Αποστολέας Θέμα: Γιώργος Πιστικός (1953-2018)  (Αναγνώστηκε 1058 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 291
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Γιώργος Πιστικός (1953-2018)
« στις: 04 Φεβρουάριος 2018, 10:04:15 πμ »
Γιώργος Πιστικός (1953-2018)


Η Ραφήνα σήμερα θρηνεί ένα νέο άνθρωπο, τον Γιώργο το Πιστικό. Ένα αληθινό μαχητή της ζωής που έφυγε χθες το βράδυ από κοντά μας. Του άρεσε να ρισκάρει, και μέχρι τώρα κέρδιζε τη ζωή. Αποφάσισε ένα διπλό by pass. Η εγχείρηση επέτυχε, αλλά …. Εγώ πιστεύω ότι πάλι κέρδισε, έφυγε όρθιος και γελαστός, όπως θα τον θυμόμαστε πάντα.

Το Γιώργο τον ξέρω από παιδί, ήταν συμμαθητή ς της εξαδέλφης μου. Όταν ήταν στις τελευταίε ς τάξεις του γυμνάσιου (σημερινό Λύκειο) και γω ήμουνα φοιτήτρια, είχαμε κάνει ένα γκρουπάκι, 5-6 παιδιά, να έτσι για να ξεσκονίζο υμε λίγο τα Μαθηματικ ά και τη Φυσική και να περνάμε ..ευχάρισ τα τα μεσημέρια του καλοκαιρι ού. Από τότε με έλεγε "καθηγήτρι α" του και γω "μαθητή" μου. Όσοι δεν ξέρανε, παραξενευ όντουσαν και μεις γελάγαμε πονηρά!

Πάντα με το γέλιο στο στόμα, γεμάτος όρεξη για ζωή. Ποτέ δεν το έβαζε κάτω, ποτέ δεν τον εμπόδισε η χρόνια αιμοκάθαρ ση. Απλώς κανόνιζε να κάνει διακοπές κοντά σε ένα ιδικό νοσοκομεί ο. Παράδειγμ α για πολλούς που το βάζουν κάτω με μικρό-προβληματάκια. Έχουμε περάσει πολύ ωραίες στιγμές στη Πάτρα (απόκριες, καλοκαίρι α) και στη Ραφήνα μαζί. Τώρα, μετά το «γενικό ρεκτιφιέ» που του έλεγα ότι θα κάνει, τον περιμένου ν πολλά χιλιόμετρ α στους νέους αυτοκινητ όδρομους. Όπως όμως ήρθαν τα πράγματα, μένει σ’ εμάς να πάμε να τον συναντήσο υμε… καλό σου ταξίδι!

Ο πατέρας του Γιώργου, ο Κοσμάς Πιστικός, ήταν αδελφός της Αθανασίας (πολύ καλή φίλη της μαμάς μου) και της Ζωγραφιάς Πιστικού- Αντωνιάδο υ. Η Ζωγραφιά είναι η μόνη γυναίκα, και μάλιστα σε προχωρημέ νη έγκυμοσύν η, που έπιασαν (αντί για τον άντρα της Αντώνη) οι Γερμανοί στο μπλόκο της Ραφήνας στις 17 Ιουλίου του 1944
(http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=733.0 )

Αχ! Βρε Γιώργο! Για μένα θα είσαι πάντα ένα σύμβολο, ανθρώπου που θέλει να ζήσει και να χαίρεται τη ζωή του, μέχρι τη τελευταία στιγμή. Παράδειγμ α για όλους μας.

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal