκες, οι στάβλοι και τα πατητήρια του Σκουζέ. Τη δεύτερη κιόλας μέρα της άφιξης στη Ραφήνα, μέσα σε μια από τις αποθήκες του Σκουζέ, γεννιέται κι ο πρώτος Τριγλιανό ς Ραφηνιώτη ς. Είναι ο αγαπητός μου Δημήτρης Καπάνδρια ς του Χρισόστομ ου και της Ευθυμίας. Σε πέντε μέρες όμως έχουμε και τα δυσάρεστα . Πεθαίνει η Μαριάνθη Λούτζογλη από κοιλιακό τύφο. Ήταν το πρώτο ρίζωμα κι η πρώτη βλάστηση στη Ραφήνα». (Θ. Πιστικίδη ς, Τρίγλια Βιθυνίας, 1983, σελ. 124)

Για να δούμε τώρα πως περιγράφε ι την πρώτη αυτή εγκατάστα ση η συμπαθέστ ατη σε μένα και τη συχωρεμέν η τη μητέρα μου, Σοφία Γιαρένη.

«Μια ρομαντική μέρα βρέθηκα στη Ραφήνα. Είχα πάει από την Αθήνα που έμενα (1985). Φυσούσε πολύ. Θαύμασα τη θάλασσα με τα ωραία κύματα και το γαλάζιο ουρανό. Την όμορφη πλατεία και τους συμπατριώ τες μου τους Τριγλιανο ύς που από παλιοί πρόσφυγες είχαν γίνει νοικοκυρα ίοι. Στα 1922 ήταν μικρή. Δυό τρία σπίτια όλα και όλα παλιά και μικρά. Κανά τσαντίρι που το ΄παιρνε ο αέρας κι έσβηνε και τη λάμπα. Κι ένα πλοίο μόνο, την «Τρίγλια». Αμ’ εκείνες οι παράγκες τι σε λέγανε που καθόντανε μέσα πόσοι. Πως εφτιάχναν ε το νοικοκυρι ό τους μέσα σε τόσο περιορισμ ένο χώρο; Κάποτε έπιασε φωτιά και κάηκε και ένα παιδάκι το καημένο. Από νερό; Ένα πηγάδι μόνο στ’ ακρογιάλι κι εκείνο αλμυρό. Το κουβαλούσ ανε με τενεκέδες και μια γκαλίτσα (στάμνα) στον ώμο. Εκεί κοντά ράβανε και τα δίχτυα οι ψαράδες. Και μ’ αυτά και καμιά βαρκούλα ή κανένα καϊκάκι πιάνανε κανένα ψαράκι οι ψαράδες. Άσε τους ψύλλους και τους κοριούς που τους κυνηγούσα νε το βράδυ. Κάποτε εκεί είχε καεί και μια γυναίκα, η Σταυρίδαι να. Είχε βάλει φωτιά να κάψει τους κοριούς και κάηκε η ίδια. Τους εθέριζε και η ελονοσία, που την περνούσαν ε με τα ψέματα. Ένας φαρμακοπο ιός που ήταν εκεί τους έδινε κινίνο και αν βρισκόταν ε καμιά ένεση, καμιά βδέλλα.
Εγώ καλά έκανα και έφυγα μικρή. Δεν περνούσαν ε καθόλου καλά εκείνα τα πρώτα χρόνια της προσφυγιά ς οι συμπατριώ τες μου οι Τριγλιανο ί. Ούτε ψωμί είχανε. Ο φούρνος ήτανε ένας του Στρατή (Φράγκου), και έψηνε με βέργες, τσούρτα, που με το άλογο του ο Ρήγας ο Δημήτρης τα κουβαλούσ ε.
…Τα παιδιά πήγαιναν σε ένα παλιό σχολείο. Δάσκαλος ήταν ο ψάλτης της εκκλησίας, ο Στρατής Αντωνιάδη ς, που ήταν δάσκαλος και στην πατρίδα μας την Τρίγλια.
Κατά το 1928 η οικογένει α μου εγκαταστά θηκε στο καινούργι ο σπίτι της. Τα περισσότε ρα σπίτια τα βάλανε μόνοι τους οι πρόσφυγες . Δεν υπήρχαν ανέσεις, ούτε τζάμια ούτε πόρτες εσωτερικέ ς.
....Η Ραφήνα τώρα έγινε ένα μικρό Παρίσι. Δεν της λείπει τίποτα.
… Θυμάμαι στα παλιά χρόνια που εκεί στον Άγιο Νικόλα ήταν χερσότοπο ς και ερημιά και βοσκούσαμ ε τα πρόβατα. Δεν είχε νερό εκεί πάνω. Και ο κόσμος όλος έμενε κάτω, μέσα στη πόλη, επειδή είχανε το πηγάδι κοντά. Σήμερα όμως όλα έχουν αλλάξει. Εκεί πάνω έχουν κτιστεί ωραιότατε ς βίλες. Δεν χορταίνει ς να τις βλέπεις. Πόσο όμορφα είναι».

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 71
  • -Λαμβάνω: 107
  • Μηνύματα: 353
  • Τόπος: Θεσσαλονίκη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 110
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Η Ραφήνα του 1923 με τα μάτια της Σοφίας Γιαρένη
« Απάντηση #1 στις: 11 Νοέμβριος 2013, 08:37:38 μμ »
Διαβάζοντ ας την πολύ ενδιαφέρο υσα παράθεση αποσπασμά των της Ευγενίας από το βιβλίο της Γιαρένη και ιδιαίτερα στο τμήμα που αφορά την άντληση νερού από το πηγάδι που υπήρχε, θυμήθηκα την φωτογραφί α που μου έχει δώσει η θεία μου η Αναστασία Μαστρανέσ τη. Αν θυμάμαι καλά πρόκειται για την πρώτη βρύση με τρεχούμεν ο νερό που εγκαταστά θηκε στη Ραφήνα.


 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal