ΚΑΦΕΝΕΙΑ- Το Καζίνο του Δήμα

[Στάθης Δημητρακός]

ΚΑΦΕΝΕΙΑ- Το Καζίνο του Δήμα

■Εκτός από το καζίνο του Χρήστου Κιώτη,  ήτο το καζίνο του Δήμα.
Αυτό πάλι ήτο στον επάνω μαχαλά, ήτο σε πολύ ρομαντική θέση κτισμένο στα ψηλότερα μέρη της κωμόπολης. Από εκεί επάνω μπορούσε ο επισκέπτης να ατενίσει  κάτω τη θάλασσα της Προποντίδας, το νησί την Καλόνυμο(1) και στην απέναντι ακτή το χωριό Αρμουτλί(2) και το λεγόμενο Μπουγάζι(3) θάλασσα που πήγαινε κατ' ευθείαν για την Κωνσταντινούπολη. Ήτο περιτριγυρισμένο από πεύκα, ήτο μέρος για τους ρομαντικούς διότι εκεί υπήρχε μεγάλη ησυχία, ο δε Δήμας ήτο πραγματικός καφετζής όπως και ο Χρήστος Κιώτης.
Ήτο κτισμένο σε ύψωμα πάνω σε βουνοκορφές, από εκεί είχε ένα δύσβατο δρομάκο και κατεβαίνεις κάτω στην θάλασσα στον Άγιο Θεόδωρο και επειδή ήτο σε τέτοιο  ύψος κτισμένο από τη θάλασσα οι χωριανοί λέγανε αυτή την περιοχή Κορακοφωλιά(4). Από αυτό το δύσβατο δρόμο κατέβαιναν το πλείστον αυτοί που είχαν σχέση με τη θάλασσα, προπαντός ο Σταύρος ο Στουπής και ο Σωτήρης ο Κελάδης, αυτοί έριχναν φυσέκια (δυναμίτες), πιάνανε καλόψαρα, λαβράκια, σαργούς κ.α. και βγάζανε ικανοποιητικό μεροκάματο. Απ' αυτά τα ψάρια τροφοδοτούσαν και το καζίνο του Δήμα και εκτός από
καλόψαρα του φέρναν και παγούρια, τσαγανούς, στρείδια, μύδια, χτένια, πεταλίδες κ.α. όλα αυτά για ρακομεζέ.
Διότι και ο Δήμας ήτο πολύ μερακλής και περιποιητικός στην πελατεία του, ήτο πολύ καθαρός και φιλόκαλος. Το καζίνο ήτο περιτριγυρισμένο από γλάστρες λουλουδιών, επίσης τα πεύκα ήταν καλοκλαδευμένα και καθαρισμένα.  Όταν πήγαινε για πρώτη φορά ένας ξένος καταλάβαινε ότι πήγαινε πραγματικά σε κέντρο εξοχικό και αναψυχής που άξιζε τον κόπο να καθίσει και να απολαύσει την δροσερή αύρα που φυσούσε τα απογεύματα η μπουκαδούρα της θάλασσας. Κατά  αυτό τον τρόπο απολάμβανε ο πελάτης και βουνό και θάλασσα.     
 
Το καζίνο του Δήμα στην Παλιά Τρίγλια
Σταύρος Δ. Μαργαρίτης, Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής
(από χειρόγραφο μη δημοσιευμένο κείμενο )

Λεξιλόγιο-Σχόλια:

(1)Καλόλιμνoς ή Καλώνυμος ή Καλόνυμος (Imrali Ad.)=Mικρό νησί στην Προποντίδα απέναντι από τις εκβολές του Ρύνδακος ποταμού. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Βέσβικος. Απέχει από την ξηρά 13 μίλια και έχει περιφέρεια 18μίλια. Είναι ημιορεινή νήσος. Από την Τρίγλια φαινεται η Καλόλιμνος. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την ελαιοκαλλιέργεια, με την αμπελοκαλλιέργεια, την σηροτροφία και το ψάρεμα. Το 1920 είχε 3.000 κατοίκους Χριστιανούς ορθόδοξους. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή το νησί έμεινε τελείως ακατοίκητο και το 1935 χτίστηκε φυλακή.

(2)Αρμουτλί= Ελληνικό χωριό κτισμένο κοντά από στη θάλασσα, επί της βορειοανατολικής πλευράς (αριστερά στον εισερχόμενο) του  Κιανού κόλπου. Το 1920 είχε 350 σπίτια και 1600 κατοίκους. Στο λιμάνι του κατέφευγαν τα πλοία, όταν κινδύνευαν από τις συνηθισμένες τρικυμίες του ακρωτήριου Μπόζ-Μπορνού.

(3)  Μπουγάζι ή Μπόζ- Μπουρνού= Το Ποσείδιον ακρωτήριον. Το Αργαθώνιο όρος, εκτεινόμενο επί της Αστακηνής Χερσονήσου απολήγει στο Ποσείδιον ακρωτήριο (Μπόζ- Μπουρνού). Το Ποσείδιον ακρωτήριο είναι μεταξύ του κόλπου της Νικομήδειας και του κόλπου της Κίου στην Προποντίδα. Το Μπόζ- Μπουρνού ήταν σημείο όπου συνήθως επικρατούσαν σφοδρές κακοκαιρίες (φουρτούνες), κάτι σαν τον Κάβο Ντόρο.
       
(4) Κορακοφωλιά=  Η Τρίγλια είναι κτισμένη αμφιθεατρικώς πάνω σε δύο αντικριστούς λόφους, ο ένας ονομαζόταν λόφος του Σταυροπηγίου ή Σταυροπηγής ή Σταυροπήδι και ο άλλος άγριος και απότομος βράχος, ύψους πάνω από 200 μέτρα από την θάλασσα ονομαζόταν Κορακοφωλιά, επειδή ήταν γεμάτος φωλιές κοράκων και γλάρων.

Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακός.
 
Το θέμα Καφενεία συνεχίζεται..