ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ- Δράκος-Δρακούλης

[Στάθης Δημητρακός]

ΠΑΡΑΔΟΣΕΙ Σ

• Δράκος – Δρακούλης: Και τα δυο απαντούν και ως βαφτιστικά και ως επώνυμα. Στην Τρίγλια της Προποντίδας  υπήρχε οικογενειακό όνομα (επώνυμο) Δρακούλης, Το βαφτιστικό Δρακούλης προέρχεται από την λαϊκή παράδοση (από την ελεύθερη αντίληψη του λαού). Οι απόγονοι των Τριγλιανών Δρακούληδων ζουν τώρα στη Ραφήνα της Αττικής. Το Δρακούλης ως επώνυμο απαντάται σε πολλά μέρη της Ελλάδος κυρίως στην Κεφαλλονιά και στην Ιθάκη. Ως βαφτιστικό και ως επώνυμο και συναντάται στη Μάνη π.χ. Δρακούλης Δρακουλάκος.
Ο δράκος των νεότερων Ελλήνων είναι μυθικό τέρας ακατάβλητης δύναμης, μερικές φορές ακόμη και με ανθρώπινη μορφή, παρουσιάζεται στις παραδόσεις του λαού αντίστοιχα προς τους Γίγαντες και Κύκλωπες των αρχαίων ελληνικών μύθων. Συνήθως παρουσιάζεται ως φύλακας θησαυρών, πηγών, λιμνών κλπ. (Δρακονέρα, Δρακολίμνη , Δρακοσπηλιά, Δρακόσπιτα κ.α.). Σήμερα σε πολλά μέρη της Ελλάδας το αβάφτιστο αρσενικό ονομάζουν Δράκο, Δρακούλη, το δε θηλυκό Δράκα, Δράκω, Δράκου , Δρακούλα. Λέγεται σαν ασπίδα και φυλακτό του βρέφους από κάθε βασκανία. Είναι δηλ. το δράκος ευχετικό του αβάφτιστου  νηπίου για να γίνει δράκος (ισχυρό και ανδρείο ) ώστε να μην επηρεάζεται από τα κακά πνεύματα κατά διάστημα που θα μένει αυτό αβάφτιστο . Το όνομα αυτό είναι ευχετικό διατηρείται κάποτε και μετά την βάφτιση παραμερίζει βαφτιστικό που του δόθηκε για να καταντήσει πλέον όνομα βαφτιστικό και έπειτα επώνυμο.

Ο Δράκος προέρχεται από το αρχαίο δράκων  (βλ. γέρων> γέρος, άρχων > άρχος, Χάρων > χάρος).
Από την ίδια ρίζα: Δράκος- Δρακούλης παράγοντα ι επώνυμα Δρακάτος ,Δρακάκης Δρακάκος, Δρακουλάκος, Δρακουλάρος,, Δρακονταειδής Δρακόπουλος, Δρακουλίδης, Δρακουδέλης, Δρακούλιας κ.α.


Πηγές:


1.Βαγιακάκος Δημήτριος , Καταγωγή ονομάτων και τοπωνυμίων. Περιοδικό Ιστορία Εικονογραφημένη τευχ.34

2.Νικολάο υ Γ. Πολίτη, Παραδόσεις, τομ. Α,Β γράμματα,1994.

3.Αθανασίου Χ. Μπουτουρα, Λεξικό των Νεοελληνικών Κυρίων Ονομάτων εν Αθήναις 1912, εκδόσεις Επικαιρότητά, Μαυρομιχάλη 60 Αθήνα.

4.Ν.Π.Ανδριώτης, Ετυμολογικό Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής Α.Π.Θ, ΙΝΣ-Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1995.

5.Γεράσιμος Α. Ρηγάτος,  Νεοελληνικά Επώνυμα με Ιατρική προέλευση, Εκδόσεις Βήτα, Αθήνα 1997.