Αποστολέας Θέμα: ΠΑΡΑΜΥΘΑΔΕΣ  (Αναγνώστηκε 3134 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 104
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 750
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
ΠΑΡΑΜΥΘΑΔΕΣ
« στις: 12 Απρίλιος 2010, 01:33:54 μμ »
ΠΑΡΑΜΥΘΑΔ ΕΣ

Παραμύθι είναι φανταστικ ή λαϊκή διήγηση θαυμάσιων γεγονότων που κινούνται στο χώρο του υπερβολικ ού, του υπερφυσικ ού και του μαγικού. Το παραμύθι λέγεται για ευχαρίστη ση, διασκέδασ η και διδαχή.
Παραμυθάς είναι ο λαϊκός αφηγητής παραμυθιώ ν  που διηγείται χαρούμενε ς και φανταστικ ές ιστορίες για να ευχαριστή σει ή να διδάξει τους συνανθρώπ ους του. Προσπαθεί να γίνει πιστευτή η πλοκή και η δράση του αφηγήματο ς, χωρίς να έχει όμως την αξίωση οι ιστορίες του να γίνονται πιστευτές .
Στην νεοελληνι κή ζωή, οι παραμυθάδ ες ήταν πάντα αγαπητοί στον λαό. Ασχολούντ αν με το είδος ερασιτεχν ικά, όχι επαγγελμα τικά.
Το τέλος των παραμυθιώ ν ήταν συνήθως η φράση : « Έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…!».    


   ■Η Παλιά Τρίγλια ήταν τόπος παραγωγικ ός και όχι εμπορικός . Στα γράμματα ήταν η μόνη κωμόπολη που έβγαζε μορφωμένο υς και διανοούμε νους   (δασκάλους, γιατρούς, φαρμακοπο ιούς και ιεράρχες).
   Η βασική της παραγωγή ήταν η έλαιοκαρπ ία και σε μικρότερη έκταση η σηροτροφί α  (κουκούλια). Οι μεγαλοκτη ματίες διατηρούσ αν στα κτήματα τους ντάμια (μικρά αγροτόσπι τα) και έκαναν νταϊφάδες   (παρέες) από 25- 30 άτομα εργάτες για τον τρύγο της ελιάς και τις καλλιέργε ιες των κτημάτων.
   Εκείνη την εποχή όλα γινόντουσ αν δια της χειρός, λισγάρισμ α, τσαπίσματ α κλπ. και επειδή στη Μικρασία έκανε βαρυχειμω νιές αναγκαστι κά υπήρχαν αυτά τα ντάμια για να προφυλάγε ται ο κόσμος από  τις κακοκαιρί ες, βροχές, χιόνια, παγωνιές. Την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν τα οκτάωρα  εργασίας, όπως είναι εδώ σήμερα, εκεί τότε οι άνθρωποι δούλευαν από νύχτα σε νύχτα. Όταν λάχαινε να χαλάσει ο καιρός συγκεντρω νόντουσαν όλοι μέσα στα ντάμια.
   Στον ταϊφά ήσαν μερικοί παραμυθάδ ες,  αγράμματο ι που όμως είχαν τέτοιο λέειν και τέτοιο ταλέντο όπου δεν τους έφθαναν ούτε οι σημερινοί μορφωμένο ι μυθιστορι ογράφοι.  Ένα παραμύθι διαρκούσε πολλές εβδομάδες και τελειωμό δεν είχε.
   Και σαν τέτοιος  παραμυθάς, από τους κορυφαίου ς, ήταν ο Λεωνίδας Τοπάλης, γι' αυτό και οι εργάτες ρωτούσαν από βραδίς να μάθουν ο  Μπαρμπαλε ωνίδης με ποιο ταϊφά και σε ποιανού λιοτόπι θα πάει. Τα αφεντικά όμως δεν τον ήθελαν, όχι που δεν ήταν εργατικός, αλλά επειδή γινόντουσ αν χασομέρια από τους  εργάτες. Οι εργάτες έλεγαν στ'  αφεντικά «άμα δεν έρτει ο Μπαρμπαλω νίδης και εμείς δεν έρχούμαστ ε στη δουλειά» και έτσι αναγκαστι κά υπέκυπταν τ' αφεντικά.
   Εκείνη την εποχή  δεν υπήρχαν τα σημερινά μέσα ψυχαγωγία ς κινηματογ ράφοι, τηλεοράσε ις, ραδιόφωνα, έπαιζαν ένα θέατρο από ηθοποιούς Τριγλιανο ύς  υπήρχαν και αυτοί οι παραμυθάδ ες που περνούσε ο κόσμος τον καιρό του.

Οι παραμυθάδ ες της παλιάς Τρίγλιας
Σταύρος Μαργαρίτη ς, Ν. Τρίγλια Χαλκιδική ς.
Εφημερίδα «Μελτέμι αλλαγής» Ραφήνας, Νοέμβρης -Δεκέμβρης 1977, φύλλο 4-5.

■…Το χειμώνα όταν ήταν στα κέφια του φώναζε όλους τους θαμώνες του καφενείου κοντά του, τους έλεγε: «Ελάτε  εδώ κοντά μου, βρε παρώρια Μουντανιώ τικα, ελάτε να σας πω ένα παραμύθι» και όταν πήγαιναν κοντά του τους έλεγε: «Τα γκεβετζελ ίκια-γκεβετζελίκια(αστεία) και η δουλειά- δουλειά, ακούετε δωπέρα που σας κρίνω».
Και αρχινούσε το παραμύθι, ένα παραμύθι του Ραφαήλ μπορούσε να βαστάξει μέρες και βδομάδες ακόμα, αν και τελείως αγράμματο ς βέβαια, όμως είχε τέτοιο ταλέντο στο λέγειν, τέτοια μνήμη, όπου δεν το έφθαναν ούτε και οι πιο μορφωμένο ι μυθιστορι ογράφοι.
Χρόνια πολλά είχε το «Σαμαρτζήδικο»...

Σταύρος Μαργαρίτη ς ( Τρίγλια 1912-Ν.Τρίγλια 1995)
Το «Σαμαρτζήδικο» της Παλιάς Τρίγλιας
 (από  χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο)


Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς

Πηγές:
1.Σταύρος Μαργαρίτη ς, Οι παραμυθάδ ες της Παλιάς Τρίγλιας, Εφημερίδα «Μελτέμι αλλαγής» Ραφήνας, Νοέμβρης- Δεκέμβρης 1977, φύλλο 4-5.
-Το «Σαμαρτζήδικο» της Παλιάς Τρίγλιας (χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο).
2.«Νέον Επίτομον Εγκυκλοπα ιδικόν Λεξικόν» Ελευθερου δάκη, Αθήναι.
3. « Λεξικό της Κοινής Νεοελληνι κής», ΑΠΘ, ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανόλη Τρια-νταφυλλίδη), Θεσσαλονί κη 1998.
4.Εγκυκλο παίδεια «Νέα Δομή»
5. Εγκυκλοπα ίδεια «Υδρία».



 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal