ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ANTΩΝΙΑΔΗΣ - Ο ΣΤΡΑΤΗΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ

[Στάθης Δημητρακός]

 ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ANTΩΝΙΑΔΗΣ - Ο ΣΤΡΑΤΗΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Αντωνιάδης Ευστράτιος (ο Στρατής ο Δάσκαλος / Τρίγλια  1877-Ραφήνα 1964 ): Δάσκαλος στην Τρίγλια, ο οποίος  ήρθε πρόσφυγας στην Ραφήνα με την οικογένειά του.
Λειτούργησε το πρώτο Δημοτικό σχολείο για τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς (1923-25) στο μικρό εκκλησάκι της Παναγίτσας με πολύ δύσκολες συνθήκες.
Τα προσφυγόπουλα της Τρίγλιας προσαρμόστηκαν από το μεγαλοπρεπές διδακτήριο της πατρίδας στο λιτό εκκλησάκι. Η ελονοσία μάστιζε τη Ραφήνα. Ο δάσκαλος μοίραζε στα παιδιά να πιουν κινίνο για πρόληψη και θεραπεία της ελονοσίας.

Το χειμώνα κατέβαζε νερό το Μεγάλο Ρέμα, το σχολείο δεν λειτουργούσε γιατί δεν μπορούσαν να περάσουν το ποτάμι ούτε τα παιδιά ούτε ο δάσκαλος. «Επίσης θυμάμαι καλά τον Στρατή τον δάσκαλο, με τα κάτασπρα μουστάκια του και τούτο διότι τον είχα δάσκαλο στη δεύτερη και τρίτη τάξη στη Ραφήνα κατά το 1923-1925.  Θυμάμαι μάλιστα που το μάθημα την εποχή εκείνη , κατά το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου,  γινόταν στο ύπαιθρο, έξω από το γραφικό ξωκκλήσι της Παναγίας, που περιβαλλόταν τότε από πυκνό δάσος πεύκων».    
Σταύρος Βελισσάρης, Αναμνήσεις Τριγλιανού, «Τριγλιανά Νέα», 20 Απριλίου 1981, αρ. φύλλου 31, σελ.2

Τον επόμενο χρόνο (1926), το Δημοτικό σχολείο στεγάστηκε στο Ξενοδοχείο Σκουζέ στην μεγάλη αίθουσα του εστιατορίου.
Έκανε χρέη γραμματέα της Προσφυγικής Ομάδας. Παραλάμβανε και μοίραζε το ταχυδρομείο. Μέσα στην τάξη του σχολείου ήταν εγκατεστημένο ένα τηλέφωνο τοίχου, όπως ήταν τότε τηλέφωνο-καβουρντιστήρι, το μοναδικό τηλέφωνο του λιμανιού και του χωριού. Μοναδικός τηλεφωνητής ο δάσκαλος, σταματούσε το μάθημα για να πάρει το τηλέφωνο.
Διετέλεσε δεξιός ψάλτης στην Παντοβασίλισσα της Ραφήνας, ήταν  πολύ καλός γνώστης της Βυζαντινής Μουσικής. Μάθαινε στα παιδιά να λένε κάθε Κυριακή στην εκκλησία: το «Πιστεύω», το «Πάτερ Ημών», τον «Απόστολο».
Κατά την ακολουθία των Χαιρετισμών μάθαινε στα παιδιά να απαγγέλουν τα τροπάρια. «Άσπιλε, αμόλυντε, άφθορε, .....»  και το«και δος  ημίν Δέσποτα προς ύπνον απιούσιν...».
Οι παλιοί Ραφηνιώτες έλεγαν: « εγώ έμαθα τα γράμματα στον Στρατή το Δάσκαλο»

Ο Θανάσης Γιακουβάκης στα «Τριγλιανά Νέα» 1η Μαρτίου 1976, αρ. φύλλου 3, γράφει για τον Ευστράτιο Αντώνιάδη (Ο Δάσκαλος), μεταξύ των άλλων : «Ποτέ δεν περηφανεύτηκε για το έργο που προσέφερε, μόνο κρυφοκαμάρωνε τους μαθητές του, φτασμένους άνδρες, άλλους επιχειρηματίες, άλλους επιστήμονες, άλλους αγρότες, μα πάνω απ' όλα καλούς και σεμνούς οικογενειάρχες. Και στην κηδεία του σαν φόρο τιμής φώναξαν όλοι μαζί: «Στα χέρια, εμείς θα τον πάμε τον δάσκαλο, στα χέρια».
     
Ο Δήμος Ραφήνας για να τιμήσει τον Στρατή το Δάσκαλο έδωσε το όνομα του σε μια οδό κοντά στο 1ο Δημοτικό Σχολείο.

[Στάθης Δημητρακός]

Η φωτογραφία του δάσκαλου Ευστράτιου Αντωνιάδη.