Αποστολέας Θέμα: Η Σταύρωση του Κυρίου- η κρυμμένη εικόνα  (Αναγνώστηκε 2224 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 291
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Η Σταύρωση του Κυρίου- η κρυμμένη εικόνα
« στις: 07 Απρίλιος 2015, 05:46:13 μμ »
Η εικόνα της Παντοβασί λισσας (Βασίλισσα ς των Πάντων), κατασκευά στηκε τους πρώτους μεταβυζαν τινούς χρόνους (15ος-16ος αιώνας) και κοσμούσε την εκκλησία της Παντοβασί λισσας στη Τρίγλια της Μ. Ασίας.
Το 1922, στην αναμπουμπ ούλα του διωγμού, ο Φίλιππος Καβουνίδη ς διαθέτει τα πλοία του και καταφέρνε ι να σώσει όχι μόνο όλους τους κατοίκους του χωριού, αλλά και όλες τις εικόνες και άγια σκεύη, των εκκλησιών και μοναστηρι ών της περιοχής. Από το 1954 βρίσκεται στην ομώνυμη εκκλησία της Ραφήνας, που κτίστηκε για χάρη της. (για περισσότε ρες λεπτομέρε ιες: http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=908.0)

Το 1992 η εικόνα χρειάστηκ ε μια επισκευή και μεταφέρθη κε στα εργαστήρι α του Βυζαντινο ύ Μουσείου. Με έκπληξη τότε ανακάλυψα ν μια άλλη εικόνα στη πίσω μεριά του ξύλου. Σίγουρα η εικόνα αυτή είναι πιο παλιά από την Παντοβασί λισσα. Η εικόνα έκπληξη ήταν μια «πριονισμένη» εικόνα της Σταυρώσεω ς του Κυρίου! Συνήθως, κάτω από το σταυρό, θρηνούν δύο πρόσωπα και το ένα φυσικά είναι πάντοτε η Μάνα, η Παναγία. Στην περίπτωση αυτή κόπηκε γιατί το μέγεθος της καινούργι ας εικόνας που ήθελε να φτιάξει ο ζωγράφος, είχε μικρότερο μέγεθος! Θυσιάστηκ ε μια θαυμάσια εικόνα με φανταστικ ά χρώματα που μεταδίδει τη θλίψη της στιγμής, για να φτιαχτεί μια άλλη εικόνα, μικρότερη που να χωράει στο τέμπλο της εκκλησίας .
Τώρα η εικόνα της Παντοβασί λισσας, στέκει στη μέση της εκκλησίας για να μπορείς να θαυμάσεις και τις δύο εικόνες.




Το να χρησιμοπο ιηθεί ο ίδιος καμβάς για να ζωγραφιστ εί ένα άλλος πίνακας, είναι μια σχεδόν συνηθισμέ νη τακτική. Εκείνη την εποχή, ζωγράφιζα ν σε ξύλα και επομένως, χωρίς να σκεφτούν και πολύ, τα ξαναχρησι μοποιούσα ν. Πάντα όμως αναρωτιέμ αι γιατί το έκαναν; Τα δάση ήταν πολλά γύρω-γύρω και κυρίως, τόση λίγη σημασία έδιναν στα έργα τους; Δεν σκέφτηκαν ποτέ ότι κάποιοι θα τα αγαπήσουν και θα φτάσει η στιγμή που θα κοστίσουν περιουσίε ς; Ειδικά δε στη περίπτωση των εικόνων, δεν το θεωρούσαν ε ιεροσυλία, να κόψουν και να πετάξουν ένα κομμάτι; Εκτός και αν την έκαναν μια μικρή εικόνα.
     

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal