Η Τριγλιανή Κουζίνα όπως την περιγράφει η Σοφία Γιαρένη

Ξεκίνησε από Ευγενία Μυτιληναίου, 18 Δεκεμβρίου 2013, 02:50:37 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 Μέλη και 1 Επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Κάτω Σελίδες1

Ευγενία Μυτιληναίου

18 Δεκεμβρίου 2013, 02:50:37 ΜΜ


Η Τριγλιανή Κουζίνα όπως την περιγράφει η Σοφία Γιαρένη
Από το βιβλίο της: « Η ιστορία μου», σελ. 13 & 78

Οι γιορτές φτάσανε!

Διαβάζοντας το βιβλίο της Σοφίας Γιαρένη, είδα μια περιγραφή από τα καθημερινά φαγητά της Π. Τρίγλιας. Μου άρεσε η περιγραφή και η γλώσσα –που μου θύμισε τη γιαγιά μου- και είπα να το μοιραστώ μαζί σας, μιας και δεν έχουμε όλοι αυτά τα βιβλία...
Ας κάνουμε λοιπόν ένα γευστικό περίπατο στη Παλιά Τρίγλια και την Ραφήνα του 1950, που ακόμα οι παλιές συνήθειες καλά κρατούσαν.

«Οι γυναίκες της (Παλιάς) Τρίγλιας ήταν υπερήφανες, ευγενικές, όλο καλοσύνη, με τους έρωτες τους αγνούς και τα ήμερα ήθη. Στις γιορτές κάνανε επισκέψεις και προσφέρανε αρμεάδες, ντόπια γλυκά, που τα φτιάχνανε οι ίδιες. Ξέρανε να κάνουν και πολλά γλυκά. Έφτιαχναν ακόμα ρυζόγαλα, κυδωνόπαστα, παντεσπάνι, δίπλες, κουραμπιέδες, τσουρέκια, λαλάγκια, χαλβά νισαστένιο και καλιφάσες.
Ακόμα ήταν πολύ καλές στη κουζίνα. Μαγείρευαν χωρίς τσελεμεντέδες και ήξεραν απ' έξω όλες τις συνταγές. Μαγείρευαν με την πυροστιά. Επάνω έβαζαν το κουβέτσι και τη μπακιρένια κατσαρόλα όπου σ' αυτά έβραζε το φαγητό. Τα πιο αγαπημένα τους φαγητά ήταν τα κρέατα και τα ψάρια. Μαγείρευαν το κρέας με μελιτζάνες που το λέγανε κομματιαστό, γιαχνιστά, μπουμπάκια γεμιστά και άλλα φαγητά. Κάνανε κεφτέρια, ντολμαδάκια, κρέας καβουρμά με κρεμμυδάκι. Μ' αυτό πίνανε και κρασάκι. Είχανε και παστουρμά, τυριά, κασέρια ωραία και κεφαλοτύρια. Τους άρεσαν πολύ και τα γιαούρτια που τα φέρνανε από τα γύρω χωριά στο Τσιφτιλίκι.

...(Αργότερα στη Ραφήνα όταν είχα πια παντρευτεί..) ερχότανε κάθε τόσο και με έβλεπε η μητέρα μου που έμενε με τον αδελφό μου. Χαιρότανε που ήμουνα καλή νοικοκυρά και είχα στρώσει τη ζωή μου. Πάντα μου έλεγε να βάλω τον καφέ στη χόβολη να την περιποιηθώ. Άλλες φορές την κρατούσαμε τα μεσημέρια για φαγητό και βγάζαμε και κανένα γαράτο (αλμυρά), έκανα και μερικά κεφτέρια (κεφτέδες) κι' ότι άλλο ήξερα ότι της άρεσε. Και φυσικά, βγάζαμε ρακί, ούζο και έτσι ξεχνούσαμε τα ντέρτια μας».
Πάνω Σελίδες1