Όταν ασχολήθηκα για πρώτη φορά με το θέμα των παλαιών σχολείων της Τρίγλιας τον Μάιο 2019, είχα στη διάθεσή μου αφενός τους Κώδικες, με όλα τα πρακτικά στα οποία περιγράφονται οι ενέργειες του Χρυσόστομου, μητροπολίτη Δράμας τότε, για την ανέγερση μιας Κεντρικής Εκκλησίας στην Τρίγλια, που κατέληξε στην ανέγερση του μεγαλοπρεπούς κτιρίου του Νέου Σχολείου, αφετέρου την περιγραφή του Τρ. Ευαγγελίδη στο βιβλίο «Βρύλλειον-Τριγλεία» (1934), σελ. 80, για την ίδρυση και ανέγερση του Αρρεναγωγείου ως: «... ωκοδομήθη λαμπρόν διδακτήριον εν τω κέντρω της πόλεως, παρά τον ρύακα τω 1839 διώροφον. Και εν μεν τω κάτω ορόφω αποτελουμένω εκ μιας μεγάλης αιθούσης μετά της διδασκαλοκαθέδρας και του Γραφείου υπήρχον θρανεία και τα ημικύκλια μετά των αναγνωστικών πινάκων εφ' οις εδίδασκον οι πρωτόσχολοι. Εν δε τοις τοίχοις εκρέμεντο οι πίνακες και ήσαν γεγραμμένα διάφορα ρητά εκκλησιαστικά και ηθικά, το μέγα ωρολόγιον του σχολείου μετά της κλίμακος προς διακανονισμόν αυτού και προς τιμωρίαν των εις φάλαγγα υποβαλλομένων ατάκτων μαθητών, ους εκρέμα από των βαθμίδων εις τα πέλματα των οποίων κατέφερε σφοδρούς ραβδισμούς ο παιδονόμος!". Και συνεχίζει (σελ. 81): "Καταργηθείσης ως είπομεν, της αλληλοδιδακτικής Τριγλείας, συνέστη αστική σχολή επτατάξιος, εν η εφοίτων 180 μαθηταί διδασκόμενοι υπό τριών διδασκάλων μισθουμένων από του σχολικού ταμείου. Τότε δε συνέστη και ίδιον κτίριον διά τε τα Νηπιαγωγεία και Παρθεναγωγείο, χωριζόμενον διά τοίχου της αστικής σχολής» (υπογράμμιση δική μου).

Για τη θέση των κτιρίων των παλαιών σχολείων, γνωρίζουμε από τις παλιές πηγές ότι βρισκόντουσαν στο ΟΤ 2227 του τουρκικού κτηματολογίου, δηλαδή στο ίδιο ΟΤ με το χαρακτηριστικό ισόγειο κτίσμα που στεγαζόταν το καφενείο «Κυψέλη», και διατηρείται μέχρι σήμερα,  και είχαν πρόσωπο στο ντερέ (στη μετέπειτα Iskele Caddesi). Aνεγέρθηκαν τον 19ο αιώνα πρώτο το Αρρεναγωγείο (1839) και δεύτερο το Παρθεναγωγείο στις αρχές της δεκαετίας 1880, αλλά δεν γνωρίζαμε την ακριβή θέση τους.

Με βάση τις παραπάνω περιγραφές και τη φωτογραφία από παλαιό τουρκικό περιοδικό (συλλογή Αλέκου Κοκκαλά) του επίσης επιβλητικού χαρακτήρα τριώροφου κτιρίου, που εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα ανακαινισμένο, στο οικόπεδο 810, 2227/9 (ο 1ος αντιστοιχεί στον αριθμό ιδιοκτησίας και ο συνδυασμός των επόμενων το οικόπεδο) του τουρκικού Κτηματολογίου, κατέληξα τότε στο συμπέρασμα ότι 1) το Παρθεναγωγείο ταυτιζόταν με το κτίριο στο οικόπεδο 810 και 2) το Αρρεναγωγείο προσδιοριζόταν στο όμορο οικόπεδο 809, 2227/8. Σημειώνεται ότι, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, το τριώροφο κτίριο στο οικόπεδο 810 αφενός ανακαινίστηκε σε άγνωστη χρονική περίοδο, διατηρώντας την παλαιά του πρόσοψη σε μεγάλο ποσοστό, αφετέρου δεν φαίνεται να είχε χρήση κατοικίας και από τις συζητήσεις με τους τούρκους συνδέσμους που είχαμε την περίοδο εκείνη, δεν "αποδέχθηκαν" αυτή τη σκέψη και δεν έδειξαν να γνωρίζουν τη διαρρύθμιση των εσωτερικών χώρων του ισογείου και των ορόφων, ώστε να επιβεβαιωθεί ότι πριν από το 1922 λειτούργησε ως σχολείο.

Παρά το γεγονός ότι δημοσιοποίησα το άρθρο αυτό, παρέμενε η ανησυχία της "εσφαλμένης εκδοχής" και προσπαθούσα να βρω περισσότερα στοιχεία για το θέμα της θέσης του Αρρεναγωγείου, αφού θεωρούσα δεδομένη τη θέση του Παρθεναγωγείου.

Με δεδομένο ότι δεν υπήρχε φωτογραφικό υλικό, για το συγκεκριμένο τμήμα του κεντρικού δρόμου της Τρίγλιας (Iskele Cad), άνοιξα σχετικό θέμα τον Μάρτιο 2021 στην ομάδα TIRILYE POSTASI του Facebook, με στόχο την αναζήτηση φωτογραφικού υλικού και πληροφοριών από τους τούρκους κατοίκους και απογόνους εκείνων που είχαν εγκατασταθεί στην Τρίγλια, μετά την Ανταλλαγή των Πληθυσμών με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Από τη συζήτηση αυτή προέκυψαν σημαντικά στοιχεία τα οποία παρατίθενται στη συνέχεια. Συγκεκριμένα, αφενός αναρτήθηκαν από το μέλος της ομάδας Serdar Kusku δύο ασπρόμαυρες φωτογραφίες (συνημμένες στη συνέχεια με αριθμούς 1 και 2), που προέρχονται από τη συλλογή του (χρονολογίας 1980 περίπου), αφετέρου πολλές πληροφορίες μελών για την κατάσταση των κτιρίων στη νότια πλευρά του κεντρικού δρόμου της Τρίγλιας (Iskele Cad), αλλά και τη χρήση των καταστημάτων και τα ονόματα των αντίστοιχων επαγγελματιών της εποχής εκείνης.

Στο άρθρο που ανάρτησα στο forum την 11/11/2019, για τα παλιά Σχολεία της Τρίγλιας, υποστήριξα την εσφαλμένη άποψη ότι το Παρθεναγωγείο ταυτιζόταν με το κτίριο στο οικόπεδο 810 και το Αρρεναγωγείο στο πολύ μικρότερων διαστάσεων όμορο προς ανατολάς οικόπεδο 809.

Μετά την παρουσίαση από τον Serdar Kusku των δύο φωτο 1, χρονολογίας 1980, στην ομάδα Tirilye Postasi την 21/3/21 και τη σχετική συζήτηση σ' αυτή την ομάδα, που έχω αρχειοθετήσει επειδή δεν είναι εύκολο να αναζητηθούν παλαιές αναρτήσεις στο FB, αναθεώρησα τις απόψεις μου και με τα μέλη της τότε ομάδας μας συζητήσαμε το θέμα, αναπτύσσοντας διάφορα σενάρια και σκέψεις. Αλλά και αυτά, δεν ήταν τεκμηριωμένα και το πρόβλημα παρέμενε και εξακολούθησα να αναζητώ στοιχεία τεκμηρίωσης και απαντήσεις στα αντίστοιχα ερωτήματα, με νέα μελέτη. Στη λεπτομερή αυτή μελέτη συνέκρινα τα κτίρια που είχαν πρόσωπο στη βόρεια πλευρά του ΟΤ 2227, επί της Iskele Cad, αφενός με εκείνα που φαίνονται στο παλιό φωτογραμμετρικό διάγραμμα του 2000 που συντάχθηκε με αεροφωτογραφίες του 1997, αφετέρου με τα αντίστοιχα που φαίνονται στις φωτογραφίες από το Yandex (φωτοληψία 2012).

Τα συμπεράσματα από τη μελέτη αυτή ήταν ότι, τα νέα κτίρια που ανεγέρθηκαν στα οικόπεδα 803, 805--809, εκτός δηλαδή του ισογείου στο 804 (καφενείο "Κυψέλη") και του τριωρόφου στο 810, είχαν ανεγερθεί στην ίδια θέση της πρόσοψης και με το ίδιο ύψος με το αντίστοιχο παλιό, εκτός εκείνου στο οικόπεδο 809, το οποίο ήταν ισόγειο, όπως φαίνεται στις φωτο 1 και 2 και έγινε διώροφο.






Οι δύο φωτο του Serdar Kusku, που έχουμε πλέον στη διάθεση μας, θεωρώ ότι αποτελούν τις παλαιότερες φωτο με τις προσόψεις των κτιρίων της νότιας πλευράς του κεντρικού δρόμου (Iskele Cad), δηλαδή της βόρειας πλευράς του  ΟΤ 2227 και, επομένως, τα όποια συμπεράσματα μπορούσαν να στηριχθούν μόνον σ' αυτά τα διαθέσιμα στοιχεία.

Επισημαίνεται ότι, τρία, από τα παλιά κτίρια του ΟΤ 2227, είχαν χαρακτηρισθεί ως «πολιτιστική ιδιοκτησία που πρέπει να προστατευθεί», με την απόφαση BKTVKK/16.6.146/4734/11.9.1990 της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Φυσικής Προστασίας της Προύσας/ Γραφείο Προέδρου [BURSA KÜLTÜR ve TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KURULU BÜRO MÜDÜRLÜĞÜ (Istanbul)], και συγκεκριμένα, τα παλαιά κτίρια στα οικόπεδα 804 (καφενείο "Κυψέλη"), 805 (καφενείο Τατάβλαλη/"Αδελφάτο") και 810 (με αντίστοιχους αριθμούς κτιρίων 54, 117 και 77 στην απόφαση). Όπως διαπιστώνεται από τη σημερινή εικόνα των κτιρίων στη βόρεια πλευρά του ΟΤ 2227 (επί της Iskele Cad), μόνο 1) το ισόγειο κτίριο στην ιδιοκτησία 804 (καφενείο "Κυψέλη") διατηρείται έως σήμερα όπως ήταν στις αρχές του 20ου αι.), και 2) το τριώροφο κτίριο στην ιδιοκτησία 810 διατηρείται, έως σήμερα, ανακαινισμένο με την ίδια περίπου πρόσοψη στην Iskele Cad και δύο όψεις στους αντίστοιχους παράπλευρους δρόμους, ενώ το παλιό διώροφο 805 (καφενείο Τατάβλαλη/"Αδελφάτο") κατεδαφίστηκε πριν δημοσιευθεί η απόφαση προστασίας του 1981, και στο αντίστοιχο οικόπεδο ανεγέρθηκε το νέο διώροφο κτίριο, που υπάρχει σήμερα.

Σύμφωνα με τον GÜLENÇ Ecem Aysu, (TİRİLYE KENT DOKUSUNUN KORUNMASINA YÖNELİK İLKE VE YAKLAŞIMLAR, 2018), σελ. 32-33, «Η παραδοσιακή υφή της Tirilye έχει αντιμετωπίσει πολλές διαδικασίες δόμησης μέχρι σήμερα. Μια περιβαλλοντικά ασυμβίβαστη κατασκευή επιταχύνθηκε μεταξύ 1960 και 1980 και οι οικοδομές από οπλισμένο σκυρόδεμα κατασκευάστηκαν ως επί το πλείστον κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αργότερα, η περιοχή ανακηρύχθηκε "Προστατευόμενη τοποθεσία" από το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων και Μνημείων Real Estate το 1980. Αφού έγινε προστατευόμενη περιοχή, το "Σχέδιο Ζώνης Zeytinbagi" εγκρίθηκε και τέθηκε σε ισχύ για την περιοχή και έτσι η κατασκευή άρχισε να ελέγχεται. Σε αυτό το σχέδιο δηλώθηκε ότι αποσκοπούσε στην απομάκρυνση της νέας κατασκευής από το παραδοσιακό σχέδιο στέγασης».

Έτσι, δικαιολογείται η έκδοση της πρώτης απόφασης για την προστασία της Tirilye το 1981 (ΦΕΚ 18225/18.11.1981 και όχι το 1980).




Η έρευνα συνεχίστηκε, και τον Φεβρουάριο 2023 εντόπισα τη φωτο 4, με την οποία επιβεβαιώνεται η θεωρία ότι, οι φωτο 1 και 2 είναι οι παλαιότερες διαθέσιμες για το ΟΤ 2227, αφού αφενός στη φωτο 4 φαίνεται ότι το τριώροφο κτίριο, που βρισκόταν στο οικόπεδο 808, είχε κατεδαφιστεί, αφετέρου από μαρτυρία του Feridun Mersin (18/10/2024) ότι «το κτίριο 808 κάηκε το 1982 και φυσικά άλλα κτίρια δίπλα του κάηκαν, μόνο αυτό ξέρω». Από την ίδια φωτο 4, προκύπτει, επίσης ότι, υπήρχε διαχωριστικός παλαιός τοίχος μεταξύ των κτιρίων στα οικόπεδα 807 και 808.

Εξετάζοντας το οικόπεδο 809, διαπιστώνουμε ότι, υπήρχε ένα ισόγειο κεραμοσκεπές κτίριο, που στέγαζε 3 ξεχωριστά καταστήματα. Δεν γνωρίζουμε, όμως, αν αυτό το ισόγειο κτίσμα αφενός υπήρχε και πριν από το 1922 ή ανεγέρθηκε μετά το 1924, αφετέρου αν ήταν αδόμητο και χρησίμευε ως αυλή κάποιου σχολείου είτε πριν είτε μετά το 1922. Δεν υπάρχουν απαντήσεις για το θέμα αυτό, πολύ περισσότερο αφού στη λεπτομερή περιγραφή στις επιστολές του Χριστόφορου Μουμτζή προς τον γιο του, για τις ζημιές που προκάλεσε η πλημμύρα της 24/5/1907 [«Τριγλιανό Χρονικό (1876-1909)»], δεν αναφέρονται ζημιές στα ισόγεια των σχολείων (σελ 47-48), ώστε να προσδιοριστεί η θέση τους.

Μελετώντας, στις φωτο 1 και 2, το κτίριο που είχε ανεγερθεί πριν το 1980 στο οικόπεδα 807, 2227/6 και 808, 2227/7 του τουρκικού Κτηματολογίου, διαπιστώνουμε ότι αυτό είχε ενιαία πρόσοψη με τον τελευταίο όροφο σε προεξοχή, σε ξύλινα φουρούσια, όπως συνηθιζόταν στα πολυώροφα κτίρια της εποχής εκείνης. Δεν γνωρίζουμε, βέβαια, αν η συνολική έκταση που καλύπτουν αυτά τα δύο οικόπεδα αποτελούσε ένα συνολικό και ενιαίο οικόπεδο την εποχή που ανεγέρθηκε το Αρρεναγωγείο, που είναι το πιθανότερο, ή χωρίστηκε στα δύο αυτά οικόπεδα μετά το 1924 από την τουρκική διοίκηση.

Εξετάζοντας το ισόγειο κτίριο στο οικόπεδο 809, μπορούμε να δεχθούμε δύο σενάρια εργασίας για την ανέγερσή του, ανεξάρτητα από το χρόνο που ανεγέρθηκε. Είτε ότι ήταν αδόμητο και χρησίμευε ως σχολική αυλή μέχρι τουλάχιστον το 1912, οπότε σταμάτησε η λειτουργία των 2 παλαιών σχολείων (Αρρεναγωγείο και Παρθεναγωγείο) και οι μαθητές μεταφέρθηκαν στο Νέο, είτε ότι ήταν δομημένο με το ισόγειο κτίριο των φωτο. Αν και στον Κώδικα πρακτικών δεν υπάρχει πρακτικό που να είναι σχετικό με αυτό το θέμα, και τα δύο αυτά σενάρια εργασίας δεν επηρεάζονται από το χρόνο ανέγερσης ή όχι του ισόγειου κτιρίου.

Στο σημείο αυτό θα ασχοληθούμε με τον προβληματισμό για τα παράθυρα αφενός του κτιρίου 810 αφετέρου εκείνου του 808, τα οποία «βλέπουν» στο οικόπεδο 809. Με δεδομένο ότι, δεν υπάρχουν στοιχεία (περιγραφές, φωτο κλπ) για τα κτίρια αυτά στις αρχές του 20ου αι. και πολύ περισσότερο στα τέλη του 19ου, όταν λειτουργούσαν τα παλιά σχολεία (Αρρεναγωγείο και Παρθεναγωγείο), μόνον υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Και με τις δύο παραπάνω υποθέσεις εργασίας, φαίνεται να δικαιολογείται το άνοιγμα παραθύρων των κτιρίων που ανεγέρθηκαν αφενός στη συνολική έκταση των οικοπέδων 807 και 808 αφετέρου στο οικόπεδο 810, και «βλέπουν» στο οικόπεδο 809. Συγκεκριμένα, είτε το οικόπεδο 809 ήταν αδόμητο είτε ήταν δομημένο με το ισόγειο κτίριο, δεν φαίνεται να υπήρχαν (πολεοδομικοί) κανόνες, με τους οποίους θα απαγορευόταν στον 19ο και τις αρχές του 20ου αι. το άνοιγμα παραθύρων στα όμορα οικόπεδα, όπως διαπιστώνεται, άλλωστε, στα παλαιά κτίρια της Tirilye που διατηρούνται και σήμερα. Πολύ περισσότερο αφού στα δύο όμορα οικόπεδα του 809 είχαν ανεγερθεί κτίρια με ύψος που αντιστοιχούσε σε τρεις ορόφους.

Συμπερασματικά, τα τριώροφα κτίρια που ανεγέρθηκαν στα οικόπεδα 808 και 810 μπορούσαν να «ανοίξουν» παράθυρα προς το οικόπεδο 809 είτε αυτό ήταν αδόμητο είτε ήταν δομημένο με το ισόγειο κτίριο, στην περίοδο μετά την ανέγερση του Αρρεναγωγείου (1839) και του Παρθεναγωγείου στις αρχές της δεκαετίας 1880, είτε πριν είτε μετά το 1922.

Το θέμα του οριστικού προσδιορισμού της θέσης του Αρρεναγωγείου παρέμενε συνεχώς ανεπίλυτο, και αναζητούσα περισσότερα στοιχεία τεκμηρίωσης. Στην περίοδο 2023-2024, ασχολήθηκα με το αρχείο των χειρογράφων του λαογράφου Σταύρου Μαργαρίτη, που μου είχε δώσει ο Στάθης Δημητρακός για να τα ταξινομήσω (το 2025 ασχοληθήκαμε και πάλι με τα άλλα δύο μέλη της ομάδας). Διαβάζοντας μερικά κείμενά του και ειδικά εκείνα για την έκδοση χαρτονομισμάτων (γρόσια) στην Τρίγλια, διαπίστωσα ότι υπήρχε ένα σημαντικό λάθος στα συγκεκριμένα κείμενα.

Ειδικότερα, ο Σταύρος Μαργαρίτης περιγράφει στα κείμενά του, με τίτλο «Η έκδοση χρημάτων στην παλιά Τρίγλια Μ. Ασίας» ή παραπλήσιους, τη σειρά των κτιρίων στο συγκεκριμένο τμήμα της βόρειας πλευράς του ΟΤ 2227, επί της Iskeke Caddesi, ως εξής:

«Παραπλεύρως της Κυψέλης, όπως γράφω πιο πάνω, ήτο αυτό το παλαιό σχολικό κτίριο, το ισόγειό του είχε μια έκταση σε μήκος και σε πλάτος όσο είναι  του κινηματογράφου Τιτάνια της Θεσσαλονίκης, αν έχετε υπόψιν σας. Το σχολείο πλέον δεν λειτουργούσε διότι οι μαθηταί μετεφέρθησαν  στο καινούργιο σχολείο που είχε κτιστεί με πρωτοβουλία του Αείμνηστου εθνομάρτυρα μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσόστομου. Αυτό πάλι το παλιό σχολείο το χρησιμοποιούσαν για θεατρικές παραστάσεις και με ηθοποιούς πάλι πατριώτες μας Τριγλιανούς μάλιστα όταν ήλθαν τότε οι έλληνες στρατιώτες το 1920 είχε και πολλούς από δαύτους που κατείχαν  την τέχνη του Καραγκιοζοπαίχτη και δείναν και παραστάσεις Καραγκιόζη».

Το σημαντικό λάθος του Στ. Μαργαρίτη ήταν η θέση του «παλαιού σχολικού κτιρίου», που την προσδιόριζε δίπλα από το Ισόγειο κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν το καφενείο «Κυψέλη», ενώ στην πραγματικότητα δίπλα από την Κυψέλη βρισκόταν, πριν από το 1906, το διώροφο κτίριο του Αναστάση Τατάβλαλη, με το καφενείο στο ισόγειο και την κατοικία του στον όροφο, που αγοράστηκε το 1906 από την Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα, με δάνειο από τη Δημογεροντία, και ονομάστηκε «Αδελφάτο», όπως καταγράφεται με αντίστοιχες αποφάσεις της Εφοροδημογεροντίας στον Κώδικα Πρακτικών. Στη συνέχεια βρισκόταν το διώροφο κτίριο στο οικόπεδο 806 που ήταν και αυτό μικρών διαστάσεων και το επόμενο ήταν το επιβλητικό τριώροφο κτίριο στη συνολική έκταση των οικοπέδων 807 και 808 που φαίνεται στις φωτο 1 και 2.

Τα κείμενα αυτά του Στ. Μαργαρίτη δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο «Τριγλιανά Λαογραφικά», 2002, με επιμέλεια του Στάθη Δημητρακού, στο forum http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=478.0 και το χειρόγραφο περιλαμβάνεται στο Dossier 11.2 του αρχείου χειρογράφων του Στ. Μαργαρίτη. Ακόμη, η περιγραφή του μεγέθους του εμβαδού της ισόγειας αίθουσας του σχολείου δεν μπορεί να αντιστοιχεί σ' εκείνη του κτιρίου του μικρού οικοπέδου 805 του Αναστάση Τατάβλαλη, και φυσικά ούτε σ' εκείνη του οικοπέδου 806, αλλά, μάλλον, σ' εκείνη του τριώροφου κτιρίου που φαίνεται στη συνολική έκταση των οικοπέδων 807, 2227/6 και 808, 2227/7 στις φωτο 1 και 2. Το λάθος αυτό δεν επισημάνθηκε αφενός στην έκδοση του βιβλίου «Τριγλιανά Λαογραφικά», 2002, αφετέρου στο αντίστοιχο άρθρο στο forum.

Εκτός. όμως, από το λάθος αυτό, παρατηρούμε ότι, ο Στ. Μαργαρίτης αναφέρεται στην περιγραφή του στο «παλαιό σχολικό κτίριο» και όχι, συγκεκριμένα, είτε στο Αρρεναγωγείο είτε στο Παρθεναγωγείο, επιτρέποντας έτσι να εννοηθεί ότι ήταν είτε το ένα, είτε το άλλο, είτε και τα δύο μαζί.

Εξετάζοντας τα στοιχεία του Στ. Μαργαρίτη, ως προς τον κινηματογράφο ΤΙΤΑΝΙΑ (είχε δύο η Θεσσαλονίκη με το ίδιο όνομα), υποθέτω ότι εννοούσε αυτόν επί της οδού Τσιμισκή 48, που λειτούργησε στην περίοδο 1936-1972 (ο άλλος αργότερα και έπαιζε άσεμνες ταινίες). Δεν γνωρίζω, επίσης, τις διαστάσεις του κινηματογράφου, αλλά, σε κάθε περίπτωση, φαίνονται αρκετά μεγαλύτερες των οικοπέδων 807 και 808, ακόμη και της συνολικής έκτασης των δύο οικοπέδων, όταν τις συγκρίνω με τις αντίστοιχες αφενός του Εθνικού Κτηματολογίου, αφετέρου του τουρκικού. Επομένως, θεωρείται αναξιόπιστη αυτή η εκτίμηση.

Η χρήση και λειτουργία του ισογείου του Αρρεναγωγείου ως θεατρικής αίθουσας, αναφέρεται και στα αποσπάσματα της «Αυτοβιογραφίας» του Αλεξ. Μουμτζή [«Τριγλιανό Χρονικό (1876-1909)»].

Η ύπαρξη και η σωστή θέση των δύο όμορων καφενείων στα οικόπεδα 804 και 805, επιβεβαιώνεται και από την περιγραφή του Χριστόφορου Μουμτζή των ζημιών που προκάλεσε η πλημμύρα της 24/5/1907 («Τριγλιανό Χρονικό, 1876-1909», Ανδρέας Χελιώτης, 2018). Συγκεκριμένα, γράφει τα εξής (σελ 48):

«Παραπλεύρως και ολίγον κάτω κείμενα δύο καφενεία του Νεράντζη και Μαθιάς απέναντι δε αυτών και πέραν του χειμάρρου τα καφενεία η «Κυψέλη» και το παραπλεύρως της Αδελφότητος, αρώτητα εισερχόμενα τα ύδατα εκ των δύο θυρών αυτών εσκούπησαν ότι ηύρον, οι δε εν αυτοίς θαμώνες δυσκόλως κατόρθωσαν ν' απομακρυνθούν του κινδύνου ...».

Στις ίδιες επιστολές περιγράφονται και άλλα καταστήματα, που υπέστησαν ζημιές, όπως 1) στη σελ. 47 «Αντικρύ του Παρθεναγωγείου όπου κείται του Κουζή μπακάλικο υπέσθη τούτο βλάβην μετρίαν...», και 2) στην επόμενη παρ. «Αντικρύ τούτου κατά μήκος των Σχολείων, ένθα σταθμεύουν αι άμαξαι (άνευ ίππων), τέσσαρες τον αριθ. όσαι κατ' εκείνην την στιγμήν ευρέθησαν, αρώτητα τας παρέσυρεν...».

Από τη δεύτερη περιγραφή στη σελ 47, προκύπτει ότι, δίπλα στα Σχολεία στάθμευαν οι άμαξες. Η μόνη περιοχή, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν οι άμαξες για στάθμευση και να βρίσκεται δίπλα στο ντερέ, είναι ο ελεύθερος χώρος δυτικά του οικοπέδου 810. Επομένως, τα δύο σχολεία πρέπει να βρισκόντουσαν το ένα στο οικόπεδο 810 και το άλλο στη συνολική έκταση των οικοπέδων 808-807.

Τον Ιούλιο 2024 άνοιξα και πάλι νέα συζήτηση στην ομάδα Tirilye Postasi για το θέμα των παλαιών σχολείων, με βάση τις φωτο 1 και 2 του Sedar Kusku (1980) και τη φωτο 4 που εντόπισα (Bursa KVKBK) χωρίς ημερομηνία λήψης. Οι πληροφορίες που μου έδωσαν αφορούν, κυρίως, τα ονόματα και τα επαγγέλματα αυτών που λειτουργούσαν τα καταστήματα στην περίοδο μετά το 1924 και ειδικότερα μετά το 1980. Η μόνη αξιόλογη πληροφορία, μετά από επίμονες ερωτήσεις μου στον Feridun Mersin ήταν ότι το 1982 κάηκαν και τα 2 κτίρια και ανεγέρθηκαν νέα μετά.

Οι Χριστιανοί Τριγλιανοί που επέζησαν και επέστρεψαν στο χωριό τους, από την εξορία τους στην Προύσα (Ιούλιος 1915 - Οκτώβριος 1918), προσπάθησαν να επαναφέρουν σταδιακά τη ζωή και τα πενιχρά οικονομικά τους στην προηγούμενη κατάσταση. Αλλά, τα προβλήματα ήταν πολλά και η εξωτερική βοήθεια περιορισμένη.

Στις συνεδριάσεις της Εφοροδημογεροντίας της 17.11.1919 και 24.11.1919 (Κώδικας, σελ. 307) συζητήθηκαν διάφορα θέματα και "δια μακρόν η πρότασις μετασκευής εις καταστήματα του κτιρίου του παλ. Αρρεναγωγείου. Υπαρχούσης προσφοράς ίνα δι' εξόδων των ενοικιαστών μετασκευασθή εις κατάστημα ο προς Β της Σχολής χώρος εγκρίνεται συμφώνως προς τους όρους τους εν τω οικείω συμβολαίω αναφερομένους".

Λίγες ημέρες αργότερα, στη συνεδρίαση της Εφοροδημογεροντίας της 8.12.1919 (Κώδικας, σελ. 310) συζητήθηκαν θέματα αξιοποίησης της κτηματικής περιουσίας της Κοινότητος και, συγκεκριμένα, αποφασίστηκε ομοφώνως να πουληθούν όλα τα κτήματα που βρίσκονται μακριά και εκείνα που έχουν μικρή αξία, καθώς και η οικία του Ιωάννου Μπαρμπόγλου (Κωφού), προκειμένου από το προϊόν της πώλησης να κατασκευαστούν καταστήματα στο παλιό Αρρεναγωγείο, ώστε να έχει η Κοινότητα μεγαλύτερη ωφέλεια.

Στη Γενική Συνέλευση της 16.10.1920 (Κώδικας, σελ. 342) αποφασίστηκε η αλλαγή της χρήσης του παλαιού Αρρεναγωγείου "εις Χάνιον ή ότι άλλο προσοδοφόρον κτήμα, κατά την κρίσιν και αντίληψιν των τα κοινά διεπόντων και των λοιπών πολιτών".

Τελικά, φαίνεται ότι δεν πραγματοποιήθηκε καμία από τις παραπάνω προτάσεις, αφού αφενός δεν υπάρχει αντίστοιχο πρακτικό, αφετέρου στις μαρτυρίες των πληροφορητών του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών (Προφορική Παράδοση) και στο κεφάλαιο «Σχολεία» της Τρίγλιας αναφέρεται ότι: "Πριν να κτιστεί το καινούργιο μεγάλο σχολείο ήταν χωριστά το Αρρεναγωγείο και το Παρθεναγωγείο, δυό σχολεία, και χωριστά επίσης το Νηπιαγωγείο στο μαχαλά του Άϊ Δημήτρη. Όταν μεταφέρθηκαν όλα στο νέο κτίριο, το παλιό Παρθεναγωγείο το χρησιμοποιούσαν για να δίνουν καμιά φορά παραστάσεις, κάτω στην αίθουσα, κι απάνω είχε γραφεία η Εφορεία. Τ' άλλα έμειναν έτσι".

Πρόσφατα και συγκεκριμένα τις τελευταίες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας του Απριλίου 2026, ασχολήθηκα με τη σύνταξη κειμένου για την ανέγερση του Νέου Σχολείου, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην αντίστοιχη έκθεση που θα εγκαινιασθεί την 23/4/2026 στο ονομαζόμενο πλέον Μουσείο/ Tas Mektep της Tirilye. Ξαναδιαβάζοντας τα σχετικά πρακτικά παρατήρησα ότι, στο πρακτικό της Γενικής Συνεδρίασης της 16.3.1908 (ΓΑΚ, Κώδικας Πρακτικών, σελ 47), στην οποία προήδρευσε ο Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Δράμας τότε, και επικύρωσε με την υπογραφή του, αναγράφεται ότι "... όσον αφορά εις την ανοικοδόμησιν μιας Κεντρικής Εκκλησίας εις ή θέσει το πάλαι ποτέ ήτο ιδρυμένη Εκκλησία του Σωτήρος Χριστού και όπου σήμερον είναι ωκοδομημένα τα σχολεία της Κοινότητος, αφ' ού εν τω μεταξύ τούτω ο μεν Ναός της Παναγίας Μητροπόλεως, αποχωριζομένου του Ιερού και μεταβαλλομένου εις Προσκυνητάριον μετατραπή εις Παρθεναγωγείον της Παναγίας, ο δε Ναός του Αγίου Ιωάννου αποχωριζομένου ωσαύτως του Ιερού και μεταβαλλομένου εις Προσκυνητάριον μετατραπή εις Αρρεναγωγείον του Αγίου Ιωάννου...." (η υπογράμμιση δική μου).

Από το σημαντικό αυτό στοιχείο επιβεβαιώνεται ότι «τα σχολεία», δηλαδή το Αρρεναγωγείο και το Παρθεναγωγείο ήταν κτισμένα σε μια έκταση, που πολύ παλαιότερα βρισκόταν η εκκλησία του Σωτήρος Χριστού, αν και δεν υπάρχει καμία αναφορά για την εκκλησία αυτή.

Ανακεφαλαιώνοντας τα συμπεράσματα αυτής της μελέτης, και έχοντας υπόψη ότι 1) μετά το ισόγειο κτίσμα στο οικόπεδο 804 (καφενείο "Κυψέλη") βρισκόταν προς δυσμάς το διώροφο κτίριο στο οικόπεδο 805 (του Αναστάση Τατάβλαλη, που αγοράστηκε από τη Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα και ονομάστηκε "Αδελφάτο"), στη συνέχεια (προς δυσμάς) το παλιό διώροφο που αντικαταστάθηκε με νέο διώροφο στο οικόπεδο 806, και στη συνέχεια (προς δυσμάς) το τριώροφο στα οικόπεδα 807 και 808, που αντικαταστάθηκε με νέο τριώροφο, 2) «τα σχολεία», δηλαδή το Αρρεναγωγείο και το Παρθεναγωγείο ήταν κτισμένα σε μια έκταση, που πολύ παλαιότερα βρισκόταν η εκκλησία του Σωτήρος Χριστού, και 3) πρώτα ανεγέρθηκε το Αρρεναγωγείο (1839) και στις αρχές της δεκαετίας 1880 το Παρθεναγωγείο.

Με βάση τα μέχρι σήμερα δεδομένα (Απρίλιος 2026), και κυρίως ότι η συνολική έκταση των παλαιών σχολείων ανήκε στην Κοινότητα (ως χώρος της εκκλησίας του Χριστού Σωτήρος πολύ παλαιότερα) τον 19ο αιώνα (μέχρι και το 1922), καταλήγουμε σε ένα πιο τεκμηριωμένο σενάριο για τη θέση των παλαιών σχολείων Αρρεναγωγείου και Παρθεναγωγείου της Τρίγλιας:

1. Το παλαιό Αρρεναγωγείο είχε ανεγερθεί στην έκταση που καλύπτουν σήμερα τα οικόπεδα 807 και 808 του ΟΤ 2227 του τουρκικού Κτηματολογίου,

2. τα καταστήματα που φαίνονται στις φωτο 1 και 2, αποτελούν έργο της μετά το 1924 τουρκικής διοίκησης, η οποία διαχώρισε τη μεγάλη ισόγεια αίθουσα του Αρρεναγωγείου σε επί μέρους καταστήματα,

3. Το παλαιό Παρθεναγωγείο είχε ανεγερθεί στο οικόπεδο 810 του ΟΤ 2227 του τουρκικού Κτηματολογίου, και

4. Tο οικόπεδο 809, μικρών σχετικά διαστάσεων, που βρίσκεται μεταξύ των δύο παραπάνω σχολείων, ανήκε στην Κοινότητα τον 19ο αιώνα (μέχρι και το 1922) και είτε ήταν αδόμητο και το χρησιμοποιούσαν ως αυλή των σχολείων, είτε ήταν δομημένο με το ισόγειο κτίσμα που φαίνεται στις φωτο 1 και 2, και στο επόμενο απόσπασμα του τουρκικού κτηματολογικού διαγράμματος 2015 της Tirilye.

             
           ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Α' ΕΠΣΑΝΑ (28η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ) 
          
                  ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ ΑΓ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ

            ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΑΤΩ ΑΧΑΡΝΩΝ - ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ
                   
                  ΣΑΒΒΑΤΟ 18/4/26 ΩΡΑ 5 Μ.Μ.

Έχω στην κατοχή μου ένα παραχωρητήριο και το επώνυμο είναι γραμμένο Μούμογλου.

                 

                          4/4/2026 ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ - ΑΡΗΣ ΒΟΥΛΑΣ 3-4

Ο Παναγιώτης Βαμβακάς είναι μεταπτυχιακός φοιτητής στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ και επικεφαλής της φοιτητικής ομάδας PeakSat.
Εντάχθηκε στην ομάδα το 2023, κατά το τελευταίο έτος των προπτυχιακών του σπουδών. Στην ομάδα συμμετέχουν φοιτητές από τη Σχολή Θετικών Επιστημών και την Πολυτεχνική Σχολή.
Ο PeakSat είναι ένας νανοδορυφόρος διαστάσεων 30 × 10 × 10 cm.

Η ομάδα έχει αναλάβει τον σχεδιασμό, τη συναρμολόγηση και την πιστοποίησή του.
Ο δορυφόρος θα επικοινωνεί μέσω λέιζερ με έναν επίγειο οπτικό σταθμό στον Χολομώντα, ο οποίος αναπτύσσεται από το Εργαστήριο Αστρονομίας του ΑΠΘ, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Κλεομένη Τσιγάνη.
Βασικός στόχος του έργου είναι η δοκιμή των δυνατοτήτων του σταθμού. Στη συνέχεια, θα δοκιμαστούν σε τροχιά τα υποσυστήματα της ομάδας, τόσο σε επίπεδο λογισμικού όσο και υλικού.

Συγκεκριμένα, αυτά περιλαμβάνουν:

• τον ενσωματωμένο υπολογιστή (On-Board Computer), σχεδιασμένο από την ομάδα
• την πλακέτα επικοινωνιών COMMS, βασισμένη στην πλατφόρμα SatNOGS της Libre Space Foundation

ΑΠΘ: Ο νανοδορυφόρος PeakSat εκτοξεύτηκε  από την Καλιφόρνια στο διάστημα στις 30/03/2026
Στο επίκεντρο οι επικοινωνίες με λέιζερ

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έφτασε στο διάστημα, με την ομάδα SpaceDot του Εργαστηρίου Ηλεκτρονικής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ.


Ο επιστημονικός υπεύθυνος του έργου, Καθηγητής Αλκιβιάδης Χατζόπουλος σημειώνει πως πρόκειται για ένα τεράστιο βήμα για το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. «Η ομάδα κάνει εντυπωσιακή δουλειά δεδομένου ότι κατά πλειοψηφία αποτελείται από προπτυχιακούς φοιτητές. Τα παιδιά προτού ολοκληρώσουν τις προπτυχιακές τους σπουδές έχουν αποκτήσει μία πολύ σημαντική εμπειρία που εκτιμώ ότι θα φανεί και στο μέλλον» αναφέρει.
H SpaceDot «τρέχει» δύο projects, το PeakSat χρηματοδοτούμενo από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, με την υποστήριξη και τον έλεγχο από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ΕSΑ), και το AcubeSAT που χρηματοδοτείται από χορηγούς και φυσικά και από το ΑΠΘ με μεγάλη υποστήριξη από την ESA όσον αφορά την τεχνογνωσία, τις δοκιμές αλλά και την εκτόξευση.



«Το διάστημα είναι το μέλλον»

Ο PeakSat
Το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ κατασκεύασε τον PeakSat, για τον οποίο έχει ήδη δοθεί άδεια άσκησης διαστημικής δραστηριότητας από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. «Ο PeakSat στοχεύει στην υλοποίηση οπτικής (λέιζερ) επικοινωνίας, με νανοδορυφόρο. Είναι ένας στόχος που ενδιαφέρει και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος διότι δεν υπάρχουν πολλοί νανοδορυφόροι (τέτοιου μεγέθους) που να κάνουν επικοινωνία με λέιζερ. Η κατασκευή του PeakSat ξεκίνησε το 2023 και παραδόθηκε στα τέλη του '25.

Ο Παναγιώτης Βαμβακάς, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Τμήμα Φυσικής ΑΠΘ και επικεφαλής της φοιτητικής ομάδας του PeakSat, εντάχθηκε στην ομάδα το 2023, κατά το τελευταίο έτος των προπτυχιακών του σπουδών. Στην ομάδα συμμετέχουν φοιτητές των Σχολής Θετικών Επιστημών και της Πολυτεχνικής. «Ο PeakSat είναι ένας νανοδορυφόρος 30χ10x10 cm.

Αναλάβαμε να σχεδιάσουμε, να συναρμολογήσουμε και να πιστοποιήσουμε τον PeakSat ο οποίος θα κάνει οπτικές επικοινωνίες, μέσω λέιζερ με τον επίγειο οπτικό σταθμό του Χολομώντα, ο οποίος αναπτύσσεται από το Εργαστήριο Αστρονομίας του ΑΠΘ με υπεύθυνο τον καθ. Κλεομένη Τσιγάνη που συμμετέχει στο έργο.

Βασική αποστολή είναι να δοκιμάσουμε τις δυνατότητες αυτού του σταθμού. Εν συνεχεία θα δοκιμάσουμε σε τροχιά, τα δικά μας υποσυστήματα (software και hardware), το On-Board Computer σχεδιασμένο εξ' ολοκλήρου από την ομάδα, και τη πλακέτα επικοινωνιών COMMS βασισμένη στην πλακέτα SatNOGS της Libre Space Foundation» περιγράφει ο κ. Βαμβακάς.

Ο PeakSat εκτοξεύτηκε από το Space Launch Complex 4E (SLC-4E) στο Vandenberg Space Force Base στη Καλιφόρνια της Αμερικής, με το Falcon 9. «Ο πύραυλος άφησε τον PeakSat σε μία ηλιοσύγχρονη τροχιά, σε υψόμετρο 510 χλμ. με ταχύτητα 7000m/s. Ο νανοδορυφόρος θα βρίσκεται σε τροχιά για πέντε με οκτώ χρόνια και εμείς θα επικοινωνούμε μαζί του όταν θα περνά από τον σταθμό του Χολομώντα. Στόχος μας είναι να δούμε πώς λειτουργεί ο σταθμός και τις επιδόσεις του κάτω από διαφορετικά καιρικά φαινόμενα και διαφορετικά περάσματα (elevation angle). Φυσικά θα δοκιμάσουμε και τα δικά μας υποσυστήματα αποκτώντας έτσι το λεγόμενο flight heritage, την πιστοποίηση ότι τα συστήματά μας έχουν δουλέψει στο διάστημα» καταλήγει ο κ. Βαμβακάς.


Η αποστολή PeakSat, υλοποιήθηκε από τους παρακάτω φοιτητές (με αλφαβητική σειρά):
• Βαμβακάς Παναγιώτης, Τμήμα Φυσικής ΑΠΘ, Project Manager
• Ζάρκα Ηλία, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Software Engineer
• Κίκας Γεώργιος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, System Engineer
• Κόμης Ιωάννης-Νικόλαος, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ, Structural Engineer
• Κουτσού Χριστίνα, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, OBC Engineer
• Κώστας Ανδρόνικος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, TTC Engineer
• Μακρής Δημήτριος, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ, Thermal Engineer
• Μαυρόπουλος Άγγελος, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ, Structural Engineer
• Μουστάκας Βασίλειος-Παναγιώτης, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, System Engineer
• Μπάλσης Θεόδωρος, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ, Structural Engineer
• Μπόσκου Παναγιώτα, Τμήμα Φυσικής ΑΠΘ, Mission Engineer
• Παυλάκης Γρηγόριος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Software Engineer
• Πλιάκης Γεώργιος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Project Manager
• Πουλτουρτζίδης Ευθύμιος, Τμήμα Φυσικής ΑΠΘ, Mission Engineer
• Σαββίδης Γεώργιος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Project Manager
• Σουρλαντζής Δημήτριος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Software Engineer
• Στρίμπας Νικόλαος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Software Engineer
• Τατσόγλου Ιωάννης, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Software Engineer
• Τσούπος Κωνσταντίνος, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ, Software Engineer
• Χρηστίδου Ελένη, Τμήμα Φυσικής ΑΠΘ, Mission Analyst[/size]

                   
                   
                        ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Α'ΕΠΣΑΝΑ


              ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ(1931) - ΑΡΗΣ ΒΟΥΛΑΣ (1952)

                  ΣΑΒΒΑΤΟ 4/4/2026,ΩΡΑ 5 Μ.Μ.

                  ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ ΡΑΦΗΝΑΣ

                 
               29/3/26: ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ- ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ: 2-1

Ο Α.Ο. Τριγλίας Ραφήνας τιμώντας την Εθνική Παλιγγενεσία και τον αγώνα των ηρώων του 1821, θα συμμετάσχει όπως κάνει κάθε χρόνο, στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, στην πόλη της Ραφήνας.

                        
Καλούνται ΟΛΟΙ οι αθλητές των τμημάτων Κ7 και Κ9, καθώς και όσα παιδιά της Κ13 επιθυμούν να παρελάσουν με τον σύλλογο μας, να βρίσκονται την Τετάρτη 25/03/2026 και ώρα 11.30, στον χώρο στάθμευσης του LIDL, φορώντας τα προπονητικά τους ρούχα.

               
                    ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Α'ΕΠΣΑΝΑ

               ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ-Α.Ο ΚΕΡΑΤΕΑΣ

                ΚΥΡΙΑΚΗ29/3/26ΩΡΑ 4.15 Μ.Μ.

                 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ ΡΑΦΗΝΑΣ

                 21/3/2026 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΒΑΡΗΣ-ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ 3-1