Αποστολέας Θέμα: Της Παναγιάς τα γράμματα (της ΚΑΤΙΝΑΣ ΣΑΡΡΗ)  (Αναγνώστηκε 3206 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 4
  • -Λαμβάνω: 13
  • Μηνύματα: 159
  • Age: 71
  • Τόπος: Νέα Τρίγλια Χαλκιδική
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 15
  • Φύλο: Άντρας
Της Παναγιάς τα γράμματα (της ΚΑΤΙΝΑΣ ΣΑΡΡΗ)
« στις: 24 Μάρτιος 2010, 09:32:40 πμ »
Της Παναγιάς τα γράμματα

Έτσι ονόμαζαν οι πατριώτες μας την ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου.
Κάθε Παρασκευή, όλη την μεγάλη σαρακοστή , έτρεχαν με την σύνοψη στο χέρι, με ευλάβεια, στην Παλιά Τρίγλια, στις μεγάλες και ωραίες εκκλησίες και στη Ν. Τρίγλια, στον γραφικό Άη- Θανάση, με τον Παπαστυλι ανό και αργότερα με τον Παπαμελέτ η. Ακούραστο ι ψάλτες ο πρόεδρος κ. Σταύρος Μελκής, ο Δημήτριος ο δάσκαλος, ο μπάρμπα Τσαλίκας και άλλοι.
Ακόμα και οι αγρότες (ρετζεπέρη δες ) σχολούσαν νωρίς να μην χάσουν την ακολουθία . Ήταν Θεοτοκολά τρες οι πατριώτες μας, επηρεασμέ νοι ίσως από τις ωραίες εικόνες της Θεοτόκου που υπήρχαν στην Παλιά Τρίγλια. Σήμερα η μία στη Ραφήνα της Παντοβασί λισσας και η άλλη η του Θεού Επίσκεψη (Αγία επίσκεψη), που βρίσκεται στο Βυζαντινό Μουσείο των Αθηνών, αριστούργ ημα τέχνης ψηφιδωτό .Στην είσοδο του Μουσείου υπάρχουν αντίτυπα σε διάφορα μεγέθη, από τα οποία καλά είναι να προμηθευτ ούμε όλοι οι Τριγλιανο ί, να θυμόμαστε τα μεγαλεία της πατρίδας μας.
Ακολουθού σαν τα νυμφία (οι ολονύκτιε ς), που με την ίδια ευλάβεια παρακολου θούσαν όλοι μέχρι που οι γονείς μας έδιναν την άδεια και στα κορίτσια τους να βγαίνουν μετά τη δύση του ήλιου από το σπίτι για την εκκλησία.
Το Μέγα Σάββατο θα τέλειωναν όλες οι δουλειές και τα μικρά παιδιά θα πήγαιναν τους αρμεγάδες . Αρμεγα έλεγαν τα δώρα που έστελνε η νιόπαντρη στους κουμπάρου ς, η αρραβωνια σμένη στον γαμπρό κ.λ.π Σ' ένα μεγάλο δίσκο, που τον έλεγαν καμπαρέ, τοποθετού σαν τα δώρα και δίπλα σε μια πιατέλα τα γλυκά τα Τριγλιανά ( παντεσπάν ι, κουραμπιέ δες, τσίμπλες, κρασάτο ) που τα σκέπαζαν με άσπρο κεντημένο σκέπασμα και που τα παιδιά τα πηγαίναμε ευχαρίστω ς, γιατί θα παίρναμε μπαξίσι. Μετά έφθανε η ποθητή Πασχαλιά, που με τόση λαχτάρα περιμέναμ ε.
Ήταν τόσο διαφορετι κά από σήμερα.. .Μετά από την μεγάλη νηστεία θα τρώγαμε χίλια καλά, θα βάζαμε καινούρια παπούτσια και ρούχα , που οι μανούλες μας τα έραβαν με τα χεράκια τους. Όση φτώχια και αν είχαμε στην στην προσφυγιά , τέτοια χρονιάρα μέρα όλα τα παιδιά κάτι καινούριο θα φορούσαν.
Σήμερα πολύς κόσμος ταξιδεύει, μα τότε όλοι οι συγγενείς γιόρταζαν μαζί στο πασχαλιάτ ικο τραπέζι, τσούγκριζ αν τ' αυγά και έψαλλαν το Χριστός Ανέστη!
Βέβαια δεν έλειπαν και τα τραγούδια .

                     "Ενα απ' αυτά :

Κυνηγός που κυνηγούσε εις τα δάση μια φορά
Έτυχε να συναντήσε ι μια ερημοκκλη σιά
Προχωρεί και μπαίνει μέσα με λυπητερή καρδιά
Βλέπει εκεί που προσκυνού σε μια μικρή καλογριά
Καλογραία μου της λέγει τ' όνομα σου επιθυμώ
ας το μάθω και άς ποθάνω στο ερημοκκλή σι αυτό
Τ' όνομα μου δεν στο λέγω γιατί θα με λυπηθείς
γιατί εσύ είσαι η αιτία καλογραία να με δεις
Το ψωμί μου είναι το χόρτο το κρεβάτι μου αυτό
και μια πέτρα προσκεφάλ ι έτσι μούτανε γραφτό.
Όπου δεις δυο κυπαρίσσι α και στη μέση μια μηλιά
Εκεί μέσα είναι θαμένη μια μικρή καλογριά.

(Δημοσιεύτ ηκε στα «Τριγλιανά Νέα» ,12 Μαΐου 1977)


ΚΟΚΚΑΛΑΣ ΑΛΕΚΟΣ

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 104
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 750
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Της Παναγιάς τα γράμματα (της ΚΑΤΙΝΑΣ ΣΑΡΡΗ)
« Απάντηση #1 στις: 26 Μάρτιος 2010, 11:21:45 πμ »
 Στην Παλιά Τρίγλια, κατά την ακολουθία των Xαιρετισμ ών, δυο παιδιά πήγαιναν μπροστά στο τέμπλο της εκκλησίας . Ένα μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, συνήθως κορίτσι, και ένα μπροστά στην εικόνα του Χριστού συνήθως αγόρι και απάγγελλα ν αντίστοιχ α  τα τροπάρια. «Άσπιλε, αμόλυντε, άφθορε, …..» προς την Παναγία και «Και δος  ημίν Δέσποτα προς ύπνον απιούσιν…»  προς τον Χριστό. Τα τροπάρια αυτά στην Τρίγλια  τα έλεγαν πάντοτε  παιδιά, όχι ψάλτες.
    Η παράδοση αυτή συνεχίστη κε και στην Παντοβασί λισσα της Ραφήνας, μέχρι τουλάχιστ ον που εγώ ήμουν παιδί.  Η Ελευθερία  Δημητρακο ύ- Καπάνδρια μου είπε ότι τους μάθαινε ο δάσκαλος στο σχολείο στη Ραφήνα να λένε το «Άσπιλε» και το «Και δος ημίν Δέσποτα». Το πρωτοείπε μαζί με τον Νίκο Ψάλτη (συνομήλικ ο της). Γεννήθηκα ν και οι δύο στην Τρίγλια, είναι και οι δύο καλά και ζουν στην Ραφήνα.     

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 4
  • -Λαμβάνω: 13
  • Μηνύματα: 159
  • Age: 71
  • Τόπος: Νέα Τρίγλια Χαλκιδική
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 15
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Της Παναγιάς τα γράμματα (της ΚΑΤΙΝΑΣ ΣΑΡΡΗ)
« Απάντηση #2 στις: 22 Μάρτιος 2014, 08:29:27 πμ »
ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ

ΚΟΚΚΑΛΑΣ ΑΛΕΚΟΣ

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 0
  • -Λαμβάνω: 85
  • Μηνύματα: 291
  • Age: 73
  • Τόπος: Πάτρα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 95
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Γονείς: Στράτος & Γεωργία Μυτιληναίου/ Πιστικίδου
Απ: Της Παναγιάς τα γράμματα (της ΚΑΤΙΝΑΣ ΣΑΡΡΗ)
« Απάντηση #3 στις: 22 Μάρτιος 2014, 09:32:40 πμ »
Πάρα πολύ καλή ιδέα να μας το θυμίσεται .
Τώρα που τα τεύχη των "Τριγλιανώ ν Νέων" βρίσκοντα ι στο φόρουμ, πιστεύω ότι είναι καλό  να θυμίζουμε την αναφορά.
Το περιοδικό αυτό είναι διαμάντι. Είναι γραμμένο από ανθρώπους που ζήσανε τα γεγονότα από πρώτο χέρι και δυστυχώς δεν υπάρχουν πια να μας τα ξαναπούν. Στο τεύχος αυτό υπάρχουν πολλές παλιές φωτογραφί ες και άλλα άρθρα που είναι καλό να τα ξαναδούμε με μια βόλτα στο αρχικό τεύχος.

Το κείμενο της Κατίνας Σαρρή, "Της Παναγιάς τα Γράμματα" δημοσιεύτ ηκε στα "Τριγλιανά Νέα" στη 2η σελίδα του Τεύχους 10, του 1977:
http://www.triglianoi.gr/trigliana%20nea%20pdf/%d4%e5%fd%f7%ef%f2%20%cd=010%20%20-12-05-77.pdf



 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal