ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

[Στάθης Δημητρακός]

Για την αγαπημένη θεία Ελευθερία

Την περασμένη Πέμπτη, στις 4 του Ιούλη 2019, μίσεψε για μακριά η Ελευθερία Δημητρακού, η πολυαγαπημένη θεία Ελευθερία.
Εκεί ψηλά στους ουρανούς θα σμίξει ξανά με τον Στάθη το Δημητρακό, τον αγαπημένο της σύζυγο με τον οποίο μοιράστηκαν μόνο λίγους μήνες οικογενειακής ευτυχίας.
Έπειτα από κοντά ογδόντα χρόνια χωρισμού θα σμίξουν ξανά. 

H Ελευθερία Δημητρακού γεννήθηκε στην Τρίγλια της Βιθυνίας το 1920.
'Ηταν κόρη του Χρυσόστομου Καπάνδρια και της Ευθυμίας.
Στην Τρίγλια πρόλαβε να ζήσει μόνο δύο χρόνια.

Με τον ξεριζωμό βρέθηκε αρχικά στην Τένεδο και στη συνέχεια στη Ραφήνα.
Ήρθε στη Ραφήνα τριών χρονών με τους γονείς της και εδώ έζησε όλη της τη ζωή.
Εδώ γεννήθηκε ο αδελφός της, ο Μήτσος ο Καπάνδριας, ο πρώτος Ραφηνιώτης Τριγλιανός.

Η Ελευθερία παντρεύτηκε σε ηλικία 20 ετών  τον Στάθη το Δημητρακό του Αρχιμήδη και της Μαρίας.
Τον Σεπτέμβριο του 1940 ο Στάθης ο Δημητρακός , λίγους μήνες μετά το γάμο τους. επιστρατεύτηκε ως έφεδρος για εκπαίδευση στα νέα όπλα, λοχίας  στο 7ο Σύνταγμα Πεζικού Χαλκίδας.
Πολύ σύντομα βρέθηκε από την αρχή του πολέμου στις πρώτες γραμμές του μετώπου.



Το 7ο Σύνταγμα Πεζικού μεταφέρθη κε σιδηροδρομικώς από την Χαλκίδα  στην Καλαμπάκα στα μέσα του Οκτώβρη  και την 28η Οκτωβρίου 1940 ήταν στο Καστράκι της Καλαμπάκας.
Από το Καστράκι της  Καλαμπάκας ξεκίνησε το 7ο Σύνταγμα Πεζικού την 28η Οκτωβρίου για την αντιμετώπιση των Ιταλικών δυνάμεων εισβολής. Έλαβε μέρος στις μάχες της Πίνδου (Σαμαρίνα, Δίστρατο,Σμόλικας), όπου οι Έλληνες στρατιώτες ανέκοψαν τους Αλπίνι (Αλπινιστές) της  Μεραρχίας Τζούλια.

Το 7ο Σύνταγμα Πεζικού συνέχισε τον αγώνα στην Πίνδο εναντίον της Ιταλικής εισβολής, όπου οι ελληνικές δυνάμεις απώθησαν τον εισβολέα.
Από τα μέσα του Νοέμβρη - 14 Νοεμβρίου 1940 και μετά - αρχίζει η ελληνική αντεπίθεση και η προέλαση στην Αλβανία.
Το 7ο Σ.Π συμμετείχε σε επιθετικές επιχειρήσεις.
Στις 23/12/1940 άρχισε η επίθεση των ελληνικών μονάδων για την κατάληψη του στενωπού της Κλεισούρας.
Έπεσε την πρώτη ημέρα της επίθεσης  στη θέση Κούκιαρι (αντέρεισμα) Ν/Α της Κλεισούρας (23/12/1940), ξημερώνοντας παραμονή των Χριστουγέννων.

Πριν την αναχώρησή του για το μέτωπο η Ελευθερία είχε μείνει έγκυος και γέννησε την κόρη τους την Μαρία.
Η Ελευθερία ποτέ δεν είδε τον άνδρα της και η Μαρία δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της.

Η Ελευθερία στάθηκε και αυτή ηρωΐδα και αφιέρωσε όλη τη ζωή της της στο να μεγαλώσει την κόρη της.
Ήταν μάνα, ήταν και πατέρας.
Στάθηκε σε όλη της τη ζωή αλληλέγγυα στους δικούς της ανθρώπους, αλλά και σε όλους όσους είχαν ανάγκη.
Άνθρωπος που πρόσφερε πάντα απλόχερα όσα είχε και δεν είχε.
Καλή χριστιανή, καλή νοικοκυρά, καλή γυναίκα.

Η ζωή της ανταπέδωσε αρκετά από όσα έδωσε. 
Η κόρη της παντρεύτηκε έναν πολύ καλό άνθρωπο, τον Κώστα Κόλλια με καταγωγή από την Κάρυστο.
Ευτύχησε να χαρεί δύο εγγόνια και δύο δισέγγονα.
Ο μεγάλος εγγονός της είναι ο Βαγγέλης Κόλλιας.
Ο μικρός εγγονός της πήρε το όνομα του παππού του και ονομάστηκε Στάθης.

Η θεία Ελευθερία στάθηκε μια πραγματική ηρωΐδα της ζωής.
'Εμεινε χήρα από είκοσι χρονών.
Οι επιστολές από το Μέτωπο είναι συγκλονιστικές.
Η Ελευθερία φύλαξε σε όλη της ζωή τα γράμματα από το μέτωπο που της έστελνε ο άνδρας της ως ιερά κειμήλια.

http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=562.0


Δεν ξαναντρεύτηκε και αφιερώθηκε στην κόρη της και την οικογένειά της.
Είδε εγγόνια και δισέγγονα.
Κρατούσε πάντα τις τριγλιανές παραδόσεις και τα έθιμα.
Είχε την παντοτινή καλοσύνη μιας τριγλιανής αλληλέγγυας γυναίκας
Έζησε ενενήντα εννιά χρόνια.

Αιωνία της η Μνήμη
Αλησμόνητη

Ο ανιψιός της Στάθης Δημητρακός