ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - "ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ"

[Στάθης Δημητρακός]

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (1931 -2020) ήταν ποιητής, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ερευνητής, λαογράφος, εκδότης και βιβλιοκριτικός. Το πραγματικό όνομα του λογοτέχνη είναι Κωνσταντίνος Δημητριάδης και καταγόταν από την Ανατολική Θράκη. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες.
Ο Χριστιανόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν γιος προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Τελείωσε το Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Φοίτησε στο τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου παρακολούθησε μαθήματα και έλαβε το πτυχίο του Τομέα Κλασικών Σπουδών.

                 


                        ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα ταχτική στα κηρύγματά του·
πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειάς μου για να τον ακολουθώ.

Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,
στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες·
κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.
Κι όμως μέσα σ' αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια Εκείνου.
Μήνες για χάρη του έτρεχα απ' το Ναό στο λιμάνι
κι από την πόλη στο Όρος των Ελαιών.

Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.
Για ένα βάζο αλαβάστρου δε φτάνουν οι οικονομίες μου.
Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.
Μ' αυτό το μύρο θ' αλείψω τα πόδια του,
μ' αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,
μ' αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.
Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,
ωστόσο για τον έρωτα είναι λίγο.
Κι αν μια μέρα ασπαστώ το χριστιανισμό, θα είναι για την αγάπη του·
κι αν μαρτυρήσω γι' Αυτόν, θα 'ναι η αγάπη του που θα μ' εμπνέει.
Γιατί, κύριε, ο έρωτας μου ανάβει την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια
κι ίσως μείνει αιώνια τ' όνομά μου σα σύμβολο
εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν «ότι ηγάπησαν πολύ».

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Από τη συλλογή «Η εποχή των ισχνών αγελάδων» (1950)

Πως έμαθα για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

Τον Ντίνο Χριστιανόπουλο τον έμαθα στην Θεσσαλονίκη το 1962-1963 που ήμουν φοιτητής στο ΑΠΘ. 'Έμενα με τον αείμνηστο φίλο μου συμπατριώτη Νίκο Δελημανώλη του Σωτήρη στον Ξενώνα της ΧΑΝΘ. Η ΧΑΝΘ εκτός από ξενώνα είχε πολλές δραστηριότητες, όπως ομάδα μπάσκετ, ομάδα ελληνορωμαϊκής πάλης, ομάδα πινκ- πονκ κ.α. Είχε εντευκτήριο όπου γίνονταν διάφορες εκδηλώσεις, ποιητικές, μουσικές κ.α. Τότε εκεί σύχναζε και Ντίνος  Χριστιανόπουλος, μεγάλος ποιητής, όπως μου είπαν. Από τότε τον έμαθα και άρχισα να διαβάζω και να αγαπώ τα ποιήματά του. Ένα από τα μεγάλα ποιήματα είναι η «Μαγδαληνή».