ΚΑΦΕΝΕΙΑ-Το Καζίνο του Χρήστου Κιώτη

[Στάθης Δημητρακός]

ΚΑΦΕΝΕΙΑ- Το Καζίνο* του Χρήστου Κιώτη

          Προς τα βορεινά της Τρίγλιας, τραβώντας τον αμαξωτό δρόμο που πηγαίνει Μιχαλίτσι- Κασαμπά, στα προάστια της Τρίγλιας, λίγο έξω από την κωμόπολη και ακριβώς απέναντι από το νέο νεκροταφείο ήτο το καζίνο του Χρήστου Κιώτη. Ολοστόλιστος ο κήπος του καζίνου με τριανταφυλλιές, με γαρουφαλλιές και με διάφορα είδη λουλουδιών. Επίσης με ωραίες μεγάλες καρυδιές, όπου το νερό από την περιοχή που το λέγανε Πλατανιές(1), κυλούσε γάργαρο στις ρίζες των δέντρων. Εκεί ήτο ο Χρήστος ο Κιώτης πάντοτε με το πεσκήρι (πετσέτα) στην πλάτη. Ο Κιώτης ήταν ξακουστός και στο καφετζιλίκι και στην καθαριότητα, γι' αυτό  και όλοι οι μερακλήδες καφεπότες της Τρίγλιας πήγαιναν πάντοτε τα απογεύματα να πάρουν τον απογευματινό τους καφέ από το χέρι του Χρήστου.
Τις Κυριακές τα καλοκαίρια ο κόσμος τρέχανε στο καζίνο να γλεντήσουν κάτω από τα θεόρατα δέντρα με τους παχείς ίσκιους και με τα κρύα νερά που τρέχανε από τις Πλατανιές. Ο Χρήστος πάντοτε περιποιητικός  με τους εκλεκτούς μεζέδες, προπαντώς από χάβαρα της θαλάσσης, έκανε τα κέφια τους. Μετά από ρακοποσία,  θ'αρχίσει το χασάπικο, το Σέρβικο και Μπόλκες (2)-Μαζούλκες (3).
Διότι ο Χρήστος όχι μόνο ήταν καφετζής, αλλά ήταν και οργανοπαίκτης. Είχε δικά του δυο όργανα (λατέρνες), όπου οι λατέρνες προπαντώς στα πανηγύρια ξεφαντώνανε.  Γι' αυτή τη  δουλειά είχε και τέσσερις παραγιούς. Οι δύο σήκωναν τις λατέρνες και οι άλλοι σήκωναν τα καρεκλιά και τις μανιβέλες,  διότι όπου κι αν πήγαινε η λατέρνα θα πήγαινε με την πλάτη και με μεγάλη προσοχή, γιατί άλλο μέσο δεν υπήρχε κατά την εποχή εκείνη. Πήγαιναν και σε μακρινές αποστάσεις όπως στην πανήγυρη του Χριστού Σωτήρα, που ήτο στο βουνό. Στην άλλη πάλι που γινότανε στο Μοναστήρι του Αϊ Γιάννη, στη θάλασσα. Έπειτα στις χαρές, τους γάμους που γινόντανε αυτόν προτιμούσαν. Ακόμα και από τα γύρω χωριά έρχονταν και τον παίρνανε, διότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν άλλα όργανα από βιολιά και λαούτα, ήσαν πολύ σπάνια, γι' αυτό και κυριαρχούσαν οι λατέρνες. Στην σημερινή εποχή έχουν πλέον εξαφανιστεί και αν εξαφανίσθησαν όμως κάπου- κάπου ακούγεται η γλυκιά φωνή της λατέρνας μέσα από το ραδιόφωνο.                                                                               


To Καζίνο του Χρήστου Κιώτη στη Παλιά Τρίγλια
Σταύρος Δ. Μαργαρίτης, Ν. Τρίγλια Χαλκιδικής.
(από χειρόγραφο μη δημοσιευμένο κείμενο) 

Λεξιλόγιο
*Καζίνο= Ονομαζόταν το καφενείο σε πάρα πολλές περιοχές του ελληνόφωνου χώρου, όπως στην Προποντίδα και σήμαινε συνήθως πολυτελές μεγάλο καφενείο.    
(1)Πλατανιές- Πλατανιά= Τοπωνύμιο, περιοχή νοτιοδυτικά της Τρίγλιας, περίπου 20 λεπτά με τα πόδια.
(2) Μπόλκα ή Πόλκα= είδος ευρωπαϊκού χορού. Η λέξη προέρχεται από το πολωνικό polka=μισό βήμα.
(3) Μαζούλκα ή Μαζούρκα= εθνικός πολωνικός χορός και η μουσική του (πολωνικά mazurka)

Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακός.

Το θέμα Καφενεία συνεχίζεται..