ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ (Aλφαβητική κατάταξη Π έως Ρ)

[Στάθης Δημητρακός]

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ  

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμματα Π έως Ρ)

Π

Πάει γυρεύοντας Πάει με το πάσο του Πάει όπου φυσάει ο άνεμος Πάει σα τον κάβουρα Πάει σαν τον στραβό στον Άδη Πάει στο δρόμο του Θεού Παθός, μαθός Παιδί πάνω στη βράση του Παίζει θέατρο Παίρνω το αίμα μου πίσω Παίζει ο λύκος με το αρνί Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα' ναι Παλιά αμαρτία! Παλιά μου τέχνη κόσκινο Παλιός γάδαρος καινούργια πορπατησιά δε γίνεται Παν μέτρον αρίστον Παναϊά μου Τριγλιανή, Παντοβασίλισσα μου Πάνε δυο δυο σαν τους Xιώτες Πανούκλα να σε φάει Πανταχού παρών Παντού η οκά τετρακόσια Παντού τα πάντα Παντού υπάρχει νόμος, στα μάτια όχι όμως Παντού φτωχός και στο πανυήρι πλούσιος Παπά κάνε με κι άσε με στην εκκλησιά απόξω Παπά παιδί διαβόλου εγγόνι Παπάς , παπά καλό δεν θέλει Παπουτσής ξυπόλητος ράφτης ξεγυμνωμένος Παπούτσι απέ ντο ντόπο σου κι ας έν΄και μπαλωμένο κι αν φαίνεται το μπάλωμα να 'ναι καλοραμμένο Πάππου προς πάππου Πάρ' τονε στο γάμο σου, να σε πει και του χρόνου Παρά μια τεσσαράκοντα Παράγινε το κακό του Παρακαλετό...., ξινό... Παραμύθια της Χαλιμάς Παράτα την κλάρα Παρατραβάς το σκοινί Πάρε ντον ένα και χτύπα ντον άλλο Πάρε πέντε και άλλα πέντε Παρελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο Παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βγει η ψυχή του Παριστάνει τον δικηγόρο του διαόλου Παρώρι Μουντανιώτικο Πας εσύ να βγάλεις το φίδι από την τρύπα; ΠαστρικόΘοδώρα Παστρικό τσανάκι Πατείς με πατώ σε   Πάτησε πόδι Πάτησε τον όρκο του Πατσαούρα του διαόλου! Πάτσι πόστα Πε ντη κορφή ως τα νύχια. Πέθανε να σ΄αγαπώ, ζήσε να μη σε θέλω Πέθανε στη ψάθα Πείνα και των γονέων Πέλαος η ζωή του αθρώπου Πέμεινε στο ράφι Πέντε πάνου, πέντε κάτου Πέντε φύσα και μια ρούφα! Πέρα βρέχει   Πέρασε και δεν ακούμπησε Περασμένα μεγαλεία Περασμένα, ξεχασμένα Περί ανέμων και υδάτων Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα Περίμενε τον κόκκινο Μάη! Περιμένει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος Περιπλανώμενος Ιουδαίος Περνά ο λόγος του Περνά Σπαρτιάτικα Περνά μπέικα Πορπατά και τρίζει η γης (ή σειέται ο τόπος) Πορπατάει σαν το κάβουρα (ή σαν τη χελώνα) Περπατάει στα χνάρια μου Πορπατούσαν αλαμπρατσέτα Περσινά ξινά σταφύλια Πες αλεύρι ο ...τάδε σε γυρεύει. Πες με ντο φίλος σου να σε πω ποιος είσαι Πες με τον καλό τον λόγο Αϊ Γιάννη Θεολόγο Πες πες το κοπέλι κάνει ντη γριά και θέλει Πες στα μου να μη στα πω Πες μου γιατί σ' έδειραν να σε πω πόσες έφαες Πέσαν όξω τα καράβια ντου Πέσανε σαν τα κοράκια Πέσανε τα μούτρα μου Πέσε πίτα να σε φάω Πετάει απ΄τη χαρά του Πέταει ο γάδαρος; Πετάει! Πετάει στα σύννεφα Πετάεται σα ντη πορδή Πέταξε το πουλί Πέτρα του σκανδάλου Πέφτει εύκολα Πέφτω με τα μούτρα Πήγα στους εφτά ουρανούς Πήγαινε να δεις αν έρχομαι Πήγαινε στα ρημάδια Πήγαινε στο αγύριστο Πηγαίνω αργά γιατί βιάζομαι. Πήγανε στο βρόντο

Πήγε άκλαφτος Πήγε άψαλτος (ή αδιάβαστος) Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος Πήγε για μαμή και έκατσε για λεχώνα Πήγε η ψυχή μου στην Κούλουρη Πήγε κακήν κακώς Πήγε μέχρι τη βρύση και νερό δεν ήπιε Πήγε σαν το σκυλί στ΄ αμπέλι Πήγες στην Πόλη; Είδες Αράπη; Ντονε φοβήθηκες; Α, για αυτό φοβήθηκες Πήρα απάνου μου Πήρα μυρωδιά Πήρα την κρυάδα Πήραν αέρα τα μυαλά της Πήρε αμπάριζα Πήρε τα βουνά Πήρε τα κατουρημένα του και έφυγε Πήρε τα μούτρα του και ήρθε Πήρε την κάτω βόλτα Πήρε το γιασμάκι του και έφυγε Πήρε το κρίμα στο λαιμό του Πήρε το μπουγιουρντί Πήρε των ομματιών του Πήρε ψηλά τον αμανέ Πιάνει πουλιά στον αέρα Πιαστε με γιατί θα σηκωθώ! Πιάσ' το αυγό και κούρευτο Πιάσε ντο ξυπόλυτο και πάρε τα παπούτσια του Πιάστηκε σαν τον ποντικό στη φάκα Πιο καλά να σε ζηλεύουνε, παρά να σε λυπούνται Πίσoυ έχει η αχλάδα ντη νουρά της.   Πίστευε και μη ερεύνα Πίσω μου σε έχω σατανά! Πίτα μπρος και πίτα πίσω, της γειτόνισσας το δίκιο Πλήρης ημερών Πλήρωνε αυτούς που σου δουλεύουν και ελεημοσύνες μην κάνεις Πληρώνει τα σπασμένα Πλήρωσε τη νύφη Πλήρωσε τα μαλλιά της κεφαλής του Πλήρωσε την γούνα για καλά. Πλούσια τα ελέη Πνέει τα λοίσθια Πνέει τα μένεα Πνίγεται σε μια γουλιά νερό Ποιανού μπαμπά γιος  είσαι; Ποιός δεν αγγίζει το μέλι και δε γλύφει τα χέρια ντου; Ποιός είδε το χάρο και δε τον φοβήθηκε; Ποιός έχασε την τύχη να τη βρω εγώ; Ποιός έχασε τον γάδαρό του; Ποιός παινεύει ντη νύφη μας; Η τσιμπλού η μάνα ντης Ποιός σε 'βγαλε τα μάτια; Ο συγγενής μου Ποιός στραβός δε θέλει το φως του ; Ποιος τον πιάνει ! Πολλά καλά στην έρημο Πολλές κοιλιές ανάσκελα Πολλοί οι κλητοί, λίγοι οι εκλεκτοί Πολύ φασαρία για το τίποτα Πολύχρονοι, στερεωμένοι (ευχή) Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης Πονάει μάτι- βγάζει μάτι Πόσα καταπίνω λόγια ανώγια και κατώγια Ποτέ να μην ποτάξεις Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος του πονεί Πότε πρόκοψε η καημένη, το Σαββάτο που σημαίνει Πότε στο καρφί και πότε στο πέταλο Πού βόσκεις; Πού να ακούσεις ντη βοή σου Που να μη σώσεις και να μη φτάσεις Που να σε δω να σέρνεσαι Που να σε πάνε τέσσερεις Που να σε πάρει και να σε σηκώσει Που να σε πάρει και να σ' αλέσει (ο μύλος). Που να φέξεις Που να σε πει ο παπάς στ' αυτί και ο διάκος στο κεφάλι Πού πας ξυπόλητος στα αγκάθια; Που σε πονεί και που σε σφάζει Που το ηύρες γραμμένο; Πουλάει της Παναϊας τα μάτια Πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες Πούλησε τα κατσίκια και πήρε μπελετζίκια Πούσι έχουν τα μάτια σου; Πουτάνα στο σώμα και στη ψυχή Πουτάνας κώλος δεν γερνά ούτε τρελού κεφάλι Πράματα και θάματα Πράμα που σαλεύει και ντο μουστερή γυρεύει Πράσιν' άλογα. Πρέπει να βρέξεις κώλο για να φας ψάρι Πριν ο αλέκτωρ φωνήσει Πρόβατα εν μέσω λύκων Πρόβατο απωλολό Προς χάριν του βασιλικού ποτίζεται κι η γλάστρα Προφάσεις εν αμαρτίαις Πρώτα βγαίνει η ψυχή και ύστερις το χούι Πρώτα ο Θεός (ευχή) Πυρ και μανία Πυρ, γυνή και θάλασσα Πως πάνε Αράπη (ή κόρακκα) τα παιδιά σου;  Όσο πάνε μαυρίζουνε

Ρ

Ράβε, ξήλωνε δουλειά να μη σε λείπει
Ράγισε η καρδιά του
Ράγισε το γυαλί, δύσκολα πια κολλιέται
Ρίχνει άδεια για να πιάσει γεμάτα
Ρίχνει λάδι στη φωτιά
Ρίχνει τα δύχτια της και ότι πιάσει
Ρόδα είναι  και γυρίζει
Ροδάνι πάει η γλώσσα ντης
Ρούφηξε το αίμα μου
Ρωτώντας πας στην Πόλη