Αποστολέας Θέμα: 16) Μονές της Τρίγλιας και Μοναστηριακή Επιτροπή  (Αναγνώστηκε 501 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Moderator
  • ***
  • Συγχαρητήρια
  • -Δώσατε: 10
  • -Λάβατε: 49
  • Μηνύματα: 124
  • Τόπος: Φιλοθέη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 49
  • Φύλο: Άντρας
16) Μονές της Τρίγλιας και Μοναστηριακή Επιτροπή
« στις: 22 Φεβρουάριος 2020, 09:21:21 πμ »
Στους Κώδικες της Τρίγλιας, που φυλάσσοντ αι στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, κρύβονται μικρές ή μεγάλες ιστορίες που σπάνια έρχονται στην επιφάνεια . Μια απ’ αυτές, αφορά 1) στις Μονές που είχαν ιδρυθεί στην ευρύτερη περιοχή της Τρίγλιας, από τον 8ο αιώνα, πριν από τη δημιουργί α της ως οικισμού, μερικές από τις οποίες σώζονται μέχρι σήμερα, και 2) στη Μοναστηρι ακή Επιτροπή της Τρίγλιας, που είχε την αρμοδιότη τα να διαχειρίζ εται όλα τα θέματα που αφορούσαν στις Μονές (καλλιέργε ια μοναστηρι ακών κτημάτων, διορισμός ιερέων ως ηγουμένων για τη τέλεση λειτουργι ών κλπ).

Στην Τρίγλια και στην ευρύτερη περιφέρει ά της είχαν ιδρυθεί Μονές από τον 8ο αιώνα, μερικές από τις οποίες ενσωματώθ ηκαν στον οικισμό Τρίγλιας που δημιουργή θηκε στη σημερινή θέση περί τα τέλη του 12ου μΧ αιώνος (Τρ. Ευαγγελίδ ης, Τριγλεία-Βρύλλειον) και οι υπόλοιπες είτε κοντά είτε μακριά από αυτόν. Σημειώνετ αι ότι, κατά τον π. Θεοδόσιο Μιακραγια ννανίτη, οικισμός της Τρίγλιας στη σημερινή του θέση δημιουργή θηκε από τους εργάτες που δούλευαν στα κτήματα των Μοναστηρι ών. Σύμφωνα με τον ίδιο, το πρώτο Μοναστήρι που κτίστηκε ήταν η Μονή Αγ. Ιωάννου (Πελεκητής) το 709 μΧ (Τριγλιανά Νέα, φύλλο 113/2005) και περί το 705-711 μΧ, κατά τον Τρ. Ευαγγελίδ η (Τριγλεία-Βρύλλειον), σε αρκετή απόσταση από την Τρίγλια και δυτικά απ’ αυτήν, από την οποία (Μονή) σώζονται σήμερα οι περιμετρι κοί τοίχοι του καθολικού, το οποίο έχει χαρακτηρι στεί από το 1990 ως μνημειακή κατασκευή, 2) η Μονή Χηνολάκκο υ ή του Αγίου Στεφάνου το 710 μΧ, το καθολικό της οποίας αποτελεί η  εκκλησία Ευαγγελίσ τρια, που μετατράπη κε σε τζαμί το 1661 (Fatih Cami) και σώζεται μέχρι σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση, επειδή συντηρείτ αι καθημεριν ά ως τζαμί, και έχει χαρακτηρι στεί από το 1990 ως μνημειακή κατασκευή, 3) εβδομήντα χρόνια αργότερα (780 μΧ) κτίστηκε η Μονή Τριγλείας ή των Πάντων Βασιλίσση ς, το καθολικό της οποίας αποτελεί η εκκλησία της Παντοβασί λισσας, που σώζεται μέχρι σήμερα, αλλά με μεγάλες ζημιές τόσο στα δομικά της στοιχεία όσο και στις αγιογραφί ες, και έχει χαρακτηρι στεί από το 1990 ως μνημειακή κατασκευή, 4) η Μονή Μηδικίου ή Αγίων Πατέρων, που βρίσκεται λίγο έξω από τα σημερινά όρια της Τρίγλιας, και έχει χαρακτηρι στεί από το 1990 ως μνημειακή κατασκευή, 5) η Μονή Βαθέως Ρύακος ή Σωτήρα που κτίστηκε το 810 μΧ, σε μικρή απόσταση από την προηγούμε νη, από την οποία σώζονται σήμερα μερικά ερείπια.

Υπήρχαν, βέβαια και πολλά μικρότερα Μοναστήρι α, στην ευρύτερη περιοχή, για τα οποία δεν διασώθηκα ν πληροφορί ες σχετικά με τη χρονολογί α ίδρυσής τους κλπ  Ο Τρ. Ευαγγελίδ ης αναφέρει τη Μονή Αγίας Μαρίνης και τη Μονή Αγίας Παραπολιν ής, για τις οποίες δεν είναι γνωστές οι θέσεις.

Στο βιβλίο του Απ. Τσίτερ (Τρίγλια του Κιανού Κόλπου Προποντίδ ος, σελ. 15) αναφέροντ αι, για την περιφέρει α της Τρίγλιας, εκτός των ανωτέρω, και οι Μονές: «Αγίου Ισιδώρου (Άη Σίδερος), του Θεσβίτου Ηλιού (ένα ανδρών και ένα γυναικών), στην τοποθεσία Σίσβη, κοντά στη θάλασσα όπου υπήρχε μέσα στη θάλασσα μια πελώρια πέτρα-βράχος, που την λέγαμε καραβόπετ ρα, του Προφήτου Ελισαιέ στην τοποθεσία Αλισαίος, στην ακρογιαλι ά επίσης, του Αγίου Γεωργίου Κυπαρισσι ώτου, του Αγίου Γεωργίου Παληοχωρί σιου, κοντά στην τοποθεσία Καμάρες, μια ώρα περίπου από το χωριό, του Αγίου Τρύφωνος (Άη Τρύφου) κοντά στο Γιαλί-Τσιφλίκι, περισσότε ρο από μια ώρα απόσταση, κοντά στην τοποθεσία Μελισσόπε τρες». Από αυτές, ελάχιστα ή καθόλου ερείπια υπάρχουν σήμερα.

Στις προφορικέ ς μαρτυρίες των πληροφορη τών του Κέντρου Μικρασιατ ικών Σπουδών (ΚΜΣ) περιλαμβά νονται αναλυτικέ ς περιγραφέ ς για τα Μοναστήρι α Αγ. Ιωάννη (Πελεκητής), Μηδικίου ή Πατέρων, Αγίου Στεφάνου ή Χηνολάκκο υ και Σωτήρος ή Βαθυρύακο ς, αλλά και σύντομες περιγραφέ ς Μοναστηρι ών στην ευρύτερη περιφέρει α.

Οι κτιριακές εγκαταστά σεις των δύο  Σταυροπηγ ιακών Μονών (δηλαδή ανήκαν στο Πατριαρχε ίο), που εξακολουθ ούσαν να υπάρχουν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, εκτός από την εκκλησία της Παντοβασί λισσας και της Ευαγγελίσ τριας που μετατράπη κε σε τζαμί από το 1661,  ήταν της Μονής Μηδικίου ή Αγίων Πατέρων και της Μονής Αγ. Ιωάννου (Πελεκητής). Μοναχοί δεν υπήρχαν πλέον, αλλά υπήρχε η κτηματική περιουσία τους, η διαχείρισ η των οποίων ανήκε στην αρμοδιότη τα της Μοναστηρι ακής Επιτροπής της Τρίγλιας, όπως  και το Μοναστηρι ακό επίδομα που απεδίδετο στο Πατριαρχε ίο (Κεντρική Μοναστηρι ακή Επιτροπή). Σημειώνετ αι ότι η έκταση στην οποία δημιουργή θηκε, το 1907, το νέο Νεκροταφε ίο, από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Δράμας, την περίοδο εκείνη, ανήκε στη Μονή Μηδικίου και περιήλθε στην Κοινότητα Τρίγλιας με ανταλλαγή άλλου κτήματος. Η κατάσταση των κτιριακών εγκαταστά σεων των δύο αυτών Μονών το 1919 περιγράφε ται αναλυτικά στο πρακτικό της Εφοροδημο γεροντίας της 29.10.191 9 (Κώδικας, σελ. 303). Τις ημέρες εκείνες επισκέφθη κε την Τρίγλια ο Άγιος Σελευκεία ς, σχολάρχης της Θεολογική ς Σχολής της Χάλκης, με εντολή του Πατριαρχε ίου για να δει ο ίδιος την κατάσταση των δύο Σταυροπηγ ιακών Μονών, για τις οποίες η Εφοροδημο γεροντία είχε ζητήσει να ανασταλεί η υποχρέωση αποστολής του επιδόματο ς προς το Πατριαρχε ίο. Μετά την επίσκεψή του στις Μονές, ανακοίνωσ ε το αποτέλεσμ α της μελέτης του και ειδικότερ α, σε ότι αφορά τον Αγ. Ιωάννη (της Πελεκητής) «να διατηρηθή η προς δυσμάς (την θάλασσαν) πλευρά, αρκετά καλή σχετικώς και νυν διατηρουμ ένη, το ηγουμενεί ον και ο ναός, όστις κατά την γνώμην του είναι Βυζαντινό ς (καθ’ ημάς μόνον το ιερόν ο δ’ υπόλοιπος κτισθείς μετά πυρκαϊάν) οι δε λοιποί τοίχοι να διατηρηθώ σι ως τοιούτοι περιβάλον τες τον ναόν δια την ασφάλειαν . Όσον δ’ αφορά την Μονήν των Πατέρων αύτη να μείνη προς το παρόν ως έχει μη επισκευαζ ομένη μηδ’ αυτού του ναού αυτής, ολιγωτέρα ς κατ’ αυτόν ή μικράς μάλλον αξίας, επιφυλασσ ομένης της Κοινότητο ς προς τούτο εις καλλιτέρα ς εις τον μέλλον ημέρας».

Για τα Μοναστήρι α της Τρίγλιας έχει γράψει ο λαογράφος Σταύρος Μαργαρίτη ς το ακόλουθο άρθρο: “Στην παλιά μας πατρίδα Τρίγλια υπήρχαν Μοναστήρι α, όπως ήτο το μοναστήρι των Πατέρων στις Πλατανιές, όπως ήτο το Μοναστήρι του Αϊ Γιάννη στην παραθαλάσ σια περιοχή, όπως ήτο το Μοναστήρι του Χριστού Σωτήρος στο βουνό, και εν συνεχεία το Μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνο ς. Αυτά τα Μοναστήρι α είχαν περιουσίε ς και απολάμβαν ε ο Δήμος και τα έβγαζε στο μεζάτι (δημοπρασί α). Στο Μοναστήρι των Πατέρων την έκταση σε χωράφια αυτοί που την παίρναν, επειδή είχε μπόλικα νερά, την έσπερναν γιοντζά (τριφύλλι) διότι ο κόσμος εκεί είχε στο κάθε σπίτι του ζώα οικόσιτα, κατσίκες, πρόβατα, αγελάδες, ήτο και μια ράτσα πρόβατα που τα έλεγαν καραμάνια . Σ’ αυτά τα πρόβατα οι ουρές τους ήτο πιο βαριές και από το σώμα τους και ορισμένα ζούσαν καθιστική ζωή. Έπειτα το Μοναστήρι είχε μεγάλες και πολλές καρυδιές όπου και αυτές έβγαιναν σε δημοπρασί α, σε ξεχωριστή . Έπειτα ήτο το Μοναστήρι του Αη Γιάννη εκτός από την περιουσία σε χωράφια είχε και μεγάλη περιοχή φυτεμένη από συκιές που η παραγωγή από σύκα ήτο πολύ μεγάλη και με σύκα πολύ γλυκά και μεγάλα.
Μετά υπήρχαν και τα άλλα δυο Μοναστήρι α στην περιοχή του βουνού που την λέγανε Καλιάγκου ς, του Αγίου Σπυρίδωνο ς και του Χριστού Σωτήρος. Αυτά πάλι τα δυο από περιουσία είχαν πολλά ελαιόδενδ ρα, υπήρχε και από αυτά μεγάλη ελαιοκαρπ ία. Αυτά όλα όπως γράφω και πιο πάνω τα καρπωνότα νε ο Δήμος για να συντηρήσε ι και έξοδα της Δημαρχίας .
Διότι το Τούρκικο κράτος δεν ενδιαφερό τανε για τα έξοδα κάθε Δήμου και Κοινότητα ς που κατοικούσ αν χριστιανο ί και έτσι αυτά όλα τα χρήματα πήγαιναν στο Γενικό Ταμείο του τόπου όπως το λέγανε Εφορεία, πλήρωνε Δασκάλους, παπάδες, ψαλτάδες, μπεξίδες (αγροφύλακ ες), παζβάντες, νυχτοφύλα κες κλπ
”.

Στην πρώτη περίοδο (3.10.1907 – 19.7.1908) που βρέθηκε, ως εξόριστος, στην Τρίγλια ο Χρυσόστομ ος, Μητροπολί της Δράμας την εποχή εκείνη, ασχολήθηκ ε ενεργά με τα ζητήματα του τόπου, ξεκίνησε την κατασκευή του νέου Νεκροταφε ίου και του Γυμναστηρ ίου, συνέταξε Κανονισμό για την εκ περιτροπή ς λειτουργί α των εκκλησιών της Τρίγλιας και, εκτός των άλλων, διέβλεψε την πτωτική πορεία των Μονών της περιοχής και, μετά την ολοκλήρωσ η του νέου Νεκροταφε ίου, προκάλεσε και προήδρευσ ε συνεδρίασ ης της Εφοροδημο γεροντίας , με αυτό ως αποκλειστ ικό θέμα συζήτησης και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την ανατροπή της κατάσταση ς.

Έτσι, η πρώτη δημόσια συζήτηση, που αναφέρετα ι στα θέματα των Μονών, περιγράφε ται στο πρακτικό της συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 11.1.1908 (Κώδικας Πρακτικών, σελ. 38), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί του Δράμας, από την έδρα του, και έχει καταχωρηθ εί από τον ίδιο στον Κώδικα Πρακτικών . Το θέμα συζήτησης είχε αντικείμε νο την τύχη των παρακμαζο υσών, εκείνη την περίοδο, Σταυροπηγ ιακών Μονών, και με ρηξικέλευ θη απόφαση προτάθηκε στο Πατριαρχε ίο να ανατεθεί η συντήρηση και η ύπαρξη των Μονών στην Κοινότητα Τρίγλιας. Συγκεκριμ ένα, αναφέρετα ι ότι: “…  προς βεβαίαν καταστροφ ήν φερομένων Πατριαρχι κών και Σταυροπηγ ιακών Μοναστηρί ων των ευρισκομέ νων εν τη περιφερεί α της κοινότητο ς ημών, πολλών δε απόψεων και γνωμών διαμοιρασ θεισών μεταξύ ημών, ως οι πλέον πρακτικοί και σωτήριος γνώμη και εκράτησε η εξής, να ορισθή τριμελής επιτροπή των καλλιτέρω ν του τόπου η οποία εφοδιασμέ νη με τα απαιτούμε να γράμματα και τας αναφοράς της κοινότητο ς να μεταβή εις τα Σεβαστά Πατριαρχε ία και να αναπτύξη εις την Σεβ. Εφορίαν της Θεολογική ς και τους συνοδικού ς αρχιερείς και προς την Α. Π. τον Οικουμενι κόν Πατριάρχη ν τους σοβαρούς λόγους δια τους οποίους η αξιοπρέπε ια της Εκκλησίας το συμφέρον του πατριαρχε ίου αυτή η συντήρησι ς και η ύπαρξις των Μονών απαιτούσι όπως τα Μοναστήρι α ταύτα τεθώσιν υπό την διατήρησι ν της κοινότητο ς υποχρεωμέ νης προκαταβο λικώς να μετρήσει εις τα πατριαρχε ία τας ορισμένας ετησίας δόσεις των Μονών και να διατηρή με τον τίτλον ηγουμένου διατηρουμ ένους υπό της κοινότητο ς δύο εκ των ιερέων της κοινότητο ς υποκειμέν ους εις τας περί ηγουμένων πατριαρχι κάς και συνοδικάς διατάξεις, τας λεπτομερε ίας διακανονι σμού της υποθέσεως ταύτης αποδέχετα ι η κοινότης παρά της πατρικής στοργής των πατριαρχε ίων εν συνεννοήσ εις μετά των απεσταλμέ νων της κοινότητο ς οίτινες προσηκόντ ως θα αναπτύξωσ ιν ότι αν μη τοιαύτα σοβαρά ληφθώσιν δια τας μονάς ταύτας δεν θα παρέλθωσι ν πολλά έτη … όπου σήμερον εγκρίνοντ ας δύο αρχαίας μονάς του Οικουμενι κού θρόνου, αίτινες … των προγόνων μας θα εγείροντα ι σωροί ερειπίων άξιοι δακρύων δια την αναλγησία ν ημών των απογόνων εάν μη προβώμεν εις τα αναγκαία μέτρα … Ορίσθησαν δε αντιπρόσω ποι της κοινότητο ς οι κ. Λυκούργος Ν. Τσάκωνας, Σωκράτης Κ. Καλεμκερή ς και Ιορδάνης Σ. Πετράκογλ ου“.

Το πρακτικό υπογράφετ αι από τους Λυκούργο Ν. Τσάκωνα, Ιωακείμ Παπαδόπου λο, Σωκράτη Κ. Καλεμκερή, Νικόλαο Νιστάζο, Γεώργιο Σ. Μποτό, Ιορδ. Σ. Πετράκογλ ου, Αναστάσιο Δ. Καλπάκη, Δημητρό Γιάγκενας, Ιωάννη Δ. Κοκκαλά, Ε. Κ. Καλεμκερή, Χρήστο Βαμβακά και Ν. Παπαδόπου λο και επικυρώθη κε από τον Μητροπολί τη Χρυσόστομ ο.

Στο πλαίσιο των αποφάσεων και κατευθύνσ εων της προηγούμε νης απόφασης, η Γενική Συνέλευση συνεδρίασ ε την 19.9.1908 (σελ. 60), με θέμα το διορισμό Ηγουμένων στις Μονές Αγ. Ιωάννου Πελεκητής και Πατέρων (Μηδικίου), και αποφασίστ ηκε ο διορισμός του αιδεσιμώτ ατου ιερέα Κωνσταντί νου Σταυρίδη, ως ηγουμένου της πρώτης, και του αιδεσιμώτ ατου ιερέα Χρήστου Μπουκλίτσ η ή Βουγλίτση στη δεύτερη. Στην ίδια συνεδρίασ η αποφασίστ ηκε ο διορισμός εννεαμελο ύς (Μοναστηρι ακής) Επιτροπής αποτελουμ ένης από τους Βασίλειο Τακά, Επαμεινών δα Καλεμκερή, Γρηγορίου Παπαδόπου λου, Ιορδάνη Πετράκογλ ου, Ιορδάνη Κελάδη, Σταύρου Φωτάκη, Ζαφειρίου Χ’’χρήστου, Χρυσού Κελέκη, Κωνσταντί νου Στεργίου “και καθιστά αυτήν πληρεξούσ ιον να αποφασίζη ως ήθελε φανή αυτή εύλογον και συμφέρον και εις ουδένα υποβαλλόμ ενον έλεγχον. Εις το τέλος εκάστου έτους υποχρεούτ αι η Επιτροπή αύτη να δίδη λογαριασμ όν των πεπραγμέν ων αυτής τη εκάστοτε Εφοροδημο γεροντία της Κοινότητο ς. Η διορία αυτής ορίσθη εις δύο έτη”.

Τον επόμενο χρόνο, στο πρακτικό της 25.4.1909 (σελ. 68) έχει καταγραφε ί η κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας και των Επιτρόπων των εκκλησιών για τον αναδιορισ μό των ιερέων και των μισθών τους. Αποφασίστ ηκε να παραμείνο υν στις θέσεις τους οι ιερείς και προσελήφθ η ο Αρχιμανδρ ίτης Βασίλειος ως ιερέας στο κάτω σύμπλεγμα «αντί του αποχωρήσα ντος τέως αρχιερατι κού ενταύθα επιτρόπου αιδεσίμου Οικονόμου παπά Χρήστου. Ως μισθός αυτών ετήσιος ωρίσθη υπό της συνεδριάσ εως δια μεν τους ιερείς του κάτω συμπλέγμα τος ανά 1800 γρ. εις έκαστον δια δε του άνω συμπλέγμα τος ο εξής ετήσιος μισθός δια τον οσιώτατον Χρύσανθον Γεράκην γρ2000 δια δε τον Πανοσιώτα τον Σακελλάρι ον κ. Κωνσταντί νον (σ.σ. θείος της συζύγου  του παπά Χρύσανθου Γεράκη) γρ1600. Επίσης δε υποχρεούν ται οι εν λόγω ιερείς όπως έκαστος εξ αυτών εναλλάξ μεταβαίνε ι εκάστην εβδομάδα και λειτουργε ί εις την ιεράν Μονήν των Πατέρων. Εν περιπτώσε ι δε καθ’ ην τις εκ των ρηθέντων ιερέων δεν μεταβή προς λειτουργε ίαν κατά την εβδομάδα αυτού θα αποζημιοί την Εφορείαν δι’ 25 γροσίων άτινα θα περιέρχον ται εις το Ταμείον της Μοναστηρι ακής Επιτροπής προς όφελος αυτής».

Σε συνεδρίασ η της 10.2.1910 της Εφοροδημο γεροντίας (Κώδικας, σελ. 91) συζητήθηκ ε το θέμα της καλλιέργε ιας των κτημάτων των Μονών, επειδή η αρμόδια (Μοναστηρι ακή) Επιτροπή δεν μπόρεσε να παραδώσει τους λογαριασμ ούς και να διοριστεί νέα, ενώ ο καιρός της καλλιέργε ιας επείγει. Η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε “προσωρινώς να αναθέσει την καλλιέργε ια των κτημάτων των Μονών εις τον Διογένη Φωτάκογλο υ, μέχρι του καταρτισμ ού της αρμοδίας Επιτροπής, με την δικαιδοσί αν να συμφωνή τα ημερομίσθ ια των εργατών και να εκτελή πάντα τα απαιτούμε να προς όσον ένεστι ταχυτέραν και καλυτέραν διεξαγωγή ν της ανατιθεμέ νης εις αυτόν εργασίας ταύτης και φροντίδος”.

Δύο μέρες αργότερα, καταγράφε ται το πρακτικό της συνεδρίασ ης της Εφοροδημο γεροντίας της 12.2.1910 (σελ. 92), στην οποία συζητήθηκ ε η προφορική δήλωση τεσσάρων εκ των μελών της Μοναστηρι ακής Επιτροπής ότι τα υπόλοιπα πέντε (Βασίλειος Τακάς, Χρυσός Κελέκης, Ιορδ. Πετράκογλ ου, Επαμ. Καλεμκερή ς και Γρηγ. Παπαδόπου λος) παραιτήθη καν, για λόγους που αυτοί γνωρίζουν, και δεν δέχονται να συνεχίσου ν και να συμπληρώσ ουν τη διετή θητεία τους, παρά τις πολλές εισηγήσει ς και προτροπές . Η Εφοροδημο γεροντία αποφάσισε να παρακαλέσ ει, από τα μέλη του Διοικητικ ού Συμβουλίο υ της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος, τους Δημ. Τακά, Αλέκο Τσισμετζή?, Κων. Λούτζογλο υ, και Αλέκο Μαστραντώ νη να συνεχίσου ν εργαζόμεν οι στη Μοναστηρι ακή Επιτροπή μέχρι τη συμπλήρωσ η της διετούς θητείας της. Η παράκληση της Εφοροδημο γεροντίας έγινε δεκτή και αποφασίστ ηκε να παραδοθού ν σ’ αυτήν, σε προσεχή συνεδρίασ η, οι λογαριασμ οί του διαρρεύσα ντος πρώτου έτους της Μον. Επιτροπής .

Δύο μήνες αργότερα, ο Χρυσόστομ ος, ως Μητροπολί της Σμύρνης, πλέον, προήδρευσ ε στη σημαντική συνεδρίασ η της Γενικής Συνέλευση ς και κατέγραψε στον Κώδικα Πρακτικών τα θέματα και τις αποφάσεις της (πρακτικό της 19.4.1910, σελ. 93), μεταξύ των άλλων, και για το διορισμό οικονομικ ής και διαχειρισ τικής Επιτροπής, η οποία να έχει το δικαίωμα να διαχειρίζ εται τα κοινοτικά προσοδοφό ρα κτήματα για την εξάλειψη και εξόφληση του χρέους και του δανείου για την ολοκλήρωσ η του Νέου Σχολείου. Μεταξύ των κοινοτικώ ν και προσοδοφό ρων κτημάτων περιλήφθη καν και τα μοναστηρι ακά κτήματα, αφαιρουμέ νων των δαπανών της καλλιέργε ιας.

Στο επόμενο πρακτικό της Γεν. Συνέλευση ς της ίδιας μέρας (19.4.1910, σελ. 96), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, καταγράφε ται η απόφαση για τη λήψη του δανείου, για την ολοκλήρωσ η των εργασιών ανέγερσης του Νέου Σχολείου, και ως ασφάλεια και αντίκρισμ α για την εξυπηρέτη σή του, μέχρι τελείας εξοφλήσεω ς αυτού, περιλαμβά νονται, εκτός των άλλων, και τα «πλεονάσματα εκ της διαχειρίσ εως της επιτροπής των Μοναστηρι ακών κτημάτων».

Λίγες μέρες αργότερα (26.4.1910, σελ. 98), στην κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας με τους επιτρόπου ς των εκκλησιών, για το διορισμό ιερέων, αποφασίστ ηκε ότι οι δύο ιερείς (αιδεσιμότ ατος Σακκελάρι ος κυρ Κωνσταντί νος και οσιότατος ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης) υποχρεούν ται να μεταβαίνο υν, καιρού επιτρέπον τος, εναλλάξ και να λειτουργο ύν στο Μοναστήρι των Αγίων Πατέρων, λαμβάνοντ ες ως επιμίσθιο, για κάθε λειτουργί α, το αναλογούν από τα 200 γρ., τα οποία θα καταβάλει η Μοναστηρι ακή Επιτροπή ως ετήσιο μισθό στους ιερείς αυτούς.

Στο χωρίς ημερομηνί α πρακτικό (Κώδικας, σελ. 109) καταγράφε ται η λήξη της διετούς θητείας της Επιτροπής και προτείνετ αι να αναλάβουν τα καθήκοντα τα μέλη του ΔΣ της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος, αντί να διοριστού ν νέα. Συγκεκριμ ένα αναφέρετα ι ότι: “Επειδή από πολλού έληξεν η διετής θητεία της Μοναστηρι ακής Επιτροπής, η οποία εξεκαθάρι σε και απέστειλε ν εις την Εφοροδημο γεροντία τους λογαριασμ ούς της διετούς περιόδου της δια του κ. Δ. Τακά, ενεκρίθη ίνα παρευρεθώ σιν ούτοι ως εστε και καλώς έχοντες και απεφασίσθ η τα μέλη του προεδρείο υ της Αδελφότητ ος να παρακληθο ύν όπως αποτελέσω σι την Μοναστηρι ακήν Επιτροπήν”.

Στη συνεδρίασ η της Γενικής Συνέλευση ς της 10.1.1911 (Κώδικας, σελ. 110) διορίστηκ ε επιτροπή για τον έλεγχο των λογαριασμ ών της Εφοροδημο γεροντίας και της Μοναστηρι ακής Επιτροπής .

Την επομένη πραγματοπ οιήθηκε νέα Γενική Συνέλευση (11.1.1911, σελ. 113) και ως πρώτο θέμα αναγνώστη καν οι λογαριασμ οί της Μοναστηρι ακής Επιτροπής των ετών 1908-1909-1910, οι οποίοι θα ελεγχθούν από την επιτροπή που ορίστηκε με το πρακτικό της προηγούμε νης ΓΣ.  “Επί τούτοις η Γενική Συνέλευσι ς ανεγνώρισ ε τους κόπους και προθυμίαν των μελών της Μοναστηρι ακής Επιτροπής ευχαριστή σασα τα μέλη αυτής εγκρίνουσ α και την απόφασιν  της εντίμου Δημογερον τίας περί εκλογής Μοναστηρι ακής Επιτροπής του Διοικητικ ού Συμβουλίο υ της ενταύθα Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος αποτελουμ ένης εκ των αξιοτίμων κυρίων Γ. Τακά, Ι. Κοκκαλά, Δ. Φούντα, Κ. Στεργίου, Α. Μαστραντώ νη, Θ. Μοσχογιαν νίδου, Δ. Τακά και Κ. Χ’’Αναστάση”.

Οι λογαριασμ οί της Μοναστηρι ακής Επιτροπής, για τις δύο Σταυροπηγ ιακές Μονές,  εγκρίθηκα ν στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 1.11.1911 (Κώδικας, σελ. 130) και αφού τους υπέγραψε τους απέστειλε “εις τον Σεβ. Άγιο Προύσης επί τω τέλει όπως η Α. Σεβασμιότ ης διαβιβάση αυτούς εις την τοις Πατριαρχε ίοις εδρεύουσα ν Μοναστηρι ακήν Επιτροπήν, ήτις εζήτησεν δια του Αγίου Προύσης την σύνταξιν και αποστολήν αυτών εις τα Πατριαρχε ία“.

Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 27.4.1912 (σελ. 142), συζητήθηκ ε το θέμα του ιερέως Βασιλείου, μετά από αναφορά των ενοριτών της ενορίας του Αγίου Γεωργίου (Κάτω) και “Παρακαλείται η Μοναστηρι ακή Επιτροπή όπως τοποθετήσ η αυτόν ως ιερέα των ιερών Μονών”.

Στη Γενική Συνέλευση της 9.1.1913 (σελ. 165), σε συνέχεια της προηγουμέ νης συνεδρίασ ης, συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και το θέμα της εκλογής νέας Μοναστηρι ακής Επιτροπής και αποφασίστ ηκε να αφεθεί στο Συμβούλιο της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος.

Στη συνέχεια της αποφάσεως της Γ.Σ. της 9.1.1913, καταγράφε ται στη χωρίς ημερομηνί α κοινή συνεδρίασ η (σελ. 171) της Εφοροδημο γεροντίας και των μελών της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος η απόφαση να εκλεγούν, τα μέλη της Μοναστηρι ακής Επιτροπής, μεταξύ των μελών αμφοτέρων των συμβουλίω ν. Από τα μέλη της Εφοροδημο γεροντίας εκλέχτηκα ω οι Δημ. Τακάς και Ι. Κοκκαλάς και από τα μέλη της Αδελφότητ ος οι Δημ. Φούντας, ως διαχειρισ τής, Ιορδ.  Τακάς και Νικ. Τσάκωνας, οι οποίοι θα συνεχίσου ν  τις εργασίες της προκατόχο υ Επιτροπής .

Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 6.9.1913 (σελ. 180), η οποία επικυρώθη κε από τον Χρυσόστομ ο, Μητροπολί τη Σμύρνης, συζητήθηκ ε το θέμα έμμισθης γραμματει ακής υποστήριξ ης και αποφασίστ ηκε 1) ο διορισμός του Δημ. Κ. Τακά, ως έμμισθου γραμματέα, με ετήσιο μισθό 25 Λοθ. και 2) η ανάθεση στην Εφοροδημο γεροντία και τη Μοναστηρι ακή Επιτροπή του ορισμού των καθηκόντω ν του και η πληρωμή του εξ ημισείας.

Στη Γενική Συνέλευση της 12.1.1914 (σελ. 190), εκτός των άλλων, αναγνώστη καν οι λογαριασμ οί της Μοναστηρι ακής Επιτροπής από 1.1.1913-1.1.1914, που παρουσιάζ ουν έσοδα 32014 Γρ  και δαπάνες 31514 Γρ., δηλαδή περίσσευμ α 499 Γρ και 30 παρ. Αμφότεροι οι λογαριασμ οί παραπέμφθ ηκαν, για έλεγχο, σε τετραμελή επιτροπή που εκλέχτηκε με μυστική ψηφοφορία (Θεολόγος Φούντας, Νικόλαος Παπαδόπου λος, Μενέλαος Δ. Μελλής? Και Γεώργιος Τακάς).

Στη συνεδρίασ η της Εφορευτικ ής Επιτροπής (ιερεύς Χριστόδου λος Σταυρίδης Βουγλίτση ς, ιερομόναχ ος Χρύσανθος Γεράκης, π. Βασίλειος Ιωακειμίδ ης, Θεολόγος Φούντας και Γεώργιος Α. Τακάς) της 25.2.1914 (σελ. 196) αποσφραγί στηκαν οι κάλπες για την ανάδειξη της νέας Εφοροδημο γεροντίας και της Μοναστηρι ακής Επιτροπής . Ως μέλη της δεύτερης εξελέγησα ν οι Γεώργιος Τακάς (77), Δημ. Φούντας (65), Ιορ. Ν. Τακάς (43), Θεολόγος Φούντας (29), Ιωάννης Κοκκαλάς (42) και επιλαχόντ ες οι Κων. Λούτζογλο υ (29), Αναστάσης Μπόλκας (25), Αναστ. Βασιλειάδ ης (20), Αναστάσιο ς Ευθ. Βαρρούτης (17) και Βασίλειος Τακάς (14).

Με την από 21.2.1915 επιστολή του γραφείου Πλαγκωτάρ ης και Γκικάδης (Κωνσταντι νούπολη) προς την Εφοροδημο γεροντία, που είναι συνημμένη με αριθμούς 501-502 στον Κώδικα Πρακτικών, ανακοινώθ ηκε ότι “ο Μέγας Ευεργέτης της Τρίγλιας κ. Ιωάννης Σάπαρης, πληροφορη θείς τας δεινάς περιστάσε ις υφ’ ας ευρίσκετα ι ο εργατικός και πτωχικός οικογενει ακός κόσμος της πατρίδος μας και θέλων να ανακουφίσ η την κοινών των συγχωριαν ών μας συμφοράν, απεφάσισε ν, εν τη μεγαλοσίν η του, και μας απέστειλε Πεντακοσί ας λίρας Τουρκίας (Αρ. … 500) ίνα διανεμηθώ σι δια χειρός ημών εις τους αναξιοπαθ ούντας συμπολίτα ς μας”. Επειδή οι εκπρόσωπο ι του γραφείου δεν μπορούσαν να μεταβούν στην Τρίγλια, πρότειναν να πραγματοπ οιηθεί κοινή συνεδρίασ η της Δημογερον τίας, του Αρχιερατι κού Επιτρόπου, της Μοναστηρι ακής Επιτροπής και των κυρίων Λ. Τσάκωνα, Γ. Μποτό, Ευγένιο Καλαφάτη, Βασίλ. Γκικάδη, Νικ. Παπαδόπου λο, Χρυσό Κελέκη, Αναστ. Προύσαλη, Δημητρ. Καλεμκερή και Αναστ. Μπαρούτη, και, από κοινού, με πνεύμα αγάπης και δικαιοσύν ης, καταρτίσο υν κατάλογο διανομής των 500 λιρών, αναλόγως των αναγκών εκάστου οικογενει άρχου, και να τον στείλουν υπογεγραμ μένο στο γραφείο, για να στείλουν τα χρήματα προς διανομή. Η επιστολή τελειώνει με την οδηγία να περιληφθε ί στον κατάλογο και ο Απόστολος Σάπαρης για 10 λίρες. Η επιστολή φέρει τις υπογραφές του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης και του Θεοφάνη Γκικάδη.

Μετά την επιστροφή των Τριγλιανώ ν (τέλη του 1918), όσων επέζησαν, από την εξορία τους στην Προύσα, άρχισε να επανέρχετ αι σταδιακά η προτέρα κατάσταση στη λειτουργί α της Κοινότητο ς και η προσπάθει α για την ανάπτυξη της οικονομία ς τόσο των Τριγλιανώ ν όσο και της Κοινότητο ς.

Στη Γενική Συνέλευση της 1.8.1919 (σελ. 286) διεξήχθη μυστική ψηφοφορία, για την εκλογή νέας Μοναστηρι ακής Επιτροπής, και εκλέχτηκα ν οι Γεώργιος Αν. Τακάς (18), Αθανάσιος Μιχαλιτολ ής? και Σωτήριος Πιλάτος (16), Κωνσταντί νος Στεργίου και Αναστάσιο ς Βελισάρης (15), και επιλαχόντ ες οι Δημήτριος Σγουρής (14), Ιορδάνης Κ. Τακάς και Αθ. Βαμβακάς (13) και Ηρακλής Βαβαρουξή ς (9).

Λίγες μέρες αργότερα, στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 9.8.1919 (σελ. 287) εκλήθη η Μοναστηρι ακή Επιτροπή, για να της ανατεθούν τα καθήκοντά της, αλλά «μετά λύπης της άκουσε το εν μετά το άλλο μέλος αυτής να μην αποδέχητα ι την ανατεθείσ αν αυτής εντολήν. Επειδή δε η εργασία των Μονών επείγει η Εφοροδημο γεροντία προστατεύ ουσα τα συμφέροντ α των Μονών εξέθηκεν εις πλειοδοσί αν τα οπωρικά αυτών σύκα και καρύδια».

Δύο ημέρες αργότερα, συνεδρίασ ε πάλι η Εφοροδημο γεροντία και στο πρακτικό της 11.8.1919 (σελ. 288), εκτός των άλλων αποφάσεων, κατακύρωσ ε «τα εις δημόσιον πλειστηρι ασμόν σύκα των δύο Μονών αντί Γρ πεντακοσί ων είκοσι (αρ. 520) εις τον Δημήτριον Ορφανόν».

Τρεις ημέρες αργότερα, στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 14.8.1919 (σελ. 291), εκλήθη η Μοναστηρι ακή Επιτροπή και «εδήλωσεν ότι αναλαμβάν ει τα καθήκοντά της αποτελουμ ένη υπό των κανονικών αυτής μελών Γεωργίου Α. Τακά, Αθανασίου Μιχαλιτολ ή?, Ιορδάνου Τακά επιλαχόντ ος, Αθ. Βαμβακά, Σταύρου Τερζόγλου επίσης επιλαχόντ ων και Βασιλείου Γιαρένη διορισθέν τος υπό της Εφοροδημο γεροντίας ως αρμοδίου δια κεχαγιά της Επιτροπής». Παρατηρεί ται ότι στο διάστημα από την 1.8.1919, οπότε εξελέγησα ν τα μέλη της Επιτροπής, και την 9.8.1919, οπότε καταγράφη κε η μη αποδοχή της εκλογής μερικών μελών, η νέα Επιτροπή συγκροτήθ ηκε από έξι μέλη, με μερικά από τα εκλεγέντα, άλλα από τους επιλαχόντ ες και ένα διορισμέν ο.

Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 29.9.1919 (σελ. 300) περιγράφε ται το αίτημα της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος, για τη δημιουργί α καζίνου (κέντρου ψυχαγωγία ς) στην ιδιοκτησί α της Μονής Πατέρων, με στόχο την αύξηση των δραστηριο τήτων και των  εσόδων της προς όφελος του Σχολικού Ταμείου. Συγκεκριμ ένα, αναφέρετα ι ότι «Τη αιτήσει της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ος εν μικτή συσκέψει μετά της Μοναστηρ. Επιτροπής απεφασίσθ η όπως τα δύο Μπαξεβάνι κα της Μονής των Πατέρων δοθώσι δια Καζίνο τη Αδελφότητ ι υπό τον όρον όπως η Μοναστηρι ακή Επιτροπή δικαιούτα ι εις 30% επί των εισπράξεω ν των εισιτηρίω ν».

Όπως αναφέρθηκ ε ήδη, στο πρακτικό της 27.11.191 9 (σελ. 303) καταγράφε ται η επίσκεψη στην Τρίγλια του Αγίου Σελευκεία ς, Σχολάρχου της Θεολογική ς Σχολής της Χάλκης, προκειμέν ου να εξετάσει την κατάσταση των δύο Σταυροπηγ ιακών Μονών, επειδή η Κοινότητα είχε ζητήσει να σταματήσε ι η καταβολή του Μοναστηρι ακού επιδόματο ς, για μία εξαετία. Δεν γνωρίζουμ ε αν είχε καταβληθε ί το ετήσιο επίδομα τα προηγούμε να χρόνια και, φυσικά, πριν από τον Ιούλιο 1915, οπότε εκτοπίστη καν οι Τριγλιανο ί στην Προύσα, αλλά προκύπτει ότι το επίδομα αυτό, που προοριζότ αν για τη Θεολογική Σχολή Χάλκης, ήταν χρόνια υποχρέωση της Κοινότητο ς προς το Πατριαρχε ίο. Στο ίδιο πρακτικό καταγράφο νται και τα αποτελέσμ ατα της αυτοψίας του Σχολάρχου και η απόφασή του να συνεχιστε ί η καταβολή του επιδόματο ς, αφού ήταν απαραίτητ ο για τη λειτουργί α της Σχολής. Δεν γνωρίζουμ ε αν καταβλήθη κε έστω και ένα ετήσιο επίδομα μετά από αυτή τη συμφωνία, στο διάστημα μέχρι τον Αύγουστο 1922.

Δύο μήνες αργότερα και συγκεκριμ ένα από το πρακτικό της 17.1.1920 (σελ. 311) προκύπτει ότι έγινε ουσιαστικ ή συζήτηση και αποφασίστ ηκε να προσφερθε ί η Μονή Μηδικίου για τη στέγαση του Ορφανοτρο φείου, το οποίο σχεδιαζότ αν να κατασκευα στεί στην ευρύτερη περιοχή [περισσότερα στοιχεία στην εργασία «12 Μικρές ιστορίες της Τρίγλιας (Έκδοση Χαρτονομί σματος, Ίδρυση Τηλεγραφε ίου, Επιτροπή περιθάλψε ως και Ορφανοτρο φείου»].

Με στόχο την αναζήτηση εικόνων των Μονών Μηδικίου (Πατέρων) και Αγ. Ιωάννου (Πελεκητής), η Εφοροδημο γεροντία συζήτησε το θέμα την 23.3.1920 (Κώδικας Πρακτικών, σελ. 319) και αποφάσισε την αποστολή του προκρίτου Κων. Χ’’Αναστασίου για την αναζήτηση και περισυλλο γή εικόνων. Στο πρακτικό αυτό αναφέρετα ι ότι:
Κατά την συνεδρίαν ταύτην η Εφοροδημο γεροντία συνελθούσ α υπό την προεδρεία ν του τακτικού αυτής Αντιπροέδ ρου συνεσκέφθ η περί της περισυλλο γής των ιερών εικόνων αμφοτέρων των Μονών Πατέρων Μηδικίου και Αγ. Ιωάννου Πελεκητής και των περιοίκων ομογενών και ορθοδόξων Κοινοτήτω ν ως και των αλλοθρήσκ ων τοιούτων, ευρισκομέ νων εν αυταίς συνεπεία της μετατοπίσ εως του 1915 της ημετέρας Κοινότητο ς εις Προύσαν γενομένης λεηλασίας και διαρπαγής και αυτών ακόμη των ιερών κειμηλίων της Κοινότητο ς ημών και των Μονών εξ ων τινά επωλήθησα ν παρά των επιδρομέω ν και προσωρινώ ς εγκαταστα θέντων προσφύγων Τούρκων εις ομοδόξους Κοινότητα ς. Επί τούτω αποφασίζε ται υπό της Εφοροδημο γεροντίας όπως αποσταλεί ο εκ των μελών αυτής Κωνσταντί νος Χ’’Αναστασίου και φροντίση όπου το δυνατόν και την αποτελεσμ ατικωτέρα ν περισυλλο γήν των περισωθέν των εικόνων.
Μετά ταύτα διαλύεται η συνεδρία.
Τη 23 Μαρτίου 1920
Ο Αντιπρόεδ ρος
Θεολόγος Φούντας
Τα μέλη
Χαρίδημος Τιτάγκος
Αρ. Στέργιος
Νικ. Καλπάκης


Φαίνεται ότι οι ενέργειες του Κων/νου Χ’’Αναστασίου έφεραν αποτέλεσμ α, αφού λίγες μέρες αργότερα επέστρεψε από την Απολλωνιά δα μεταφέρον τας επτά εικόνες της Μονής Πατέρων Μηδικίου και το σχετικό πρακτικό (29.3.1920) καταχωρήθ ηκε στον Κώδικα  (σελ. 321), όπως περιγράφε ται στη συνέχεια:
Κατά την συνεδρίαν ταύτην η Εφοροδημο γεροντία συνελθούσ α υπό την προεδρεία ν του τακτικού αυτής Αντιπροέδ ρου συνεσκέφθ η περί του τρόπου της εγκαταστά σεως των υπό του κ. Κωνσταντί νου Χ’’Αναστασιάδου εξ Απολλωνιά δος μεταφερθέ ντων επτά ιερών εικόνων της Μονής των πατέρων Μηδικίου και επί τη ευκαιρία ταύτη περί της επαναφορά ς των προ της μετατοπίσ εως της Κοινότητο ς ημών χριστιανι κού εθίμου της τελέσεως εσπερινού … εν τη Ιερά Μονή των Πατέρων Μηδικίου και την πανήγυριν … ”.

Στην κοινή συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας , της Φιλεκπαιδ ευτικής Αδελφότητ ας και της Μοναστηρι ακής Επιτροπής της 2.8.1920 (σελ. 330), με αφορμή την απόπειρα δολοφονία ς του «πεφιλημένου Αρχηγού της Φυλής κ. Ελευθερίο υ Βενιζέλου», αποφασίστ ηκε «όπως ψαλλεί Δοξολογία υπέρ της ταχείας αναρρώσεω ς του Ελευθερίο υ Βενιζέλου, συνάμα δε σταλή επιστολή προς τον εν Μουδανίοι ς Φρούραρχο της Ελλ. Κατοχής, δι ης η Κοινότης να εκφράζη την αγανάκτησ ιν και κατάκρισι ν των πολιτών κατά των κακούργων δραστών της αποπείρας και συνάμα να εκδηλοί την χαράν του λαού επί τη διασώσει του λαοφιλούς κ. Ελευθερίο υ Βενιζέλου, επίσης δε να υποβληθώσ ιν αυτώ τα κατάλληλα τηλεγραφή ματα». Στη συνέχεια παρατίθεν ται τα κείμενα της επιστολής και του τηλεγραφή ματος.

Στη συνεδρίασ η της 16.10.192 0 (σελ. 342), με τη συμμετοχή του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης, και του Διόδωρου, Αρχιερέα Αγ. Καμπανίας, συζητήθηκ αν θέματα που απασχολού σαν την Κοινότητα (σχολικά, κοινοτικά, μοναστηρι ακά και λοιπά που αφορούσαν την Αδελφότητ α Κυριών, την Μουσικοφι λεκπαιδευ τική Αδελφότητ α και λοιπά σωματεία και αποφασίστ ηκε να επανέλθει ο Χρυσόστομ ος μετά τις εορτές του Πάσχα και να συνταχθεί Κοινοτικό ς Κανονισμό ς, με το οποίο θα ρυθμίζοντ αι τα των κοινοτικώ ν φορολογιώ ν και τα θέματα των εκπαιδευτ ικών, κοινοτικώ ν, μοναστηρι ακών ζητημάτων και των κοινωφελώ ν σωματείων .

Ένα χρόνο αργότερα, στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 19.10.192 1 (σελ. 380), υπό την προεδρία του Χρυσόστομ ου, Μητροπολί τη Σμύρνης, συζητήθηκ ε το θέμα της κατασκευή ς αποβάθρας στην Τρίγλια, και διαπιστώθ ηκε ότι είναι αδύνατη η συλλογή συνδρομών για την αποβάθρα, εκ 1000 ή και 500 λιρών, όπως είχε αποφασισθ εί, και εγκρίθηκε να συναφθεί δάνειο 500 λιρών, από τη Μοναστηρι ακή επιτροπή, το οποίο θα εξοφληθεί είτε εκ των χρημάτων των 1000 λιρών του μεγάλου Ευεργέτου Σάπαρη είτε εκ των εισοδημάτ ων της αποβάθρας .

Στη συνεδρίασ η της Εφοροδημο γεροντίας της 23.1.1922 (σελ. 388) συζητήθηκ ε, εκτός των άλλων, και το θέμα της σφράγισης του Ναού Ευαγγελίσ τριας της Μονής Χηνολάκου . Σημειώνετ αι ότι στην περιοχή είχε ήδη εγκαταστα θεί η Ελληνική Διοίκηση και είχε παραδοθεί σ’ αυτήν ο ναός από την 17.7.1921 με το αντίστοιχ ο πρακτικό (σελ. 365). Στο πρακτικό της 23.1.1922 καταγράφε ται ότι: “ο Πρόεδρος αυτής ανακοινώσ ατο ότι χθες περί ώραν τρίτην 22 του μηνός ο Πολιτικός Διοικητής της υποδιοική σεως Μουδανίων κ. Παχνός μετά του Οικονομικ ού Επόπτου κ. Σκαπίτσου ως και του Υπασπιστο ύ της Βάσεως κ. Ασλάνη αφικνόμεν οι ενταύθα προσεκάλε σαν αυτόν ίνα παραστή εις την σφράγισιν του ναού της Μονής των Χηνολάκων Ευαγγελισ τρίας και ότι ούτος υπήκων ανωτέρα διαταγή της Υπάτης Αρμοστεία ς παρέστη εις την σφράγισιν του Ναού όστις ήδη είναι εσφραγισμ ένος”.

Αυτό είναι το τελευταίο πρακτικό που καταγράφη κε στον Κώδικα, σχετικά με η Μοναστηρι ακή Επιτροπή.
« Τελευταία τροποποίηση: 22 Φεβρουάριος 2020, 09:27:32 πμ από Μάκης Αποστολάτος »