Κλήδονας 23 Ιουνίου 2018 Ραφήνα

[Αθηνά Λαδοπούλου]

23 Ιουνίου σήμερα, παραμονή του Άη Γιάννη του Κλήδονα ή για εμάς τους Τριγλιανούς του Άη Γιάννη του Κακανά.
Μια γιορτή, ένα έθιμο, που έφεραν μαζί τους παίρνοντας το δρόμο της προσφυγιάς οι πρόγονοί μας μετά τον ξεριζωμό από τη Μικρά Ασία και που θα προσπαθήσουμε να το αναβιώσουμε όπως εκείνα τα χρόνια. Τότε  που στην όμορφη Τρίγλια, αποσπερις σε κάθε μαχαλά, δηλαδή σε κάθε γειτονιά, άναβαν μεγάλες κακάνες - φωτιές.
Οι κακάνες έδωσαν και την ονομασία στον Αη Γιάννη τον Κακανά μια και ήταν θεαματικότατες και μάλιστα γίνονταν αντικείμενο συναγωνισμού ανάμεσα στους μαχαλάδες για το ποιος θα ανάψει τη μεγαλύτερη φωτιά.
Μικροί και μεγάλοι κουτουρντίζανε την Παραμονή του Αη Γιάννη μια και ήταν γιορτή συνδυασμένη με γλέντι, ξεγνοιασιά και ελπίδα.
Καιγόταν το πελεκούδι εκείνα τα χρόνια, μια και πηδώντας τις φωτιές, θεωρούσαν ότι έδιωχναν τις αρρώστιες και ξόρκιζαν το κακό.
Το βράδυ αυτό οι κοπελιές έφερναν και το αμίλητο νερό και απάγγειλαν τα στιχάκια του Κλήδονα που έκαναν μικρούς και μεγάλους να ξεκαρδίζονται αλλά και τις ανύπανδρες κοπελιές να προβληματίζονται για το ριζικό τους.
Ο Κλήδονας ο καλοριζικάρης ζωντάνευε για πολλά χρόνια από τους Τριγλιανούς πρόσφυγες  και στις γειτονιές  Ραφήνας. Όπως και τότε οι πρόσφυγες στα σταυροδρόμια  των χωμάτινων δρόμων του συνοικισμού μας άναβαν τις κακάνες αναπολώντας τη χαμένη πατρίδα. Ο χρόνος όμως έσβησε το έθιμο αυτό όπως και πολλά άλλα.
Ίσως απόψε, αυτή η βραδιά, δώσει την αφορμή όχι μόνο για να καεί το πελεκούδι αλλά και  να δούμε ξανά στις γειτονιές της πόλης μας τις φωτιές του Αη Γιάννη, να σηματοδοτούν την αρχή του καλοκαιριού και να δίνουν κάθε χρόνο χαρά σε μικρούς και μεγάλους.