ΒΑΡΕΛΑΔΕΣ- Βουτσάς

[Στάθης Δημητρακός]

ΒΑΡΕΛΑΔΕΣ-Βουτσάς      

Βουτζάς ή  βουτσάς είναι ο κατασκευαστής βαρελιών, ο βαρελοποιός, ο βαρελάς.  
Οι Βυζαντινοί έλεγαν βουτσίον ή βουτζίον το ξύλινο βαρέλι του κρασιού. Από το βουτζίον ή βουτσίον προήλθε το  βουτσάς ή βουτζάς, ο  βαρελάς. Ο Τριγλιανός Βουτσάς από το επάγγελμά του πήρε το επώνυμό του.
Τα βαρελοποιεία τα λέγανε βουτσάδικα. Οι βαρελάδες αγόραζαν τα εξαρτήματα κατασκευής βαρελιών από τα εργοστάσια κατασκευής «ντουγιών», εργοστάσια πρώτων υλών για ξύλινα βαρέλια. Ένα τέτοιο εργοστάσιο υπήρχε στην Κίο. Συνήθως το ξύλο των βαρελιών ήταν από οξιά, καστανιά ή δρύινα. Στην Τρίγλια φτιάχνανε μεγάλα βαρέλια για το αλάτισμα των ελιών, για λάδι, κρασί, τσίπουρο, τουρσί κ.α.
O Αριστείδης Ασθενίδης  στην εφημερίδα "Τριγλιανά Νέα" 20 Μαρτίου 1982, Αρ. Φύλλου 36, σελ.2 γράφει για «Τα επαγγέλματα της πατρίδος» και μεταξύ των άλλων  αναφέρει :
« Άλλο επάγγελμα που με εντυπωσίαζε ήταν οι βαρελάδες. Τους έβλεπα ώρες ολόκληρες με γάντζους και βαριές προσπαθούσαν γυρίζοντας γύρω – γύρω να δέσουν το βαρέλι. Τα πολύ μεγάλα βαρέλια πάνω από πεντακόσιες
οκάδες τα μοντάρανε στο σπίτι γιατί δεν περνούσαν από τις δίφυλλες πόρτες των περισσότερων σπιτιών».

Πηγές:1.Δικαίος Β. Βαγιακάκος  - Καταγωγή ονομάτων και τοπωνυμίων, « Ιστορία Εικονογραφημένη», τεύχος 92.
2. «Κίος 1912-1922, Αναμνήσεις ενός Μικρασιάτη», Βασίλη Κουλίγκα, Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα-Γιάννινα 1998.
3.Αριστείδης Ασθενίδης «Τριγλιανά Νέα», Θεσσαλονίκη, 20 Μαρτίου 1982, Αρ. Φύλλου 36
4. «Ετυμολογικό λεξικό της κοινής νεοελληνικής» Ν. Π. Ανδριώτης, Θεσσαλονίκη 1995.