ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΡΙΓΛΙΑΝΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ

[Βασίλης Σακελλαρίδης]

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΡΙΓΛΙΑΝΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ

Μεγαλώσαμε έχοντας παππούδες και γιαγιάδες Τριγλιανούς. Επίσης, ο ένας τουλάχιστον από τους γονείς μας, Τριγλιανός ήταν. Ανακαλώντας τα παιδικά μας χρόνια, θυμόμαστε με αγάπη τους προγόνους μας που φύγανε. Πόσο πολύ αγαπούσανε την πατρίδα τους! Μέχρι που φύγανε, μιλούσαν με τόση αγάπη και νοσταλγία για τον τόπο τους.

Τι όμως έμεινε από την Τρίγλια για μας, τις νεότερες γενιές. Έμεινε κάτι που είναι σημαντικό στη ζωή μας;  Σίγουρα, μας έμεινε η αγάπη που είχανε για μας. Κι εμείς σήμερα, τους σκεφτόμαστε συχνά και στεκόμαστε με σεβασμό για ο,τι πήραμε από αυτούς. Ποια είναι όμως αυτή η κληρονομιά. Πέρα από την αγάπη τους, που μένει στην καρδιά μας, τι άλλο έχει μείνει; Είναι μήπως η εικόνα στο εικονοστάσι που κουβαλήσανε οι ίδιοι με μεγάλη ευλάβεια ως το πιο σημαντικό κειμήλιο από την πατρίδα;  Είναι ένα κέντημα της γιαγιάς, τα κουταλάκια της προίκας, οι δυο τρεις κιτρινισμένες φωτογραφίες και ελάχιστα άλλα αντικείμενα  που ήταν πολύτιμα γι αυτούς που τα διασώσανε. Πράγματι, είναι όλα αυτά τα κειμήλια που μαζί με την αγάπη παραπέμπουν στη Τρίγλια μας. Μας κάνουν να λέμε κι εμείς σήμερα: «Ναι, κατάγομαι από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας, όπως ο γονιός μου και οι παππούδες μου». Έχουμε μια ταυτότητα σημαντική. Και όσοι από μας μαθαίνουμε την ιστορία της Τρίγλιας, τον τρόπο ζωής και τους σπουδαίους ανθρώπους που ανέδειξε, νοιώθουμε ακόμα πιο γεμάτοι και σίγουροι για την αξία της ξεχωριστής καταγωγής μας. Το αίσθημα αυτό όταν το μοιραζόμαστε με άλλους Τριγλιανούς απογόνους γίνεται μια απροσδιόριστη χαρά λες και συναντιόμαστε με μακρινούς συγγενείς που δεν τους γνωρίζαμε μέχρι τώρα και έχουμε πολλά να πούμε.

Οι γενιές των προσφύγων σιγά σιγά αποχωρούν. Η αλησμόνητη πατρίδα και ο πολιτισμός της θέλουμε να μείνουν και στις νεότερες γενιές. Ο ρόλος αυτός μεταφέρεται στους Συλλόγους μας. Εκεί φυλάσσονται τα κειμήλια, τα βιβλία, οι φωτογραφίες, οι αφηγήσεις. Είναι ο χώρος για να συνδεθούν όλοι οι απόγονοι και να μοιραστούν την ταυτότητά τους. Μια ταυτότητα που πάει να ξεθωριάσει με τα χρόνια, και ο Σύλλογος κάθε λίγο τη συντηρεί. Είναι η δική μας ταυτότητα. Αν τη χάσουμε, χάνουμε τη συνέχεια με τις ρίζες μας και ισοπεδωνόμαστε  σε μια μεγάλη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μαζί με άγνωστους ανθρώπους χωρίς ρίζες, χωρίς πολιτισμό, χωρίς πατρίδα, χωρίς...

Ο Σύλλογος των Απανταχού Τριγλιανών που ιδρύθηκε το 1961 αντιμετωπίζει σήμερα στο μεγαλύτερο βαθμό ως τώρα, την  αδιαφορία των νεότερων απογόνων Τριγλιανών. Η ύπαρξή του στο μέλλον είναι αβέβαιη.  Αν ο Σύλλογος σβήσει, δεν υπάρχει πλέον και η ταυτότητά μας. Ο Σύλλογος είναι ο φορέας που εκπροσωπεί την ταυτότητά μας.

Στον επόμενο μήνα πρόκειται να γίνουν οι εκλογές του Συλλόγου. Θα είναι μια Κυριακή μέσα στον Μάιο του 2022 (θα ανακοινωθεί έγκαιρα). Ας αναλογιστούμε ότι όσοι θεωρούμε τον εαυτό μας Τριγλιανής καταγωγής, έχουμε και υποχρεώσεις. Ας κρατήσουμε το Σύλλογο όσο μπορούμε. Είναι η υποχρέωση προς τους γονείς μας και τους παππούδες μας και μια υπόσχεση που πρέπει να δώσουμε σ΄αυτούς.

Βασίλης Σακελλαρίδης