ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ- ΠΑΝΒΟΡΕΙΑΚΟΣ, ΣΑΒΒΑΤΟ 31/10 ,3 Μ.Μ.
 
Το Σάββατο 31/10 /2026 και ώρα 3 μ.μ. η Τριγλια Ραφήνας αγωνίζεται στο Δημοτικό Γήπεδο Ραφήνας με τον Πανβορειακό Αθλητικό Σύλλογο Σταμάτας, για το Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας  ΕΠΣΑΝΑ. - 6 η  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ (Διαβάστε στο Φόρουμ το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ: Φορουμ  -  Αθλητικοί Σύλλογοι Τριγλιανών
Α.Ο .Τ Ραφήνας - ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΕΠΣΑΝΑ Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ)

Π.Α.Σ ΠΑΝΒΟΡΕΙΑΚΟΣ

Ο Πανβορειακός Αθλητικός Σύλλογος- Π.Α.Σ, έτος ίδρυσης 2022.
Τα κύρια χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί και το μαύρο (με χρυσές/λευκές λεπτομέρειες στις επίσημες εμφανίσεις και το επικοινωνιακό υλικό).
Το έμβλημα αναγράφει το όνομά «ΠΑΝΒΟΡΕΙΑΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ 2022». Απεικονίζει γεωμετρικά σχήματα ή ασπίδα στις αποχρώσεις του μαύρου, του πορτοκαλί και του χρυσού,
Ο Πανβορειακός  συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας ΕΠΣΑΝΑ την περίοδο 2023-2024.

Στο Πρωτάθλημα 2024-2025 αναδείχτηκε δευτεροπρωταθλητής  στην Γ'Κατηγορία και ανήλθε και αγωνίζεται στην Β' Κατηγορία.
.

                     
                  24/10/2026  Α.Ο ΔΙΟΝΥΣΟΥ -ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ  2-1

Την Πέμπτη 22/10/2026 εντόπισα μια ανάρτηση στο Facebook, από την ομάδα Mudanya Bulteni, με θέμα ένα βίντεο με φωτογραφίες από το εσωτερικό της εκκλησίας Αγίας Παρασκευής στο Derekoy (Ντερέκιοϊ).

https://www.facebook.com/groups/32051618619/permalink/10165009668653620/

Η ελληνική μετάφραση του τουρκικού κειμένου δεν είναι καλή και δεν αποδίδει σωστά το περιεχόμενο.

Οι φωτογραφίες είναι έγχρωμες και γεννώνται ερωτηματικά για την πηγή προέλευσης. Όταν την επισκεφθήκαμε τον Σεπτέμβριο 2019, ήταν χωρίς στέγη και κολώνες με κατεστραμμένους τοίχους.

Στην αντίστοιχη ανάρτησή μου στην ομάδα "Ρίζες και ιστορία Τριγλιανών" στο FB, ο Πέτρος Μεχτίδης πρόσθεσε την ακόλουθη φωτογραφία του εσωτερικού της εκκλησίας.

         21/10/2026 ΚΥΠΕΛΛΟ ΤΡΙΓΛΙΑΡΑΦΗΝΑΣ -ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΓ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ  2-7

Μούμογλου:  το Τριγλιανό επώνυμο προέρχεται από το τουρκ.mum=το κερί, η λαμπάδα ,αναγράφεται και ως κηροποιός. Συνεπώς  Μουμ-ογλου =το παιδί η απόγονος του κηροποιού.

             
            ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ ΣΑΒΒΑΤΟ24/10 ,3 Μ.Μ.



Το Σαββατο 24/10 /2026 η Τρίγλια Ραφήνας μεταβαίνει στον Διόνυσο Αττικής και αγωνίζεται στο Δημοτικο Γηπεδο  με τον τοπικό  Α.Ο Διονύσου  ,Ωρα 3 μ.μ.,για το Πρωτάθλημα  Β' Κατηγορίας ΕΠΣΑΝΑ-
5ηΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ (Διαβάστε στο Φόρουμ το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ: Αθλητικοί Σύλλογοι Τριγλιανών ,Α.Ο .Τ Ραφήνας ,ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΕΠΣΑΝΑ Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ)





Ο  Α. Ο ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ο Αθλητικός Όμιλος Διόνυσου Αττικής ιδρύθηκε το1983 , είχε προηγηθεί ως Αθλητικό σωματείο ο Πανδιονυσιακός από τον οποίο προήλθε ο Α.Ο Διόνυσου. Έμβλημα του Α.Ο Διονύσου είναι το δαφνοστεφανομένο το κεφάλι του αρχαίου θεού Διονύσου, χρώματά του κίτρινα-μπλε. . Εκτός από το ποδόσφαιρο έχει τμήματα μπάσκετ, τένις, βόλεϊ, πινγκ-πόνγκ, ενόργανης γυμναστικής και στίβου.

Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ  ΑΤΤΙΚΗΣ

Ο  Διόνυσος είναι περιοχή του ομώνυμου  Δήμου  που απαρτίζουν οι  πόλεις : Διόνυσος, Άνοιξη, Δροσιά, Κρυονερι, Ροδόπολη, Σταμάτα και Αγίος Στέφανος .
Συνορεύει με την Δροσιά, την Ροδόπολη, την Νέα Μάκρη, την Πεντέλη και την Εκάλη. Ο Διόνυσος απέχει από την Αθηνά 24 χλμ., μέσω Λ, Κηφισιάς και 28 χλμ.  μέσω Εθνικής οδού. Από την Ραφήνα απέχει  24 χλμ. μέσω Ν. Μάκρης.
Τον χειμώνα ο καιρός στον Διόνυσου είναι ψυχρός με πολλές χιονοπτώσεις. Μέσω της Λεωφόρου Διονύσου επικοινωνεί με τον ανατολικό και παραθαλάσσιο Μαραθώνα. Ο οικισμός του Διονύσου δημιουργήθηκε κατά το τέλος του 19ου αιώνα, ως τόπος διαμονής των λατόμων που εργάζονταν στα γειτονικά λατομεία μαρμάρου  της Πεντέλης.
Ονομάστηκε Διόνυσος από τον αρχαίο ναό του Διονύσου, τα ερείπια του οποίου βρίσκονται εκεί. Η περιοχή του είναι πλούσια σε μύθους. Εκεί γεννήθηκε ο Θέσπης και ιδρύθηκε το πρώτο θέατρο. Εκεί φιλοξενήθηκε ο θεός Διόνυσος και δίδαξε την καλλιέργεια του αμπελιού, τον τρύγο και το κρασί. Στην περιοχή του Διονύσου, βρέθηκαν επίσης και ερείπια του Πυθίου, δηλαδή ενός ναού του Απόλλωνος, πιστεύεται  επίσης ότι βρισκόταν ο αρχαίος αττικός δήμος της Ικαρίας της Αιγηίδος φυλής, που συνδεόταν με τον θεό Διόνυσο.


Ο θεός Διόνυσος

Ο δημοφιλέστερος αλλά  και  ο νεότερος από τους θεούς του Ολύμπου, γνωστός θεός του τρύγου,  του κρασιού ,του γλεντιού και του θέατρου. Σύμφωνα με την Αττική παράδοση, ο θεός Διόνυσος πρωτοδίδαξε την καλλιέργεια του αμπελιού στον Ικάριο, βασιλιά της Ικαρίας Αττικής (σημερινή περιοχή Διονύσου). Στο Διόνυσο απέδιδαν την εφεύρεση του αρότρου, τον θεωρούσαν προστάτη του πολιτισμού και υπερασπιστή των φτωχών. Η λατρεία του ήταν διαδεδομένη σ' όλη την Ελλάδα με τις προσωνυμίες : Βάκχος, Διθύραμβος, Ελευθερεύς, Ζαγρεύς, Ίακχος κ.α. Ιερά σύμβολα του ήταν το κλήμα, ο κισσός κ.α. Στην αρχαία Αθήνα κατά τον 5ο αιώνα τελούνταν τρεις γιορτές του Διονύσου που συνδέονταν με τη διδασκαλία των Δραμάτων: «Τα Μεγάλα ή τα εν αστει Διονύσια» , τα «Λήναια» ή Ανθεστήρια και τα «Μικρά ή κατ' αγρούς Διονύσια». Προς τιμήν του κτίσθηκε θέατρο στους πρόποδες της Ακρόπολης (Θέατρο Διονύσου).

Ιωαννίκιος Γιαζιτζόγλου

Ο Ιωαννίκιος Γιαζιτζόγλου γεννήθηκε στην Τριγλία το 1884. Έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρά του και κατόπιν ήρθε στην Αθήνα, όπου συνέχισε στη δευτεροβάθμια.  Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1861, έχοντας ήδη χειροτονηθεί διάκονος.
Εργάστηκε αρχικά ως δάσκαλος, υπηρέτησε με την ιδιότητα αυτήν  και στην Τριγλία, όπου είχε μαθητή του τον Χρυσόστομο Καλαφάτη, τον μετέπειτα μητροπολίτη Σμύρνης. Ο Ιωαννίκιος φαίνεται ότι διέκρινε νωρίς τις πνευματικές και μαθησιακές ικανότητες του νεαρού Χρυσοστόμου. Μάλιστα, του πρότεινε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Η συμβουλή του αυτή υπήρξε καθοριστική για την περαιτέρω πορεία του Χρυσοστόμου.
Στη συνέχεια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και υπηρέτησε στην Τρίγλια για το διάστημα 1874-1878. Ερχόμενος αργότερα στην Κωνσταντινούπολη εντάχτηκε  το 1879 από τον πατριάρχη Ιωακείμ Γ' στην υπηρεσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου
και ανέλαβε το υψηλό εκκλησιαστικό αξίωμα του Μεγάλου Αρχιμανδρίτη.
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881, η Δεσκάτη παρέμεινε υπό οθωμανική κυριαρχία. Η περιοχή όμως αποσπάστηκε εκκλησιαστικά από τη Μητρόπολη Σταγών (Καλαμπάκας) και δημιουργήθηκε ιδιαίτερη εκκλησιαστική περιφέρεια. Στις 27 Οκτωβρίου 1882, ο Ιωαννίκιος Γιαζιτζόγλου εξελέγη πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητρόπολης Δεσκάτης. Στην εκλογή είχε ως συνυποψηφίους τον επίσκοπο Λεοντοπόλεως Νεόφυτο και τον επίσκοπο Περιστεράς Παρθένιο.
Κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του πραγματοποιήθηκε σημαντικό έργο στη Δεσκάτη, συνδεόμενο με την ενίσχυση της ελληνικής παιδείας στην περιοχή. Πιο συγκεκριμένα ιστορικές πηγές της Δεσκάτης αναφέρουν ότι κατά την περίοδο αυτή συμπληρώθηκε και αναπτύχθηκε το Ελληνικό Σχολείο, το οποίο έφθασε να λειτουργεί ως οκτατάξιο. Στις ημέρες του έγινε και  η ανοικοδόμηση του Ιερού Ναού Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, που αποτελούν  και τους πολιούχους της πόλης.
Ύστερα από εντεκάχρονη παραμονή του στο μητροπολιτικό θρόνο της Δεσκάτης παραιτήθηκε περί τα τέλη Ιουλίου του 1893 και ιδιώτευσε στην Κωνσταντινούπολη. Τον παραιτηθέντα Ιωαννίκιο διαδέχτηκε ο επίσκοπος Παραμυθιάς Ιωάννης.
Ο Ιωαννίκιος Γιαζιτζόγλου πέθανε το 1910 σε ηλικία 66 ετών.

Πηγές:
Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , «''ΒΡΥΛΛΕΙΟΝ -ΤΡΙΓΛΕΙΑ'', Ιστορική  και γεωγραφική  μελέτη από το Ε' αιώνος π. Χ. μέχρι των  καθ' ημάς», Αθήνα 1934.

Ευχαριστίες και πάλι στους αγαπητούς συμπατριώτες μου Σακελλαρίδη Βασίλη και Δημητρακό Στάθη.

Διόδωρος Σισανίου και Σιατίστης[/b] (1880 – 1944)

Ο κατά κόσμον Δημήτριος Κάρατσης γεννήθηκε στην Τριγλία της Βιθυνίας  στις 20 Φεβρουαρίου  1881. Πατέρας του ήταν ο Σοφοκλής Κάρατσης και μητέρα του η Ζωή το γένος Τιτάγκου. Στη γενέτειρά του έλαβε τη βασική εκπαίδευση.  Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στη σχολή Κοντοσκαλίου του Βυζαντίου και στη συνέχεια με τις συστάσεις του μητροπολίτη Προύσας Ναθαναήλ εισήλθε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1905, συγγράφοντας διατριβή με θέμα «Βησσαρίων ο Νικαίας και η εν Φλωρεντία Σύνοδος». Στη συνέχεια  ο Διόδωρος δίδαξε στην Αστική Σχολή της γενέτειράς του, της Τρίγλιας, την οποία και διοίκησε για μια διετία (1905-1907).  Διεύθυνε έπειτα τα εκπαιδευτήρια των Μουδανιών μέχρι τη στιγμή που προσκλήθηκε από τον μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο να έλθει στη Μακεδονία. Εκεί του ανατέθηκε η διεύθυνση της Σχολής της Αλιστράτης  Σερρών και του Εθνικού Οικοτροφείου. Στο σημείο αυτό φαίνεται να ξεκινά η πνευματική σχέση Χρυσοστόμου – Διόδωρου.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1908 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο,  στο χωριό  Πλεύνα (Πετρούσσα)  της Δράμας. Λίγο αργότερα, το 1910, προσκλήθηκε από τον μητροπολίτη Σερρών Χριστοδούλου, Ίμβριου ιεράρχη, να αναλάβει τη διεύθυνση του Εθνικού Οικοτροφείου Σερρών και να διδάξει στο Ελληνικό Γυμνάσιο και το Ανώτερο Παρθεναγωγείο της πόλης.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1912, ενώ ήταν ακόμη αρχιδιάκονος,  με τις υποδείξεις του μητροπολίτη Σμύρνης εκλέχτηκε παμψηφεί Επίσκοπος Μοσχονησίων.  Η χειροτονία τελέστηκε στις 12 Μαΐου 1912, στον ιερό ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη από τον Χρυσόστομο. Πριν συμπληρώσει ένα χρόνο από την εκλογή του, πήρε προαγωγή και εκλέχτηκε παμψηφεί από την Επισκοπική Σύνοδο Θεσσαλονίκης επίσκοπος Καμπανίας.
Η υποδοχή και η εγκατάστασή του στην Κουλακιά (Χαλάστρα) έγινε στις 11 Μάιου 1913, όταν και ξεκίνησε επίσημα η ποιμαντική του διακονία στη «δύσκολη» επισκοπή Καμπανίας λόγω  των πολιτικών εξελίξεων  (Βαλκανικοί πόλεμοι). Για την εκλογή του τον συγχάρηκε ο Πατριάρχης  Κωνσταντινουπόλεως Γερμανός Ε΄, και  πολλοί αρχιερείς.
Κατά την διάρκεια της θητείας του ορίστηκε και επόπτης - τοποτηρητής  στη χηρεύσασα μητρόπολη Σερρών μέχρι την εκλογή του νέου μητροπολίτη (1918). Επίσης, η επισκοπή Καμπανίας αναβαθμίστηκε επί των  ημερών του  σε μητρόπολη (1924), και ονομάστηκε πρώτος μητροπολίτης Καμπανίας. Συγχρόνως, ενδιαφέρθηκε για την περίθαλψη και την εγκατάσταση των Τριγλιανών προσφύγων στο συνοικισμό Σουφλάρι της Χαλκιδικής και των προσφύγων των Μουδανιών  στην Πορταριά Χαλκιδικής. Τέλος,  στις 9 Δεκεμβρίου 1930  ο Διόδωρος μετατέθηκε στη μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης, την οποία και ποίμανε μέχρι τον θάνατό του (21 Νοεμβρίου 1944).
Σύμφωνα με μαρτυρίες συγχρόνων του συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα και έδρασε στο χωριό Τριχοβίτσα, το σημερινό Καμποχώρι, της περιοχής των Γιαννιτσών.
Στα Σιάτιστα προς τιμήν του υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του.

Πηγές :
Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , «''ΒΡΥΛΛΕΙΟΝ -ΤΡΙΓΛΕΙΑ'', Ιστορική  και γεωγραφική  μελέτη από το Ε' αιώνος π. Χ. μέχρι των  καθ' ημάς» , σ. 88, Αθήνα 1934.

Δρ. Εμ. Ξυνάδας, «Η εκλογή και τοποθέτηση του επισκόπου Καμπανίας Διόδωρου, την άνοιξη του 1913».


ΥΓ. Ευχαριστίες και πάλι για το πολύτιμο υλικό που μου πρόσφεραν οι Τριγλιανοί συμπατριώτες μου Στάθης Δημητρακός και Βασίλης Σακελλαρίδης.

ΚΥΠΕΛΛΟ  ΜΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΑΓ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ, ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10/26, ΩΡΑ 3.3Ο Μ.Μ.

Την Τεταρη21/10/2026 και ώρα 3.30 μ .μ. στο Δημοτικό Γήπεδο Ραφήνας η Τρίγλια Ραφήνας αντιμετωπίζει σε αγώνα Κυπέλλου(2ηΦαση) της ΕΠΣΑΝΑ τον Ολυμπιακό Αγίου Στεφάνου.

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΓ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ

    Ο Ολυμπιακός Αγίου Στεφάνου  ιδρύθηκε το 1950 και από τότε καλλιεργεί το ποδόσφαιρο στον Άγιο Στέφανο και την ευρύτερη περιοχή. Το 1968 αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αθηνών, αργότερα εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής. Αγωνίζεται στην Α 'Κατηγορία  ΕΠΣΑΝΑ. Ο Ολυμπιακός Αγίου Στεφάνου έχει χρώματα κόκκινα –άσπρα και έμβλημα κεφάλι δαφνοστεφανομένου έφηβου αθλητή, όπως ο Ολυμπιακός Πειραιά.

  Ο Άγιος Στέφανος Αττικής

Ο Άγιος Στέφανος είναι έδρα του Δήμου Διονύσου της Ανατολικής Αττικής, τον οποίο συναποτελούν το Κρυονέρι, η Ροδόπολη, η Σταμάτα, ο Διόνυσος και η Δροσιά. Βρίσκεται στη Β.Α Αττική και απέχει 21 χλμ. από την Αθήνα.
Το 1924, ιδρύθηκε Συνοικισμός, ο αρχικός πυρήνας της πόλης ,με οικογένειες από την περιοχή της Κωνσταντινούπολης ( όπως τον Άγιο Στέφανο, το Φανάρι κ.α.), όπως και οικογένειες από τη Μικρά Ασία (το Ικόνιο, το Προκόπι, κ.α.) που εγκαταστάθηκαν στην  περιοχή. Το όνομα της πόλης οφείλεται στην συνοικία Άγιος Στέφανος της Κωνσταντινούπολης, από όπου προέρχονταν πολλοί από τους πρώτους πρόσφυγες κατοίκους της περιοχής.

                17/10/2026 ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ - Α.Ο Γ,ΠΑΘΙΑΚΑΚΗΣ  2-0