Αποστολέας Θέμα: Προϊστορική Ραφήνα-Μία μέρα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Ι  (Αναγνώστηκε 8404 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 291
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Με την ευκαιρία της επίσκεψης μιας Αμερικανί δας φίλης την προηγούμε νη βδομάδα (με τη βροχή), επισκέφτη κα διάφορα μουσεία στην Αθήνα. Στο Εθνικό Αρχαιολογ ικό Μουσείο της Αθήνας, δίπλα στη μεγάλη αίθουσα με τα Μυκηναϊκά ευρήματα (αίθουσα 4 στο σχεδιάγρα μμα του μουσείου http://www.namuseum.gr/visiting/map-gr.html), υπάρχει μια μικρή αίθουσα με εκπληκτικ ά Νεολιθικά ευρήματα (αίθουσα 5, στο ίδιο διάγραμμα). Η μία ολόκληρη πλευρά αυτής της αίθουσας αυτής είναι αφιερωμέν η στα ευρήματα του προϊστορι κού οικισμού της ακρόπολης του «Ασκηταριού». Το Ασκηταριό είναι ο Νότιος λόφος (στα δεξιά μας) στη πολυσύχνα στη παραλία «Μαρίκες», στον οικισμό των Ορειχαλκο υργών, Ραφήνας. Σας προτείνω, στην επόμενη καταιγίδα, μια επίσκεψη σε ένα μουσείο, αξίζει τον κόπο.
     
                                                                 


Στο Μουσείο υπάρχουν όμορφα αγγεία καθημεριν ής χρήσης, αχρωμάτισ τα ή διακοσμημ ένα με όμορφα γραμμικά σχέδια. Υπάρχει ποικιλία από ραμφόστομ ες φιάλες ή «σαλατιέρες» που είναι κομψά, λεπτότοιχ α αγγεία με περίτεχνο σχήμα (κέντρο, εικόνα 2). Το μέγεθος και το σχήμα της προχόης μαρτυρεί τις διαφορετι κές χρήσεις τους. Υπάρχουν επίσης κεραμικά χωνιά, σκάρες για ψήσιμο (δεξιά κάτω, εικόνα 2) και ένα σωρό μπολάκια και κανάτες με στόμια και λαβές ανάλογες με τη χρήση τους. Ανακάλυψα με χαρά ότι οι εργονομικ ές λαβές στα οικιακά και άλλα είδη που τόσο διαφημίζο νται και ακριβοπλη ρώνουμε, δεν εφευρέθηκ αν στον αιώνα μας!
H πληθώρα των ευρημάτων, που χρονολογο ύνται από το 3300-2000 πΧ., υποδηλώνο υν μια ευημερούσ α κοινότητα . Ήταν ένας οικοδομημ ένος μικρός οχυρωμένο ς οικισμός. Τώρα όμως στον λόφο του Ασκηταριο ύ, υπάρχει μόνο ένα μικρό άνοιγμα. Όταν τελείωσαν τις εργασίες τους οι αρχαιολόγ οι πρέπει να κάλυψαν τις ανασκαφές .

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 291
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Δεν μπόρεσα να βρω τις πρωτότυπε ς δημοσιεύσ εις του καθ. Δ. Θεοχάρη που έκανε τις ανασκαφές στο Ασκηταριό και τη Ραφήνα τη δεκαετία του 1950, έτσι περιορίστ ηκα στις πινακίδες που υπήρχαν στο μουσείο, σε αρχαιολογ ικές (Μαρία Παντελίδο υ-Γκόφα, http://www.archaiologia.gr/wp-content/uploads/2011/06/39-3.pdf, σελ.17) και ιστορικές μελέτες (Άννα Μιχοπούλο υ, http://www.triglianoi.gr/diafora/rafina_mixopoulou.pdf, σελ. 16-24). Για να τοποθετήσ ω τους οικισμούς στη σημερινή οικιστική δομή της Ραφήνας ζήτησα τη βοήθεια του ξαδέλφου μου Βασίλη Πιστικίδη .
Από το 3300-2000 π.Χ., ή κατά τους αρχαιολόγ ους, στη Πρώιμη εποχή του χαλκού ή Πρωτοελλα δική Εποχή ΙΙ και ΙΙΙ, στο Ασκηταριό (Μαρίκες) υπήρχε μια οχυρωμένη ακρόπολη που κάλυπτε περιοχή 5000 τ. μ. Υπήρχαν ακμάζουσε ς κοινότητε ς γύρω της όπως αυτή που βρέθηκε στη σημερινή Ραφήνα. Ο οικισμός της προϊστορι κής Ραφήνας (2800- 2000 π.Χ) ήταν πάνω από το σημερινό λιμάνι (στη περιοχή του Ταχυδρομε ίου, δηλαδή Ελ. Βενιζέλου & Βασ. Παύλου). Υπήρχαν ακόμη παραθαλάσ σιες εγκαταστά σεις χαλκουργε ίων στη παραλία μπροστά από το ξενοδοχεί ο Αύρα (Ακτή Αν. Παπανδρέο υ). Εκεί, με μεταλλεύμ ατα που φέρνανε από την Εύβοια ή την Αττική, είχε ανεπτύχθη η κατεργασί α του χαλκού, όπως φαίνεται από τις πολυάριθμ ες σκουριές, κεραμικά χωνιά και άλλα κατάλοιπα από την καμίνευση χαλκούχου μεταλλεύμ ατος που βρέθηκαν στην περιοχή. Οι οικισμοί αυτοί είχαν πολιτιστι κές και οικονομικ ές ανταλλαγέ ς με τις Κυκλάδες και την Ανατολική Πελοπόννη σο.
Το σύμπλεγμα των οικισμών αυτών παρακμάζε ι σταδιακά και κατά 7ο-6ο αιώνα π.Χ. έχουμε την ανάπτυξη νέου οικισμού, που υποθέτω ότι θα ήταν στη περιοχή της Παλαιάς Ραφήνας (Λ. Φλέμιγκ και Δημοκρατί ας), τον Αραφήνα, που ήταν ένας από τους 100 Δήμους της Αττικής όπως τους είχε ορίσει ο Κλεισθένη ς. Ο οικισμός Αραφήν, συνέχισε να υπάρχει μέχρι τους Βυζαντινο ύς χρόνους, όπως φαίνεται από το Βαλανείο (Ρωμαϊκά λουτρά) και μια Παλαιοχρι στιανική Βασιλική που βρέθηκαν εκεί.
                                 
Την ίδια σχεδόν περίοδο, ακμάζει και ο γειτονικό ς δήμος των «Αραφηνίδων Αλών» (αλυκών) γύρω από το ιερό της Αρτέμιδος Ταυροπόλο υ, στη παραλία της σημερινής Αρτέμιδας . Ο Ευριπίδης, στην τραγωδία του «Ιφιγένεια εν Ταύροις» αναφέρει ότι ο Ορέστης επιστρέφο ντας από την Ταυρίδα έφερε μαζί του το θαυματουρ γό ξόανο της θεάς Άρτεμις και ίδρυσε το ναό αυτό. Τα ευρήματα αυτά είναι στο Αρχαιολογ ικό Μουσείο της Βραυρώνας

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Φίλοι Τριγλιανών
  • *
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 17
  • -Λαμβάνω: 30
  • Μηνύματα: 195
  • Age: 52
  • Τόπος: ΑΘΗΝΑ
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 36
  • Φύλο: Άντρας
Το Ασκηταριό της Ραφήνας
« Απάντηση #2 στις: 12 Μάρτιος 2013, 11:45:53 πμ »
Ο βράχος-ακρωτήριο με την ονομασία "Κροκόδειλ ος" πάνω από την παραλία "Μαρίκες" της Ραφήνας.



Σ' αυτήν την περιοχή βρίσκεται ο προϊστορι κός οικισμός του Ασκηταριού.
Οι ανασκαφές πραγματοπ οιήθηκαν στην τοποθεσία πάνω από το Ακρωτήριο του Ασκηταριο ύ από τον αρχαιολόγ ο Δημήτρη Θεοχάρη στο διάστημα από το 1952 έως το 1954.   



Στην παρακάτω ιστοσελίδ α διαβάζουμ ε:
http://www.dikili-tash.fr/content_gr/annexes/responsables_programmes.htm

Παράθεση
Δημητριος Ρ. Θεοχαρης (1919-1978)

Ο Δημήτρης Θεοχάρης υπήρξε διευθυντή ς Αρχαιοτήτ ων (Έφορος) Θεσσαλίας, και έπειτα καθηγητής Προϊστορι κής αρχαιολογ ίας στο Αριστοτέλ ειο Πανεπιστή μιο της Θεσσαλονί κης. Ειδικός κυρίως της Νεολιθική ς εποχής, είναι ένας από τους ‘πατέρες’ της προϊστορι κής αρχαιολογ ίας στην Ελλάδα. Έλαβε μέρος σε ανασκαφές στις Μυκήνες, στην Πύλο, στη Βραυρώνα, ενώ διεξήγαγε ο ίδιος προϊστορι κές ανασκαφές σε πολλές θέσεις στην Αττική (Ραφήνα, Νέα Μάκρη), στην Εύβοια, στις Σποράδες και στη Θεσσαλία (μεταξύ αυτών και το Σέσκλο).

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 291
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Περισσότε ρα για τον καθ. Δ. Θεοχάρη
http://www.theatreofdemetrias.gr/theatre/images/theo.pdf

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 104
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 750
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
 ΤΟ ΑΣΚΗΤΑΡΙΟ: ΠΡΩΤΟΕΛΛΑ ΔΙΚΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΣΤΗ ΡΑΦΗΝΑ

   Το Ασκηταριό ή Ασκηταρει ό ή Ασκητάρι παράγεται από τη λέξη ασκητής, αυτός που ζει ολομόναχο ς από τους ανθρώπους και τις γήινες απολαύσει ς, ερημίτης. Ο τόπος που ασκητεύει κάποιος λέγεται ασκηταριό, δηλαδή συνήθως λέγεται η καλύβα του μοναχού που ασκητεύει .
     Το Ασκηταριό είναι ακρωτήριο στη δυτική πλευρά του όρμου Μαρίκες. Το ακρωτήριο Ασκηταριό έχει μια χερσοειδή άκρη προς τη θάλασσα και μια υπερυψωμέ νη επίπεδη κορυφή εκτάσεως 5-6 στρεμμάτω ν. Η επίπεδη κορυφή έχει σχήμα  ισοσκελού ς τριγώνου, οι δύο πλευρές πέφτουν απότομα προς τη θάλασσα, η δε τρίτη  χωρίζεται από την ξηρά με αυχένα. Κατά τη δεξιά πλευρά, υπάρχει μεγάλο κοίλωμα (σπηλιά)  στο βράχο,  το οποίο κάποιος μοναχός της Μονής Πεντέλης, το μετέτρεψε σε ασκητήριο, ασκηταριό . Την περιοχή την λέγανε ο Καλόγερος ή ο Καλόγερας . Ακόμη, έχουν ακουστεί και άλλα ονόματα για το Ασκηταριό, όπως «Αετός» και «Κροκόδειλος» που έχουν σχέση με το σχήμα του. Η θέα από ψηλά στο Ασκηταριό είναι καταπληκτ ική. Φαίνεται ο Νότιος Ευβοϊκός, ο όρμος του Μαραθώνα και η Πεντέλη προς Β, τα βουνά του Πόρτο-Ράφτη και η Μακρόνησο ς προς Ν και προς Α η «Καρυστεία δειράς»(δειράς=ράχες βουνών) με την επιβλητικ ή κορυφή του Όχη. Ανασκαφές που έγιναν το 1954-1955 από τον αείμνηστο αρχαιολόγ ο Δημήτριο Ρ. Θεοχάρη έφεραν στο φως λείψανα συνοικισμ ού και ακρόπολης της πρώιμης περιόδου της εποχής του χαλκού- Πρωτοελλα δική (2800-1900π.Χ). Οι ανασκαφές έδωσαν την εικόνα ζωής οχυρωμένο υ συνοικισμ ού και στοιχεία του πολεοδομι κού σχεδίου. Ο χώρος του Ασκηταριο ύ περιλαμβά νει οικισμό(άθροισμα σπιτιών με περίβολο), οχυρωματι κό τοίχος στον λαιμό της χερσονήσο υ και νεκροταφε ίο στην άκρη του ακρωτηρίο υ. Τα σπίτια του πρωτοελλα δικού συνοικισμ ού ήταν μικρά με τοίχους λίθινους στη βάση, πλίνθινου ς υψηλότερα με κτιστή εστία στο κέντρο που έψηνε το φαγητό και θέρμαινε το δωμάτιο τον χειμώνα.     
  Στο Εθνικό Αρχαιολογ ικό Μουσείο, υπάρχουν τα ευρήματα από το Ασκητάριο κεραμικά και χάλκινα αντικείμε να από την Ραφήνα της 3ης χιλιετηρί δας π.Χ.
Στο δημοσίευμ α της μελέτης των ανασκαφών  «Ασκηταριό : Πρωτοελλα δική Ακρόπολις παρά την Ραφήνα  ,  ο Δημήτριος Ρ.Θεοχάρη ς, Αρχαιολόγ ος στην Αρχαιολογ ική Εφημερίδα, 1956 καταλήγει: « Η ανασκαφή του Πρωτοελλα δικού συνοικισμ ού του Ασκηταριο ύ δεν συνεπληρώ θει ώστε η δαιτύπωσι ς γενικωτέρ ων συμπερασμ άτων είναι και ανέφικτος και πρόωρος. Δυνάμεθα όμως να σημειώσωμ εν τον πλούτον των κεραμεικώ ν λειψάνων και την σημασίαν των αρχιτεκτο νικών και να εκφράσωμε ν την ελπίδα, ότι της ολοκληρώσ εως της αποκαλύψε ως της ακροπόλεω ς θα προωθηθού ν σημαντικώ ς οι γνώσεις μας περί της περιόδου ταύτης εν Αττική.
Η ακρόπολις του Ασκηταριο ύ, η μόνη ανασκαφεί σα εν τη Στερεά, παρέχει σαφή εικόνα της μορφής, την οποία θα έχει κοντά στους πρώιμους εκείνους χρόνους και αυτή η Ακρόπολις των Αθηνών- τον τύπον δηλ. ενός αττικού ωχυρωμένο υ πολίσματο ς της αρχαιότερ ας περιόδου της Χαλκοκρατ ίας. Ότι το πόλισμα τούτο, μετά του γείτονος συνοικισμ ού της παραλίας της Ραφήνας αποτέλεσε τον πυρήνα του δήμου Ραφήνας των ιστορικών χρόνων, θεωρώ αναμφισβή τητον».

Στάθης Δημητρακό ς.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 291
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Μερικές ακόμη φωτογραφί ες με κεραμικά σκεύη με πολύ χαρακτηρι στική χρήση, που βρέθηκαν στη Προϊστορι κή Ακρόπολη του Ασκηταριο ύ (2800- 2300 π.Χ.)

         

Το σκεύος αυτό βρέθηκε μόνιμα τοποθετημ ένο στο χωμάτινο δάπεδο δωματίου του οικισμού. Στο κέντρο φέρει ίχνη φωτιάς. Πιστεύετε ότι ήταν μόνιμη εστία θέρμανσης και φωτισμού του σπιτιού και ίσως χρησίμευε και για μαγείρεμα .

         

Σκεύη καθημεριν ής χρήσης, από αριστερά προς τα δεξιά:

1) Κεραμικό χωνί για την μετάγγιση υγρών.
2) Η γνωστή μας ψησταριά και
3) το μικρό αυτό περίεργο κεραμικό σκεύος, πιστεύετα ι ότι ήταν βάση για τα σουβλάκια!!
Ας το βλέπουν οι ψήστες...



Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 104
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 750
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
Ασκηταριό ή Ασκηταρειό ή Ασκητάρι
« Απάντηση #6 στις: 18 Φεβρουάριος 2016, 12:24:53 πμ »
ΑΣΚΗΤΑΡΙΟ
Ασκηταριό ή Ασκηταρει ό ή Ασκητάρι

 

Το Ασκηταριό είναι ακρωτήριο στη δυτική πλευρά του όρμου Μαρίκες της Ραφήνας. Απέχει 2 χλμ. δυτικα από το κέντρο της /Λιμάνι και πλατεία Ν. Πλαστηρα/.
Το ακρωτήριο Ασκηταριό έχει μια χερσοειδή άκρα προς τη θάλασσα και μια υπερυψωμέ νη επίπεδη κορυφή εκτάσεως 5-6 στρεμμάτω ν. Η επίπεδη κορυφή έχει σχήμα  ισοσκελού ς τριγώνου, οι δύο πλευρές πέφτουν από ψηλά απότομα προς τη θάλασσα, η δε τρίτη  χωρίζεται από την ξηρά με αυχένα.



Κατά τη δεξιά πλευρά, υπάρχει μεγάλο κοίλωμα στο βράχο, φυσικό κοίλωμα, άντρο, σπηλιά, το οποίο κάποιος μοναχός της Μονής Πεντέλης, το μετέτρεψε σε ασκηταριό, ασκητήριο.
Η λέξη παράγεται από το ασκητής και είναι αυτός που ζει ολομόναχο ς, μακριά από τους ανθρώπους και τις γήινες απολαύσει ς. Ο τόπος που ασκητεύει κάποιος λέγεται ασκηταριό ή ασκητάρι δηλαδή έτσι λέγεται η ασκητική κόγχη, η σπηλιά ή  καλύβα του μοναχού που ασκητεύει . Ο λαός ονομάζει τους ασκητές και καλόγερου ς, αναχωρητέ ς και ερημίτες, με κύριο χαρακτηρι στικό την αυτοαπομό νωση, την αυτοσυγκέ ντρωση και την επικοινων ία με το Θείον.

To βουνό της Πεντέλης, που δεσπόζει έως την περιοχή της Ραφήνας, κατά την περίοδο του χριστιανι κού βίου «ημπορούσε να ονομαστεί και βουνό των Ασκητών» και/όρος των Άμωμων όπως γράφει ο Δημήτριος  Καμπούρογ λου (δικηγόρος, ιστοριοδί φης, λογοτέχνη ς, ποιητής, και ακαδημαϊκ ός, Αθηνολάτρ ης και Αθηνογράφ ος, Αθήνα 1852-1945) στο βιβλίο του «Ο Αναδρομάρ ης της Αττικής», Αθήναι 1920.
Ο ίδιος αναφέρει:
 «Δεν υπήρχε τρύπα μυστική, ή ερείπιον λησμονημέ νον, ή δρυμός προστατευ τικός, ή βρυσούλα καλόψυχη, που να μην είχε μαζί του με το αφανές στοιχείο της, και ένα κρυμμένον ανθρωπόμο ρφον, τον Ασκητήν, του οποίου προορισμό ς ήτο να προσεύχετ αι, να εθελοβασα νίζεται και να περιφρονή την ευμορφιά της φύσεως που τον περικύκλω νε, ζών μακρά της πόλεως και των χωριών της, αλλά και της χαράς του πραγματικ ού βίου, με την ελπίδα να απολαύση την μετά θάνατον άδηλον ευτυχίαν.
Εκεί, εις την  ερημιά, έρριπτε κάπου τας αναμνήσει ς του μαζί με το όνομα  του, ο Ασκητής, και εζούσεν άγνωστος και λησμονημέ νος».

Στην  ευρύτερη περιοχή της Ραφήνας υπήρχαν μαντριά και τα είχαν καλόγεροι  από τη  Μονή Πεντέλης, υπάρχει για αυτό και το τοπωνύμιο Διάκου Μάντρες.

Μάντρα είναι κάθε περιφραγμ ένο μέρος με τοίχους, σανίδες ή θάμνους, όπου σταβλίζον ται ζώα. Στα μαντριά αυτά έμενε και τα φρόντιζε/τα επιστατού σε/ κάποιος ιεροδιάκο νος (Διάκος) γι’ αυτό ονομάστηκ ε η περιοχή Διάκου Μάντρες (η πληροφορί α δόθηκε από παλιούς Σπαταναίο υς). Η περιοχή Διάκου Μάντρες συνόρευε με τον Βουρβά.  Ο Βουρβάς ήταν οικισμός, χωριό, που άνηκε στην Κοινότητα  Σπάτων μέχρι τη δεκαετία του 1910.  Οι  47 κάτοικοι εγκατέλει ψαν το χωριό και έπαψε πλέον να αποτελεί αυτοτελή οικισμό. Οι Σπαταναίο ι την περιοχή του Βουρβά την λένε και «Μετόχι», δηλαδή κτήμα που ανήκει σε μοναστήρι, αλλά βρίσκεται μακριά απ’ αυτό. Συνήθως στα «Μετόχια»  υπάρχουν καλύβες για να μένουν 2-3 μοναχοί επιφορτισ μένοι με την επιστασία .   
   Η περιοχή του Βουρβά ήταν ιδιοκτησί α της Μονής Πεντέλης. Η Μονή ιδρύθηκε   περί το έτος 1578, είναι αντρικό Μοναστήρι αφιερωμέν ο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.   
O Δημήτρης Γ. Καμπούρογ λου στο βιβλίο του «Ο Αναδρομάρ ης της Αττικής» γράφει επίσης:
«Μέγα μέρος της Αττικής είχε περιέλθει εις την Πεντέλην και διάφοροι Μοναί, ατονήσασα ι ή εγκαταλεί φθείσαι, προσεκολλ ήθησαν εις αυτήν ως Μετόχια.
   Τούτο παρατηρεί ται εις την περίφημον Μονήν Τάω/ΣΣΝταου/ προσκολλη θείσαν μετά την καταστροφ ήν της/ εις το Καλολιβάδι /ΣΣ στον Καλαμο/, είς τα Καλήσια/στη νότια Πεντελη/, εις το Χοιροτσακούλι (ΣΣ Γεροτσακο ύλι) , είς το Έτοσι (Σ.Σ Λόφος περίπου 200 μέτρων στο Πικέρμι), εις την Βραώνα, εις τον Βουρβάν και εις αρκετά άλλα μετόχια της Πεντέλης. Απέραντοι ήσαν οι ελαιώνες της Μονής και μέγας ο αριθμός των ειρηνικών της προβάτων και των στασιαστι κών κατσικιών .

   Αλλά πολυκόφιν οι και οι μελισσώνε ς της, παράγοντε ς πολύ και εκλεκτόν μέλι, με το οποίον οι πατέρες προσεπάθο υν οπωσδήποτ ε να εξουδετερ ώσουν τας πικρίας του παρόντος βίου. οι περιηγητα ί της Τουρκορατ ίας  αναβιβάζο υν τους μοναχούς της Πεντέλης εις 80 και κατόπιν εις 100».

O μακαριστό ς Aρχιμανδρ ίτης Τιμόθεος Κιλίφης στο βιβλίο του «Μονή Πεντέλης και Ορθόδοξος Μοναχισμό ς» γράφει: «Η ιερά Μονή μας, όπως άλλωστε όλες οι ιερές Μονές της Ελλάδας ήταν «αγροτικές». Δηλαδή ζούσαν από την καλλιέργε ια των κτημάτων τους. Η ιερά Μονή μας καλλιεργο ύσε πολύ τα αμπέλια και έβγαζε καλά κρασιά. Το ίδιο καλλιεργο ύσε και τις ελιές, καθώς και τα οπορωφόρα δέντρα. Επίσης, είχε ποίμνια (γιδοπρόβα τα) αρκετά, που κάλυπταν, όχι μόνο τις ανάγκες της Μονής, αλλά και όλης της περιοχής».

 Την περιοχή του Ασκηταριο ύ την λέγαμε και τη λέμε ακόμη ο Καλόγερος ή ο Καλόγερας. Επίσης, έχουν ακουστεί και άλλα ονόματα για το Ασκηταριό, όπως «Αετός» και «Κροκόδειλος» που έχουν σχέση με το σχήμα του. Η θέα από ψηλά στο Ασκηταριό είναι καταπληκτ ική. Φαίνεται ο Νότιος Ευβοϊκός, ο όρμος του Μαραθώνα και η Πεντέλη προς Β/, τα βουνά του Πόρτο-Ράφτη και η Μακρόνησο ς προς Ν/, και προς Α η «Καρυστεία δειράς»(δειράς=ράχες βουνών) με την επιβλητικ ή κορυφή του Όχη.

Ανασκαφές που έγιναν το 1954-1955 από τον αείμνηστο μεγάλο αρχαιολόγ ο Δημήτριο Ρ. Θεοχάρη (προϊστορι ολόγος, καθηγητής Αριστοτελ είου Πανεπιστη μίου Θεσσαλονί κης, Αθήνα 1919-1952, με καταγωγή από τη Σκύρο) έφεραν στο φως λείψανα συνοικισμ ού και ακρόπολης της πρώιμης περιόδου της εποχής του Χαλκού - Πρωτοελλα δική εποχή (2800-1900 π.Χ).
Οι ανασκαφές έδωσαν την εικόνα ζωής οχυρωμένο υ συνοικισμ ού και στοιχεία του πολεοδομι κού σχεδίου. Ο χώρος του Ασκηταριο ύ περιλαμβά νει οικισμό (άθροισμα σπιτιών με περίβολο), οχυρωματι κό τοίχος στον λαιμό της χερσονήσο υ και νεκροταφε ίο στην άκρη του ακρωτηρίο υ. Τα σπίτια του πρωτοελλα δικού συνοικισμ ού ήταν μικρά με τοίχους λίθινους στη βάση, πλίνθινου ς υψηλότερα, με κτιστή εστία στο κέντρο που έψηνε το φαγητό και θέρμαινε το δωμάτιο τον χειμώνα.   
 
Στο Εθνικό Αρχαιολογ ικό Μουσείο υπάρχουν τα ευρήματα από το Ασκηταριό κεραμικά και χάλκινα αντικείμε να από την Ραφήνα της 3ης χιλιετηρί δας π.Χ.



Στο δημοσίευμ α της μελέτης των ανασκαφών  «Ασκηταριό : Πρωτοελλα δική Ακρόπολις παρά την Ραφήνα,  ο Δημήτριος Θεοχάρης, Αρχαιολόγ ος στην Αρχαιολογική Εφημερίδα, 1956 καταλήγει:

« Η ανασκαφή του Πρωτοελλα δικού, συνοικισμ ού του Ασκηταριο ύ δεν συνεπληρώ θει ώστε η διατύπωσι ς γενικωτέρ ων συμπερασμ άτων είναι και ανέφικτος και πρόωρος. Δυνάμεθα όμως να σημειώσωμ εν τον πλούτον των κεραμεικώ ν λειψάνων και την σημασίαν των αρχιτεκτο νικών και να εκφράσωμε ν την ελπίδα, ότι της ολοκληρώσ εως της αποκαλύψε ως της ακροπόλεω ς θα προωθηθού ν σημαντικώ ς οι γνώσεις μας περί της περιόδου ταύτης εν Αττική.
Η ακρόπολις του Ασκηταριο ύ, η μόνη ανασκαφεί σα εν τη Στερεά, παρέχει σαφή εικόνα της μορφής, την οποία θα έχει κοντά στους πρωίμους εκείνους χρόνους και αυτή η Ακρόπολις των Αθηνών- τον τύπον δηλ. ενός αττικού ωχυρωμένο υ πολίσματο ς της αρχαιότερ ας περιόδου της Χαλκοκρατ ίας. Ότι το πόλισμα τούτο, μετά του γείτονος συνοικισμ ού της παραλίας της Ραφήνας αποτελέσε τον πυρήνα του δήμου Αραφήνος των ιστορικών χρόνων, θεωρώ αναμφισβή τητον».



 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal