ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ (Aλφαβητική κατάταξη K έως Λ)

[Στάθης Δημητρακός]

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ  

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμμα Κ)

Κα και κα Καβάλησε το καλάμι Καβούρια έχει η τσέπη του Κάηκε το πελεκούδι Καθαρά και ξάστερα Καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται Κάθε άλλο Κάθε αρχή και δύσκολη Κάθε εμπόδιο για καλό. Κάθε καμπάνα και πουτάνα Κάθε καρυδιάς καρύδι Κάθε κατεργάρης στον πάγκο ντου Κάθε λίγο και λιγάκι Κάθε μέρα με την τύχη της Κάθε μέρα του Αϊ Γιωργιού να χορεύει η Τζώρτζενα! Κάθε πέρσι και καλύτερα, κάθε φέτος και χειρότερα Κάθε πόρτα έχει και το καρφί της Κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός ντον Αύγουστο Κάθε τρεις και λίγο Καθένας κατά τα έργα του Κάθεται και δεν αδειάζει Κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα Κάθεται στα αγκάθια Κάθισε μπάστακας Καθισιό και άγιος ο Θεός Κάθομαι στα καρφιά Καθρέφτη-καθρεφτάκι μου και κοσμογυριστή μου, στο κόσμο όπου γύρισες ηύρες καλύτερή μου; Και αύριο μέρα είναι. Και έτερος Καπαδόκης Και κολιό και ίψημα Και με τα πολλά στη φυλακή και με τα λίγα μέσα Και με τα χίλια βάσανα πάλι η ζωή γλυκιά είναι Και μη χειρότερα. Και να θέλει κανείς ν' αγιάσει πού να τον αφήσουν; Και να πέσει η μύτη ντου, δε σκύβει να την πιάσει Και ο τόπος που κάθεται ξύλο θέλει. Και οι τοίχοι έχουν αφτιά Και που είσαι ακόμα Και στην Πόλη σιμιτζής και στο Γαλατά σουτζής. Και στο μπουκάλι να την βάλεις ,θα το βρει, άμα θέλει.. Και στου βοδιού το κέρατο να το βάλεις θα το βρω Και συ τέκνον Βρούτε! Και τα καλά δεχούμενα και τα κακά δεχούμενα. Και τα ορφανά πορεύονται και οι χήρες κονομιούνται Και υπερυψούται Καινούρια αγάπη κάνε, παλιά μη λησμονείς Καινούρια μέρα καινούρια λόγια Καινούρια μέρα, καινούρια τύχη. Καινούριο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω Καινούριο φρούτο Καιρός φέρνει τα λάχανα , καιρός τα παραπούλια Κακά τα ψέματα Κακά, ψυχρά και ανάποδα Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει Κακό σπυρί στο κώλο σου και αγιάτρευτο να μείνει Κακοχρονονάχεις ω χρουσούζη! Κακό χωριό τα λίγα σπίτια Καλά είν΄τα φαρδομάνικα, αλλά είναι για τους παπάδες Καλά και άγια Καλά μπερεκέτια (ευχή) Καλά ξεμπερδέματα Καλά υστερνά (ευχή) Καλή αρχή και καλό τέλος Καλή ζωή, κακή διαθήκη Καλή λευτεριά (ευχή) Καλή ψυχή. Καλλιγώνει ντο ψύλλο Κάλλιο αργά παρά ποτέ Κάλλιο γαδουρόδενε παρά γαδουρογύρευε. Κάλλιο γνώση παρά γρόσι. Κάλλιο να σε βγει το μάτι παρά τ' όνομα Κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρι Κάλλιο πέντε κάρβουνα, παρά χίλια πρόβατα Κάλλιο πρώτος στο χωριό, παρά δεύτερος στην πόλη Κάλλιο τόπο, παρά κόπο Καλό είναι το καθισιό, αλλά πιο καλή ειν΄η ξάπλα. Καλό κατευόδιο (ευχή) Καλό κουμάσι είσαι και του λόγου σου. Καλομελέτα και έρχεται Καλορίζικο, καλοφωτισμένο (ευχή) Καλός και άγιος αλλά.....είπαμε Καλού- κακού Κάλτσα του διαόλου Κάλπικη τρίχα Καλύτερα  να  σε ζηλεύουνε παρά να σε λυπούνται Καλύτερα να σε ντύνου παρά να σε ταΐζου Καλύτερα να φάω ένα μαγκάλι κάρβουνα Καλώς τηνε την πέρδικα που πορπατεί λεβέντικα! Καλώς τονε και ας άργησε Καλώς τονε! Πάρε μια βίτσα (ή  μια σόπα) δοστωνε Καμαρώνει σα γύφτικο σκερπάνι Καμώθηκε και έσκασε Κάνε αγιασμό, μα πάρε και μια γάτα . Κάνε με μάντη νε σε κάνω πλούσιο Κάνε παιδιά να δεις καλό Κάνε τα στραβά μάτια Κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό Κάνε τουμπεκί ψιλοκομμένο Κάνει  ντον ανήξερο Κάνει αμάν Κάνει ζαβολιές Κάνει μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα Κάνει ντην οσία Μαρία Κάνει πλάτες Κάνει πολλά τσαλίμια Κάνει ρεβεράτζες Κάνει σαν τη χήρα στο κρεβάτι Κάνει τεμενάδες Κάνει τη νύχτα μέρα. Κάνει την αθώα περιστερά Κάνει την πάπια Κάνει την σιγανοπαπαδιά Κάνει την χαμηλοβλεπούσα Κάνει το κόκορα

Κάνει το σκατό του παξιμάδι Κάνει τον άνεμο κουβάρι Κάνει τον γκιουλέκα Κάνει τον καπάνταη Κάνει τον κάργα Κάνει τον νταή Κάνει τον τάχα Κάνει τον ψόφιο κοριό Κάνει του κεφαλιού ντου Κάνει χάζι Κανένας άγιος στον τόπο του δεν αγιάζει. Καπνίζει σαν αράπης Καποιανού ντο  χαρίζανε ένα γάδαρο και ντονε  κοίταζε στα δόντια Κάποιο λάκκο έχει η φάβα Κάποιος φούρνος θα γκρεμίσει Καρφί δε τον καίγεται Κατά μάνα κατά κύρη κάνανε το γιό Ζαφείρη. Κατά μάνα κατά κύρη κατά γιο και θυγατέρα Κατά πως σου παίζουν χόρευε Κατά τα πηλά, και το φτυάρι. Κατά τη τσόχα και τα ραφτικά Κατά το γάδαρο και το σαμάρι Κατά της νύφης τα προικιά και του γαμπρού τα ψούνια Κατά το μαστροΓιάννη και τα τσιράκια του Κατά φωνή κι ο γάδαρος. Κατάπιε την γλώσσα του. Κατέβασε τα αυτιά του. Κατής γαμεί τη μάνα μου, σε ποιο να πω το πόνο μου; Κάτι ξέρουν οι Χιώτες που πάνε δυο δυο Κάτι πήρε το αυτί μου Κάτι τρέχει στα Γύφτικα. Κατόπιν εορτής Κατούρα να φύγουμε Κάτσε στα αυγά σου. Κάτσε στου φούρνου την κατσούλα Κάτω τα ξερά σου Καφά κεφάλας Κει που δε σε σπέρνουνε να μη φυτρώνεις. Κει που τρώει ο σκύλος βαβίζει Κείνα τα χρόνια Κείνα, που γελούσαμε, τα νιφτήκαμε (ή  τα λουστήκαμε). Κείνος που ανοίγει ξένο λάκκο, μπαίνει ο ίδιος μέσα Κείνος που γυρεύει τα πολλά χάνει και τα λίγα Κείνος που θενα γελάσει εμένα, δεν έχει γεννηθεί ακόμα. Κεραμίδι να μη μείνει Κέρατο βερνικωμένο Κεχαγιά δε σε βαλα Κι αύριο μέρα είναι   Κι αυτό θα περάσει Κι η κοσκινού ντον άντρα ντης με τις πραματευτάδες. Κι ο άγιος φοβέρα θέλει. Κίνησε ο Εβραίος να πάει στο παζάρι κι ήταν η μέρα Σάββατο Κλαίει με κροκοδείλια δάκρυα Κλαίει το ψωμί που τρώει Κλαίνε και οι πέτρες Κλαίνε οι χήρες , κλαίνε κι παντρεμένες Κλάνει ο πεθαμένος; Κλέβει της εκκλησιάς το λάδι   Κλέβει της Παναϊας τα μάτια Κλωτσάει την τύχη του Κόβει δρόμο Κόβει και ράβει Κόβει το μάτι της Κοιμάται κι ονειρεύεται Κοιμάται με τα χάμουρα Κοιμάται με τις κότες Κοιμάται ολόρτος Κοιμάται σαν αρκούδι Κοιμάται στη βασιλική Κοίταξε με μ΄ένα μάτι να σε διω με δυο Κοκκίνισε σα πατζάρι Κόλλησε σαν βδέλλα Κολοκύθια με τη ρίγανη Κολοκύθια νερόβραστα Κολοκύθια στο πάτερο Κοντά στα ξερά καίγονται κα τα χλωρά Κοντά στο νου κι η γνώση. Κοντός ψαλμός: Αλληλούια. Κόπηκαν τα πόδια του Κοπλιμέντο, κοπλιμέντο σε φύτεψα και φέτο Κόρακα τι κάνουν τα παιδιά σου; -¨Όσο πάνε και μαυρίζουνε. Κόρακας κοράκου μάτια δε βγάζει Κορδώνεται σαν τον ξεπεσμένο λόρδο Κόσμος και ντουνιάς Κότα, πίτα το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη Κουκιά έφαες και κουκιά μαρτυράς Κουκιά μετρημένα Κουμπάρε φάε καμιά ελιά, καλό και το χαβιάρι Κουνάει ντη νουρά της Κουνήσου απέ το ντόπο σου Κούνια που σε κούναγε Κουρεμένο γίδι που πας στο πανηύρι Κούρευε λαγούς και άρμεγε χελώνες Κούρεψε τ΄' αβγό και πάρε το μαλλί του Κουρκούτιασε το μυαλό του Κουτσά, στραβά και ανάποδα Κουτσοί, στραβοί,  στον Άγιο-Παντελεήμονα. Κούφια να΄ναι η ώρα Κόψε μάπα και βγάλε συμπέρασμα Κρανίου τόπος Κράτα με να σε κρατώ ν' ανεβούμε το βουνό Κρατά πισινή Κρατά σιγή ιχθύος Κρατά τη θέση του Κρατά φανάρι Κρέας ωμό και ψάρι ψημένο Κρέμασαν  τον Φάντη Κρέμεται από μια τρίχα Κρίμα τα τζιτζιά της Κρίμα το μπόι σου Κρύβε λόγια Κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Κρυφή πληγή Κύλησε ο ντέτζερης και βρήκε το καπάκι Κυργιακή, γιορτή και σκόλη Κώλος κλασμένος, γιατρός χεσμένος

[Στάθης Δημητρακός]

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ   

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμμα Λ)

Λάβετε φάγετε
Λαγοί με πετραχήλια
Λαός (λαγός) την φτέρην έσειε κακό στη κεφαλή του
Λάου – λάου
Λέγε λέγε το κοπέλι κάνει τη γριά και θέλει
Λέει μασάλια
Λέει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη
Λείπει η γάτα χορεύουν οι ποντικοί
Λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή;
Λείψε απέ την κακιά ώρα
Λέκι-λέκι, χάσαμε και το γελέκι
Λέοντος φωνή δεν ακούσατε
Λέω με το νου μου
Λίγα είναι τα ψωμιά ντου
Λίγα θ' ακούσεις, πολλά θα καταλάβεις
Λίγδωσε το άντερό ντου
Λίγο έλειψε
Λίθος επί λίθου
Λιμός, λοιμός, σεισμός και καταποντισμός
Λογαριάζεις χωρίς ντο ξενοδόχο
Λόγια της καραβάνας
Λόγια του αέρα
Λύθηκαν τα γόνατα μου
Λύθηκε ο αφαλός μου
Λύκε γιατί 'ναι ο λαιμός σου χοντρός ; Γιατί κάνω ντη δουλειά μονάχος μου
Λύκος να σε φάει
Λύνει και δένει, γαμεί και δέρνει
Λύσσα να σε πιάσει