"ΑΛΙ ΣΟΥ, ΜΑΛΙ ΣΟΥ"

[Στάθης Δημητρακός]

ΑΛΙ  ΣΟΥ,  ΜΑΛΙ   ΣΟΥ

Από το βιβλίο «Βρύλλειον Τρίγλεια» του Τρύφωνος Ε.Ευαγγελίδου, Αθήναι 1934, σελ. 113-114.
[...]οι παίδες κολυμβώντες...Η κολύμβησις διαρκεί επί πολλάς ώρας. Οσάκις εισρεύσει θαλάσσιον ύδωρ εις τα ώτα αυτών και ενοχλεί, εξερχόμενοι λαμβάνουσιν μικρούς κόλχικας επιμήκεις και θέτοντες αυτούς εις τον ακουστικόν πόρον επιβοώσι συγχρόνως τα εξής μαγικά λόγια ως τα αβρακατάβρα(2) και Αβράξας(1) των οπαδών των αρχαίων Γνωστικών:    

Άλι σου, μάλι σου
πέτρα στο κεφάλι σου
παλούκα στον κώλον σου
ήρτασι διαβόλοι να πάρουν το χωριό μας
σύρε συ, συρε' εγώ, συρ' απάνου στο βουνό,
ευρέ μου λαγού μαλλί
να το κάνω φυλακτό
φυλακτό δαιμονιστό
και της σκύλας το σκατό.

και έπειτα απορρίπτοντες το μεν ένα  εις την  θάλασσαν, ως οι Γνωστικοί εις τον ποταμόν,  προς  την  Κωνσταντινούπολιν ατενίζοντες προσθέτουσι:

πήγαινε συ, στην Πόλιν να μας φέρης σιμίτια.

το δ' άλλον προς την ξηράν :

και συ να μας φέρεις 'πωρικά!



Σχόλια:
Όπως μου περιέγραφε ο πατέρας μου Χρήστος Δημητρακός, τα παιδιά στην Τρίγλια κολυμπούσαν καθημερινά το καλοκαίρι και πολλές ώρες την ημέρα, τα σπίτια τους ήταν δίπλα στη θάλασσα.
Το κολύμπι άρχιζε για τα παιδιά κάθε χρονιά της Αναλήψεως. Οι μεγαλύτεροι έκαναν μπάνιο κάπως αργότερα έλεγαν την παροιμιώδη έκφραση « αν δεν δεις καρπουζόφλουδο καταγής στη θάλασσα μην πέφτεις», τότε η θάλασσα ήταν ζεστή, καλοκαίριαζε.
Στην καθημερινή κολύμβηση των παιδιών με βουτιές, μακροβούτια, έμπαινε θαλασσινό νερό στ' αυτιά τους και τα ενοχλούσε. Τρόπος θεραπείας ήταν να παίρνουν ένα μικρό πλατύ βότσαλο και να το προσαρμόζουν στο έξω αυτί που είχε πάρει νερό, κρατώντας  το με το σύστοιχο χέρι και με το  άλλο χέρι μ' ένα άλλο βότσαλο χτυπούσαν το πλατύ βότσαλο, λέγοντας το τραγούδι «Άλι σου, μάλι σου...»ως εξής:

Άλι σου, μάλι σου
πέτρα στο κεφάλι σου
σίδερο τ' αυτί σου
γ..ώ την αδελφή σου...


(1) «Αβράσαξ ή Αβράξας»= μαγική λέξη των Γνωστικών (Αίρεση του 2ου μ.Χ αιώνα ) που φανερώνει τη θεία δύναμη. Την χάραζαν με άλλες συμβολικές παραστάσεις πάνω σε λίθους που χρησίμευαν για φυλαχτά και είχαν το ίδιο όνομα.
(2) «Αβρακατάβρα ή Άμπρα κατάμπρα»= Ακατανόητες λέξεις, που κατά τον Μεσαίωνα ήταν όρος ιερός, απέδιδαν σ΄αυτόν μαγικές θεραπευτικές ιδιότητες. Το   «Αμπρα  κατάμπρα» έφθασε ως τις μέρες μας  και χρησιμοποιείται σε διάφορα ταχυδακτυλουργικά κόλπα ή μαγιλίκια. Επίσης το λέμε για ακατανόητα λόγια ή τεχνάσματα.
Οι Τριγλιανοί το «άλι σου, μάλι σου» το έλεγαν (και το λένε)με την ίδια σύγχρονη σημασία περίπου του «άμπρα κατάμπρα».  

Επιμέλεια: Στάθης Χρ. Δημητρακός