16. ΤΡΑΓΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ - ΝΕΟΛΟΓΟΣ φ. 6340, 4/16.9.1890

[Μάκης Αποστολάτος]

Κατά την έρευνα των ψηφιοποιημένων φύλλων της εφημερίδας «ΝΕΟΛΟΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΎΠΟΛΗΣ» της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, εντόπισα στον Β΄ τόμο του 1890 την από 2.9.1890 ανταπόκριση από τα Μουδανιά στο φύλλο 6340 της Τρίτης 4/16.9.1890 (2η σελ 138), στη στήλη ΧΡΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΕΚΤΑ για τραγικό δυστύχημα που συνέβη στην Τρίγλια.
Στην ανταπόκριση περιγράφεται το επεισόδιο μεταξύ γυναίκας 60 ετών και άλλης 45 ετών (χωρίς να αναφέρονται τα ονόματά τους), που βρισκόντουσαν στα σπίτια τους (το ένα απέναντι στο άλλο). Η δεύτερη ήταν στο παράθυρο κρατώντας στην αγκαλιά της το παιδί της (5 ετών και ορφανό πατρός) και αυτό απειλούσε, με φωνές, τους διαβάτες ότι θα τους σκοτώσει. Η πρώτη, προφανώς εκνευρισμένη, άρπαξε πιστόλι, που δεν είχε ξαναχρησιμοποιήσει και δεν γνώριζε ότι είχε σφαίρες, κατά την συντάκτη (!), πυροβόλησε από το παράθυρό της, και η σφαίρα κτύπησε στα κεφάλια της μητέρας και του παιδιού της. Το παιδί απεβίωσε μετά από λίγα λεπτά, ενώ η μητέρα τραυματίστηκε σοβαρά στον εγκέφαλο και έμεινε παράλυτη κατά το ήμισυ.

Η ηλικιωμένη οδηγήθηκε στις φυλακές των Μουδανιών και με την κατηγορία του διπλού φόνου, ο συντάκτης προβλέπει τη θανατική καταδίκη, αν και πιστεύει ότι η δικαιοσύνη θα λάβει υπόψη ελαφρυντικά (!!!).

Ο ανταποκριτής συνεχίζει με είδηση από το χωριό Κηζήλκιοϊ, κοντά στα Μουδανιά, και ολοκληρώνει με τον καιρό (διαρκείς βροχές) που αναζωογόνησαν τα ελαιόδενδρα και προμηνύεται η αύξηση της εσοδείας όπως εκείνης των σταφυλών.

Το κείμενο της ανταπόκρισης παρατίθεται αυτούσιο στην καθαρεύουσα και με την ορθογραφία της εποχής εκείνης

ΝΕΟΛΟΓΟΣ φύλλο 6340 της Τρίτης 4/16.9.1890 (2η σελ. 138)

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ

ΧΡΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

Γράφουσιν ημίν εκ Μουδανίων τη 2 σεπτεμβρίου.

Δυστύχημα σπαραξικάρδιον εγένετο κατ' αυτάς εν Τριγλία. Γυνή εξηκοντούτης αστεϊσμού χάριν έλαβε πιστόλιον, όπερ ουδέποτε καθ' όλον τον βίον αυτής εις χείρας κρατήσασα ηγνόει βεβαίως τότε ότι ην πλήρες δια σφαιριδίων, όπως από του παραθύρου της οικίας αυτής εκφοβίση παιδίον άρρεν πενταετές, αρεσκόμενον ν' απειλή συνεχώς δια φωνών τους διαβάτας ότι θα φονεύση αυτούς, μονογενές και ορφανόν πατρός, κρατούμενον δ' εν ταις αγκάλαις υπό της μητρός του, ισταμένης επί του της οικίας της παραθύρου, των οικιών αμφοτέρων ακριβώς αντικρύ και πολύ πλησίον αλλήλων κειμένων. Αλλ' η δυστυχής γραία, η αγαπώσα το παιδίον και συνήθως χαριεντιζομένη μετ' αυτού ευθύς ως έλαβε το πιστόλιον μετά χαράς, εξεπυρσοκρότησε τούτο βαλόν κατά κεφαλής μητέρα και τέκνον. Και τούτο μεν μετά, λεπτά τινά απεβίωσεν, εκείνη δε τεσσαρακονταπενταέτις την ηλικίαν εν κινδύνω εστίν, άτε εν τελεία αναισθησία ως εκ της προσβολής του εγκεφάλου διατελούσα, το δ' ήμισυ του σώματος παράλυτον έχουσα. Η δυστυχής γραία ωδηγήθη εις τας ενταύθα φυλακάς, αλλ΄ η του συνειδότος τύψις ότι διπλούν διέπραξε έγκλημα ταχέως θα πέμψη αυτήν εις τον Άδην, διότι ότε ήγετο ενταύθα, παρετηρήθη κατεσκληκυία (σ.σ. αποξηραμένη) και σχεδόν νεκρά. Πιστεύεται ότι η δικαιοσύνη θα λάβη υπ' όψει τας όλως ελαφρυντικάς περιστάσεις καθ' ας το δυστύχημα εγένετο.

........................
Διαρκείς βροχάς είχομεν ενταύθα, αίτινες ανεζωογόνησαν τα ελαιόδενδρα. Τούτου ένεκα η εσοδεία των ελαιών προμηνύεται οπωσδήποτε πλουσία, προ παντός δε εξαίρετος ως και η των σταφυλών, ων αρίστη η ποιότης προς κατασκευήν οίνων, ως τούτο απεδείχθη υπό ειδημόνων επί τούτω κατά τον τρυγητόν ερχομένων.