4.4 Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΡΙΦΗ - ΝΕΟΛΟΓΟΣ φύλλο 4484, σελ 2η 293)

[Μάκης Αποστολάτος]

Στο φύλλο 4484 της Παρασκευής 30 Μαρτίου/11 Απριλίου 1884 και στη 2η σελίδα καταχωρήθηκαν, σχεδόν και στις 7 στήλες της, οι επικήδειοι λόγοι του Ι. Λ. Αριστοκλέους (εκπροσώπου της Μεγάλης του Γένους Σχολής), του Οσκάρ Ισκενδέρ (εκπροσώπου της Αρμενικής κοινότητος), τα Ψηφίσματα Αδελφοτήτων, Συλλόγων, Κοινοτήτων και Εκκλησιών, οι ενέργειες του Σουλτάνου και η παρουσία αυτοκρατορικών υπαλλήλων στην κηδεία, τα τηλεγραφήματα του Έλληνα βασιλέως, συγγενών, φίλων, ατόμων κλπ.

Το αφιέρωμα αρχίζει με άρθρο της εφημερίδας, με τίτλο "ΚΗΔΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΡΙΦΗ - ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΦΘΕΝΤΑ", στο οποίο ο συντάκτης αφενός περιγράφει τον θανόντα, αφετέρου αναφέρει το μεγάλο αριθμό τηλεγραφημάτων, επιστολών, εκδηλώσεων κλπ που στάλθηκαν και ήταν αδύνατον να περιληφθούν στο προηγούμενο φύλλο (4483) της εφημερίδας.

ΚΗΔΕΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΡΙΦΗ

ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΦΘΕΝΤΑ

Δεν εκόπασεν έτι ο εκ του θανάτου και της κηδείας του μεγάλου φιλανθρώπου πένθιμος σάλος. Τηλεγραφήματα συλλυπητήρια αδιαλείπτως καταφθάνουσιν εις την οικογένειαν εκφράζοντα το βαθύ άλγος συγγενών, φίλων, μεγάλων πολιτών, αναξιοπαθούντων και ευεργετηθέντων, Συλλόγων, σχολείων, εταιριών, κοινοτήτων κλπ. Επιστολαί παρά των ενταύθα κοινοτήτων και σωματείων και σχολείων διηνεκώς αποστέλλονται. Πυρετός ευγνωμοσύνης, ως ειπείν, την ελληνικήν κοινωνίαν κατέλαβε, καταδεικνύων ότι επιζή πάντοτε εν τω Έλληνι η καρδία η πάλλουσα προς παν ευγενές αίσθημα και γεραίρουσα ταύτα επαξίως. Και η τιμή αύτη, η παρά του ημετέρου έθνους ηείποτε δαψιλευθείσα  τοις μεγάλοις ευεργέταις της ανθρωπότητος συνετέλεσαν ου σμικρόν εις την παρ' αυτού γέννησιν των ανδρών οίτινες απαρτίζουσι την χρυσήν και δια πάντων των αιώνων της εθνικής ημών ιστορίας διήκουσαν διηνεκή άλυσιν των μεγάλων πολιτών, δι' ων πεσόντες ανωρθώθημεν και ανορθωθέντες προήχθημεν και προαγόμεθα. Εις την άλυσιν ταύτην το πάνδημον του έθνους πένθος προσέθηκεν ένα έτι αδαμάντινον κρίκον, το όνομα του Γεωργίου Ζαρίφη, γενάρχου οίκου μεγάλου, στιβαρού στελέχους ευθαλείς και γενναίους θρέψαντος πρέμνους, ων υπαρχόντων ουκ εξέλιπεν η ευεργετική και ζωοπάροχος αυτού σκιά επί την πάσχουσαν ανθρωπότητα και την διψώσαν του έθνους πρόοδον. Ναι, εσμέν βέβαιοι ότι προς τω μικρώ σχετικώς προς την φήμην υλικώ πλούτω ον εκληροδότησε τη ευγενεί αυτού οικογενεία ο Γεώργιος, συνεκληροδότησε τον μέγιστον και ακένωτον πλούτον της μεγαθύμου αυτού καρδίας και ότι το τελευταίον τούτο μέρος της κληρονομίας η τε γερσρά χήρα και τα πατρώζοντα τέκνα θεωρούσιν ως το τιμαλφέστατον, διότι εμπεριέχει εν ευατώ την διαιώνησιν του ονόματος των Ζαριφών, την θεραπείαν της πασχούσης ανθρωπότητος, την πρόοδον του έθνους, την ευγνωμοσύνην των λαών και την ευλογίαν του Υψίστου. Ναι, εσμέν βέβαιοι ότι επιζήσει εν τοις τέκνοις και απογόνοις αυτού ο Γεώργιος Ζαρίφης εφ' όσον επιζήσει άληστος εν τη καρδία του έθνους. Ουκ απέθανεν ο γεννήσας, όταν μάλιστα καλήται Γεώργιος Ζαρίφης.

Υλικώς αδύνατον απέβαινε χθες να συμπεριληφθώσι εν τω Νεολόγω εντός ολιγοώρου χρονικού διαστήματος πάντα τα κατά την κηδείαν του αοιδίμου Γεωργίου Ζαρίφη. Αναγκασθέντες λοιπόν χθες ν΄ αφώμεν μέρος αυτών εν τω σημερινώ φύλλω συμπληρούμεν τα λοιπά νυν αρχόμενοι από των επιλοίπων λόγων κατά την επομένην τάξιν.

Λόγος Ι. Λ. Αριστοκλέους

«Ω πάπποι! Ή μέγα πένθος Αχαιίδα γαίαν ικάνοι!»

Μ ο ν ο γ ε ν ή ς,  τ ι μ α λ φ ε σ τ ά τ  η  Κ α ρ δ ί α . . . . .  θ ε ρ μ ο γ ό ν ο ν  . . . . .  α ν ε ξ ά ν τ η τ ο ν . . . . .  :  Δεν θα συναισθάνησαι του λοιπού τας οδύνας του πλησίον; Ακίνητος και ψυχρός θα μένης απέναντι των πικρών στεναγμών και των θερμών δακρύων των εις σε ελπιζόντων; Δεν θα σκιρτάς εν τω μέλλοντι εις τους υποφώσκοντας θριάμβους  των ατρύτων αγώνων σου; Δεν θα δρέψης τας απαρχάς των οσημέραι ανακαινιζομένων εθνικών καμάτων σου; Θερμογόνον ανεξάντλητον δεν θα θερμαίνης τους ριγούντας; Γλυκύτατοι οφθαμοί ε...δύ...σα...τε; Δεν θα βλέπητε τας χήρας και τα ορφανά, τα ασθενή και τα γυμνά; Και πως; Εστείρευσαν αι αένναοι εκείναι και πολυχεύμονες πηγαί, αφ' ων έρρεον κρουνηξδόν οι πολύτιμοι μαργαρίται της φιλανθρωπίας και του ελέους.  Χείρες στιβαραί, υμείς, αι βαστάζουσαι τας ανειμένας και τας τρεμούσας, υμείς, αι συγκρατούσαι τα παραλελυμένα γόνατα, υμείς παρελύσατε ... Ζ ω ή, Ζ ω ή της εθνικής ημών Ζωής Ζ ω ή κλητή και εκλεκτή απέπτης; Που μετέστης; Ιδού η πατρίς, ιδού αυτή και τα παιδία άπερ έδωκεν αυτή ο Θεός. Συ είδες τας πληγάς αυτής. Συ απεμάξω αυτάς, αλλ' αιμάσσουσιν εισέτι, εξηράνθη ο σπόγγος Σου; Ιδού χώρος απέραντος προς πήξιν στερεάς και απαρασαλεύτου καλιάς. Ιδού στάδιον ευρύ φερεσβίου και ζειδώρου ενεργείας: Που απέρχη; Κόσμε του εθνικού ημών κόσμου! Ίνα τι απέκρυψας το φως Σου αφ' ημών; Ζαρίφη, Γεώργιε Ζαρίφη «εάν επιλαθώμεθά Σου, επιλησθείη ημών η δεξιά, κολληθείη η γλώσσα τω λαρύγγι ημών, εάν μη Σου μνησθώμεν». Συ εσκόρπισας, έδωκας τοις πένησι, Συ το ένδοξον ηθικόν παρελθόν γενεάς ευλογημένης ενοπτριζόμενος και προς το ποθεινόν αυτής πνευματικόν μέλλον τηλεσκοπών τον πλούτον Σου γέφυραν μεταστάσεως αυτή προσήνεγκας.

Ας ήτο δυνατόν, ναι, ας ήτο δυνατόν, ουρανέ! δια  στιγμήν τουλάχιστον, εις το υπερφυσικόν νεύμα σου, να σταματήση η αμετάθετος δράσις των ανεξερευνήτων της δημιουργίας νόμων, ας ήτο δυνατόν να επαναλάβη ένα τουλάχιστον παλμόν η προσφιλεστάτη ημίν αύτη Κ α ρ δ ί α, να ανοίξωσιν αύθις οι παγεροί ούτοι οφθαλμοί και μία ακτίς φωτός να περιλάμψη αυτούς το ύστατον, ίνα μιά φωνή προσφωνήσωμεν οι πάντες, Μεγάτιμε άνερ, άρον κύκλω τους οφθαλμούς Σου και ίδε τα τέκνα Σου ολοφυρόμενα και θρηνούντα επί τη ανεπανορθότω απωλεία Σου. Ύψωσον εκεί, προς το δ ι κ ό ρ υ φ ο ν  ε κ ε ί ν ο  κ ά ρ η  το σεβάσμιον και γεραρόν βλέμμα Σου και ευλόγησον την ιεράν εκείνην των γραμμάτων και της επιστήμης Α κ ρ ό π ο λ ι ν, τ η ν Μ. τ ο υ Γ.  Σ χ ο λ ή ν, ην περιπαθώς ηγάπας, και ην αι Σαι ελευθέριοι χείρες χθες έπηξαν. Μελανείμων και βαρυπενθής κόπτεται, στεφανούσα Σε δι' ημών των πνευματικών αυτής λειτουργών τω αμαραντίνω της ειλικρινούς ευγνωμοσύνης στεφάνω. Ενθυμήσου ότι μακραίων του ηθικού ημών βίου ιστορία τους σκαπανείς αυτής εν τω τεμένει τούτω επαιδαγώγησε και εξέθρεψε. Και πόλεις και χώραι, και μέγαρα και καλύβαι των πνευματικών αυτής δωρεών απήλαυσαν. Και σήμερον απανταχόθεν της ελληνικής γης συρρέουσιν αθρόοι, ως έλαφοι διψώσαι, διάνιαι νεαραί, ίνα τα της αληθούς σοφίας νάματα ποτισθώσι. Συ εστέγασας το Παλλάδιον τούτο της ηθικής ημών σωτηρίας και Συ εκληροδότησας  τω έθνει κληρονομίαν ανεφαίρετον, ιδρυτής και μέγας ευεργέτης της Μεγάλης του Γένους Σχολής ούτω γενόμενος. Αλλά! . . . ω σιδηρά ανάγκη! Οφείλω να σιγήσω.

Ο Γεώργιος Ζαρίφης δεν επανέρχεται . . . ο τάφος χαίνων αναμένει . . . Μία στιγμή και η μεγάλη αύτη ύπαρξις, ήτις και αυτά τα απροσπέλαστα τοις άλλοις όρια του έθνους υπερηκόντιζε, μία στιγμή, και υπό γην αύτη κρύπτεται. Μία στιγμή, και τον Μέγαν του Έθνους ευεργέτην ο ψυχρός καλύπτει λίθος.

«Ω πόπποι! Ή μέγα πένθος Αχαιίδα γαίαν ικάνοι».

Αλλά . . . «ποίον με έπος φύγεν έρκος οδόντων;». Η  α θ α ν α σ ί α  είναι ο μόνος κλήρος της αρετής, της αυταρπανησίας και της αληθούς αφοσιώσεως. Η  α θ α ν α σ ί α  είναι ο νυμφών της αγάπης, της ελεημοσύνης, τη φιλοπατρίας και της φιλομουσίας. Χαίρε ψυχή μακαρία, χαίρε την ανεκλάλητον χαράν των δικαίων. Συ «τον δρόμον τετέλεκας, την πίστιν τετήρηκας, την αληθή, την ζώσαν πίστιν, την πίστιν των μεγάλων έργων, την πίστιν την εκ της μεγάλης καρδίας απαυγάζουσαν. «Απόκειταί Σοι τοίνυν ο της Δικαιοσύνης στέφανος, ον αποδώσει Σοι ο Κύριος εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκαιος Κριτής». Νυν δε παριστάμενος ενώπιον του θρόνου της Μεγαλωσύνης εν τοις ουρανοίς εύξαι προς Κύριον ίνα και εκ των λίθων τούτων εγείρη τέκνα τω Αβραάμ, εφάμιλλά Σοι προς δόξαν της Εκκλησίας και του Έθνους.

Άφθιτόν σοι είη το κλέος, Γεώργιε Ζαρίφη, αιώνιον το μνημόσυνόν Σου, μεγάθυμε προστάτα, Γαίαν έχοις ελαφράν, φιλοστοργώτατε απάντων ημών Πάτερ!

Λόγος Οσκάρ Ισκενδέρ

Κ ύ ρ ι ο ι,

Εννοείτε πάντως και δικαιολογείτε την προ του ανοικτού τούτου φερέτρου απέναντι της ανεπανορθώτου ταύτης στερήσεως κατέχουσάν με ως και πάντας υμάς συγκίνησιν, και ίσως  δεν θα ελάμβανον τον λόγον, εάν μη ήμην πεπεισμένος ότι επιτελώ καθήκον, ναι, καθήκον και καθήκον ιερόν, προσερχόμενος εξ ονόματος της αρμενικής της Κωνσταντινουπόλεως κοινότητος ν' αποδώ τω διαπρεπεί συμπολίτη, ου στερούμεθα, σμικρόν αλλ΄ειλικρινή και αναμφηρίστως ανταξίου φόρον σεβασμού. Και θρηνούμεν άλλως πάντες ημείς ενταύθα τον θάνατον μεγάλου επ' αρεταίς ανδρός, φιλανθρώπου εξόχου τε και σπανίου, ου μόνον τω ελληνικώ ανήκοντος, αλλά συμπάση τη ανθρωπότητι.

Homo sum nihil humani a mu alienum puto (Άνθρωπος ειμί και τ' ανθρώπου μοι μέλει).

Και κατά τούτο δε μόνον και ανεξαρτήτως εκ πάσης άλλης σκέψεως επιβέβληταί μοι καθήκον το εκφράσαι δημοσία  την ομόθυμον των Αρμενίων των ομοεθνών μου θλίψιν και την ημετέραν συμμετοχήν κύριοι, εις την δικαίαν υμών Λύπην.

Ναι, η ημετέρα κοινότης πολλά οφείλει τη μνήμη του Γεωργίου Ζαρίφη, βαθέως ευγνωμονούσα αυτώ ιδία επί τοις ευγενέσι φιλανθρώποις παραδείγμασιν, α ου διέλιπε μέχρι τελευταίας πνοής διδούς τοις προκρίτοις, τοις υπό της τύχης ευνοουμένοις παντός έθνους δια της μεγαλοδωρίας αυτού προς την σπουδάζουσαν νεολαίαν και δια της προς πάντας αγαθότητος αυτού.  Κακώς κατ' εμέ ερρήθη ότι Πηβόδη της Ανατολής ην ο Γεώργιος Ζαρίφης, διότι ο ημέτερος συμπατριώτης υπερείχεν ασυγκρίτως του μεγάλου άγγλου φιλανθρώπου. Ο μεν Πηβόδη ευηγέρτει εν χώρα ένθα η δημοσία ελεημοσύνη ανάγεται εις κοινωνικήν υποχρέωσιν, ενώ ο μακαρίτης απέδειξεν εαυτόν αυτοβούλως φιλάνθρωπον, φιλάνθρωπον εξ αγνής κλίσεως, εξ απλής της καρδίας του ορμής, γνωστόν δε ότι ο Γεώργιος Ζαρίφης την ελεημοσύνην ήσκησε μόνον καθ΄ον τρόπον ήσκησεν αυτήν. Αυτός ο επί της γης ελθών προς ανακούφισιν των δυστυχών, ήτοι καθ' ον τρόπον η αριστερά αγνοεί τι η δεξιά ποιεί, και τούτο εν χώρα ένθα το αίσθημα της ανθρωπίνης αλληλεγγύης και η προς την δημοσίαν γνώμην οφειλομένη ευλάβεια  ούπω αφίκοντο εις πάσαν την απαιτουμένην ανάπτυξιν, εν χώρα ένθα η φιλανθρωπία-και ομιλώ περί της διαρκούς και ελλόγου φιλανθρωπίας- απέχει πολύ από του να εγκλιματισθή.

Και έχει λόγον υπάρξεως η συγκινητική ομοθυμία μεθ' ης θρηνούμεν σήμερον την στέρησιν τοιούτου ανδρός, στέρησιν πλήττουσαν ούτως ου μόνον το ελληνικόν και ταύτην ή εκείνην την κοινότητα, αλλά δύναμαι ειπείν άνευ υπερβολής πάσας τας σπουδαίας τάξεις της ανατολικής Ευρώπης. Είδατε, κύριοι, από χθες, οπότε διεδόθη ανά την πόλιν η λυπηρά είδησις  τη καταπληκτική ταχύτητι κεραυνού, είδατε σχεδόν πάντας της Κωνσταντινουπόλεως τους κατοίκους μέχρι δακρύν συγκεκινημένους συρρέοντας και περικυκλούντας την κατοικίαν του μακαρίτου εν ευλαβεί και ευοικτίστω διαλογισμώ του θεάθασθαι έστω και εφάπαξ τους χαρακτήρας εκείνου, όστις εγένετο ο μεγάθυμος ημών συμπολίτης, ηκούσατε πάντας μεταδιδόντας την λυπηράν είδησιν της 27 μαρτίου απαγγέλοντας μετά σεβασμού αναμικτού υπό θαυμασμού και εγκωμίων το όνομα εκείνου, ου το σκήνος, το γεραρόν έλεγον ων λείψανον, προ ομμάτων ημών κείται.

Τέλος πάντων, κύριοι, και ελλείψει πάσης εξωτερικής ενδείξεως σεβασμού και συμπαθείας  έχετε της ιδίας υμών καρδίας το τέκμαρ, το λέγον υμίν ότι ο Γεώργιος Ζαρίφης  ευγενώς βιώσας ουχ ήττον ανταξίως τον ωραίον αυτού και ενάρετον βίον επέρανε, και το ατομικόν τούτο τεκμήριον, η άκρα αύτη πεποίθησις λέγει υμίν ότι ο αοίδιμος τοις ανεκτιμήτοις του πνεύματος χαρίσμασιν εγένετο αντάξιος της προσωνυμίας του υπερόχου ανδρός ως και τοις εξαιρέτοις της καρδίας προτερήμασι κατεκτήσατο αγθάρτους τίτλους της ευγνωμοσύνης, του θαυμασμού και της αγάπης εκείνων, οίτινες των υλικών αμοιρούντες μέσων προς το αποξηράναι τα δάκρυα των κλαιόντων, έχουσι τουλάχιστον αρκούντως υψηλήν καρδίαν προς το εννοήσαι και εκτιμήσαι την φιλανθρωπίαν των άλλων.

Η νεωτέρα Ευρώπη κατά μίμησιν της αρχαίας Ελλάδος διαιωνίζει την μνήμην των ευπρεπών αυτής τέκνων δια του μαρμάρου ή του χαλκού. Ταύτης της τιμής διττώς εγένετο αντάξιος ο Γεώργιος Ζαρίφης και δια της υπερόχου αυτού διανοίας και δια της μεγάλης αυτού, της εναρέτου και της ελεήμονος καρδίας, αλλά μέχρις ότου οι συγγενείς ανεγείρωσιν αυτώ εν τω αιωνίω αναπαυτηρίω μνημείον προωρισμένον υπομιμνήσκειν τοις επιγιγνομένοις ουτωσίν έξοχον άνδρα, οίος ο τετελευτηκώς, δηλώ μετά πεποιθήσεως προς ουδέν άλλο εξισουμένης αλλ΄η προς την συγκίνησιν της καρδίας μου, δηλώ, λέγω, ότι το όνομα του Γεωργίου Ζαρίφη, αναμιμνήσκον πάσαν αρετήν, εγγέγραπται ήδη εν τη καρδία πάντων ημών, και βέβαιος είμι ότι οι ημέτεροι υιοί και οι έγγονοι θα μεταδώσωσιιν αλλήλοις δι' ευλαβεστάτης παραδόσεως το σεβαστόν και εσαεί γεράσμιον τούτο όνομα.

Σταματώ, κύριοι, διότι δεν επιθυμώ έτι μάλλον να κινήσω τας ίνας της εις άκρον συγκεκινημένης καρδίας υμών υπό της της ευγλωτίας των προλαλησάντων. Επιτραπήτω μοι όμως πριν η περάνω τον λόγον και οπότε μέλλει να κλεισθή το φέρετρον επί του αψύχου σώματος του μεγάλου ημών συμπολίτου, εκείνου, ος τον κόσμον κατέπληξεν απείρως ευεγερτών, κατά την επίσημον ταύτην, τέλος, στιγμήν ν' αποτανθώ προς τον αοίδιμον εν πάση συνοχή και μετά του οφειλομένου σεβασμού και να τω είπω,

Περιφανές γέρον! Κοιμού τον ειρηνικόν σου ύπνον. Θρηνούσι σε θανόντα απότε εισήλθες ήδη εις διπλήν αθανασίαν, την προϋπάρξασαν ήδη αθανασίαν της ψυχής σου, και την αθανασίαν, ην συ αυτός κατεκτήσω, την της μνήμης σου. Χαίρε, σεβάσμιε γέρον, ή βέλτιον ειπείν, Καλήν αντάμωσιν!

Ψηφίσματα

ΕΘΝΙΚΑ ΦΙΛΑΝΘΡ. ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ

Η εφορία των εθνικών φιλανρωπικών καταστημάτων συμμεριζομένη την θλίψιν της ευγενούς και μεγαθύμου οικογενείας Ζαρίφη, συνελθούσα σήμερον εν εκτάκτω συνεδριάσει, επί τη θλιβερά αγγελία του θανάτου του αοιδίμου Γεωργίου Ζαρίφη, και αποτίνουσα ελάχιστον ευγνωμοσύνης φόρον εις την μνήμην του αοιδίμου ανδρός, δια τας απείρους και μεγάλας ευεργεσία Αυτού εν γένει προς το έθνος και την Εκκλησίαν και ιδία προς τα ιερά του έθνους φιλανθρωπικά καθιδρύματα, ων υπήρξεν έφορος, πρόεδρος, και μέγας προστάτης και ευεργέτης ανέκαθεν, εκφράζει μετά ψυχικού άλγους, εξ ονόματος αυτών προς την πενθούσαν οικογένειαν Αυτού, την βαθυτάτην αυτής θλίψιν και τα εγκάρδια αυτής συλλυπητήρια.

Κωνσταντινουπόλει 27 μαρτίου 1884

Η εφορία

Γεώργιος Π. Τζάλας, Ι. Βάλσαμος , Ιωάν. Ιωαννίδης, Ν. Μπλέσσας, Κ. Νικολόπουλος, Ι. Κούπας, Π. Καζανόβας, Α. Ροσόλυμος, Ι. Βερνουδάκης, Ι. Παπαδούκας.

Ο διευθυντής

Ε. Καβάδας

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

Η Εκπαιδευτική και Φιλανθρωπικη Αδελφότης συνελθούσα εν εκτάκτω συνεδριάσει επί τω θλιβερώ αγγέλματι του θανάτου του πρώτου προέδρου αυτής, ιδρυτού και μεγάλου ευεργέτου Γεωργίου Ζαρίφη, ψηφίζεται:

1) Το πένθος της Αδελφότητος έσται τρίμηνον εκδηλωθησόμενον εν άπασι τοις εγγράφοις αυτής.

2) Καθ' όλην την διάρκειαν του πένθους αναβάλλεται η εκλογή προέδρου εις αντικατάστασιν του αοιδίμου ανδρός.

3) Θέλει κατατεθή επί του αειθρηνήτου νεκρού στέφανος υπό του αντιπροέδρου.

4) Το συμβούλιον ως και άπαντες οι αδελφοί θέλουσι παρακολουθήσει εν σώματι την εκφοράν.

5) Ο αντιπρόεδρος κ. Α. Ψυχάρης θέλει ομιλήσει εκ μέρους την Αδελφότητος επί του τάφου.

6) Συλλυπητήριος επιστολή εκ μέρους της Αδελφότητος επιδοθήσεται προς την σεβαστήν χήραν του αοιδίμου ανδρός υπό των κ.κ. αντιπροέδρων Α. Ψυχάρη και Ε. Ευγενίδου.

ΘΡΑΚΙΚΟΣ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔ. ΣΥΛΛΟΓΟΣ

Ο Θρακικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος, συνελθών εν εκτάκτω συνεδριάσει επί τω θλιβερώ αγγέλματι του θανάτου του επιτίμου προέδρου και μεγάλου ευεργέτου κ. Γεωργίου Ζαρίφη, ψηφίζεται τάδε,

1) Θέλει μεταβή το συμβούλιον εν σώματι όπως εκφράση την βαθείαν θλίψιν αυτού προς την σεβαστήν χήραν του αειμνήστου ανδρός.

2) Θέλει καταθέσει επί του πολυτίμου νεκρού στέφανον λαμπρόν.

3) Θέλει διατάξει να κλείσωσι τα εν Φιλιππουπόλει Ζαρίφεια Διδασκαλεία και θέλει καταθέσει και εκ μέρους αυτών στέφανον επί του νεκρού του ιδρυτού αυτών.

4) Ο αντιπρόεδρος κ. Ι. Γεωργαντόπουλος θέλει ομιλήσει επί του τάφου εκ μέρους του Συλλόγου.

5) Άπαν το συμβούλιον και τα μέλη του Συλλόγου θέλουσι παρακολουθήσει εν σώματι την εκφοράν.

Η ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΞΗΡΟΚΡΗΝΗ

Το προεδρείον της αδελφότητος «Ξηροκρήνης» άμα τω θλιβερώ αγγέλματι της αποβιώσεως του μεγάλου του έθνους ευεργέτου Γεωργίου Ζαρίφη συνελθόν εκτάκτως εψηφίσατο ομοφώνως και εν βαθυτάτω πένθι τα επόμενα,

Α' Να κατατεθή εν ονόματι της αδελφότητος στέφανος επί του νεκρού του μεγατίμου ανδρός,

Β' Να προσκληθώσιν όπως άπαντα τα μέλη συνοδεύσωσι την εκφοράν, και

Γ' Να αποσταλή συλλυπητήριος της Αδελφότητος επιστολή τη οικογενεία του αειμνήστου.

Όθεν προσκαλούνται τα μέλη της Αδελφότητος ίνα παρευρεθώσιν εν τη κηδεία γενησομένη αύριον τετάρτην, ώραν 2 μ.μ. εν Περαία.

Εν Κωνσταντινουπόλει τη 27 μαρτίου 1884.
(Εκ του γραφείου).

ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗ

Η Μ. του Γ. σχολή ιδία πενθούσα έπαυσε τας εργασίας αυτής, εν κοινή δε του καθηγητικού συλλόγου συνεδριάσει προχθές από πρωίας γενομένη υπό την προεδρίαν του σχολάρχου, εγένετο το εξής πρακτικόν.

1) Τω καθηγητή κ. Αριστοκλεί ανετέθη όπως από της σήμερον (27) συνεννοηθή μετά του επιστατήσοντος εν τη κηδεία, καθόσον αφορά την θέσιν των της Μ. σχολής καθηγητών και μαθητών.

2) Ο σχολάρχης μετά του καθηγητικού συλλόγου επισκέπτεται τον Ζαρίφειον οίκον και ασπάζεται τον νεκρόν, κατατιθεμένου και του εξής επιγράμματος επί του φερέτρου, ποιηθέντος υπό του καθηγητού κ. Α. Χαριλάου.

Σεμνός Μουσάων χορός αιν' επί δάκρυα λείβει
Κειραμένων πλοκάμους φωτί αποιχωμένω,
Ος σφιν φίλτατος έπλε και έξοχος εν πολιήταις
Ηδ' ευεργεσίης και αρετής ζαθέοις.
Εσθλά τε πόλλ' έπρηξε μογήσας αμφί τε πάτρη
Ηδέ και εμφύλοις, πάσιν όνειαρ άμα
Αι αι! ώχετο κείνος ανήρ, μέγα κύδος Αχαιών,
Του κλέος αίδιον πάσι μετά φθιμένοις.

3) Προσφέρονται τρεις στέφανοι, ο μεν υπό της σχολής έχων επιγραφήν, «Η Μ. του Γ. σχολή τω ιδρυτή και ευεργέτη αυτής», ο δε υπό του καθηγητικού συλλόγου μετ' επιγραφής «οι καθηγηταί της Μ. του Γ. σχολής ευγνωμονούντες» και ο γ' μετ' επιγραφής ¨»οι φοιτηταί της Μ. του Γ. σχολής πενθούντες».

4) Έκαστος των στεφάνων κρατείται υπό δύο μαθητών πενθηφορούντων.
5) Οι καθηγηταί μετά των μαθητών κινήσουσιν εκ της Μ. του Γ. σχολής την ια' π.μ. δια της πρώτης γεφύρας μέχρι της Ζαριφείου οικίας, ηγουμένων μεν κλητήρος πατριαρχικού και δύο αστυνομικών υπαλλήλων, εφεπομένων δε των της σχολής παιδονόμων.
6) Εκάστη των τάξεων συνοδεύεται και υφ' ενός των καθηγητών, από της Α' (κατωτάτης) μέχρι της Η' (ανωτάτης): Η Η΄υπό του κ. Καλλίφρονος, η Ζ' υπό του κ. Αριστοκλέους, η ΣΤ' υπό του κ. Σπαθάρη, η Ε' υπό του κ. Σαλτέλη, η Δ' υπό του κ. Ζαχαριάδου, η Γ' υπό του κ. Ρου μετά του επιμελητού, η Β' υπό του κ. Μαλιάκα και η Α' υπό του κ. Βούρου, οις παρακολουθεί ο σχολάρχης.
7) Ο σχολάρχης ομιλήσει τον επικήδειον εν τω ναώ της αγ. Τριάδος, ο δε κ. Αριστοκλής επί του τάφου.

Η ΕΝ ΓΑΛΑΤΑ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

Ψ ή φ ι σ μ α

Το διοικητικόν συμβούλιον της εν Γαλατά Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητος μετά των παρ' αυτώ αντιπροσώπων των ιερών εκκλησιών, συνελθόντες εκτάκτως σήμερον τη 27 μαρτίου του χιλιοστού οκτακοσιοστού ογδοηκοστού τετάρτου έτους εν τω επιτροπικώ της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, τη προσκλήσει του προέδρου Ηρακλέους κ. Βασιάδου, επί τω θανάτω του μεγάλου πολίτου και μεγάλου ευεργέτου του έθνους ΓΕΩΡΓΙΟΥ του ΖΑΡΙΦΗ, προς επίσημον εκδήλωσιν του πένθους συμπάσης της αυτόθι κοινότητος επί τη μεγάλη ταύτη εθνική συμφορά,

Ψ η φ ί ζ ο υ σ ι

α') Να συνοδεύσωσιν εν σώματι την εκφοράν, ηγουμένου του ιερού κλήρου εν εκκλησιαστική παρατάξει, τα τε μέλη του διοικητικού συμβουλίου και αι επιτροπαί των εκκλησιών μετά διδασκάλων, μαθητών και μαθητριών, διακοπτομένων των μαθημάτων επί δύο ημέρας.

β') Να κατατεθή επί του φερέτρου του επιφανούς νεκρού στέφανος μεγαλοπρεπής, φέρων την εξής επιγραφήν.

Η  ε ν  Γ α λ α τ ά
Φ ι λ ε κ π α ι δ ε υ τ ι κ ή  Α δ ε λ φ ό τ η ς
κ α ι  τ α  ε κ π α ι δ ε υ τ ή ρ ι α  α υ τ ή ς
τ ω  μ ε γ ά λ ω  τ ο υ  Γ έ ν ο υ ς  ε υ ε ρ γ έ τ η
Γ ε ω ρ γ ί ω  τ ω  Ζ α ρ ί φ η.

γ') Να ερμηνευθή το πένθος της κοινότητος δια συλλυπητηρίου γράμματος προς τον τεθλιμμένον οίκον του αοιδίμου ανδρός.

Και επί τούτω διελύθη η συνεδρίασις.

Το διοικητικόν συμβούλιον

Ηρ. Βασιάδης, πρόεδρος. - Ζήσης Θ. Ζήσης. – Ν. Εμμ. Κατσίγκρης. – Δημήτριος Σεργιάδης. – Εμμ. Μελανδινός, - Μιχαήλ Ι. Βογιατζής. – Κωνστ. Κωβαίος, - Γεώργιος Πρωγάκης.

Οι παρά τω διοικητικώ συμβουλίω αντιπρόσωποι των εν Γαλατά ιερών εκκλησιών
Αγίου Νικολάου (Τ.Σ.( Ν. Ευσταθίου
Σωτήρος Χριστού (Τ.Σ.) Ν. Β. Καρδομάτης
Παν. Καφατιανής (Τ.Σ.) Ν. Αλφατζής
Ο γενικός γραμματεύς
(Τ.Σ.) Α θ.  Π α λ α ι ο λ ό γ ο ς

ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΖΙΚΟΥ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ «ΠΡΟΟΔΟΣ»

Η Φιλεκπαιδευτική της Κυζίκου Αδελφότης «Πρόοδος» του γενικού πένθους, επί τω θανάτω του μεγάλου του έθνους ευεργέτου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΖΑΡΙΦΗ, συμμετέχουσα και την ευγνωμοσύνην αυτής προς τον αείμνηστον άνδρα και μέγαν αυτής ευεργέτην επιδεικνύουσα, ψηφίζει,

α') πάντα τα μέλη αυτής να συνοδεύσωσι την κηδείαν του αοιδίμου ανδρός,

β') να κατατεθή στέφανος μετά της δε της επιγραφής, «η της Κυζίκου Αδελφότης βαρυαλγούσα τω μεγάλω αυτής ευεργέτη Γεωργίω τω Ζαρίφη».

Η ΕΝ ΠΡΟΠΟΣΙ ΤΑΤΑΟΥΛΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ

Άμα τω θλιβερώ ακούσματι, μετά βαθέος άλγους συνεδριάσασα, εψηφίσατο πρώτον την δημοσία εκδήλωσιν του ειλικρινούς αυτής πένθους, δια κωδωνοκρουσίας και τριημέρου διακοπής των μαθημάτων, και δεύτερον την κατάθεσιν πενθίμου στεφάνου, συμπορευομένων τη κηδεία 50 μαθητών, φερόντων στεφάνους δάφνης, δεδεμένους δια μελαινών ταινιών, ων τα άκρα έφερον τα αρκτικά Γ. Ζ.

Η εφορία της κοινότητος ταύτης, κατατεθείσα τον στέφανον, προσεφώνησε τα ολίγα ταύτα,

«Εν όσω υπάρχει επί της γης ευγνωμοσύνη και Ελληνικόν έθνος η κοινότης Ευαγγελιστρίας ουδέποτε θα λησμονήση τον Μέγαν αυτής Ευεργέτην».

Εκδηλώσεις πένθους

Η ΕΝ ΓΑΛΑΤΑ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

Προς την αξιότιμον κυρίαν Ελένην Ζαρίφην και τα τέκνα.

Η κοινότης Γαλατά πενθούσα μετά του όλου γένους επί τω θανάτω του προσφιλεστάτου και σεβαστού συζύγου και πατρός ημών, επιφανούς δε πολίτου και μεγάλου του έθνους ευεργέτου Γεωργίου του Ζαρίφη, σπεύδει να ερμηνεύση υμίν δια τούδε του γράμματος το βαρύ αυτής πένθος επί τη όντως εθνική ταύτη συμφορά, συμφώνως τω ψηφίσματι, όπερ διετύπωσεν εξ ονόματος αυτής, εκτάκτως αυνελθόν σήμερον το διοικητικόν συμβούλιον της ημετέρας αδελφότητος μετά των παρ' αυτώ αντιπροσώπων των ιερών εν Γαλατά εκκλησιών.

Το δυστύχημα, το πλήξαν άπασαν την καθ΄ημάς κοινωνίαν, τοσούτω  εστί μέγα, ώστε ουδέν έτερον ισχύει ν' ανακουφίση το γενικόν άλγος ειμή η σκέψις ότι ο αοίδιμος ανήρ καταλείπει όπισθεν αυτού σύζυγον και τέκνα, κληρονομούντας τας μεγάλας εκείνου αρετάς και δη την προς το έθνος στοργήν και αγάπην, διατρανωθείσας καθ' όλον τον λαμπρόν αυτού βίον δια σειράς αγαθοεργιών προς την πάσχουσαν εν γένει ανθρωπότητα και μεγάλων ευεργεσιών προς το έθνος ώπερ ανήκεν, ιδία ευεργεσιών, αίτινες τηρήσουσι την σεπτήν και ιεράν αυτού μνήμην δια παντός άληστον και προσφιλή.

Φρονούντες δε ότι εκ τούτου δύναται ν' αντλήση παραμυθίαν και ο τεθλιμμένος αυτού οίκος παρακαλούμεν υμάς ν' αποδεχθήτε ευμενώς τα συλλυπητήρια της ημετέρας κοινότητος μετά του προς υμάς βαθυτάτου σεβασμού μεθ' ου διατελούμεν.

Εν Γαλατά τη 27 μαρτίου 1884
Αι κοσμήτριαι

Αγλαία Ι. Μαυροκορδάτου. – Χαρίκλεια Ν. Ακάτου. – Πηνελόπη Ν. Δικαίου. – Αικατερίνη Φ. Μαυρογορδάτου.
Το διοικητικόν συμβούλιον
Ηρ. Βασιάδης, πρόεδρος. - Εμμ. Μελανδινός, - Ζήσης Θ. Ζήσης. – Μ. Ι. Βογιατζής. - Δημήτριος Σεργιάδης. – Κ. Κωβαίος, -Ν. Εμμ. Κατσίγκρης. – Γ. Πρωγάκης.

Οι παρά τω διοικητικώ συμβουλίω αντιπρόσωποι των εν Γαλατά ιερών εκκλησιών

Αγίου Νικολάου (Τ.Σ.( Νικόλαος Π. Ευσταθίου

Σωτήρος Χριστού (Τ.Σ.) Νικόλαος. Β. Καρδομάτης

Παναγίας Καφατιανής (Τ.Σ.) Ν. Ι. Αλφατζής

Ο γενικός γραμματεύς
(Τ.Σ.) Α.  Παλαιολόγος


Ο ενταύθα ιατρός κ. Β. Λούσης, λαβών εντολήν παρά της δημογεροντίας Φιλιππουπόλεως να καταθέση στέφανον επί του νεκρού τη επιγραφή «Η πόλις Φιλίππου τω Γεωργίω Ζαρίφη», υπέβαλε τη πενθούση οικογενεία την επομένην συλλυπητήριον επιστολήν,

Τη Ευγενεστάτη Κυρία Ελένη Γεωργίου Ζαρίφη,

Ευγενεστάτη Κυρία,

Εντολήν εκπληρών επ' ίσης πολύτιμον όσω και θλιβεράν, της Δημογεροντίας Φιλιππουπόλεως, διερμηνεύω Υμίν και τη ευγενεί Υμών οικογενεία το βαθύτατον άλγος το καταλαβόιν σύμπασαν την πόλιν ταύτην επί τη αγγελία της συμφοράς της αμειλίκτως πληξάσης την εθνοφιλή Υμών οικογένειαν. Η συμφορά αύτη, Ευγενεστάτη Κυρία, είναι και εθνική συμφορά και συμπενθεί Υμίν το έθνος άπαν.

Είθε η ακραιφνής αύτη κοινή του γένους συμμετοχή εν τω πένθει Υμών ανακουφίσαι υμάς της θλίψεως επί τη απωλεία του αγλαίσματος του οίκου Υμών, εις ον η πατρίς εν αδόλω αγάπη και εν εγκαυχήσει προσέβλεπε, και προς ον δια παντός του χρόνου εν ιερά πάντοτε ευγνωμοσύνη θα ατενίζη, επειδή αιώνιος ζη ο Γεώργιος Ζαρίφης εν τη καρδία των οικείων και απείρων φίλων αυτού και θαυμαστών και εν τη καρδία του έθνους, ζη εν τη ιστορία και εν τη αιωνιότητι.

Υποβάλλων Υμίν, Ευγενεστάτη Κυριά, ταύτα τε εκ μέρους της ειρημένης πόλεως, της πολλαχώς και μεγαθύμως υπ' Εκείνου ευεργετηθείσης, και τα εμά ειλικρινή συλλυπητήρια.

Διατελώ εν βαθυτάτω σεβασμώ ταπεινός Υμών θεράπων

Β. Δ. ΛΟΥΣΗΣ, ιατρός
Την 29 μαρτίου 1884
Πέραν Κωνσταντινουπόλεως

ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΝ ΦΕΡΙΚΙΟΙ ΣΧΟΛΗΣ

Η ημετέρα Αδελφότης, βαθέως πληγείσα επί τω θανάτω του μεγάλου της κοινότητος ευεργέτου κ. Γεωργίου Ζαρίφη, συμμετέσχε του εθνικού πένθους ως εξής,

Το προεδρείον αυτής, επιδόν συλλυπητήριον επιστολήν τη σεβαστή οικογενεία του μακαρίτου, κατέθηκεν επί του νεκρικού φερέτρου στέφανον μετά ταινιών, εν αις εγέγραπτο η Φιλεκπαιδευτική Αδελφότης Φερίκιοϊ πενθεί. Μετά των διδασκάλων δε και των μαθητών της υπ' αυτής υποστηριζομένης σχολής του Φερίκιοϊ, συνοδεύσαν μέχρις εκκλησίας την κηδείαν, είτα μετέβη εις Φερίκιοϊ μετ' αυτών, όπου εν καταλλήλω μέρει παρέταξε τους μαθητάς, όθεν έμελλεν να διέλθη η νεκροπομπή συνοδεία. Αυτόθεν δε ενώ οι ιερείς της εκκλησίας Φερίκιοϊ προϋπήντησαν εν στολή την προς Σισλή άγουσαν συνοδείαν, αφ' ετέρου οι μαθηταί της σχολής πένθους φέροντες σημεία, κατέθηκαν στέφανον επί φερέτρου μετά ταινιών φερουσών τας λέξεις, η φοιτιώσα νεολαία Φερίκιοϊ πενθεί.

Εν Φερίκιοϊ τη 28 μαρτίου 1884
Τ ο  π ρ ο ε δ ρ ε ί ο ν.

ΕΘΝΙΚΟΝ ΙΩΑΚΕΙΜΙΟΝ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΊΟΝ

Η εφορία του Εθν. Ιωακειμίου παρθεναγωγείου λαμβάνει την τιμήν ίνα αναγγείλη εις το δημόσιον ότι η προαγγελθείσα δια την προσεχή κυριακήν των Βαίων επέτειος αυτού εορτή ένεκα πένθους και σεβασμού εις την ακήρατον μνήμην του ευεργέτου του έθνους αοιδίμου Γεωργίου Ζαρίφη αναβάλλεται εις άλλην ημέραν.

Εν Φαναρίω τη 29 μαρτίου 1884
Η Εφορία.

Αι τέσσαρες ενορίαι των Υψομαθείων, αγίου Γεωργίου, αγίου Μηνά, Θείας Αναλήψεως και αγίου Νικολάου, επί θλιβερώ ακούσματι του θανάτου του μεγάλου ευεργέτου του έθνους και της ανθρωπότητος κ. Γ. Ζαρίφη, ου μόνον τα των δύο αυτών Σχολών μαθήματα διέκοψαν, αλλά και τον προϊστάμενον του αγίου Γεωργίου, αρχιμανδρίτην κ. Άνθιμον απέστειλαν όπως αντιπροσωπεύση αυτάς εν τη εφορία.

Η Εφορία.

Πενθούντα τα ημέτερα σχολεία επί τω θανάτω του ευεργέτου Γεωργίου Ζαρίφη αντεπροσωπεύθησαν κατά την χθες γενομένην εκφοράν του λειψάνου αυτού υπό των διδασκάλων και των μαθητών ανθοφορούντων και των ιερέων της εκκλησίας μετά των εξαπτερύγων αυτής.

Οι κώδωνες της εκκλησίας από πρωίας μέχρις εσπέρας ουκ επαύσαντο κρουόμενοι πενθίμως.

Ορτάκιοϊ τη 29 μαρτίου 1884
Η Εφοροεπιτροπή.

Η κοινότης Θεραπείων εξεδήλωσε περιτράνως τα προς τον μεταστάντα αισθήματα της απεριορίστου αυτής ευγνωμοσύνης και της ανυποκρίτου θλίψεως επί τη στερήσει πολυφιλήτου προστάτου. Ο θεοφιλέστατος άγιος Τρωάδος, εκπροσωπών την Α. Σ. τον άγιον Δέρκων και την κοινότητα Θεραπείων, η εφορία των εκεί σχολών μετά του σχολάρχου, των διδασκάλων καί τινων μαθητών προσήλθον προχθές εις την οικίαν του αοιδίμου και κατέθηκαν επί του νεκρού δύο στεφάνους, προσφωνήσαντος του διευθυντού της σχολής των αρρένων ως εν οικείω τόπω φέρεται, και την νεκρικήν εκφοράν συνώδευσε πάσα η αντιπροσωπεία αύτη, των μαθητών προ της νεκροφόρου αμάξης ταχθέντων.


Και η κοινότης Βουγιούκδερε εξεπροσωπεύθη, παραστάντων των ιερέων αυτής μετά των εξαπτερύγων εις την εκφοράν.
Και η της Ξυλοπόρτης έπραξε το αυτό.


Η εν Σαλματομβρουκίω κοινότης προς εκδήλωσιν του πένθους αυτής και διήμερον διακοπήν των μαθημάτων της σχολής εψηφίσατο και κωδωνοκρουσίας πένθιμον επί δύο ημέρας διέταξε και το μνημόσυνον του ονόματος του Γεωργίου Ζαρίφη επί τεσσαρακονθημερίαν, και στέφανον δε κατέθηκε και πεντήκοντα εκ των εκατόν νηπίων, τα μεγαλείτερα, έπεμψεν ίνα παραστώσι κατά την κηδείαν.


Ο των Αρμενοκαθολικών πατριάρχης κ. Αζαριάν μετέβη τη προτεραία της κηδείας εις τον οίκον του αοιδίμου ανδρός προς έκφρασιν των συλλυπητηρίων αισθημάτων αυτού τη οικογενεία.


Η φαρμακευτική της Κωνσταντινουπόλεως εταιρία αντιπροσωπευομένη υπό του διοικητικού αυτής συμβουλίου και υπό ειδικής εκ πολλών αυτής μελών πρεσβείας.


Το εν τω λιμένι προσωρμισμένον ατμόπλοιον της εταιρίας Δανιήλ Παππά και το παρ' αυτό ξένων εταιριών ανεπέτασσαν μεσίστιον χθες ελληνικήν σημαίαν. Ωσαύτως και τα ατμόπλοια της εταιρίας Κουτζή και Συντροφίας είχον αναπεπταμένην την σημαίαν αυτών μεσίστιον.


Άμα του τηλεγράφου αγγείλαντος την θλιβεράν είδησιν, όχι μόνον τα Ζαρίφεια διδασκαλεία αλλά και άπαντα τα άλλα εν Φιλιππουπόλει Σχολεία έκλεισαν εις ένδειξιν πένθους, η δε Κοινότης Φιλιππουπόλεως ενετείλατο τω ιατρώ κ. Λούση να καταθή και εξ ονόματος αυτής στέφανον επί του αειμνήστου ανδρός.

Προχθές δε καθ' ην ώραν, ετελείτο ενταύθα η εκφορά, εψάλλετο και εν Φιλιππουπόλει κατά την αυτήν ώραν η νεκρώσιμος ακολουθία εν μεγίστη συρροή πλήθους και εν εκτάκτω πομπή.

Επί τω θανάτω του Γεωργίου Ζαρίφη το κατάστημα αυτού πενθήσει επί τεσσαράκοντα ημέρας.


Η Α. Μ. ο Σουλτάνος διαβιβάσας τη προτεραία τη χήρα Ζαρίφη και τω κ. Λεωνίδα Ζαρίφη τα συλλυπητήρια αυτού διέταξεν όπως παραστώσιν εις την κηδείαν πολλοί ανακτορικοί υπάλληλοι.

Παρήσαν εις τον ναόν της Αγίας Τριάδος ο αρχίατρος της Α. Μ. του Σουλτάνου Μαυρογένης πασσάς, ο Βεκήλ εφέντης, εξ ονόματος του μεγάλου βεζύρου, ο Ιβραήμ πασσάς εξ ονόματος του υπουργού των ναυτικών.

Κατ' ανωτέραν διαταγήν τα γραφεία της Υ. Πύλης και διαφόρων κυβερνητικών τμημάτων ήσαν κλειστά τη τετάρτη εις ένδειξιν πένθους και ίνα δυνηθώσιν οι υπάλληλοι του κράτους να παραστώσιν εις την κηδείαν.

Παρέστησαν εις αυτήν πολλοί ουλεμάδες, σείχαι και δερβίσαι.

Παρέστη ωσαύτως ο ιερεύς του γερμανικού παρεκκλησίου κ. Suhle, οι κύριοι Λοράνδος και Λεβί πατήρ και υιός, ο κ. H. Hanson, ο αρχιμανδρίτης κ. Πολύκαρπος, απεσταλμένος του πατριάρχου Ιεροσολύμων, ο αντιπρόσωπος του Σιναίου όρους κ. Χρύσανθος και πλείστοι άλλοι, ων ουκ έστιν αριθμός.

Συλλυπητήρια τηλεγραφήματα

Προς την ελληνικήν πρεσβείαν,

Η βασιλική οικογένεια εθλίβη τα μέγιστα, μαθούσα θάνατον εξαιρέτου πατριώτου Ζαρίφη, ευαρεστήθητε δε εκφράσαι τη οικογενεία του μακαρίτου ειλικρινή συλλυπητήρια και ζωηράν θλίψιν επί τη αλγεινή ταύτης στερήσει.

Κοντόσταβλος

Μιχαήλ Ζαρίφης, αδελφός μακαρίτου εκ Λονδίνου.

Δέξασθε συλλυπητήρια αδελφού βαθέως θλιβέντος επί τη αλγεινή απωλεία του αγαπητού ημών Γεωργίου, ον άπασα η οικογένειά μου θρηνεί πικρώς. Είη υμίν παρηγορία το αγαθόν αυτού όνομα.


Στέφανος Ζαφειρόπουλος εκ Μασσαλίας.

Θαρρείτε επί τη μεγίστη και ανεπανορθώτω απωλεία, ην κατά τον βίον υμών υφίστασθε. Απωλέσαμεν τον αγαπητόν, ενάρετον και αγαθόν Γεώργιον. Είη αυτώ κούφη η γη. Παρακαλώ, επιθέσατε ασπασμόν εκ μέρους μου επί του μετώπου αυτού.


Γεώργιος και Χριστίνα Ζαφειροπούλου εκ Μασσαλίας.

Κατέθλιψεν ημάς το δεινόν άκουσμα και σκληρώς πλήττει την καρδίαν ημών η μεγάλη επί τω θανάτω του διαπρεπούς ανδρός συμφορά της τε οικογενείας και του γένους. Είησαν άφθιτα η μνήμη αυτού και το παράδειγμα.


Ο κ. Κωνσταντίνος Ζάππας εκ Βροσθενίου.

Συμπενθών εν βάθει καρδίας μετά σύμπαντος του έθνους ημών επί τη στερήσει του πολυτιμοτάτου και επιφανούς φίλου μου Γεωργίου Ζαρίφη, δέομαι του Υψίστου ίνα γένηται παρήγορος τη σεβαστή οικογενεία αυτού.


Ο κ. Ανδρέας Βαλharoς εκ Μασσαλίας.

Συλλυπούμεθα πολύ δια την αποβίωσιν του σεβαστού συζύγου, καλλίστου, φίλου μας, και προστάτου παντός καλού, παρακαλούμεν δε τον Ύψιστον ίνα χαρίση υμίν και τοις φιλτάτοις υμών τέκνοις υγείαν και ευχόμεθα να μιμηθώσι τα παραδείγματα του αειμνήστου αυτών πατρός.


Υιών Ζαρίφη.

Η είδησις της εκ του ματαίου τούτου κόσμου απελεύσεως του Ζαρίφη βέη ελύπησεν υπερμέτρως ημάς και την κοινότητά μας. Επί τούτω δε κατά τας διατυπώσεις της θρησκείας μας ανεπέμψαμεν προς τον Ύψιστον τας νενομισμένας ευχάς και δεήσεις και παρακαλούμεν να διαβιβάσητε τα συλλυπητήριά μας προς τε την οικογένειαν και τους συγγενείς αυτού.

Εν Μερδίν, τη 28 μαρτίου 1884
Ο πατριάρχης των Σύρων
ΠΕΤΡΟΣ