Βασιλάκης Ευθυμίου Γκικάδης

[Ευγενία Μυτιληναίου]

Βασιλάκης Ευθυμίου Γκικάδης

Όπως μας πληροφορεί η Άννα Γκικάδη-Καφόγλου (Τριγλιανά Νέα, τεύχος 12, 1977), ο πατέρας της, «Βασίλης Ευθ. Γκικάδης σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήταν συμμαθητής με τον Μητροπολήτη Μαμμέλη από τη Συγή. Ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές του στην Αθήνα και να γίνει γιατρός, αλλά ήταν ορφανός και είχε να παντρέψει αδελφή και να της φτιάξει προίκα, έτσι υποχρεώθηκε να γυρίσει στη Τρίγλια.
Αρχικά ανοίγει μπακάλικο στον Χαζενέ γωνιακό, κάτω από το σπίτι του Κάρατση, αλλά ύστερα από μερικά χρόνια ήθελε να επιδοθεί σε μεγαλύτερης κλίμακας εμπόριο και έτσι χτίζει μια μεγάλη πέτρινη αποθήκη ελαιών στην είσοδο της Τρίγλιας, στο Σεργί, ακριβώς, στη πάνω πλευρά της βρύσης του Τσαού Τσεσμέ. Αγόραζε και αλάτιζε ελιές και σε συνεργασία με τον οίκο του αδελφού του (Πλακωτάρη & Γκικάδη) στην Κωσταντινούπολη και τον Τσάπαρη στο Βουκουρέστι, έκανε εξαγωγές στους λιμένες της Ρουμανίας, της Ρωσίας και της Βουλγαρίας.
Ήταν πάντα μέλος της εφοροδημογεροντίας.

Τότε (φωτο του 1974)        και        Τώρα (φώτο του 1978)

Το εργοστάσιο επεξεργασίας ελιών του Βασίλη Γκικάδη στο Σεργί.

Το επιβλητικό παρουσιαστικό του Βασίλη Γκικάδη, μας το περιγράφει ο ανιψιός του Σταύρος Βελισσάρης (Τριγλιανά Νέα, 31, 1981), «μου είχε κάνει εξαιρετική εντύπωση το ωραίο παρουσιαστικό και η βροντώδης φωνή του, που όταν μιλούσε, νόμιζα ότι μάλωνε τους πάντες και τα πάντα».

Βασίλης Ευθ. Γκικάδης

Επίσης μας πληροφορεί (Τριγλιανά Νέα, τεύχος 29, 1980), ότι «το σπίτι, του Βασιλάκη Γκικάδη, ήταν ψηλό, τριώροφο και έβλεπε στον αυλόγυρο του Αϊ Γιώργη και είχε ωραία θέα προς τη Βαϊνού και το γύρω υψώματα». Πράγματι, το τριώροφο της φωτογραφίας, βρίσκεται απέναντι από την πλατεία με το ηρώο, εκείνη την εποχή στο χώρο αυτόν βρισκότανε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του κάτω.

Η τριώροφη οικία του Βασ. Γκικάδη και δίπλα, η βιοτεχνία του Θεοφ. Χριστοφορίδη που έφτιαχνε γκαζόζες.

τη Προύσα με γυναίκα και 4 παιδιά, μητέρα, 90 χρονών και αδελφή. Μετά από πολλές περιπέτειες γύρισαν πίσω στην Τρίγλια. Το 1922, έστειλε την οικογένεια με το πλοίο και αυτός έκατσε στο παραθαλάσσιο και δεν έφυγε. Μετά από 8 μέρες, αγνώριστος έφτασε στη Ραιδεστό και αργότερα ενώθηκε με την οικογένεια του στη Κωσταντινούπολη. Κατόπιν πήγαν στη Ραφήνα και το 1933, δύο αγνώριστα γεροντάκια έφτασαν στο Σέξιγκτον Γκύ κοντά στις κόρες τους Άννα και Μαρία».

Περισσότερες και πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες της ζωής της οικογένειας Γκίκα (προπάππος του Βασίλη), από την Ήπειρο, την δράση του στον αγώνα του 1821 και την εγκατάσταση του στη Τρίγλια, μαζί με τον πιστό του μούτσο Μποντό, στη διήγηση της κόρης του στα Τριγλιανά Νέα, τεύχος 12, 1977.