ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ,ΕΘΝΙΚΟΣ ΛΥΚΙΑΣ Ν.ΜΑΚΡΗΣ, ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ «ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕΙΑ» 31 /8 , 1/9/24

Ξεκίνησε από Στάθης Δημητρακός, 13 Ιουλίου 2024, 05:05:16 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 Μέλη και 1 Επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Στάθης Δημητρακός

Κάθε χρόνο, από το 2013, το ποδοσφαιρικό τουρνουά "ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕΙΑ" αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός για την πόλη της Ραφήνας. Ένα γεγονός αθλητικό, κοινωνικό, πολιτιστικό.




Ομάδες με Μικρασιατική καταγωγή έρχονται κάθε χρόνο στη Ραφήνα για να τιμήσουν τη μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, τη μνήμη όλων των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν για πάντα από τις εστίες τους, τη μνήμη των αλησμόνητων πατρίδων.


Αναφέρουμε Μικρασιάτικες ομάδες ,αδελφά προσφυγικά σωματεία που τίμησαν το τουρνουά "ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕΙΑ"  ΑΕΚ, Απόλλων Σμύρνης, Πανιώνιος Γ.Σ.Σ (πάντα πρόθυμος ,συμμετείχε στις περισσότερες διοργανώσεις),Φωστήρας Ταύρου, Ατρόμητος Περιστερίου, Α.Σ Ποντίων Δραπετσώνας Πειραιά (2 φορές),Δόξα Βύρωνος, Μικρασιατικός Καισαριανής, Μικρασιατική-Μιμάς-Νέο Μελί Μεγάρων (2φορες),Πανερυθραϊκος Ν. Ερυθραίας.

Φέτος συμμετέχουν:  Ένα σωματείο με καταγωγή από τη Σμύρνη (ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ Γ.Σ.Σ. Σμύρνη-1890 ),
ένα Μικρασιάτικο ιστορικό σωματείο από το Συνοικισμό της Ελευσίνας (ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ -1928) , 
ένα σωματείο με καταγωγή από την Λυκία Μ. Ασίας    (ΕΘΝΙΚΟΣ ΛΥΚΙΑΣ Ν.ΜΑΚΡΗΣ-1946) και ένα σωματείο από τη Προποντίδα – Θάλασσα του Μαρμαρά-Τρίγλια (Α.Ο.ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ- 1931)  που φιλοξενεί το τουρνουά στη Ραφήνα.

Το Σάββατο 31/8 και Κυριακή 1/9/2024 στο Δημοτικό Γήπεδο Ραφήνας.

Στάθης Δημητρακός

Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ, Η ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
https://www.triglianoi.gr/index.php?topic=1495.0

ΤΟΥΡΝΟΥΑ  ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ  ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ<< ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕΙΑ>>ΡΑΦΗΝΑ 2024
  ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ ΡΑΦΗΝΑΣ ΕΝΑΡΞΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 31/8/2024, ΩΡΑ 5 Μ.Μ. 
         
            ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΝΤΑΙ  ΚΑΙ ΤΟΠΟΙ ΤΟΥΣ

      Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
             
                         

O Πανιώνιος Γυμναστικός  Σύλλογος Σμύρνης ιδρύθηκε στη Σμύρνη της Ιωνίας στις 14 Σεπτέμβρη  1890. Το τμήμα ποδοσφαίρου του Πανιωνίου σχηματίστηκε επί οργανωμένης  βάσης το 1895, αποτελεί την αρχαιότερη  εν ενεργεία ελληνική ποδοσφαιρική  ομάδα. Τα χρώματα της ομάδας είναι μπλε και κόκκινο.
Στη Σμύρνη, ο Πανιώνιος ήταν ο σύλλογος που έδινε πάντα το «παρών».  Όταν μπήκε ο ελληνικός στρατός στη Σμύρνη ο Πανιώνιος πρωτοστάτησε στην υποδοχή κοντά στον αείμνηστο Μητροπολίτη Χρυσόστομο. Κατά τη μακρόχρονη  ιστορία του έχει καλλιεργήσει πλήθος αθλημάτων, διαχρονικά  στα οποία σημειώνει επιτυχίες και διακρίσεις .Τόσο ο Πανιώνιος όσο και ο Απόλλων Σμύρνης βοηθήσανε με την προσφορά τους στην εξέλιξη του ελληνικού αθλητισμού. Ιστορικά ο Πανιώνιος εκπροσωπεί μεγάλο τμήμα του προσφυγικού  στοιχείου του πληθυσμού της πόλης των Αθηνών, με έδρα τη Ν. Σμύρνη.
Ο Πανιώνιος εχει πολλές διακρίσεις, ξεχωρίζουν 2 Κύπελλα Ελλάδος(1979,1998) και 1 Βαλκανικό.  Φέτος ο Πανιώνιος (ποδόσφαιρο )αγωνίζεται στην Super League 2 (Α'2 Εθνική Κατηγορία). Από τον  Πανιώνιο αναδείχθηκαν μεγάλοι ποδοσφαιριστές, πολλοί διεθνείς που τιμήσαν τα Ελληνικά χρώματα. 

Η ΣΜΥΡΝΗ

Η Σμύρνη είναι παραλιακή μεγάλη πόλη της δυτικής Μ. Ασίας (τουρκ. Izmir, από το «εις Σμύρνην»).Η Σμύρνη ιδρύθηκε το 3000 π.Χ., ενώ η ιστορία της αρχίζει στα 1000 π.Χ., όταν οι Αιολείς από την Κύμη πήραν την Σμύρνη,  έδιωξαν τους Ίωνες κατοίκους της και την περιέλαβαν στις αιολικές πόλεις για 300 χρόνια περίπου.  Γύρω στα 688 π.Χ. οι Ίωνες ξαναπήραν την Σμύρνη και την ένταξαν στην Ιωνική Δωδεκάπολη. Αργότερα, οι Λύδοι κατέκτησαν την Σμύρνη και έπειτα η πόλη υποδουλώθηκε στους Πέρσες, όπως οι άλλες ιωνικές πόλεις. Ο Μ. Αλέξανδρος έκτισε νέα πόλη κοντά στην παλιά, εκεί που είναι σήμερα η Σμύρνη. Η νέα πόλη διακοσμήθηκε από τους διάδοχούς του, Αντίγονο και Λυσίμαχο και γρήγορα έγινε σημαντικό εμπορικό και πνευματικό κέντρο. Πέρασε στην κατοχή των Ρωμαίων.
Κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια ήταν μια από τις επτά εκκλησίες της Αποκαλύψεως. Ο δεύτερος επίσκοπός της Πολύκαρπος, είχε μάλιστα μαρτυρικό θάνατο. Το 378 μ.Χ. καταστράφηκε από τον Μάρκο Αυρήλιο. Άνθησε πάλι στα βυζαντινά χρόνια.
Περιπέτειες της Σμύρνης αρχίζουν από τον 14ο αιώνα. Οι Τούρκοι, οι Ιωαννίτες ιππότες της Ρόδου, ο Ταμερλάνος (1402μΧ) έγιναν κύριοί της, ωσότου οι Τούρκοι την κυρίευσαν οριστικά μετά την αποχώρηση του Ταμερλάνου. Οι Έλληνες της Σμύρνης υπέστησαν σφαγές από τον τούρκικο όχλο (1770,1777,1821) και τρομερές καταστροφές. Παρόλα αυτά η πόλη εξακολουθούσε να ακμάζει έως το 1922, ως ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα του Ελληνισμού, τόσο που οι Τούρκοι την ονόμασαν «Γκιαούρ Ιζμιρ», δηλαδή η «Σμύρνη των Απίστων». Μέχρι την Μικρασιατική καταστροφή, η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Έλληνες. Υπήρχαν μεγάλα ελληνικά σχολεία, όπως η Ευαγγελική Σχολή, νοσοκομεία, ορθόδοξες εκκλησίες (Μητρόπολη η Αγία Φωτεινή), ιδρύματα, σύλλογοι, αθλητικά σωματεία (Πανιώνιος, Απόλλων). Στην περίοδο 1919-1922 ήταν υπό ελληνική κατοχή. Με την Μικρασιατική καταστροφή, ένα μεγάλο μέρος της καταστράφηκε από πυρκαγιά. Ο ελληνικός πληθυσμός ξεριζώθηκε. 

Η ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

Η Νέα Σμύρνη είναι Δήμος, νότια της Αθήνας. Είναι Συνοικισμός προσφύγων από τη Σμύρνη, αναπτύχθηκε  γοργά σε πολυάριθμο  Δήμο με ωραίες οικοδομές, πλατείες και πάρκα, με αξιόλογη πολιτιστική  κίνηση. Ξακουστή είναι η Κεντρική Πλατεία-η Ψυχή της πόλης -και στέκι των φιλάθλων, από τις μεγαλύτερες πλατείες της χώρας. Έχει στην είσοδο της Νέας Σμύρνης άλλη μεγάλη Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης όπου βρίσκεται το περίλαμπρο κτήριο της Εστίας Νέας Σμύρνης, μπροστά από το κτήριο είναι ο ανδριάντας του Εθνομάρτυρα Τριγλιανού Δεσπότη Χρυσόστομου Σμύρνης .Κοντά στην ιδιά περιοχή υπάρχει «οδός Τριγλείας»-με /ει/ έψιλον γιώτα-, όπως την έγραφε ο μεγάλος Τριγλιανός φιλόλογος και ιστορικός Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης.

Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΛΥΚΙΑΣ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ
         
               

Ο Εθνικός Λυκίας Νέας Μάκρης είναι προσφυγικό Αθλητικό Σωματείο που ιδρύθηκε από προσφυγόπουλα, τα οποία κατάγονταν από την Μάκρη και το Λιβίσι της Λυκίας Μ. Ασίας. Από την δεκαετία του ΄30 άρχισαν να παίζουν ποδόσφαιρο μεταξύ τους για άθληση και ψυχαγωγία. Το πρώτο γήπεδο ήταν η πλατεία της Νέας Μάκρης, όπου είναι και η σημερινή Πλατεία της πόλης. Δημιουργήθηκε κατά κάποιο τρόπο πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μια ομάδα με όχι τόσο επίσημο χαρακτήρα, όσο οι ομάδες των προσφυγικών Συνοικισμών και των γειτονιών της Αθήνας και του Πειραιά. Η  Αθλητική Ένωση Τριγλίας Ραφήνας για παράδειγμα είχε επίσημο καταστατικό από το 1931 και εγγράφηκε αργότερα στην ΕΠΟ. 
Ο παιδίατρος και συγγραφέας Μιχάλης Π. Δελησάββας στο βιβλίο του  «Η ιστορία της Νέας Μάκρης Αττικής (1923-1990)» εκδόσεις Λεξίτυπον) αναφέρει : «Το πρώτο επίσημο παιχνίδι του Εθνικού Λυκίας ήταν το 1938 με την Τρίγλια Ραφήνας».
Το γεγονός αυτό μου το διηγήθηκαν παλιοί Τριγλιανοί ποδοσφαιριστές ,μετά από πολλά χρόνια: «- Παίζαμε στην Νέα Μάκρη στην Πλατεία του χωριού που είχε και μερικά πεύκα χωρίς τέρματα( γκολπόστ) , όπου οι Μακρινοί μίλαγαν με το  γλωσσικό ιδίωμα της πατρίδας τους πχ Ουκ είναι πέναλτιν, βάρα τον κόρνεν».  Οι Μακρινοί παίκτες με τους Ραφηνιώτες έκαναν φιλίες. Η Τρίγλια Ραφήνας προπολεμικά έδινε πολύ συχνά παιχνίδια με ομάδες της Αθήνας, του Πειραιά και των Μεσογείων. Όταν είχαν να παίξουν με κάποια καλή ομάδα, καλούσαν τους  δυο-τρεις Μακρινούς φίλους και καλούς παίκτες για ενίσχυση.  Η ίδρυση του "Εθνικού Νέας Μάκρης" ξεκινά επίσημα τη δραστηριότητά του, μετά το Β' Π.Π. το 1946. Χρώματα του συλλόγου καθιερώθηκαν μπλε και άσπρα. Χώρος γηπέδου ήταν η Πλατεία αλλά και χωράφια στον Βάλτο.  Μετά το 1953, ο χώρος  γηπέδου των ποδοσφαιρικών αγώνων ήταν πίσω από το Εργοστάσιο πορσελάνης, που παραχώρησε ο ιδιοκτήτης του Εργοστασίου, μετά από αίτημα των ποδοσφαιριστών, μερικοί από τους οποίους ήταν εργάτες στο Εργοστάσιο.
Με συμπαράσταση πατριωτών και ενέργειες των ίδιων των ποδοσφαιριστών που ενίσχυαν οικονομικά την ομάδα με κάθε τρόπο, ο Εθνικός άρχισε να έχει σημαντική πορεία προόδου. Πριν ο Εθνικός Ν. Μάκρης ενταχθεί σε επίσημο πρωτάθλημα, δυο μεγάλοι παίκτες από την Ν. Μάκρη, ο Λάζαρος Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Αλτιπαρμάκης, ενίσχυσαν την ΑΕ Τρίγλιας Ραφήνας που συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ Β1΄Κατηγορία (1965 -1966).   
Ο Εθνικός Νέας Μάκρης έγινε μετέπειτα Εθνικός Λυκίας – Νέας Μάκρης για να υπάρχει σαφής αναφορά στην περιοχή προέλευσης από τη Λυκία Μικράς Ασίας .Έμβλημα του είναι ο ήρωας της ελληνικής Μυθολογίας Βελλερεφόντης, ιππεύοντας τον Πήγασο (τον πτερωτό ίππο). Ο Βελλεροφόντης οδηγήθηκε στον Βασιλιά της Λυκίας στην Δυτική Μικρά Ασία. Στην Λυκία πραγματοποίησε τρία μεγάλα κατορθώματα(επικίνδυνες αποστολές). Αντιμετώπισε την Χίμαιρα, τις Αμαζόνες και τους Σολύμους. 
Ο Εθνικός Λυκίας – Νέας Μάκρης συμμετέχει στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής Β' Κατηγορία. Ο Σύλλογος διατηρεί τμήματα Ακαδημιών Ποδοσφαίρου και Στίβου, τμήματα Προετοιμασίας για ΤΕΦΑΑ, Στρατιωτικές Σχολές και Γυμναστικής  Ενηλίκων.

 

Α.Ε ΤΡΙΓΛΙΑΣ-  Άνω: Αραπκιλής Απόστολος, Θαρουνιάτης Στέλιος, Μωραΐτης Δημήτρης , Κούτρης Τάσος, Αλτιπαρμάκης Βασίλης(Ν Μάκρη), Κανσός Μιλτιάδης,
Κάτω: Παπαϊωάννου Λάζαρος(Ν. Μάκρη), Λιοντής Λεωνίδας  Μητώσης Νίκος, Καπασσάς Γιαννάκης του Βελλιού, Αραπάκης Αγγελής.

Η ΛΥΚΙΑ

Η Λυκία είναι μια ιστορική περιοχή στο Ν.Β άκρο της Μικράς Ασίας, ανατολικά της Ρόδου και πολύ κοντά σε αυτήν.
Τόσο η Μάκρη όσο και το Λιβίσι έχουν κτιστεί στα ερείπια σημαντικών οικισμών της αρχαίας Λυκίας, η μεν Μάκρη στην τοποθεσία της αρχαίας Τελμησσού( σήμερα Fethiye), το δε Λιβίσι στην θέση της αρχαίας Καρμυλησσού(σήμερα kayakoy)
Η Λυκία, η οποία κατοικείται από την 3η χιλιετία π.Χ. είναι μία από τις περιοχές της Μικράς Ασίας που ανέπτυξε ιδιότυπο πολιτισμό με κύρια χαρακτηριστικά του την Λυκιακή διάλεκτο και την ιδιαίτερη Ταφική αρχιτεκτονική.
Άλλες γνωστές πόλεις της Λυκίας είναι τα Μύρα-όπου και ο περίφημος ναός του Αγ. Νικολάου-, τα Λίμυρα, τα Πάταρα, τα Οινόανδα, η Τλως, η Ξάνθος.
Κατά τον Στράβωνα ο κόλπος της Μάκρης λεγόταν κόλπος του Γλαύκου από τον βασιλιά της αρχαίας πόλης Τελμησσού. Οι λαξευμένοι μέσα σε απόκρημνους βράχους όρθιοι τάφοι, χαρακτηριστικό όλης της περιοχής της Λυκίας, απαντώνται και στην περιοχή της Μάκρης. Απομεινάρια της πλούσιας ιστορίας της είναι οι περίφημα διατηρημένες σαρκοφάγοι, καθώς και τα ερείπια του αρχαίου θεάτρου της Τελμησσού ενώ από την πιο πρόσφατη ιστορία της το κάστρο των Ιωαννιτών ιπποτών της Ρόδου.

Η ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ

Πριν από την Μικρασιατική Καταστροφή, η περιοχή της Νέας Μάκρης ονομαζόταν Ξυλοκέριζα. H Ξυλοκέριζα ήταν ένας δασωμένος αγριότοπος με πεύκα, σκίνα, πουρνάρια και δίπλα προς το Μαραθώνα ένας βαλτότοπος. Μόνιμοι κάτοικοι τότε ήταν 8-10 οικογένειες βοσκών Σαρακατσάνων στα κονάκια τους στο Γεροτσακούλι (σημερινή Αγία Μαρίνα) και άλλες τόσες στην Ραπεντόσα (σημερινή Ανατολή).Σ' αυτήν ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 90 οικογένειες προσφύγων από το Λιβίσι και τη Μάκρη της Λυκίας της Μ. Ασίας. Το Λιβίσι ήταν κτισμένο πάνω στα ερείπια της ομηρικής πόλης Καρμυλησσού, ήταν περιτριγυρισμένο από βουνά και δεν έβλεπε θάλασσα. Είχε κάστρο γι' αυτό η παλιά ονομασία του ήταν «κάστρο Λιβισιού». Η Μάκρη ήταν κτισμένη στα ερείπια της ομηρικής Τελμησσου, είχε ωραίο φυσικό λιμάνι, στην έξοδο του οποίου δέσποζε ένα μικρό νησάκι η Μάκρη όπου τελικά η Τελμησσός πήρε το όνομα Μάκρη. Το Λιβίσι ήταν πάνω στο βουνό, ενώ η Μάκρη κάτω στη θάλασσα. Απείχαν μεταξύ τους 8-10 χλμ. περίπου.   

Η Νέα Μάκρη είναι πόλη της Β.Α  Αττικής. Ανήκει στο Δήμο Μαραθώνα. Η Νέα Μάκρη συνορεύει Β. με τον Μαραθώνα, Ν .με τη Ραφήνα, Δ. με τον ορεινό όγκο του Πεντελικού και τον Διόνυσο και βρέχεται Α. από το Νότιο Ευβοϊκό κόλπο. Το κέντρο της πόλης απέχει από την Αθήνα 32 χλμ. μέσω των Λεωφόρων Μεσογείων και Μαραθώνος. Προσβάσεις έχει ακόμα από την Παλαιά Πεντέλη μέσω της Λεωφόρου Πεντέλης και από Κηφισιά και Εκάλη μέσω της Λεωφόρου Διονύσου.
Η Νέα Μάκρη ιδρύθηκε το 1924, , όταν έφθασαν οι πρόσφυγες από τα παράλια της Λυκίας της Μικράς Ασίας τις κωμοπόλεις Μάκρη και Λιβίσι. Η απαλλοτρίωση των κτημάτων ,που ήταν μέχρι τότε ιδιοκτησία της Μονής Πεντέλης ,ήταν έργο της Επαναστατικής κυβέρνησης Ν. Πλαστήρα.
Το 1926 ή το 1930 συστάθηκε η Κοινότητα Νέας Μάκρης η οποία αποσπάστηκε από την κοινότητα Μαραθώνα στην οποία ανήκε μέχρι και τότε.
Μέσα στα όριά της συμπεριέλαβε τους οικισμούς Μάτι Αττικής, Αγία Μαρίνα (Γεροτσακούλι), Ανατολή (Ραπεντόσα), Άγιος Ανδρέας, Ζούμπερι, Ξυλοκέριζα και Βάλτος ενώ αργότερα εντάχθηκε στην κοινότητα ένα μεγάλο τμήμα του Νέου Βουτζά. Το 1990 η Κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο.
Τα πρώτα χρόνια  ήταν καθαρά αγροτικός οικισμός . Οι πρόσφυγες συνάντησαν πολλές δυσκολίες από τη μορφολογία της περιοχής. Μετά την Κατοχή ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες για την εκβιομηχάνιση με
αύξηση της εμπορικής δραστηριότητας των επιχειρηματιών της Νέας Μάκρης και την κατασκευή πολλών τουβλοκάμινων.
Το 1953 κατασκευάστηκε εργοστάσιο προϊόντων πορσελάνης και πυρίμαχων υλικών. Το εργοστάσιο είχε πλήθος από εργάτες της Νέας Μάκρης και των γύρω περιοχών, έκλεισε 1969. Στο σπίτι του ιδιοκτήτη του εργοστασίου λειτουργεί σήμερα το Λαογραφικό Μουσείο Νέας Μάκρης. Την ίδια εποχή το 1953 άρχισε να κατασκευάζεται στα βόρεια της Νέας Μάκρης η Αμερικάνικη Βάση Τηλεπικοινωνιών .Η Βάση λειτούργησε εως το 1990 ,τότε έκλεισε για να γίνει στη θέση της το μεγάλο Πολιτιστικό και Αθλητικό Πάρκο. Η οικιστική, οικονομική και τουριστική ανάπτυξη της  Νέας Μάκρης τα τελευταία χρόνια υπήρξε ραγδαία. Ως παραθεριστικό κέντρο, το καλοκαίρι έχει χιλιάδες παραθεριστές, που ένας  μεγάλος αριθμός διαθέτει εξοχική κατοικία.
Το κέντρο της πόλης εχει έντονη κίνηση όλο τον χρόνο. Στην παραλιακή Λεωφόρο Ποσειδώνος βρίσκονται καφετέριες , εστιατόρια και ψησταριές. Εσωτερικά κοντά στην κεντρική πλατεία βρίσκονται πολλά πολυκαταστήματα όπως και κατά μήκος της Λεωφόρου Μαραθώνος.

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

       
           

Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ηρακλής Ελευσίνας είναι  σωματείο της (Άνω)  Ελευσίνας. Έτος ίδρυσης είναι το 1928, χρώματα του συλλόγου το πράσινο και το λευκό και έμβλημά του το τριφύλλι.
Ο Ηρακλής Ελευσίνας ιδρύθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες. Αποτέλεσε απόγονος του συλλόγου «Μικρασιατική Ένωση Ελευσίνας», πρώτη προσφυγική ομάδα της περιοχής που υπήρχε από το 1925. Το όνομα του συλλόγου παραπέμπει στον ομώνυμο ήρωα της Ελληνικής μυθολογίας .
Το 1956 εντάχθηκε στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς(Ε.Π.Σ.Π).Την περίοδο 1979-1980 αναδείχθηκε υπέρ-πρωταθλητής Πειραιώς και κέρδισε την άνοδο στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία, τρίτη τη τάξει κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 1982-1983 αναδείχθηκε πρωταθλητής Πειραιώς .
Το 1990-1991 αναδείχθηκε πάλι υπέρ-πρωταθλητής Πειραιώς . Τις χρονιές 1980-1981 και 1981-1982 αγωνίστηκε στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία και τις χρονιές 1983-1984, 1991-1992, 1992-1993 και 1993-1994 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας
Κατόπιν, συνέχισε να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Π .
Το 2003 ιδρύθηκε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής(Ε.Π.Σ.ΔΑ), με τον Ηρακλή Ελευσίνας ιδρυτικό της σωματείο. Από τη σεζόν 2003-2004 αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Δ Α. Το 2018 κατέκτησε το Κύπελλο της Ε.Π.Σ. ΔΑ  στον τελικό της διοργάνωσης, επικρατώντας του Μανδραϊκού.

Η ΕΛΕΥΣΙΝΑ

Η Ελευσίνα είναι πόλη της Δυτικής Αττικής σε απόσταση περίπου 20 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας στο Θριάσιο Πεδίο. Κατά την αρχαιότητα η Ελευσίνα αποτελούσε μαζί με την  Αθήνα, την Ολυμπία, τους Δελφούς και τη Δήλο τις 5 ιερές πόλεις της Αρχαίας Ελλάδας και σε αυτήν κατέληγε η Ιερά Οδός. Η πόλη αναδείχθηκε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το έτος 2023.
Η λέξη Ελευσίς-ίνος αναφέρεται στον Ορφικό ύμνο «Δήμητρος Ελευσινίας, θυμίαμα στύρακα». Ο Ησύχιος  αναφέρει ότι το παλαιότερο όνομα της Ελευσίνας ήταν Σαισαρία. Σύμφωνα με το μύθο, η Σαισαρία ήταν η μικρότερη κόρη του βασιλιά Κελεού. Ο Κελεός αναφέρεται ως ο πρώτος ιεροφάντης και ότι πρώτος χειροτόνησε τις κόρες του Ιέρειες της θεάς Δήμητρας. Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, ο Κελεός ήταν ο οικιστής της Ελευσίνας, ο οποίος για να τιμήσει τον πατέρα του, τον ήρωα Ελεύσινο, έδωσε το όνομά του στην πόλη.
Η λέξη Ελευσίνα προέρχεται από το ρήμα ελεύθω = έρχομαι. Δηλαδή ο τόπος της αφίξεως, του ερχομού, της παρουσίας, της αποκάλυψης. Η λέξη Ελευσίς, με την ετυμολογία της και το μύθο της, μας δηλώνει την έλευση κάποιου σημαίνοντος γεγονότος, την έλευση της περιπλανώμενης Γης Μητέρας, για να φέρει το φως, την άνοιξη.
Στην αρχαιότητα η Ελευσίνα με τα Ελευσίνια Μυστήρια  προσέλκυε προσκυνητές από όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Το όνομα της πόλης έγινε ακόμα πιο γνωστό χάρη στον μεγάλο τραγικό ποιητή Αισχύλο, που γεννήθηκε στην Ελευσίνα(525π.Χ.).  Ακολούθησαν 14 αιώνες στη διάρκεια των οποίων η Ελευσίνα περιέπεσε σε  ιστορική αφάνεια.
Οι συγγραφείς της βυζαντινής εποχής την αναφέρουν ως "μικρό χωρίον", ενώ λίγο πριν την Τουρκοκρατία η περιοχή είχε ερημωθεί από επιδρομές και αιχμαλωσίες. Αυτή την εποχή εποικίστηκε από Αρβανίτες. Ευρωπαίοι περιηγητές της εποχής την  περιγράφουν να έχει λιγοστούς κατοίκους και πολλά αρχαία ερείπια. Το 1827, μετά την απελευθέρωση , ήταν μία μικρή πόλη των 250 κατοίκων, αρβανίτικης καταγωγής.
Τη δεκαετία του 1860 η Ελευσίνα άρχισε να αλλάζει όψη με την ανέγερση νέων κατοικιών και με την εγκατάσταση περιστασιακών εμπόρων. Την αργόσυρτη πορεία της επιτάχυναν η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής (1884) και η τομή του Ισθμού της Κορίνθου. Καθοριστική είναι η δεκαετία του 1880, όπου άρχισε η βιομηχανική ανάπτυξη. Ιδρύθηκε το Σαπωνοποιείο Χαριλάου (1875), η βιομηχανία τσιμέντου Τιτάν (1902), τα οινοπνευματοποιεία Βότρυς (1906) και Κρόνος (1922).

                                 

Στην Ελευσίνα εγκαταστάθηκαν πολλές οικογένειες Μικρασιατών μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και δημιούργησαν τον Συνοικισμό της Άνω Ελευσίνας, διπλασιάζοντας τον συνολικό πληθυσμό της και εμπλουτίζοντας την περιοχή πολιτισμικά και οικονομικά. Στην πόλη της Ελευσίνας (στον Συνοικισμό) οι δρόμοι έχουν ονόματα που θυμίζουν τις αλησμόνητες πατρίδες και προφανώς είναι τόποι της καταγωγής των Μικρασιατών της Ελευσίνας :  Βρυούλων , Γορδίου, Δαρδανελλίων ,Εφέσου, Θειρών, Ικονίου, Κερασούντος, Κυδωνιών, Κωνσταντινουπόλεως, Λαμψάκου, Λυκίας ,Μαιάνδρου, Νίκαιας, Περγάμου, Ραιδεστού (Αν. Θράκης), Σινασού, Ταρσού, Τραπεζούντος, Φιλαδελφείας.
Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής (1941-1944) αναπτύχθηκε ισχυρή Αντίσταση μέσα στην πόλη, στα εργοστάσια και το στρατιωτικό αεροδρόμιο.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μετακινήθηκαν στην Ελευσίνα εργαζόμενοι από όλα τα μέρη της Ελλάδας για να εργαστούν στις βιομηχανίες της. Η βιομηχανική ανάπτυξη έγινε άναρχα πάνω στις αρχαιότητες και δίπλα στην περιοχή κατοικίας. Η ρύπανση του περιβάλλοντος πήρε μεγάλες διαστάσεις. Στον 21ο αιώνα, την εποχή της βιώσιμης ανάπτυξης, η αρχαιολογική ιστορία και η πρόσφατη βιομηχανική ,διαμόρφωσαν την εικόνα της σύγχρονης Ελευσίνας. Η ρύπανση χάρη και στους αγώνες των πολιτών έχει εκλείψει.
Η Ελευσίνα εξυπηρετείται από τη νέα Εθνική Οδό Αθηνών - Πατρών, την Παλαιά Εθνική Οδό, η οποία διασχίζει την Ελευσίνα, τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο  και την Αττική Οδό. Συνορεύει Α. με τον Ασπρόπυργο ,ΒΔ τη Μάνδρα , και Δ. τη Νέα Πέραμο . Διαθέτει μεγάλο εμπορικό λιμένα, τον 2ο στην  Αττική μετά του Πειραιά, και στρατιωτικό αεροδρόμιο.

Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακός.



Στάθης Δημητρακός

 29/8/2024: Απόψε έγινε στα γραφεία της Τρίγλιας Ραφήνας η κλήρωση του ποδοσφαιρικού τουρνουά "Χρυσοστόμεια" (31/8 & 1/9) που θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Γήπεδο Ραφήνας.
  Τα ζευγάρια που κληρώθηκαν είναι τα εξής:
 -Πανιώνιος Γ.Σ Σμύρνης- Ηρακλής Ελευσίνας
-Εθνικός Λυκίας Νέας Μάκρης- Τρίγλια Ραφήνας.
Η έναρξη θα γίνει το Σάββατο 5 μ.μ. με παρέλαση των προσφυγικών ομάδων που συμμετέχουν συνοδευόμενες από τη Δημοτική Φιλαρμονική Ραφήνας. Θα ακολουθήσει το τελετουργικό της έναρξης των αγώνων. Οι αγώνες του Σάββατου θα είναι 35λεπτά κάθε ημίχρονο. Οι νικητές θα αγωνιστούν την Κυριακή 6 μ.μ σε κανονικό αγώνα για την ανάδειξη του Κυπελλούχου του τουρνουά "Χρυσοστόμεια" 2024.     

Στάθης Δημητρακός

        ΑΠΟΤΕΛΕΜΑΤΑ ΑΓΩΝΩΝ 1ης ΗΜΕΡΑΣ 31/8 ΤΟΥ ΤΟΥΡΝΟΥΑ
   ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ < ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕΙΑ 2024>

            ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ Γ.Σ.Σ - ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ 3-0
            ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ - ΕΘΝΙΚΟΣ ΛΥΚΙΑΣ Ν.ΜΑΚΡΗΣ 5-1

             ΚΥΡΙΑΚΗ 1/9/2024,ΩΡΑ 6 Μ.Μ.  Ο ΤΕΛΙΚΟΣ

               ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ Γ.Σ.Σ

Στάθης Δημητρακός

    ΗΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ ΑΝΑΔΕΙΧΘΗΚΕ ΝΙΚΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΝΟΥΑ  <ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕΙΑ>2024

                ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ Γ.Σ.Σ 3-0