Τα θερμά συλλυπητήρια μου.

[Παναγιώτης Στρούβελης]

Μόλις το έμαθα και θέλω να εκφράσω τα θερμά συλλυπητήρια μου, στις οικογένειες Πιστικίδη και Μαλάκη, για τον ξαφνικό χαμό της Χρυσούλας Πιστικίδη - Μαλάκη.
Ήταν αδελφή του Βασίλη Πιστικίδη υπ. Δημάρχου Ραφήνας, σύζυγος του πρώην Δημάρχου Αναστάσιου Μαλάκη και κόρη του αείμνηστου  Αθανάσιου Πιστικίδη.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκέπασε.

[Βασίλης Σακελλαρίδης]

Θερμά συλλυπητήρια στον Βασίλη Πιστικίδη και στην οικογένεια της θανούσας.

[Αναστασία Μιχαήλ]

Τι να πρωτοθυμηθώ για τη μικρή μου τη ξαδέλφη;
Ήταν "η χαρά της ζωής" που λέμε. Τα κατάφερε όμως να φύγει νωρίς και να μας αφήσει ένα πολύ μεγάλο κενό που δεν ξέρουμε πως θα το καλύψουμε.

Από παιδί, πάντα μας έκανε όλους να γελάμε.  Τότε, που ζούσε ακόμη ο παππούς και η γιαγιά και δεν υπήρχε ακόμη τηλεόραση, τα χειμωνιάτικα βράδια που μαζευόμασταν όλοι γύρω από τη φωτιά , το Χρυσουλιό οργάνωνε αυτοσχέδιες παραστάσεις για να μας διασκεδάσει. Το μεγαλύτερο της σουξέ θυμάμαι, ήταν το "Άχου βρε γατούλα με τη ροζ μυτούλα", τα ξανθά της τα κοτσιδάκια την βοηθούσαν να μιμείται τη Βουγιουκλάκη στο "Ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο" με πολύ μεγάλη επιτυχία. Όταν δε, έρχονταν κάποιος, ανεπιθύμητος για μας τα παιδιά,  επισκέπτης και θέλαμε να φύγει για να συνεχίσουμε τη παράσταση, έτρεχε γρήγορα και έβαζε πίσω από την εξώπορτα, τη σκούπα ανάποδα μαζί με μπόλικο αλάτι, για να φύγει ο μουσαφίρης. Δεν ξέρω πως, αλλά το ξόρκι έπιανε και γρήγορα συνεχίζαμε τα γέλια και τη χαρά.

Μεγαλώσαμε, η ξενοιασιά πέρασε, αλλά το κέφι της ήταν μοναδικό. Ήταν πάντα η καρδιά της παρέας.
Μαθήτρια του (τότε) Γυμνασίου, ερωτεύτηκε τον καθηγητή που τη βοηθούσε στο Μαθηματικά, Τάσο Μαλάκη, και μόλις τελείωσε το σχολείο παντρεύτηκαν. Έγινε μια άξια μητέρα και σύζυγος. Στάθηκε πάντα δίπλα στα παιδιά και τον άντρα της με γέλιο και χαρά.  Δεν άφησε ποτέ κανένα να καταλάβει τα προβλήματα της μακροχρόνιας αρρώστιας της. Ακόμα και όταν διηγόταν περιστατικά από τις περιπέτειες της στα νοσοκομεία, πάλι τα κατάφερνε και μας κάνει να γελάμε.
Πως μπορείς να ξεχάσεις μια τόσο ζωντανή παρουσία; Θα τη νοιώθουμε πάντα δίπλα μας και θα είναι μέσα στις καρδιές μας για πάντα.